Greek Words Index (167,161)

Βίβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ υἱοῦ Δαυίδ υἱοῦ Ἀβραάμ Ἀβραάμ ἐγέννησεν τόν Ἰσαάκ Ἰσαάκ δέ ἐγέννησεν τόν Ἰακώβ Ἰακώβ δέ ἐγέννησεν τόν Ἰούδαν καί τούς ἀδελφούς αὐτοῦ Ἰούδας δέ ἐγέννησεν τόν Φαρές καί τόν Ζάρα ἐκ τῆς Θαμάρ Φαρές δέ ἐγέννησεν τόν Ἑσρώμ Ἑσρώμ δέ ἐγέννησεν τόν Ἀράμ Ἀράμ δέ ἐγέννησεν τόν Ἀμιναδάβ Ἀμιναδάβ δέ ἐγέννησεν τόν Ναασσών Ναασσών δέ ἐγέννησεν τόν Σαλμών Σαλμών δέ ἐγέννησεν τόν Βόες ἐκ τῆς Ῥαχάβ Βόες δέ ἐγέννησεν τόν Ἰωβήδ ἐκ τῆς Ῥούθ Ἰωβήδ δέ ἐγέννησεν τόν Ἰεσσαί Ἰεσσαί δέ ἐγέννησεν τόν Δαυίδ τόν βασιλέα Δαυίδ Δέ ὁ βασιλεύς ἐγέννησεν τόν Σολομῶνα ἐκ τῆς τοῦ Οὐρίου Σολομῶν δέ ἐγέννησεν τόν Ῥοβοάμ Ῥοβοάμ δέ ἐγέννησεν τόν Ἀβιά Ἀβιά δέ ἐγέννησεν τόν Ἀσάφ Ἀσάφ δέ ἐγέννησεν τόν Ἰωσαφάτ Ἰωσαφάτ δέ ἐγέννησεν τόν Ἰωράμ Ἰωράμ δέ ἐγέννησεν τόν Ὀζίαν Ὀζίας δέ ἐγέννησεν τόν Ἰωαθάμ Ἰωαθάμ δέ ἐγέννησεν τόν Ἀχάζ Ἀχάζ δέ ἐγέννησεν τόν Ἑζεκίαν Ἑζεκίας δέ ἐγέννησεν τόν Μανασσῆ Μανασσῆς Μανασσῆς δέ ἐγέννησεν τόν Ἀμώς Ἀμών Ἀμώς Ἀμών δέ ἐγέννησεν τόν Ἰωσίαν Ἰωσίας δέ ἐγέννησεν τόν Ἰεχονίαν καί τούς ἀδελφούς αὐτοῦ ἐπί τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος μετά Δέ τήν μετοικεσίαν Βαβυλῶνος Ἰεχονίας ἐγέννησεν γεννᾷ τόν Σαλαθιήλ Σαλαθιήλ δέ ἐγέννησεν γεννᾷ τόν Ζοροβαβέλ Ζοροβαβέλ δέ ἐγέννησεν γεννᾷ τόν Ἀβιούδ Ἀβιούδ δέ ἐγέννησεν τόν Ἐλιακείμ Ἐλιακείμ δέ ἐγέννησεν τόν Ἀζώρ Ἀζώρ δέ ἐγέννησεν τόν Σαδώκ Σαδώκ δέ ἐγέννησεν τόν Ἀχείμ Ἀχείμ δέ ἐγέννησεν τόν Ἐλιούδ Ἐλιούδ δέ ἐγέννησεν τόν Ἐλεάζαρ Ἐλεάζαρ δέ ἐγέννησεν τόν Ματθάν Ματθάν δέ ἐγέννησεν τόν Ἰακώβ Ἰακώβ δέ ἐγέννησεν τόν Ἰωσήφ τόν ἄνδρα Μαρίας ἐξ ἧς ἐγεννήθη Ἰησοῦς ὁ λεγόμενος Χριστός πάσαι Οὖν αἱ γενεαί ἀπό Ἀβραάμ ἕως Δαυίδ γενεαί δεκατέσσαρες καί ἀπό Δαυίδ ἕως τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος γενεαί δεκατέσσαρες καί ἀπό τῆς μετοικεσίας Βαβυλῶνος ἕως τοῦ Χριστοῦ γενεαί δεκατέσσαρες τοῦ Δέ Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ γένεσις γέννησις οὕτως ἦν μνηστευθείσης γάρ τῆς μητρός αὐτοῦ Μαρίας τῷ Ἰωσήφ πρίν ἤ συνελθεῖν αὐτούς εὑρέθη ἐν γαστρί ἔχουσα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου Ἰωσήφ Δέ ὁ ἀνήρ αὐτῆς δίκαιος ὤν καί μή θέλων αὐτήν δειγματίσαι παραδειγματίσαι ἐβουλήθη λάθρᾳ ἀπολῦσαι αὐτήν ταῦτα Δέ αὐτοῦ ἐνθυμηθέντος ἰδού ἄγγελος Κυρίου ἐφάνη κατʼ ὄναρ ἐφάνη αὐτῷ λέγων Ἰωσήφ υἱός Δαυίδ μή φοβηθῇς παραλαβεῖν Μαριάμ τήν γυναῖκα σοῦ τό γάρ ἐν αὐτῇ γεννηθέν ἐκ Πνεύματος ἐστίν Ἁγίου ἐστίν τέξεται Δέ υἱόν καί καλέσεις τό ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν αὐτός γάρ σώσει τόν λαόν αὐτοῦ ἀπό τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν τοῦτο Δέ ὅλον γέγονεν ἵνα πληρωθῇ τό ῥηθέν ὑπό τοῦ Κυρίου διά Ἠσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος Ἰδού ἡ παρθένος ἐν γαστρί ἕξει καί τέξεται υἱόν καί καλέσουσιν καλέσεις τό ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ ὅ ἐστίν μεθερμηνευόμενον Μεθʼ ἡμῶν ὁ Θεός ἐγερθείς διεγερθείς Δέ ὁ Ἰωσήφ ἀπό τοῦ ὕπνου ἐποίησεν ὡς προσέταξεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος Κυρίου καί παρέλαβεν τήν γυναῖκα ἑαυτοῦ αὐτοῦ καί οὐκ ἐγίνωσκεν ἔγνω αὐτήν ἕως οὗ ἔτεκεν τόν υἱόν αὐτῆς τόν πρωτότοκον καί ἐκάλεσεν τό ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν τοῦ Δέ Ἰησοῦ γεννηθέντος ἐν Βηθλέεμ τῆς Ἰουδαίας ἐν ἡμέραις Ἡρῴδου τοῦ βασιλέως ἰδού μάγοι ἀπό ἀνατολῶν παρεγένοντο εἰς Ἱεροσόλυμα λέγοντες Ποῦ ἐστίν ὁ τεχθείς Βασιλεύς τῶν Ἰουδαίων εἴδομεν Γάρ αὐτοῦ τόν ἀστέρα ἐν τῇ ἀνατολῇ καί ἤλθομεν προσκυνῆσαι αὐτῷ ἀκούσας Δέ Ἡρῴδης ὁ βασιλεύς Ἡρῴδης ἐταράχθη καί πάσα Ἱεροσόλυμα μετʼ αὐτοῦ Καί συναγαγών πάντας τούς ἀρχιερεῖς καί γραμματεῖς τοῦ λαοῦ ἐπυνθάνετο πάρʼ αὐτῶν ποῦ ὁ Χριστός γεννᾶται οἱ Δέ εἶπον αὐτῷ Ἐν Βηθλέεμ τῆς Ἰουδαίας οὕτως γάρ γέγραπται διά τοῦ προφήτου Καί σύ Βηθλέεμ γῆ τῇ τῆς Ἰούδα Ἰούδα Ἰουδαίας μή οὐδαμῶς ἐλαχίστη εἶ ἐν τοῖς ἡγεμόσιν Ἰούδα ἐξ οὗ σοῦ γάρ μοί ἐξελεύσεται ἡγούμενος ὅστις ποιμανεῖ τόν λαόν μού τόν Ἰσραήλ Τότε Ἡρῴδης λάθρᾳ καλέσας τούς μάγους ἠκρίβωσεν ἠκρίβασεν πάρʼ αὐτῶν τόν χρόνον τοῦ φαινομένου ἀστέρος Καί πέμψας αὐτούς εἰς Βηθλέεμ εἶπεν αὐτοῖς Πορευθέντες ἀκριβῶς ἐξετάσατε ἀκριβῶς περί τοῦ παιδίου ὅταν ἐπάν δέ εὕρητε εὕρηται ἐπαγγείλατέ ἀπαγγείλατε μοί ὅπως κἀγώ ἐλθών προσκυνήσω αὐτῷ οἱ Δέ ἀκούσαντες ἀκοῦσαν τοῦ βασιλέως ἐπορεύθησαν καί ἰδού ὁ ἀστήρ ὅν εἶδον ἐν τῇ ἀνατολῇ προῆγεν προῆγον αὐτούς ἕως ἐλθών ἐστάθη ἔστη ἐπάνω οὗ ἦν τό τοῦ παιδίον παιδίου ἰδόντες Δέ τόν ἀστέρα ἐχάρησαν χαράν μεγάλην σφόδρα Καί ἐλθόντες εἰς τήν οἰκίαν εἶδον εὗρον τό τόν παιδίον παῖδα μετά Μαρίας τῆς μητρός αὐτοῦ καί πεσόντες προσεκύνησαν αὐτῷ καί ἀνοίξαντες τούς θησαυρούς αὐτῶν προσήνεγκαν αὐτῷ δῶρα χρυσόν καί λίβανον καί σμύρναν Καί χρηματισθέντες κατʼ ὄναρ μή ἀνακάμψαι πρός Ἡρῴδην διʼ ἄλλης ὁδοῦ ἀνεχώρησαν εἰς τήν ἑαυτῶν χώραν αὐτῶν ἀναχωρησάντων αὐτῶν Δέ αὐτῶν ἀναχωρησάντων εἰς τήν χώραν αὐτῶν ἰδού ἄγγελος Κυρίου φαίνεται κατʼ ὄναρ φαίνεται ἐφάνη τῷ Ἰωσήφ κατʼ ὄναρ λέγων Ἐγερθείς παράλαβε τό τόν παιδίον παῖδα καί τήν μητέρα αὐτοῦ καί φεῦγε εἰς Αἴγυπτον καί ἴσθι ἐκεῖ ἕως ἄν εἴπω σοί εἴπω μέλλει γάρ Ἡρῴδης ζητεῖν τό τόν παιδίον παῖδα τοῦ ἀπολέσαι αὐτό αὐτόν ὁ Δέ διεγερθείς ἐγερθείς παρέλαβε τό τόν παιδίον παῖδα καί τήν μητέρα αὐτοῦ νυκτός καί ἀνεχώρησεν εἰς Αἴγυπτον καί ἦν ἐκεῖ ἕως τῆς τελευτῆς Ἡρῴδου ἵνα πληρωθῇ τό ῥηθέν ὑπό τοῦ Κυρίου διά τοῦ προφήτου λέγοντος ἐξ Αἰγύπτου Ἐκάλεσα τόν Υἱόν μού Τότε Ἡρῴδης ἰδών ὅτι ἐνεπαίχθη ὑπό τῶν μάγων ἐθυμώθη λίαν καί ἀποστείλας ἀνεῖλεν πάντας τούς παῖδας τούς ἐν Βηθλέεμ καί ἐν πᾶσιν τοῖς ὁρίοις αὐτῆς ἀπό διετίας διετοῦς καί κάτω κατωτέρω κατά τόν χρόνον ὅν ἠκρίβωσεν ἠκρίβασεν παρά τῶν μάγων Τότε ἐπληρώθη τό ῥηθέν ὑπό Κυρίου διά Ἰερεμίου τοῦ προφήτου λέγοντος Φωνή ἐν Ῥαμά ἠκούσθη θρῆνος καί κλαυθμός καί ὀδυρμός πολύς Ῥαχήλ κλαίουσα τά τέκνα αὐτῆς καί οὐκ ἤθελεν ἠθέλησεν παρακληθῆναι ὅτι οὐκ εἰσίν τελευτήσαντος Δέ τοῦ Ἡρῴδου ἰδού ἄγγελος Κυρίου φαίνεται κατʼ ὄναρ φαίνεται τῷ Ἰωσήφ ἐν Αἰγύπτῳ λέγων Ἐγερθείς παράλαβε τό τόν παιδίον παῖδα καί τήν μητέρα αὐτοῦ καί πορεύου εἰς γῆν Ἰσραήλ τεθνήκασιν γάρ οἱ ζητοῦντες τήν τήν ψυχήν τοῦ παιδίου ὁ Δέ διεγερθείς ἐγερθείς παρέλαβεν τό τόν παιδίον παῖδα καί τήν μητέρα αὐτοῦ καί εἰσῆλθεν ἦλθεν εἰς γῆν τήν Ἰσραήλ ἀκούσας Δέ ὅτι Ἀρχέλαος βασιλεύει ἐπί τῆς Ἰουδαίας ἀντί Ἡρῴδου τοῦ πατρός αὐτοῦ Ἡρῴδου ἐφοβήθη ἐκεῖ ἀπελθεῖν χρηματισθείς δέ κατʼ ὄναρ ἀνεχώρησεν εἰς τά μέρη τῆς Γαλιλαίας καί ἐλθών κατῴκησεν εἰς πόλιν λεγομένην Ναζαρέτ ὅπως πληρωθῇ τό ῥηθέν ὑπό διά τῶν προφητῶν ὅτι Ναζωραῖος κληθήσεται ἐν Δέ ταῖς ἡμέραις ἐκείναις παραγίνεται Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής κηρύσσων ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς Ἰουδαίας καί λέγων Μετανοεῖτε ἤγγικεν γάρ ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν οὗτος Γάρ ἐστίν ὁ ῥηθείς διά ὑπό Ἠσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος Φωνή βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ Ἑτοιμάσατε τήν ὁδόν Κυρίου εὐθείας ποιεῖτε τάς τρίβους αὐτοῦ αὐτός Δέ ὁ Ἰωάννης εἶχεν τό ἔνδυμα αὐτοῦ ἀπό τριχῶν καμήλου καί ζώνην δερματίνην περί τήν ὀσφύν αὐτοῦ ἡ δέ τροφή αὐτοῦ ἦν αὐτοῦ ἀκρίδες καί μέλι ἄγριον Τότε ἐξεπορεύετο πρός αὐτόν Ἱεροσόλυμα καί πάσα ἡ Ἰουδαία καί πάσα ἡ περίχωρος τοῦ Ἰορδάνου καί ἐβαπτίζοντο ἐν τῷ Ἰορδάνῃ Ποταμῷ ὑπʼ αὐτοῦ ἐξομολογούμενοι τάς ἁμαρτίας αὐτῶν ἰδών Δέ πολλούς τῶν Φαρισαίων καί Σαδδουκαίων ἐρχομένους ἐπί τό βάπτισμα αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς Γεννήματα ἐχιδνῶν τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν φυγεῖν ἀπό τῆς μελλούσης ὀργῆς ποιήσατε Οὖν καρπόν καρπούς ἄξιον ἀξίους τῆς μετανοίας Καί μή δόξητε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς πατέρα ἔχομεν τόν Ἀβραάμ λέγω γάρ ὑμῖν ὅτι δύναται ὁ Θεός ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ Ἀβραάμ ἥδε ἤδη Δέ καί ἡ ἀξίνη πρός τήν ῥίζαν τῶν δένδρων κεῖται παν οὖν δένδρον μή ποιοῦν καρπόν καλόν ἐκκόπτεται καί πρός εἰς πῦρ βάλλεται ἐγώ μέν Γάρ βαπτίζω ὑμᾶς βαπτίζω ἐν ὕδατι βαπτίζω εἰς μετάνοιαν ὁ δέ ὀπίσω μού ἐρχόμενος ἰσχυρότερος μού ἐστίν οὗ οὐκ εἰμί ἱκανός τά ὑποδήματα βαστάσαι Αὐτός ὑμᾶς βαπτίσει ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ καί πυρί Οὗ τό πτύον ἐν τῇ χειρί αὐτοῦ καί διακαθαριεῖ τήν ἅλωνα αὐτοῦ καί συνάξει τόν σῖτον αὐτοῦ εἰς τήν ἀποθήκην αὐτοῦ τό δέ ἄχυρον κατακαύσει πυρί ἀσβέστῳ Τότε παραγίνεται ὁ Ἰησοῦς ἀπό τῆς Γαλιλαίας ἐπί τόν Ἰορδάνην πρός τόν Ἰωάννην τοῦ βαπτισθῆναι ὑπʼ αὐτοῦ ὁ Δέ Ἰωάννης διεκώλυεν αὐτόν λέγων Ἐγώ χρείαν ἔχω ὑπό σοῦ βαπτισθῆναι καί σύ ἔρχῃ πρός μέ ἀποκριθείς Δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν πρός αὐτόν αὐτῷ Ἄφες ἄρτι οὕτως γάρ πρέπον ἐστίν ἡμῖν ἡμάς πληρῶσαι πασᾶν δικαιοσύνην Τότε ἀφίησιν αὐτόν καί βαπτισθείς Δέ ὁ Ἰησοῦς ἀνέβη εὐθύς ἀνέβη ἀπό τοῦ ὕδατος καί ἰδού ἀνεῴχθησαν αὐτῷ οἱ οὐρανοί καί εἶδεν τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ καταβαῖνον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ὡς ὡσεί περιστεράν καί ἐρχόμενον εἰς πρός ἐπʼ αὐτόν Καί ἰδού φωνή ἐκ τῶν τοῦ οὐρανῶν οὐρανοῦ λέγουσα πρός αὐτόν Οὗτος Σύ ἐστίν εἶ ὁ Υἱός μού ὁ ἀγαπητός ἐν ᾧ εὐδόκησα Ἀνήχθη δέ Τότε ὁ Ἰησοῦς ἀνήχθη εἰς τήν ἐρῆμον ὑπό τοῦ Πνεύματος εἰς τήν ἐρῆμον πειρασθῆναι ὑπό τοῦ διαβόλου Καί νηστεύσας ἡμέρας τεσσεράκοντα ἡμέρας καί νύκτας τεσσεράκοντα νύκτας ὕστερον ἐπείνασεν Καί προσελθών προσῆλθεν αὐτῷ ὁ πειράζων καί εἶπεν αὐτῷ Εἰ Υἱός εἶ τοῦ Θεοῦ εἰπέ ἵνα οἱ λίθοι οὗτοι ἄρτοι γένωνται ὁ Δέ ἀποκριθείς δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν Γέγραπται οὐκ ἐπʼ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται Ὁ ἄνθρωπος ἀλλʼ ἐν ἐπί παντί ῥήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ Τότε παραλαμβάνει αὐτόν ὁ διάβολος αὐτόν εἰς τήν ἁγίαν πόλιν καί ἔστησεν ἵστησιν αὐτόν ἐπί τό πτερύγιον τοῦ ἱεροῦ καί λέγει εἶπεν αὐτῷ Εἰ Υἱός εἶ τοῦ Θεοῦ βάλε σεαυτόν ἐντεῦθεν κάτω γέγραπται γάρ ὅτι τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ Ἐντελεῖται περί σοῦ καί ἐπί χειρῶν Ἀροῦσιν Αἴρουσιν σέ μήποτε προσκόψῃς πρός λίθον τόν πόδα σοῦ ἔφη αὐτῷ Ὁ Ἰησοῦς Πάλιν γέγραπται Οὐκ Πειράσεις Ἐκπειράσεις Κύριον τόν Θεόν σοῦ Πάλιν παραλαμβάνει αὐτόν ὁ διάβολος εἰς ὄρος ὑψηλόν λίαν καί δείκνυσιν ἔδειξεν δεικνύει αὐτῷ πάσας τάς βασιλείας τοῦ κόσμου καί τήν δόξαν αὐτῶν καί λέγει εἶπεν αὐτῷ ταῦτα παντᾶ σοί παντᾶ Δώσω ἐάν πεσών προσκυνήσεις προσκυνήσῃς μοί Τότε λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Ὕπαγε ὀπίσω μού Σατανᾶ γέγραπται γάρ Κύριον τόν Θεόν σοῦ Προσκυνήσεις Προσκυνήσῃς καί αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις Τότε ἀφίησιν αὐτόν ὁ διάβολος καί ἰδού ἄγγελοι προσῆλθον καί διηκόνουν αὐτῷ ἀκούσας Δέ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Ἰωάννης ὅτι παρεδόθη ἀνεχώρησεν εἰς τήν Γαλιλαίαν Καί καταλιπών καταλείπων τήν Ναζαρέτ ἐλθών κατῴκησεν εἰς Καφαρναούμ τήν παραθαλασσίαν παραθαλάσσιον παρά θάλασσαν ἐν ὁρίοις Ζαβουλών καί Νεφθαλὶμ ἵνα πληρωθῇ τό ῥηθέν διά Ἠσαΐου τοῦ προφήτου τοῦ λέγοντος Γῆ Ζαβουλών καί γῆ Νεφθαλὶμ ὁδόν θαλάσσης πέραν τοῦ Ἰορδάνου Γαλιλαία Γαλιλαίας τῶν ἐθνῶν Ὁ λαός ὁ καθήμενος ἐν τῇ σκοτίᾳ σκότει εἶδεν εἶδον φῶς εἶδεν μέγα καί τοῖς νοῖ καθημένοις καθήμενοι ἐν χώρᾳ καί σκιᾷ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς Ἀπό τότε Γάρ ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς κηρύσσειν καί λέγειν Μετανοεῖτε ἤγγικεν γάρ ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν παράγων περιπατῶν Δέ ὁ Ἰησοῦς παρά τήν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδεν δύο ἀδελφούς Σίμωνα τόν καλούμενον λεγόμενον Πέτρον καί Ἀνδρέαν τόν ἀδελφόν αὐτοῦ βάλλοντας ἀμφίβληστρον εἰς τήν θάλασσαν ἦσαν γάρ ἁλιεῖς Καί λέγει αὐτοῖς Δεῦτε ὀπίσω μού καί ποιήσω ὑμᾶς γενέσθαι ἁλιεῖς ἀνθρώπων οἱ Δέ εὐθέως ἀφέντες τά δίκτυα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτῷ Καί προβάς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄλλους δύο ἀδελφούς Ἰάκωβον τόν τοῦ Ζεβεδαίου Ζεβεδαίους καί Ἰωάννην τόν ἀδελφόν ἑαυτοῦ αὐτοῦ ἐν τῷ πλοίῳ μετά Ζεβεδαίου τοῦ πατρός αὐτῶν καταρτίζοντας τά δίκτυα αὐτῶν καί ἐκάλεσεν αὐτούς οἱ Δέ εὐθέως ἀφέντες τό πλοῖον αὐτῶν καί τόν πατέρα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτῷ Καί περιῆγεν ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἐν ὅλην ὅλῃ τήν τῇ Γαλιλαίαν Γαλιλαίᾳ ὁ Ἰησοῦς διδάσκων διδάσκον αὐτούς ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν αὐτόν καί κηρύσσων τό εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας καί θεραπεύων πασᾶν νόσον καί πασᾶν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ Καί ἐξῆλθεν ἀπῆλθεν αὐτοῦ ἡ ἀκοή αὐτοῦ εἰς πασᾶν ὅλην τήν Συρίαν Καί προσήνεγκαν αὐτῷ πάντας τούς κακῶς ἔχοντας ποικίλαις νόσοις καί βασάνοις βασάνους συνεχομένους καί σεληνιαζομένους δαιμονιζομένους καί σεληνιαζομένους καί παραλυτικούς καί πάντας ἐθεράπευσεν αὐτούς Καί ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί ἀπό τῆς Γαλιλαίας καί Δεκαπόλεως καί Ἱεροσολύμων καί Ἰουδαίας καί πέραν τοῦ Ἰορδάνου ἰδών Δέ τούς ὄχλους ἀνέβη εἰς τό ὄρος καί καθίσαντος αὐτοῦ προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταί αὐτοῦ Καί ἀνοίξας τό στόμα αὐτοῦ ἐδίδασκεν ἐδίδαξεν αὐτούς λέγων Μακάριοι οἱ πτωχοί τῷ πνεύματι ὅτι αὐτῶν ἐστίν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν Μακάριοι οἱ πενθοῦντες νῦν ὅτι αὐτοί παρακληθήσονται Μακάριοι οἱ πραεῖς ὅτι αὐτοί κληρονομήσουσιν τήν γῆν Μακάριοι οἱ πεινῶντες καί διψῶντες τήν δικαιοσύνην ὅτι αὐτοί χορτασθήσονται Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες ὅτι αὐτοί ἐλεηθήσονται Μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ ὅτι αὐτοί τόν Θεόν ὄψονται Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί ὅτι αὐτοί Υἱοί Θεοῦ κληθήσονται Μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν τῆς δικαιοσύνης ὅτι αὐτῶν ἐστίν ἐστέ ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν Μακάριοι ἐστέ ὅταν διώξουσιν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καί ὀνειδίσουσιν διώξουσιν διώξωσιν καί εἴπωσιν παν πονηρόν ῥῆμα καθʼ ὑμῶν παν πονηρόν ψευδόμενοι ἕνεκεν δικαιοσύνης ἐμοῦ Χαίρετε καί ἀγαλλιᾶσθε ὅτι ὁ μισθός ὑμῶν πολύς ἐν τοῖς τῷ οὐρανοῖς οὐρανῷ οὕτως γάρ ἐδίωξαν τούς προφήτας τούς πρό ὑμῶν ὑπαρχόντων Ὑμεῖς ἐστέ τό ἅλα τῆς γῆς ἐάν δέ τό ἅλας μαρανθῇ μωρανθῇ ἐν τίνι ἁλισθήσεται εἰς οὐδέν οὐδενί Ἰσχύει ἔτι εἰ μή βληθῆναι βληθέν ἔξω καί καταπατεῖσθαι ὑπό τῶν ἀνθρώπων Ὑμεῖς ἐστέ τό φῶς τοῦ κόσμου οὒ δύναται Πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη Οὐδέ καίουσιν λύχνον καί τιθέασιν αὐτόν ὑπό τόν τό μόδιον ἀλλʼ ἐπί τήν λυχνίαν καί λάμπει πᾶσιν τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ Οὕτως λαμψάτω τό φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τά καλά ἔργα καί δοξάσωσιν τόν Πατέρα ὑμῶν Πατέρα τόν ἐν τοῖς οὐρανοῖς Μή νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τόν νόμον ἤ τούς προφήτας οὐκ ἦλθον καταλῦσαι ἀλλά πληρῶσαι ἀμήν Γάρ λέγω ὑμῖν ἕως ἄν παρέλθῃ ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ ἰῶτα ἕν ἤ μία κεραία οὒ μή παρέλθῃ ἀπό τοῦ νόμου ἕως ἄν παντᾶ γένηται παντᾶ ὅς ἐάν Οὖν λύσῃ λύσει μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καί διδάξῃ οὕτως τούς ἀνθρώπους Ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν Οὐρανῶν ὅς δʼ ἄν ποιήσῃ καί διδάξῃ οὗτος Μέγας κληθήσεται ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν Οὐρανῶν λέγω Γάρ ὑμῖν ὅτι ἐάν μή περισσεύσῃ ὑμῶν ἡ δικαιοσύνη ὑμῶν πλεῖον τῶν γραμματέων καί Φαρισαίων οὒ μή εἰσέλθητε εἰς τήν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις Οὒ φονεύσεις φονεύσῃς ὅς δʼ ἄν φονεύσῃ ἔνοχος ἔσται τῇ κρίσει ἐγώ Δέ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ ὀργιζόμενος ὀργαζόμενος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ εἰκῇ ἔνοχος ἔσται τῇ κρίσει ὅς δʼ ἄν εἴπῃ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ Ῥακά ἔνοχος ἔσται τῷ Συνεδρίῳ ὅς δʼ ἄν ἅ εἴπῃ Μωρέ ἔνοχος ἔσται εἰς τήν Γέενναν τοῦ πυρός ἐάν Οὖν προσφέρῃς προσφέρῃ τό δῶρον σοῦ ἐπί τό θυσιαστήριον κἀκεῖ καί ἐκεῖ μνησθῇς ὅτι ὁ ἀδελφός σοῦ ἔχει τὶ κατά σοῦ ἄφες ἐκεῖ τό δῶρον σοῦ ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου Καί ὕπαγε πρῶτον καταλλάγηθι διαλλάγηθι τῷ ἀδελφῷ σοῦ καί τότε ἐλθών πρόσφερε προσφέρεις τό δῶρον σοῦ Ἴσθι εὐνοῶν τῷ ἀντιδίκῳ σοῦ ταχύ ἕως ὅτου εἶ μετʼ αὐτοῦ ἐν τῇ ὁδῷ μετʼ αὐτοῦ μήποτε σέ παραδῷ παραδώσει ὁ ἀντίδικος τῷ κριτῇ καί ὁ κριτής σέ παραδῷ παραδώσει τῷ ὑπηρέτῃ καί εἰς φυλακήν βληθήσῃ Ἀμήν λέγω σοί οὒ μή ἐξέλθῃς ἐκεῖθεν ἕως οὒ ἄν ἀποδῷς τόν ἔσχατον κοδράντην Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις Οὒ μοιχεύσεις ἐγώ Δέ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ βλέπων γυναῖκα πρός τό ἐπιθυμῆσαι αὐτήν αὐτῆς ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτήν ἐν τῇ καρδίᾳ ἑαυτοῦ αὐτοῦ εἰ Δέ ὁ ὀφθαλμός σοῦ ὁ δεξιός σοῦ σκανδαλίζει σέ ἔξελε αὐτόν καί βάλε ἀπό σοῦ συμφέρει γάρ σοί ἵνα ἀπόληται ἕν τῶν μελῶν σοῦ καί μή ὅλον τό σῶμα σοῦ ἀπέλθῃ βληθῇ εἰς τήν Γέενναν Καί εἰ ἡ δεξιά σοῦ χείρ σκανδαλίζει σέ κόψον ἔκκοψον αὐτήν καί βάλε ἀπό σοῦ συμφέρει γάρ σοί ἵνα ἀπόληται ἕν τῶν μελῶν σοῦ ἤ καί μή ὅλον τό σῶμα σοῦ βληθῇ εἰς Γέενναν ἀπέλθῃ ἐρρέθη Δέ ὅτι Ὅς ἐάν ἄν ἀπολύσῃ τήν γυναῖκα αὐτοῦ δότω αὐτῇ ἀποστάσιον ἐγώ Δέ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ ὅς ἄν ἀπολύσῃ ἀπολύων τήν γυναῖκα αὐτοῦ παρεκτός λόγου πορνείας ποιεῖ αὐτήν μοιχευθῆναι μοιχᾶσθαι καί ὁ ὅς ἄν ἐάν ἀπολελυμένην γαμήσῃ γαμήσας μοιχᾶται Πάλιν ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις Οὐκ ἐπιορκήσεις ἀποδώσεις ἀποδώσῃς δέ τῷ Κυρίῳ τούς ὅρκους σοῦ ἐγώ Δέ λέγω ὑμῖν μή ὀμόσαι ὅλως μήτε ἐν τῷ οὐρανῷ ὅτι θρόνος ἐστίν τοῦ Θεοῦ μήτε ἐν τῇ γῇ ὅτι ὑποπόδιον ἐστίν τῶν ποδῶν αὐτοῦ μήτε εἰς Ἱεροσόλυμα ὅτι πόλις ἐστίν τοῦ μεγάλου Βασιλέως μηδέ μήτε ἐν τῇ κεφαλῇ σοῦ ὀμόσῃς ὅτι οὒ δύνασαι μίαν ποιεῖν τρίχα μίαν λευκήν ποιῆσαι ἤ μέλαιναν ποιῆσαι ἔστω ἔσται Δέ ὁ λόγος ὑμῶν ναί ναί οὒ οὒ τό δέ περισσόν τούτων ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐστίν Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη Ὀφθαλμόν ἀντί ὀφθαλμοῦ καί ὀδόντα ἀντί ὀδόντος ἐγώ Δέ λέγω ὑμῖν μή ἀντιστῆναι ἀντισταθῆναι τῷ πονηρῷ ἀλλʼ ὅστις σέ ῥαπίζει εἰς ἐπί τήν δεξιάν σοῦ σιαγόνα σοῦ στρέψον αὐτῷ καί τήν ἄλλην καί τῷ ὁ θέλοντι θέλων σοί κριθῆναι καί τόν χιτῶνα σοῦ λαβεῖν ἄφες ἀφήσεις τούτῳ αὐτῷ καί τό ἱμάτιον σοῦ καί ὅστις σέ ἐάν ἀγγαρεύσει ἀγγαρεύσῃ ἀγγαρεύει μίλιον ἕν ὕπαγε μετʼ αὐτοῦ ἔτι ἀλλά δύο τῷ αἰτοῦντι σέ σοί Δίδου Δός καί τόν τῷ θέλοντα θέλοντι ἀπό σοῦ δανίσασθαι μή ἀποστραφῇς Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη Ἀγαπήσεις τόν πλησίον σοῦ καί μισήσεις μισήσῃς τόν ἐχθρόν σοῦ ἐγώ Δέ λέγω ὑμῖν ἀγαπᾶτε τούς τοῦ ἐχθρούς ὑμῶν εὐλογεῖτε τούς καταρωμένους ὑμᾶς ὑμῖν καλῶς ποιεῖτε τοῖς τούς μισοῦσιν μισοῦντας ὑμᾶς καί προσεύχεσθε ὑπέρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς καί διωκόντων ὑμᾶς ὅπως γένησθε υἱοί τοῦ Πατρός ὑμῶν τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ὅτι τόν ἥλιον αὐτοῦ ἀνατέλλει ἐπί πονηρούς καί ἀγαθούς καί βρέχει ἐπί δικαίους καί ἀδίκους ἐάν Γάρ ἀγαπήσητε τούς ἀγαπῶντας ὑμᾶς τίνα μισθόν ἔχετε ἕξετε Οὐχί καί οἱ τελῶναι τό οὕτως αὐτό ποιοῦσιν Καί ἐάν ἀσπάσησθε τούς φίλους ἀδελφούς ὑμῶν μόνον τί περισσόν ποιεῖτε Οὐχί καί οἱ ἐθνικοί τελῶναι τοῦτο τό αὐτό οὕτως ποιοῦσιν ἔσεσθε Οὖν ὑμεῖς τελειοῖ ὡς ὥσπερ ὁ Πατήρ ὑμῶν ὁ ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς οὐράνιος τέλειος ἐστίν Προσέχετε Δέ τήν δόσιν δικαιοσύνην ἐλεημοσύνην ὑμῶν μή ποιεῖν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων πρός τό θεαθῆναι αὐτοῖς εἰ δέ μή γέ μισθόν οὐκ ἔχετε παρά τῷ Πατρί ὑμῶν τῷ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ὅταν Οὖν ποιῇς ποιήσεις ἐλεημοσύνην μή σαλπίσῃς ἔμπροσθεν σοῦ ὥσπερ οἱ ὑποκριταί ποιοῦσιν ἐν ταῖς συναγωγαῖς καί ἐν ταῖς ῥύμαις ὅπως δοξασθῶσιν ὑπό τῶν ἀνθρώπων Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν ἀπέχουσιν τόν μισθόν αὐτῶν σοῦ Δέ ποιοῦντος ἐλεημοσύνην μή γνώτω ἡ ἀριστερά σοῦ τί ποιεῖ ἡ δεξιά σοῦ ὅπως ᾖ σοῦ ἡ ἐλεημοσύνη σοῦ ἡ ἐν τῷ κρυπτῷ καί ὁ Πατήρ σοῦ ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ αὐτός ἀποδώσει σοί ἐν τῷ φανερῷ Καί ὅταν προσεύχῃ προσεύχησθε οὐκ ἔσῃ ἔσεσθε ὡς ὥσπερ οἱ ὑποκριταί ὅτι φιλοῦσιν στῆναι ἐν ταῖς συναγωγαῖς καί ἐν ταῖς γωνίαις τῶν πλατειῶν ἑστῶτες καί προσεύχεσθαι προσευχόμενοι ὅπως ἄν φανῶσιν τοῖς ἀνθρώποις Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσι τόν μισθόν αὐτῶν αὐτόν σύ Δέ ὅταν προσευχῆς προσεύχῃ εἴσελθε εἰς τό ταμεῖον σοῦ καί κλείσας τήν θύραν σοῦ πρόσευξαι τῷ Πατρί σοῦ τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ καί ὁ Πατήρ σοῦ ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει ἀποδώσῃ σοί ἐν τῷ φανερῷ προσευχόμενοι Δέ μή βατταλογήσητε βατταλόγειτε ὥσπερ οἱ ὑποκριταί ἐθνικοί δοκοῦσιν γάρ ὅτι ἐν τῇ πολυλογίᾳ αὐτῶν εἰσακουσθήσονται μή Οὖν ὁμοιωθῆτε αὐτοῖς οἶδεν γάρ ὁ Θεός ὁ Πατήρ ὑμῶν ὧν χρείαν ἔχετε πρό τοῦ ὑμᾶς αἰτῆσαι ἄνοιξε αὐτόν τό στόμα οὕτως Οὖν προσεύχεσθε ὑμεῖς Πάτερ ἡμῶν ὁ ᾧ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἁγιασθήτω τό ὄνομα σοῦ ἐλθέτω ἡ βασιλεία Σοῦ γενηθήτω τό θέλημα σοῦ ὡς ἐν οὐρανῷ καί ἐπί τῆς γῆς τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον Δός ἡμῖν ἡμάς σήμερον Καί ἄφες ἡμῖν τά τό ὀφειλήματα ὀφείλημα ἡμῶν ὥσπερ ὡς καί ἡμεῖς ἀφίομεν ἀφήκαμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν Καί μή εἰσενέγκῃς ἐμάς ἡμάς εἰς πειρασμόν ἀλλά ῥῦσαι ἡμάς ἀπό τοῦ πονηροῦ ὅτι σοῦ ἐστίν ἡ βασιλεία καί ἡ δύναμις καί ἡ δόξα εἰς τούς αἰῶνας ἀμήν ἐάν Γάρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τά παραπτώματα ὑμῶν αὐτῶν ἀφήσει καί ὑμῖν καί ὁ Πατήρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος ἐάν Δέ μή ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τά παραπτώματα αὐτῶν οὐδέ ὁ Πατήρ ὑμῶν ὑμῖν ἀφήσει ὑμῖν τά παραπτώματα ὑμῶν καί ὅταν Δέ νηστεύητε μή γίνεσθε ὡς ὥσπερ οἱ ὑποκριταί σκυθρωποί ἀφανίζουσιν γάρ τά τό πρόσωπα πρόσωπον ἑαυτῶν αὐτῶν ὅπως φανῶσιν τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες Ἀμήν γάρ λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσιν τόν μισθόν αὐτῶν σύ Δέ νηστεύων ἄλειψαι ἄλειψον σοῦ τήν κεφαλήν καί τό πρόσωπον σοῦ νίψαι ἵνα ὅπως μή φανῇς νηστεύων τοῖς ἀνθρώποις νηστεύων ἀλλά τῷ Πατρί σοῦ τῷ ἐν τῷ κρυφαίῳ κρυπτῷ κρυφίᾳ καί ὁ Πατήρ σοῦ ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυφαίῳ κρυπτῷ αὐτός ἀποδώσει σοί ἐν τῷ φανερῷ Μή θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυρούς ἐπί τῆς γῆς ὅπου σής καί βρῶσις ἀφανίζει ἀφανίζουσιν καί ὅπου κλέπται διορύσσουσιν καί κλέπτουσιν θησαυρίζετε δέ ὑμῖν θησαυρούς οὕς ἐν οὐρανῷ ὅπου οὐδέ οὔτε σής οὔτε βρῶσις ἀφανίζει καί ὅπου κλέπται οὒ διορύσσουσι καί οὐδέ κλέπτουσιν ὅπου Γάρ ἐστίν ὁ θησαυρός ὑμῶν σοῦ ἐκεῖ ἔσται καί ἡ καρδία ὑμῶν σοῦ Ὁ λύχνος τοῦ σώματος ἐστίν ὁ ὀφθαλμός σοῦ ἐάν Οὖν ᾖ ὁ ὀφθαλμός σοῦ ἁπλοῦς ᾖ ὅλον τό σῶμα σοῦ φωτεινόν ἔσται ἐάν Δέ ᾖ ὁ ὀφθαλμός σοῦ πονηρός ᾖ ὅλον τό σῶμα σοῦ σκοτεινόν ἔσται εἰ Οὖν τό φῶς τό ἐν σοί σκότος ἐστίν σκότος τό σκότος πόσον Οὐδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν εἰ ἤ γάρ τόν ἕνα μισήσει καί τόν ἕτερον ἀγαπήσει ἤ ἑνός ἀνθέξεται καί τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει Οὒ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καί μαμωνᾷ Διά τοῦτο λέγω ὑμῖν μή μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ἡμῶν ὑμῶν τί φάγητε ἤ καί τί πίητε μηδέ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε Οὐχί ἡ ψυχή πλεῖον ἐστί τῆς τροφῆς καί τό σῶμα τοῦ ἐνδύματος Ἐμβλέψατε εἰς τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ ὅτι οὒ σπείρουσιν οὐδέ θερίζουσιν οὐδέ συνάγουσιν εἰς τάς ἀποθήκας καί ὁ Πατήρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά οὐχί οὐχ ὑμεῖς μᾶλλον διαφέρετε αὐτῶν τίς Δέ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπί τήν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα Καί περί ἐνδύματος τί μεριμνᾶτε Καταμάθετε τά κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐξάνει αὐξάνουσιν οὒ κοπιῶσιν κοπιᾷ οὐδέ νήθουσιν νήθει λέγω δέ ὑμῖν ὅτι οὐδέ Σολομῶν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἕν τούτων ἴδε εἰ Δέ τόν χόρτον τοῦ ἀγροῦ σήμερον ἐν ἀγρῷ ὄντα καί αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον ὁ Θεός οὕτως ἀμφιέννυσιν οὒ πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς ὀλιγόπιστοι μή Οὖν μεριμνήσητε λέγοντες Τί φάγωμεν ἤ Τί πίωμεν ἤ Τί περιβαλώμεθα παντᾶ ταῦτα Γάρ ταῦτα παντᾶ τά ἔθνη ἐπιζητεῖ ἐπιζητοῦσιν οἶδεν γάρ ὁ Θεός ὁ Πατήρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος ὅτι χρῄζετε τούτων ἁπάντων ζητεῖτε Γάρ Δέ πρῶτον τήν βασιλείαν δικαιοσύνην τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνην βασιλείαν αὐτοῦ καί ταῦτα παντᾶ προστεθήσεται ὑμῖν μή Οὖν μεριμνήσητε εἰς τήν αὔριον ἡ γάρ αὔριον μεριμνήσει τά ἑαυτῆς αὐτῆς ἀρκετόν τῇ ἡμέρᾳ Ἡ κακία αὐτῆς Μή κρίνετε ἵνα μή κριθῆτε ἐν ᾧ γάρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε καί ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε ἀντιμετρηθήσεται μετρηθήσεται ὑμῖν τί Δέ βλέπεις τό κάρφος τό ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σοῦ τήν δέ δοκόν τήν ἐν τῷ σῷ ὀφθαλμῷ δοκόν οὒ κατανοεῖς Ἤ πῶς ἐρεῖς λέγεις τῷ ἀδελφῷ σοῦ ἀδελφέ Ἄφες ἐκβάλω τό κάρφος ἐκ ἀπό τοῦ ὀφθαλμοῦ σοῦ καί ἰδού ἡ δοκός ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σοῦ Ὑποκριτά ἔκβαλε πρῶτον τήν δοκόν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σοῦ τήν δοκόν καί τότε διαβλέψεις ἐκβαλεῖν ἐκβάλλειν τό κάρφος ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ τοῦ ἀδελφοῦ σοῦ Μή δῶτε τό ἅγιον τοῖς κυσίν μηδέ βάλητε τούς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων μήποτε καταπατήσωσιν καταπατήσουσιν αὐτούς ἐν τοῖς ποσίν αὐτῶν καί στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς Αἰτεῖτε καί δοθήσεται ὑμῖν ζητεῖτε καί εὑρήσετε κρούετε καί ἀνοιγήσεται ὑμῖν πᾶς Γάρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει καί ὁ αἰτῶν ζητῶν εὑρίσκει καί τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται ἀνοίγεται Ἤ τίς ἐστίν ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος ὅν ἐάν αἰτήσει αἰτήσῃ αἰτήσεις ὁ υἱός αὐτοῦ ἄρτον μή λίθον ἐπιδώσει ἐπιδώσῃ αὐτῷ Ἤ καί ἐάν ἰχθύν αἰτήσει αἰτήσῃ μή ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ εἰ Οὖν ὑμεῖς πονηροί ὄντες οἴδατε δόματα ἀγαθά διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατήρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς δώσει ἀγαθά τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν παντᾶ Οὖν ὅσα ἐάν ἄν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι οὕτως καί ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς οὗτος Γάρ ἐστίν ὁ νόμος καί οἱ προφῆται Εἰσέλθατε διά τῆς στενῆς πύλης ὅτι πλατεῖα ἡ πύλη καί εὐρύχωρος ἡ ὁδός ἡ ἀπάγουσα εἰς τήν ἀπώλειαν καί πολλοί εἰσίν οἱ εἰσερχόμενοι διʼ αὐτῆς τί ὅτι δέ στενή ἡ πύλη καί τεθλιμμένη ἡ ὁδός ἡ ἀπάγουσα εἰς τήν ζωήν καί ὀλίγοι εἰσίν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν Προσέχετε δέ ἀπό τῶν ψευδοπροφητῶν οἵτινες ἔρχονται πρός ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασι προβάτων ἔσωθεν δέ εἰσίν λύκοι ἅρπαγες ἀπό τῶν καρπῶν αὐτῶν Ἐπιγνώσεσθε αὐτούς Μήτι συλλέγουσιν ἀπό ἀκανθῶν σταφυλάς σταφυλήν ἤ ἀπό τριβόλων σῦκα Οὕτως παν δένδρον ἀγαθόν καρπούς καλούς ποιεῖ καλούς τό δέ σαπρόν δένδρον καρπούς πονηρούς ποιεῖ οὒ δύναται δένδρον Ἀγαθόν καρπούς πονηρούς ἐνεγκεῖν ποιεῖν οὐδέ δένδρον σαπρόν καρπούς καλούς ἐνεγκεῖν ποιεῖν Παν δένδρον μή ποιοῦν καρπόν καλόν ἐκκόπτεται καί εἰς πῦρ βάλλεται Ἄρα γέ ἐκ ἀπό τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς Οὒ πᾶς ὁ λέγων μοί Κύριε Κύριε εἰσελεύσεται εἰς τήν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν ἀλλʼ ὁ ποιῶν τό τά θέλημα θελήματα τοῦ Πατρός μού τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς αὐτός εἰσελεύσεται εἰς τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν Πολλοί ἐροῦσιν μοί ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ Κύριε Κύριε οὕτως οὒ τῷ σῷ ὀνόματι ἐπροφητεύσαμεν καί τῷ σῷ ὀνόματι δαιμόνια πολλά ἐξεβάλομεν ἐξεβάλλομεν καί τῷ σῷ ὀνόματι δυνάμεις πολλάς ἐποιήσαμεν Καί τότε ὁμολογήσω αὐτοῖς ὅτι Οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς Ἀποχωρεῖτε ἀπʼ ἐμοῦ οἱ ἐργαζόμενοι τήν ἀνομίαν πᾶς Οὖν ὅστις ἀκούει μού τούς λόγους τούτους καί ποιεῖ αὐτούς ὁμοιωθήσεται ὁμοιώσω αὐτόν ἀνδρί φρονίμῳ ὅστις ᾠκοδόμησεν αὐτοῦ τήν οἰκίαν αὐτοῦ ἐπί τήν πέτραν Καί κατέβη ἡ βροχή καί ἦλθον οἱ ποταμοί καί ἔπνευσαν οἱ ἄνεμοι καί προσέκρουσαν προσέπεσαν προσέπεσεν προσέπεσον τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ καί οὐκ ἔπεσεν τεθεμελίωτο γάρ ἐπί τήν πέτραν Καί πᾶς ὁ ἀκούων μού τούς λόγους τούτους καί μή ποιῶν αὐτούς ὁμοιωθήσεται ἀνδρί μωρῷ ὅστις ᾠκοδόμησεν αὐτοῦ τήν οἰκίαν αὐτοῦ ἐπί τήν ἄμμον Καί κατέβη ἡ βροχή καί ἦλθον οἱ ποταμοί καί ἔπνευσαν οἱ ἄνεμοι καί προσέρρηξαν προσέκοψαν τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ καί ἔπεσεν καί ἦν ἡ πτῶσις αὐτῆς μεγάλη Καί ἐγένετο ὅτε συνετέλεσεν ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς τούς λόγους τούτους ἐξεπλήσσοντο οἱ ὄχλοι ἐπί τῇ διδαχῇ αὐτοῦ οἱ ὄχλοι ἦν γάρ διδάσκων αὐτούς ὡς ἐξουσίαν ἔχων καί οὐχ ὡς οἱ γραμματεῖς αὐτῶν καί οἱ Φαρισαῖοι καταβάντι καταβάντος Δέ αὐτῷ αὐτοῦ ἀπό τοῦ ὄρους ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί Καί ἰδού λεπρός προσελθών ἐλθών προσεκύνει αὐτῷ λέγων Κύριε ἐάν θέλῃς δύνασαι μέ καθαρίσαι Καί ἐκτείνας τήν χεῖρα αὐτοῦ ἥψατο αὐτοῦ ὁ Ἰησοῦς λέγων Θέλω καθαρίσθητι Καί εὐθέως ἐκαθαρίσθη αὐτοῦ ἡ λέπρα Καί λέγει εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Ὅρα μηδενί εἴπῃς ἀλλά ὕπαγε σεαυτόν δεῖξον τῷ ἱερεῖ καί προσένεγκον τό δῶρον ὅ προσέταξεν Μωϋσῆς εἰς μαρτύριον αὐτοῖς εἰσελθόντι εἰσελθόντος Δέ Τῷ Ἰησοῦ αὐτῷ αὐτοῦ εἰς Καφαρναούμ προσῆλθεν αὐτῷ ἑκατόνταρχος παρακαλῶν αὐτόν αὐτό καί λέγων Κύριε ὁ παῖς μού βέβληται ἐν τῇ οἰκίᾳ παραλυτικός δεινῶς βασανιζόμενος Καί λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ἀκολούθει μοί Ἐγώ ἐλθών θεραπεύσω αὐτόν καί ἀποκριθείς Δέ ὁ ἑκατόνταρχος εἶπεν ἔφη Κύριε οὐκ εἰμί ἱκανός ἵνα μού ὑπό τήν στέγην εἰσέλθῃς ἀλλά μόνον εἰπέ λόγῳ λόγον καί ἰαθήσεται ὁ παῖς μού καί Γάρ ἐγώ ἄνθρωπος εἰμί ὑπό ἐξουσίαν τασσόμενος ἔχων ὑπʼ ἐμαυτόν στρατιώτας καί λέγω τούτῳ Πορεύθητι καί πορεύεται καί ἄλλῳ Ἔρχου καί ἔρχεται καί τῷ δούλῳ μού Ποίησον τοῦτο καί ποιεῖ ἀκούσας Δέ ὁ Ἰησοῦς ἐθαύμασεν καί εἶπεν τοῖς ἀκολουθοῦσιν αὐτῷ Ἀμήν λέγω ὑμῖν πάρʼ οὐδενί οὐδέ τοσαύτην πίστιν ἐν τῷ Ἰσραήλ τοσαύτην πίστιν εὗρον λέγω Δέ ὑμῖν ὅτι πολλοί ἀπό ἀνατολῶν καί δυσμῶν ἥξουσιν καί ἀνακλιθήσονται μετά Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν Οὐρανῶν οἱ δέ υἱοί τῆς βασιλείας ἐξελεύσονται ἐκβληθήσονται εἰς τό σκότος τό ἐξώτερον ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμός καί ὁ βρυγμός τῶν ὀδόντων Καί εἶπεν ὁ Ἰησοῦς τῷ ἑκατοντάρχῃ Ὕπαγε καί ὡς ἐπίστευσας γενηθήτω γενητῷ σοί Καί ἰάθη ὁ παῖς αὐτοῦ ἀπό ἐν τῇ τῆς ἡμέρᾳ ὥρᾳ ὥρας ἐκείνῃ ἐκείνης καί ὑποστρέψας ὁ ἑκατόνταρχος εἰς τόν οἶκον αὐτοῦ ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ εὗρεν τόν παῖδα ὑγιαίνοντα Καί ἐλθών ὁ Ἰησοῦς εἰς τήν οἰκίαν Πέτρου εἶδεν τήν πενθεράν αὐτοῦ βεβλημένην καί πυρέσσουσαν καί ἥψατο τῆς χειρός αὐτῆς καί ἀφῆκεν αὐτήν ὁ πυρετός καί ἠγέρθη ἐγερθείς καί διηκόνει αὐτῷ αὐτοῖς ὀψίας Δέ γενομένης προσήνεγκαν αὐτῷ δαιμονιζομένους πολλούς καί ἐξέβαλεν τά πνεύματα λόγῳ καί πάντας τούς κακῶς ἔχοντας ἐθεράπευσεν ὅπως πληρωθῇ τό ῥηθέν διά Ἠσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος ὅτι Αὐτός τάς ἀσθενείας ἡμῶν ἔλαβεν καί τάς νόσους ἐβάστασεν ἰδών Δέ ὁ Ἰησοῦς πολλούς ὄχλους ὄχλον πολύν περί αὐτόν ἐκέλευσεν ἀπελθεῖν εἰς τό πέραν Καί προσελθών εἱς γραμματεύς εἶπεν αὐτῷ Διδάσκαλε ἀκολουθήσω σοί ὅπου ἄν ἐάν ἀπέρχῃ Καί λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Αἱ Ἀλώπεκες φωλεούς ἔχουσιν καί τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσεις ὁ δέ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τήν κεφαλήν κλίνῃ ἕτερος Δέ τῶν μαθητῶν μάτων αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ Κύριε ἐπίτρεψον μοί πρῶτον ἀπελθεῖν καί θάψαι τόν πατέρα μού ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν λέγει αὐτῷ Ἀκολούθει μοί καί ἄφες τούς νεκρούς θάψαι τούς ἑαυτῶν νεκρούς Καί ἐμβάντι αὐτῷ εἰς τό πλοῖον ἠκολούθησαν αὐτῷ οἱ μαθηταί αὐτοῦ Καί ἰδού σεισμός μέγας ἐγένετο ἐν τῇ θαλάσσῃ ὥστε τό πλοῖον καλύπτεσθαι ἀπό ὑπό τῶν κυμάτων αὐτός δέ ἐκάθευδεν Καί προσελθόντες αὐτῷ οἱ μαθηταί αὐτοῦ ἤγειραν αὐτόν λέγοντες Κύριε σῶσον ἡμάς ἀπολλύμεθα Καί λέγει αὐτοῖς Τί δειλοί ἐστέ ὀλιγόπιστοι Τότε ἐγερθείς ἐπετίμησεν τοῖς τῷ ἀνέμοις ἀνέμῳ καί τῇ θαλάσσῃ καί ἐγένετο γαλήνη μεγάλη οἱ Δέ ἄνθρωποι ἐθαύμασαν λέγοντες Ποταπός ἐστίν οὗτος ὁ ἄνθρωπος ὅτι καί οἱ ἄνεμοι καί ἡ θάλασσα αὐτῷ ὑπακούουσιν αὐτῷ Καί ἐλθόντι ἐλθόντων ἐλθόντος αὐτῷ αὐτῶν αὐτοῦ εἰς τό πέραν εἰς τήν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν Γεργεσηνῶν ὑπήντησαν αὐτῷ δύο δαιμονιζόμενοι ἐκ τῶν μνημείων ἐξερχόμενοι χαλεποί λίαν ὥστε μή ἰσχύειν τινά παρελθεῖν διά τῆς ὁδοῦ ἐκείνης Καί ἰδού ἔκραξαν ἔκραζον λέγοντες Τί ἡμῖν καί σοί Ἰησοῦ Υἱέ τοῦ Θεοῦ Ἦλθες ὧδε ἡμάς ἀπολέσαι ἡμάς καί πρό καιροῦ βασανίσαι ἡμάς ἦν Δέ μακράν ἀπʼ αὐτῶν ἀγέλη χοίρων πολλῶν βοσκομένη βοσκομένων οἱ Δέ δαίμονες παρεκάλουν αὐτόν λέγοντες Εἰ ἐκβάλλεις ἡμάς ἀπόστειλον ἐπίτρεψον ἡμάς ἡμῖν ἀπελθεῖν εἰς τήν ἀγέλην τῶν χοίρων Καί εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Ὑπάγετε οἱ Δέ ἐξελθόντες εἰσῆλθον ἀπῆλθον εἰς τήν ἀγέλην τούς τῶν χοίρους χοίρων καί ἰδού ὥρμησεν πάσα ἡ ἀγέλη πάσα τῶν χοίρων κατά τοῦ κρημνοῦ εἰς τήν θάλασσαν καί ἀπέθανον ἀπέθανεν ἐν τοῖς ὕδασιν οἱ Δέ βόσκοντες ἔφυγον καί ἀπελθόντες εἰς τήν πόλιν ἀπήγγειλαν παντᾶ καί τά τῶν δαιμονιζομένων Καί ἰδού πάσα ἡ πόλις ἐξῆλθεν εἰς ὑπάντησιν συνάντησιν τῷ τοῦ Ἰησοῦ καί ἰδόντες αὐτόν παρεκάλεσαν ἵνα ὅπως μεταβῇ ἀπό τῶν ὁρίων αὐτῶν Καί ἐμβάς εἰς τό πλοῖον ὁ Ἰησοῦς διεπέρασεν καί ἦλθεν εἰς τήν Ἰουδαίαν ἰδίαν πόλιν Καί ἰδού προσέφερον προσφέρουσιν αὐτῷ παραλυτικόν ἐπί κλίνης βεβλημένον Καί ἰδών ὁ Ἰησοῦς τήν πίστιν αὐτῶν εἶπεν τῷ παραλυτικῷ Θάρσει τέκνον ἀφίενται ἀφέωνται ἀφίονται σοί σοῦ αἱ ἁμαρτίαι σοῦ Καί ἰδού τινές τῶν γραμματέων εἶπον ἐν ἑαυτοῖς Οὗτος βλασφημεῖ Καί εἰδώς ἰδών ὁ Ἰησοῦς τάς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν αὐτοῖς Ἵνα τί ὑμεῖς ἐνθυμεῖσθε πονηρά ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν τί Γάρ ἐστίν εὐκοπώτερον εἰπεῖν ἀφέωνται ἀφίονται σοῦ σοί Αἱ ἁμαρτίαι ἤ εἰπεῖν Ἔγειρε Ἐγεῖραι καί περιπάτει ἵνα Δέ ἴδητε εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἐξουσίαν ἔχει ἀφιέναι ἐπί τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας τότε λέγει τῷ παραλυτικῷ Ἐγερθείς Ἔγειρε καί ἆρον σοῦ τήν κλίνην καί πορεύου ὕπαγε εἰς τόν οἶκον σοῦ Καί ἐγερθείς ἀπῆλθεν εἰς τόν οἶκον αὐτοῦ ἰδόντες Δέ οἱ ὁ ὄχλοι ἐφοβήθησαν ἐθαύμασαν καί ἐδόξασαν τόν Θεόν τόν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς ἀνθρώποις Καί παράγων ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄνθρωπον καθήμενον ἐπί τό τελώνιον καθήμενον Ματθαῖον καλούμενον λεγόμενον καί λέγει αὐτῷ Ἀκολούθει μοί Καί ἀναστάς ἠκολούθησεν ἠκολούθει αὐτῷ Καί ἐγένετο αὐτοῦ ἀνακειμένου ἀνακειμένων αὐτοῦ ἐν τῇ οἰκίᾳ καί ἰδού τελῶναι πολλοί τελῶναι ἁμαρτωλοί καί ἁμαρτωλοί τελῶναι ἐλθόντες συνέκειντο συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καί τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ Καί ἰδόντες δέ οἱ Φαρισαῖοι ἔλεγον εἶπον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ Διά τί ὁ διδάσκαλος ὑμῶν μετά τῶν τελωνῶν ἁμαρτωλῶν καί ἁμαρτωλῶν τελωνῶν ἐσθίει ὁ διδάσκαλος ὑμῶν ἐσθίει ὁ Δέ Ἰησοῦς ἀκούσας εἶπεν αὐτοῖς οὒ χρείαν ἔχουσιν Οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ ἰατρῶν ἀλλʼ οἱ κακῶς ἔχοντες πορευθέντες Δέ μάθετε τί ἐστίν Ἔλεον Ἔλεος θέλω καί οὒ θυσίαν οὒ γάρ ἦλθον καλέσαι δικαίους καλέσαι ἀλλά ἁμαρτωλούς εἰς μετάνοιαν Τότε προσέρχονται αὐτῷ οἱ μαθηταί Ἰωάννου λέγοντες Διά τί ἡμεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι νηστεύομεν πυκνά πολλά οἱ δέ μαθηταί σοῦ οὒ νηστεύουσιν Καί εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς μήτι μή δύναντα δύνανται Οἱ υἱοί τοῦ νυμφίου νυμφῶνος νηστεύειν πενθεῖν ἐφʼ ὅσον μετʼ αὐτῶν ἐστίν ὁ νυμφίος ἐλεύσονται Δέ αἱ ἡμέραι ὅταν ἀρθῇ ἀπαρθῇ ἀφαιρεθῇ ἀπʼ αὐτῶν ὁ νυμφίος καί τότε νηστεύσουσιν νηστεύουσιν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις οὐδείς Δέ ἐπιβάλλει ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἀγνάφους ἐπί ἱματίῳ παλαιῷ αἴρει γάρ τό πλήρωμα αὐτοῦ ἀπό τοῦ ἱματίου καί χεῖρον σχίσμα γίνεται Οὐδέ βάλλουσιν οἶνον νέον εἰς ἀσκούς παλαιούς εἰ δέ μή γέ ῥήγνυνται ῥήσσει ὁ οἶνος ὁ νέος οἱ τούς ἀσκοί ἀσκούς καί ὁ οἶνος ἐκχεῖται ἀπόλλυται καί οἱ ἀσκοί ἀπόλλυνται ἀπολοῦνται Ἀλλά βάλλουσιν δέ οἶνον νέον εἰς ἀσκούς βάλλουσιν καινούς βλητέον καί ἀμφότεροι ἀμφοτέρα τηροῦνται συντηροῦνται ταῦτα Αὐτοῦ λαλοῦντος αὐτοῖς ἰδού ἄρχων εἱς προσελθών ἐλθών προσεκύνει αὐτῷ λέγων ὅτι Ἡ θυγάτηρ μού ἄρτι ἐτελεύτησεν ἀλλά ἐλθών ἐπίθες τήν χεῖρα σοῦ ἐπʼ αὐτήν καί ζήσεται Καί ἐγερθείς ὁ Ἰησοῦς ἠκολούθει ἠκολούθησεν αὐτῷ καί οἱ μαθηταί αὐτοῦ Καί ἰδού γυνή αἱμορροοῦσα δώδεκα ἔτη προσελθοῦσα ὄπισθεν ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ ἔλεγεν Γάρ ἐν ἑαυτῇ Ἐάν μόνον ἅψωμαι μόνον τοῦ ἱματίου αὐτοῦ σωθήσομαι ὁ Δέ ἔστη Ἰησοῦς στραφείς ἐπιστραφείς καί ἰδών αὐτήν εἶπεν Θάρσει θύγατερ θυγάτηρ ἡ πίστις σοῦ σέσωκεν σέ Καί ἐσώθη ἡ γυνή ἀπό τῆς ὥρας ἐκείνης Καί ἐλθών ὁ Ἰησοῦς εἰς τήν οἰκίαν τοῦ ἄρχοντος καί ἰδών τούς αὐλητάς καί τόν ὄχλον θορυβούμενον λέγει ἔλεγεν αὐτοῖς Ἀναχωρεῖτε οὒ γάρ ἀπέθανεν τό κοράσιον ἀλλά καθεύδει Καί κατεγέλων αὐτοῦ αὐτόν εἰδότες ὅτι ἀπέθανεν ὅτε Δέ ἐξεβλήθη ὁ ὄχλος ἐλθών εἰσελθών ἐκράτησεν τῆς τήν χειρός χεῖρα αὐτῆς καί ἠγέρθη τό κοράσιον Καί ἐξῆλθεν ἡ φήμη αὐτῆς αὐτοῦ αὕτη εἰς ὅλην τήν γῆν ἐκείνην Καί παράγοντι ἐκεῖθεν τῷ Ἰησοῦ ἐκεῖθεν ἠκολούθησαν αὐτῷ δύο τυφλοί κραυγάζοντες κράζοντες καί λέγοντες Ἐλέησον ἡμάς Υἱέ υἱός Δαυίδ καί ἐλθόντι ἔρχεται εἰσελθόντι Δέ αὐτῷ εἰς τήν οἰκίαν καί προσῆλθον αὐτῷ οἱ δύο τυφλοί καί λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Πιστεύετε Πιστεύεται ὅτι δύναμαι ὑμῖν τοῦτο δύναμαι ποιῆσαι τοῦτο Λέγουσιν αὐτῷ Ναί Κύριε Τότε ἥψατο τῶν ὀμμάτων ὀφθαλμῶν αὐτῶν καί λέγων εἶπεν κατά τήν πίστιν ὑμῶν Γενηθήτω ὑμῖν Καί ἠνεῴχθησαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί αὐτῶν Καί ἐνεβριμήσατο ἐνεβριμήθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων Ὁρᾶτε μηδείς γινωσκέτω οἱ Δέ ἐξελθόντες διεφήμισαν αὐτόν ἐν ὅλῃ τῇ γῇ ἐκείνῃ αὐτῶν Δέ ἐξερχομένων ἰδού προσήνεγκαν αὐτῷ ἄνθρωπον κωφόν δαιμονιζόμενον Καί ἐκβληθέντος τοῦ δαιμονίου ἐλάλησεν ὁ κωφός Καί ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι λέγοντες ὅτι Οὐδέποτε ἐφάνη οὕτως ἐφάνη ἐν τῷ Ἰσραήλ οἱ Δέ Φαρισαῖοι ἔλεγον ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων Ἐκβάλλει τά δαιμόνια Καί περιῆγεν ὁ Ἰησοῦς τάς πόλεις πάσας καί τάς κώμας διδάσκων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν καί κηρύσσων τό εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας καί θεραπεύων πασᾶν νόσον καί πασᾶν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ καί ἠκολούθησαν αὐτῷ ἰδών Δέ τούς ὄχλους ὁ Ἰησοῦς ἐσπλαγχνίσθη περί αὐτῶν ὅτι ἦσαν ἐσκυλμένοι ἐκλελυμένοι καί ἐρριμμένοι ὡς ὡσεί πρόβατα μή ἔχοντα ποιμένα Τότε λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὁ Μέν θερισμός πολύς οἱ δέ ἐργάται ὀλίγοι δεήθητε οὖν τοῦ τόν Κυρίου Κύριον τοῦ θερισμοῦ ὅπως ἐκβάλῃ ἐργάτας εἰς τόν θερισμόν αὐτοῦ Καί προσκαλεσάμενος τούς δώδεκα μαθητάς αὐτοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν πνευμάτων ἀκαθάρτων ὥστε ἐκβάλλειν ἐκβαλεῖν αὐτά αὐτῷ καί θεραπεύειν πασᾶν νόσον καί πασᾶν μαλακίαν τῶν Δέ δώδεκα ἀποστόλων τά ὀνόματα ἐστίν ταῦτα πρῶτος Σίμων ὁ λεγόμενος Πέτρος καί Ἀνδρέας ὁ ἀδελφός αὐτοῦ καί Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ζεβεδαίου καί Ἰωάννης ὁ ἀδελφός αὐτοῦ Φίλιππος καί Βαρθολομαῖος Θωμᾶς καί Ματθαῖος ὁ τελώνης Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ἁλφαίου καί Λεββαῖος ὁ ἐπικληθείς καί Θαδδαῖος καί Σίμων ὁ Χαναναῖος Καναναῖος Κανανίτης καί ὁ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης ὁ καί παραδούς παραδιδούς αὐτόν τούτους τούς δώδεκα ἐξαπέστειλεν ἀπέστειλεν Ὁ Ἰησοῦς παραγγείλας αὐτοῖς καί λέγων εἰς ὁδόν ἐθνῶν Μή ἀπέλθητε καί εἰς πόλιν Σαμαρειτῶν μή εἰσέλθητε ὑπάγετε πορεύεσθε δέ μᾶλλον πρός τά πρόβατα τά ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ πορευόμενοι Δέ κηρύσσετε λέγοντες ὅτι Ἤγγικεν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν ἀσθενοῦντας Θεραπεύετε Θεραπεύςατε λεπρούς νεκρούς ἐγείρετε λεπρούς καθαρίζετε νεκρούς ἐγείρετε καί δαιμόνια ἐκβάλλετε ἐκβάλετε νεκρούς ἐγείρεται δωρεάν ἐλάβετε δωρεάν δότε Μή κτήσησθε χρυσόν μήτε μηδέ ἄργυρον μήτε μηδέ χαλκόν εἰς τάς ζώνας ὑμῶν μήτε μή πήραν εἰς ὁδόν μήτε μηδέ δύο χιτῶνας μήτε μηδέ ὑποδήματα μήτε μηδέ ῥάβδους ῥάβδον ἄξιος γάρ ἐστίν ὁ ἐργάτης τῆς τροφῆς αὐτοῦ ἐστίν ἡ πόλις εἰς ἥν Δʼ ἄν πόλιν ἤ κώμην εἰσέλθητε εἰς αὐτήν ἐξετάσατε τίς ἐν αὐτῇ τίς ἄξιος ἐστίν κἀκεῖ μείνατε ἕως ἄν ἐξέλθητε εἰσερχόμενοι Δέ εἰς τήν οἰκίαν ἀσπάσασθε αὐτήν λέγοντες εἰρήνη τῷ οἴκῳ τούτῳ Καί ἐάν μέν ᾖ ἦν ἡ οἰκία ἀξία ἐλθάτω ἐστέ ἡ εἰρήνη ὑμῶν ἐπʼ αὐτήν εἰ ἐάν δέ μή γέ ᾖ ἀξία ἡ εἰρήνη ὑμῶν πρός ἐφʼ ὑμᾶς ἐπιστραφήτω Καί ὅς ἄν ἐάν μή μήν δέξηται ὑμᾶς μηδέ ἀκούσῃ τούς τῶν λόγους λόγων ὑμῶν ἐξερχόμενοι ἐξερχομένων ὑμῶν ἔξω τῆς οἰκίας ἤ τῆς πόλεως ἤ κώμης ἐκείνης ἐκτινάξατε ἐκμάξατε τόν κονιορτόν ἐκ ἀπό τῶν ποδῶν ὑμῶν Ἀμήν λέγω ὑμῖν ἀνεκτότερον ἔσται γῇ Σοδόμων καί γῇ Γομόρρων Γομόρρας ἐν ᾗ ἡμέρᾳ κρίσεως ἤ τῇ πόλει ἐκείνῃ Ἰδού ἐγώ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν εἰς μέσῳ μέσον λύκων γίνεσθε οὖν φρόνιμοι ὡς οἱ ὁ ὄφεις ὄφις καί ἁπλούστατοι ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί προσέχετε Δέ ἀπό τῶν ἀνθρώπων παραδώσουσιν παραδώσωσιν γάρ ὑμᾶς εἰς συνέδρια καί ἐν εἰς ταῖς τάς συναγωγαῖς συναγωγάς αὐτῶν μαστιγώσουσιν ὑμᾶς καί ἐπί ἡγεμόνας ἡγεμόνων δέ καί βασιλεῖς βασιλέων ἀχθήσεσθε ἀχθήσεσθαι σταθήσεσθε σταθήσεσθαι ἕνεκεν ἐμοῦ εἰς μαρτύριον αὐτοῖς καί τοῖς ἔθνεσιν ὅταν Δέ παραδῶσιν παραδίδωσιν παραδώσουσιν ὑμᾶς μή μεριμνήσητε πῶς ἤ τί λαλήσητε δοθήσεται γάρ ὑμῖν ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὥρᾳ τί λαλήσητε λαλήσετε οὒ Γάρ ὑμεῖς ἐστέ οἱ λαλοῦντες ἀλλά τό Πνεῦμα τοῦ Πατρός ὑμῶν τό λαλοῦν ἐν ὑμῖν παραδώσει Δέ ἀδελφός ἀδελφόν ἀδελφός εἰς θάνατον καί πατήρ τέκνον τέκνα καί ἐπαναστήσονται ἐπαναστήσεται τέκνα ἐπί γονεῖς καί θανατώσουσιν αὐτούς Καί ἔσεσθε μισούμενοι ὑπό πάντων διά τό ὄνομα μού ὁ δέ ὑπομείνας εἰς τέλος οὗτος σωθήσεται ὅταν Δέ διώκωσιν διώκουσιν ὑμᾶς ἐν τῇ πόλει ταύτῃ φεύγετε εἰς τήν ἑτέραν ἄλλην ἐάν δέ ἐν τῇ ἄλλη διώκουσιν διώξουσιν ὑμᾶς φεύγετε εἰς τήν ἄλλην ἀμήν γάρ λέγω ὑμῖν ὅτι οὒ μή τελέσητε τάς πόλεις τοῦ Ἰσραήλ ἕως ἄν ἔλθῃ ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου οὐκ ἐστίν Μαθητής ὑπέρ τόν διδάσκαλον αὐτοῦ οὐδέ δοῦλος ὑπέρ τόν κύριον αὐτοῦ Ἀρκετόν τῷ μαθητῇ ἵνα γένηται ὡς ὁ διδάσκαλος αὐτοῦ καί ὁ δοῦλος ὡς ὁ κύριος αὐτοῦ Εἰ τόν τῷ οἰκοδεσπότην οἰκοδεσπότῃ ἐπεκάλεσεν ἐπεκάλεσαν Βεελζεβούλ ἐπεκάλεσαν ἐπεκαλέσαντο ἐκάλεσαν καλοῦσιν πόσῳ μᾶλλον τούς τοῖς οἰκιακούς οἰκιακοῖς οἰκείους οἰκείοις αὐτοῦ μή Οὖν φοβήθητε αὐτούς οὐδέν γάρ ἐστίν κεκαλυμμένον ὅ οὐκ ἀποκαλυφθήσεται καί κρυπτόν ὅ οὒ γνωσθήσεται Ὅ λέγω ὑμῖν ἐν τῇ σκοτίᾳ εἴπατε ἐν τῷ φωτί καί ὅ ὅ εἰς τό οὖς ἀκούετε ἀκούεται κηρύξατε κηρύσσεται ἐπί τῶν δωμάτων Καί μή φοβεῖσθε φοβεῖσθαι φοβήθητε ἀπό τῶν ἀποκτεννόντων τό σῶμα τήν δέ ψυχήν μή δυναμένων σφάξαι ἀποκτεῖναι φοβήθητε φοβεῖσθε φοβεῖσθαι δέ μᾶλλον τόν δυνάμενον καί τήν ψυχήν καί τό σῶμα ἀποκτεῖναι ἀπολέσαι ἐν εἰς Γεέννῃ Γέενναν Οὐχί δύο στρουθία τοῦ ἀσσαρίου πωλεῖται πωλοῦνται Καί ἕν ἐξ αὐτῶν οὒ πεσεῖται ἐπί τήν γῆν ἄνευ τοῦ Πατρός ὑμῶν ὑμῶν Δέ ἀλλά καί αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς ὑμῶν πάσαι ἠριθμημέναι εἰσίν μή Οὖν φοβήθητε φοβεῖσθε αὐτούς πολλῶν στρουθίων διαφέρετε ὑμεῖς πᾶς Οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοί ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων ὁμολογήσω κἀγώ ἐν αὐτῷ αὐτόν ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μού τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς καί ὅστις Δʼ ἄν ἀρνήσηται μέ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων ἀρνήσομαι αὐτόν κἀγώ αὐτόν ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μού τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς Μή οὖν νομίσητε ὅτι ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην βαλεῖν ἐπί τήν γῆν οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἴρην εἰρήνην ἀλλά μάχαιραν ἦλθον Γάρ Διχάσαι Δικάσαι ἄνθρωπον υἱόν κατά τοῦ πατρός αὐτοῦ καί θυγατέρα κατά τῆς μητρός αὐτῆς καί νύμφην κατά τῆς πενθερᾶς αὐτῆς καί ἐχθροί τοῦ ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοί αὐτοῦ Ὁ φιλῶν πατέρα ἤ μητέρα ὑπέρ ἐμέ οὐκ ἐστίν μού ἄξιος καί ὁ φιλῶν υἱόν ἤ θυγατέρα ὑπέρ ἐμέ οὐκ ἐστίν μού ἄξιος Καί ὅς οὒ λαμβάνει τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθεῖ ὀπίσω μού οὐκ ἐστίν μού ἄξιος Ὁ εὑρών τήν ψυχήν αὐτοῦ ἀπολέσει αὐτήν καί ὁ δέ ἀπολέσας τήν ψυχήν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ εὑρήσει αὐτήν Ὁ δεχόμενος ὑμᾶς ἐμέ δέχεται καί ὁ δέ ἐμέ δεχόμενος δέχεται τόν ἀποστείλαντα μέ Ὁ δεχόμενος προφήτην εἰς ὄνομα προφήτου μισθόν προφήτου λήμψεται καί ὁ δεχόμενος δίκαιον εἰς ὄνομα δικαίου μισθόν δικαίου λήμψεται Καί ὅς ἄν ἐάν ποτίσῃ ἕνα τῶν ἐλαχίστων μικρῶν τούτων ποτήριον ὕδατος ψυχροῦ μόνον εἰς ὄνομα μαθητοῦ ἀμήν λέγω ὑμῖν οὒ μή ἀπολέσῃ ἀπόληται τόν ὁ μισθόν μισθός αὐτοῦ Καί ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς διατάσσων τοῖς δώδεκα μαθηταῖς αὐτοῦ μετέβη ἐκεῖθεν τοῦ διδάσκειν καί κηρύσσειν ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτῶν ὁ Δέ Ἰωάννης ἀκούσας ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ τά ἔργα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ πέμψας διά δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ σύ Εἶ ὁ ἐργαζόμενος ἐρχόμενος ἤ ἕτερον προσδοκῶμεν Καί ἀποκριθείς δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Πορευθέντες ἀπαγγείλατε τῷ Ἰωάννῃ ἅ ἀκούετε καί βλέπετε Τυφλοί ἀναβλέπουσιν καί χωλοί περιπατοῦσιν λεπροί καθαρίζονται καί κωφοί ἀκούουσιν καί νεκροί ἐγείρονται καί Πτωχοί εὐαγγελίζονται Καί μακάριος ἐστίν ὅς ἄν ἐάν μή σκανδαλισθῇ ἐν ἐμοί τούτων Δέ πορευομένων ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς λέγειν τοῖς ὄχλοις περί Ἰωάννου Τί ἐξήλθατε εἰς τήν ἐρῆμον θεάσασθαι θεάσασθε Κάλαμον ὑπό ἀνέμου σαλευόμενον Ἀλλά τί ἐξήλθατε ἰδεῖν Ἄνθρωπον ἰδεῖν ἐν μαλακοῖς ἱματίοις ἠμφιεσμένον Ἰδού οἱ τά μαλακά φοροῦντες ἐν τοῖς οἴκοις τῶν βασιλειῶν βασιλέων εἰσίν ἀλλά τί ἐξήλθατε ἐξεληλύθατε Ἰδεῖν προφήτην Ἰδεῖν Ναί λέγω ὑμῖν καί περισσότερον προφήτου Οὗτος γάρ ἐστίν περί οὗ γέγραπται Ἰδού ἐγώ ἀποστέλλω τόν ἄγγελον μού πρό προσώπου σοῦ ὅς κατασκευάσει τήν ὁδόν σοῦ ἔμπροσθεν σοῦ Ἀμήν λέγω ὑμῖν οὐκ ἐγήγερται ἐν τοῖς γεννητοῖς τῶν γυναικῶν μείζων μεῖζον Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ ὁ Δέ μικρότερος ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν Οὐρανῶν μείζων αὐτοῦ ἐστίν αὐτοῦ ἀπό Δέ τῶν ἡμερῶν Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ ἕως ἄρτι ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν βιάζεται καί οἱ βιασταί βιάζετε ἁρπάζουσιν αὐτήν πάντες Γάρ οἱ προφῆται καί ὁ νόμος ἕως Ἰωάννου Ἰάννου ἐπροφήτευσαν Καί εἰ θέλετε δέξασθαι αὐτός ἐστίν Ἠλίας ὁ μέλλων ἔρχεσθαι Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω τίνι Δέ ὁμοιώσω τήν γενεάν ταύτην ὁμοία Ἐστίν παιδαρίοις παιδίοις καθημένοις ἐν ταῖς τῇ ἀγοραῖς ἀγορᾷ καθημένοις καί ἅ προσφωνοῦσιν προσφωνοῦντα τοῖς τοῖς ἑτέροις ἑταίροις αὐτῶν καί λέγουσιν Ηὐλήσαμεν ὑμῖν καί οὐκ ὠρχήσασθε ἐθρηνήσαμεν ὑμῖν καί οὐκ ἐκλαύσασθε ἐκόψασθε ἦλθεν Γάρ Ἰωάννης μήτε ἐσθίων μήτε πίνων καί λέγουσιν δαιμόνιον Ἔχει ἦλθεν Ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἐσθίων καί πίνων καί λέγουσιν Ἰδού ἄνθρωπος φάγος καί οἰνοπότης τελωνῶν φίλος τελωνῶν καί ἁμαρτωλῶν Καί ἐδικαιώθη ἡ σοφία ἀπό τῶν ἔργων τέκνων αὐτῆς Τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς ὀνειδίζειν τάς πόλεις ἐν αἷς ἐγένοντο γεγόνεισαν ἅ αἱ πλείσται δυνάμεις αὐτοῦ ὅτι οὒ μετενόησαν Οὐαί σοί Χοραζίν Οὐαί σοί καί Βηθσαϊδάν Ὅτι εἰ ᾗ ἐν Τύρῳ καί Σιδῶνι ἐγένοντο ἐγεγόνεισαν αἱ δυνάμεις αἱ γενόμεναι ἐν ὑμῖν πάλαι ἄν ἐν σάκκῳ καί σποδῷ καθήμενοι μετενόησαν Πλήν λέγω ὑμῖν Τύρῳ καί Σιδῶνι ἀνεκτότερον ἔσται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἦν ἤ ὑμῖν Καί σύ Καφαρναούμ μή ἡ ἕως τοῦ οὐρανοῦ ὑψωθεῖσα ὑψωθήσῃ ἡ ἕως ᾍδου Καταβήσῃ Καταβιβασθήσῃ Ὅτι εἰ ἐν Σοδόμοις ἐγένοντο ἐγενήθησαν αἱ δυνάμεις αἱ γενόμεναι ἐν σοί ὑμῖν ἔμεινεν ἔμειναν ἄν μέχρι τῆς τῇ σήμερον Πλήν λέγω ὑμῖν ὅτι γῇ γῆς Σοδόμων ἀνεκτότερον ἔσται γῇ Σοδόμων ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἦν ἤ σοί ὑμῖν Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἀποκριθείς εἶπεν ὁ Ἰησοῦς εἶπεν Ἐξομολογοῦμαι σοί Πάτερ Κύριε τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς ὅτι ἔκρυψας ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπό σοφῶν καί συνετῶν καί ἀπεκάλυψας αὐτά νηπίοις Ναί ὁ Πατήρ ὅτι οὕτως ἐγένετο εὐδοκία ἐγένετο ἔμπροσθεν σοῦ Παντᾶ μοί παρεδόθη ὑπό τοῦ Πατρός μού καί οὐδείς γινώσκει ἐπιγινώσκει τόν Υἱόν εἰ μή ὁ Πατήρ οὐδέ τόν Πατέρα τὶς ἐπιγινώσκει εἰ μή ὁ Υἱός καί ᾧ ἄν ἐάν βούληται βούλεται ὁ Υἱός ἀποκαλύψαι Δεῦτε πρός μέ πάντες οἱ κοπιῶντες καί πεφορτισμένοι ἔσται κἀγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς Ἄρατε τόν ζυγόν μού ἐφʼ ὑμᾶς καί μάθετε ἀπʼ ἐμοῦ ὅτι πραΰς εἰμί καί ταπεινός τῇ καρδίᾳ Καί εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν ὁ Γάρ ζυγός μού χρηστός καί τό φορτίον μού ἐλαφρόν ἐστίν Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἐπορεύθη ὁ Ἰησοῦς ἐν τοῖς Σάββασιν διά τῶν σπορίμων οἱ ὁ δέ μαθηταί αὐτοῦ ἐπείνασαν καί ἤρξαντο τίλλειν τούς τοῦ στάχυας τίλλειν καί ἐσθίειν οἱ Δέ Φαρισαῖοι ἰδόντες αὐτούς εἶπαν αὐτῷ Ἰδού οἱ μαθηταί σοῦ ποιοῦσιν ὅ οὐκ ἔξεστιν ποιεῖν ἐν Σαββάτῳ ὁ Δέ εἶπεν αὐτοῖς Οὐκ ἀνέγνωτε τί ἐποίησεν Δαυίδ ὅτε ἐπείνασεν αὐτός καί οἱ μετʼ αὐτοῦ ὡς Πῶς εἰσῆλθεν εἰς τόν οἶκον τοῦ Θεοῦ καί τούς ἄρτους τῆς Προσθέσεως Προθέσεως ἔφαγεν ἔφαγον οὕς ὅ οὐκ ἦν ἐξόν ἔξεστιν ἦν αὐτῷ φαγεῖν οὐδέ τοῖς μετʼ αὐτοῦ εἰ μή τοῖς ἱερεῦσιν μόνοις Ἤ οὐκ ἀνέγνωτε ἐν τῷ νόμῳ ὅτι ἐν τοῖς τῷ Σάββασιν Σαββάτῳ οἱ ἱερεῖς ἐν τῷ ἱερῷ τό Σάββατον βεβηλοῦσιν καί ἀναίτιοι εἰσίν λέγω Γάρ Δέ ὑμῖν ὅτι τοῦ ἱεροῦ μεῖζον μείζων ἐστίν ὧδε εἰ Δέ ἐγνώκειτε τί ἐστίν Ἔλεον Ἔλεος θέλω καί οὒ θυσίαν οὐκ ἄν κατεδικάσατε τούς ἀναιτίους Κύριος Γάρ ἐστίν καί τοῦ Σαββάτου ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου Καί μεταβάς ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς ἦλθεν εἰς τήν συναγωγήν αὐτῶν Καί ἰδού ἄνθρωπος ἦν ἐκεῖ τήν χεῖρα ἔχων ξηράν Καί ἐπηρώτησαν αὐτόν λέγοντες Εἰ Ἔξεστιν τοῖς Σάββασιν θεραπεύειν θεραπεῦσαι Ἵνα κατηγορήσωσιν κατηγορήσουσιν αὐτοῦ ὁ Δέ εἶπεν αὐτοῖς Τίς Τί ἔσται ἐστίν ἐξ ἐν ὑμῶν ὑμῖν ἄνθρωπος ὅς ἕξει ἔχει πρόβατον ἕν καί ἐάν πέσῃ ἐμπέσῃ τοῦτο τοῖς Σάββασιν εἰς βόθυνον οὐχί κρατήσει κρατεῖ κρατήσας αὐτό καί ἐγερεῖ ἐγείρει αὐτό Πόσῳ οὒ οὖν διαφέρει ἄνθρωπος τοῦ προβάτου Ὥστε ἔξεστιν τοῖς Σάββασιν καλῶς ποιεῖν Τότε λέγει τῷ ἀνθρώπῳ Ἔκτεινον σοῦ τήν χεῖρα σοῦ Καί ἐξέτεινεν καί ἀπεκατεστάθη ὑγιής ὡς ἡ ἄλλη καί ἐξελθόντες οἱ Δέ οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον κατʼ αὐτοῦ ἐξελθόντες ὅπως αὐτόν ἀπολέσωσιν ὁ Δέ Ἰησοῦς γνούς ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν Καί ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί καί ἐθεράπευσεν αὐτούς πάντας πάντας δέ οὕς ἐθεράπευσεν ἐπέπληξεν αὐτοῖς καί ἐπετίμησεν αὐτοῖς ἵνα μή φανερόν αὐτόν ποιήσωσιν Ἵνα ὅπως πληρωθῇ τό ῥηθέν διά Ἠσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος Ἰδού ὁ παῖς μού εἰς ὅν ᾑρέτισα ὁ ἀγαπητός μού ἐν εἰς ὅν ᾧ ηὐδόκησεν ἡ ψυχή μού Θήσω τό Πνεῦμα μού ἐπʼ αὐτόν καί κρίσιν τοῖς ἔθνεσιν ἀπαγγελεῖ ἀπαγγέλλει Οὐκ ἐρίσει οὐδέ κραυγάσει οὐδέ ἀκούσει ἀκούει τὶς ἐν ταῖς πλατείαις τήν φωνήν αὐτοῦ κάλαμον συντετριμμένον Οὒ μή κατεάξει κατεάξεις καί λίνον τυφόμενον οὒ μή σβέσει ἕως ἄν ἐκβάλῃ εἰς νῖκος τήν κρίσιν Καί ἐπί ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἔθνη ἐλπιοῦσιν ἐλπίζουσιν Τότε προσηνέχθη προσήνεγκαν αὐτῷ δαιμονιζόμενος δαιμονιζόμενον τυφλός τυφλόν καί κωφός κωφόν καί ἐθεράπευσεν αὐτόν αὐτούς ὥστε τόν τυφλόν κωφόν καί κωφόν τυφλόν καί λαλεῖν καί βλέπειν Καί ἐξίσταντο πάντες οἱ ὄχλοι καί ἔλεγον Μήτι ὅτι οὗτος ἐστίν ὁ υἱός Δαυίδ οἱ Δέ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες εἶπον Οὗτος οὐκ ἐκβάλλει τά δαιμόνια εἰ μή ἐν τῷ Βεελζεβούλ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἰδών εἰδώς Δέ ὁ Ἰησοῦς τάς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν αὐτοῖς Πάσα βασιλεία μερισθεῖσα καθʼ ἐφʼ ἑαυτῆς ἑαυτήν ἐρημοῦται καί πάσα πόλις ἤ οἰκία μερισθεῖσα καθʼ ἐφʼ ἑαυτῆς ἑαυτήν οὒ σταθήσεται στήσεται Καί εἰ δέ καί ὁ Σατανᾶς τόν Σατανᾶν ἐκβάλλει ἐφʼ ἑαυτόν ἐμερίσθη πῶς Οὖν σταθήσεται ἡ βασιλεία αὐτοῦ Καί εἰ δέ ἐγώ ἐν Βεελζεβούλ ἐκβάλλω τά δαιμόνια οἱ υἱοί ὑμῶν ἐν τίνι ἐκβάλλουσιν Διά τοῦτο αὐτοί ὑμῶν κριταί ἔσονται κριταί αὐτοί ὑμῶν εἰ Δέ ἐγώ ἐν Πνεύματι Θεοῦ ἐγώ ἐκβάλλω τά δαιμόνια ἄρα ἔφθασεν ἔφθασαν ἐφʼ ὑμᾶς ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ Ἤ πῶς δύναται τὶς εἰσελθεῖν εἰς τήν οἰκίαν τοῦ ἰσχυροῦ καί τά σκεύη αὐτοῦ ἁρπάσαι διαρπάσαι ἐάν μή πρῶτον δήσῃ τόν ἰσχυρόν Καί τότε τήν οἰκίαν αὐτοῦ διαρπάσει διαρπάσῃ Ὁ μή ὤν μετʼ ἐμοῦ κατʼ ἐμοῦ ἐστίν καί ὁ μή συνάγων μετʼ ἐμοῦ σκορπίζει μέ Διά τοῦτο λέγω ὑμῖν πάσα ἁμαρτία καί βλασφημία ἀφεθήσεται ὑμῖν τοῖς ἀνθρώποις ἡ δέ τοῦ Πνεύματος βλασφημία οὐκ ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις Καί ὅς ἄν ἐάν εἴπῃ λόγον κατά τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου οὐκ ἀφεθήσεται αὐτῷ οὕτω ὅς δʼ ἄν εἴπῃ κατά τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου οὐκ μή ἀφεθήσεται ἀφεθῇ αὐτῷ οὔτε ἐν τούτῳ τῷ νῦν αἰῶνι οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι Ἤ ποιήσατε ποιήσηται τό τόν δένδρον καλόν καί τόν καρπόν αὐτοῦ καλόν ἀγαθόν ἤ ποιήσατε τό δένδρον σαπρόν καί τόν καρπόν αὐτοῦ σαπρόν ἐκ γάρ τοῦ καρποῦ τό τό δένδρον δένδρον γινώσκεται γινώσκετε Γεννήματα γέννημα ἐχιδνῶν πῶς δύνασθε ἀγαθά λαλεῖν πονηροί ὄντες ἐκ Γάρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τό στόμα λαλεῖ ἀγαθά Ὁ ἀγαθός ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας ἐκβάλλει τά ἀγαθά καί ὁ πονηρός ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει πονηρά λέγω Δέ ὑμῖν ὅτι παν ῥῆμα ἀργόν ὅ ἐάν λαλήσωσιν λαλήσουσιν λαλοῦσιν οἱ ἄνθρωποι δώσουσιν ἀποδώσουσιν ἀποδώσωσιν περί αὐτοῦ λόγον ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἐκ Γάρ τῶν λόγων σοῦ δικαιωθήσῃ ἤ καί ἐκ τῶν λόγων σοῦ καταδικασθήσῃ Τότε ἀπεκρίθησαν αὐτῷ τινές τῶν γραμματέων καί Φαρισαίων λέγοντες Διδάσκαλε θέλομεν ἀπό σοῦ σημεῖον ἰδεῖν ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν αὐτοῖς Γενεά Πονηρά καί Μοιχαλίς σημεῖον ἐπιζητεῖ καί σημεῖον οὒ δοθήσεται σοί αὐτῇ εἰ μή τό σημεῖον Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου ὡσπερεί ὥσπερ Γάρ Ἦν Ἰωνᾶς ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους τρεῖς ἡμέρας καί τρεῖς νύκτας οὕτως ἔσται καί ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς τρεῖς ἡμέρας καί τρεῖς νύκτας ἄνδρες Νινευῖται ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετά τῆς νέας γενεᾶς ταύτης καί κατακρινοῦσιν αὐτήν ὅτι μετενόησαν εἰς τό κήρυγμα Ἰωνᾶ καί ἰδού πλεῖον Ἰωνᾶ ὧδε Βασίλισσα νότου ἐγερθήσεται ἐν τῇ κρίσει μετά τῆς γενεᾶς ταύτης καί κατακρινεῖ αὐτήν ὅτι ἦλθεν ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς ἀκοῦσαι τήν σοφίαν τοῦ Σολομῶνος καί ἰδού πλεῖον Σολομῶνος ὧδε ὅταν Δέ τό ἀκάθαρτον πνεῦμα ἐξέλθῃ ἀπό τοῦ ἀνθρώπου διέρχεται διʼ ἀνύδρων τόπων ζητοῦν ζητῶν ἀνάπαυσιν καί οὐχ εὑρίσκει Τότε λέγει Ἐπιστρέψω εἰς τόν οἶκον μού ἐπιστρέψω ὅθεν ἐξῆλθον Καί ἐλθόν ἐλθών εὑρίσκει τόν οἶκον σχολάζοντα καί σεσαρωμένον καί κεκοσμημένον Τότε πορεύεται καί παραλαμβάνει μεθʼ ἑαυτοῦ ἑπτά ἑτέρα πνεύματα πονηρότερα αὐτοῦ ἑαυτοῦ καί εἰσελθόντα κατοικεῖ ἐκεῖ καί γίνεται τά ἔσχατα αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου χείρονα χεῖρον τῶν πρώτων Οὕτως ἔσται καί τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ πονηρᾷ ἔτι λαλοῦντος Δέ Αὐτοῦ λαλοῦντος τοῖς ὄχλοις ἰδού ἡ μήτηρ καί οἱ ἀδελφοί αὐτοῦ εἱστήκεισαν ἔξω ζητοῦντες αὐτῷ λαλῆσαι αὐτῷ εἶπεν Δέ τὶς αὐτῷ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ Ἰδού ἡ μήτηρ σοῦ καί οἱ ἀδελφοί σοῦ ἔξω ἑστήκασιν ἑστήκεισαν ἔξω ζητοῦντες ζητοῦσιν σοί σέ λαλῆσαι σοί ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν τῷ λέγοντι εἰπόντι αὐτῷ Τίς ἐστίν ἡ μήτηρ μού καί ἤ τίνες εἰσίν οἱ ἀδελφοί μού Καί ἐκτείνας τήν χεῖρα αὐτοῦ ἐπί τούς μαθητάς αὐτοῦ εἶπεν Ἰδού ἡ μήτηρ μού καί οἱ ἀδελφοί μού ὅστις Γάρ ἄν ποιήσῃ ποιεῖ ποιῇ τό θέλημα τοῦ Πατρός μού τοῦ ἐν οὐρανοῖς αὐτός μού ἀδελφός καί ἀδελφή καί μήτηρ ἐστίν Ἐν Δέ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐξελθών ἐξῆλθεν ὁ Ἰησοῦς ἐκ ἀπό τῆς οἰκίας καί ἐκάθητο παρά τήν θάλασσαν Καί συνήχθησαν πρός αὐτόν ὄχλοι πολλοί ὥστε αὐτόν εἰς τό πλοῖον ἐμβάντα καθῆσθαι καί πᾶς ὁ ὄχλος ἐπί τόν αἰγιαλόν εἱστήκει Καί ἐλάλησεν αὐτοῖς πολλά ἐν παραβολαῖς πολλά λέγων Ἰδού ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπείρειν σπεῖραι Καί ἐν τῷ τοῦ σπείρειν αὐτόν ἅ μέν ἔπεσεν παρά τήν ὁδόν καί ἦλθεν ἦλθον ἐλθόντα τά πετεινά καί κατέφαγεν αὐτά ἅ ἀλλά Δέ ἔπεσεν ἐπί τά πετρώδη ὅπου οὐκ εἶχεν γῆν πολλήν καί εὐθέως ἐξανέτειλεν ἐξανέτειλαν διά τό μή ἔχειν βάθος τῆς γῆς τοῦ ἡλίου δέ ἡλίου ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη ἐκαυματίσθησαν καί διά τό μή ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη ἐξηράνθησαν ἀλλά Δέ ἔπεσεν εἰς ἐπί τάς ἀκάνθας καί ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι καί ἔπνιξαν ἀπέπνιξαν αὐτά ἀλλά Δέ ἔπεσεν ἔπεσαν εἰς ἐπί τήν γῆν τήν καλήν καί ἐδίδου ἐδίδουν καρπόν ὅ μέν ἑκατόν ὅ δέ ἑξήκοντα ὅ δέ τριάκοντα Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω Καί προσελθόντες αὐτῷ οἱ μαθηταί αὐτοῦ εἶπον αὐτῷ Διά τί ἐν παραβολαῖς λαλεῖς αὐτοῖς λαλεῖς ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν αὐτοῖς Ὅτι ὑμῖν δέδοται γνῶναι τά μυστήρια τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν ἐκείνοις δέ οὒ δέδοται ὅστις Γάρ ἔχει δοθήσεται αὐτῷ καί περισσευθήσεται ὅστις δέ οὐκ ἔχει καί ὅ ἔχει ἀρθήσεται ἀπʼ αὐτοῦ Διά τοῦτο ἐν παραβολαῖς λάλει αὐτοῖς λαλῶ ὅτι ἵνα βλέποντες μή οὒ βλέπουσιν βλέπωσιν καί ἀκούοντες μή οὐκ ἀκούουσιν ἀκούσωσιν καί οὐδέ μή συνίουσιν συνῶσιν μήποτε ἐπιστρέψωσιν Καί τότε πληρωθήσεται ἀναπληροῦται ἐπʼ αὐτοῖς ἡ προφητεία τοῦ Ἠσαΐου ἡ λέγουσα πορεύθητι καί εἰπέ τῷ λαῷ τούτῳ Ἀκοῇ ἀκούσετε ἀκούσητε ἀκούσατε καί οὒ μή συνῆτε καί βλέποντες βλέψετε βλέψητε καί οὒ μή ἴδητε ἐπαχύνθη Γάρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου καί τοῖς ὠσίν αὐτῶν βαρέως ἤκουσαν καί τούς ὀφθαλμούς αὐτῶν ἐκάμμυσαν μήποτε ἴδωσιν τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτῶν καί τοῖς ὠσίν αὐτῶν ἀκούσωσιν καί τῇ καρδίᾳ συνῶσιν καί ἐπιστρέψωσιν ἐπιστρέψουσιν καί ἰάσομαι ἰάσωμαι αὐτούς ὑμῶν Δέ μακάριοι οἱ ὀφθαλμοί ὅτι βλέπουσιν καί τά ὦτα ὑμῶν ὅτι ἀκούει ἀκούουσιν ἀμήν Γάρ λέγω ὑμῖν ὅτι πολλοί προφῆται καί δικαιοί ἐπεθύμησαν ἰδεῖν ἅ βλέπετε καί οὐκ ἠδυνήθησαν ἰδεῖν εἶδαν καί ἀκοῦσαι ἅ ἀκούετε καί οὐκ ἤκουσαν ὑμεῖς Οὖν ἀκούσατε τήν παραβολήν τοῦ σπείραντος Παντός ἀκούοντος τόν λόγον τῆς βασιλείας καί μή συνιόντος συνιέντος ἔρχεται ὁ πονηρός καί ἁρπάζει τό ἐσπαρμένον σπειρόμενον ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ αὐτῶν Οὗτος ἐστίν ὁ παρά τήν ὁδόν σπαρείς ὁ Δέ ἐπί τά πετρώδη σπαρείς οὗτος ἐστίν ὁ τόν λόγον μού ἀκούων καί εὐθύς καί μετά χαρᾶς λαμβάνων αὐτόν οὐκ ἔχει δέ ῥίζαν ἐν ἑαυτῷ ἀλλά πρόσκαιρος ἐστίν γενομένης δέ θλίψεως ἤ διωγμοῦ διά τόν λόγον εὐθύς σκανδαλίζεται ὁ Δέ εἰς τάς ἀκάνθας σπαρείς σπειρόμενος οὗτος ἐστίν ὁ τόν λόγον μού ἀκούων καί ἡ μέριμνα τοῦ αἰῶνος τούτου καί ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου πλούτους συμπνίγει τόν λόγον καί ἄκαρπος γίνεται ὁ Δέ ἐπί τήν γῆν τήν καλήν γῆν σπαρείς οὗτος ἐστίν ὁ ἀκούων τόν λόγον μού ἀκούων καί συνιείς τότε ὅς δή καρποφορεῖ καί ποιεῖ ὅ μέν ἑκατόν ὅ δέ ἑξήκοντα ὅ δέ τριάκοντα ἄλλην παραβολήν Παρέθηκεν αὐτοῖς λέγων ὡμοιώθη ὁμοιωθῇ Ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν ἀνθρώπῳ σπείραντι σπείροντι καλόν σπέρμα ἐν τῷ ἰδίῳ ἀγρῷ ἑαυτοῦ αὐτοῦ ἐν Δέ τῷ καθεύδειν τούς ἀνθρώπους ἦλθεν αὐτοῦ ὁ ἐχθρός καί ἐπέσπειρεν ἔσπειρεν ζιζάνια ἀνά μέσον τοῦ σίτου καί ἀπῆλθεν ὅτε Δέ ἐβλάστησεν ὁ χόρτος καί καρπόν ἐποίησεν τότε ἐφάνη καί τά ζιζάνια προσελθόντες Δέ οἱ δοῦλοι τοῦ οἰκοδεσπότου ἐκείνου εἶπον αὐτῷ Κύριε οὐχί καλόν σπέρμα ἔσπειρας ἔσπειρες ἐν τῷ σῷ ἀγρῷ πόθεν Οὖν ἔχει τά ζιζάνια ὁ Δέ ἔφη αὐτοῖς Ἐχθρός ἄνθρωπος τοῦτο ἐποίησεν οἱ Δέ δοῦλοι εἶπον λέγουσιν αὐτῷ οἱ δοῦλοι λέγουσιν θέλεις Οὖν ἀπελθόντες συλλέξωμεν συλλέξομεν αὐτά ὁ Δέ φησίν ἔφη λέγει αὐτοῖς Οὒ μήποτε συλλέγοντες τά ζιζάνια ἐκριζώσητε ἅμα ἅμα καί αὐτοῖς τόν σῖτον σύν αὐτοῖς Ἄφετε συναυξάνεσθαι ἀμφοτέρα συναυξάνεσθαι ἕως μέχρι ἄχρι τοῦ θερισμοῦ καί ἐν τῷ καιρῷ τοῦ θερισμοῦ ἐρῶ τοῖς θερισταῖς Συλλέξατε πρῶτον τά ζιζάνια καί δήσατε αὐτά εἰς δέσμας πρός τό κατακαῦσαι αὐτά αὐτάς τόν δέ σῖτον συλλέγεται συναγάγετε συνάγετε εἰς τήν ἀποθήκην μού Ἄλλην παραβολήν παρέθηκεν ἐλάλησεν αὐτοῖς λέγων Ὁμοία ἐστίν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν κόκκῳ σινάπεως ὅν λαβών ἄνθρωπος ἔσπειρεν ἐν τῷ ἀγρῷ αὐτοῦ ὅ μικρότερον μέν ἐστίν πάντων τῶν σπερμάτων ὅταν δέ αὐξηθῇ αὐξήσῃ μεῖζον μείζων τῶν λαχάνων ἐστίν καί γίνεται δένδρον ὥστε ἐλθεῖν Τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ καί κατασκηνοῦν ἐν τοῖς κλάδοις αὐτοῦ Ἄλλην παραβολήν παρέθηκεν ἐλάλησεν αὐτοῖς λέγων Ὁμοία ἐστίν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν ζύμῃ ἥν λαβοῦσα γυνή ἔκρυψεν ἐνέκρυψεν εἰς ἀλεύρου σάτα τρία ἕως οὗ ἐζυμώθη ὅλον ταῦτα παντᾶ ἐλάλησεν Ὁ Ἰησοῦς ἐν παραβολαῖς τοῖς ὄχλοις καί χωρίς παραβολῆς οὐδέν οὐκ ἐλάλει ἐλάλησεν αὐτοῖς ὅπως πληρωθῇ τό ῥηθέν διά Ἠσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος Ἀνοίξω ἐν παραβολαῖς τό στόμα μού ἐρεύξομαι κεκρυμμένα ἀπό καταβολῆς κόσμου Τότε ἀφείς τούς ὄχλους εἰσῆλθεν ἦλθεν εἰς τήν οἰκίαν ὁ Ἰησοῦς Καί προσῆλθον προσῆλθεν αὐτῷ οἱ μαθηταί αὐτοῦ λέγοντες Διασάφησον Φράσον ἡμῖν τήν παραβολήν τῶν ζιζανίων τοῦ ἀγροῦ ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν αὐτοῖς Ὁ σπείρων τό καλόν σπέρμα ἐστίν ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ὁ δέ ἀγρός ἐστίν ὁ κόσμος τό δέ καλόν σπέρμα οὗτοι εἰσίν οἱ υἱοί τῆς βασιλείας τά δέ ζιζάνια εἰσίν ἐστίν οἱ υἱοί τοῦ πονηροῦ ὁ δέ ἐχθρός ἐστίν ὁ σπείρας αὐτά ἐστίν ὁ διάβολος ὁ δέ θερισμός συντέλεια τοῦ αἰῶνος ἐστίν οἱ δέ θερισταί ἄγγελοι εἰσίν ὥσπερ Οὖν συλλέγεται συλλέγονται τά ζιζάνια καί πυρί καίεται κατακαίεται κατακαίονται οὕτως ἔσται καί ἐν τῇ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος τούτου καί ἀποστελεῖ Ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου τούς ἀγγέλους αὐτοῦ καί συλλέξουσιν ἐκ τῆς βασιλείας αὐτοῦ παντᾶ τά σκάνδαλα καί τούς ποιοῦντας τήν ἀνομίαν καί βαλοῦσιν βάλλουσιν αὐτούς εἰς τήν κάμινον τοῦ πυρός ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμός καί ὁ βρυγμός τῶν ὀδόντων Τότε Οἱ δικαιοί λάμψουσιν ἐκλάμψουσιν ὡς ὁ ἥλιος ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Πατρός αὐτῶν Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω πάλιν ὁμοία Δέ ἐστίν Ἡ Βασιλεία τῶν τῷ Οὐρανῶν θησαυρῷ κεκρυμμένῳ ἐν τῷ ἀγρῷ ὅν εὑρών τὶς ἄνθρωπος ἔκρυψεν καί ἀπό τῆς χαρᾶς αὐτοῦ ὑπάγει καί πωλεῖ παντᾶ ὅσα ἔχει πωλεῖ καί ἀγοράζει τόν ἀγρόν ἐκεῖνον Πάλιν ὁμοία ἐστίν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν ἀνθρώπῳ ἐμπόρῳ ζητοῦντι καλούς μαργαρίτας ὅς εὑρών δέ ἕνα πολύτιμον μαργαρίτην ἀπελθών ἐπώλησεν πέπρακεν παντᾶ ἅ ὅσα εἶχεν καί ἠγόρασεν αὐτόν Πάλιν ὁμοία ἐστίν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν σαγήνῃ βληθείσῃ εἰς τήν θάλασσαν καί ἐκ παντός γένους συναγαγούσῃ ἥν ὅτε δέ ἐπληρώθη ἀναβιβάσαντες ἀνεβίβασαν αὐτήν καί ἐπί τόν αἰγιαλόν καί καθίσαντες συνέλεξαν τά καλλίστα καλά εἰς τά ἀγγεῖα ἄγγη τά δέ σαπρά ἔξω ἔβαλον ἔβαλλον ἔβαλαν Οὕτως ἔσται ἐν τῇ συντελείᾳ τοῦ κόσμου αἰῶνος ἐξελεύσονται οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ καί ἀφοριοῦσιν τούς πονηρούς ἐκ μέσου τῶν δικαιῶν καί βαλοῦσιν βάλλουσιν αὐτούς εἰς τήν κάμινον τοῦ πυρός Ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμός καί ὁ βρυγμός τῶν ὀδόντων λέγει αὐτοῖς Ὁ Ἰησοῦς Συνήκατε ταῦτα παντᾶ Λέγουσιν αὐτῷ Ναί Κύριε ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν λέγει αὐτοῖς Διά τοῦτο πᾶς γραμματεύς μαθητευθείς ἐν εἰς τῇ τήν Βασιλείᾳ βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν ὅμοιος ὅμοια ἐστίν ἀνθρώπῳ οἰκοδεσπότῃ ὅστις ἐκβάλλει ἐκβαλεῖ ἐκ τοῦ θησαυροῦ αὐτοῦ καινά καί παλαιά Καί ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς τάς παραβολάς ταύτας μετῆρεν ἐκεῖθεν Καί ἐλθών εἰς τήν Ἀντιπατρίδα πατρίδα αὐτοῦ ἐδίδασκεν αὐτούς ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν ὥστε ἐκπλήσσεσθαι αὐτούς καί λέγειν Πόθεν τούτῳ ταῦτα καί τίς πάσα ἡ σοφία αὕτη καί αἱ δυνάμεις οὐχ οὗτος Ἐστίν ὁ τοῦ τέκτονος υἱός Οὐχ οὐχί ἡ μήτηρ αὐτοῦ λέγεται Μαριάμ καί οἱ ἀδελφοί αὐτοῦ Ἰάκωβος καί Ἰωάννης Ἰωσήφ Ἰωσῆς καί Σίμων καί Ἰούδας Καί αἱ ἀδελφαί αὐτοῦ οὐχί πάσαι πρός ἡμάς εἰσίν πόθεν Οὖν τούτῳ ταῦτα παντᾶ ταῦτα Καί ἐσκανδαλίζοντο ἐπʼ ἐν αὐτῷ ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς οὐκ ἐστίν Προφήτης ἄτιμος εἰ μή ἐν τῇ ἰδίᾳ πατρίδι αὐτοῦ καί ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ Καί οὐκ ἐποίησεν ἐκεῖ δυνάμεις πολλάς διά τήν τάς ἀπιστίαν ἀπιστίας αὐτῶν ἤκουσεν Ἡρῴδης Ἐν ἐκείνῳ Δέ τῷ καιρῷ ἤκουσεν Ἡρῴδης ὁ τετράρχης τήν ἀκοήν Ἰησοῦ καί εἶπεν τοῖς παισίν αὐτοῦ Μήτι Οὗτος ἐστίν Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής ὅν ἐγώ ἀπεκεφάλισα αὐτός οὗτος ἠγέρθη ἀπό τῶν νεκρῶν καί διά τοῦτο αἱ δυνάμεις ἐνεργοῦσιν ἐν αὐτῷ ὁ Γάρ Ἡρῴδης τότε κρατήσας τόν Ἰωάννην ἔδησεν αὐτόν καί ἔθετο ἐν τῇ φυλακῇ ἀπέθετο διά Ἡρῳδιάδα τήν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἔλεγεν Γάρ αὐτῷ ὁ Ἰωάννης αὐτῷ Οὐκ ἔξεστιν σοί ἔχειν αὐτήν Καί θέλων αὐτόν αὐτήν ἀποκτεῖναι ἐφοβήθη τόν ὄχλον ἐπεί ὅτι ὡς προφήτην αὐτόν εἶχον γενεσίοις γενεσίων Δέ γενομένοις γενομένων ἀγομένων τοῦ Ἡρῴδου ὠρχήσατο ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ τῆς Ἡρῳδιάδος Ἡρῳδιάς ἐν τῷ μέσῳ καί ἤρεσεν τῷ Ἡρῴδῃ ὅθεν μεθʼ ὅρκου ὡμολόγησεν αὐτῇ δοῦναι αὐτῇ ὅ ἄν ἐάν αἰτήσηται ἡ Δέ προβιβασθεῖσα ὑπό τῆς μητρός αὐτῆς εἶπεν Δός μοί φησίν Ὧδε ἐπί πίνακι τήν κεφαλήν Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ Καί ἐλυπήθη λυπηθείς ὁ βασιλεύς διά δέ τούς ὅρκους καί διά τούς συνανακειμένους ἐκέλευσεν δοθῆναι Καί πέμψας ἀπεκεφάλισεν τόν Ἰωάννην ἐν τῇ φυλακῇ Καί ἠνέχθη ἡ κεφαλή αὐτοῦ ἐπί τῷ πίνακι καί ἐδόθη τῷ κορασίῳ καί ἤνεγκεν τῇ μητρί αὐτῆς Καί προσελθόντες οἱ μαθηταί αὐτοῦ ἦραν τό πτῶμα σῶμα αὐτοῦ καί ἔθαψαν αὐτό αὐτόν καί ἐλθόντες ἀπήγγειλαν τῷ Ἰησοῦ Καί ἀκούσας Δέ ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν ἐν πλοίῳ εἰς ἐρῆμον τόπον κατʼ ἰδίαν Καί ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι ἠκολούθησαν αὐτῷ πεζοί πεζῇ ἀπό τῶν πόλεων Καί ἐξελθών ὁ Ἰησοῦς εἶδεν πολύν ὄχλον πολύν καί ἐσπλαγχνίσθη ἐπʼ περί αὐτοῖς αὐτῶν αὐτούς καί ἐθεράπευσεν τούς ἀρρωστοῦντας ἀρρώστους αὐτῶν ὀψίας Δέ γενομένης προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταί αὐτοῦ λέγοντες ἐρῆμος ἐστίν Ὁ τόπος καί ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν ἤδη ἀπόλυσον οὖν τούς ὄχλους ἵνα ἀπελθόντες εἰς τάς κύκλῳ κώμας χώρας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς οὒ χρείαν Ἔχουσιν ἀπελθεῖν δότε αὐτοῖς Ὑμεῖς φαγεῖν αὐτοῖς οἱ Δέ λέγουσιν αὐτῷ Οὐκ ἔχομεν ὧδε ἄρτους εἰ μή πέντε ἄρτους καί δύο ἰχθύας ὁ Δέ εἶπεν Φέρετε μοί ὧδε αὐτούς ὧδε Καί κελεύσας κελεύσατε ἐκέλευσεν τούς τόν ὄχλους ὄχλον ἀνακλιθῆναι ἐπί τούς τόν τοῦ χόρτους χόρτον χόρτου καί λαβών ἔλαβεν τούς πέντε ἄρτους καί τούς δύο ἰχθύας ἀναβλέψας εἰς τόν οὐρανόν ηὐλόγησεν καί κλάσας ἔδωκεν τοῖς μαθηταῖς τούς ἄρτους οἱ δέ μαθηταί τοῖς ὄχλοις Καί ἔφαγον πάντες καί ἐχορτάσθησαν καί ἦραν τό περισσεῦον τῶν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις οἱ Δέ ἐσθίοντες ἦσαν ἄνδρες ὡς ὡσεί πεντακισχίλιοι χωρίς γυναικῶν παιδίων καί παιδίων γυναικῶν Καί εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τούς μαθητάς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τό πλοῖον καί προάγειν αὐτόν εἰς τό πέραν ἕως οὗ ἀπολύσῃ τούς ὄχλους Καί ἀπολύσας τούς ὄχλους ἀνέβη εἰς τό ὄρος κατʼ ἰδίαν προσεύξασθαι ὀψίας Δέ γενομένης μόνος ἦν ἐκεῖ τό Δέ πλοῖον ἤδη σταδίους πολλούς ἦν εἰς ἀπό μέσον τῆς γῆς θαλάσσης ἀπεῖχεν ἦν βασανιζόμενον ὑπό τῶν κυμάτων ἦν ᾖ γάρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος τετάρτῃ τεταρτῆς Δέ Οὖν φυλακῇ φυλακῆς τῆς νυκτός ἦλθεν ἀπῆλθεν περιπατῶν πρός αὐτούς ὁ Ἰησοῦς περιπατῶν ἐπί τῆς τήν θαλάσσης θάλασσαν οἱ Καί Δέ μαθηταί ἰδόντες δέ αὐτόν οἱ μαθηταί ἐπί τήν τῆς θάλασσαν θαλάσσης περιπατοῦντα ἐταράχθησαν λέγοντες ὅτι φάντασμα Ἐστίν καί ἀπό τοῦ φόβου ἔκραξαν εὐθύς Δέ ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων Θαρσεῖτε ἐγώ εἰμί μή φοβεῖσθε ἀποκριθείς Δέ αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ Κύριε εἰ σύ εἶ Κύριε κέλευσον μέ μοί ἐλθεῖν πρός σέ ἐλθεῖν ἐπί τά ὕδατα ὁ Δέ εἶπεν Ἐλθέ Καί καταβάς ἀπό τοῦ πλοίου ὁ Πέτρος περιεπάτησεν ἐπί τά ὕδατα καί ἐλθεῖν ἦλθεν οὖν πρός τόν Ἰησοῦν βλέπων Δέ τόν ἄνεμον ἰσχυρόν σφόδρα ἐφοβήθη ἐλθεῖν καί ἀρξάμενος καταποντίζεσθαι ἔκραξεν λέγων Κύριε σῶσον μέ εὐθέως Δέ ὁ Ἰησοῦς ἐκτείνας τήν χεῖρα ἐπελάβετο αὐτοῦ ἐπελάβετο καί λέγει αὐτῷ Ὀλιγόπιστε εἰς τί ἐδίστασας Καί ἀναβάντων ἐμβάντων αὐτῶν εἰς τό πλοῖον ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος οἱ Δέ ἐν τῷ πλοίῳ ἐλθόντες προσεκύνησαν αὐτῷ λέγοντες Ἀληθῶς Θεοῦ Υἱός Θεοῦ εἶ σύ Καί διαπεράσαντες ἦλθον ἐπί εἰς τήν γῆν εἰς Γεννησαρέτ Καί ἐπιγνόντες αὐτόν οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου ἐκείνου ἀπέστειλαν εἰς ὅλην τήν περίχωρον ἐκείνην καί προσήνεγκαν αὐτῷ πάντας τούς κακῶς ἔχοντας καί παρεκάλουν αὐτόν ἵνα μόνον ἅψωνται τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ καί ὅσοι ἄν ἥψαντο ἐσώθησαν διεσώθησαν Τότε προσέρχονται προέρχονται τῷ πρός Ἰησοῦ αὐτόν οἱ ἀπό Ἱεροσολύμων Φαρισαῖοι γραμματεῖς καί γραμματεῖς Φαρισαῖοι λέγοντες Διά τί οἱ μαθηταί σοῦ παραβαίνουσιν τήν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων οὒ Γάρ νίπτονται τάς χεῖρας αὐτῶν ὅταν ἄρτον ἐσθίωσιν ἐσθίουσιν ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν αὐτοῖς Διά τί καί ὑμεῖς παραβαίνετε τήν ἐντολήν τοῦ Θεοῦ διά τήν παράδοσιν ὑμῶν ὁ Γάρ Θεός ἐνετείλατο λέγων εἶπεν Τίμα τόν πατέρα σοῦ καί τήν μητέρα σοῦ καί Ὁ κακολογῶν πατέρα ἤ μητέρα θανάτῳ τελευτάτω ὑμεῖς Δέ λέγετε Ὅς δʼ ἄν ἐάν εἴπῃ τῷ πατρί ἤ τῇ μητρί Δῶρον Ὅ δʼ ἄν ἐάν ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς οὐδέν ἐστίν καί οὒ μή τιμήσει τιμήσῃ τόν πατέρα αὐτοῦ ἤ τήν μητέρα αὐτοῦ Καί ἠκυρώσατε τόν τήν νόμον λόγον ἐντολήν τοῦ Θεοῦ διά τήν παράδοσιν ὑμῶν Ὑποκριταί καλῶς ἐπροφήτευσεν περί ὑμῶν Ἠσαΐας λέγων Ἐγγίζει μοί Ὁ λαός Οὗτος τῷ στόματι αὐτῶν καί τοῖς χείλεσιν μέ τιμᾷ ἡ δέ καρδία αὐτῶν πόρρω ἐστίν ἀπέχει ἄπεστιν ἀπʼ ἐμοῦ μάτην Δέ σέβονται μέ διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων Καί προσκαλεσάμενος τόν ὄχλον εἶπεν αὐτοῖς Ἀκούετε καί συνίετε Οὒ παν τό ἐρχόμενον εἰσερχόμενον εἰς τό στόμα τοῦτο κοινοῖ κοινωνεῖ τόν ἄνθρωπον ἀλλά τό ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ στόματος ἐκεῖνο τοῦτο κοινοῖ κοινωνεῖ τόν ἄνθρωπον Τότε προσελθόντες οἱ μαθηταί αὐτοῦ εἶπον λέγουσιν αὐτῷ Οἶδας ὅτι οἱ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες τόν λόγον ἐσκανδαλίσθησαν ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν Πάσα φυτεία ἥν οὐκ ἐφύτευσεν ὁ Πατήρ μού ὁ οὐράνιος ἐκριζωθήσεται Ἄφετε αὐτούς τούς τυφλούς ὁδηγοί εἰσίν τυφλοί εἰσίν ὁδηγοί τυφλών τυφλός δέ τυφλόν ἐάν ὁδηγῇ ἀμφότεροι ἐμπεσοῦνται εἰς βόθυνον ἐμπεσοῦνται πεσοῦνται ἀποκριθείς Δέ ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ εἶπεν Φράσον ἡμῖν τήν παραβολήν ταύτην ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν ἀκμήν καί ὑμεῖς ἀσύνετοι Ἐστέ οὒ οὔπω Νοεῖτε νοεῖται ὅτι παν τό εἰσερχόμενον εἰσπορευόμενον εἰς τό στόμα εἰς τήν κοιλίαν χωρεῖ καί εἰς τόν ἀφεδρῶνα ἐκβάλλεται τά Δέ ἐκπορευόμενα ἐκ τοῦ στόματος ἐκ τῆς καρδίας ἐξέρχεται ἐκεῖνα κἀκεῖνα κοινωνεῖ κοινοῖ τόν ἄνθρωπον ἐκ Γάρ τῆς καρδίας ἐξέρχονται ἐξέρχεται διαλογισμοί πονηροί φόνοι πορνεῖαι μοιχεῖαι πορνεῖαι φόνοι κλοπαί ψευδομαρτυρίαι βλασφημίαι βλασφημία Ταῦτα ἐστίν εἰσίν τά κοινοῦντα κοινωνοῦντα τόν ἄνθρωπον τό δέ ἀνίπτοις χερσίν φαγεῖν οὒ κοινοῖ κοινωνεῖ τόν ἄνθρωπον Καί ἐξελθών ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν εἰς τά μέρη Τύρου καί Σιδῶνος Καί ἰδού γυνή Χαναναία ἀπό τῶν ὁρίων ἐκείνων ἐξελθοῦσα ἔκραζεν ἔκραξεν ἐκραύγασεν ὀπίσω αὐτοῦ αὐτῷ λέγουσα Ἐλέησον μέ Κύριε Υἱός υἱέ Δαυίδ ἡ θυγάτηρ μού κακῶς δαιμονίζεται ὁ Δέ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῇ λόγον Καί προσελθόντες οἱ μαθηταί αὐτοῦ ἠρώτουν αὐτόν λέγοντες Ἀπόλυσον αὐτήν ὅτι κράζει ἔμπροσθεν ὄπισθεν ἡμῶν ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν Οὐκ ἀπεστάλην εἰ μή εἰς τά πρόβατα ταῦτα τά ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ ἡ Δέ ἐλθοῦσα προσεκύνησεν προσεκύνει αὐτῷ λέγουσα Κύριε βοήθει μοί ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν οὐκ ἔξεστιν Ἐστίν καλόν λαβεῖν τόν ἄρτον τῶν τέκνων καί βαλεῖν τοῖς κυναρίοις ἡ Δέ εἶπεν Ναί Κύριε καί γάρ τά κυνάρια ἐσθίει ἐσθίουσιν ἀπό τῶν τῶν ψιχίων ψιχῶν τῶν τῶν πιπτόντων πιπτόντων ἀπό τῆς τραπέζης τῶν κυναρίων κυρίων αὐτῶν Τότε ἀποκριθείς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ Ὦ γύναι μεγάλη σοῦ ἡ πίστις γενηθήτω σοί ὡς θέλεις Καί ἰάθη ἡ θυγάτηρ αὐτῆς ἀπό τῆς ὥρας ἐκείνης Καί μεταβάς ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς ἦλθεν παρά τήν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας καί ἀναβάς εἰς τό ὄρος ἐκάθητο ἐκεῖ Καί προσῆλθον αὐτῷ ὄχλοι πολλοί ἔχοντες μεθʼ ἑαυτῶν κωφούς τυφλούς χωλούς τυφλούς κωφούς τυφλούς κυλλούς τυφλούς κωφούς καί ἑτέρους πολλούς καί ἔρριψαν αὐτούς ὑπό παρά τούς πόδας αὐτοῦ τοῦ Ἰησοῦ καί ἐθεράπευσεν αὐτούς αὐτοῖς πάντας ὥστε τούς τόν ὄχλους ὄχλον θαυμάσαι βλέποντας θαυμάσαι κωφούς ἀκούοντας λαλοῦντας καί κυλλούς ὑγιεῖς καί χωλούς περιπατοῦντας καί τούς τυφλούς βλέποντας καί ἐδόξασαν ἐδόξαζον τόν Θεόν Ἰσραήλ ὁ Δέ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος τούς τοῦ μαθητάς αὐτοῦ εἶπεν λέγει αὐτοῖς Σπλαγχνίζομαι ἐπί τόν ὄχλον τοῦτον ὅτι ἤδη ἡμέραι ἡμέρας τρεῖς εἰσίν καί προσμένουσιν μοί καί οὐκ ἔχουσιν τὶ φάγωσιν φαγεῖν καί ἀπολῦσαι αὐτούς νήστεις οὒ θέλω μή μήποτε ἐκλυθῶσιν ἐν τῇ ὁδῷ Καί λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταί αὐτοῦ Πόθεν οὖν ἡμῖν ἐν ἐρημίᾳ ἐρήμῳ τόπῳ ἄρτοι τοσοῦτοι ὥστε χορτάσαι ὄχλον τοσοῦτον Καί λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Πόσους ἄρτους ἔχετε οἱ Δέ εἶπον αὐτῷ Ἑπτά καί ὀλίγα ἰχθύδια Καί παραγγείλας ἐκέλευσεν τοῖς τούς τῷ ὄχλοις ὄχλους ὄχλῳ ἀναπεσεῖν ἐπί τήν γῆν καί λαβών ἔλαβεν τούς ἑπτά ἄρτους καί τούς δύο ἰχθύας καί εὐχαριστήσας ἔκλασεν καί ἔδωκεν ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ οἱ δέ μαθηταί τῷ τοῖς ὄχλῳ ὄχλοις Καί ἔφαγον πάντες καί ἐχορτάσθησαν καί ἦραν τό περισσεῦον τῶν κλασμάτων ἦραν ἑπτά σπυρίδας πλήρεις οἱ Δέ ἐσθίοντες ἦσαν ἄνδρες ὡσεί ὡς τετρακισχίλιοι ἄνδρες χωρίς γυναικῶν παιδίων καί παιδίων γυναικῶν Καί ἀπολύσας τούς ὄχλους ἀνέβη ἐνέβη ἐμβαίνει εἰς τό πλοῖον καί ἦλθεν ἦλθον εἰς τά ὅρια τῆς Μαγαδάν Καί προσελθόντες οἱ Φαρισαῖοι καί Σαδδουκαῖοι πειράζοντες ἐπηρώτησαν ἐπηρώτων αὐτόν ἐπηρώτησαν σημεῖον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐπιδεῖξαι αὐτοῖς ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν αὐτοῖς Ὀψίας γενομένης λέγετε λέγεται Εὐδία πυρράζει γάρ ὁ οὐρανός καί πρωΐ σήμερον χειμών πυρράζει γάρ στυγνάζων ὁ οὐρανός ἀήρ ὑποκριταί Τό μέν πρόσωπον τοῦ οὐρανοῦ γινώσκετε διακρίνειν τά δέ σημεῖα τῶν καιρῶν οὒ δύνασθε δύνασθαι δοκιμάσαι γενεά πονηρά καί Μοιχαλίς ζητεῖ σημεῖον αἴτει ἐπιζητεῖ καί σημεῖον οὒ δοθήσεται αὐτῇ εἰ μή τό σημεῖον Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου Καί καταλιπών αὐτούς ἀπῆλθεν Καί ἐλθόντες οἱ μαθηταί αὐτοῦ εἰς τό πέραν ἐπελάθοντο οἱ μαθηταί ἄρτους λαβεῖν ἄρτους ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Ὁρᾶτε καί προσέχετε ἀπό τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καί Σαδδουκαίων οἱ Τότε Δέ διελογίζοντο ἐν ἑαυτοῖς λέγοντες ὅτι Ἄρτους οὐκ ἐλάβομεν γνούς Δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Τί διαλογίζεσθε ἐν ἑαυτοῖς ὀλιγόπιστοι ὅτι ἄρτους οὐκ ἔχετε ἐλάβετε Οὔπω νοεῖτε οὔτε οὐδέ μνημονεύετε ὅτε τούς πέντε ἄρτους τῶν τοῖς πεντακισχιλίων πεντακισχιλίοις καί πόσους κοφίνους ἐλάβετε Οὐδέ τούς ἑπτά ἄρτους τῶν τοῖς τετρακισχιλίων τετρακισχιλίοις καί πόσας σπυρίδας ἐλάβετε Πῶς οὒ νοεῖτε νοεῖται ὅτι οὒ περί ἄρτων ἄρτου ὑμῖν εἶπον ὑμῖν προσέχετε προσέχειν Δέ ἀπό τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καί Σαδδουκαίων Τότε συνῆκαν ὅτι οὐκ εἶπεν προσέχειν ἀπό τῆς ζύμης τοῦ τῶν ἄρτου ἄρτων Φαρισαίων καί Σαδδουκαίων ἀλλά ἀπό τῆς διδασκαλίας διδαχῆς τῶν Φαρισαίων Σαδδουκαίων καί Σαδδουκαίων Φαρισαίων ἐξελθών ἐλθών Δέ ὁ Ἰησοῦς εἰς τά μέρη Καισαρείας τῆς Φιλίππου ἠρώτα τούς μαθητάς αὐτοῦ λέγων Τίνα μέ λέγουσιν μέ οἱ ἄνθρωποι εἶναι λέγουσιν εἶναι τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου οἱ Δέ εἶπον Οἱ μέν Ἰωάννην τόν Βαπτιστήν οἱ ἄλλοι δέ Ἠλίαν ἕτεροι δέ Ἰερεμίαν ἤ ἕνα τῶν προφητῶν Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ὑμεῖς Δέ τίνα μέ λέγετε εἶναι ἀποκριθείς Δέ Σίμων Πέτρος εἶπεν αὐτῷ Σύ εἶ ὁ Χριστός ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ τοῦ τό ζῶντος σώζοντος Καί ἀποκριθείς Δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ μακάριος Εἶ Σίμων Βαριωνᾶ ὅτι σάρξ καί αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψεν σοί ἀλλʼ ὁ Πατήρ μού ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς κἀγώ Δέ σοί λέγω ὅτι σύ εἶ Πέτρος καί ἐπί ταύτῃ ταύτην τῇ τήν πέτρᾳ πέτραν οἰκοδομήσω μού τήν ἐκκλησίαν μού καί πύλαι ᾍδου οὒ κατισχύσουσιν αὐτῆς καί σοί Δώσω σοί τάς κλεῖδας τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν καί ὅ ἄν ἐάν δήσῃς ἐπί τῆς τήν γῆς γῆν ἔσται δεδεμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς καί ὅ ἄν ἐάν λύσῃς ἐπί τῆς γῆς ἔσται λελυμένον ἐν τοῖς οὐρανοῖς Τότε διεστείλατο ἐπετίμησεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα μηδενί εἴπωσιν ὅτι οὗτος αὐτός ἐστίν Ἰησοῦς ὁ Χριστός Ἰησοῦς Ἀπό τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς Χριστός δεικνύειν δεικνύναι τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὅτι διʼ δεῖ αὐτόν ἀπελθεῖν εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπελθεῖν καί πολλά παθεῖν ὑπό ἀπό τῶν πρεσβυτέρων καί ἀρχιερέων καί γραμματέων καί ἀποκτανθῆναι καί τῇ μετά τρίτῃ τρεῖς ἡμέρᾳ ἡμέρας ἀναστῆναι ἐγερθῆναι Καί προσλαβόμενος αὐτόν ὁ Πέτρος ἤρξατο ἐπιτιμίαν ἐπιτιμᾶν λέγει αὐτῷ ἐπιτιμᾶν ἐπιτιμῶν καί λέγειν λέγων Ἵλεως σοί Κύριε οὒ μή ἔσται σοί τοῦτο σοί ὁ Δέ ἐπιστραφείς στραφείς εἶπεν τῷ Πέτρῳ Ὕπαγε ὀπίσω μού Σατανᾶ σκάνδαλον μού Εἶ ἐμοῦ ἐμοί ὅτι οὒ φρονεῖς τά τοῦ Θεοῦ ἀλλά τά τῶν τοῦ ἀνθρώπων ἀνθρώπου Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ Εἰ τὶς θέλει ὀπίσω μού ἐλθεῖν ἀπαρνησάσθω αὐτόν ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοί ὅς Γάρ ἐάν ἄν θέλῃ τήν ψυχήν αὐτοῦ σῶσαι ἀπολέσει αὐτήν ὅς δʼ ἄν ἀπολέσῃ ἀπολέσει τήν ψυχήν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ εὑρήσει αὐτήν τί Γάρ ὠφεληθήσεται ὠφελεῖται ἄνθρωπος ἐάν τόν κόσμον ὅλον κερδήσῃ τήν δέ ψυχήν αὐτοῦ ζημιωθῇ Ἤ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ μέλλει Γάρ ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἔρχεσθαι ἐν τῇ δόξῃ τοῦ Πατρός αὐτοῦ μετά τῶν ἁγίων ἀγγέλων τῶν ἁγίων αὐτοῦ καί Τότε ἀποδώσει ἀποδώσῃ ἑκάστῳ κατά τήν τά πρᾶξιν ἔργα αὐτοῦ Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσίν τινές τῶν ὧδε ἑστῶτες ἑστώτων οἵτινες οὒ μή γεύσωνται θανάτου ἕως ἄν ἴδωσιν τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ Καί ἐγένετο μεθʼ ἡμέρας ἕξ παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς τόν Πέτρον καί τόν Ἰάκωβον καί τόν Ἰωάννην τόν ἀδελφόν αὐτοῦ καί ἀνάγει ἀναφέρει αὐτούς εἰς ὄρος ὑψηλόν λίαν κατʼ ἰδίαν Καί μετεμορφώθη μεταμορφωθείς ὁ Ἰησοῦς ἔμπροσθεν αὐτῶν καί ἔλαμψεν τό πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος τά δέ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο ἐγένοντο λευκά ὡς τό φῶς χιών Καί ἰδού ὤφθησαν ὤφθη αὐτοῖς Μωϋσῆς καί Ἠλίας συλλαλοῦντες μετʼ αὐτοῦ συλλαλοῦντες ἀποκριθείς Δέ ὁ Πέτρος εἶπεν τῷ Ἰησοῦ Κύριε καλόν ἐστίν ἡμάς ὧδε εἶναι Εἰ θέλεις ποιήσωμεν ποιήσω ὧδε τρεῖς σκηνάς τρεῖς σοί μίαν καί Μωϋσεῖ Ἠλίᾳ μίαν καί μίαν Ἠλίᾳ Μωϋσεῖ μίαν ἔτι Αὐτοῦ λαλοῦντος ἰδού νεφέλη φωτεινή ἐπεσκίασεν ἐπεσκίαζεν αὐτούς καί ἰδού φωνή ἐκ τῆς νεφέλης λέγουσα Οὗτος ἐστίν ὁ Υἱός μού ὁ ἀγαπητός ἐν ᾧ ηὐδόκησα αὐτοῦ ἀκούετε αὐτοῦ Καί ἀκούσαντες δέ οἱ μαθηταί ἔπεσαν ἐπί πρόσωπον αὐτῶν καί ἐφοβήθησαν σφόδρα Καί προσελθών προσῆλθεν ὁ Ἰησοῦς καί ἥψατο ἁψάμενος αὐτῶν καί εἶπεν Ἐγέρθητε Ἐγείρεσθαι καί μή φοβεῖσθε ἐπάραντες Δέ τούς ὀφθαλμούς αὐτῶν οὐκέτι οὐδένα εἶδον εἰ μή μόνον αὐτόν τόν Ἰησοῦν αὐτόν μόνον Καί καταβαινόντων καταβαίνοντες αὐτῶν ἐκ ἀπό τοῦ ὄρους ἐνετείλατο αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων Μηδενί εἴπητε τό ὅραμα ἕως οὗ ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἀναστῇ ἐκ νεκρῶν ἐγερθῇ ἀναστῇ Καί ἐπηρώτησαν αὐτόν οἱ μαθηταί αὐτοῦ λέγοντες Τί οὖν οἱ γραμματεῖς λέγουσιν ὅτι Ἠλίαν διελθεῖν δεῖ ἐλθεῖν πρῶτον ὁ Δέ Ἰησοῦς ἀποκριθείς εἶπεν αὐτοῖς ὅτι Ἠλίας μέν ἔρχεται πρῶτον καί ἀποκαταστήσει ἀποκαταστῆσαι παντᾶ λέγω δέ ὑμῖν ὅτι Ἠλίας ἤδη ἦλθεν καί οὐκ ἐπέγνωσαν αὐτόν ἀλλά ἐποίησαν ἐν αὐτῷ ὅσα ἠθέλησαν Οὕτως καί ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου μέλλει πάσχειν ὑπʼ αὐτῶν Τότε συνῆκαν οἱ μαθηταί ὅτι περί Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ εἶπεν αὐτοῖς οὕτως καί ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου μέλλει πάσχειν ὑπʼ αὐτῶν Καί ἐλθών ἐλθόντων αὐτῶν πρός τόν ὄχλον προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν ἔμπροσθεν αὐτοῦ αὐτόν αὐτῷ καί λέγων Κύριε ἐλέησον μού τόν υἱόν μού ὅτι σεληνιάζεται καί κακῶς ἔχει πάσχει πολλάκις γάρ πίπτει εἰς τό πῦρ καί ἐνίοτε πολλάκις εἰς τό ὕδωρ Καί προσήνεγκα αὐτόν τοῖς μαθηταῖς σοῦ καί οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτόν θεραπεῦσαι αὐτόν ὁ ἀποκριθείς Δέ ἀποκριθείς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Ὦ γενεά ἄπιστος καί διεστραμμένη ἕως πότε ἔσομαι μεθʼ ὑμῶν ἔσομαι Ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν Φέρετε μοί αὐτόν ὧδε Καί ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς καί ἐξῆλθεν ἀπʼ αὐτοῦ τό δαιμόνιον καί ἐθεραπεύθη ὁ παῖς ἀπό τῆς ὥρας ἐκείνης Τότε προσελθόντες οἱ μαθηταί τῷ Ἰησοῦ κατʼ ἰδίαν εἶπον διά Τί ὑμεῖς ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν λέγει αὐτοῖς Διά τήν ὀλιγοπιστίαν ἀπιστίαν ὑμῶν ἀμήν Γάρ λέγω ὑμῖν ὅτι ἐάν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον κόκκος σινάπεως ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ Μετάβηθι ἔνθεν ἐντεῦθεν ἐκεῖ καί μεταβήσεται καί οὐδέν ἀδυνατήσει ὑμῖν Τοῦτο δέ τό γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μή ἐν προσευχῇ καί νηστείᾳ συστρεφομένων ἀναστρεφομένων αὐτῶν Δέ αὐτῶν ἀναστρεφομένων ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς μέλλει Ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων καί ἀποκτενοῦσιν αὐτόν καί μετά τῇ τρίτῃ τρεῖς ἡμέρᾳ ἡμέρας ἀναστήσεται ἐγερθήσεται Καί ἐλυπήθησαν σφόδρα Καί ἐλθόντων Δέ αὐτῶν εἰς Καφαρναούμ προσῆλθον οἱ τά τό δίδραχμα λαμβάνοντες τῷ Πέτρῳ καί εἶπον τῷ Πέτρῳ Ὁ διδάσκαλος ὑμῶν οὔτε οὒ τελεῖ τά τό δίδραχμα Λέγει Ναί Καί ὅτε εἰσῆλθεν εἰσελθόντι εἰσελθόντα ἐλθόντα ἦλθον ὁ Ἰησοῦς εἰς τήν οἰκίαν προέφθασεν αὐτόν ὁ Ἰησοῦς λέγων Τί σοί δοκεῖ Σίμων Οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς ἀπό τίνων τίνος λαμβάνουσιν τέλη ἤ κῆνσον Ἀπό τῶν υἱῶν αὐτῶν ἤ ἀπό τῶν ἀλλοτρίων λέγει αὐτῷ ὁ ὁ Πέτρος δέ ἔφη Ἀπό τῶν ἀλλοτρίων εἰπόντος Δέ αὐτοῦ Ἀπό τῶν ἀλλοτρίων ἔφη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Ἄρα γέ ἐλευθεροῖ εἰσίν οἱ υἱοί ἵνα Δέ μή σκανδαλίσωμεν αὐτούς πορευθείς εἰς τήν θάλασσαν βάλε ἄγκιστρον καί τόν ἀναβάντα ἀναβαίνοντα πρῶτον ἰχθύν ἆρον καί ἀνοίξας τό στόμα αὐτοῦ εὑρήσεις ἐκεῖ στατῆρα ἐκεῖνον λαβών δός αὐτοῖς ἀντί ἐμοῦ καί σοῦ Ἐν ἐκείνῃ Δέ τῇ ὥρᾳ προσῆλθον οἱ μαθηταί τῷ Ἰησοῦ λέγοντες Τίς ἄρα μείζων μείζω ἐστίν ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν Οὐρανῶν Καί προσκαλεσάμενος ὁ Ἰησοῦς παιδίον ἔστησεν ἐνέστησεν αὐτό ἐν μέσῳ αὐτῶν καί εἶπεν Ἀμήν λέγω ὑμῖν ἐάν μή στραφῆτε καί γένησθε ὡς τά παιδία οὒ μή εἰσέλθητε εἰς τήν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν ὅστις Γάρ Οὖν ταπεινώσει ταπεινώσῃ ἑαυτόν ὡς τό παιδίον τοῦτο οὗτος ἐστίν ὁ μείζων ἐν τῇ τοῦ Βασιλείᾳ οὐρανοῦ τῶν Οὐρανῶν Καί ὅς ἄν ἐάν δέξηται ἕν παιδίον ἕν τοιοῦτο τοιοῦτον ἕν ἐπί τῷ ὀνόματι μού ἐμέ δέχεται ὅς Δʼ ἄν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικός περί εἰς ἐπί τόν τράχηλον αὐτοῦ καί καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης Οὐαί τῷ κόσμῳ ἀπό τῶν σκανδάλων ἀνάγκη Γάρ ἐστίν ἐλθεῖν τά σκάνδαλα πλήν ἐκείνῳ δέ οὐαί τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ διʼ οὗ τό σκάνδαλον ἔρχεται εἰ Δέ ἡ χείρ σοῦ ἤ ὁ πούς σοῦ σκανδαλίζει σέ ἔξελε ἔκκοψον αὐτά αὐτόν καί βάλε ἀπό σοῦ καλόν σοί ἐστίν εἰσελθεῖν εἰς τήν ζωήν χωλόν ἤ κυλλόν ἤ δύο πόδας χωλόν ἤ δύο χεῖρας ἤ δύο πόδας ἔχοντα βληθῆναι εἰς τό πῦρ τό αἰώνιον τό αὐτό Καί εἰ καί ὁ ὀφθαλμός σοῦ σκανδαλίζει σέ ἔξελε αὐτόν καί βάλε ἀπό σοῦ καλόν σοί ἐστίν μονόφθαλμον εἰς τήν ζωήν εἰσελθεῖν ἤ δύο ὀφθαλμούς ἔχοντα βληθῆναι εἰς τήν Γέενναν τοῦ πυρός Ὁρᾶτε μή καταφρονήσητε ἑνός τούτων τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ λέγω γάρ ὑμῖν ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτῶν ἐν τῷ οὐρανοῖς οὐρανῷ διά παντός βλέπουσι τό πρόσωπον τοῦ Πατρός μού τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς Ἦλθεν γάρ ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου σῶσαι τό ἀπολωλός Τί Δέ ὑμῖν δοκεῖ Ἐάν γένηται τινί ἀνθρώπῳ ἑκατόν πρόβατα καί πλανηθῇ ἕν ἐξ αὐτῶν οὐχί ἀφείς ἀφίησιν ἀφήσει τά ἐνενήκοντα ἐννέα πρόβατα ἐπί τά ὄρη καί πορευθείς πορευόμενος ζητεῖ τό πλανώμενον Καί ἐάν γένηται εὑρεῖν αὐτό ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι χαίρει ἐπʼ αὐτῷ μᾶλλον ἤ ἐπί τοῖς ἐνενήκοντα ἐννέα τοῖς μή πεπλανημένοις Οὕτως οὐκ ἐστίν θέλημα ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μού ἡμῶν ὑμῶν τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἵνα ἀπόληται εἱς ἕν τῶν μικρῶν τούτων ἐάν Δέ ἁμαρτήσῃ εἰς σέ ὁ ἀδελφός σοῦ ὕπαγε καί ἔλεγξον ἔλεγχε αὐτόν μεταξύ σοῦ καί αὐτοῦ μόνου Ἐάν σοῦ ἀκούσῃ ἐκέρδησας τόν ἀδελφόν σοῦ ἐάν Δέ μή ἀκούσῃ παράλαβε μετά σεαυτοῦ σοῦ ἔτι ἕνα ἤ δύο μετά σοῦ ἵνα Ἐπί στόματος δύο μαρτυρῶν ἤ τριῶν μαρτυρῶν σταθῇ παν ῥῆμα ἐάν Δέ παρακούσῃ αὐτῶν εἰπέ τῇ ἐκκλησίᾳ ἐάν Δέ καί τῆς ἐκκλησίας παρακούσῃ ἔστω σοί ὥσπερ ὁ ἐθνικός καί ὡς ὁ τελώνης Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅς ὅσα ἄν ἐάν δήσητε ἐπί τῆς γῆς ἔσται δεδεμένα δεδεμένον ἐν τῷ τοῖς οὐρανῷ οὐρανοῖς καί ὅσα ἄν ἐάν λύσητε ἐπί τῆς γῆς ἔσται ἐστέ λελυμένα ἐν τῷ τοῖς οὐρανῷ οὐρανοῖς Πάλιν δέ ἀμήν λέγω ὑμῖν λέγω ὅτι ἐάν δύο ἐάν ἐξ ὑμῶν συμφωνήσωσιν συμφωνήσουσιν ἐξ ὑμῶν ἐπί τῆς γῆς περί παντός τοῦ πράγματος ὁ οὗ ἄν ἐάν αἰτήσωνται γενήσεται αὐτοῖς γενήσεται παρά τοῦ Πατρός μού τοῦ ἐν οὐρανοῖς οὐκ οὗ ὅπου εἰσίν Γάρ εἰσίν δύο ἤ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τό ἐμόν ὄνομα πάρʼ οἷς οὐκ ἐκεῖ εἰμί ἐν μέσῳ αὐτῶν Τότε προσελθών αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ Κύριε ποσάκις ἁμαρτήσει ἁμαρτήσῃ εἰς ἐμέ ὁ ἀδελφός μού εἰς ἐμέ καί ἀφήσω αὐτῷ Ἕως ἑπτάκις λέγει αὐτῷ Ὁ Ἰησοῦς Οὒ λέγω σοί ἕως ἑπτάκις ἀλλά ἕως ἑβδομηκοντάκις ἑπτάκις ἑπτά Διά τοῦτο ὡμοιώθη ὁμοιωθῇ ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ ὅς ἠθέλησεν συνᾶραι λόγον μετά τῶν δούλων αὐτοῦ ἀρξαμένου Δέ αὐτοῦ συναίρειν προσήχθη προσηνέχθη αὐτῷ εἱς αὐτῷ ὀφειλέτης πολλῶν μυρίων ταλάντων μή ἔχοντος Δέ αὐτοῦ ἀποδοῦναι ἐκέλευσεν αὐτόν ὁ κύριος αὐτοῦ πραθῆναι καί τήν γυναῖκα αὐτοῦ καί τά παιδία τέκνα καί παντᾶ ὅσα εἶχεν ἔχει καί ἀποθῆναι ἀποδοθῆναι πεσών Δέ Οὖν ὁ δοῦλος Ἐκεῖνος προσεκύνει αὐτῷ λέγων Κύριε μακροθύμησον ἐπʼ ἐμοί ἐμέ καί παντᾶ σοί ἀποδώσω σοί σπλαγχνισθείς Δέ ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἀπέλυσεν αὐτόν καί τό τόν δάνιον ἀνιόν ἀφῆκεν αὐτῷ ἐξελθών Δέ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος εὗρεν ἕνα τῶν συνδούλων αὐτοῦ ὅς ὤφειλεν αὐτῷ ἑκατόν δηνάρια ἑκατόν καί κρατήσας αὐτόν ἔπνιγεν λέγων Ἀπόδος μοί εἰ ὅ τὶ ὀφείλεις πεσών Οὖν ὁ σύνδουλος αὐτοῦ εἰς τούς πόδας αὐτοῦ παρεκάλει αὐτόν λέγων Μακροθύμησον ἐπʼ ἐμοί ἐμέ κἀγώ καί παντᾶ σοί ἀποδώσω σοί ὁ Δέ οὐκ ἤθελεν ἠθέλησεν καί ἀλλά ἀπελθών ἔβαλεν αὐτόν εἰς φυλακήν ἕως οὗ ἀποδῷ ἀποδῆ παν τό ὀφειλόμενον ἰδόντες Οὖν δέ αὐτοῦ οἱ σύνδουλοι αὐτοῦ τά γενόμενα γινόμενα ἐλυπήθησαν σφόδρα οἱ δέ καί ἐλθόντες διεσάφησαν τῷ κυρίῳ ἑαυτῶν αὐτῶν παντᾶ ἅπαντα τά γενόμενα Τότε προσκαλεσάμενος αὐτόν ὁ κύριος αὐτοῦ λέγει αὐτῷ δοῦλε Πονηρέ δοῦλε πασᾶν τήν ὀφειλήν ἐκείνην ἀφῆκα σοί ἐπεί παρεκάλεσας μέ Οὐκ ἔδει οὖν καί σέ ἐλεῆσαι τόν σύνδουλον σοῦ ὡς κἀγώ καί ἐγώ σέ ἠλέησα ὑμᾶς Καί ὀργισθείς ὁ κύριος αὐτοῦ παρέδωκεν αὐτόν τοῖς βασανισταῖς ἕως οὗ ἀποδῷ παν τό ὀφειλόμενον αὐτῷ Οὕτως καί ὑμῖν ποιήσει ὁ Πατήρ μού ὁ οὐράνιος ἐπουράνιος ποιήσει ὑμῖν ἐάν μή ἀφῆτε ἕκαστος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἀπό τῶν καρδιῶν ὑμῶν τά παραπτώματα αὐτῶν Καί ἐγένετο ὅτε ἐλάλησεν ἐτέλεσεν ἔτελλεν ὁ Ἰησοῦς τούς λόγους τούτους μετῆρεν ἀπό τῆς Γαλιλαίας καί ἦλθεν καί ἦλθεν εἰς τά ὅρια τῆς Γαλιλαίας Ἰουδαίας πέραν τοῦ Ἰορδάνου Καί ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί καί ἐθεράπευσεν αὐτούς ἐκεῖ Καί προσῆλθον αὐτῷ οἱ Φαρισαῖοι πειράζοντες αὐτόν καί λέγοντες λέγουσιν αὐτῷ Εἰ Ἔξεστιν ἀνθρώπῳ ἀπολῦσαι τήν γυναῖκα αὐτοῦ κατά πασᾶν αἰτίαν ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν αὐτοῖς Οὐκ ἀνέγνωτε ὅτι ὁ κτίσας ποιήσας ἀπʼ ἀρχῆς Ἄρσεν καί θῆλυ θῆλυν ἐποίησεν αὐτούς Καί εἶπεν Ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τόν πατέρα αὐτοῦ καί τήν μητέρα αὐτοῦ καί κολληθήσεται προσκολληθήσεται τῇ γυναικί αὐτοῦ καί ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν Ὥστε οὐκέτι εἰσίν δύο ἀλλά σάρξ μία σάρξ ὅ Οὖν ὁ Θεός συνέζευξεν εἰς ἕν ἄνθρωπος μή ἀποχωριζέτω χωριζέτω Λέγουσιν αὐτῷ τί Οὖν ὁ Μωϋσῆς ἐνετείλατο Δοῦναι βιβλίον ἀποστασίου καί ἀπολῦσαι αὐτήν Καί Λέγει αὐτοῖς Ὁ Ἰησοῦς ὅτι Μωϋσῆς ἐπέτρεψεν ὑμῖν Πρός τήν σκληροκαρδίαν ὑμῶν ἐπέτρεψεν ὑμῖν Μωϋσῆς ἀπολῦσαι τάς γυναῖκας ὑμῶν ἀπʼ ἀρχῆς δέ οὒ γέγονεν ἐγένετο οὕτως λέγω Δέ ὑμῖν ὅτι ὅς ἐάν ἄν ἀπολύσῃ τήν γυναῖκα ὑμῶν αὐτοῦ παρεκτός εἰ λόγου μή ἐπί πορνείᾳ πορνείας καί γαμήσῃ ἄλλην ποιεῖ αὐτήν μοιχευθῆναι μοιχᾶται ὡσαύτως Καί ὁ γαμῶν ἀπολελυμένην γαμήσας γαμῶν μοιχᾶται λέγουσιν αὐτῷ Οἱ μαθηταί αὐτοῦ Εἰ οὕτως αἴτιος γίνεται ἐστίν ἡ αἰτία τοῦ ἀνδρός ἀνθρώπου ἄνθρωπος μετά τῆς γυναικός οὒ συμφέρει γαμῆσαι ὁ Δέ εἶπεν αὐτοῖς Οὒ πάντες χωροῦσιν τόν λόγον τοῦτον ἀλλʼ οἷς δέδοται εἰσίν Γάρ εὐνοῦχοι οἵτινες ἐκ κοιλίας μητρός ἐγεννήθησαν οὕτως καί εἰσίν εὐνοῦχοι οἵτινες εὐνουχίσθησαν ὑπό τῶν ἀνθρώπων καί εἰσίν εὐνοῦχοι οἵτινες εὐνούχισαν ἑαυτούς διά τήν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν Ὁ δυνάμενος δυνόμενος χωρεῖν χωρείτω Τότε προσηνέχθη προσηνέχθησαν αὐτῷ παιδία ἵνα ἐπιθῇ τάς χεῖρας ἐπιθῇ αὐτοῖς καί προσεύξηται οἱ δέ μαθηταί ἐπετίμησαν ἐπετίμων αὐτοῖς ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Ἄφετε τά παιδία καί μή κωλύετε κωλύσητε αὐτά ἐλθεῖν πρός μέ τῶν γάρ τοιούτων ἐστίν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν Καί ἐπιθείς αὐτοῖς τάς χεῖρας ἐπʼ αὐτούς αὐτοῖς ἐπορεύθη ἐκεῖθεν Καί ἰδού εἱς προσελθών εἶπεν λέγει αὐτῷ εἶπεν Διδάσκαλε Ἀγαθέ τί ἀγαθόν ποιήσω ποιήσας ἵνα ἔχω σχῶ ζωήν ἔχω αἰώνιον κληρονομήσω ὁ Δέ εἶπεν αὐτῷ Τί μέ ἐρωτᾷς λέγεις περί τοῦ ἀγαθοῦ ἀγαθόν οὐδείς ἀγαθός εἰ μή Εἱς ἐστίν ὁ ἀγαθός Θεός εἰ Δέ θέλεις εἰσελθεῖν εἰς τήν ζωήν ἐλθεῖν εἰσελθεῖν τήρησον τήρει τάς ἐντολάς Λέγει αὐτῷ Ποίας Φησίν ὁ Δέ Ἰησοῦς ἔφη εἶπεν τό Οὒ φονεύσεις οὒ μοιχεύσεις οὒ κλέψεις οὒ ψευδομαρτυρήσεις Τίμα τόν πατέρα σοῦ καί τήν μητέρα καί Ἀγαπήσεις τόν πλησίον σοῦ ὡς σεαυτόν λέγει αὐτῷ Ὁ νεανίσκος παντᾶ Ταῦτα παντᾶ Ἐφυλαξάμην ἐφύλαξα ἐκ νεότητος μού τί ἔτι ὑστερῶ λέγει ἔφη αὐτῷ Ὁ Ἰησοῦς Εἰ θέλεις τέλειος γένεσθε εἶναι ὕπαγε πώλησον σοῦ τά ὑπάρχοντα καί δός τοῖς πτωχοῖς καί ἕξεις ἕξετε θησαυρόν ἐν οὐρανοῖς οὐρανῷ καί δεῦρο ἀκολούθει μοί ἀκούσας Δέ ὁ νεανίσκος τόν λόγον τοῦτον ἀπῆλθεν λυπούμενος ἦν γάρ ἔχων χρήματα κτήματα πολλά ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι δυσκόλως πλούσιος δυσκόλως εἰσελεύσεται εἰς τήν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν πάλιν Δέ λέγω ὑμῖν ὅτι εὐκοπώτερον ἐστίν κάμηλον εἰσελθεῖν διά τρήματος τρυπήματος τρυμαλιᾶς ῥαφίδος διελθεῖν εἰσελθεῖν ἤ πλούσιον εἰσελθεῖν εἰς τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν ἀκούσαντες Δέ οἱ μαθηταί αὐτοῦ ἐξεπλήσσοντο καί ἐφοβήθησαν σφόδρα λέγοντες Τίς ἄρα δύναται σωθῆναι ἐμβλέψας Δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Παρά ἀνθρώποις τοῦτο δυνατόν ἀδύνατον ἐστίν παρά δέ τῷ Θεῷ παντᾶ δυνατά παντᾶ ἐστίν Τότε ἀποκριθείς ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ Ἰδού ἡμεῖς ἀφήκαμεν παντᾶ καί ἠκολουθήσαμεν ἠκολουθήκαμεν σοί τί ἄρα ἔσται ἡμῖν ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς αὐτῷ Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι ὑμεῖς οἱ ἀκολουθήσαντες μοί ἐν τῇ παλιγγενεσίᾳ ὅταν καθίσῃ ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἐπί θρόνου δόξης αὐτοῦ καθήσεσθε καί αὐτοί ὑμεῖς ἐπί δώδεκα θρόνους κρίνοντες τάς δώδεκα φυλάς τοῦ Ἰσραήλ Καί πᾶς ὅστις ὅς ἀφῆκεν οἰκίας ἤ ἀδελφούς ἤ ἀδελφάς ἤ πατέρα ἤ μητέρα ἤ γυναῖκα ἤ τέκνα ἤ ἀγρούς ἤ οἰκίας ἕνεκεν τοῦ ἐμοῦ ὀνόματος μού ἑκατονταπλασίονα ἑκατονταπλασίον πολλαπλασίονα λήμψεται καί ζωήν αἰώνιον κληρονομήσει πολλοί Δέ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι πρῶτοι καί πρῶτοι οἱ ἔσχατοι ἔσονται πρῶτοι ὁμοία Γάρ ἐστίν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν ἀνθρώπῳ οἰκοδεσπότῃ ὅστις ἐξῆλθεν ἅμα πρωΐ μισθώσασθαι ἐργάτας εἰς τόν ἀμπελῶνα αὐτοῦ καί συμφωνήσας Δέ μετά τῶν ἐργατῶν ἐκ δηναρίου τήν ἡμέραν ἀπέστειλεν αὐτούς εἰς τόν ἀμπελῶνα αὐτοῦ Καί διεξελθών ἐξελθών περί τήν τρίτην ὥραν τρίτην εὗρεν εἶδεν ἄλλους ἑστῶτας ἐν τῇ ἀγορᾷ ἀργούς κἀκείνοις καί ἐκείνοις εἶπεν ὑπάγετε καί Ὑμεῖς εἰς τόν ἀμπελῶνα μού καί ὅ ἄν ἐάν ᾖ δίκαιον δώσω ὑμῖν οἱ Δέ ἀπῆλθον πάλιν Δέ Ἐξελθών περί ὥραν ἕκτην καί ἑνδεκάτην ἐνάτην ὥραν ἐποίησεν ὡσαύτως περί Δέ τήν ἑνδεκάτην ὥραν ἐξελθών ἐξῆλθεν καί εὗρεν ἄλλους ἑστῶτας ἀργούς καί λέγει αὐτοῖς Τί ὧδε ἑστήκατε ὅλην τήν ἡμέραν ἀργοί Λέγουσιν αὐτῷ Ὅτι οὐδείς ἡμάς ἐμισθώσατο Λέγει αὐτοῖς ὑπάγετε καί Ὑμεῖς εἰς τόν ἀμπελῶνα μού καί ὅ ἐάν ᾖ δίκαιον λήμψεσθε ὀψίας Δέ γενομένης λέγει ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος τῷ ἐπιτρόπῳ αὐτοῦ Κάλεσον τούς ἐργάτας καί ἀπόδος αὐτοῖς τόν μισθόν ἀρξάμενος ἀπό τῶν ἐσχάτων ἕως τῶν πρώτων Καί ἐλθόντες οὖν δέ οἱ περί τήν ἑνδεκάτην ὥραν ἔλαβον ἀνά δηνάριον Καί ἐλθόντες δέ οἱ πρῶτοι ἐνόμισαν ὅτι πλεῖον πλείονα πλείω λήμψονται καί ἔλαβον δέ καί αὐτοί τό ἀνά δηνάριον καί αὐτοί λαβόντες Δέ ἐγόγγυζον ἐγόγγυσαν κατά τοῦ κατά τοῦ οἰκοδεσπότου λέγοντες ὅτι Οὗτοι οἱ ἔσχατοι μίαν ὥραν ἐποίησαν καί ἴσους ἡμῖν αὐτούς αὐτόν ἡμῖν ἐποίησας τοῖς βαστάσασι τό βάρος τῆς ἡμέρας καί τόν καύσωνα ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν ἑνί αὐτῶν ἑνί εἶπεν Ἑταῖρε οὐκ ἀδικῶ σέ Οὐχί δηναρίου συνεφώνησας μοί Ἆρον τό σόν καί ὕπαγε θέλω ἐγώ δέ τούτῳ ᾧ τῷ ἐσχάτῳ τούτῳ δοῦναι ὡς καί σοί σύ Ἤ οὐκ ἐστίν ἔξεστιν μοί ποιῆσαι ὡς ὅ θέλω ποιῆσαι ἐν τοῖς ἐμοῖς Ἤ εἰ ὁ ὀφθαλμός σοῦ πονηρός ἐστίν ὅτι ἐγώ ἀγαθός εἰμί Οὕτως ἔσονται οἱ ἔσχατοι πρῶτοι καί οἱ πρῶτοι ἔσχατοι πολλοί γάρ εἰσίν κλητοί ὀλίγοι δέ ἐκλεκτοί μέλλων Καί δέ ἀναβαίνων ἀναβαίνειν ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα παρέλαβεν τούς δώδεκα μαθητάς κατʼ ἰδίαν καί ἐν τῇ ὁδῷ καί εἶπεν αὐτοῖς Ἰδού ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα καί ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσιν καί γραμματεῦσιν καί κατακρινοῦσιν αὐτόν εἰς θάνατον θανάτῳ καί παραδώσουσιν αὐτόν τοῖς ἔθνεσιν εἰς τό ἐμπαῖξαι καί μαστιγῶσαι καί σταυρῶσαι καί τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθήσεται ἀναστήσεται Τότε προσῆλθεν αὐτῷ ἡ μήτηρ τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου μετά τῶν υἱῶν αὐτῆς προσκυνοῦσα καί αἰτοῦσα τὶ ἀπʼ πάρʼ αὐτοῦ ὁ Δέ εἶπεν αὐτῇ Τί θέλεις ἡ δέ Λέγει εἶπεν αὐτῷ Εἰπέ ἵνα καθίσωσιν οὗτοι οἱ δύο υἱοί μού εἱς ἐκ δεξιῶν σοῦ καί εἱς ἐξ εὐωνύμων σοῦ ἐν τῇ βασιλείᾳ σοῦ ἀποκριθείς Δέ ὁ δέ Ἰησοῦς εἶπεν Οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε αἰτεῖτε Δύνασθε πιεῖν τό ποτήριον πιεῖν ὅ ἐγώ μέλλω πίνειν πιεῖν ἤ καί τό βάπτισμα ὅ ἐγώ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι Λέγουσιν αὐτῷ Δυνάμεθα καί Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς τό Μέν ποτήριον μού πίεσθε καί τό βάπτισμα ὅ ἐγώ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε τό δέ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μού ἤ καί ἐξ εὐωνύμων μού οὐκ ἐστίν ἐμόν τοῦτο δοῦναι ἀλλʼ οἷς ἡτοίμασται ὑπό τοῦ Πατρός μού Καί ἀκούσαντες οἱ δέκα ἤρξαντο ἠγανάκτησαν ἀγανακτεῖν περί τῶν δύο ἀδελφῶν ὁ Δέ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτούς εἶπεν αὐτοῖς Οἴδατε ὅτι οἱ ἄρχοντες τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν κατακυριεύσουσιν αὐτῶν καί οἱ μεγάλοι κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν Οὐχ οὕτως Δέ ἔσται ἐστίν ἐν ὑμῖν ἀλλʼ ὅς ἄν ἐάν θέλῃ μέγας ἐν ὑμῖν μέγας γενέσθαι ἐν ὑμῖν ἔσται ἔστω ὑμῶν διάκονος καί ὅς ἄν ἐάν θέλῃ ἐν ὑμῖν εἶναι ὑμῶν πρῶτος εἶναι ἔσται ἔστω ὑμῶν δοῦλος ὥσπερ ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου οὐκ ἦλθεν διακονηθῆναι ἀλλά διακονῆσαι καί δοῦναι τήν ψυχήν αὐτοῦ λύτρον ἀντί πολλῶν ὑμεῖς δέ ζητεῖτε ἐκ μικροῦ αὐξῆσαι καί ἐκ μείζονος ἔλαττον εἶναι εἰσερχόμενοι δέ καί παρακληθέντες δειπνῆσαι μή ἀνακλίνεσθαι εἰς τούς ἐξέχοντας τόπους μήποτε ἐνδοξότερος σοῦ ἐπέλθῃ καί προσελθών ὁ δειπνοκλήτωρ εἴπῃ σοί ἔτι κάτω χωρεῖ καί καταἰσχυνθήσῃ ἐάν δέ ἀναπέσῃς εἰς τόν ἥττονα τόπον καί ἐπέλθῃ σοῦ ἥττων ἐρεῖ σοί ὁ δειπνοκλήτωρ σύναγε ἔτι ἄνω καί ἔσται σοί τοῦτο χρήσιμον Καί ἐκπορευομένων αὐτῶν ἀπό Ἰεριχώ ἠκολούθησεν ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλος ὄχλοι πολύς πολλοί Καί ἰδού δύο τυφλοί καθήμενοι παρά τήν ὁδόν ἀκούσαντες ἤκουσαν ὅτι ὁ Ἰησοῦς παράγει καί ἔκραξαν λέγοντες Κύριε ἐλέησον ἡμάς Ἰησοῦ Κύριε Υἱός Υἱέ Δαυίδ ὁ Δέ ὄχλος ἐπετίμησεν αὐτοῖς ἵνα σιωπήσωσιν οἱ Δέ πολλῷ μᾶλλον μεῖζον ἔκραζον ἔκραξαν ἐκραύγασαν λέγοντες Κύριε ἐλέησον ἡμάς Κύριε Υἱός Υἱέ Υἱοῦ Δαυίδ Καί στάς ὁ Ἰησοῦς ἐφώνησεν αὐτούς καί εἶπεν Τί θέλετε θέλεις ποιήσω ὑμῖν Λέγουσιν αὐτῷ Κύριε ἵνα ἀνοιγῶσιν ἡμῶν οἱ ὀφθαλμοί ὑμῶν ἡμῶν σπλαγχνισθείς Δέ ὁ Ἰησοῦς ἥψατο αὐτῶν τῶν ὀμμάτων ὀφθαλμῶν αὐτῶν αὐτοῦ καί εὐθέως ἀνέβλεψαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί καί ἠκολούθησαν αὐτῷ Καί ὅτε ἤγγισαν εἰς Ἱεροσόλυμα καί ἦλθον ἦλθεν εἰς Βηθφαγή πρός εἰς τό Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν τότε ὁ Ἰησοῦς ἀπέστειλεν δύο μαθητάς λέγων αὐτοῖς Πορευθῆτε Πορεύεσθε εἰς τήν κώμην τήν κατέναντι ἀπέναντι ὑμῶν καί εὐθέως εὑρήσετε ὄνον δεδεμένην καί πῶλον μετʼ αὐτῆς λύσαντες ἀγάγετε ἄγετε μοί Καί ἄν ἐάν τὶς ὑμῖν εἴπῃ τὶ ποιεῖται ἐρεῖτε ὅτι Ὁ Κύριος αὐτῶν αὐτοῦ ἔχει χρείαν ἔχει καί εὐθέως δέ ἀποστελεῖ ἀποστέλλει αὐτούς τοῦτο Δέ ὅλον γέγονεν ἵνα πληρωθῇ τό ῥηθέν διά τοῦ πληρωθῇ τό ῥηθέν διά τοῦ προφήτου λέγοντος Εἴπατε τῇ θυγατρί Σιών Ἰδού ἅ ὁ βασιλεύς σοῦ ἔρχεται σοί πραΰς καί ἐπιβεβηκώς ἐπί ὄνον καί ἐπί πῶλον υἱόν ὑποζυγίου πορευθέντες Δέ οἱ μαθηταί καί ποιήσαντες ἐποίησαν καθώς συνέταξεν προσέταξεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς καί ἤγαγον τήν ὄνον καί τόν πῶλον καί ἐπέθηκαν ἐπʼ ἐπάνω αὐτῶν αὐτόν τά ἱμάτια αὐτῶν καί ἐκάθητο ἐκάθισεν ἐκάθισαν ἐπεκάθισεν ἐπάνω ἐπʼ αὐτῶν αὐτοῦ ὁ Δέ πλεῖστος ὄχλος ἔστρωσαν αὐτῶν ἑαυτῶν τά ἱμάτια ἐν τῇ ὁδῷ ἄλλοι δέ ἔκοπτον κλάδους ἀπό τῶν δένδρων καί ἐστρώννυον ἔστρωσαν ἐν τῇ ὁδῷ οἱ Δέ ὄχλοι οἱ προάγοντες αὐτόν καί οἱ ἀκολουθοῦντες ἔκραζον ἔκραξαν λέγοντες Ὡσαννά τῷ Υἱῷ Δαυίδ Εὐλογημένος Ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου Ὡσαννά ἐν τοῖς ὑψίστοις Καί ἐλθόντος εἰσελθόντος αὐτοῦ εἰς Ἱεροσόλυμα ἐσείσθη πάσα ἡ πόλις λέγουσα Τίς ἐστίν οὗτος οἱ Δέ πολλοί ὄχλοι ἔλεγον εἶπον Οὗτος ἐστίν Ἰησοῦς ὁ προφήτης Ἰησοῦς ὁ ἀπό Ναζαρέτ τῆς Γαλιλαίας Καί εἰσῆλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τό ἱερόν τοῦ Θεοῦ καί ἐξέβαλεν πάντας τούς πωλοῦντας καί ἀγοράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ καί τάς τραπέζας τῶν κολλυβιστῶν κατέστρεψεν καί τάς καθέδρας τῶν πωλούντων τάς περιστεράς Καί λέγει αὐτοῖς Γέγραπται Ὁ οἶκος μού Οἶκος προσευχῆς κληθήσεται ὑμεῖς δέ αὐτόν ἐποιήσατε ποιεῖτε Σπήλαιον λῃστῶν Καί προσῆλθον προσελθόντες αὐτῷ τυφλοί χωλοί καί χωλοί τυφλοί ἐν τῷ ἱερῷ καί ἐθεράπευσεν αὐτούς ἰδόντες Δέ οἱ ἀρχιερεῖς καί οἱ γραμματεῖς τά θαυμασία ἅ ἐποίησεν καί τούς παῖδας τούς κράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ καί λέγοντας Ὡσαννά τῷ Υἱῷ Δαυίδ ἠγανάκτησαν καί εἶπαν αὐτῷ Ἀκούεις τί οὗτοι λέγουσιν ὁ Δέ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς αὐτῷ Ναί οὐδέποτε ἀνέγνωτε ὅτι ἐκ στόματος νηπίων καί θηλαζόντων Κατηρτίσω αἶνον ἕνον Καί καταλιπών καταλείπων αὐτούς ἐξῆλθεν ἔξω τῆς πόλεως εἰς Βηθανίαν καί ηὐλίσθη ηὐλίσθησαν ἐκεῖ πρωΐ πρωΐας Δέ ὑπάγων παράγων ἐπανάγων ἐπαναγαγών εἰς τήν πόλιν ἐπείνασεν Καί ἰδών συκῆν μίαν ἐπί τῆς ὁδοῦ ἦλθεν ἐπʼ αὐτήν αὐτῆς καί οὐδέν εὗρεν ἐπʼ ἐν αὐτῇ εἰ μή φύλλα μόνον καί λέγει αὐτῇ οὒ μηκέτι ἔξου ἐκ σοῦ Καρπός γένηται γένοιτο εἰς τόν αἰῶνα Καί ἐξηράνθη παραχρῆμα ἡ συκῆ Καί ἰδόντες οἱ μαθηταί ἐθαύμασαν λέγοντες Πῶς παραχρῆμα ἐξηράνθη ἡ συκῆ ἀποκριθείς Δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Ἀμήν λέγω ὑμῖν ἐάν ἔχητε πίστιν καί μή διακριθῆτε οὒ μόνον τό τῆς συκῆς ποιήσετε ἀλλά καί κἄν τῷ ὄρει τούτῳ ἐάν εἴπητε Ἄρθητι καί βλήθητι εἰς τήν θάλασσαν γενήσεται Καί παντᾶ ὅσα ἐάν ἄν αἰτήσητε ἐν τῇ προσευχῇ πιστεύοντες λήμψεσθε Καί ἐλθόντι ἐλθόντος αὐτῷ αὐτοῦ εἰς τό ἱερόν προσῆλθον προσῆλθεν αὐτῷ διδάσκοντι οἱ ἀρχιερεῖς καί οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ λέγοντες Ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς ἤ Καί τίς σοί ἔδωκεν τήν ἐξουσίαν ταύτην ἀποκριθείς Δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς ἐπερωτήσω Ἐρωτήσω ὑμᾶς Κἀγώ καί ἐγώ λόγον ἕνα λόγον ὅν ἐάν εἴπητε μοί κἀγώ καί ἐγώ ὑμῖν ἐρῶ ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ Τό βάπτισμα τό Ἰωάννου πόθεν ᾖ ἦν Ἐξ οὐρανοῦ ἤ ἐξ ἀνθρώπων οἱ Δέ διελογίζοντο ἐν πάρʼ ἑαυτοῖς λέγοντες Ἐάν εἴπωμεν Ἐξ οὐρανοῦ ἐρεῖ ἡμῖν διά τί Οὖν οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ ἐάν Δέ εἴπωμεν Ἐξ ἀνθρώπων ἀνθρώπου φοβούμεθα τόν ὄχλον πάντες γάρ ὡς προφήτην ἔχουσιν τόν Ἰωάννην ὡς προφήτην Καί ἀποκριθέντες τῷ Ἰησοῦ εἶπον Οὐκ οἴδαμεν ἔφη αὐτοῖς καί Ὁ Αὐτός Ἰησοῦς Οὐδέ ἐγώ λέγω ὑμῖν λέγω ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ τί Δέ ὑμῖν δοκεῖ Ἄνθρωπος τὶς εἶπεν εἶχεν δύο τέκνα δύο Καί προσελθών τῷ πρῴ πρώτῳ εἶπεν Τέκνον ὕπαγε σήμερον ἐργάζου ἐν εἰς τῷ τό ἀμπελῶνι ἀμπελῶνα μού ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν Ἐγώ κύριε καί οὐκ Οὒ θέλω ὕστερον δέ μεταμεληθείς ἀπῆλθεν εἰς τόν ἀμπελῶνα καί προσελθών Δέ τῷ ἑτέρῳ δευτέρῳ εἶπεν ὡσαύτως ὁ Δέ ἀποκριθείς ἀπεκρίθης εἶπεν Ἐγώ κύριε ὑπάγω καί οὐκ Οὒ θέλω ὕστερον μεταμεληθείς ἀπῆλθεν Τίς ἐκ τῶν δύο ἐποίησεν τό θέλημα τοῦ πατρός ἐποίησεν Λέγουσιν αὐτῷ Ὁ ἔσχατος ὕστερος πρῶτος λέγει αὐτοῖς Ὁ Ἰησοῦς Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι οἱ τελῶναι καί αἱ πόρναι προάγουσιν ὑμᾶς εἰς τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἦλθεν Γάρ Ἰωάννης πρός ὑμᾶς Ἰωάννης ἐν ὁδῷ δικαιοσύνης καί οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ οἱ δέ τελῶναι καί αἱ πόρναι ἐπίστευσαν αὐτῷ ὑμεῖς δέ ἰδόντες οὐδέ οὒ μετεμελήθητε ὕστερον τοῦ τῷ πιστεῦσαι αὐτῷ ἄλλην παραβολήν Ἀκούσατε ἄνθρωπος τὶς ἦν οἰκοδεσπότης ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καί φραγμόν αὐτῷ περιέθηκεν Καί ὤρυξεν ἐν αὐτῷ ληνόν καί ᾠκοδόμησεν πύργον καί ἐξέδετο αὐτόν γεωργοῖς καί ἀπεδήμησεν ὅτε Δέ ἤγγισεν ὁ καιρός τῶν καρπῶν ἀπέστειλεν τούς δούλους αὐτοῦ πρός τούς γεωργούς καί λαβεῖν λαβόν τούς καρπούς αὐτοῦ Καί λαβόντες οἱ γεωργοί τούς δούλους αὐτοῦ ὅν μέν ἔδειραν ὅν δέ ἀπέκτειναν ὅν δέ ἐλιθοβόλησαν καί Πάλιν οὖν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων καί ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως ὕστερον Δέ ἀπέστειλεν πρός αὐτούς αὐτοῖς τόν υἱόν αὐτοῦ λέγων Ἐντραπήσονται τόν υἱόν μού οἱ Δέ γεωργοί ἰδόντες τόν υἱόν εἶπον ἐν ἑαυτοῖς Οὗτος ἐστίν ὁ κληρονόμος δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτόν καί σχῶμεν κατάσχωμεν τήν κληρονομίαν αὐτοῦ Καί λαβόντες αὐτόν ἀπέκτειναν καί ἐξέβαλον ἔβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος καί ἀπέκτειναν ὅταν Οὖν ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις Λέγουσιν αὐτῷ κακούς κακῶς Ἀπολέσει αὐτούς καί τόν ἀμπελῶνα ἐκδώσεται ἐκδώσει ἄλλοις γεωργοῖς οἵτινες ἀποδώσουσιν ἀποδώσωσιν αὐτῷ τούς καρπούς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν λέγει αὐτοῖς Ὁ Ἰησοῦς Οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς Γραφαῖς Λίθον ὅν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλήν γωνίας παρά Κυρίου Κυρίῳ ἐγένετο αὕτη καί ἐστίν θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ὑμῶν ἡμῶν Διά τοῦτο λέγω ὑμῖν ὅτι ἀρθήσεται ἀφʼ ὑμῶν ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καί δοθήσεται ἔθνει ποιοῦντι τούς καρπούς αὐτῆς αὐτοῦ Καί ὁ πεσών ἐπί τόν λίθον τοῦτον συνθλασθήσεται ἐφʼ ὅν δʼ ἄν πέσῃ λικμήσει αὐτόν Καί ἀκούσαντες δέ οἱ ἀρχιερεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι τάς παραβολάς αὐτοῦ ἔγνωσαν ὅτι περί αὐτῶν λέγει Καί ζητοῦντες αὐτόν κρατῆσαι ἐκράτησα ἐφοβήθησαν τούς τόν ὄχλους ὄχλον ἐπεί ἐπειδή εἰς ὡς προφήτην αὐτόν εἶχον Καί ἀποκριθείς ὁ Ἰησοῦς πάλιν εἶπεν αὐτοῖς ἐν παραβολαῖς αὐτοῖς λέγων ὡμοιώθη ὁμοιωθῇ Ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ ὅστις ἐποίησεν γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ Καί ἀπέστειλεν τούς δούλους αὐτοῦ καλέσαι τούς κεκλημένους εἰς τούς γάμους καί οὐκ ἤθελον ἐλθεῖν Πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους λέγων Εἴπατε τοῖς κεκλημένοις Ἰδού τό ἄριστον μού ἡτοίμασα ἡτοίμακα οἱ ταῦροι μού καί τά σιτιστά μού τεθυμένα καί παντᾶ ἑτοίμα δεῦτε εἰς τούς γάμους οἱ Δέ ἀμελήσαντες ἀπῆλθον ὅς ὁ οἱ μέν εἰς τόν ἴδιον ἀγρόν ὅς ὁ οἱ δέ ἐπί εἰς τήν ἐμπορίαν αὐτοῦ αὐτῶν οἱ Δέ λοιποί κρατήσαντες τούς δούλους αὐτοῦ ὕβρισαν καί ἀπέκτειναν Καί ἀκούσας ἐκεῖνος ὁ Δέ ὁ βασιλεύς ἀκούσας ἐκεῖνος ὑβρίσθη ὠργίσθη καί πέμψας τά τό στρατεύματα στράτευμα αὐτοῦ ἀπώλεσεν τούς φονεῖς ἐκείνους καί τήν πόλιν αὐτῶν ἐνέπρησεν Τότε λέγει τοῖς δούλοις αὐτοῦ ὁ Μέν γάμος ἑτοῖμος ἐστίν οἱ δέ κεκλημένοι οὐκ ἦσαν ἀξιοῖ πορεύεσθε Οὖν ἐπί τάς διεξόδους τῶν ὑδάτων ὁδῶν καί ὅσους ἐάν ἄν εὕρητε καλέσατε εἰς τούς γάμους Καί ἐξελθόντες οἱ δοῦλοι αὐτοῦ ἐκεῖνοι εἰς τάς ὁδούς συνήγαγον πάντας οὕς ὅσους εὗρον πονηρούς τέ καί ἀγαθούς καί ἐπλήσθη ὁ νυμφών γάμος ἄγαμος τῶν ἀνακειμένων ἀνά κεινῶν εἰσελθών Δέ ὁ βασιλεύς θεάσασθαι τούς ἀνακειμένους εἶδεν ἐκεῖ ἄνθρωπον μή οὐκ ἐνδεδυμένον ἔνδυμα γάμου καί λέγει αὐτῷ Ἑταῖρε πῶς ἦλθες εἰσῆλθες ὧδε μή ἔχων ἔνδυμα γάμου ὁ Δέ ἐφιμώθη Τότε εἶπεν ὁ βασιλεύς εἶπεν τοῖς διακόνοις Δήσαντες αὐτοῦ Ἄρατε αὐτόν πόδας ποδῶν καί χεῖρας χειρῶν ἄρατε αὐτόν καί βάλλεται ἐκβάλετε αὐτόν εἰς τό σκότος τό ἐξώτερον ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμός καί ὁ βρυγμός τῶν ὀδόντων πολλοί Γάρ εἰσίν κλητοί ὀλίγοι δέ ἐκλεκτοί Τότε πορευθέντες οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον πῶς ὅπως αὐτόν παγιδεύσωσιν ἐν λόγῳ Καί ἀποστέλλουσιν πρός αὐτόν αὐτῷ τούς μαθητάς αὐτῶν μετά τῶν Ἡρῳδιανῶν λέγοντες λέγοντας Διδάσκαλε οἴδαμεν ὅτι ἀληθής εἶ καί τήν ὁδόν τοῦ Θεοῦ ἐν ἐπʼ ἀληθείᾳ ἀληθείας διδάσκεις καί οὒ μέλει σοί περί οὐδενός οὒ γάρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων εἰπέ Οὖν ἡμῖν τί σοί δοκεῖ Ἔξεστιν δοῦναι κῆνσον δοῦναι Καίσαρι ἤ οὒ γνούς Δέ ὁ Ἰησοῦς τήν τάς πονηρίαν πονηρίας αὐτῶν εἶπεν Τί μέ πειράζετε ὑποκριταί Ἐπιδείξατε μοί τό νόμισμα τοῦ κήνσου οἱ Δέ προσήνεγκαν αὐτῷ δηνάριον ὁ δέ Καί λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς τίνος Ἡ Εἰκών αὕτη καί ἡ ἐπιγραφή Λέγουσιν αὐτῷ Καίσαρος Τότε λέγει αὐτοῖς ἀπόδοτε Οὖν τά Καίσαρος τῷ Καίσαρι καί τά τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ Καί ἀκούσαντες ἐθαύμασαν καί ἀφέντες αὐτόν ἀπῆλθαν Καί Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ προσῆλθον αὐτῷ Σαδδουκαῖοι οἱ λέγοντες μή εἶναι ἀνάστασιν καί ἐπηρώτησαν αὐτόν λέγοντες Διδάσκαλε Μωϋσῆς εἶπεν Ἐάν τὶς ἀποθάνῃ μή ἔχων τέκνα ἵνα ἐπιγαμβρεύσει ἐπιγαμβρεύσῃ ὁ ἀδελφός αὐτοῦ τήν γυναῖκα αὐτοῦ καί ἀναστήσει σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἦσαν Δέ πάρʼ ἡμῖν ἑπτά ἀδελφοί καί ὁ πρῶτος γήμας ἐτελεύτησεν καί μή ἔχων σπέρμα ἀφῆκεν τήν γυναῖκα αὐτοῦ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ Ὁμοίως καί ὁ δεύτερος καί ὁ τρίτος ἕως τῶν ἑπτά ὕστερον δέ πάντων ἀπέθανεν καί ἡ γυνή ἐν τῇ οὖν ἀναστάσει Οὖν τίνος ἐστέ τῶν ἑπτά ἔσται γυνή πάντες Γάρ ἔσχον αὐτήν καί ἀποκριθείς Δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Πλανᾶσθε μή εἰδότες τάς Γραφάς μηδέ τήν δύναμιν τοῦ Θεοῦ ἐν Γάρ τῇ ἀναστάσει οὔτε γαμοῦσιν οὔτε γαμίζονται ἐκγαμίζονται ἀλλʼ ὡς ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ εἰσίν περί Δέ τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν οὐκ ἀνέγνωτε τό ῥηθέν ὑμῖν ὑπό τοῦ Θεοῦ λέγοντος Ἐγώ εἰμί ὁ Θεός Ἀβραάμ καί ὁ Θεός Ἰσαάκ καί ὁ Θεός Ἰακώβ οὐκ ἐστίν Ὁ Θεός Θεός νεκρῶν ἀλλά ζώντων Καί ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι ἐξεπλήσσοντο ἐπί τῇ διδαχῇ αὐτοῦ οἱ Δέ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες ὅτι ἐφίμωσεν τούς Σαδδουκαίους συνήχθησαν ἐπί τό αὐτό αὐτόν Καί ἐπηρώτησεν εἱς ἐξ αὐτῶν νομικός πειράζων αὐτόν καί λέγων Διδάσκαλε ποία ἐντολή μεγάλη ἐν τῷ νόμῳ μεγάλη ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν ἔφη αὐτῷ Ἰησοῦς Ἀγαπήσεις Κύριον τόν Θεόν σοῦ ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σοῦ καί ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σοῦ καί ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σοῦ Αὕτη ἐστίν ἡ μεγάλη πρώτη καί ἡ μεγάλη πρώτη ἐντολή Δευτέρα δέ ὁμοία ὁμοίως ταύτῃ αὐτῇ Ἀγαπήσεις τόν πλησίον σοῦ ὡς σεαυτόν ἐν ταύταις ταῖς δυσίν ἐντολαῖς Ὅλος ὁ νόμος κρέμαται καί οἱ προφῆται κρέμανται συνηγμένων Δέ τῶν Φαρισαίων ἐπηρώτησεν αὐτούς ὁ Ἰησοῦς λέγων Τί ὑμῖν δοκεῖ περί τοῦ Χριστοῦ Τίνος υἱός ἐστίν Λέγουσιν αὐτῷ Τοῦ Δαυίδ Λέγει αὐτοῖς πῶς Οὖν Δαυίδ ἐν Πνεύματι καλεῖ Κύριον αὐτόν αὐτόν Κύριον καλεῖ λέγων εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μού Κάθου ἐκ δεξιῶν μού ἕως ἄν θῶ τούς ἐχθρούς σοῦ ὑποκάτω ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σοῦ εἰ Οὖν Δαυίδ ἐν πνεύματι καλεῖ αὐτόν Κύριον πῶς υἱός αὐτοῦ ἐστίν Καί οὐδείς ἐδύνατο αὐτῷ ἀποκριθῆναι αὐτῷ λόγον οὐδέ ἐτόλμησεν τὶς ἀπʼ ἐκείνης τῆς ὥρας ἡμέρας ἐπερωτῆσαι αὐτόν οὐκέτι Τότε ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησεν τοῖς ὄχλοις καί τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ λέγων ἐπί τῆς Μωϋσέως καθέδρας Μωϋσέως ἐκάθισαν Οἱ γραμματεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι παντᾶ Οὖν παντᾶ Οὖν ὅσα ἐάν ἄν εἴπωσιν ὑμῖν τηρεῖν τηρεῖτε ποιήσατε ποιεῖτε καί τηρεῖτε ποιεῖτε κατά δέ τά ἔργα αὐτῶν μή ποιεῖτε λέγουσιν γάρ καί οὒ ποιοῦσιν δεσμεύουσιν Δέ Γάρ φορτία μεγάλα βαρέα καί ἅ δυσβάστακτα καί ἐπιτιθέασιν ἐπί τούς ὤμους τῶν ἀνθρώπων αὐτοί τῷ δέ τῷ δακτύλῳ αὐτῶν οὒ θέλουσιν κινῆσαι αὐτά παντᾶ Δέ τά ἔργα αὐτῶν ποιοῦσιν πρός τό θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις πλατύνουσι Γάρ Δέ τά φυλακτήρια αὐτῶν καί μεγαλύνουσι τά κράσπεδα τῶν ἱματίων αὐτῶν φιλοῦσι Δέ Τέ τήν τήν πρωτοκλισίαν ἐν τοῖς δείπνοις καί τάς πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς καί τούς ἀσπασμούς ἐν ταῖς ἀγοραῖς καί καλεῖσθαι ὑπό τῶν ἀνθρώπων Ῥαββί Ῥαββί ὑμεῖς Δέ μή κληθῆτε Ῥαββί εἱς γάρ ἐστίν ὑμῶν ὁ διδάσκαλος καθηγητής ὑμῶν ὁ Χριστός πάντες δέ ὑμεῖς ἀδελφοί ἐστέ Καί Πατέρα μή καλέσητε ὑμῶν ὑμῖν ἐπί τῆς γῆς εἱς γάρ ἐστίν ὑμῶν ὁ Πατήρ ὑμῶν ὁ ὁ ἐν τοῖς οὐράνιος οὐρανοῖς Μηδέ κληθῆτε Καθηγηταί ὅτι καθηγητής εἱς γάρ ὑμῶν εἱς ἐστίν ὑμῶν εἱς ὁ καθηγητής ὁ Χριστός ὁ Δέ μείζων μεῖζον ὑμῶν ἔσται ὑμῶν διάκονος ὅστις Δέ ὑψώσει ἑαυτόν ταπεινωθήσεται καί ὅστις ταπεινώσει ἑαυτόν ὑψωθήσεται οὐαί Δέ ὑμῖν γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι ὑποκριταί Ὅτι κλείετε τήν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων ὑμεῖς γάρ οὐκ εἰσέρχεσθε οὐδέ τούς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν Οὐαί δέ ὑμῖν γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι ὑποκριταί ὅτι κατεσθίετε τάς οἰκίας τῶν χηρῶν καί προφάσει πρό φάει μακρᾷ προσευχόμενοι διά τοῦτο λήμψεσθε περισσότερον κρίμα Οὐαί ὑμῖν γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι ὑποκριταί Ὅτι περιάγετε τήν θάλασσαν καί τήν ξηράν ἵνα ποιῆσαι ποιήσηται ἕνα προσήλυτον καί ὅταν γένηται ποιεῖτε αὐτόν υἱόν Γεέννης διπλότερον ὑμῶν Οὐαί ὑμῖν ὁδηγοί οἱ τυφλοί οἱ λέγοντες Ὅς ἄν ὀμόσῃ ἐν τῷ ναῷ οὐδέν ἐστίν ὅς δʼ ἄν ὀμόσῃ ἐν τῷ χρυσῷ τοῦ ναοῦ ὀφείλει Μωροί καί τυφλοί τίς τί Γάρ μείζων μείζω ἐστίν ὁ χρυσός ἤ ὁ ναός ὁ ἁγιάζων ἁγιάσας τόν χρυσόν Καί Ὅς ἄν ἐάν ὀμόσῃ ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ οὐδέν ἐστίν ὅς δʼ ἄν ὀμόσῃ ἐν τῷ δώρῳ τῷ ἐπάνω αὐτοῦ ὀφείλει Μωροί καί τυφλοί τί Γάρ μεῖζον μείζω τό δῶρον ἤ τό θυσιαστήριον τό ἁγιάζον ἁγιάζων τό δῶρον ὁ Οὖν ὀμόσας ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ ὀμνύει ἐν αὐτῷ καί ἐν πᾶσι τοῖς ἐπάνω αὐτοῦ Καί ὁ ὀμόσας ἐν τῷ ναῷ ὀμνύει ἐν αὐτῷ καί ἐν τῷ κατοικοῦντι κατοικήσαντι αὐτόν Καί ὁ ὀμόσας ἐν τῷ οὐρανῷ ὀμνύει ἐν τῷ θρόνῳ τοῦ Θεοῦ καί ἐν τῷ καθημένῳ ἐπάνω αὐτοῦ Οὐαί ὑμῖν γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι ὑποκριταί Ὅτι ἀποδεκατοῦτε τό ἡδύοσμον καί τό ἄνηθον καί τό κύμινον καί ἀφήκατε τά βαρύτερα τοῦ νόμου τήν κρίσιν καί τό τόν ἔλεος ἔλεον καί τήν πίστιν ταῦτα Δέ ἔδει ποιῆσαι κἀκεῖνα μή ἀφιέναι ἀφεῖναι ὁδηγοί Τυφλοί Οἱ διυλίζοντες τόν κώνωπα τήν τόν δέ κάμηλον κάμηλον καταπίνοντες Οὐαί ὑμῖν γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι ὑποκριταί Ὅτι καθαρίζετε τό ἔξω ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καί τῆς παροψίδος ἔσωθεν δέ γέμουσιν ἐξ ἁρπαγῆς καί ἀκρασίας ἀδικίας Φαρισαῖε Τυφλέ Καθάρισον πρῶτον τό ἐντός τοῦ ποτηρίου καί τῆς παροψίδος ἵνα γένηται καί τό ἔξωθεν ἐντός ἐκτός αὐτῶν αὐτοῦ καθαρόν Οὐαί ὑμῖν γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι ὑποκριταί Ὅτι ὁμοιάζετε παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις οἵτινες ἔξωθεν ὁ τάφος μέν φαίνονται φαίνετε ὡραῖοι ὡραῖος ἔσωθεν δέ γέμουσιν γέμει ὀστέων νεκρῶν καί πάσης ἀκαθαρσίας Οὕτως καί ὑμεῖς ἔξωθεν μέν φαίνεσθε τοῖς ἀνθρώποις δικαιοί ἔσωθεν δέ ἐστέ μεστοί ἐστέ ὑποκρίσεως καί ἀνομίας Οὐαί ὑμῖν γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι ὑποκριταί Ὅτι οἰκοδομεῖτε τούς τάφους τῶν προφητῶν καί κοσμεῖτε τά μνημεῖα τῶν δικαιῶν καί λέγετε λέγεται Εἰ ἦμεν ἤμεθα ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ἡμῶν οὐκ ἄν ἦμεν ἤμεθα κοινωνοί αὐτῶν κοινωνοί ἐν τῷ αἵματι τῶν προφητῶν Ὥστε μαρτυρεῖτε ἑαυτοῖς ὅτι υἱοί ἐστέ τῶν φονευσάντων τούς προφήτας Καί ὑμεῖς πληρώσατε ἐπληρώσατε τό μέτρον τῶν πατέρων ὑμῶν Ὄφεις γεννήματα ἐχιδνῶν πῶς φύγητε ἀπό τῆς κρίσεως τῆς Γεέννης Διά τοῦτο ἰδού ἐγώ ἀποστέλλω ἀποστελῶ πρός ὑμᾶς προφήτας καί σοφούς καί γραμματεῖς καί ἐξ αὐτῶν Ἀποκτενεῖτε καί σταυρώσετε καί ἐξ αὐτῶν καί μαστιγώσετε ἐν ταῖς συναγωγαῖς ὑμῶν καί διώξετε ἀπό πόλεως εἰς πόλιν ὅπως ἔλθῃ ἐφʼ ὑμᾶς παν αἷμα δίκαιον ἐκχυννόμενον ἐπί τῆς γῆς ἀπό τοῦ αἵματος Ἂβελ τοῦ δικαίου ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου υἱοῦ Βαραχίου ὅν ἐφονεύσατε μεταξύ τοῦ ναοῦ καί τοῦ θυσιαστηρίου Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι ἥξει ταῦτα παντᾶ ταῦτα ἐπί τήν γενεάν ταύτην Ἰερουσαλήμ Ἰερουσαλήμ ἡ ἀποκτείνουσα τούς προφήτας ἀποκτέννουσα καί λιθοβολοῦσα λιθοβολήσασα τούς ἀπεσταλμένους πρός σέ αὐτήν Ποσάκις ἠθέλησα ἠθέληκα ἐπισυναγαγεῖν ἐπισυνάγειν ἐπισυνάξαι τά τέκνα σοῦ ὅν τρόπον ἐπισυνάγει ὄρνις ὄρνιξ ἐπισυνάγει τά νοσσία αὐτῆς ἑαυτῆς ὑπό τάς πτέρυγας καί οὐκ ἠθελήσατε Ἰδού ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἐρῆμος λέγω Γάρ ὑμῖν ὅτι οὒ μή μέ ἴδητε ἀπʼ ἄρτι ἕως ἄν εἴπητε εὐλογημένος Ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Θεοῦ Κυρίου Καί ἐξελθών ὁ Ἰησοῦς ἐπορεύετο ἀπό ἐκ τοῦ ἱεροῦ ἐπορεύετο καί προσῆλθον οἱ μαθηταί αὐτοῦ ἐπιδεῖξαι αὐτῷ τάς οἰκοδομάς τοῦ ἱεροῦ ὁ Δέ ἀποκριθείς Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Οὒ βλέπετε παντᾶ ταῦτα παντᾶ Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι οὒ μή ἀφεθῇ ὧδε λίθος ἐπί λίθον ὅς οὒ μή καταλυθήσεται καθημένου Δέ αὐτοῦ ἐπί τοῦ Ὄρους τῶν Ἐλαῶν κατέναντι τοῦ ἱεροῦ προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταί αὐτοῦ κατʼ ἰδίαν λέγοντες Εἰπέ ἡμῖν τότε πότε ταῦτα ἔσται καί τί τό σημεῖον τῆς σῆς παρουσίας σοῦ καί τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος Καί ἀποκριθείς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Βλέπετε μή τὶς ὑμᾶς πλανήσῃ πολλοί Γάρ ἐλεύσονται ἐν ἐπί τῷ ὀνόματι μού λέγοντες ὅτι Ἐγώ εἰμί ὁ Χριστός καί πολλούς πλανήσουσιν μελλήσετε μέλλετε Δέ ἀκούειν πολέμους καί ἀκοάς πολέμων Ὁρᾶτε μή θροεῖσθε δεῖ γάρ παντᾶ γενέσθαι ἀλλʼ οὔπω ἐστίν τό τέλος ἐγερθήσεται Γάρ ἔθνος ἐπί ἔθνος καί βασιλεία ἐπί βασιλείαν καί ἔσονται λιμοί λοιμοί σεισμοί καί λοιμοί λιμοί καί σεισμοί κατά τόπους παντᾶ ταῦτα Δέ ταῦτα παντᾶ ἀρχή ὀδυνῶν ὠδίνων Τότε παραδώσουσιν παραδώσωσιν ὑμᾶς εἰς θλῖψιν καί ἀποκτενοῦσιν ὑμᾶς Καί ἔσεσθε μισούμενοι ὑπό πάντων τῶν ἐθνῶν διά τό ὄνομα μού Καί τότε σκανδαλισθήσονται πολλοί καί ἀλλήλους παραδώσουσιν εἰς θλῖψιν καί μισήσουσιν ἀλλήλους Καί πολλοί ψευδοπροφῆται ἀναστήσονται ἐξεγερθήσονται ἐγερθήσονται καί πολλούς πλανήσουσιν πολλούς ὑμᾶς Καί διά τό πληθυνθῆναι πληθύναι τήν ἀνομίαν ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν ὁ Δέ ὑπομείνας εἰς τέλος οὗτος σωθήσεται Καί κηρυχθήσεται τοῦτο τό εὐαγγέλιον τοῦτο τῆς βασιλείας εἰς ἐν ὅλῃ ὅλην τῇ τήν οἰκουμένῃ οἰκουμένην εἰς μαρτύριον πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν καί τότε ἥξει τό τέλος ὅταν Οὖν εἰδῆτε ἴδητε Τό βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως τό ῥηθέν διά Ἰσραήλ Δανιήλ τοῦ προφήτου ἑστός ἑστώς ἐν τόπῳ ἁγίῳ ὁ ἀναγινώσκων νοείτω τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς ἐπί τά ὄρη ὁ δέ ἐπί τοῦ δώματος μή καταβαινέτω καταβάτω ἆραι τά τό τὶ ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ καί ὁ ἐν τῷ ἀγρῷ μή ἐπιστρεψάτω ὀπίσω ἆραι τό τά ἱμάτιον ἱμάτια αὐτοῦ οὐαί Δέ ταῖς ἐν γαστρί ἐχούσαις καί ταῖς θηλαζούσαις θηλαζομέναις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις προσεύχεσθε Δέ ἵνα μή γένηται ὑμῶν ἡ φυγή ὑμῶν χειμῶνος μηδέ ἐν Σαββάτῳ Σαββάτου ἔσται Γάρ τότε θλῖψις μεγάλη οἵα οὒ γέγονεν ἐγένετο ἀπʼ ἀρχῆς κόσμου ἕως τοῦ νῦν οὐδʼ οὒ μή γένηται γένοιτο Καί εἰ μή ἐκολοβώθησαν αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι οὐκ ἄν ἐσώθη πάσα σάρξ διά δέ τούς ἐκλεκτούς κολοβωθήσονται ἐκολοβώθησαν αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι Τότε ἐάν τὶς ὑμῖν εἴπῃ Ἰδού ὧδε ὁ Χριστός ἤ Ἐκεῖ Ὧδε μή πιστεύσητε πιστεύετε ἐγερθήσονται Γάρ εἰ ψευδόχριστοι καί ψευδοπροφῆται καί δώσουσιν σημεῖα μεγάλα καί τέρατα ὥστε πλανῆσαι πλανᾶσθαι πλανηθῆναι εἰ δυνατόν καί τούς ἐκλεκτούς Ἰδού προείρηκα ὑμῖν ἐάν Οὖν εἴπωσιν ὑμῖν Ἰδού ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐστίν μή ἐξέλθητε Ἰδού ἐν τοῖς ταμείοις μή πιστεύσητε ὥσπερ Γάρ ἡ ἀστραπή ἐξέρχεται ἀπό ἀνατολῶν καί φαίνεται φαίνει ἕως δυσμῶν οὕτως ἔσται καί ἡ παρουσία τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου ποῦ Ὅπου γάρ ἐάν ἄν ᾖ τό σῶμα πτῶμα ἐκεῖ συναχθήσονται οἱ ἀετοί εὐθέως Δέ μετά τήν θλῖψιν τῶν ἡμερῶν ἐκείνων Ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται καί ἡ σελήνη οὒ δώσει τό φέγγος αὐτῆς Καί οἱ ἀστέρες πεσοῦνται ἐκ ἀπό τοῦ οὐρανοῦ καί αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται Καί τότε φανήσεται τό σημεῖον τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου τοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ οὐρανοῖς καί τότε κόψονται τότε πάσαι αἱ φυλαί τῆς γῆς καί ὄψονται Τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπί τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ μετά δυνάμεως πολλῆς καί δόξης πολλῆς Καί τότε ἀποστελεῖ τούς ἀγγέλους αὐτοῦ μετά Σάλπιγγος καί φωνῆς μεγάλης καί ἐπισυνάξουσιν ἐπισυνάξει τούς ἐκλεκτούς αὐτοῦ ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων ἀπʼ ἄκρων οὐρανῶν ἕως τῶν ἄκρων αὐτῶν ἀρχομένων δέ τούτων γίνεσθαι ἀναβλέψατε καί ἐπάρατε τάς κεφαλάς ὑμῶν διότι ἐγγίζει ἡ ἀπολύτρωσις ὑμῶν ἀπό Δέ τῆς συκῆς μάθετε τήν παραβολήν ὅταν ἤδη ὁ τό κλάδος αὐτῆς γένηται ἁπαλός καί τά φύλλα ἐκφύῃ ἐκφύει γινώσκετε γινώσκεται ὅτι ἐγγύς ἐστίν τό θέρος Οὕτως καί ὑμεῖς ὅταν ἴδητε παντᾶ ταῦτα παντᾶ γινώσκετε γινώσκεται ὅτι ἐγγύς ἐστίν ἐπί θύραις Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι οὒ μή παρέλθῃ ἡ γενεά αὕτη ἕως ἄν παντᾶ ταῦτα παντᾶ γένηται Ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ παρελεύσεται παρελεύσονται οἱ δέ λόγοι μού οὒ μή παρέλθωσιν περί Δέ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καί τῆς ὥρας οὐδείς οἶδεν οὐδέ οἱ ἄγγελοι τῶν οὐρανῶν οὐδέ ὁ Υἱός εἰ μή ὁ Πατήρ μού μόνος Ὥσπερ γάρ δέ αἱ ἡμέραι τοῦ Νῶε οὕτως ἔσται καί ἡ παρουσία τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου ὡς ὥσπερ Γάρ ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ταῖς πρό τοῦ κατακλυσμοῦ τρώγοντες καί πίνοντες καί γαμοῦντες καί γαμίζοντες ἐκγαμίσκοντες ἄχρι ἧς τῆς ἡμέρας εἰσῆλθεν Νῶε εἰς τήν κιβωτόν Καί οὐκ ἔγνωσαν ὁ ἕως ἀνῆλθεν ἦλθεν ὁ κατακλυσμός καί ἦρεν πάντας ἅπαντας οὕτως ἔσται καί ἡ παρουσία τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου Τότε δύο ἔσονται δύο ἐν τῷ ἀγρῷ ὁ εἱς παραλαμβάνεται καί ὁ εἱς ἀφίεται Δύο ἀλήθουσαι ἐν τῷ μύλῳ μυλῶνι μία παραλαμβάνεται καί μία ἀφίεται δύο ἐπί κλίνης μιᾶς εἱς παραλαμβάνεται καί εἱς ἀφίεται γρηγορεῖτε Οὖν ὅτι οὐκ οἴδατε ποίᾳ ἡμέρᾳ ὥρᾳ ὁ Κύριος ὑμῶν ἔρχεται ἐκεῖνο ἐκεῖνο Δέ γινώσκετε γινώσκεται ὅτι εἰ ᾔδει ὁ οἰκοδεσπότης ποίᾳ φυλακῇ ὁ κλέπτης ἔρχεται ἐγρηγόρησεν ἄν καί οὐκ ἄν εἴασεν διορυγῆναι τήν τόν οἰκίαν οἶκον αὐτοῦ Διά τοῦτο καί ὑμεῖς γίνεσθε ἑτοῖμοι ὅτι ᾗ ὥρᾳ οὒ δοκεῖτε ὥρᾳ ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἔρχεται Τίς γάρ ἄρα ἐστίν ὁ πιστός δοῦλος καί φρόνιμος ὅν κατέστησεν καταστήσει ὁ κύριος αὐτοῦ ἐπί τῆς οἰκίας οἰκετείας θεραπείας αὐτοῦ ἑαυτοῦ τοῦ δοῦναι διδόναι αὐτοῖς τήν τροφήν ἐν καιρῷ Μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ὅν ἐλθών ὁ κύριος αὐτοῦ εὑρήσει ποιοῦντα οὕτως ποιοῦντα Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι ἐπί πᾶσιν τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν ἐάν Δέ εἴπῃ ὁ κακός δοῦλος ἐκεῖνος ἐν τῇ καρδίᾳ ἑαυτοῦ αὐτοῦ χρονίζει μού Ὁ κύριος μού ἐλθεῖν καί ἄρξηται τύπτειν τούς συνδούλους ἑαυτοῦ αὐτοῦ ἐσθίῃ ἐσθίειν τέ δέ καί πίνῃ πίνειν μετά τῶν μεθυόντων μεθυστών ἥξει ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἐν ἡμέρᾳ ᾗ οὒ προσδοκᾷ καί ἐν ὥρᾳ ᾗ οὒ γινώσκει καί διχοτομήσει αὐτόν καί τό μέρος αὐτοῦ θήσει μετά τῶν ὑποκριτῶν θήσει ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμός καί ὁ βρυγμός τῶν ὀδόντων Τότε ὁμοιωθήσεται ὡμοιώθη ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν Δέκα παρθένοις αἵτινες λαβοῦσαι τάς λαμπάδας ἑαυτῶν αὐτῶν ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησιν ἀπάντησιν τοῦ τῷ νυμφίου νυμφίῳ καί τῆς νύμφης πέντε Δέ ἦσαν ἐξ αὐτῶν ἦσαν μωραί φρόνιμοι καί αἱ πέντε φρόνιμοι μωραί αἵτινες αἱ Οὖν Γάρ μωραί λαβοῦσαι τάς λαμπάδας ἑαυτῶν αὐτῶν οὐκ ἔλαβον μεθʼ ἑαυτῶν ἔλαιον ἐν τοῖς ἀγγείοις αὐτῶν αἱ δέ φρόνιμοι ἔλαβον ἔλαιον ἐν τοῖς ἀγγείοις αὐτῶν μετά τῶν λαμπάδων ἑαυτῶν αὐτῶν χρονίζοντος Δέ τοῦ νυμφίου ἐνύσταξαν πάσαι καί ἐκάθευδον μέσης Δέ νυκτός κραυγή γέγονεν ἐγένετο Ἰδού ὁ νυμφίος ἔρχεται ἐξέρχεται Ἐξέρχεσθε εἰς συνάντησιν ἀπάντησιν αὐτοῦ αὐτῷ Τότε ἠγέρθησαν πάσαι αἱ παρθένοι ἐκεῖναι καί ἐκόσμησαν τάς λαμπάδας ἑαυτῶν αὐτῶν αἱ Δέ μωραί ταῖς φρονίμοις εἶπον Δότε ἡμῖν ἔλαιον ἐκ τοῦ ἐλαίου ὑμῶν ὅτι αἱ λαμπάδες ἡμῶν ὑμῶν σβέννυνται ἀπεκρίθησαν Δέ αἱ φρόνιμοι λέγουσαι Μήποτε οὒ μή ἀρκέσῃ ἀρκέσει ἡμῖν ὑμῖν καί ὑμῖν ἡμῖν πορεύεσθε δέ μᾶλλον πρός τούς πωλοῦντας καί ἀγοράσατε ἑαυταῖς ἕως ὑπάγουσιν ἀπερχομένων Δέ αὐτῶν ἀγοράσαι ἦλθεν ὁ νυμφίος καί αἱ ἑτοῖμοι εἰσῆλθον μετʼ αὐτοῦ εἰς τούς γάμους καί ἐκλείσθη ἡ θύρα ὕστερον Δέ ἔρχονται ἦλθον καί αἱ λοιπαί παρθένοι λέγουσαι Κύριε κύριε ἄνοιξον ἡμῖν ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν Ἀμήν λέγω ὑμῖν οὐκ οἶδα ὑμᾶς γρηγορεῖτε Οὖν ὅτι οὐκ οἴδατε τήν ἡμέραν οὐδέ τήν ὥραν ἐν ᾗ ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται ὥσπερ Γάρ ἄνθρωπος ἀποδημῶν ἐκάλεσεν τούς ἰδίους δούλους καί παρέδωκεν αὐτοῖς τά ὑπάρχοντα αὐτοῦ αὐτῶν Καί ᾧ μέν ἔδωκεν πέντε τάλαντα ᾧ δέ δύο ᾧ δέ ἕν ἕνα ἑκάστῳ κατά τήν ἰδίαν δύναμιν αὐτοῦ καί ἀπεδήμησεν εὐθέως Πορευθείς δέ ὁ τά πέντε τάλαντα λαβών ἠργάσατο ἐν αὐτοῖς καί ἐκέρδησεν ἐποίησεν ἀλλά πέντε τάλαντα ὁμοίως Ὡσαύτως δέ καί ὁ τά δύο τάλαντα λαβών ἐκέρδησεν καί αὐτός ἐκέρδησεν ἀλλά δύο ὁ Δέ τό ἕν τάλαντον λαβών ἀπελθών ὤρυξεν ἐν τῇ τήν γῇ γῆν καί ἔκρυψεν ἀπέκρυψεν τό ἀργύριον τοῦ κυρίου αὐτοῦ μετά Δέ χρόνον τινά πολύν χρόνον ἔρχεται ὁ κύριος τῶν δούλων ἐκείνων καί συναίρει λόγον μετʼ αὐτῶν λόγον Καί προσελθών δέ ὁ τά πέντε τάλαντα λαβών προσήνεγκεν ἀλλά πέντε τάλαντα λέγων Κύριε Πέντε τάλαντα μοί παρέδωκας ἴδε ἀλλά πέντε τάλαντα ἐκέρδησα ἐπεκέρδησα ἐπʼ αὐτοῖς ἔφη Δέ αὐτῷ Ὁ κύριος αὐτοῦ Εὖ σύ δοῦλε ἀγαθέ καί πιστέ ἐπεί ἐπί ὀλίγα Ἦς πιστός ἐπί πολλῶν σέ καταστήσω εἴσελθε εἰς τήν χαράν τοῦ κυρίου σοῦ προσελθών Δέ καί Ὁ τά δύο τάλαντα λαβών εἶπεν Κύριε Δύο τάλαντα μοί παρέδωκας Ἴδε ἰδού ἀλλά δύο τάλαντα ἐπεκέρδησα ἐκέρδησα ἐπʼ αὐτοῖς ἔφη αὐτῷ Ὁ κύριος αὐτοῦ Εὖ σύ δοῦλε ἀγαθέ καί πιστέ ἐπεί ἐπί ὀλίγα Ἦς πιστός ἦς ἐπί πολλῶν σέ καταστήσω εἴσελθε εἰς τήν χαράν τοῦ κυρίου σοῦ προσελθών Δέ καί ὁ τό ἕν ἕνα τάλαντον εἰληφώς εἶπεν Κύριε ἔγνων σέ ὅτι σκληρός εἶ ἄνθρωπος αὐστηρός εἶ θερίζων ὅπου οὐκ ἔσπειρας καί συνάγων ὅπου ὅθεν οὒ ἐσκόρπισας διεσκόρπισας Καί φοβηθείς ἀπελθών ἀπῆλθον καί ἔκρυψα τό τάλαντον σοῦ ἐν τῇ γῇ Ἴδε ἰδού ἔχεις τό σόν ἀποκριθείς Δέ ὁ κύριος αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ Πονηρέ δοῦλε πονηρέ καί ὀκνηρέ ᾜδεις ὅτι ἐγώ ἄνθρωπος αὐστηρός εἰμί θερίζω ὅπου οὐκ ἔσπειρα καί συνάγω ὅθεν οὒ διεσκόρπισα ἔδει σέ Οὖν σέ βαλεῖν τά τό ἀργύρια ἀργύριον μού τοῖς τραπεζίταις καί ἐλθών ἐγώ ἐλθών ἐκομισάμην ἄν τό ἐμόν σύν τῷ τόκῳ ἄρατε Οὖν ἀπʼ αὐτοῦ τό τάλαντον καί δότε τῷ ἔχοντι τά πέντε δέκα τάλαντα τῷ Γάρ ἔχοντι παντί δοθήσεται καί περισσευθήσεται περισσεύσεται ἀπό τοῦ δέ τοῦ μή ἔχοντος καί ὅ ἔχει ἀρθήσεται ἀπʼ αὐτοῦ Καί τόν ἀχρεῖον δοῦλον ἐκβάλετε ἐκβάλλετε βάλλεται ἔξω εἰς τό σκότος τό ἐξώτερον Ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμός καί ὁ βρυγμός τῶν ὀδόντων ὅταν Δέ ἔλθῃ ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καί πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετʼ αὐτοῦ τότε καθίσει ἐπί θρόνου δόξης αὐτοῦ Καί συναχθήσονται συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ παντᾶ τά ἔθνη ἔμπροσθεν αὐτοῦ καί ἀφοριεῖ αὐτούς ἀπʼ ἀλλήλων ὥσπερ ὁ ποιμήν ἀφορίζει τά πρόβατα ἀπό τῶν ἐρίφιων ἐρίφων Καί στήσει τά μέν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ τά δέ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων αὐτοῦ Τότε ἐρεῖ ὁ Βασιλεύς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ Δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μού κληρονομήσατε κληρονομήσητε τήν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπό καταβολῆς κόσμου ἐπείνασα Γάρ καί ἐδώκατε μοί φαγεῖν καί ἐδίψησα καί ἐποτίσατε μέ ἑνός ξένος ἤμην καί συνηγάγετε μέ γυμνός καί περιεβάλετε μέ ἠσθένησα καί ἐπεσκέψασθε μέ ἐν φυλακῇ ἤμην καί ἤλθατε πρός μέ Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δικαιοί λέγοντες Κύριε πότε σέ εἴδομεν πεινῶντα καί ἐθρέψαμεν ἤ διψῶντα καί ἐποτίσαμεν πότε Δέ σέ εἴδομεν σέ ξένον καί συνηγάγομεν καί ἤ γυμνόν καί περιεβάλομεν ἤ πότε Δέ σέ εἴδομεν ἀσθενοῦντα ἀσθενῆ ἤ ἐν φυλακῇ καί ἤλθομεν πρός σέ Καί ἀποκριθείς ὁ Βασιλεύς ἐρεῖ αὐτοῖς ὁ Βασιλεύς Ἀμήν λέγω ὑμῖν ἐφʼ ὅσον ἐποιήσατε ἑνί τούτων τῶν ἀδελφῶν μού τῶν ἐλαχίστων ἐμοί ἐποιήσατε Τότε ἐρεῖ καί τοῖς ἐξ εὐωνύμων εὐωνύμοις Ὑπάγετε Πορεύεσθε ἀπʼ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τό πῦρ τό αἰώνιον τό ὁ ἡτοιμασμένον ἡτοίμασεν ὁ πατήρ μού τῷ διαβόλῳ καί τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ ἐπείνασα Γάρ καί οὐκ ἐδώκατε μοί φαγεῖν καί ἐδίψησα καί οὐκ ἐποτίσατε μέ ξένος ἤμην καί οὒ συνηγάγετε μέ καί γυμνός ἤμην καί οὒ περιεβάλετε μέ ἀσθενής καί ἐν φυλακῇ καί οὐκ ἐπεσκέψασθε μέ Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καί αὐτοί οἱ λέγοντες Κύριε πότε σέ εἴδομεν πεινῶντα ἤ διψῶντα ἤ ξένον ἤ γυμνόν ἤ ἀσθενῆ καί ἤ ἐν φυλακῇ καί οὒ ἦ διηκονήσαμεν σοί Τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων Ἀμήν λέγω ὑμῖν ἐφʼ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνί τούτων τῶν ἐλαχίστων οὐδέ ἐμοί ἐποιήσατε Καί ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον οἱ δέ δικαιοί εἰς ζωήν αἰώνιον Καί ἐγένετο ὅ ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς πάντας τούς λόγους τούς τούτους ὁ Ἰησοῦς πάντας εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ Οἴδατε ὅτι μετά δύο ἡμέρας δύο τό Πάσχα γίνεται καί ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς τό σταυρωθῆναι Τότε συνήχθησαν οἱ ἀρχιερεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι γραμματεῖς καί οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ εἰς τήν αὐλήν τοῦ ἀρχιερέως τοῦ λεγομένου Καϊάφα καί συνεβουλεύσαντο συνεβουλεύοντο ἵνα τόν Ἰησοῦν κρατήσωσι δόλῳ κρατήσωσιν καί ἀποκτείνωσιν ἔλεγον Δέ Μή ἐν τῇ ἑορτῇ ἵνα μή θόρυβος γένηται ἐν τῷ λαῷ τοῦ τῷ Δέ Ἰησοῦ γενομένου ἐν Βηθανίᾳ ἐν οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεγομένου λεπροῦ προσῆλθεν αὐτῷ γυνή ἔχουσα ἀλάβαστρον ἔχουσα μύρου ἔχουσα πολυτίμου βαρυτίμου καί κατέχεεν ἐπί τήν τῆς κεφαλήν κεφαλῆς αὐτοῦ ἀνακειμένου αὐτοῦ ἰδόντες Δέ οἱ μαθηταί αὐτοῦ ἠγανάκτησαν λέγοντες Εἰς τί ἡ ἀπώλεια αὕτη ἐδύνατο Γάρ τοῦτο τό μύρον πραθῆναι πολλοῦ καί δοθῆναι τοῖς πτωχοῖς γνούς Δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Τί κόπους παρέχετε τῇ γυναικί ἔργον Γάρ καλόν ἠργάσατο εἰς ἐμέ πάντοτε Γάρ τούς πτωχούς ἔχετε μεθʼ ἑαυτῶν ἐμέ δέ οὒ πάντοτε ἔχετε βαλοῦσα βάλλουσα Γάρ αὕτη τό μύρον τοῦτο ἐπί τοῦ σώματος μού πρός τό ἐνταφιάσαι μέ ἐποίησεν Ἀμήν δέ λέγω ὑμῖν ὅπου ἄν ἐάν κηρυχθῇ τό εὐαγγέλιον τοῦτο ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ λαληθήσεται καί ὅ ἐποίησεν αὕτη εἰς μνημόσυνον αὐτῆς Τότε πορευθείς εἱς τῶν δώδεκα ὁ λεγόμενος Ἰούδας Ἰσκαριώτης πρός τούς ἀρχιερεῖς καί εἶπεν αὐτοῖς Τί Εἰ θέλετε μοί δοῦναι κἀγώ καί ἐγώ ὑμῖν παραδώσω παραδῷ αὐτόν οἷς οἱ Δέ ἔστησαν αὐτῷ αὐτῶν τριάκοντα ἀργύρια ἀργυρᾶ στατῆρας Καί ἀπό ὅτε τότε ἐζήτει εὐκαιρίαν ἵνα αὐτόν παραδῷ αὐτοῖς τῇ Δέ πρώτῃ τῶν Ἀζύμων προσῆλθον οἱ μαθηταί λέγοντες τῷ Ἰησοῦ λέγοντες αὐτῷ Ποῦ θέλεις ἀπελθόντες ἑτοιμάσωμεν ἑτοιμάσομεν σοί φαγεῖν τό Πάσχα ὁ Δέ εἶπεν Ὑπάγετε εἰς τήν πόλιν πρός τόν δεῖνα καί εἴπατε αὐτῷ Ὁ διδάσκαλος λέγει Ὁ καιρός μού ἐγγύς ἐστίν πρός σέ ποιῶ ποιήσω τό τά Πάσχα Πάσχα μετά τῶν μαθητῶν μού Καί ἐποίησαν οὖν οἱ μαθηταί ὡς συνέταξεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς καί ἡτοίμασαν τό Πάσχα ὀψίας Δέ γενομένης ἀνέκειτο μετά τῶν δώδεκα μαθητῶν καί ἐσθιόντων αὐτῶν εἶπεν λέγει Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι εἱς ἐξ ὑμῶν παραδώσει μέ Καί λυπούμενοι σφόδρα ἤρξαντο λέγειν αὐτῷ εἱς ἕκαστος αὐτῶν Μήτι ἐγώ εἰμί Κύριε ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν Ὁ ἐμβάψας ἐμβαπτόμενος τήν χεῖρα μετʼ ἐμοῦ τήν χεῖρα ἐν εἰς τῷ τό τρυβλίῳ τρύβαλιον τήν χεῖρα ἐκεῖνος οὗτος μέ παραδώσει ὁ Μέν οὖν Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ὑπάγει καθώς γέγραπται περί ἑαυτοῦ αὐτοῦ οὐαί δέ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ διʼ οὗ ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου παραδίδοται διά τοῦτο καλόν Ἦν αὐτῷ εἰ οὐκ ἐγενήθη ἐγεννήθη ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἀποκριθείς Δέ ὁ Ἰούδας ὁ παραδιδούς αὐτόν εἶπεν Μήτι ἐγώ εἰμί Ῥαββί Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Σύ εἶπας ἐσθιόντων αὐτῶν Δέ αὐτῶν ἐσθιόντων λαβών ὁ Ἰησοῦς λαβών τόν ἄρτον καί εὐλογήσας εὐχαριστήσας ἐκάλεσεν ἔκλασεν καί ἐδίδου ἔδωκεν δούς τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καί εἶπεν λέγων Λάβετε φάγετε τοῦτο μοί ἐστίν τό σῶμα μού Καί λαβών τό ποτήριον καί εὐχαριστήσας ἔδωκεν αὐτοῖς λέγων πίετε ἐξ αὐτοῦ Πάντες τοῦτο γάρ ἐστίν τό αἷμα μού τό τῆς καινῆς διαθήκης τό ὑπέρ περί πολλῶν ἐκχυννόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν λέγω Δέ ὑμῖν ὅτι οὒ μή πίω ἀπʼ ἄρτι ἐκ τούτου τοῦ γεννήματος τῆς ἀμπέλου ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὅταν αὐτό πίνω πίω καινόν μεθʼ ὑμῶν καινόν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Πατρός μού Καί ὑμνήσαντες ἐξῆλθον εἰς τό Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν Τότε λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Πάντες ὑμεῖς σκανδαλισθήσεσθε ἐν ἐμοί ἐν ταύτῃ τῇ νυκτί ταύτῃ γέγραπται γάρ Πατάξω τόν ποιμένα καί διασκορπισθήσεται διασκορπισθήσονται τά πρόβατα τῆς ποίμνης μετά Δέ τό ἐγερθῆναι μέ προάξω ὑμᾶς εἰς τήν Γαλιλαίαν ἀποκριθείς Δέ ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ Εἰ καί πάντες σκανδαλισθήσονται ἐγώ ἐν σοί ἐγώ δέ οὐδέποτε σκανδαλισθήσομαι ἔφη αὐτῷ καί Ὁ Ἰησοῦς Ἀμήν λέγω σοί ὅτι ἐν ταύτῃ τῇ νυκτί πρίν πρίν ἀλεκτοροφωνίας ἀλέκτορα φωνῆσαι τρίς ἀπαρνήσῃ μέ τρίς ἀπαρνήσῃ λέγει αὐτῷ Ὁ Πέτρος Κἄν δέῃ μέ σύν σοί ἀποθανεῖν οὒ μή σέ ἀπαρνήσομαι ἀπαρνήσωμαι ὁμοίως δέ καί Πάντες οἱ μαθηταί εἶπον Τότε ἔρχεται μετʼ αὐτῶν ὁ Ἰησοῦς μετʼ αὐτῶν εἰς χωρίον λεγόμενον Γεθσημανί καί λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ Καθίσατε αὐτοῦ ἕως οὗ ἄν ἀπελθών προσεύξωμαι ἐκεῖ προσεύξωμαι προσεύξομαι Καί παραλαβών τόν Πέτρον καί τούς δύο υἱούς Ζεβεδαίου ἤρξατο λυπεῖσθαι καί ἀδημονεῖν Τότε λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς περίλυπος ἐστίν Ἡ ψυχή μού ἕως θανάτου μείνατε δέ ὧδε καί γρηγορεῖτε μετʼ ἐμοῦ Καί προσελθών προελθών μικρόν ἔπεσεν ἔπεσεν ἐπί πρόσωπον αὐτοῦ προσευχόμενος καί λέγων Πάτερ μού εἰ δυνατόν ἐστίν παρελθάτω ἀπʼ ἐμοῦ τό ποτήριον τοῦτο Πλήν οὐχ ὡς ἐγώ θέλω ἀλλʼ ὡς σύ Καί ἔρχεται πρός τούς μαθητάς αὐτοῦ αὐτούς καί εὑρίσκει αὐτούς καθεύδοντας καί λέγει τῷ Πέτρῳ Οὕτως οὐκ ἰσχύσατε ἴσχυσας ἰσχύσαντας μίαν ὥραν γρηγορῆσαι μετʼ ἐμοῦ Γρηγορεῖτε καί προσεύχεσθε ἵνα μή ἔλθητε εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν τό Μέν πνεῦμα πρόθυμον ἡ δέ σάρξ ἀσθενής Πάλιν ἐκ δευτέρου ἀπελθών προσηύξατο ὁ Ἰησοῦς λέγων Πάτερ μού εἰ οὒ δύναται τοῦτο τό ποτήριον τοῦτο παρελθεῖν ἀπʼ ἐμοῦ ἐάν μή αὐτό πίω γενηθήτω τό θέλημα σοῦ Καί ἐλθών πάλιν εὑρίσκει εὗρεν αὐτούς πάλιν καθεύδοντας ἦσαν γάρ αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί βεβαρημένοι Καί ἀφείς αὐτούς πάλιν ἀπελθών πάλιν προσηύξατο πάλιν ἐκ τρίτου τόν αὐτόν ἐκ τρίτου λόγον εἰπών πάλιν Τότε ἔρχεται πρός τούς τοῦ μαθητάς αὐτοῦ καί λέγει αὐτοῖς Καθεύδετε τό λοιπόν καί ἀναπαύεσθε Ἰδού Γάρ ἤγγικεν ἡ ὥρα καί ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χεῖρας ἁμαρτωλῶν Ἐγείρεσθε ἄγωμεν Ἰδού ἤγγικεν ὁ παραδιδούς παραδίδων μέ Καί ἔτι δέ αὐτοῦ λαλοῦντος ἰδού Ἰούδας εἱς τῶν δώδεκα ἦλθεν καί μετʼ αὐτοῦ ὄχλος πολύς μετά μαχαιρῶν καί ξύλων ἀπό τῶν ἀρχιερέων καί πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ ὁ Δέ παραδιδούς αὐτόν ἔδωκεν αὐτοῖς σημεῖον λέγων Ὅν ἐάν ἄν φιλήσω αὐτός ἐστίν κρατήσατε αὐτόν Καί εὐθέως προσελθών προσῆλθεν τῷ Ἰησοῦ καί εἶπεν αὐτῷ Χαῖρε Ῥαββί καί κατεφίλησεν αὐτόν ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν δέ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Ἑταῖρε ἐφʼ ᾧ ὅ πάρει ἑταῖρε Τότε προσελθόντες ἐπέβαλον τάς χεῖρας ἐπί τόν Ἰησοῦν καί ἐκράτησαν αὐτόν Καί ἰδού εἱς τῶν τῷ μετά αὐτοῦ Ἰησοῦ ἐκτείνας τήν χεῖρα ἀπέσπασεν τήν μάχαιραν αὐτοῦ καί πατάξας ἐπάταξεν τόν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως καί ἀφεῖλεν αὐτοῦ τό ὠτίον Τότε λέγει αὐτῷ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Ἀπόστρεψον σοῦ τήν μάχαιραν σοῦ εἰς τόν τόπον αὐτῆς πάντες γάρ οἱ λαβόντες μάχαιραν ἐν μαχαίρῃ ἀποθανοῦνται ἀπολοῦνται Ἤ δοκεῖς δοκεῖ σοί ὅτι οὒ δύναμαι δύνομαι ἄρτι παρακαλέσαι τόν Πατέρα μού καί παραστήσει μοί ὧδε ἄρτι πλείω πλείους ἤ δώδεκα λεγιῶνας λεγιώνης λεγεῶνων ἀγγέλων ἀγγέλους πῶς Οὖν πληρωθῶσιν πληρωθήσονται αἱ Γραφαί ὅτι οὕτως δεῖ ἔδει γενέσθαι Ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς εἶπεν τοῖς ὄχλοις ὡς ἐπί λῃστήν Ἤλθατε Ἐξήλθατε μετά μαχαιρῶν καί ξύλων συλλαβεῖν μέ Καθʼ ἡμέραν ἐκαθεζόμην πρός ὑμᾶς ἐκαθεζόμην ἐκαθήμην διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ ἐκαθεζόμην διδάσκων καί οὐκ ἐκρατήσατε μέ τοῦτο Δέ ὅλον γέγονεν ἵνα πληρωθῶσιν αἱ Γραφαί τῶν προφητῶν Τότε οἱ μαθηταί αὐτοῦ πάντες ἀφέντες αὐτόν ἔφυγον οἱ Δέ κρατήσαντες τόν Ἰησοῦν ἔφυγον οἱ Δέ κρατήσαντες τόν Ἰησοῦν ἀπήγαγον ἀπῆγον πρός Καϊάφαν τόν ἀρχιερέα ὅπου οἱ γραμματεῖς καί οἱ πρεσβύτεροι συνήχθησαν ὁ Δέ Πέτρος ἠκολούθει αὐτῷ ἀπό μακρόθεν ἕως τῆς αὐλῆς τοῦ ἀρχιερέως καί εἰσελθών ἔσω ἐκάθητο μετά τῶν ὑπηρετῶν ἰδεῖν τό τέλος οἱ Δέ ἀρχιερεῖς καί οἱ πρεσβύτεροι καί τό Συνέδριον ὅλον ἐζήτουν ψευδομαρτυρίαν κατά τοῦ Ἰησοῦ ὅπως αὐτόν θανατώσωσιν θανατώσουσιν αὐτόν καί οὐχ εὗρον τό ἑξῆς καί πολλῶν πολλοί ψευδομαρτύρων προσελθόντων προσῆλθον ψευδομαρτύρων ψευδομάρτυρες καί οὐχ εὗρον τό ἑξῆς ὕστερον Δέ ἦλθον προσελθόντες δύο τινές ψευδομάρτυρες μάρτυρες καί εἶπον Οὗτος Τοῦτον ἠκούσαμεν λέγοντα ἔφη Δύναμαι καταλῦσαι τόν ναόν τοῦ Θεοῦ καί διά τριῶν ἡμερῶν αὐτόν οἰκοδομῆσαι αὐτόν Καί ἀναστάς ὁ ἀρχιερεύς εἶπεν αὐτῷ οὐδέν Ἀποκρινῇ τί οὗτοι σοῦ σοί καταμαρτυροῦσιν ὁ Δέ Ἰησοῦς ἐσιώπα Καί ἀποκριθείς οὖν ὁ ἀρχιερεύς εἶπεν αὐτῷ Ἐξορκίζω Ὁρκίζω σέ κατά τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος ἵνα ἡμῖν εἴπῃς εἰ σύ εἶ ὁ Χριστός ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος λέγει αὐτῷ Ὁ Ἰησοῦς Σύ εἶπας Πλήν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπʼ ἄρτι ὄψεσθε τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου Καθήμενον ἐκ δεξιῶν τῆς δυνάμεως καί Ἐρχόμενον ἐπί τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ Τότε ὁ ἀρχιερεύς διέρρηξεν τά ἱμάτια αὐτοῦ καί λέγων λέγει ὅτι Ἴδε Τί Ἐβλασφήμησεν τί ὅτι ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτυριῶν μαρτυρῶν Ἴδε νῦν ἠκούσατε τήν βλασφημίαν αὐτοῦ Τί ὑμῖν δοκεῖ οἱ Δέ ἀποκριθέντες ἀπεκρίθησαν πάντες καί εἶπον ἔνοχος θανάτου Ἐστίν Τότε ἐνέπτυσαν εἰς τό πρόσωπον αὐτοῦ καί ἐκολάφισαν αὐτόν ἄλλοι οἱ δέ ἐράπισαν αὐτόν λέγοντες Προφήτευσον ἡμῖν Χριστέ τίς ἐστίν ὁ παίσας σέ ὁ Δέ Πέτρος ἔξω ἐκάθητο ἔξω ἐν τῇ αὐλῇ καί προσῆλθεν αὐτῷ μία παιδίσκη λέγουσα καί Σύ ἦσθα μετά Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου Γαλιλαίου ὁ Δέ ἠρνήσατο ἔμπροσθεν αὐτῶν πάντων πάντων λέγων Οὐκ οἶδα τί λέγεις οὐδέ ἐπίσταμαι ἐξελθόντα ἐξελθόντος Δέ αὐτόν αὐτοῦ εἰς τόν πυλῶνα εἶδεν αὐτόν ἄλλη παιδίσκη καί λέγει αὐτοῖς τοῖς ἐκεῖ Καί Οὗτος ἦν μετά Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου Καί πάλιν ἠρνήσατο μετά ὅρκου λέγων ὅτι Οὐκ οἶδα τόν ἄνθρωπον μετά μικρόν Δέ προσελθόντες οἱ ἑστῶτες εἶπον τῷ Πέτρῳ Ἀληθῶς καί σύ ἐξ αὐτῶν εἶ καί γάρ Γαλιλαῖος εἶ καί ἡ λαλιά σοῦ ὁμοιάζει δῆλον σέ ποιεῖ Τότε ἤρξατο καταναθεματίζειν καταθεματίζειν καί ὀμνύειν ὅτι Οὐκ οἶδα τόν ἄνθρωπον Καί εὐθέως ἀλέκτωρ ἐφώνησεν Καί ἐμνήσθη ὁ Πέτρος τοῦ ῥήματος τοῦ Ἰησοῦ εἰρηκότος αὐτῷ ὅτι Πρίν ἤ ἀλεκτοροφωνίας ἀλέκτορα φωνῆσαι τρίς ἀπαρνήσῃ μέ Καί ἐξελθών ἔξω ἔκλαυσεν πικρῶς πρωΐας Δέ γενομένης λεγομένης συμβούλιον ἐποίησαν ἔλαβον πάντες οἱ ἀρχιερεῖς καί οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ κατά τοῦ Ἰησοῦ ἵνα ὥστε θανατῶσαι θανατώσουσιν αὐτόν καί δήσαντες αὐτόν ἀπήγαγον καί παρέδωκαν αὐτόν Ποντίῳ Πιλάτῳ τῷ ἡγεμόνι Τότε ἰδών Ἰούδας ὁ παραδιδούς παραδούς αὐτόν ὅτι κατεκρίθη μεταμεληθείς μετεμελήθη καί ἔστρεψεν ἀπέστρεψεν τά τριάκοντα ἀργύρια τοῖς ἀρχιερεῦσιν καί τοῖς πρεσβυτέροις λέγων Ἥμαρτον παραδούς αἷμα δίκαιον ἀθῷον οἱ Δέ εἶπον διεῖπον Τί πρός ἡμάς Σύ ὄψῃ Καί ῥίψας τά τριάκοντα ἀργύρια εἰς ἐν τόν τῷ ναόν ναῷ ἀνεχώρησεν καί ἀπελθών ἀπήγξατο οἱ Δέ ἀρχιερεῖς λαβόντες τά ἀργύρια εἶπον Οὐκ ἐστίν ἔξεστιν βαλεῖν αὐτά εἰς τόν κορβανᾶν κορβᾶν ἐπεί τιμή αἵματος ἐστίν συμβούλιον Δέ λαβόντες ἠγόρασαν ἐξ αὐτῶν τόν Ἀγρόν τοῦ Κεραμέως εἰς ταφήν τοῖς ξένοις Διό ἐκλήθη ὁ ἀγρός ἐκεῖνος Ἀγρός Αἵματος ἕως τῆς σήμερον καί Τότε ἐπληρώθη τό ῥηθέν διά Ἰερεμίου τοῦ προφήτου λέγοντος Καί ἔλαβον τά τριάκοντα ἀργύρια τήν τιμήν τοῦ τετιμημένου ὅν ἐτιμήσαντο ἀπό υἱῶν Ἰσραήλ Καί ἔδωκαν ἔδωκεν ἔδωκα αὐτά εἰς τόν Ἀγρόν τοῦ Κεραμέως καθά συνέταξεν μοί Κύριος ὁ Δέ Ἰησοῦς ἔστη ἐστάθη ἔμπροσθεν τοῦ ἡγεμόνος καί ἐπηρώτησεν αὐτόν ὁ ἡγεμών λέγων σύ Εἶ ὁ βασιλεύς τῶν Ἰουδαίων ὁ Δέ Ἰησοῦς ἔφη αὐτῷ Σύ λέγεις Καί ἐν τῷ κατηγορεῖσθαι αὐτόν ὑπό τῶν ἀρχιερέων καί τῶν πρεσβυτέρων οὐδέν ἀπεκρίνατο Τότε λέγει αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος Οὐκ ἀκούεις τόσα ὅσα πόσα σοῦ καταμαρτυροῦσιν σοῦ Καί οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῷ πρός οὐδέ ἕν ῥῆμα ὥστε θαυμάζειν τόν ἡγεμόνα λίαν κατά Δέ τήν ἑορτήν εἰώθει ὁ ἡγεμών ἀπολύειν ἕνα δέσμιον τῷ ὄχλῳ δέσμιον ὅν ἤθελον παρῃτοῦντο εἶχον Δέ τότε τόν τέ δέσμιον ἐπίσημον τόν λεγόμενον Ἰησοῦν Βαραββᾶν συνηγμένων Οὖν Δέ αὐτῶν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος Τίνα θέλετε ἀπολύσω ὑμῖν ἀπολύσω Ἰησοῦν τόν Βαραββᾶν ἤ Ἰησοῦν τόν λεγόμενον Χριστόν ᾔδει Γάρ ὅτι διά φθόνον παρέδωκαν αὐτόν καθημένου Δέ αὐτοῦ ἐπί τοῦ βήματος ἀπέστειλεν πρός αὐτόν ἡ γυνή αὐτοῦ λέγουσα Μηδέν σοί καί τῷ δικαίῳ ἐκείνῳ πολλά γάρ ἔπαθον σήμερον κατʼ ὄναρ διʼ αὐτόν οἱ Δέ ἀρχιερεῖς καί οἱ πρεσβύτεροι ἔπεισαν τούς ὄχλους ἵνα αἰτήσωνται τόν Βαραββᾶν τόν δέ Ἰησοῦν ἀπολέσωσιν ἀποκριθείς Δέ ὁ ἡγεμών εἶπεν αὐτοῖς Τίνα θέλετε ἀπό τῶν δύο ἀπολύσω ὑμῖν οἱ Δέ εἶπον τόν Βαραββᾶν λέγει αὐτοῖς Ὁ Πιλᾶτος τί Οὖν ποιήσω ποιήσωμεν Ἰησοῦν τόν λεγόμενον Χριστόν λέγουσιν αὐτῷ Πάντες Σταυρωθήτω λέγει αὐτοῖς ὁ ὁ Δέ ἡγεμών ἔφη τί Γάρ κακόν ἐποίησεν οἱ Δέ περισσῷ περισσῶς ἔκραζον ἔκραξαν λέγοντες Σταυρωθήτω ἰδών Δέ ὁ Πιλᾶτος ὅτι οὐδέν ὠφελεῖ ἀλλά μᾶλλον θόρυβος γίνεται λαβών ὕδωρ ἀπενίψατο τάς χεῖρας κατέναντι ἀπέναντι τοῦ ὄχλου λέγων ἀθῷος Εἰμί ἐγώ ἀπό τοῦ αἵματος τούτου τοῦ δικαίου τούτου τούτου ὑμεῖς Δέ ὄψεσθε Καί ἀποκριθείς πᾶς ὁ λαός εἶπεν Τό αἷμα αὐτοῦ ἐφʼ ἡμάς καί ἐπί τά τέκνα ἡμῶν Τότε ἀπέλυσεν αὐτοῖς τόν Βαραββᾶν τόν δέ Ἰησοῦν φραγελλώσας παρέδωκεν αὐτοῖς ἵνα σταυρωθῇ σταυρώσωσιν αὐτόν Τότε οἱ στρατιῶται τοῦ ἡγεμόνος παραλαβόντες τόν Ἰησοῦν εἰς τό πραιτώριον συνήγαγον συνήγαγεν ἐπʼ αὐτόν ὅλην τήν σπεῖραν Καί ἐκδύσαντες ἐνδύσαντες αὐτόν ἱμάτιον πορφυροῦν καί περιέθηκαν αὐτῷ χλαμύδα κοκκίνην περιέθηκαν αὐτῷ καί πλέξαντες στέφανον ἐξ ἀκανθῶν ἔθηκαν περιέθηκαν ἐπέθηκαν ἐπί τήν τῆς κεφαλήν κεφαλῆς αὐτοῦ καί κάλαμον ἐν ἐπί τῇ τήν δεξιᾷ δεξιάν αὐτοῦ καί γονυπετήσαντες ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἐνέπαιζον ἐνέπαιξαν αὐτῷ δέροντες λέγοντες Χαῖρε ὁ Βασιλεύς τῶν Ἰουδαίων Καί ἐμπτύσαντες εἰς αὐτόν ἔλαβον τόν κάλαμον καί ἔτυπτον εἰς τήν κεφαλήν αὐτοῦ Καί ὅτε ἐνέπαιξαν αὐτῷ ἐξέδυσαν ἐκδύσαντες αὐτόν τήν χλαμύδα καί ἐνέδυσαν αὐτόν τά ἱμάτια αὐτοῦ καί ἀπήγαγον αὐτόν εἰς τό σταυρῶσαι ἐξερχόμενοι Δέ εὗρον ἄνθρωπον Κυρηναῖον εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ ὀνόματι Σίμωνα Τοῦτον ἠγγάρευσαν ἵνα ἄρῃ τόν σταυρόν αὐτοῦ Καί ἐλθόντες εἰς τόν τόπον τόν λεγόμενον Γολγοθᾶ ὅ ὅς ἐστίν λεγόμενος λεγόμενον Κρανίου Τόπος λεγόμενος καί ἔδωκαν αὐτῷ πιεῖν οἶνον ὄξος μετά χολῆς μεμιγμένον καί γευσάμενος οὐκ ἤθελεν ἠθέλησεν πιεῖν σταυρώσαντες Δέ αὐτόν διεμερίσαντο διεμέρισαν τά ἱμάτια αὐτοῦ βάλλοντες βαλόντες κλῆρον ἵνα πληρωθῇ τό ῥηθέν ὑπό τοῦ προφήτου διεμερίσαντο τά ἱμάτια μού ἑαυτοῖς καί ἐπί τόν ἱματισμόν μού ἔβαλον κλῆρον καί καθήμενοι ἐτήρουν αὐτόν ἐκεῖ Καί ἐπέθηκαν ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τήν αἰτίαν αὐτοῦ γεγραμμένην Οὗτος ἐστίν Ἰησοῦς ὁ Βασιλεύς τῶν Ἰουδαίων Τότε σταυροῦνται σύν αὐτῷ δύο λῃσταί εἱς ἐκ δεξιῶν καί εἱς ἐξ εὐωνύμων οἱ Δέ παραπορευόμενοι ἐβλασφήμουν αὐτόν κινοῦντες αὐτῶν τάς τήν κεφαλάς κεφαλήν αὐτῶν καί λέγοντες Οὐά Ὁ καταλύων τόν ναόν καί ἐν τρισίν ἡμέραις οἰκοδομῶν σῶσον σεαυτόν Εἰ υἱός εἶ τοῦ Θεοῦ εἶ καί κατάβηθι ἀπό τοῦ σταυροῦ Ὁμοίως δέ καί οἱ ἀρχιερεῖς ἐμπαίζοντες μετά τῶν γραμματέων πρεσβυτέρων καί πρεσβυτέρων γραμματέων καί Φαρισαίων Φαρισαίῳ ἔλεγον λέγοντες ἄλλους Ἔσωσεν ἑαυτόν οὒ δύναται σῶσαι εἰ Βασιλεύς Ἰσραήλ Ἐστίν καταβάτω νῦν ἀπό τοῦ σταυροῦ καί πιστεύσομεν πιστεύσωμεν πιστεύομεν ἐπʼ αὐτόν αὐτῷ Εἰ Πέποιθεν ἐπί τόν τῷ Θεόν Θεῷ ῥυσάσθω νῦν αὐτόν εἰ θέλει αὐτόν εἶπεν Γάρ ὅτι Τοῦ Θεοῦ Εἰμί Υἱός τό Δʼ αὐτό αὐτοί καί οἱ λῃσταί οἱ σταυρωθέντες συσταυρωθέντες σύν αὐτῷ ὠνείδιζον αὐτόν αὐτῷ ἀπό Δέ ἕκτης ὥρας σκότος ἐγένετο σκότος ἐπί ὅλην πασᾶν τήν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης ὥρας περί Δέ τήν ἐνάτην ὥραν ἐβόησεν ἀνεβόησεν ὁ Ἰησοῦς φωνῇ μεγάλῃ λέγων Ἐλωΐ Ἠλί Ἐλωΐ Ἠλί λεμά σαβαχθάνι Τοῦτʼ ἐστίν Θεέ μού Θεέ μού ἵνα τί μέ ἐγκατέλιπες τινές Δέ τῶν ἐκεῖ ἑστηκότων ἀκούσαντες ἔλεγον ὅτι Ἠλίαν φωνεῖ Οὗτος Καί εὐθέως δραμών εἱς ἐξ αὐτῶν καί λαβών σπόγγον πλήσας τέ ὄξους καί περιθείς καλάμῳ ἐπότιζεν αὐτόν οἱ Δέ λοιποί ἔλεγον εἶπαν Ἄφες εἰδῶμεν ἴδωμεν εἰ ἔρχεται Ἠλίας σῷ καί σώσων σώζων σώσει σῶσαι αὐτόν ἄλλος δέ λαβών λόγχην ἔνυξεν αὐτοῦ τήν πλευράν καί ἐξῆλθεν ὕδωρ καί αἷμα ὁ Δέ Ἰησοῦς πάλιν κράξας πάλιν φωνῇ μεγάλῃ ἀφῆκεν τό πνεῦμα Καί ἰδού τό καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη εἰς δύο δύο μέρη ἀπʼ ἄνωθεν ἕως κάτω εἰς δύο καί ἡ γῆ ἐσχίσθη ἐσείσθη καί αἱ πέτραι ἐσχίσθησαν καί τά μνήματα μνημεῖα ἀνεῴχθησαν ἀνεῴχθη καί πολλά σώματα τῶν κεκοιμημένων ἁγίων ἠγέρθη ἠγέρθησαν καί ἐξελθόντες ἐκ τῶν μνημείων μετά τήν ἔγερσιν αὐτοῦ ἦλθον εἰσῆλθον εἰς τήν ἁγίαν πόλιν καί ἐφάνησαν ἐνεφανίσθησαν πολλοῖς ὁ Δέ ἑκατόνταρχος καί οἱ μετʼ αὐτοῦ τηροῦντες τόν Ἰησοῦν ἰδόντες τόν σεισμόν καί τά γενόμενα γινόμενα ἐφοβήθησαν σφόδρα λέγοντες Ἀληθῶς Θεοῦ Υἱός ἦν ἐστίν τοῦ Θεοῦ ἦν οὗτος ἦσαν Δέ κἀκεῖ καί ἐκεῖ γυναῖκες πολλαί ἀπό μακρόθεν θεωροῦσαι αἵτινες ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ ἀπό τῆς Γαλιλαίας διακονοῦσαι διακονῆσαι αὐτῷ ἐν αἷς ἦν καί Μαρία ἡ Μαγδαληνή καί Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου καί ἡ Μαρία ἡ Ἰωσήφ Ἰωσῆ μήτηρ καί ἡ μήτηρ Μαρία ἡ τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου ὀψίας Δέ γενομένης ἦλθεν ἄνθρωπος πλούσιος ἀπό Ἁριμαθαίας τοὔνομα τό ὄνομα Ἰωσήφ ὅς καί αὐτός ἐμαθητεύθη ἐμαθήτευσεν τῷ Ἰησοῦ Οὗτος προσελθών προσέλθω προσῆλθεν τῷ Πιλάτῳ καί ᾐτήσατο τό σῶμα τοῦ Ἰησοῦ Τότε ὁ Πιλᾶτος ἐκέλευσεν ἀποδοθῆναι Τό σῶμα Καί παραλαβών λαβών Ἰωσήφ τό σῶμα ὁ Ἰωσήφ ἐνετύλιξεν αὐτό ἐν σινδόνι καθαρᾷ καί ἔθηκεν αὐτό ἐν τῷ καινῷ αὐτοῦ μνημείῳ ὅ ᾧ ἐλατόμησεν ἐν τῇ πέτρᾳ καί προσκυλίσας λίθον μέγαν μέγα ἐν ἐπί τῇ θύρᾳ τοῦ μνημείου ἀπῆλθεν ἦν Δέ ἐκεῖ Μαριάμ ἡ Μαγδαληνή καί ἡ ἄλλη Μαρία καθήμεναι ἐπί κατέναντι ἀπέναντι τοῦ τάφου τῇ Δέ ἐπαύριον ἥτις ἐστίν μετά τήν παρασκευήν συνήχθησαν οἱ ἀρχιερεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι πρός Πιλᾶτον λέγοντες Κύριε ἐμνήσθημεν ὅτι ἐκεῖνος ὁ πλάνος εἶπεν ἔτι ζῶν ὅτι μετά τρεῖς ἡμέρας Ἐγείρομαι κέλευσον Οὖν ἀσφαλισθῆναι τόν τάφον ἕως τῆς τρίτης ἡμέρας τρίτης μήποτε ἐλθόντες οἱ μαθηταί αὐτοῦ νυκτός κλέψωσιν κλέψουσιν αὐτόν καί εἴπωσιν ἐροῦσιν τῷ λαῷ Ἠγέρθη ἀπό τῶν νεκρῶν καί ἔσται ἡ ἐσχάτη πλάνη χειρῶν χεῖρον χείρω τῆς πρώτης ἔφη Δέ αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος Ἔχετε φύλακας κουστωδίαν ὑπάγετε ἀσφαλίσασθε ἀσφαλίσασθαι ὡς οἴδατε οἱ Δέ πορευθέντες ἠσφαλίσαντο τόν τάφον σφραγίσαντες τόν λίθον μετά τῆς τῶν κουστωδίας φυλακῶν ὀψέ Δέ Σαββάτων τῇ ἐπιφωσκούσῃ εἰς μίαν σαββάτων ἦλθεν Μαρία ἡ Μαγδαληνή καί ἡ ἄλλη Μαρία θεωρῆσαι θεωροῦσαι τόν τάφον Καί ἰδού σεισμός ἐγένετο μέγας ἄγγελος γάρ Κυρίου καταβάς κατέβη ἀπʼ ἐξ οὐρανοῦ καί προσελθών ἀπεκύλισεν τόν λίθον ἀπό τῆς θύρας καί ἐκάθητο ἐπάνω αὐτοῦ ἦν Δέ ἡ ἡ ἰδέα εἶδε αὐτοῦ ὡς ἀστραπή καί τό ἔνδυμα αὐτοῦ λευκόν ὡς ὡσεί χιών ἀπό Δέ τοῦ Φόρου φόβου αὐτοῦ ἐσείσθησαν οἱ τηροῦντες καί ἐγένοντο ἐγενήθησαν ὡς ὡσεί νεκροί ἀποκριθείς Δέ ὁ ἄγγελος εἶπεν ταῖς γυναιξίν Μή φοβεῖσθε φοβηθῆτε ὑμεῖς οἶδα γάρ ὅτι Ἰησοῦν τόν ἐσταυρωμένον ζητεῖτε οὐκ Ἐστίν ὧδε ἠγέρθη γάρ καθώς εἶπεν Δεῦτε ἴδετε τόν τόπον ὅπου ἔκειτο Ὁ Κύριος Καί ταχύ πορευθεῖσαι εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὅτι ἠγέρθη ἀπό τῶν νεκρῶν καί ἰδού προάγει ὑμᾶς εἰς τήν Γαλιλαίαν ἐκεῖ αὐτόν ὄψεσθε Ἰδού εἶπον ὑμῖν Καί ἀπελθοῦσαι ἐξελθοῦσαι ταχύ ἀπό τοῦ μνημείου μετά φόβου καί χαρᾶς μεγάλης ἔδραμον ἀπαγγεῖλαι τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὡς δέ ἐπορεύοντο ἀπαγγεῖλαι τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ Καί καί ἰδού ὁ Ἰησοῦς ὑπήντησεν ἀπήντησεν αὐταῖς λέγων Χαίρετε αἱ Δέ προσελθοῦσαι ἐκράτησαν αὐτοῦ τούς πόδας αὐτοῦ καί προσεκύνησαν αὐτῷ Τότε λέγει αὐταῖς ὁ Ἰησοῦς Μή φοβεῖσθε Ὑπάγετε ἀπαγγείλατε τοῖς ἀδελφοῖς μού ἵνα ἔλθωσιν ἀπέλθωσιν εἰς τήν Γαλιλαίαν κἀκεῖ καί ἐκεῖ μέ ὄψονται ὄψεσθαι πορευομένων Δέ αὐτῶν ἰδού τινές τῆς κουστωδίας ἐλθόντες εἰς τήν πόλιν ἀνήγγειλαν ἀπήγγειλαν τοῖς ἀρχιερεῦσιν παντᾶ ἅπαντα τά γενόμενα Καί συναχθέντες μετά τῶν πρεσβυτέρων συμβούλιον τέ ἐποίησαν καί λαβόντες ἀργύρια ἀργύριον ἱκανά ἱκανόν ἔδωκαν τοῖς στρατιώταις λέγοντες Εἴπατε ὅτι Εἴπατε Οἱ μαθηταί αὐτοῦ νυκτός ἐλθόντες ἔκλεψαν αὐτόν ἡμῶν κοιμωμένων Καί ἄν ἐάν ἀκουσθῇ τοῦτο ὑπό ἐπί τοῦ ἡγεμόνος ἡμεῖς πείσομεν αὐτόν καί ὑμᾶς ἀμερίμνους ποιήσομεν ποιήσωμεν οἱ Δέ λαβόντες τά ἀργύρια ἐποίησαν ὡς ἐδιδάχθησαν Καί ἐφημίσθη διεφημίσθη ὁ λόγος οὗτος παρά τοῖς Ἰουδαίοις ἕως μέχρι τῆς σήμερον ἡμέρας οἱ Δέ ἕνδεκα μαθηταί ἐπορεύθησαν εἰς τήν Γαλιλαίαν εἰς τό ὄρος οὗ ἐτάξατο αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Καί ἰδόντες αὐτόν προσεκύνησαν αὐτῷ οἱ δέ ἐδίστασαν Καί προσελθών ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησεν αὐτοῖς λέγων ἐδόθη μοί Πάσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ οὐρανοῖς καί ἐπί τῆς γῆς πορευθέντες πορεύεσθαι νῦν Οὖν μαθητεύσατε παντᾶ τά ἔθνη βαπτίζοντες βαπτίσαντες αὐτούς εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος διδάσκοντες αὐτούς τηρεῖν παντᾶ ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν Καί ἰδού ἐγώ εἰμί μεθʼ ὑμῶν εἰμί πάσας τάς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος ἀμήν Ἀρχή τοῦ εὐαγγελίου Ἰησοῦ τοῦ Χριστοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ υἱοῦ Ἀβραάμ Καθώς Ὡς γέγραπται ἐν τῷ Ἠσαΐᾳ τοῖς τῷ προφήταις προφήτῃ Ἰδού ἐγώ ἀποστέλλω ἀποστελῶ τόν ἄγγελον μού πρό προσώπου σοῦ ὅς κατασκευάσει τήν ὁδόν σοῦ ἔμπροσθεν σοῦ Φωνή βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ Ἑτοιμάσατε τήν ὁδόν Κυρίου εὐθείας ποιεῖτε τάς τρίβους τρίβου αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ ὑμῶν πάσα φάραγξ πληρωθήσεται καί παν ὄρος καί βουνός ταπεινωθήσεται καί ἔσται παντᾶ τά σκολιά εἰς εὐθεῖαν καί ἡ τραχεῖα εἰς πεδίον καί ὀφθήσεται ἡ δόξα Κυρίου καί ὄψεται πάσα σάρξ τό σωτήριον τοῦ Θεοῦ ὅτι Κύριος ἐλάλησεν φωνή λέγοντος βόησον καί εἶπα τί βοήσω ὅτι πάσα σάρξ χόρτος καί πάσα ἡ δόξα αὐτῆς ὡς ἄνθος χόρτου ἐξηράνθη ὁ χόρτος καί τό ἄνθος ἐξέπεσεν τό δέ ῥῆμα Κυρίου μένει εἰς τόν αἰῶνα Καί ἐγένετο Ἰωάννης ὁ βαπτίζων ἐν τῇ ἐρήμῳ βαπτίζων καί κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν Καί ἐξεπορεύετο πρός αὐτόν πάσα ἡ Ἰουδαία χώρα καί οἱ Ἱεροσολυμῖται πάντες καί ἐβαπτίζοντο πάντες ὑπʼ αὐτοῦ ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ ὑπʼ αὐτοῦ ἐξομολογούμενοι τάς ἁμαρτίας αὐτῶν Καί ἦν δέ ὁ Ἰωάννης ἐνδεδυμένος τρίχας δέρρην καμήλου καί ζώνην δερματίνην περί τήν ὀσφύν αὐτοῦ καί ἦν ἐσθίων ἀκρίδας καί μέλι ἄγριον Καί ἐκήρυσσεν ἔλεγεν λέγων αὐτοῖς Ἐγώ μέν ὑμᾶς βαπτίζω ἐν ὕδατι ἔρχεται δέ ὀπίσω μού Ὁ ἰσχυρός ἰσχυρότερος μού ὀπίσω μού οὗ οὐκ εἰμί ἱκανός κύψας λῦσαι τόν ἱμάντα τῶν τοῦ ὑποδημάτων ὑποδήματος αὐτοῦ Ἐγώ μέν ἐβάπτισα ὑμᾶς ἐν ὕδατι καί αὐτός δέ ὑμᾶς βαπτίσει βαπτίζει βαπτίσῃ ὑμᾶς ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ Καί ἐγένετο δέ ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καί ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς ἀπό Ναζαρέτ τῆς Γαλιλαίας καί ἐβαπτίσθη ὑπό Ἰωάννου εἰς τόν τήν Ἰορδάνην ὑπό Ἰωάννου Καί εὐθύς ἀναβαίνων ἐκ ἀπό τοῦ τό ὕδατος εἶδεν σχιζομένους ἠνοιγμένους τούς οὐρανούς καί τό Πνεῦμα καταβαῖνον ἀπό τοῦ οὐρανοῦ ὡσεί ὡς περιστεράν καταβαῖνον καταβαίνων καί μένον ἐπʼ εἰς αὐτόν Καί φωνή ἐγένετο ἐκ τῶν τοῦ οὐρανῶν οὐρανοῦ Σύ εἶ ὁ Υἱός μού ὁ ἀγαπητός ἐν σοί ᾧ εὐδόκησα Καί εὐθύς τό Πνεῦμα τό ἅγιον αὐτόν ἐκβάλλει αὐτόν εἰς τήν ἐρῆμον Καί ἦν ἐκεῖ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἡμέρας τεσσεράκοντα ἡμέρας καί πειραζόμενος ὑπό τοῦ Σατανᾶ καί ἦν μετά τῶν θηρίων καί οἱ ἄγγελοι διηκόνουν αὐτῷ Καί μετά μέ δέ τό παραδοθῆναι τόν Ἰωάννην ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τήν Γαλιλαίαν κηρύσσων τό εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ καί λέγων ὅτι πεπλήρωται Πεπλήρωνται Ὁ οἱ καιρός καιροί καί ἤγγικεν ἡ Βασιλεία τοῦ τῶν Θεοῦ Οὐρανῶν μετανοεῖτε καί πιστεύετε ἐν τῷ εὐαγγελίῳ Καί παράγων περιπατῶν δέ παρά τήν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδεν τόν Σίμωνα καί Ἀνδρέαν τόν ἀδελφόν αὐτοῦ τοῦ Σίμωνος ἀμφιβάλλοντας ἀμφιβάλλοντες βάλλοντας τά δίκτυα ἀμφίβληστρον ἐν τῇ θαλάσσῃ ἦσαν γάρ ἁλιεῖς Καί εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Δεῦτε ὀπίσω μού καί ποιήσω ὑμᾶς γενέσθαι ἁλεεῖς ἀνθρώπων Καί εὐθέως ἀφέντες παντᾶ τά δίκτυα αὐτῶν ἠκολούθησαν ἠκολούθουν αὐτῷ Καί προβάς προσβάς ἐκεῖθεν ὀλίγον εἶδεν Ἰάκωβον τόν τοῦ Ζεβεδαίου καί Ἰωάννην τόν ἀδελφόν αὐτοῦ καί αὐτούς ἐν τῷ πλοίῳ καταρτίζοντας τά δίκτυα Καί εὐθέως ἐκάλεσεν αὐτούς Καί εὐθέως ἀφέντες τόν πατέρα αὐτῶν Ζεβεδαῖον Ζεβεδαίου ἐν τῷ πλοίῳ μετά τῶν μισθωτῶν ἐν τῷ πλοίῳ ἀπῆλθον ἠκολούθησαν ὀπίσω αὐτοῦ αὐτῷ Καί εἰσπορεύονται εἰσεπορεύοντο εἰς Καφαρναούμ Καί εὐθέως ἐδίδασκεν ἐν τοῖς Σάββασιν εἰσελθών ἐδίδασκεν ἐδίδαξεν εἰς τήν συναγωγήν ἐδίδασκεν αὐτούς Καί ἐξεπλήσσοντο ἐπί τῇ διδαχῇ αὐτοῦ ἦν γάρ διδάσκων αὐτούς ὡς ἐξουσίαν ἔχων καί οὐχ ὡς οἱ γραμματεῖς αὐτῶν Καί εὐθύς ἦν ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν ἦν ἄνθρωπος ἐν πνεύματι ἀκαθάρτῳ καί ἐνέκραξεν ἀνέκραξεν λέγων Ἔα Τί ἡμῖν καί σοί σύ Ἰησοῦ Ναζαρηνέ Ἦλθες ἡμάς ἀπολέσαι ἡμάς ὧδε Οἶδα οἴδαμεν σέ τίς εἶ ὁ Ἅγιος τοῦ Θεοῦ Καί ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς καί λέγων εἶπεν Φιμώθητι καί ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου πνεῦμα ἀκάθαρτον Καί ἐξῆλθεν σπαράξαν αὐτόν τό πνεῦμα τό ἀκάθαρτον σπαράξας σπαράξαν αὐτόν καί κράξαν κράξας ἀνέκραγεν φωνῆσαν φωνῇ μεγάλῃ καί ἀπῆλθεν ἐξῆλθεν ἀπʼ ἐξ αὐτοῦ Καί ἐθαμβήθησαν ἐθάμβησαν ἐθαύμαζον ἅπαντες πάντες καί ὥστε συζητεῖν συνεζήτουν πρός αὐτούς ἑαυτούς λέγοντας λέγοντες Τί ἐστίν τοῦτο Τίς ἡ διδαχή ἐκείνη ἡ Καινή αὕτη διδαχή ὅτι κατʼ ἡ ἐξουσίαν ἐξουσία ἐξουσιαστική αὐτοῦ ὅτι καί ὅτι τοῖς πνεύμασιν τοῖς ἀκαθάρτοις ἐπιτάσσει καί ὑπακούουσιν αὐτῷ Καί ἐξῆλθεν δέ ἡ ἀκοή αὐτοῦ εὐθύς πανταχοῦ εἰς ὅλην τήν περίχωρον τῆς Ἰουδαίας Γαλιλαίας Καί εὐθύς Ἐξελθών δέ ἐκ τῆς συναγωγῆς ἐξελθόντες ἐξελθών ἦλθον ἦλθεν εἰς τήν οἰκίαν Σίμωνος καί Ἀνδρέου μετά Ἰακώβου καί Ἰακώβου καί Ἰωάννου κατέκειτο ἡ Δέ ἡ πενθερά Σίμωνος κατέκειτο πυρέσσουσα καί εὐθύς λέγουσιν αὐτῷ περί αὐτῆς Καί προσελθών ἤγειρεν αὐτήν κρατήσας ἐκτείνας τῆς τήν χειρός χεῖρα αὐτῆς καί ἐπιλαβόμενος κρατήσας ἤγειρεν αὐτήν Καί εὐθέως ἀφῆκεν αὐτήν ὁ πυρετός εὐθέως καί διηκόνει αὐτοῖς αὐτῷ ὀψίας Δέ γενομένης ὅτε ἔδυ ὁ ἥλιος ἔφερον πρός αὐτόν πάντας τούς κακῶς ἔχοντας νόσοις ποικίλαις καί τούς δαιμονιζομένους Καί ἦν ὅλη ἡ πόλις ὅλη ἐπισυνηγμένη συνηγμένη ἦν πρός τήν τάς θύραν θύρας αὐτοῦ Καί ἐθεράπευσεν αὐτούς καί τούς δαιμόνια ἔχοντας ἐξέβαλεν αὐτά ἀπʼ αὐτῶν καί οὐκ ἤφιεν αὐτά λαλεῖν ὅτι τὶ ᾔδεισαν αὐτόν Καί ἐθεράπευσεν πολλούς κακῶς ἔχοντας ποικίλαις νόσοις καί δαιμόνια πολλά ἐξέβαλεν ἐξέβαλλεν ἀπʼ αὐτῶν καί οὐκ ἤφιεν λαλεῖν τά δαιμόνια λαλεῖν ὅτι ᾔδεισαν αὐτόν τόν Χριστόν αὐτόν εἶναι Καί πρωΐ ἔννυχα λίαν ἀναστάς ἐξῆλθεν καί ἀπῆλθεν εἰς τόν ἐρῆμον τόπον κἀκεῖ καί ἐκεῖ προσηύχετο προσηύξετο Καί κατεδίωξαν κατεδίωξεν αὐτόν τότε τέ ὁ Σίμων καί οἱ μετʼ αὐτοῦ καί ὅτε εὗρον εὑρόντες αὐτόν καί λέγουσιν λέγοντες αὐτῷ ὅτι Πάντες ζητοῦσιν σέ πάντες ζητοῦσιν Καί λέγει αὐτοῖς Αὐτοί Ἄγωμεν Ἄγομεν ἀλλαχοῦ εἰς τάς ἐχομένας ἐχόμενα ἐγγύς κωμοπόλεις κώμας καί εἰς τάς πόλεις ἵνα κἀκεῖ καί ἐκεῖ κηρύξω κηρύσσειν εἰς τοῦτο γάρ καί ἐξελήλυθα ἐξῆλθον ἐλήλυθα Καί ἦλθεν ἦν κηρύσσων κηρύσσειν εἰς ἐν τάς ταῖς συναγωγάς συναγωγαῖς αὐτῶν εἰς ὅλην τήν Γαλιλαίαν καί τά δαιμόνια ἐκβάλλων Καί ἔρχεται πρός αὐτόν λεπρός ἐρωτῶν παρακαλῶν αὐτόν καί γονυπετῶν αὐτόν καί λέγων αὐτῷ Κύριε ὅτι Ἐάν θέλῃς θέλεις δύνασαι δύνῃ μέ καθαρίσαι ὁ Καί Δέ Ἰησοῦς σπλαγχνισθείς ὀργισθείς ἐκτείνας τήν χεῖρα αὐτοῦ ἥψατο αὐτοῦ καί λέγει λέγων αὐτῷ Θέλω καθαρίσθητι Καί εἰπόντος αὐτοῦ εὐθέως ἀπῆλθεν ἡ λέπρα ἀπῆλθεν ἀπʼ αὐτοῦ ἡ λέπρα καί ἐκαθαρίσθη Καί ἐμβριμησάμενος ἐμβρισάμενος αὐτῷ εὐθύς ἐξέβαλεν αὐτόν εὐθέως καί λέγει αὐτῷ Ὅρα μηδενί μηδέν εἴπῃς ἀλλά ὕπαγε σεαυτόν δεῖξον σεαυτόν ἑαυτόν τῷ ἱερεῖ καί προσένεγκε προσενέγκαι περί τοῦ καθαρισμοῦ καθαρσίου σοῦ καθώς ἅ ὅ προσέταξεν Μωϋσῆς εἰς μαρτύριον αὐτοῖς αὐτῷ ὁ Δέ ἐξελθών ἤρξατο κηρύσσειν πολλά καί διαφημίζειν τόν λόγον ὥστε μηκέτι αὐτόν δύνασθαι αὐτόν φανερῶς εἰς πόλιν φανερῶς εἰσελθεῖν εἰς πόλιν ἀλλʼ ἔξω ἐπʼ ἐν ἐρήμοις τόποις ἦν καί ἤρχοντο πρός αὐτόν πάντοθεν πανταχόθεν Καί πάλιν ἔρχεται εἰσῆλθεν εἰσελθών πάλιν εἰς Καφαρναούμ διʼ ἡμερῶν καί ἠκούσθη ὅτι ἐν εἰς οἴκῳ οἶκον ἐστίν Καί εὐθέως συνήχθησαν πολλοί ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδέ τά πρός τήν θύραν καί ἐλάλει πρός αὐτούς αὐτοῖς τόν λόγον Καί ἰδού ἄνδρες ἔρχονται φέροντες πρός αὐτόν φέροντες βαστάζοντες ἐν κραββάτῳ παραλυτικόν φέροντες αἰρόμενον αἰρομένων ὑπό τεσσάρων Καί μή δυνάμενοι προσενέγκαι προσεγγίσαι προσελθεῖν αὐτῷ διά ἀπό τόν τοῦ ὄχλον ὄχλου ἀπεστέγασαν τήν στέγην ὅπου ἦν ὁ Ἰησοῦς καί ἐξορύξαντες χαλῶσι τόν κράββατον ὅπου ἐφʼ εἰς ᾧ ὅν ἦν ὁ παραλυτικός κατέκειτο κατακείμενος Καί ἰδών δέ ὁ Ἰησοῦς τήν πίστιν αὐτῶν λέγει τῷ παραλυτικῷ θάρσει Τέκνον μού ἀφέωνται ἀφίενται σοί σοῦ αἱ ἁμάρτυριαι ἁμαρτίαι Σοῦ ἦσαν Δέ τινές τῶν γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι καί διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν λέγοντες ὅτι Τί οὗτος οὕτως λαλεῖ βλασφημίας Βλασφημεῖ Τίς δύναται ἀφιέναι ἀφεῖναι τάς ἁμαρτίας εἰ μή εἱς ὁ Θεός Καί εὐθύς ἐπιγνούς ὁ Ἰησοῦς ἐπιγνούς τῷ πνεύματι αὐτοῦ αὐτῷ ὅτι οὕτως αὐτοί διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς λέγει εἶπεν αὐτοῖς ὅτι Τί ταῦτα διαλογίζεσθε διαλογίζεσθαι ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν Τί γάρ ἐστίν εὐκοπώτερον εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ παράλυτῳ ἀφίενται ἀφέωνται σοῦ σοί Αἱ ἁμαρτίαι ἤ εἰπεῖν Ἔγειρε Ἐγεῖραι Ἐγείρου καί ἆρον σοῦ τόν κράββατον σοῦ καί περιπάτει ὕπαγε εἰς τόν οἶκον σοῦ ᾖ εἰπεῖν ἀφέωνται σοί αἱ ἁμαρτίαι ἵνα Δέ εἰδῆτε ἴδητε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ἔχε ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἀφιέναι ἁμαρτίας ἐπί τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας λέγει τῷ παραλυτικῷ Ἔγειρε Σοί λέγω ἔγειρε ἐγεῖραι καί ἆρον τόν κράββατον σοῦ καί ὕπαγε εἰς τόν οἶκον σοῦ ὁ δέ Καί ἠγέρθη ἐγερθείς καί εὐθύς ἠγέρθη καί ἄρας ἀρᾷ αὐτοῦ τόν κράββατον ἐξῆλθεν ἔμπροσθεν ἐναντίον πάντων ἀπῆλθεν ὥστε ἐξίστασθαι θαυμάζειν πάντας πάντες αὐτούς καί δοξάζειν τόν Θεόν καί λέγοντας λέγειν ὅτι Οὐδέποτε οὕτως Οὐδέποτε εἴδομεν εἶδον ἐφάνη ἐν τῷ Ἰσραήλ Καί ἐξῆλθεν ἐξῆλθον πάλιν παρά εἰς τήν θάλασσαν καί πᾶς ὁ ὄχλος ἤρχετο πρός αὐτόν αὐτούς καί ἐδίδασκεν αὐτούς Καί παράγων εἶδεν Ἰάκωβον Λευίν τόν τοῦ Ἁλφαίου καθήμενον ἐπί τό τοῦ τελώνιον τελώνιου καί λέγει αὐτῷ Ἀκολούθει μοί Καί ἀναστάς ἠκολούθησεν ἠκολούθει αὐτῷ Καί ἐγένετο γίνεται ἐν τῷ κατακεῖσθαι κατακειμένων ἀνακειμένων αὐτόν αὐτῶν ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ καί πολλοί τελῶναι καί ἁμαρτωλοί ἐλθόντες συνανέκειντο τῷ Ἰησοῦ καί τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἦσαν γάρ πολλοί οἱ καί ἠκολούθουν ἠκολούθησαν αὐτῷ Καί οἱ γραμματεῖς καί οἱ τῶν Φαρισαῖοι Φαρισαίων καί ἰδόντες εἶδαν αὐτόν ὅτι ἐσθίει ἤσθιεν ἐσθίοντα μετά τῶν τελωνῶν ἁμαρτωλῶν καί τῶν τελωνῶν ἁμαρτωλῶν ἐσθίοντα καί ἔλεγον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ Διά τί ὅτι μετά τῶν ἁμαρτωλῶν τελωνῶν καί τῶν τελωνῶν ἁμαρτωλῶν ἐσθίει ὁ διδάσκαλος ὑμῶν Ἐσθίει καί πίνει Καί ἀκούσας ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς ὅτι οὒ χρείαν ἔχουσιν Οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ ἀλλʼ οἱ κακῶς ἔχοντες οὐκ Γάρ ἦλθον ἐλήλυθα καλέσαι δικαίους ἀλλά ἁμαρτωλούς εἰς μετάνοιαν Καί ἦσαν οἱ μαθηταί Ἰωάννου καί οἱ μαθηταί τῶν Φαρισαίων Φαρισαῖοι νηστεύοντες Καί ἔρχονται καί λέγουσιν αὐτῷ Διά τί οἱ μαθηταί Ἰωάννου καί οἱ μαθηταί τῶν Φαρισαίων νηστεύουσιν οἱ δέ σοί μαθηταί σοῦ οὒ νηστεύουσιν Καί εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς μή δύνανται Οἱ νυμφίοι υἱοί τοῦ νυμφῶνος ἐν ᾧ ὁ νυμφίος μετʼ αὐτῶν ἐστίν νηστεύειν Ὅσον χρόνον μεθʼ ἑαυτῶν ἔχουσιν τόν νυμφίον μετʼ ἑαυτῶν αὐτῶν οὒ δύνανται νηστεύειν ἐλεύσονται Δέ ἡμέραι ὅταν ἀρθῇ ἀπαρθῇ ἀπʼ αὐτῶν ὁ νυμφίος καί τότε νηστεύσουσιν νηστεύουσιν ἐν ἐκείναις ἐκείνῃ ταῖς τῇ ἡμέραις ἡμέρᾳ Καί Οὐδείς δέ ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπιράπτει ἐπισυνάπτει ἐπισυνράπτει ἐπί ἱμάτιον ἱματίῳ παλαιόν παλαιῷ εἰ δέ μή αἴρει τό πλήρωμα ἀπʼ ἑαυτοῦ αὐτοῦ τό πλήρωμα τό καινόν ἀπό τοῦ παλαιοῦ καί χεῖρον χειρῶν πλείω σχίσμα σχίσμα γίνεται Καί οὐδείς βάλλει βαλεῖ οἶνον νέον εἰς ἀσκούς παλαιούς ἀλλʼ εἰς καινούς εἰ δέ μή γέ ῥήσσει ῥήξει διαρρήσσονται ὁ οἶνος ὁ νέος τούς οἱ ἀσκούς ἀσκοί καί ὁ οἶνος ἐκχεῖται ἀπόλλυται καί οἱ ἀσκοί Ἀπολοῦνται ἀπόλλυνται Ἀλλά οἶνον νέον εἰς ἀσκούς καινούς βάλλουσιν βλητέον Καί ἐγένετο πάλιν παραπορεύεσθαι αὐτόν ἐν τοῖς Σάββασιν παραπορεύεσθαι πορεύεσθαι διαπορεύεσθαι αὐτόν διά τῶν τῶν σπορίμων ἐσπαρμένων καί ἤρξαντο οἱ μαθηταί αὐτοῦ ἤρξαντο ὁδοποιεῖν ὁδόν ποιεῖν τίλλοντες τίλλειν τούς στάχυας Καί οἱ δέ Φαρισαῖοι ἔλεγον αὐτῷ Ἴδε τί ποιοῦσιν οἱ μαθηταί σοῦ ἐν τοῖς Σάββασιν ὅ οὐκ ἔξεστιν αὐτοῖς τοῖς Σάββασιν Καί ἀποκριθείς αὐτός ἔλεγεν εἶπεν λέγει αὐτοῖς Οὐδέποτε Οὐδέ τοῦτο ἀνέγνωτε ὁ τί ἐποίησεν Δαυίδ ὅτε χρείαν ἔσχεν καί ἐπείνασεν αὐτός καί οἱ οὗ μετʼ αὐτοῦ ὄντες Πῶς εἰσῆλθεν εἰσελθών εἰς τόν οἶκον τοῦ Θεοῦ ἐπί Ἀβιαθάρ τοῦ ἀρχιερέως καί ἔφαγεν τούς ἄρτους τῆς Προθέσεως Προσθέσεως ἔφαγεν καί ἔδωκεν καί τοῖς μετʼ αὐτοῦ οὖσιν οὕς ὅς οὐκ ἔξεστιν φαγεῖν εἰ μή τοῖς τούς ἱερεῦσιν ἱερεῖς καί ἔδωκεν καί τοῖς σύν αὐτῷ οὖσιν Καί ἔλεγεν λέγω δέ ὑμῖν αὐτοῖς ὅτι Τό Σάββατον διά τόν ἄνθρωπον ἐκτίσθη ἐγένετο καί οὐχ ὁ ἄνθρωπος διά τό Σάββατον Ὥστε Κύριος ἐστίν ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου καί τοῦ Σαββάτου Καί εἰσῆλθεν εἰσελθόντος αὐτοῦ πάλιν εἰς τήν συναγωγήν καί ἦν ἐκεῖ ἔρχεται ἦν ἄνθρωπος πρός αὐτόν ἐξηραμμένην ξηράν ἔχων ξηράν τήν χεῖρα Καί παρετήρουν παρετηροῦντο αὐτόν εἰ ἐν τοῖς Σάββασιν θεραπεύσει θεραπεύει αὐτόν ἵνα κατηγορήσωσιν κατηγορήσουσιν αὐτόν αὐτοῦ Καί λέγει τῷ ἀνθρώπῳ τῷ ἐξηραμμένην ἔχοντι τήν ξηράν χεῖρα ἔχοντι ξηράν ἐξηραμμένην Ἔγειρε Ἐγεῖραι καί στῆθι εἰς ἐκ ἐν τό τοῦ μέσον μέσῳ μέσου Καί λέγει εἶπεν πρός αὐτούς αὐτοῖς Ἔξεστιν ἐν τοῖς Σάββασιν τὶ ἀγαθοποιῆσαι ἀγαθόν ποιῆσαι ἤ κακοποιῆσαι οὗ ψυχήν σῶσαι μᾶλλον ἤ ἀπολέσαι ἀποκτεῖναι οἱ Δέ ἐσιώπων Καί περιβλεψάμενος δέ αὐτούς μετʼ ὀργῆς συλλυπούμενος ἐπί τῇ πωρώσει νεκρώσει τῆς καρδίας αὐτῶν λέγει τῷ ἀνθρώπῳ Ἔκτεινον τήν χεῖρα σοῦ Καί ἐξέτεινεν καί ἀπεκατεστάθη ἀπεκατέστη ἡ χείρ αὐτοῦ εὐθέως ὑγιής ὡς ἡ ἄλλη Καί ἐξελθόντες δέ οἱ Φαρισαῖοι εὐθύς μετά τῶν Ἡρῳδιανῶν συμβούλιον ἐδίδουν ἐποίουν ἐποιοῦντο ποιοῦντες ἐποίησαν κατʼ αὐτοῦ ὅπως αὐτόν ἀπολέσωσιν Καί ὁ δέ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν μετά τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἀνεχώρησεν πρός εἰς τήν θάλασσαν καί πολύ πολύς πλῆθος ὄχλος ἀπό τῆς Γαλιλαίας ἠκολούθησεν ἠκολούθησαν αὐτῷ καί ἀπό τῆς Ἰουδαίας ἠκολούθησαν καί ἀπό Ἱεροσολύμων καί ἀπό τῆς Ἰδουμαίας καί οἱ πέραν τοῦ Ἰορδάνου καί οἱ περί Τύρον καί οἱ περί Σιδῶνα ἠκολούθουν αὐτῷ πλῆθος πολύ ἀκούοντες ἀκούσαντες ἅ ὅσα ἐποίει ποιεῖ ἦλθον πρός αὐτόν Καί εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα πλοιάριον πλοιάρια προσκαρτερῇ αὐτῷ διά τόν ὄχλον ἵνα μή θλίβωσιν αὐτόν πολλοί πολλούς Γάρ ἐθεράπευσεν ἐθεράπευεν ὥστε ἐπιπίπτειν ἐπέπιπτον ἐν αὐτῷ αὐτοῦ ἵνα αὐτοῦ ἅψωνται ἅψων καί ὅσοι εἶχον μάστιγας Καί τά πνεύματα δέ τά ἀκάθαρτα ὅταν οὖν αὐτόν εἶδον ἐθεώρει ἐθεώρουν προσέπιπτον προσέπιπτεν αὐτῷ καί ἔκραζον ἔκραζεν λέγοντα λέγοντες ὅτι Σύ εἶ ὁ Χριστός ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ Καί πολλά ἐπετίμα αὐτοῖς ἵνα μή αὐτόν φανερόν αὐτόν ποιήσωσιν ποιῶσιν ὅτι ᾔδεισαν τόν Χριστόν αὐτόν εἶναι Καί ἀναβαίνει ἀναβάς εἰς τό ὄρος καί προσκαλεῖται προσεκαλέσατο οὕς ἤθελεν αὐτός οἱ καί δέ ἀπῆλθον ἀπῆλθεν ἦλθον πρός αὐτόν Καί ἐποίησεν δώδεκα μαθητάς οὕς καί ἀποστόλους ὠνόμασεν δώδεκα ἵνα ὦσιν δώδεκα μετʼ αὐτοῦ οὕς καί ἀποστόλους ὠνόμασεν καί ἵνα ἀποστέλλῃ ἀποστείλῃ αὐτούς κηρύσσειν τό εὐαγγέλιον καί ἔχειν ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν θεραπεύειν τάς νόσους καί ἐκβάλλειν τά δαιμόνια καί περιάγοντας κηρύσσειν τό εὐαγγέλιον Καί ἐποίησεν τούς δώδεκα καί ἐπέθηκεν ὄνομα τῷ Σίμωνι ὄνομα Πέτρον καί τόν Ἰάκωβον τόν τοῦ Ζεβεδαίου καί τόν Ἰωάννην τόν ἀδελφόν τοῦ αὐτοῦ Ἰακώβου κοινῶς δέ καί ἐπέθηκεν αὐτοῖς αὐτούς ὀνόματα ὄνομα ἐκάλεσεν Βοανηργές ὅ ἐστίν Υἱοί Βροντῆς ἦσαν δέ οὗτοι Σίμων καί Ἀνδρέαν Ἀνδρέας Ἰάκωβος καί Ἰωάννης Φίλιππον Φίλιππος καί Βαρθολομαῖον καί Ματθαῖον Ματθαῖος καί Θωμᾶν Θωμᾶς καί Ἰάκωβον Ἰάκωβος τόν ὁ τοῦ Ἁλφαίου καί Θαδδαῖον καί Σίμωνα Σίμων τόν τό ὁ Καναναῖον Καναναῖος Κανανίτην καί Ἰούδαν Ἰούδας Ἰσκαριώθ Ἰσκαριώτης Σκαριώθ ὁ ὅς καί παρέδωκεν παραδούς αὐτόν Καί εἰσέρχονται ἔρχεται ἔρχονται εἰς οἶκον καί συνέρχεται πάλιν ὁ ὄχλος ὥστε μή δύνασθαι αὐτούς μηδέ μήτε ἄρτον ἄρτους φαγεῖν Καί ὅτε ἀκούσαντες ἤκουσαν οἱ πάρʼ περί αὐτοῦ οἱ γραμματεῖς καί οἱ λοιποί ἐξῆλθον κρατῆσαι αὐτόν ἔλεγον γάρ ὅτι Ἐξέστη ἐξήρτηνται ἐξέστατε αὐτοῦ αὐτούς Καί οἱ γραμματεῖς οἱ ἀπό Ἱεροσολύμων καταβάντες γραμματεῖς ἔλεγον ὅτι Βεελζεβούλ ἔχει καί ὅτι ἐν τῷ τόν ἄρχοντι ἄρχοντα τῶν δαιμονίων καί διʼ αὐτοῦ Ἐκβάλλει τά δαιμόνια Καί προσκαλεσάμενος αὐτούς εἶπεν αὐτοῖς ἐν παραβολαῖς ἔλεγεν ὁ Κύριος Ἰησοῦς αὐτοῖς Πῶς δύναται Σατανᾶς Σατανᾶν ἐκβάλλειν ἐκβαλεῖν Καί ἐάν βασιλεία ἐφʼ ἑαυτήν μερισθῇ οὒ δύναται σταθῆναι ἡ βασιλεία ἐκείνη κἄν Καί ἐάν οἰκία ἐφʼ ἑαυτήν μερισθῇ οὒ δυνήσεται δύναται σταθῆναι ἡ οἰκία ἐκείνη σταθῆναι στῆναι ἑστάναι Καί εἰ ἐάν ὁ Σατανᾶς Σατανᾶν ἐκβάλλει μεμερίσθαι ἀνέστη ἐφʼ ἑαυτόν ἀνέστη καί μεμέρισται ἐμερίσθη καί οὒ δύναται στῆναι σταθῆναι ἡ βασιλεία αὐτοῦ ἀλλά τό τέλος ἔχει Ἀλλʼ οὒ δύναται οὐδείς δύναται τά σκεύη τοῦ ἰσχυροῦ διαρπάσαι εἰσελθών εἰς τήν οἰκίαν τοῦ ἰσχυροῦ εἰσελθών τά σκεύη αὐτοῦ διαρπάσαι ἐάν μή πρῶτον τόν ἰσχυρόν δήσῃ καί τότε τήν τά οἰκίαν σκεύη αὐτοῦ διαρπάσει διαρπάζει διαρπάσῃ Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι παντᾶ ἀφεθήσεται τά ἁμαρτήματα ἀφεθήσεται τοῖς υἱοῖς ἀνθρώποις τῶν ἀνθρώπων τά ἁμαρτήματα καί αἱ βλασφημίαι ὅσα ὅσας ἐάν ἄν βλασφημήσωσιν ὅς ἄν Δʼ ἄν τὶς βλασφημήσῃ εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον οὐκ ἔχει ἄφεσιν εἰς τόν αἰῶνα ἀλλά ἔνοχος ἑνός ἐστίν ἔσται αἰωνίου ἁμαρτίας ἁμαρτήματος κρίσεως ὅτι ἔλεγον πνεῦμα ἀκάθαρτον αὐτόν Ἔχει ἔχειν αὐτόν Ἔρχονται οὖν οἱ ἀδελφοί αὐτοῦ Καί ἔρχονται ἔρχεται αὐτοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καί οἱ ἀδελφοί αὐτοῦ καί ἔξω στήκοντες ἑστῶτες στάντες ἀπέστειλαν πρός αὐτόν καλοῦντες ζητοῦντες φωνοῦντες αὐτόν Καί ἐκάθητο ὄχλος περί πρός αὐτόν τόν ὄχλος ὄχλον καί λέγουσιν εἶπον δέ αὐτῷ Ἰδού ἡ μήτηρ σοῦ καί οἱ ἀδελφοί σοῦ καί αἱ ἀδελφαί σοῦ ἔξω στηκοῦσίν ζητοῦσιν ζητοῦντες σέ ὅς δέ Καί ἀπεκρίθη ἀποκριθείς καί λέγει εἶπεν αὐτοῖς λέγων λέγει Τίς ἐστίν ἡ μήτηρ μού καί ἤ οἱ ἀδελφοί μού Καί περιβλεψάμενος κύκλῳ τούς περί αὐτόν αὐτοῦ κύκλῳ καθημένους τούς μαθητάς λέγει εἶπεν Ἴδε Ἰδού ἡ μήτηρ μού καί οἱ ἀδελφοί μού καί ὅς Γάρ ἄν ποιήσῃ ποιῇ τό τά θέλημα θελήματα τοῦ Θεοῦ οὗτος μού ἀδελφός μού καί ἀδελφή μού καί μήτηρ ἐστίν Καί πάλιν ἤρξατο πάλιν διδάσκειν παρά πρός τήν θάλασσαν Καί συνάγεται συνήχθη συνήχθησαν πρός αὐτόν ὁ λαός ὄχλος πολύς πλεῖστος ὥστε αὐτόν ἐμβάντα εἰς τό πλοῖον ἐμβάντα καθῆσθαι ἐν παρά πέραν τῇ τόν τῆς θαλάσσῃ αἰγιαλόν θαλάσσης καί πᾶς ὁ ὄχλος πέραν πρός ἐν τῆς τῷ τήν θαλάσσης θάλασσαν αἰγιαλῷ ἐπί τῆς γῆς ἦν ἦσαν Καί ἐδίδασκεν αὐτούς πολλά ἐν παραβολαῖς πολλά πολλαῖς καί ἔλεγεν λέγων αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ Ἀκούετε Ἀκούσατε Ἰδού ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι Καί ἐγένετο ἐν τῷ σπείρειν σπεῖραι ὅ τό μέν ἔπεσεν παρά τήν ὁδόν καί ἦλθεν ἦλθαν τά ὄρνεα πετεινά τοῦ οὐρανοῦ καί κατέφαγεν αὐτό Καί ἀλλά ἄλλο δέ ἔπεσεν ἔπεσαν ἐπί τό τά πετρῶδες πετρώδη καί ὅτι ὅπου οὐκ εἶχεν γῆν πολλήν καί εὐθύς ἐξανέτειλεν ἐξανέστειλεν ἀνέτειλε διά τό μή ἔχειν βάθος τῆς τήν γῆς γῆν ἡλίου δέ καί ὅτε ἀνατείλαντος ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος ἐκαυματίσθη ἐκαυματίσθησαν καί διά τό μή ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη ἐξηράνθησαν Καί ἀλλά ἄλλο ἄλλος ἔπεσεν εἰς ἐπί τάς ἀκάνθας καί ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι καί συνέπνιξαν αὐτό αὐτά καί καρπόν οὐκ ἔδωκεν ἔδωκαν Καί ἀλλά ἄλλο ἔπεσεν εἰς ἐπί τήν γῆν τήν καλήν καί ἐδίδου ἐδίδοσαν καρπόν ἀναβαίνοντα καί αὐξάνοντα αὐξανόμενα αὐξανόμενον καί ἔφερεν ἔφερον φέρει τό εἰς ἐν τριάκοντα τριάκοντα καί τό ἐν εἰς ἑξήκοντα ἑξήκοντα καί τό ἐν εἰς ἑκατόν ἑκατόν Καί ἔλεγεν αὐτοῖς Ὅς Ὁ ἔχει ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω καί ὁ συνίων συνιέτω Καί ὅτε δέ ἐγένετο κατά μονάς ἐπηρώτων ἐπηρώτησαν ἠρώτησαν ἠρώτων αὐτόν οἱ οἱ μαθηταί περί αὐτόν αὐτοῦ σύν τοῖς δώδεκα τίς ἡ τήν τάς παραβολήν παραβολάς παραβολή αὕτη Καί ἔλεγεν λέγει αὐτοῖς ὑμῖν δέδοται γνῶναι Τό μυστήριον δέδοται τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ ἐκείνοις δέ τοῖς ἔξω ἔξωθεν ἐν παραβολαῖς τά παντᾶ γίνεται λέγεται ἵνα Βλέποντες ἀκούωσιν βλέπωσιν καί μή ἴδωσιν καί ἀκούοντες ἀκούωσι ἀκούσωσι καί μή συνιῶσιν συνῶσιν μήποτε ἐπιστρέψωσιν καί ἀφεθῇ ἀφεθήσομαι ἀφεθήσεται αὐτοῖς τά ἁμαρτήματα Καί λέγει αὐτοῖς Οὐκ οἴδατε τήν παραβολήν ταύτην καί πῶς πάσας τάς τάς παραγνώσεσθαι παραβολάς γνώσεσθε Ὁ σπείρων τόν λόγον σπείρει σπερεῖ οὗτοι Δέ εἰσίν οἱ παρά τήν ὁδόν οἷς ὅπου σπείρεται ὁ λόγος καί οἱ ὅταν ἀκούσωσιν ἀκούωσιν εὐθύς ἔρχεται ὁ Σατανᾶς καί αἴρει ἀφαίρει ἁρπάζει τόν λόγον τόν ἐσπαρμένον ἐν εἰς ἀπό ταῖς τῆς καρδίαις καρδίας αὐτοῖς αὐτῶν αὐτούς Καί οὗτοι δέ ὁμοίως εἰσίν ὁμοίως οἱ ἐπί τά πετρώδη πετρώδης σπειρόμενοι οἵ οἵτινες ὅταν ἀκούσωσιν τόν λόγον εὐθύς μετά χαρᾶς λαμβάνουσιν αὐτόν καί οὐκ ἔχουσιν ῥίζαν ἐν ἑαυτοῖς ἀλλά πρόσκαιροι εἰσίν εἶτα γενομένης θλίψεως καί ἤ διωγμοῦ διά τόν λόγον καί εὐθύς σκανδαλίζονται σκανδαλίζεται σκανδαλισθήσονται Καί ἄλλοι οὗτοι εἰσίν οἱ δέ εἰς ἐπί τάς ἀκάνθας σπειρόμενοι οὗτοι εἰσίν οἱ ἀκούσαντες τόν λόγον ἀκούοντες ἀκούσαντες καί αἱ μέριμναι μερίμναις τοῦ βίου αἰῶνος τούτου καί ἡ ἀπάτη ἀπάται τοῦ πλούτου κόσμου συμπνίγει τόν λόγον καί αἱ περί παρά τά λοιπά ἐπιθυμίαι εἰσπορευόμεναι συμπνίγουσιν τόν λόγον καί ἄκαρπος ἄκαρποι γίνεται γίνονται Καί ἐκεῖνοι οὗτοι δέ εἰσίν οἱ ἐπί τήν γῆν τήν καλήν γῆν σπαρέντες πίπτοντες οἵτινες ἀκούουσιν τόν λόγον καί παραδέχονται καί καρποφοροῦσιν καρπόν φέρουσιν τό ἐν τριάκοντα καί τό ἐν ἑξήκοντα καί τό ἐν ἑκατόν Καί ἔλεγεν λέγει αὐτοῖς ὅτι Μήτι ἅπτεται ἔρχεται ὁ λύχνος καίεται ἔρχεται ἵνα ὑπό τόν μόδιον τεθῇ τεθῆναι ἤ ὑπό τήν κλίνην ἀλλʼ καί οὐχί Οὐχ ἵνα ἐπί ὑπό τήν λυχνίαν τεθῇ ἐπιτεθῇ οὒ οὐδέν Γάρ ἐστίν τὶ κρυπτόν ὅ ἀλλʼ ἐάν μή ἵνα φανερωθῇ οὐδέ ἐγένετο ἀπόκρυφον ἀλλʼ ἵνα ἔλθῃ εἰς φανερόν φανερωθῇ ἔλθῃ Εἰ τὶς ἔχει ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω Καί ἔλεγεν αὐτοῖς Βλέπετε τά τί ἀκούετε Ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε μετρεῖται μετρηθήσεται ὑμῖν καί προστεθήσεται ὑμῖν τοῖς ἀκούουσιν ὅς Γάρ ἄν ἔχει ἔχῃ δοθήσεται προστεθήσεται αὐτῷ καί ὅς οὐκ ἔχει καί ὅ ἔχει ἀρθήσεται ἀπʼ αὐτοῦ Καί ἔλεγεν ὅτι Οὕτως ἐστίν ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ὡς ἄν ἐάν ἄνθρωπος ὅταν βάλῃ τόν τό σπόρον βάλῃ ἐπί τῆς τήν γῆς γῆν καί καθεύδῃ καί ἐγείρηται ἐγείρεται ἐγερθῇ νύκτα νυκτός καί ἡμέραν καί ὁ σπόρος βλαστᾷ καί μηκύνηται μηκύνεται ὡς οὐκ οἶδεν αὐτός Ὅτι αὐτομάτη Γάρ Ἡ γῆ καρποφορεῖ πρῶτον χόρτον εἶτα στάχυν στάχυας εἶτα πλήρης πλῆρες πλήρη ὁ σῖτος σῖτον ἐν τῷ στάχυϊ καί ὅταν Δέ παραδοῖ ὁ καρπός εὐθύς ἀποστέλλει τό δρέπανον ὅτι παρέστηκεν ὁ θερισμός Καί ἔλεγεν αὐτοῖς Πῶς Τίνι ὁμοιώσωμεν ὁμοιώσομεν τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἤ ἐν τίνι ποίᾳ αὐτήν τήν παραβολῇ παραβολήν δῶμεν θῶμεν παραβάλωμεν αὐτήν Ὡς ὁμοία ἐστίν κόκκῳ κόκκον σινάπεως ὁ ὅς ὡς ὅταν ὁπόταν ὅτι ἄν σπαρῇ ἐπί τῆς τήν γῆς γῆν ὁ μικρότερον μικρότερος μέν ὄν ὤν ἐστίν πάντων τῶν σπερμάτων ἅ ἐστίν εἰσίν τῶν ἐπί τῆς γῆς ἐστίν καί ὅταν σπαρῇ ἀναβαίνει αὔξει καί γίνεται μεῖζον μείζων πάντων τῶν λαχάνων μείζων μεῖζον καί ποιεῖ κλάδους μεγάλους ὥστε Δύνασθαι αὐτοῦ ὑπό τήν σκιάν αὐτοῦ τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνοῦν Καί τοιαύταις πολλαῖς παραβολαῖς πολλαῖς ἐλάλει αὐτοῖς τόν λόγον καθώς ἠδύναντο ἀκούειν καί χωρίς δέ παραβολῆς οὐκ ἐλάλει αὐτοῖς καθʼ ἰδίαν δέ τοῖς ἰδίοις μαθηταῖς αὐτοῦ ἐπέλυεν παντᾶ αὐτάς Καί λέγει αὐτοῖς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὀψίας γενομένης Διέλθωμεν εἰς τό πέραν Καί ἀφέντες ἀφίουσιν αὐτόν τόν ὄχλον καί παραλαμβάνουσιν αὐτόν ὡς ἦν ἐν τῷ πλοίῳ Καί ἀλλά ἅμα ἄλλαι δέ πλοῖα πλοῖαι πλοιάρια πολλαί πολλοί ἦν ἦσαν μετʼ αὐτοῦ Καί γίνεται ἐγένετο λαῖλαψ μεγάλη μεγάλου μέγας ἀνέμου μεγάλη μεγάλου καί τά δέ κύματα εἰσέβαλλεν ἔβαλεν ἐπέβαλλεν ἐπέβαλεν εἰς τό πλοῖον ὥστε αὐτό ἤδη γεμίζεσθαι τό πλοῖον Καί ἦν αὐτός ἦν ἐν ἐπί τῇ πρύμνῃ ἐπί τό προσκεφάλαιον προσκεφαλαίου καθεύδων Καί ἐγείρουσιν διεγείρουσιν διεγείραντες αὐτόν καί λέγουσιν αὐτῷ Διδάσκαλε οὒ μέλει σοί ὅτι ἀπολλύμεθα Καί διεγερθείς ἐγερθείς ἐπετίμησεν τῷ ἀνέμῳ καί εἶπεν τῇ θαλάσσῃ καί εἶπεν Σιώπα καί πεφίμωσο φιμώθητι Καί ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος καί ἐγένετο γαλήνη μεγάλη Καί εἶπεν λέγει αὐτοῖς Τί οὕτως δειλοί ἐστέ Οὔπω οὕτως πῶς οὐκ ἔχετε πίστιν Καί ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν καί ἔλεγον πρός ἀλλήλους Τίς ἄρα οὗτος ἐστίν οὗτος ὅτι καί ὁ ἡ ἄνεμος θάλασσα καί ἡ οἱ θάλασσα ἄνεμοι ὑπακούουσιν ὑπακούει αὐτῷ ὑπακούει Καί ἦλθον ἦλθεν εἰς τό πέραν πέραν τῆς θαλάσσης καί εἰς τήν τῇ χώραν τῶν Γερασηνῶν Γεργεσηνῶν Γαδαρηνῶν Καί ἐξελθόντι ἐξελθόντων ἐξελθόντος αὐτῷ αὐτῶν αὐτοῦ ἐκ τοῦ πλοίου εὐθύς ὑπήντησεν ἀπήντησεν αὐτῷ ἄνθρωπος ἐκ τῶν μνημείων ἄνθρωπος ἐν πνεύματι ἀκαθάρτῳ ὅς εἶχεν τήν κατοίκησιν εἶχεν ἐν τοῖς μνημείοις μνήμασιν καί οὐδέ οὔτε ἁλύσει ἁλύσεσιν αὐτόν οὐκέτι οὐδείς ἐδύνατο ἐδύναντο αὐτόν ἐδύνατο δῆσαι ὅτι διά τό αὐτόν πολλάκις αὐτόν δεδεμένον δεδέσθαι καί πέδαις καί ἁλύσεσι ἐν αἷς δεδέσθαι ἔδησαν καί διεσπάσθαι διεσπακέναι δέ ὑπʼ αὐτοῦ τάς ἁλύσεις καί τάς πέδας συντετρῖφθαι συντετρῖφεναι καί οὐδείς μηδένα δέ αὐτόν ἰσχύν ἴσχυεν ἰσχύειν ἴσχυσεν αὐτόν ἔτι δαμάσαι δῆσαι Καί διά παντός νυκτός δέ καί ἡμέρας διά παντός ἐν τοῖς μνήμασιν ὄρεσιν καί ἐν τοῖς ὄρεσιν μνημείοις μνήμασιν ἦν κράζων κράζον καί κατακόπτων ἑαυτόν αὐτόν λίθοις Καί ἰδών δέ τόν Ἰησοῦν ἀπό μακρόθεν ἔδραμεν προσέδραμεν καί προσεκύνησεν αὐτῷ αὐτόν καί κράξας φωνῇ μεγάλῃ εἶπεν λέγει Τί ἐμοί καί σοί σύ Ἰησοῦ Υἱέ τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου ζῶντος Ὁρκίζω σέ τόν Θεόν μή μέ βασανίσῃς καί ἔλεγεν Γάρ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦ Ἔξελθε τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον ἔξελθε ἀπό ἐκ τοῦ ἀνθρώπου Καί ἐπηρώτα ἐπηρώτησεν αὐτόν Τί σοί ὄνομα σοί ἐστίν Καί ἀπεκρίθη λέγων λέγει αὐτῷ Λεγιών ἐστίν μοί ὄνομα μοί Λεγιών ἐστίν ὅτι πολλοί ἐσμέν Καί παρεκάλει παρεκάλουν αὐτόν πολλά ἵνα μή αὐτούς αὐτόν αὐτά ἀποστείλῃ αὐτούς αὐτόν ἔξω τῆς χώρας ἦν Δέ ἐκεῖ πρός τῷ τά ὄρει ὄρη ἀγέλη χοίρων μεγάλη πρός τῷ ὄρει βοσκομένη βοσκομένων πρός τῷ ὄρει καί παρεκάλεσαν παρεκάλουν παρακαλέσαντες αὐτόν τόν πάντες οἱ τά δαίμονες δαιμόνια λέγοντες εἶπαν εἰπόντα Πέμψον ἡμάς εἰς τούς χοίρους ἵνα εἰς αὐτούς εἰσέλθωμεν ἀπέλθωμεν Καί ἐπέτρεψεν αὐτοῖς εὐθέως ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἔπεμψεν αὐτούς εἰς τούς χοίρους Καί ἐξελθόντα τά πνεύματα τά ἀκάθαρτα εἰσῆλθον εἰσῆλθεν εἰς τούς χοίρους καί ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατά τοῦ κρημνοῦ εἰς τήν θάλασσαν ἦσαν δέ ὡς δισχίλιοι καί ἐπνίγοντο ἐν τῇ θαλάσσῃ Καί οἱ δέ βόσκοντες αὐτούς αὐτός τούς χοίρους ἔφυγον καί ἀπήγγειλαν ἀνήγγειλον εἰς τήν πόλιν καί εἰς τούς ἀγρούς Καί ἦλθον ἐξῆλθον ἰδεῖν τί ἐστίν τό γεγονός Καί ἔρχονται ἤρχοντο πρός τόν Ἰησοῦν καί θεωροῦσιν εὑρίσκουσιν αὐτόν τόν δαιμονιζόμενον καθήμενον καί ἱματισμένον καί σωφρονοῦντα τόν ἐσχηκότα τόν λεγεῶνα καί ἐφοβήθησαν Καί διηγήσαντο δέ αὐτοῖς οἱ ἰδόντες εἰδότες πῶς ἐγένετο αὐτῷ τῷ δαιμονιζομένῳ καί περί τῶν χοίρων Καί ἤρξαντο παρακαλεῖν παρακαλοῦν αὐτόν ἵνα ἀπελθεῖν ἀπέλθῃ ἀπό τῶν ὁρίων αὐτῶν Καί ἐμβαίνοντος ἐμβάντος αὐτοῦ εἰς τό πλοῖον ἤρξατο παρεκάλει παρακαλεῖν αὐτόν ὁ δαιμονισθείς ἵνα ᾖ μετʼ αὐτοῦ ᾖ ἦν ὁ δέ Καί Ἰησοῦς οὐκ ἀφῆκεν αὐτόν ἀλλά καί λέγει εἶπεν αὐτῷ Ὕπαγε εἰς τόν οἶκον σοῦ πρός τούς σούς καί ἀπάγγειλον διάγγειλον ἀνάγγειλον αὐτοῖς ὅσα σοί ὁ Θεός Κύριος σοί πεποίηκεν ἐποίησεν σοί καί ὅτι ἠλέησεν ἠλέηκέν σέ Καί ἀπῆλθεν καί ἤρξατο κηρύσσειν ἐν ὅλῃ τῇ Δεκαπόλει ἅ ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς καί πάντες ἐθαύμαζον Καί διαπεράσαντος διαπεράσαντες τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ πλοίῳ τοῦ Ἰησοῦ πάλιν εἰς τό πέραν πάλιν συνήχθη ὁ ὄχλος πολύς ἐπʼ πρός αὐτόν καί ἦν παρά τήν θάλασσαν Καί ἰδού ἔρχεται τὶς εἱς τῶν ἀρχισυναγώγων ᾧ ὀνόματι ὄνομα Ἰάειρος καί ἰδών αὐτόν πίπτει προσπίπτει προσέπεσεν πρός τούς πόδας αὐτοῦ καί παρακαλεῖ παρεκάλει παρακαλῶν αὐτόν καί πολλά λέγων ὅτι Τό θυγάτριον μού ἐσχάτως ἐσχάτως ἔχει ἵνα ἐλθών ἐλθέ ἅψαι ἐπιθῇς αὐτῇ αὐτῆς αὐτῷ ἐκ τῶν τάς χειρῶν χεῖρας σοῦ αὐτῇ ἵνα ὅπως σωθῇ καί ζήσῃ ζήσεται Καί ὑπῆγεν ἀπῆλθεν μετʼ αὐτοῦ Καί ἠκολούθει ἠκολούθησεν αὐτῷ ὄχλος πολύς καί συνέθλιβον αὐτόν Καί γυνή τὶς οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος ἔτη δώδεκα ἔτη καί ἥ πολλά παθοῦσα ὑπό πολλῶν ἰατρῶν καί δαπανήσασα τά πάρʼ αὐτῆς ἑαυτῆς παντᾶ καί μηδέν ὠφεληθεῖσα ἀλλά μᾶλλον εἰς ἐπί τό χεῖρον ἐλθοῦσα καί ἀκούσασα τά περί τοῦ Ἰησοῦ ἐλθοῦσα ἐν τῷ ὄχλῳ ὄπισθεν καί ἥψατο τοῦ ἱματίου αὐτοῦ ἐν τῷ ὄχλῳ ἔλεγεν λέγουσα Γάρ ἐν ἑαυτῇ ὅτι Ἐάν ἅψωμαι κἄν τῶν τοῦ ἱματίων ἱματίου ἅψωμαι ἑαυτοῦ αὐτοῦ ἅψωμαι σωθήσομαι Καί εὐθύς ἐξηράνθη ἡ πηγή τοῦ αἵματος αὐτῆς καί ἔγνω τῷ σώματι ὅτι ἴαται εἰάθη ἀπό τῆς μάστιγος Καί εὐθύς ἐπιγνούς καί ὁ Ἰησοῦς ἐπιγνούς ἐν ἑαυτῷ τήν ἐξ αὐτοῦ δύναμιν ἐξελθοῦσαν ἀπʼ αὐτοῦ καί ἐπιστραφείς ἐν τῷ ὄχλῳ ἔλεγεν εἶπεν Τίς μού ἥψατο τῶν ἱματίων μού Καί ἔλεγον αὐτῷ οἱ δέ μαθηταί αὐτοῦ λέγουσιν αὐτῷ Βλέπεις τόν ὄχλον συνθλίβοντα συντρίβοντα σέ καί λέγεις Τίς μού ἥψατο Καί περιεβλέπετο ἰδεῖν τήν τοῦτο ποιήσασαν πεποιηκυῖαν ποίησαν ἡ Δέ γυνή φοβηθεῖσα καί τρέμουσα καί διό πεποιήκει λάθρᾳ εἰδυῖα ὅ γέγονεν ἐπʼ αὐτῇ ἦλθεν καί προσέπεσεν προσεκύνησεν αὐτῷ αὐτόν καί εἶπεν αὐτῷ ἔμπροσθεν πάντων πασᾶν τήν ἀλήθειαν αἰτίαν αὐτῆς ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ αὐτῷ Θυγάτηρ ἡ πίστις σοῦ σέσωκεν σέ ὕπαγε εἰς εἰρήνην καί ἴσθι ὑγιής ἀπό τῆς μάστιγος σοῦ Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἔρχονται ἀπό τοῦ ἀρχισυναγώγου λέγοντες αὐτῷ ὅτι Ἡ θυγάτηρ σοῦ ἀπέθανεν τί ἔτι σκύλλεις τόν διδάσκαλον ὁ Δέ Ἰησοῦς εὐθέως παρακούσας ἀκούσας τοῦτον τόν λόγον τόν λαλούμενον λέγει τῷ ἀρχισυναγώγῳ Μή φοβοῦ μόνον πίστευε Καί οὐκ ἀφῆκεν οὐδένα οὐδέ ἕνα παρακολουθῆσαι μετʼ αὐτοῦ αὐτῷ οὐδένα παρακολουθῆσαι ἀκολουθῆσαι συνακολουθῆσαι εἰ μή μόνον τόν Πέτρον καί Ἰάκωβον καί Ἰωάννην τόν ἀδελφόν Ἰακώβου αὐτοῦ Καί ἔρχονται ἔρχεται εἰς τόν τήν οἶκον οἰκίαν τοῦ ἀρχισυναγώγου καί θεωρεῖ ἐθεώρει θόρυβον καί κλαίοντας κλαιόντων καί ἀλαλάζοντας ἀλαλαζόντων πολλάς πολλά Καί εἰσελθών λέγει αὐτοῖς Τί θορυβεῖσθε καί τί κλαίετε Τό παιδίον οὐκ ἀπέθανεν ἀλλά καθεύδει οἱ δέ Καί κατεγέλων αὐτοῦ εἰδότες ὅτι ἀπέθανεν αὐτός ὁ Δέ ἐκβαλών πάντας ἅπαντας τούς ὄχλους ἔξω παραλαμβάνει τόν πατέρα καί τήν μητέρα τοῦ παιδίου καί τήν μητέρα καί τούς μετʼ αὐτοῦ ἑαυτοῦ ὄντας καί εἰσπορεύεται εἰσεπορεύετο οὗ ὅπου ἦν τό παιδίον κατακείμενον ἀνακείμενον Καί κρατήσας τῆς τήν χειρός χεῖρα τοῦ παιδίου λέγει αὐτῇ Ῥαββί Ταβιθά Ταλιθά κούμ Ὅ ἐστίν μεθερμηνευόμενον Τὸ Κοράσιον σοί σύ λέγω ἔγειρε ἐγεῖραι Καί εὐθέως ἀνέστη τό κοράσιον καί περιεπάτει ἦν γάρ δέ ὡσεί ἐτῶν δώδεκα Καί ἐξέστησαν πάντες εὐθύς ἐκστάσει μεγάλῃ Καί διεστείλατο αὐτοῖς πολλά ἵνα μηδείς γνοῖ τοῦτο καί εἶπεν δοθῆναι δοῦναι αὐτῇ φαγεῖν Καί ἐξῆλθεν ἐκεῖθεν καί ἦλθεν ἔρχεται εἰς τήν πατρίδα αὐτοῦ καί ἀκολουθοῦσιν αὐτῷ οἱ μαθηταί αὐτοῦ Καί γενομένου ἡμέρα Σαββάτου σαββάτων ἤρξατο ἤρξαντο διδάσκειν ἐν τῇ συναγωγῇ διδάσκειν καί οἱ πολλοί ἀκούοντες ἀκούσαντες ἐξεπλήσσοντο ἐπί τῇ διδαχῇ αὐτοῦ λέγοντες Πόθεν τούτῳ ταῦτα ἅπαντα παντᾶ καί τίς ἡ σοφία ἡ δοθεῖσα τούτῳ αὐτῷ ἵνα ὅτι καί αἱ δυνάμεις τοιαῦται διά τῶν χειρῶν αὐτοῦ γίνονται γίνωνται γινόμεναι οὐχ οὗτος Ἐστίν ὁ τοῦ τέκτων τέκτονος ὁ υἱός τῆς Μαρίας καί ὁ ἀδελφός δέ Ἰακώβου καί Ἰωσήφ Ἰωσῆτος καί Ἰούδα καί Σίμωνος οὐχί Καί καί οὐκ εἰσίν αἱ ἀδελφαί αὐτοῦ ὧδε πρός ἡμάς εἰσίν Καί ἐσκανδαλίζοντο ἐν αὐτῷ Καί ἔλεγεν δέ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ὅτι οὐκ ἐστίν Προφήτης ἄτιμος εἰ μή ἐν τῇ ἰδίᾳ πατρίδι ἑαυτοῦ αὐτοῦ καί ἐν τοῖς συγγενεῦσιν συγγενέσιν αὐτοῦ καί ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ Καί οὐκ ἐδύνατο ἐκεῖ ποιῆσαι οὐδεμίαν οὐκέτι ποιῆσαι δύναμιν ποιῆσαι εἰ μή ὀλίγοις ἀρρώστοις ἐπιθείς τάς χεῖρας ἐθεράπευσεν Καί ἐθαύμασεν ἐθαύμαζεν διά τήν πίστιν ἀπιστίαν αὐτῶν Καί περιῆγεν ὁ Ἰησοῦς τάς κώμας κύκλῳ κώμας διδάσκων Καί προσκαλεῖται προσκαλεσάμενος τούς δώδεκα μαθητάς καί ἤρξατο αὐτούς ἀποστέλλειν ἀπέστειλεν αὐτούς ἀνά δύο δύο καί ἐδίδου ἔδωκεν δούς αὐτοῖς ἐξουσίαν τῶν πνευμάτων τῶν ἀκαθάρτων Καί παρήγγειλεν παρήγγελλεν αὐτοῖς ἵνα μηδέν αἴρωσιν ἄρωσιν εἰς ὁδόν εἰ μή ῥάβδον μόνον μή ἄρτον μή μήτε πήραν μή μήτε ἄρτον μή μήτε εἰς τήν πήραν ζώνην χαλκόν ἀλλά ὑποδεδεμένους σανδάλια καί μή ἐνδύσησθε ἐνδύσασθε ἐνδύσασθαι δύο χιτῶνας Καί ἔλεγεν λέγει αὐτοῖς Ὅπου Ὅποι ἄν ἐάν εἰσέλθητε εἰς οἰκίαν ἐκεῖ μένετε μείνατε ἕως ἄν ἐξέλθητε ἐκεῖθεν Καί ὅς ὅσοι ἄν ἐάν τόπος μή δέξηται δέξωνται ὑμᾶς μηδέ ἀκούσωσιν ἀκούσῃ ὑμῶν ἐκπορευόμενοι ἐκεῖθεν ἐκτινάξατε τόν χοῦν τόν ὑποκάτω τῶν ποδῶν ὑμῶν εἰς μαρτύριον αὐτοῖς αὐτῶν ἀμήν λέγω ὑμῖν ἀνεκτότερον ἔσται Σοδόμοις ἤ Γομόρροις ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἤ τῇ πόλει ἐκείνῃ Καί ἐξελθόντες ἐκήρυσσον ἐκήρυξαν αὐτοῖς ἵνα μετανοῶσιν μετανοήσωσιν Καί δαιμόνια πολλά ἐξέπεμπον ἐξέβαλλον ἐξέβαλον καί ἤλειφον ἀλείψαντες ἐλαίῳ ἐλέῳ πολλούς ἀρρώστους καί ἐθεράπευον αὐτούς Καί ἤκουσεν Ἡρῴδης ὁ βασιλεύς Ἡρῴδης φανερόν γάρ ἐγένετο τό ὄνομα αὐτοῦ καί ἔλεγεν ἔλεγον ὅτι Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής βαπτίζων ἐγήγερται ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν ἀνέστη ἠγέρθη καί διά τοῦτο ἐνεργοῦσιν αἱ δυνάμεις ἐν αὐτῷ αὐτοῦ ἄλλοι Δέ ἔλεγον ὅτι Ἠλίας Ἐστίν ἄλλοι δέ ἔλεγον ὅτι Προφήτης ἐστίν ἤ ὡς εἱς τῶν προφητῶν ἀκούσας Δέ ὁ Ἡρῴδης εἶπεν ἔλεγεν ὅτι ὅν ἐγώ ὅν ἀπεκεφάλισα Ἰωάννην οὗτος Ἰωάννης ἐστίν αὐτός ἐκ νεκρῶν ἠγέρθη ἐκ ἀπό τῶν νεκρῶν αὐτός Δέ Γάρ ὁ Ἡρῴδης ἀποστείλας ἐκράτησεν τόν Ἰωάννην ἐν φυλακῇ καί ἔδησεν αὐτόν καί ἔβαλεν εἰς ἐν τῇ φυλακῇ φυλακήν διά Ἡρῳδιάδα τήν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ γυναῖκα ὅτι αὐτήν ἐγάμησεν αὐτήν ἔλεγεν Γάρ ὁ Ἰωάννης τῷ Ἡρῴδῃ ὅτι Οὐκ ἔξεστιν σοί σέ ἔχειν αὐτήν τήν γυναῖκα ἔχειν τοῦ ἀδελφοῦ σοῦ ἡ Δέ Ἡρῳδιάς δέ ἐνεῖχεν αὐτῷ καί ἐζήτει ἤθελεν αὐτόν ἀπολέσαι ἀποκτεῖναι αὐτόν καί οὐκ ἠδύνατο ὁ γάρ Ἡρῴδης ἐφοβεῖτο τόν Ἰωάννην εἰδώς αὐτόν ἄνδρα δίκαιον καί ἅγιον εἶναι καί συνετήρει αὐτόν καί ἀκούσας αὐτοῦ πολλά ἠπόρει ἠπορεῖτο ἐποίει καί ἡδέως αὐτοῦ ἤκουεν Καί γενομένης δέ ἡμέρας εὐκαίρου ὅτε Ἡρῴδης ἐν τοῖς γενεσίοις αὐτοῦ δεῖπνον ἐποίει ἐποίησεν τοῖς μεγιστᾶσιν αὐτοῦ καί τοῖς χιλιάρχοις καί τοῖς πρώτοις τῆς Γαλιλαίας Καί ἐλθούσης εἰσελθούσης δέ τῆς θυγατρός αὐτῆς αὐτοῦ τῆς Ἡρῳδιάδος καί ὀρχησαμένης καί ἀρεσάσης ἤρεσεν τῷ Ἡρῴδῃ καί τοῖς συνανακειμένοις εἶπεν ὁ Δέ ὁ βασιλεύς Ἡρῴδης εἶπεν τῷ κορασίῳ Αἴτησον Αἰτῆσαι μέ ὅ δʼ ἄν ἐάν θέλῃς θέλεις καί δώσω σοί Καί ὤμοσεν αὐτῇ πολλά ὅτι Εἰ Ὅ τὶ ἐάν ἄν μέ αἰτήσῃς μέ δώσω σοί καί ἕως τό ἡμίσους ἥμισυ τῆς βασιλείας μού ἡ δέ Καί ἐξελθοῦσα εἶπεν τῇ μητρί αὐτῆς Τί αἰτήσωμαι αἰτήσομαι ἡ Δέ εἶπεν αἰτῆσαι Τήν κεφαλήν Ἰωάννου τοῦ τοῦ βαπτίζοντος βαπτιστοῦ Καί ἐλθοῦσα εἰσελθοῦσα εὐθύς μετά σπουδῆς πρός τόν βασιλέα ᾐτήσατο λέγουσα εἶπεν Θέλω ἵνα μοί δῷς δῷ σῆς ἐξαυτῆς δῷς δός μοί ἐπί πίνακι ὧδε τήν κεφαλήν Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ Καί περίλυπος γενόμενος ὁ βασιλεύς ὡς ἤκουσεν διά τούς ὅρκους καί διά τούς ἀνακειμένους συνανακειμένους οὐκ ἠθέλησεν αὐτήν ἀθετῆσαι αὐτήν Καί ἀλλά εὐθύς ἀποστείλας ὁ βασιλεύς σπεκουλάτορα ἐπέταξεν ἐνεχθῆναι ἐνέγκαι ἔνεγκε τήν κεφαλήν αὐτοῦ ἐπί πίνακι ὁ δέ Καί ἀπελθών ἀπεκεφάλισεν αὐτόν ἐν τῇ φυλακῇ καί ἤνεγκεν τήν κεφαλήν αὐτοῦ ἐπί πίνακι καί ἔδωκεν αὐτήν τῷ κορασίῳ καί τό κοράσιον ἤνεγκεν ἔδωκεν αὐτήν τῇ μητρί αὐτῆς Καί ἀκούσαντες δέ οἱ μαθηταί αὐτοῦ ἦλθον καί ἦραν κηδεῦσαι τό πτῶμα αὐτοῦ καί ἔθηκαν αὐτό αὐτόν ἐν τῷ μνημείῳ Καί συνάγονται οἱ ἀπόστολοι πρός τόν Ἰησοῦν καί ἀπήγγειλαν αὐτῷ παντᾶ καί ὅσα ἐποίησαν ἐποίησεν καί ὅσα ἐδίδαξαν ἐδίδασκεν Καί εἶπεν λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Δεῦτε ὑμεῖς αὐτοί κατʼ ἰδίαν ὑπάγωμεν εἰς ἐρῆμον τόπον καί ἀναπαύσασθε ἀναπαύσασθαι ἀναπαύεσθε ὀλίγον λοιπόν ἦσαν Γάρ οἱ ἐρχόμενοι καί οἱ ὑπάγοντες πολλοί καί οὐδέ φαγεῖν εὐκαίρουν εὔκαιρος εἶχον Καί ἀναβάντες ἀπῆλθον ἐν εἰς τῷ τό πλοίῳ πλοῖον ἀπῆλθον εἰς ἐρῆμον τόπον τῷ πλοίῳ κατʼ ἰδίαν Καί εἶδον αὐτούς αὐτόν ὑπάγοντας ὑπάγοντες οἱ ὄχλοι καί ἔγνωσαν ἐπέγνωσαν αὐτόν αὐτούς πολλοί καί πεζῇ ἀπό πάντων πασῶν τῶν πόλεων πολέων συνέδραμον ἐκεῖ καί προῆλθον αὐτούς καί συνέδραμον συνῆλθον πρός αὐτόν αὐτοῦ Καί ἐξελθών καί ὁ Ἰησοῦς εἶδεν ἰδών ὁ Ἰησοῦς πολύν ὄχλον πολύν ὁ Ἰησοῦς καί ἐσπλαγχνίσθη ἐπʼ αὐτούς αὐτοῖς ὅτι ἦσαν ὡς πρόβατα μή ἔχοντα ποιμένα καί ἤρξατο ἤρξαντο διδάσκειν αὐτούς διδάσκειν πολλά Καί ἤδη δέ ὥρας πολλῆς γενομένης γινομένης προσελθόντες αὐτῷ οἱ μαθηταί αὐτοῦ αὐτῷ λέγουσιν ἔλεγον αὐτῷ ὅτι ἐρῆμος ἐστίν Ὁ τόπος καί ἤδη ὥρα παρῆλθεν πολλή ἀπόλυσον αὐτούς ἵνα ἀπελθόντες εἰς τούς κύκλῳ ἔγγιστα ἀγρούς καί εἰς τάς κώμας ἵνα ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα ἄρτους τὶ γάρ φάγωσιν φαγεῖν οὐκ ἔχουσιν ὁ Καί Δέ ἀποκριθείς εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς δότε αὐτοῖς Ὑμεῖς φαγεῖν αὐτοῖς Καί λέγουσιν αὐτῷ Ἀπελθόντες ἀγοράσωμεν διακοσίων δηναρίων ἑκατόν διακοσίων ἄρτους καί δώσομεν δώσωμεν αὐτοῖς φαγεῖν ἵνα ἕκαστος αὐτῶν βραχύ τὶ λάβῃ ὁ Καί Δέ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Πόσους ἄρτους ἔχετε ἄρτους Ὑπάγετε καί ἴδετε Καί ἐλθόντες γνόντες λέγουσιν αὐτῷ Πέντε ἄρτους καί δύο ἰχθύας Καί ἐπέταξεν ὁ Ἰησοῦς αὐτοῖς ἀνακλῖναι ἀνακλιθῆναι πάντας κατά τήν συμπόσιαν συμπόσια συμπόσια ἐπί ἐν τῷ χλωρῷ χόρτῳ Καί ἀνέπεσαν πρασιαί πρασιαί κατά ἀνά ἄνδρες ἑκατόν καί κατά ἀνά πεντήκοντα Καί λαβών τούς πέντε ἄρτους καί τούς δύο ἰχθύας ἀναβλέψας εἰς τόν οὐρανόν εὐλόγησεν καί κλάσας κατέκλασεν τούς πέντε ἄρτους καί ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα παρατιθῶσιν παραθῶσιν κατέναντι αὐτῶν αὐτοῖς καί τούς δύο ἰχθύας ἐμέρισεν πᾶσιν Καί ἔφαγον πάντες καί ἐχορτάσθησαν Καί ἦραν κλασμάτων κλάσματα δώδεκα κοφίνους κοφίνων πληρώματα πλήρεις καί ἀπό τῶν δύο ἰχθύων Καί ἦσαν οἱ φαγόντες τούς ἄρτους ὡσεί ὡς πεντακισχίλιοι πέντε ἄνδρες Καί εὐθύς ἐξεγερθείς ἠνάγκασεν τούς μαθητάς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τό πλοῖον καί προάγειν προσάγειν αὐτόν εἰς τό πέραν πρός Βηθσαϊδάν ἕως ἄν αὐτός δέ ἀπολύσῃ ἀπολύει τόν ὄχλον Καί ἀποταξάμενος αὐτοῖς ἀπῆλθεν εἰς τό ὄρος προσεύξασθαι Καί ὀψίας γενομένης ἦν πάλαι τό πλοῖον ἐν μέσῳ μέσῃ τῆς τῇ θαλάσσης θαλάσσῃ καί αὐτός μόνος ἦν ἐπί τῆς γῆς Καί εἶδεν ἰδών αὐτούς βασανιζομένους καί ἐν τῷ ἐλαύνειν ἐλαύνοντας ἦν γάρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος ἐναντίος αὐτοῖς σφόδρα καί περί τετάρτην φυλακήν τῆς νυκτός ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς πρός αὐτούς περιπατῶν περί πάντων ἐπί τῆς θαλάσσης καί ἦλθεν ἤθελεν ἠθέλησεν παρελθεῖν αὐτούς οἱ Δέ ἰδόντες αὐτόν περιπατοῦντα ἐπί τῆς θαλάσσης περιπατοῦντα ἔδοξαν ὅτι φάντασμα ἔδοξαν εἶναι ἐστίν καί ἀνέκραξαν πάντες Γάρ αὐτόν εἶδον καί ἐταράχθησαν ὁ Καί Δέ εὐθύς ἐλάλησεν μετʼ πρός αὐτῶν αὐτούς καί λέγει λέγων αὐτοῖς Θαρσεῖτε ἐγώ εἰμί μή φοβεῖσθε ἐγώ εἰμί Καί ἀνέβη πρός αὐτούς εἰς τό πλοῖον πρός αὐτούς καί ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος Καί λίαν ἐκπερισσοῦ περισσῶς ἐν αὐτοῖς ἑαυτοῖς ἐξίσταντο καί ἐθαύμαζον οὒ γάρ συνῆκαν ἐπί τοῖς ἄρτοις ἀλλʼ ἦν γάρ αὐτῶν ἡ καρδία αὐτῶν πεπωρωμένη Καί διαπεράσαντες ἐκεῖθεν ἦλθον ἐπί τήν γῆν ἦλθον εἰς Γεννησαρέτ καί προσωρμίσθησαν Καί ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ τοῦ πλοίου εὐθύς ἐπιγνόντες ἐπέγνωσαν αὐτόν οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου ἐκείνου περιδραμόντες περιέδραμον δέ εἰς ὅλην τήν χώραν περίχωρον ἐκείνην καί ἤρξαντο ἐπί ἐν τοῖς τοῖς κραββάτοις φέρειν πάντας τούς κακῶς ἔχοντας περιφέρειν περιέφερον γάρ αὐτούς ὅπου ὅτι ἄν ἤκουον ἠκούσθη ἤκουσαν τόν Ἰησοῦν ὅτι ἐκεῖ ἐστίν εἶναι ἐκεῖ Καί ὁπόταν ποῦ ὅπου ἐάν ἄν εἰσεπορεύετο εἰσεπορεύοντο εἰς κώμας ἤ εἰς πόλεις ἤ εἰς ἀγρούς ἤ εἰς τάς πόλεις ἤ ἐν ταῖς πλατείαις ἀγοραῖς ἐτίθουν τούς ἀσθενοῦντας καί παρεκάλουν αὐτόν ἵνα κἄν τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ ἅψωνται καί ὅσοι ἄν ἥψαντο ἥπτοντο αὐτοῦ αὐτόν ἐσῴζοντο Καί συνάγονται πρός αὐτόν οἱ Φαρισαῖοι καί τινές τῶν γραμματέων ἐλθόντες ἀπό Ἱεροσολύμων καί εἰδότες ἰδόντες τινές τινάς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ τινάς ὅτι κοιναῖς χερσίν τοῦτʼ ἐστίν ἀνίπτοις ἐσθίοντας ἐσθίουσιν τούς ἄρτους ἄρτον κατέγνωσαν ἐμέμψαντο οἱ Γάρ Φαρισαῖοι καί πάντες οἱ Ἰουδαῖοι ἐάν μή πυκνά πυγμῇ νίψωνται τάς χεῖρας οὐκ ἐσθίουσιν ἐσθίωσιν ἄρτον κρατοῦντες τήν παράδοσιν παραδοσίαν τῶν πρεσβυτέρων καί ἀπʼ ἀγορᾶς δέ ὅταν ἔλθωσιν ἐάν μή ῥαντίσωνται βαπτίσωνται οὐκ ἐσθίουσιν καί ἀλλά πολλά ἐστίν ἅ ἅπερ ἔλαβον παρέλαβον αὐτοῖς τηρεῖν κρατεῖν βαπτισμούς ποτηρίων καί ξεστῶν καί χαλκίων καί κλινῶν Καί ἔπειτα ἐρωτῶσιν ἐπερωτῶσιν αὐτόν οἱ Φαρισαῖοι καί οἱ γραμματεῖς λέγοντες Διά τί οὒ περιπατοῦσιν οἱ μαθηταί σοῦ οὒ περιπατοῦσιν κατά τήν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων ἀλλά κοιναῖς χερσίν καί ἀνίπτοις ταῖς χερσίν ἐσθίουσιν τόν ἄρτον ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν αὐτοῖς ὅτι καλῶς ἐπροφήτευσεν Ἠσαΐας περί ὑμῶν Ἠσαΐας τῶν ὑποκριτῶν ὡς καί γέγραπται εἶπεν ὅτι Οὗτος ὁ λαός οὗτος τοῖς χείλεσιν μέ ἀγαπᾷ τιμᾷ ἡ δέ καρδία αὐτῶν πόρρω ἔχει ἀφέστηκεν ἀπέχει ἀπʼ ἐμοῦ μάτην Δέ σέβονται μέ διδάσκοντες διδασκαλίας καί ἐντάλματα ἀνθρώπων βαπτισμούς ξεστῶν καί ποτηρίων καί ἀλλά παρόμοια ἅ ποιεῖτε τοιαῦτα πολλά Ἀφέντες γάρ τήν ἐντολήν τοῦ Θεοῦ κρατεῖτε τήν ἐντολήν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων βαπτισμούς βαπτισμοῦ ξεστῶν καί ποτηρίων καί ἀλλά παρόμοια τοιαῦτα πολλά ποιεῖτε Καί ἔλεγεν αὐτοῖς καλῶς Ἀθετεῖτε τήν ἐντολήν τοῦ Θεοῦ ἵνα τήν παράδοσιν ὑμῶν στήσητε τηρήσητε τηρῆτε Μωϋσῆς Γάρ εἶπεν Τίμα τόν πατέρα σοῦ καί τήν μητέρα σοῦ καί Ὁ ἀθετῶν κακολογῶν πατέρα ἤ μητέρα θανάτῳ τελευτάτω ὑμεῖς Δέ λέγετε Ὅς ἄν Ἐάν εἴπῃ ἄνθρωπος τῷ πατρί αὐτοῦ ἤ τῇ μητρί Κορβᾶν ὅ ἐστίν δῶρον Ὅ ἄν ἐάν ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς καί οὐκέτι οὐκ ἀφίετε ἐναφίετε αὐτόν οὐδέν ποιῆσαι τῷ πατρί αὐτοῦ ἤ τῇ μητρί αὐτοῦ ἀκυροῦντες τόν λόγον τήν ἐντολήν τοῦ Θεοῦ τῇ παραδόσει ὑμῶν τῇ μωρᾷ ᾗ παρεδώκατε Καί παρόμοια τοιαῦτα τά αὐτά πολλά τοιαῦτα ποιεῖτε Καί προσκαλεσάμενος πάλιν παντᾶ τόν ὄχλον ἔλεγεν λέγει αὐτοῖς ἀκούετε Ἀκούσατε μού Πάντες καί σύνετε συνίετε οὐδʼ οὐδέν ἐστίν ἔξω ἔξωθεν τοῦ ἀνθρώπου εἰσπορευόμενον ἐπʼ εἰς αὐτόν αὐτό ὅ δύναται αὐτόν τό κοινῶσαι κοινοῦν αὐτόν ἀλλά τά ἐκ τοῦ ἀνθρώπου ἐκπορευόμενα ἀπʼ αὐτοῦ ἐκεῖνα ἐστίν τά κοινοῦντα τόν ἄνθρωπον Εἰ τὶς ἔχει ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω Καί ὅτε εἰσῆλθεν εἰσῆλθον εἰς τόν τήν οἶκον οἰκίαν ἀπό τοῦ ὄχλου ἐπηρώτων αὐτόν οἱ μαθηταί αὐτοῦ περί τῆς τήν παραβολῆς παραβολήν Καί λέγει αὐτοῖς οὕτως καί ὑμεῖς ἀσύνετοι Ἐστέ οὔπω Οὒ νοεῖτε νοεῖται ὅτι παν τό ἔξωθεν εἰσπορευόμενον οὒ κοινοῖ εἰς τόν ἄνθρωπον οὒ δύναται αὐτόν κοινῶσαι ὅτι οὐκ γάρ εἰσέρχεται εἰσπορεύεται αὐτοῦ εἰς τήν διάνοιαν καρδίαν αὐτοῦ ἀλλʼ εἰς τήν κοιλίαν καί εἰς τόν ἀφεδρῶνα ὀχετόν ἐξέρχεται χωρεῖ ἐκβάλλετε ἐκπορεύεται Καθαρίζων καθαρίζον καθαρίζει παντᾶ τά βρώματα ἔλεγεν ἔλεγον Δέ ὅτι Τό ἐκ τοῦ ἀνθρώπου ἐκπορευόμενον ἐκεῖνο ἐκεῖνα κοινοῖ τόν ἄνθρωπον ἔσωθεν Γάρ ἐκ τῆς καρδίας τῶν ἀνθρώπων οἱ διαλογισμοί οἱ κακοί ἐκπορεύονται μοιχεῖαι πορνεῖαι πορνεία κλοπαί κλέμματα μοιχεῖαι φόνοι φόνος μοιχεῖαι κλοπαί πλεονεξίαι πλεονεξία πονηρίαι πονηρία δόλος πονηρία ἀσέλγεια ὀφθαλμός πονηρός βλασφημίαι βλασφημία ὑπερηφανίαι ὑπερηφανία ἀφροσύνη Παντᾶ ταῦτα τά πονηρά ἔσωθεν ἐκπορεύεται κἀκεῖνα καί κοινοῖ κοινόν τόν ἄνθρωπον Καί ἐκεῖθεν Δέ ἀναστάς ἐκεῖθεν ἀπῆλθεν εἰς τά ὅρια μεθόρια Τύρου καί Σιδῶνος Καί εἰσελθών εἰς τήν οἰκίαν οὐδένα ἤθελεν ἠθέλησεν γνῶναι καί οὐκ ἠδυνήθη λαλεῖν λαθεῖν γυνή δέ Ἀλλʼ εὐθύς ὡς ἀκούσασα γάρ γυνή περί αὐτοῦ ἧς εἶχεν τό θυγάτριον αὐτῆς ἐν πνεύματι πνεῦμα ἀκαθάρτῳ ἀκάθαρτον εἰσελθοῦσα ἐλθοῦσα καί προσέπεσεν πρός τούς πόδας αὐτοῦ αὐτῷ ἦν ἡ Δέ ἡ γυνή ἦν Ἑλληνίς Φοίνισσα Συροφοινίκισσα τῷ γένει καί ἠρώτα αὐτόν ἵνα τό δαιμόνιον ἐκβάλῃ ἐκβάλλῃ ἀπό ἐκ τῆς θυγατρός αὐτῆς ὁ Καί δέ Ἰησοῦς εἶπεν λέγει ἔλεγεν αὐτῇ Ἄφες πρῶτον χορτασθῆναι τά τέκνα οὒ γάρ καλόν ἐστίν καλόν λαβεῖν τόν ἄρτον τῶν τέκνων καί βαλεῖν τοῖς κυναρίοις βαλεῖν ἡ Δέ ἀπεκρίθη καί λέγει αὐτῷ λέγουσα Ναί Κύριε Κυρίου ἀλλά καί γάρ τά κυνάρια ἐσθίουσιν τά ὑποκάτω τῆς τραπέζης ἐσθίει ἐσθίουσιν ἀπό τῶν τῶν ψιχίων ψιχῶν τῶν πεδῶν παιδίων Καί εἶπεν αὐτῇ Ὕπαγε Διά τοῦτον τόν λόγον ὕπαγε ἐξελήλυθεν τό δαιμόνιον ἐκ τῆς θυγατρός σοῦ τό δαιμόνιον Καί ἀπελθοῦσα εἰς τόν οἶκον ἑαυτῆς αὐτῆς εὗρεν τό δαιμόνιον ἐξεληλυθός καί τό τήν παιδίον θυγατέρα βεβλημένην βεβλημένον ἐπί τῆς τήν κλίνης κλίνην καί τό δαιμόνιον ἐξεληλυθός Καί πάλιν ἐξελθών ἐκ τῶν ὁρίων Τύρου ἦλθεν διά καί Σιδῶνος ἦλθεν εἰς πρός τήν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας ἀνά μέσον τῶν ὁρίων εἰς τῆς τήν Δεκαπόλεως Δεκαπόλίν Καί φέρουσιν αὐτῷ κωφόν καί μογιλάλον καί παρακαλοῦσιν αὐτόν ἵνα ἐπιθῇ αὐτῷ τήν τάς χεῖρα χεῖρας Καί προσλαβόμενος ἀπολαβόμενος αὐτόν κατʼ ἰδίαν ἀπό τοῦ ὄχλου κατʼ ἰδίαν πτύσας ἔβαλεν ἔλαβεν ἐνέβαλεν τούς δακτύλους αὐτοῦ πτύσας εἰς τά ὦτα αὐτοῦ πτύσας καί πτύσας ἥψατο τῆς γλώσσης γλώσσας αὐτοῦ καί ἀναβλέψας εἰς τόν οὐρανόν ἀνεστέναξεν ἐστέναξεν καί λέγει αὐτῷ Ἐφφαθά ὅ ἐστίν Διανοίχθητι Καί εὐθέως ἠνοίγησαν διηνοίχθησαν αὐτοῦ αἱ ἀκοαί αὐτοῦ καί εὐθύς ὁ δεσμός ἐλύθη ὁ δεσμός τῆς γλώσσης αὐτοῦ καί ἐλάλει ὀρθῶς Καί διεστείλατο αὐτοῖς ἵνα μηδενί μηδέν λέγωσιν εἴπωσιν ὅσον ὅσῳ οἱ Δέ αὐτός αὐτοῖς διεστέλλετο αὐτοί μᾶλλον περισσότερον ἐκήρυσσον Καί ὑπερπερισσῶς ὑπερεκπερισσῶς ἐξεπλήσσοντο λέγοντες καλῶς παντᾶ Πεποίηκεν ὡς καί τούς κωφούς ποιεῖ πεποίηκεν ἀκούειν καί τούς ἀλάλους λαλεῖν Ἐν ἐκείναις δέ ταῖς ἡμέραις παμπόλλου πάλιν πολλοῦ ὄχλου ὄντος καί μή ἐχόντων αὐτῶν τὶ φάγωσιν προσκαλεσάμενος ὁ Ἰησοῦς τούς μαθητάς αὐτοῦ λέγει αὐτοῖς Σπλαγχνίζομαι ἐπί τόν τῷ τοῦ ὄχλον ὄχλῳ ὄχλου τούτου ὅτι ἤδη ἡμέραι ἡμέραις ἡμέρας τρεῖς τρισίν εἰσίν ἀπό ποτέ ὧδε εἰσίν προσμένουσιν μοί καί οὐκ ἔχουσιν τὶ φάγωσιν Καί ἐάν ἀπολύσω ἀπολῦσαι αὐτούς νήστεις ἕως εἰς οἶκον αὐτῶν οὒ θέλω μή ἐκλυθήσονται ἐκλυθῶσιν ἐν τῇ ὁδῷ ὅτι Καί τινές γάρ ἐξ αὐτῶν ἀπό μακρόθεν εἰσίν ἥκουσιν ἥκασιν Καί ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ μαθηταί αὐτοῦ καί εἶπαν λέγοντες ὅτι Πόθεν τούτους ὧδε δυνήσεται δύνασαι αὐτούς τὶς ὧδε χορτάσαι ἄρτων αὐτῶν ἐπʼ ἐρημίας ἐρημίαις ὁ Καί δέ ἠρώτα ἠρώτησεν ἐπηρώτα ἄρτους αὐτούς Πόσους ὧδε ἔχετε ἄρτους ἔχετε οἱ Δέ εἶπαν Ἑπτά Καί παρήγγειλεν παραγγέλλει τῷ ὄχλῳ ἀναπεσεῖν ἐπί τῆς γῆς Καί λαβών τούς ἑπτά ἄρτους καί εὐχαριστήσας ἔκλασεν καί ἐδίδου αὐτοῖς τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἵνα παρατιθῶσιν καί παρέθηκαν τῷ ὄχλῳ Καί εἶχαν ἰχθύδια ὀλίγα καί αὐτά ταῦτα εὐλογήσας εὐχαριστήσας αὐτά εἶπεν καί καί ταῦτα αὐτούς ἐκέλευσεν παρατιθέναι παράθετε παρέθηκεν παραθεῖναι παρατεθῆναι καί αὐτά Καί ἔφαγον δέ πάντες καί ἐχορτάσθησαν καί ἦραν τά τό περισσεύματα περίσσευμα τῶν κλασμάτων ἑπτά σπυρίδας πλήρεις ἑπτά ἦσαν Δέ οἱ φαγόντες ὡς τετρακισχίλιοι Καί ἀπέλυσεν αὐτούς Καί εὐθύς ἐμβάς εὐθέως αὐτός ἀνέβη εἰς τό πλοῖον μετά τῶν μαθητῶν αὐτοῦ καί ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς πρός τά τό ὅρια ὄρος μέρη Δαλμανουθά Μαγαδάν Καί ἐξῆλθον οἱ Φαρισαῖοι καί ἤρξαντο συζητεῖν σύν αὐτῷ ζητοῦντες πάρʼ ἀπʼ αὐτοῦ τό σημεῖον ἰδεῖν ἀπό ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πάρʼ αὐτοῦ ζητοῦντες πειράζοντες αὐτόν Καί ἀναστενάξας τῷ πνεύματι ἑαυτοῦ αὐτοῦ λέγει ὅτι Τί ἡ γενεά αὕτη ζητεῖ σημεῖον αἴτει ἐπιζητεῖ Ἀμήν λέγω ὑμῖν εἰ οὒ δοθήσεται ταύτῃ τῇ γενεᾷ ταύτῃ σημεῖον Καί ἀφείς αὐτούς αὐτοῦ ἐμβάς πάλιν ἐμβάς εἰς τό πλοῖον ἀπῆλθεν εἰς τό πέραν Καί ἀπελθόντες ἐπελάθοντο οἱ μαθηταί αὐτοῦ λαβεῖν ἄρτους καί εἰ μή ἕνα μόνον ἄρτον οὐκ εἶχον ἔχοντες ἄρτον μεθʼ ἑαυτῶν ἐν τῷ πλοίῳ Καί διετέλλετο διεστέλλετο αὐτοῖς λέγων Ὁρᾶτε καί βλέπετε ἀπό τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καί ἀπό τῆς ζύμης τῶν Ἡρῳδιανῶν Ἡρῴδου οἱ Καί δέ διελογίζοντο πρός ἀλλήλους λέγοντες ὅτι ἄρτους οὐκ ἔχομεν εἶχαν ἔχουσιν Καί γνούς ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς Τί διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν ἑαυτοῖς ὀλιγόπιστοι ὅτι ἄρτους οὐκ ἔχετε Οὔπω νοεῖτε οὐδέ συνίετε ἔτι πεπωρωμένην πεπωρωμένη πεπηρωμένη Ἔχετε ἐστίν τήν ἡ καρδίαν καρδία ὑμῶν ὀφθαλμούς Ἔχοντες Ἔχετε καί οὒ βλέπετε βλέπεται βλέπουσιν Καί ὦτα ἔχοντες ἔχετε ἔχοντε καί οὐκ ἀκούετε ἀκούεται οὔπω νοεῖτε οὐδέ Καί οὒ μνημονεύετε μνημονεύεται Ὅτε τούς πέντε ἄρτους τούς ἔκλασα εἰς τούς πεντακισχιλίους καί πόσους κοφίνους πλήρεις κλασμάτων πλήρεις ἤρατε πλήρεις Λέγουσιν αὐτῷ Δώδεκα ὅτε Δέ καί τούς ἑπτά ἄρτους εἰς τούς τετρακισχιλίους πόσων πόσας σπυρίδων σπυρίδας πληρώματα τῶν κλασμάτων πληρώματα ἤρατε Οἱ καί δέ εἶπον λέγουσιν αὐτῷ Ἑπτά Καί ἔλεγεν λέγει αὐτοῖς Πῶς οὔπω οὒ συννοεῖτε νοεῖτε συνίετε Καί ἔρχονται ἔρχεται εἰς Βηθανίαν Βηθσαϊδάν καί φέρουσιν αὐτῷ τυφλόν καί παρακαλοῦσιν αὐτόν ἵνα αὐτοῦ ἅψηται Καί λαβόμενος ἐπιλαβόμενος τῆς τήν χειρός χεῖρα τοῦ τυφλοῦ αὐτοῦ ἐξήνεγκεν ἐξήγαγεν αὐτόν ἔξω τῆς κώμης καί ἐμπτύσας πτύσας εἰς τά ὄμματα αὐτοῦ καί ἐπιθείς τάς χεῖρας ἐπʼ αὐτῷ αὐτοῦ ἠρώτα ἐπηρώτα ἐπερωτᾷ αὐτόν Εἰ τὶ βλέπει Βλέπεις ὁ Καί δέ ἀναβλέψας ἔλεγεν λέγει εἶπεν Βλέπω τούς τοῦ ἀνθρώπους ἀνθρώπου ὅτι ὡς δένδρα ὁρῶ περιπατοῦντας καί Εἶτα πάλιν ἔθηκεν ἐπέθηκεν ἐπιθείς τάς χεῖρας αὐτοῦ ἐπί τούς ὀφθαλμούς αὐτοῦ καί ἤρξατο ἐποίησεν αὐτόν ἀναβλέψαι διέβλεψεν καί ἀπεκατεστάθη ἀπεκατέστη καί ὥστε ἐνέβλεψεν ἐνέβλεπεν ἀνέβλεπεν ἔβλεψεν ἀναβλέψαι παντᾶ τηλαυγῶς δηλαυγῶς ἅπαντας ἅπαντα παντᾶ Καί ἀπέστειλεν αὐτόν εἰς τόν οἶκον αὐτόν αὐτοῦ καί λέγων λέγει αὐτῷ Ὕπαγε εἰς τόν οἶκον σοῦ καί Μηδέ Μή μηδενί εἴπῃς εἰς τήν κώμην εἰσέλθῃς μηδέ εἴπῃς τινί ἐν τῇ πόλει κώμῃ Καί ἐξῆλθεν ὁ Ἰησοῦς καί οἱ μαθηταί αὐτοῦ εἰς τάς κώμας Καισαρείας Καισάρειαν τῆς Φιλίππου Καί ἐν τῇ ὁδῷ ἐπηρώτα τούς μαθητάς αὐτοῦ ἐπηρώτα λέγων αὐτοῖς αὐτούς Τίνα μέ λέγουσιν εἶναι οἱ ἄνθρωποι εἶναι οἱ Δέ ἀπεκρίθησαν εἶπαν αὐτῷ λέγοντες οἱ μέν ὅτι Ἰωάννην τόν Βαπτιστήν καί ἄλλοι δέ Ἠλίαν ἄλλοι δέ ὡς ὅτι ἕνα εἱς τῶν προφητῶν Καί αὐτός δέ ἐπηρώτα λέγει αὐτούς αὐτοῖς ὑμεῖς Δέ τίνα μέ λέγετε εἶναι καί ἀποκριθείς Δέ ὁ Πέτρος λέγει αὐτῷ Σύ εἶ ὁ Χριστός ὁ υἱός τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος Καί ἐπετίμησεν αὐτοῖς αὐτῷ ἵνα μηδενί λέγωσιν εἴπωσιν λέγουσιν περί αὐτοῦ Καί ἀπό τότε ἤρξατο διδάσκειν αὐτούς ὅτι δεῖ τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου πολλά παθεῖν καί ἀποδοκιμασθῆναι ὑπό ἀπό τῶν πρεσβυτέρων καί ἀπό τῶν ἀρχιερέων καί τῶν γραμματέων καί ἀποκτανθῆναι καί μετά τῇ τρεῖς τρίτῃ ἡμέρας ἡμέρᾳ ἀναστῆναι Καί παρρησίᾳ τόν λόγον ἐλάλει Καί προσλαβόμενος αὐτόν ὁ Πέτρος αὐτόν ἤρξατο ἐπιτιμᾶν αὐτῷ ὁ Δέ Ἰησοῦς ἐπιστραφείς καί ἰδών εἰδώς τούς μαθητάς αὐτοῦ ἐπετίμησεν τῷ Πέτρῳ καί λέγων λέγει Ὕπαγε ὀπίσω μού Σατανᾶ ὅτι οὒ φρονεῖς τά τοῦ Θεοῦ ἀλλά τά τῶν ἀνθρώπων Καί προσκαλεσάμενος τόν ὄχλον σύν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς Εἰ τὶς Ὅστις θέλει ὀπίσω μού ἀκολουθεῖν ἐλθεῖν ἀπαρνησάσθω ἀρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω ἄρας τόν σταυρόν ἑαυτοῦ αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοί ὅς Γάρ ἐάν ἄν θέλῃ τήν ἑαυτοῦ ψυχήν αὐτοῦ σῶσαι ἀπολέσει αὐτήν ὅς δʼ ἄν ἀπολέσει ἀπολέσῃ τήν αὐτήν ἑαυτοῦ ψυχήν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ καί τοῦ εὐαγγελίου οὗτος σώσει αὐτήν τί Γάρ ὠφελήσει ὠφελεῖ τόν ἄνθρωπον ἄνθρωπος ἐάν κερδήσῃ κερδῆσαι τόν κόσμον ὅλον κερδήσῃ καί ζημιωθῇ ζημιωθῆναι τήν ἑαυτοῦ ψυχήν αὐτοῦ ἤ τί Γάρ δώσει δοῖ ὁ ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς ἑαυτοῦ αὐτοῦ αὐτῷ ὅς Δʼ Γάρ ἐάν ἄν ἐπαισχυνθῇ ἐπαισχυνθήσεται μέν μέ καί τούς ἐμούς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καί ἁμαρτωλῷ καί ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτόν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ Πατρός αὐτοῦ καί μετά τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων Καί ἔλεγεν αὐτοῖς Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσίν τινές ὧδε τῶν ὧδε ἑστηκότων μετʼ ἐμοῦ ὧδε οἵτινες οὒ μή γεύσωνται θανάτου ἕως ἄν ἴδωσιν τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει Καί μετά ἡμέρας ἕξ παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς παραλαμβάνει τόν Πέτρον καί τόν Ἰάκωβον καί τόν Ἰωάννην Ἰάννην καί ἀνάγει ἀναφέρει αὐτούς εἰς ὄρος ὑψηλόν λίαν κατʼ ἰδίαν μόνους Καί ἐν τῷ προσεύχεσθαι αὐτούς μετεμορφώθη τά τέ μορφωθῇ ὁ Ἰησοῦς ἔμπροσθεν αὐτῶν καί τά ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένοντο ἐγένετο στίλβοντα λευκά λίαν ὡς χιών οἷα ὡς γναφεύς ἐπί τῆς γῆς οὒ δύναται οὕτως τὶς λευκᾶναι ἐπί τῆς γῆς λευκᾶναι Καί ἰδού ὤφθη αὐτοῖς αὐτός Ἠλίας σύν Μωϋσῇ καί ἦσαν λαλοῦντες συλλαλοῦντες συνελάλουν τῷ Ἰησοῦ Καί ἀποκριθείς ὁ Πέτρος λέγει εἶπεν Πέτρος τῷ Ἰησοῦ Ῥαββί καλόν ἐστίν ἡμάς ὧδε ἡμάς εἶναι καί θέλεις ποιήσωμεν ποιήσω ὧδε σκηνάς τρεῖς σκηνάς σοί μίαν καί Μωϋσεῖ μίαν καί Ἠλίᾳ μίαν οὒ Γάρ ᾔδει τί ἀποκριθῇ ἀπεκρίθη λαλήσῃ λαλήσει λαλεῖ ἦσαν ἔκφοβοι γάρ ἐγένοντο ἔκφοβοι Καί ἰδού ἐγένετο νεφέλη ἐπισκιάζουσα αὐτοῖς αὐτούς καί ἐγένετο ἦλθεν φωνή ἐκ τῆς νεφέλης φωνή λέγουσα Οὗτος μού ἐστίν ὁ Υἱός μού ὁ ἀγαπητός ἐν ᾧ ηὐδόκησα αὐτοῦ ἀκούετε αὐτοῦ Καί εὐθέως ἐξάπινα περιβλεψάμενοι περιβλεπόμενοι οὐκέτι οὐδένα εἶδον μετά ἑαυτῶν εἰ ἀλλά μή τόν Ἰησοῦν μόνον μεθʼ ἑαυτῶν Καί καταβαινόντων δέ αὐτῶν ἐκ ἀπό τοῦ ὄρους διεστείλατο αὐτοῖς ἵνα μηδενί διηγήσωνται ἅ εἶδον ἐξἡγήσονται διηγήσωνται εἰ μή ὅταν ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ οἱ Καί δέ τόν λόγον ἐκράτησαν πρός ἑαυτούς συζητοῦντες τί ἐστίν ὅταν τό ἐκ νεκρῶν ἀναστῆναι ἀναστῇ Καί ἐπηρώτων ἐπηρώτησαν αὐτόν λέγοντες ὅτι Τί οὖν λέγουσιν οἱ Φαρισαῖοι καί Οἱ γραμματεῖς λέγουσιν ὅτι Ἠλίαν δεῖ ἐλθεῖν διελθεῖν πρῶτον ἐλθεῖν ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν ἔφη αὐτοῖς Εἰ Ἠλίας μέν ἐλθών πρῶτος πρῶτον ἀποκαθιστάνει ἀποκαταστάνει ἀποκαθιστᾷ παντᾶ καί πῶς καθώς γέγραπται ἐπί τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου ἵνα πολλά πάθῃ καί ἐξουδενηθῇ Ἀλλά λέγω ὑμῖν ὅτι καί ἤδη Ἠλίας ἤδη ἐλήλυθεν ἦλθεν καί ἐποίησαν αὐτῷ ὅσα ἠθέλησαν ἤθελον καθώς γέγραπται ἐπʼ αὐτόν αὐτῷ Καί ἐλθών ἐλθόντες πρός τούς μαθητάς εἶδεν εἶδον ὄχλον πολύν πρός περί αὐτούς καί τούς γραμματεῖς συζητοῦντας πρός ἑαυτούς αὐτούς αὐτοῖς Καί εὐθύς πᾶς ὁ ὄχλος ἰδών ἰδόντες αὐτόν τόν Ἰησοῦν ἐθάμβησαν ἐξεθαμβήθη ἐξεθαμβήθησαν καί προσχαίροντες προτρέχοντες προστρέχοντες ἠσπάζοντο αὐτόν Καί ἐπηρώτησεν αὐτούς τούς γραμματεῖς Τί συζητεῖτε πρός ἐν ἑαυτούς αὐτούς ὑμῖν Καί ἀποκριθείς ἀπεκρίθη αὐτῷ εἱς ἐκ τοῦ ὄχλου εἱς εἶπεν αὐτῷ Διδάσκαλε ἤνεγκα τόν υἱόν μού πρός σέ ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον Καί ὅπου ἐάν ἄν αὐτόν καταλάβῃ ῥάσσει ῥήσσει αὐτόν καί ἀφρίζει καί τρίζει τούς ὀδόντας αὐτοῦ καί ξηραίνεται Καί εἶπα τοῖς μαθηταῖς σοῦ ἵνα αὐτό ἐκβάλωσιν καί οὐκ ἠδυνήθησαν ἴσχυσαν ἐκβαλεῖν αὐτό ὁ Καί Δέ ἀποκριθείς αὐτῷ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγει εἶπεν Ὦ γενεά ἄπιστος καί διεστραμμένη Ἕως πότε πρός ὑμᾶς ἔσομαι Ἕως πότε ἀνέξομαι ἀνέξωμαι ὑμῶν Φέρετε αὐτόν πρός μέ Καί ἤνεγκαν αὐτόν πρός αὐτόν Καί ἰδών αὐτόν εὐθέως τό πνεῦμα εὐθύς συνεσπάραξεν ἐτάραξεν ἐσπάραξεν αὐτόν καί πεσών ἐπί τῆς γῆς ἐκυλίετο ἀφρίζων Καί ἐπηρώτησεν αὐτοῦ τόν πατέρα αὐτοῦ λέγων Πόσος χρόνος ἐστίν ἕως ὡς ἐξ οὗ τοῦτο γέγονεν αὐτῷ ὁ Δέ εἶπεν Ἐκ παιδός παιδιόθεν Καί πολλάκις αὐτόν καί εἰς τό πῦρ αὐτόν ἔβαλεν καί εἰς ὕδατα βάλλει ἵνα ἀπολέσῃ αὐτόν ἀπολέσῃ Ἀλλά ἔτι εἰ τὶ δύνασαι δύνῃ βοήθησον ἡμῖν κύριε σπλαγχνισθείς ἐφʼ ἡμάς κύριε ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ τοῦτο τό Εἰ δύνασαι δύνῃ πιστεῦσαι Παντᾶ δυνατά τῷ πιστεύοντι Καί εὐθέως κράξας ὁ τό πατήρ πνεῦμα τοῦ παιδαρίου παιδίου μετά δακρύων ἔλεγεν λέγει εἶπεν Πιστεύω κύριε βοήθει βοήθησον μού τῇ ἀπιστίᾳ μού καί ὅτε ἰδών εἶδεν Δέ ὁ Ἰησοῦς ὅτι συντρέχει ἐπισυντρέχει ὁ ὄχλος ἐπετίμησεν τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ λέγων εἰπών αὐτῷ Τὸ πνεῦμα Τὸ Ἄλαλον καί κωφόν πνεῦμα ἐγώ ἐγώ σοί ἐπιτάσσω σοί ἔξελθε ἀπʼ ἐξ αὐτοῦ καί μηκέτι εἰσέλθῃς εἰς αὐτόν Καί κράξαν κράξας καί πολλά σπαράξαν σπαράξας αὐτόν ἐξῆλθεν ἀπʼ αὐτοῦ καί ἐγένετο ὡς ὡσεί νεκρός ὥστε τούς πολλούς λέγειν λέγοντας ὅτι ἀπέθανεν ὁ Δέ Ἰησοῦς κρατήσας αὐτόν τῆς χειρός αὐτοῦ ἤγειρεν αὐτόν καί ἀνέστη Καί εἰσελθόντα εἰσελθόντι εἰσελθόντος αὐτόν αὐτοῦ εἰς τόν οἶκον αὐτῷ προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταί αὐτοῦ ἐπηρώτων αὐτόν κατʼ ἰδίαν αὐτῷ καί ἐπηρώτων ἐπηρώτησαν ἐπερώτουν ἠρώτησαν ἠρώτων αὐτόν λέγοντες Ὅτι Διά τί Ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό Καί εἶπεν αὐτοῖς Τοῦτο τό γένος ἐν οὒ οὐδενί οὐδέν δύναται ἐξελθεῖν εἰ μή ἐν προσευχῇ καί νηστείᾳ Κἀκεῖθεν Καί ἐκεῖθεν ἐξελθόντες ἐπορεύοντο παρεπορεύοντο διά τῆς Γαλιλαίας καί οὐκ ἤθελεν ἵνα τὶς γνοῖ ἐδίδασκεν γάρ τούς μαθητάς αὐτοῦ καί ἔλεγεν λέγει αὐτοῖς ὅτι Ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς χεῖρας ἀνθρώπων ἀνθρώπου καί ἀποκτενοῦσιν αὐτόν καί ἀποκτανθείς μετά τῇ τρεῖς τρίτῃ ἡμέρας ἡμέρᾳ ἐγείρεται ἀναστήσεται οἱ Δέ ἠγνόουν τό ῥῆμα καί ἐφοβοῦντο αὐτόν ἐρωτῆσαι ἐπερωτῆσαι Καί ἦλθον ἦλθεν ἦλθοσαν εἰς Καφαρναούμ Καί ἐν τῇ οἰκίᾳ γενόμενος ἐπηρώτα αὐτούς Τί ἐν τῇ ὁδῷ πρός ἑαυτούς διελογίζεσθε διελέχθητε πρός ἑαυτούς οἱ Δέ ἐσιώπων πρός ἀλλήλους γάρ διελέχθησαν ἐν τῇ ὁδῷ τίς αὐτῶν μείζων μεῖζον εἴη ἐστίν γένηται αὐτῶν τότε Καί καθίσας ἐφώνησεν τούς δώδεκα καί λέγει αὐτοῖς Εἰ τὶς θέλει πρῶτος εἶναι ἔσται πάντων ἔσχατος καί πάντων διάκονος Καί λαβών τό παιδίον ἔστησεν αὐτό αὐτόν ἐν μέσῳ αὐτῶν καί εἶπεν ἐναγκαλισάμενος ἀναγκαλισάμενος ἀνακλεισάμενος αὐτό εἶπεν αὐτοῖς Ὅς ἄν ἐάν ἕν ἐκ τῶν τοιούτων παιδίων παιδίον τούτων δέξηται ἕν ἐπί τῷ ὀνόματι μού ἐμέ δέχεται καί ὅς ἄν ἐάν ἐμέ δέξηται δέχηται δέχεται οὐκ ἐμέ δέχεται ἀλλά τόν ἀποστείλαντα μέ Καί Ἀπεκρίθη Ἀποκριθείς δέ ἔφη αὐτῷ Ὁ Ἰωάννης καί λέγων εἶπεν Διδάσκαλε εἴδομεν τινά ἐν τῷ ὀνόματι σοῦ ἐκβάλλοντα δαιμόνια ὅς οὐκ ἀκολουθεῖ ἠκολούθει μεθʼ ἡμῶν ἡμῖν καί ἐκωλύσαμεν ἐκωλύομεν αὐτόν ὅτι οὐκ ἀκολουθεῖ ἠκολούθει ἡμῖν ὁ Δέ Ἰησοῦς ἀποκριθείς εἶπεν Μή κωλύετε αὐτόν οὐδείς γάρ ἐστίν ὅς ποιήσει δύναμιν ἐν ἐπί τῷ ὀνόματι μού καί δυνήσεται δυνήσονται ταχύ μέ κακολογῆσαι μέ ὅς Γάρ οὐκ ἐστίν καθʼ ὑμῶν ἡμῶν ὑπέρ ὑμῶν ἡμῶν ἐστίν ὅς ἄν Γάρ ἐάν ἄν ποτίσῃ ὑμᾶς ποτήριον ὕδατος ἐν τῷ ὀνόματι μού ὅτι ἐμόν Χριστοῦ Χριστός ἐστέ ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι οὒ μή ἀπολέσῃ ἀπολέσει τόν μισθόν αὐτοῦ Καί ὅς ἐάν ἄν σκανδαλίσῃ σκανδαλίζῃ ἕνα τῶν μικρῶν μού τούτων τῶν πιστευόντων πίστιν ἐχόντων εἰς ἐμέ καλόν ἐστίν αὐτῷ ἐστίν μᾶλλον εἰ περίκειται περιέκειτο λίθος μύλος μύλον μυλικός ὀνικός ὀνικὸν περί ἐπί τόν τράχηλον αὐτοῦ καί βέβληται ἐβλήθη εἰς τήν θάλασσαν ἐβλήθη Καί ἐάν σκανδαλίζῃ σκανδαλίσῃ σέ ἡ χείρ σοῦ ἀπόκοψον αὐτήν καλόν σοί ἐστίν σέ σοί κυλλόν εἰσελθεῖν εἰς τήν ζωήν εἰσελθεῖν κυλλόν ἤ τάς δύο χεῖρας ἔχοντα βληθῆναι εἰσελθεῖν ἀπελθεῖν εἰς τήν Γέενναν ὅπου ἐστίν εἰς τό πῦρ τό ἄσβεστον Ὅπου Ὁ σκώληξ αὐτῶν οὒ τελευτᾷ καί τό πῦρ οὒ σβέννυται κἄν Καί ἐάν ὁ πούς σοῦ σκανδαλίζῃ σκανδαλίσῃ σκανδαλίζει σέ κόψον ἀπόκοψον αὐτόν αὐτήν καλόν γάρ σοί ἐστίν σοί σέ χωλόν εἰσελθεῖν εἰς τήν ζωήν αἰώνιον εἰσελθεῖν κυλλόν ἤ χωλόν ἤ τούς δύο πόδας ἔχοντα ἀπελθεῖν βληθῆναι εἰς τήν Γέενναν βληθῆναι εἰς τό πῦρ τό ἄσβεστον Ὅπου Ὁ σκώληξ αὐτῶν οὒ τελευτᾷ καί τό πῦρ οὒ σβέννυται Καί εἰ ἐάν ὁ ὀφθαλμός σοῦ εἰ σκανδαλίζῃ σκανδαλίσῃ σκανδαλίζει σέ ἔκβαλε αὐτόν καλόν σοί σέ ἐστίν μονόφθαλμον εἰσελθεῖν εἰς τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν ἤ δύο ὀφθαλμούς ἔχοντα ἀπελθεῖν βληθῆναι εἰς τήν Γέενναν τοῦ πυρός ὅπου Ὁ σκώληξ αὐτῶν οὒ τελευτᾷ καί τό πῦρ οὒ σβέννυται πᾶς Γάρ ἐν πυρί ἁλισθήσεται ἁλισγηθήσεται καί πάσα γάρ θυσία ἁλί ἁλισθήσεται καλόν Τό ἅλας ἐάν δέ τό ἅλας μωρανθῇ ἄναλον γένηται γενήσεται ἐν τίνι αὐτό ἀρτύσετε ὑμεῖς οὖν Ἔχετε ἐν ἑαυτοῖς ἔχεται ἅλα καί εἰρηνεύετε ἐν ἀλλήλοις κἀκεῖθεν Καί ἐκεῖθεν ἀναστάς ἔρχεται εἰς τά ὅρια τῆς Ἰουδαίας καί διά τοῦ πέραν τοῦ Ἰορδάνου καί συνέρχεται συμπορεύονται συμπορεύεται πάλιν ὁ ὄχλος ὄχλοι πρός αὐτόν καί ὡς εἰώθει καί πάλιν ἐδίδασκεν αὐτούς Καί προσελθόντες οἱ δέ Φαρισαῖοι προσελθόντες πάλιν ἐδίδασκεν αὐτούς Καί ἐπηρώτων ἐπηρώτησαν ἐπήρουν αὐτόν αὐτοῦ Εἰ Ἔξεστιν ἀνδρί γυναῖκα ἀπολῦσαι Πειράζοντες αὐτόν ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν αὐτοῖς Τί ὑμῖν ἐτείλατο ἐνετείλατο Μωϋσῆς οἱ Δέ εἶπαν Μωϋσῆς ἐπέτρεψεν Μωϋσῆς Βιβλίον ἀποστασίου δοῦναι γράψαι καί ἀπολῦσαι καί ἀποκριθείς ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς πρός τήν σκληροκαρδίαν ὑμῶν Ἔγραψεν Μωϋσῆς ὑμῖν τήν ἐντολήν ταύτην ἀπό δέ ἀρχῆς κτίσεως Ἄρσεν καί θῆλυ θῆλυν ἐποίησεν αὐτούς ὁ Θεός καί εἶπεν Ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἕκαστος ἄνθρωπος ἀνθρώπων τόν πατέρα αὐτοῦ καί τήν μητέρα ἑαυτοῦ αὐτοῦ καί προσκολληθήσεται πρός τήν τῇ γυναῖκα γυναικί αὐτοῦ καί ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν Ὥστε οὐκ οὐκέτι εἰσίν δύο ἀλλά μία σάρξ μία ὅ Οὖν ὁ Θεός ἔζευξεν συνέζευξεν ἄνθρωπος μή χωριζέτω Καί εἰ εἰς ἐν τήν τῇ οἰκίαν οἰκίᾳ πάλιν ἐπηρώτησαν οἱ μαθηταί αὐτοῦ περί τούτου τούτων τοῦ τοῦ αὐτοῦ αὐτοῦ λόγου ἐπηρώτων ἐπηρώτησαν αὐτόν αὐτοῖς Καί λέγει αὐτοῖς Ὅς ἄν ἐάν ἀπολύσῃ τήν γυναῖκα γυνή τόν ἄνδρα αὐτοῦ αὐτῆς καί ἄλλην γαμήσῃ ἄλλην ἄλλον μοιχᾶται ἐπʼ αὐτήν Καί ἐάν αὐτή γυνή ἀνήρ ἀπολύσῃ ἀπολύσασα ἐξέλθῃ ἀπό τόν τήν τοῦ γυναῖκα ἄνδρα ἀνδρός αὐτῆς καί γαμήσῃ γαμηθῇ ἄλλον ἄλλῳ γαμήσῃ μοιχᾶται Καί προσέφερον αὐτῷ παιδία ἵνα ἅψηται αὐτῶν ἅψηται οἱ δέ μαθηταί αὐτοῦ ἐπετίμων ἐπετίμησαν αὐτοῖς τοῖς προσφέρουσιν ἰδών Δέ ὁ Ἰησοῦς ἠγανάκτησεν καί ἐπιτιμήσας εἶπεν αὐτοῖς εἶπεν Ἄφετε τά παιδάρια παιδία ἔρχεσθαι πρός μέ καί μή κωλύετε αὐτά τῶν γάρ τοιούτων ἐστίν ἡ Βασιλεία τοῦ τῶν Θεοῦ οὐρανῶν Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅς ἄν ἐάν μή δέξηται τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ὡς παιδίον οὒ μή εἰσέλθῃ εἰς αὐτήν εἰσελεύσεται Καί προσκαλεσάμενος ἐναγκαλισάμενος αὐτά κατευλόγει τιθείς ἐτίθει ἐπιτίθει τάς χεῖρας ἐπʼ αὐτά καί εὐλόγει αὐτά Καί ἐκπορευομένου αὐτοῦ εἰς ὁδόν ἰδού τὶς πλούσιος προσδραμών εἱς καί γονυπετήσας γονυπετῶν αὐτόν ἠρώτα ἐπηρώτα αὐτόν λέγων Διδάσκαλε Ἀγαθέ τί ποιήσω ἵνα ζωήν αἰώνιον κληρονομήσω ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ Τί μέ λέγεις ἀγαθόν Οὐδείς ἀγαθός εἰ μή μόνος εἱς ὁ Θεός τάς ἐντολάς Οἶδας Μή μοιχεύσῃς μή πορνεύσῃς φονεύσῃς μή μοιχεύσῃς μή κλέψῃς μή ψευδομαρτυρήσῃς ψευδομαρτυρήσεις μή ἀποστερήσῃς ἀποστερήσεις Τίμα τόν πατέρα σοῦ καί τήν μητέρα σοῦ ὁ Καί Δέ ἀποκριθείς εἶπεν ἔφη αὐτῷ Διδάσκαλε ταῦτα παντᾶ ταῦτα ἐφυλαξάμην ἐφύλαξα ἐκ νεότητος μού τί ὑστερῶ ἔτι ὁ ὁ Δέ Ἰησοῦς ἐμβλέψας αὐτῷ ἠγάπησεν αὐτόν αὐτῷ καί εἶπεν αὐτῷ ἔτι Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι Ἕν σοί σέ ὑστερεῖ ὕπαγε ὅσα ἔχεις πώλησον καί δός τοῖς πτωχοῖς καί ἕξεις θησαυρόν ἐν οὐρανῷ οὐρανοῖς καί δεῦρο ἀκολούθει μοί ἄρας τόν σταυρόν σοῦ δεῦρο ἀκολούθει μοί ὁ Δέ στυγνάσας ἐστυγνάσεν ἀπό ἐπί τούτῳ τῷ τοῦ λόγῳ λόγου καί ἀπῆλθεν ἀπʼ αὐτοῦ λυπούμενος λυποῦ μέ ἦν γάρ ἔχων κτήματα πολλά χρήματα Καί περιβλεψάμενος ὁ Ἰησοῦς λέγει ἔλεγεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ Πῶς δυσκόλως οἱ τά χρήματα ἔχοντες εἰς τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελεύσονται οἱ Δέ μαθηταί αὐτοῦ ἐθαμβοῦντο ἐπί τοῖς λόγοις αὐτοῦ ὁ Δέ Ἰησοῦς πάλιν ἀποκριθείς λέγει αὐτοῖς τεκνία Τέκνα πῶς δύσκολον ἐστίν τούς πεποιθότας ἐπί τοῖς χρήμασιν εἰς τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν πλούσιον εὐκοπώτερον τάχιον Δέ Ἐστίν κάμηλον κάμηλος διά τῆς τρυμαλιᾶς τρήματος τρυμαλίδος τῆς ῥαφίδος εἰσελθεῖν διελθεῖν διελεύσεται ἤ πλούσιον πλούσιος εἰς τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ πλούσιον εἰσελθεῖν οἱ Δέ περισσῶς ἐξεπλήσσοντο λέγοντες πρός αὐτόν ἑαυτούς Καί τίς δύναται δυνήσεται σωθῆναι ἐμβλέψας Δέ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγει εἶπεν Παρά μέν ἀνθρώποις τοῦτο ἀδύνατον ἀλλʼ οὒ παρά τῷ Θεῷ παντᾶ γάρ δυνατά ἐστίν παρά δέ τῷ Θεῷ δυνατόν καί ἤρξατο αὐτῷ λέγειν Ὁ Πέτρος λέγειν αὐτῷ Ἰδού ἡμεῖς παντᾶ ἀφήκαμεν παντᾶ καί ἠκολουθήκαμεν ἠκολουθήσαμεν σοί τί ἄρα ἔσται ἡμῖν Καί ἀποκριθείς ἔφη Δέ αὐτῷ Ὁ Ἰησοῦς εἶπεν Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐδείς ἐστίν ὅς ἀφῆκεν οἰκίαν ἤ ἀδελφούς ἤ ἀδελφάς ἤ πατέρα ἤ μητέρα ἤ πατέρα ἤ γυναῖκα ἤ τέκνα ἤ ἀγρούς ἕνεκεν ἐμοῦ ἤ καί ἕνεκεν τοῦ εὐαγγελίου ὅς ἄν ἐάν μή ἀπολάβῃ λάβῃ ἑκατονταπλασίονα νῦν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ ὅς δέ ἀφῆκεν οἰκίας οἰκίαν καί ἀδελφούς καί ἀδελφάς καί ἀδελφούς καί μητέρας μητέρα καί τέκνα καί ἀγρούς μετά διωγμῶν διωγμοῦ καί ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ ζωήν αἰώνιον λήμψεται πολλοί Δέ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι καί οἱ ἔσχατοι πρῶτοι ἦσαν Δέ ἐν τῇ ὁδῷ ἀναβαίνοντες εἰς Ἱεροσόλυμα καί ἦν προσάγων προάγων αὐτούς ὁ Ἰησοῦς καί ἐθαμβοῦντο οἱ καί δέ ἀκολουθοῦντες αὐτῷ ἐφοβοῦντο Καί παραλαβών πάλιν τούς δώδεκα ἤρξατο αὐτοῖς λέγειν τά μέλλοντα αὐτῷ συμβαίνειν Ὅτι Ἰδού ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα καί ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσιν καί τοῖς γραμματεῦσιν καί κατακρινοῦσιν αὐτόν θανάτῳ θανάτου καί παραδώσουσιν αὐτόν τοῖς ἔθνεσιν Καί ἐμπαίξουσιν αὐτῷ καί μαστιγώσουσιν αὐτόν καί ἐμπτύσουσιν ἐμπτύουσιν ἐμπτύσωσιν αὐτῷ καί μαστιγώσουσιν αὐτόν καί ἀποκτενοῦσιν αὐτόν καί μετά τῇ τρεῖς τρίτῃ ἡμέρας ἡμέρᾳ ἀναστήσεται Καί προσῆλθον προσελθόντες παραπορεύονται προσπορεύονται αὐτῷ Ἰάκωβος καί Ἰωάννης οἱ δύο υἱοί Ζεβεδαίου καί λέγοντες λέγουσιν αὐτῷ Διδάσκαλε θέλομεν θέλωμεν ἵνα ὅτι ὅ ἄν ἐάν αἰτήσωμεν αἰτήσομέν σέ αἰτησώμεθα ἐρωτήσωμεν ποιήσῃς ἡμῖν ὁ Δέ εἶπεν λέγει αὐτοῖς Τί θέλετε μέ ποιῆσαι ποιήσω μέ ὑμῖν οἱ Καί Δέ εἶπαν αὐτῷ Δός ἡμῖν ἵνα εἱς σοῦ ἐκ δεξιῶν σοῦ καί εἱς σοῦ ἐξ ἀριστερῶν εὐωνύμων σοῦ καθίσωμεν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῇ τῆς δόξῃ δόξης σοῦ ὁ Δέ Ἰησοῦς ἀποκριθείς εἶπεν αὐτοῖς αὐτῷ Οὐκ οἴδατε τό τί αἰτεῖσθε Δύνασθε πιεῖν τό ποτήριον ὅ ἐγώ πίνω ἤ καί τό βάπτισμα ὅ ἐγώ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι οἱ Δέ εἶπαν αὐτῷ Δυνάμεθα Δυνόμεθα ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Τό μέν ποτήριον ὅ ἐγώ πίνω πίεσθε καί τό βάπτισμα ὅ ἐγώ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε τό δέ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μού ἤ καί ἐξ εὐωνύμων μού οὐκ ἐστίν ἐμόν δοῦναι ἀλλʼ οἷς οἱ ἡτοίμασται ὑπό τοῦ Πατρός μού Καί ἀκούσαντες οἱ λοιποί δέκα ἤρξαντο ἀγανακτεῖν ἠγανάκτησαν καί περί τῶν τοῦ δύο ἀδελφῶν Ἰακώβου καί Ἰωάννου ὁ Καί δέ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτούς ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς Οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν καί κατακυριεύουσιν κατακυριεύσουσιν αὐτῶν καί οὗ οἱ μεγάλοι βασιλεῖς αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν οὐχ οὕτως Δέ ἔσται ἐστίν ἐν ὑμῖν ἀλλʼ ὅστις ὅς ἄν ἐάν θέλῃ γενέσθαι μέγας γενέσθαι ἐν ὑμῖν μέγας γενέσθαι εἶναι ἔσται ἔστω ὑμῶν διάκονος ὑμῶν καί ὅς ἐάν ἄν θέλῃ ἐν ὑμῖν ὑμῶν εἶναι γενέσθαι πρῶτος ἔσται ὑμῶν πάντων δοῦλος καί Γάρ ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου οὐκ ἦλθεν διακονηθῆναι ἀλλά διακονῆσαι καί δοῦναι τήν ψυχήν αὐτοῦ λουτρόν λύτρον ἀντί πολλῶν Καί ἔρχονται ἔρχεται εἰς Ἰεριχώ Καί ἐκπορευομένου αὐτοῦ ἀπό Ἰεριχώ ἐκεῖθεν καί μετά τῶν μαθητῶν αὐτοῦ καί ὄχλου ἱκανοῦ ὁ υἱός Τιμαίου Βαρτιμαῖος ὁ τυφλός καί προσαίτης ἐκάθητο παρά τήν ὁδόν ἐπαιτῶν προσαιτῶν Καί ἀκούσας ὅτι Ἰησοῦς ἐστίν ὁ Ναζαρηνός Ναζωραῖος ἐστίν ἤρξατο κράζειν καί λέγειν Ὁ Υἱέ Δαυίδ Ἰησοῦ ἐλέησον μέ Καί ἐπετίμων αὐτῷ αὐτοί πολλοί ἵνα σιωπήσῃ Καί ἐπετίμων αὐτῷ πολλοί ὁ δέ πολλῷ μᾶλλον ἔκραζεν Υἱέ Δαυίδ ἐλέησον μέ Καί στάς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν Φωνήσατε αὐτόν φωνηθῆναι οἱ Καί δέ φωνοῦσι λέγουσιν τόν τῷ τυφλόν τυφλῷ λέγοντες αὐτῷ Θάρσει θαρρῶν ἔγειρε ἐγεῖραι φωνεῖ σέ ὁ Δέ ἀποβαλών τό ἱμάτιον αὐτοῦ ἀναπηδήσας ἀναστάς ἦλθεν πρός αὐτόν τόν Ἰησοῦν Καί ἀποκριθείς λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν Τί σοί θέλεις ποιήσω σοί ὁ Δέ τυφλός εἶπεν αὐτῷ Κύριε Ῥαββί Ῥαββουνί ἵνα ἀναβλέψω καί ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ Ὕπαγε ἡ πίστις σοῦ σέσωκεν σέ Καί εὐθέως ἀνέβλεψεν καί ἠκολούθει αὐτῷ τῷ Ἰησοῦ ἐν τῇ ὁδῷ Καί ὅτε ἐγγίζουσιν ἤγγιζεν εἰς Ἱεροσόλυμα καί εἰς Βηθφαγή καί εἰς Βηθανίαν πρός τό Ὄρος τῶν τό Ἐλαιῶν ἔπεμψεν ἀποστέλλει δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ καί λέγει λέγων εἶπεν αὐτοῖς Ὑπάγετε εἰς τήν κατέναντι κώμην τήν κατέναντι ὑμῶν καί εὐθέως εἰσπορευόμενοι εἰς αὐτήν εὑρήσετε πῶλον δεδεμένον ἐφʼ ὅν ᾧ οὔπω οὐδείς πώποτε οὔπω ἀνθρώπων οὔπω καί κεκάθικεν ἐκάθισεν καθῆκεν ἐπικεκάθικεν λύσαντες λύσατε αὐτόν καί φέρετε ἀγάγετε Καί ἄν ἐάν τὶς ὑμῖν εἴπῃ Τί λύετε ποιεῖτε τόν τοῦ πῶλον τοῦτο Εἴπατε ὅτι Ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει καί εὐθύς αὐτόν πάλιν ἀποστέλλει ἀποστελεῖ πάλιν αὐτόν ὧδε Καί ἀπῆλθον ἀπελθόντες δέ καί εὗρον τόν πῶλον δεδεμένον πρός τήν θύραν τήν θύραν ἔξω ἐπί τοῦ ἀμφόδου καί λύουσιν αὐτόν Καί τινές δέ τῶν ἐκεῖ ἑστηκότων ἔλεγον αὐτοῖς Τί ποιεῖτε λύοντες τόν πῶλον οἱ Δέ εἶπον αὐτοῖς καθώς εἶπεν εἰρήκει ἐνετείλατο αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς καί ἀφῆκαν αὐτούς Καί φέρουσιν ἤγαγον ἄγουσιν τόν πῶλον πρός τόν Ἰησοῦν καί ἐπέβαλον ἐπιβάλλουσιν αὐτῷ αὐτῶν τά ἱμάτια ἑαυτῶν αὐτῶν αὐτῷ αὐτοῦ καί ἐκάθισεν ἐκάθισαν καθίζει ἐπʼ αὐτῷ αὐτόν Καί πολλοί δέ τά ἱμάτια ἑαυτῶν αὐτῶν ἔστρωσαν ἐστρώννυον εἰς ἐν τήν τῇ ὁδόν ὁδῷ ἄλλοι δέ στιβάδας ἔκοπτον κόψαντες ἐκ τῶν ἀγρῶν δένδρων καί ἐστρώννυον εἰς τήν ὁδόν Καί οἱ προσάγοντες προάγοντες καί οἱ ἀκολουθοῦντες ἔκραζον λέγοντες Ὡσαννά Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου καί Εὐλογημένη ἡ ἐρχομένη βασιλεία ἐν ὀνόματι Κυρίου τοῦ πατρός ἡμῶν Δαυίδ Ὡσαννά εἰρήνη ἐν τοῖς ὑψίστοις Καί εἰσῆλθεν εἰσελθών εἰς Ἱεροσόλυμα ὁ Ἰησοῦς καί εἰς τό ἱερόν καί περιβλεψάμενος παντᾶ ὀψίας ὀψέ ἤδη οὔσης τῆς ὥρας ἐξῆλθεν εἰς Βηθανίαν μετά τῶν δώδεκα μαθητῶν Καί τῇ ἐπαύριον αὔριον ὅν ἐξελθόντων ἐξελθόντα αὐτῶν ἀπό εἰς Βηθανίας Βηθανίαν ἐπείνασεν Καί ἰδών συκῆν μίαν ἀπό μακρόθεν συκῆν ἔχουσαν φύλλα ἦλθεν εἰς αὐτήν εἰ ἄρα ὡς εὑρήσει εὑρήσων ἰδεῖν ἐάν τὶ εὑρήσει ἐστίν εἰς ἐν αὐτῇ αὐτήν καί ἐλθών δέ ἐπʼ αὐτήν οὐδέν μηδέν εὗρεν εὑρών ἐν αὐτῇ εἰ μή φύλλα μόνον οὒ ὁ γάρ ἦν ὁ καιρός καρπός οὐκ ἦν σύκων Καί ἀποκριθείς ὁ δέ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς Μηκέτι μή εἱς ἀπό ἐκ σοῦ καρπόν φάγοι εἰς τόν αἰῶνα ἐκ σοῦ οὗ μηδείς καρπόν μηδείς φάγοι φάγῃ Καί ἤκουον ἤκουσαν οἱ μαθηταί αὐτοῦ Καί εἰσελθών ἔρχονται ἤρχοντο εἰς Ἱεροσόλυμα καί ὅτε ἦν εἰσελθών ὁ Ἰησοῦς εἰς ἐν τό τῷ ἱερόν ἱερῷ ἤρξατο ἐκβάλλειν ἐκεῖθεν καί τούς πωλοῦντας καί τούς ἀγοράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ αὐτῷ καί τάς τραπέζας τῶν κολλυβιστῶν ἐξέχεεν κατέστρεψεν καί τάς καθέδρας τῶν πωλούντων τάς περιστεράς περιστάς ἀνέστρεψεν κατέστρεψεν Καί οὐκ ἤφιεν ἵνα τὶς διενέγκῃ διενεγκεῖν τινά τὶς σκεῦος διά τοῦ ἱεροῦ Καί ἐδίδασκεν καί λέγων ἔλεγεν αὐτοῖς Οὒ γέγραπται ὅτι Ὁ οἶκος μού Οἶκος προσευχῆς κληθήσεται πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν ὑμεῖς Δέ ἐποιήσατε πεποιήκατε αὐτόν αὐτήν ἐποιήσατε Σπήλαιον λῃστῶν Καί ἤκουσαν οἱ ἀρχιερεῖς γραμματεῖς καί οἱ γραμματεῖς ἀρχιερεῖς καί ἐζήτουν πῶς αὐτόν ἀπολέσωσιν ἀπολέσουσιν ἐφοβοῦντο γάρ αὐτόν ὅτι πᾶς γάρ ὁ ὄχλος ἐξεπλήσσετο ἐξεπλήσσοντο ἐπί τῇ διδαχῇ αὐτοῦ Καί ὅταν ὅτε ὀψέ ἐγένετο ἐγίνετο ἐξεπορεύετο ἐξεπορεύοντο ἐκ ἔξω τῆς πόλεως ἐξεπορεύοντο Καί πρωΐ παραπορευόμενοι παρεπορεύετο τό πρωΐ καί εἶδον τήν συκῆν ἐξηραμμένην ἐκ ῥιζῶν Καί ἀναμνησθείς ὁ Πέτρος λέγει αὐτῷ Ῥαββί ἴδε ἰδού ἡ συκῆ ἥν κατηράσω ἐξήρανται ἐξηράνθη Καί ἀποκριθείς ὁ Ἰησοῦς λέγει αὐτοῖς Εἰ Ἔχετε πίστιν τοῦ Θεοῦ Ἀμήν γάρ λέγω ὑμῖν ὅτι ὅς ἐάν ἄν εἴπῃ τῷ ὄρει τούτῳ Ἄρθητι ἀρθῆναι καί βλήθητι βληθῆναι εἰς τήν θάλασσαν καί μή διακριθῇ διακριθῆς ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἀλλά πιστεύσῃ πιστεύῃ τό μέλλον ὅτι ὅ ἅ ἄν λέγει εἴπῃ λαλεῖ γίνεται γενήσεται ἔσται αὐτῷ ὅ ἐάν εἴπῃ Διά τοῦτο λέγω ὑμῖν παντᾶ ὅσα ἄν προσευχόμενοι προσεύχεσθε καί αἰτεῖσθε αἰτῆσθε πιστεύετε ὅτι ἐλάβετε λαμβάνετε λαμβάνεται λήμψεσθε καί ἔσται ὑμῖν Καί ὅταν στῆτε στήκετε στήκητε προσευχόμενοι ἀφίετε ἄφετε εἰ τὶ ἔχετε εἰ τὶ ἔχετε κατά τινός ἵνα καί ὁ Πατήρ ὑμῶν ὁ ὤν ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἀνῇ ἀφῇ ἀφήσει ὑμῖν τά παραπτώματα ὑμῶν Εἰ δέ ὑμεῖς οὐκ ἀφίετε οὐδέ ὁ πατήρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἀφήσει ὑμῖν τά παραπτώματα ὑμῶν Καί ἔρχονται ἔρχεται πάλιν εἰς Ἱεροσόλυμα καί ἐν τῷ ἱερῷ περιπατοῦντος αὐτοῦ ἔρχονται πρός αὐτόν οἱ ἀρχιερεῖς καί οἱ γραμματεῖς καί οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ Καί λέγουσιν ἔλεγον αὐτῷ Ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς Ἤ καί τίς σοί ταύτην ἔδωκεν τήν ἐξουσίαν ταύτην ἔδωκεν δέδωκεν ἵνα ταῦτα ποιῇς ὁ Δέ Ἰησοῦς ἀποκριθείς εἶπεν αὐτοῖς ἐπερωτήσω Ἐπερωτῶ ὑμᾶς Κἀγώ καί ἐγώ ὑμᾶς ἕνα λόγον καί ἀποκρίθητε μοί καί ἐγώ ἐρῶ λέγω ὑμῖν ἐν τίνι ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ Τό βάπτισμα τό Ἰωάννου πόθεν ἦν ἐξ ἀπʼ οὐρανοῦ οὐρανῶν ἦν ἤ ἐξ ἀνθρώπων Ἀποκρίθητε μοί Καί προσελογίζοντο διελογίζοντο ἐλογίζοντο πρός αὐτούς ἑαυτούς λέγοντες ὅτι Τί εἴπωμεν ἐάν εἴπωμεν Ἐξ οὐρανοῦ ἐρεῖ λέγει ἡμῖν ὑμῖν Διά τί οὖν οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ Ἀλλά ἐάν εἴπωμεν Ἐξ ἀνθρώπων Ἐφοβοῦντο φοβούμεθα φοβοῦμεν τόν ὄχλον λαόν πάντες ἅπαντες γάρ ᾔδεισαν εἶχον τόν Ἰωάννην ὄντως ὅτι ὄντως ἀληθῶς προφήτης ἦν Καί ἀποκριθέντες λέγουσιν τῷ Ἰησοῦ λέγουσιν Οὐκ οἴδαμεν Καί ἀποκριθείς ὁ Ἰησοῦς ἀποκριθείς λέγει αὐτοῖς αὐτῷ Οὐδέ ἐγώ λέγω ὑμῖν ἐν εἰς ποίᾳ ποίαν ἐξουσίᾳ ἐξουσίαν ταῦτα ποιῶ Καί ἤρξατο αὐτοῖς ἐν παραβολαῖς λαλεῖν λέγειν ἀμπελῶνα ἐφύτευσεν Ἄνθρωπος τὶς ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καί περιέθηκεν αὐτῷ φραγμόν καί Ὤρυξεν Ἐξώρυξεν ὑπολήνιον καί ᾠκοδόμησεν πύργον καί ἐξέδετο αὐτόν τοῖς γεωργοῖς καί ἀπεδήμησεν Καί ἀπέστειλεν πρός τούς γεωργούς τῷ καιρῷ δοῦλον ἵνα παρά τῶν γεωργῶν λάβῃ λάβοι ἀπό τοῦ τῶν καρποῦ καρπῶν τοῦ ἀμπελῶνος δώσουσιν αὐτῷ οἱ Καί δέ λαβόντες αὐτόν ἔδειραν καί ἀπέκτειναν καί ἀπέστειλαν κενόν πρός αὐτόν Καί πάλιν ἀπέστειλεν πρός αὐτούς ἄλλον δοῦλον κἀκεῖνον καί ἐκεῖνον λιθοβολήσαντες ἐκεφαλαίωσαν κεφαλαιώσαντες καί ἀπέστειλαν ἠτιμωμένον ἠτίμασαν Καί πάλιν ἄλλον ἀπέστειλεν δοῦλον κἀκεῖνον ἀπέκτειναν καί πολλούς ἄλλους οὕς τούς δέ μέν δέροντες ἄλλους οὕς τούς δέ ἀποκτέννοντες ὕστερον ἔτι οὖν δέ ἕνα υἱόν Ἔχων Εἶχεν υἱόν τόν ἀγαπητόν αὐτοῦ κἀκεῖνον ἀπέστειλεν καί αὐτόν ἔσχατον πρός αὐτούς ἔσχατον λέγων ὅτι Ἐντραπήσονται τόν υἱόν μού ἐντραπήσονται ἐκεῖνοι Δέ οἱ δέ γεωργοί θεασάμενοι αὐτόν ἐρχόμενον εἶπον πρός ἑαυτούς εἶπαν ὅτι Οὗτος ἐστίν ὁ κληρονόμος δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτόν καί ἡμῶν ἔσται ἡ κληρονομία Καί λαβόντες αὐτόν ἀπέκτειναν αὐτόν καί ἐξέβαλον αὐτόν ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος τί Οὖν ποιήσει ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος Ἐλεύσεται καί ἀπολέσει τούς γεωργούς καί δώσει τόν ἀμπελῶνα ἄλλοις Οὐδέ τήν Γραφήν ταύτην ἀνεγνώκατε ἀνέγνωτε Λίθον ὅν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλήν γωνίας παρά Κυρίου ἐγένετο αὕτη καί ἐστίν θαυμαστή ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν Καί ἐζήτουν αὐτόν κρατῆσαι καί ἐφοβήθησαν τόν ὄχλον ἔγνωσαν γάρ ὅτι πρός αὐτούς τήν παραβολήν πρός αὐτούς εἶπεν Καί ἀφέντες αὐτόν ἀπῆλθον Καί ἀποστέλλουσιν πρός αὐτόν τινάς τῶν Φαρισαίων καί τῶν Ἡρῳδιανῶν ἵνα αὐτόν παγιδεύσωσιν ἀγρεύσωσιν λόγῳ οἱ Καί δέ ἐλθόντες ἤρξαντο ἐρωτᾶν λέγουσιν ἐπηρώτων αὐτόν αὐτῷ οἱ Φαρισαῖοι ἐν δόλῳ Διδάσκαλε οἴδαμεν ὅτι ἀληθής εἶ καί οὒ μέλει σοί περί οὐδενός οὒ γάρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων ἀλλʼ ἐπʼ ἀληθείας τήν ὁδόν τοῦ Θεοῦ διδάσκεις εἶπε εἶπον οὖν ἡμῖν εἰ Ἔξεστιν ἡμάς δοῦναι ἐπικεφάλαιον κῆνσον Καίσαρι δοῦναι ἤ οὒ Δῶμεν οὖν ἤ μή δῶμεν ὁ Δέ Ἰησοῦς ἰδών εἰδώς αὐτῶν τήν ὑπόκρισιν εἶπεν αὐτοῖς Τί μέ πειράζετε ὑποκριταί Φέρετε μοί δηνάριον ὧδε ἵνα εἰδῶ ἴδω οἱ Δέ ἤνεγκαν Καί λέγει αὐτοῖς Τίνος ἡ εἰκών αὕτη καί ἡ ἐπιγραφή οἱ Δέ εἶπαν λέγουσιν αὐτῷ Καίσαρος καί ἀποκριθείς ὁ Δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Ἀπόδοτε Τά τοῦ Καίσαρος τῷ ἀπόδοτε Καίσαρι καί τά τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ Καί ἐξεθαύμαζον ἐθαύμασαν ἐθαυμάζοντο ἐπʼ αὐτῷ αὐτόν Καί ἔρχονται Σαδδουκαῖοι πρός αὐτόν Σαδδουκαῖοι οἵτινες λέγουσιν ἀνάστασιν μή εἶναι καί ἐπηρώτων ἐπηρώτησαν αὐτόν λέγοντες Διδάσκαλε Μωϋσῆς ἔγραψεν ἡμῖν ἔγραψεν ὅτι ἐάν τινός Ἀδελφός ἀποθάνῃ καί ἔχῃ καταλίπῃ καταλείπῃ καταλείψει καταλείψῃ γυναῖκα καί τέκνα τέκνον μή ἀφῇ τέκνον τέκνα ἵνα λάβῃ ὁ ἀδελφός αὐτοῦ τήν γυναῖκα αὐτοῦ καί ἐξαναστήσῃ ἐξαναστήσει σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ Ἦσαν οὖν πάρʼ ἡμῖν ἑπτά οὖν ἀδελφοί Ἦσαν πάρʼ ἡμῖν καί ὁ εἱς πρῶτος ἔλαβεν γυναῖκα καί ἀποθνῄσκων ἀπέθανεν καί οὐκ ἀφῆκεν σπέρμα καί ὁ δεύτερος ἔλαβεν αὐτήν καί ἀπέθανεν καί οὐδέ αὐτός μή οὐκ καταλιπών ἀφῆκεν σπέρμα καί ὁ τρίτος ὡσαύτως καί ὡσαύτως ἔλαβον αὐτήν ὡσαύτως Καί οἱ ἑπτά καί οὐκ ἀφῆκαν ἀφῆκεν σπέρμα Ἔσχατον ἐσχάτη πάντων ἀπέθανεν καί ἡ γυνή ἀπέθανεν Ἐν τῇ οὖν ἀναστάσει οὖν ὅταν ἀναστῶσιν τίνος αὐτῶν τίνος ἔσται ἡ γυνή οἱ Γάρ ἑπτά ἔσχον αὐτήν γυναῖκα Καί ἀποκριθείς Δέ ἔφη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Οὒ διά τοῦτο πλανᾶσθε μή γινώσκοντες εἰδότες τάς Γραφάς μηδέ τήν δύναμιν τοῦ Θεοῦ οἴδατε ὅταν Γάρ ἐκ νεκρῶν ἀναστῶσιν ἀναστήσουσιν οὒ οὔτε γαμοῦσιν οὐδέ οὔτε ἐκγαμίσκονται γαμίζονται γαμίζουσιν ἀλλʼ εἰσίν ὡς οἱ ἄγγελοι οἱ ἐν τοῖς οὐρανοῖς περί Δέ τῶν νεκρῶν εἰ ὅτι ἐγείρονται οὐκ ἀνεγνώκατε ἀνέγνωτε ἐν τῇ βίβλῳ Μωϋσέως ἐπί τοῦ τῆς βάτου βάτου πῶς ὡς εἶπεν αὐτῷ ὁ Θεός λέγων αὐτῷ Ἐγώ ὁ Θεός Ἀβραάμ καί ὁ Θεός Ἰσαάκ καί ὁ Θεός Ἰακώβ Οὐκ ἐστίν ὁ Θεός νεκρῶν ἀλλά Θεός ζώντων ὑμεῖς οὖν Πολύ πλανᾶσθε Καί προελθών προσελθών εἱς τῶν γραμματέων ἀκούσας ἀκούων αὐτῶν αὐτῷ συζητούντων καί ἰδών εἰδώς ὅτι καλῶς αὐτοῖς ἀπεκρίθη αὐτοῖς ἐπηρώτησεν αὐτόν λέγων Διδάσκαλε Ποία ἐστίν ἐντολή πρώτη πάντων πασῶν ἐντολή Ὁ δέ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη ἀποκριθείς δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ ὅτι πάντων Πρώτη πάντων πασῶν τῶν ἐντολῶν ἐντολή ἐστίν αὕτη ἄκουε Ἰσραήλ Κύριος ὁ Θεός ἡμῶν Κύριος Εἱς ἐστίν καί ἀγαπήσεις Κύριον τόν Θεόν σοῦ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σοῦ καί ἐξ ὅλης τῆς διανοίας ψυχῆς σοῦ καί ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς διανοίας σοῦ καί ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σοῦ αὕτη πρώτη ἐντολή καί Δευτέρα δέ ὁμοία ὁμοίως αὐτῆς αὕτη ταύτῃ ἐστίν Ἀγαπήσεις τόν πλησίον σοῦ ὡς σεαυτόν μείζων δέ τούτων Ἄλλη ἐντολή Ἄλλη οὐκ ἐστίν Καί εἶπεν αὐτῷ ὁ γραμματεύς Καλῶς εἶπες Διδάσκαλε ἐπʼ ἀληθείας εἴπας εἶπες ὅτι εἱς Θεός Ἐστίν ὁ Θεός καί οὐκ ἐστίν ἄλλος πλήν αὐτοῦ καί τό Ἀγαπᾶν αὐτόν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σοῦ καί τό ἐξ ὅλης τῆς δυνάμεως συνέσεως καί ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς αὐτοῦ καί ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος καί τό Ἀγαπᾶν τόν πλησίον σοῦ ὡς σεαυτόν ἑαυτόν περισσότερον πλεῖον ἐστίν πάντων τῶν ὁλοκαυτωμάτων καί τῶν θυσιῶν Καί ὁ Ἰησοῦς ἰδών αὐτόν ὅτι νουνεχῶς ἀπεκρίθη εἶπεν αὐτῷ ὅτι οὒ μακράν Εἶ ἀπό τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ Καί οὐδείς οὐκέτι ἐτόλμα αὐτόν οὐκέτι ἐπερωτῆσαι ἐπερωτᾶν αὐτόν Καί ἀποκριθείς ὁ Ἰησοῦς ἔλεγεν λέγει διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ εἶπεν Πῶς λέγουσιν οἱ γραμματεῖς ὅτι ὁ Χριστός υἱός ἐστίν Δαυίδ ἐστίν καί αὐτός οὗτος γάρ Δαυίδ εἶπεν ἐν τῷ Πνεύματι τῷ ἁγίῳ Λέγει εἶπεν Ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μού Κάθισον Κάθου ἐκ δεξιῶν μού ἕως ἄν θῶ σῷ τούς ἐχθρούς σοῦ ὑποκάτω ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σοῦ αὐτός Οὖν Δαυίδ λέγει αὐτόν Κύριον καί πῶς πόθεν υἱός αὐτοῦ ἐστίν υἱός αὐτοῦ Καί ὁ πολύς ὄχλος καί ἤκουεν ἤκουσεν αὐτοῦ ἡδέως αὐτοῦ ἤκουεν Ὁ δέ Καί διδάσκων ἅμα ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ ἔλεγεν Βλέπετε ἀπό τῶν γραμματέων καί τῶν τελωνῶν θελόντων ἐν ταῖς στολαῖς περιπατεῖν καί ἀσπασμούς ἐν ταῖς ἀγοραῖς ποιεῖσθαι καί πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς καί πρωτοκλισίας ἐν τοῖς δείπνοις οἱ κατεσθίοντες κατεσθίουσιν τάς οἰκίας τῶν χηρῶν καί ὀρφανῶν καί προφάσει μακρᾷ προσευχόμενοι οἵτινες Οὗτοι λήμψονται περισσόν περισσότερον κρίμα Καί καθίσας ἑστώς ὁ Ἰησοῦς κατέναντι ἀπέναντι τοῦ γαζοφυλακίου καθεζόμενος ὁ Ἰησοῦς ἐθεώρει θεωρεῖ πάντας πῶς ὁ ὄχλος βάλλει τόν χαλκόν εἰς τό γαζοφυλάκιον καί πολλοί πλούσιοι ἐξέβαλλον ἔβαλλον πολλά Καί ἐλθοῦσα δέ ἅμα μία γυνή χήρα πτωχή ἔβαλεν λεπτά δύο ὅ ἐστίν κοδράντης Καί προσκαλεσάμενος τούς μαθητάς αὐτοῦ λέγει εἶπεν αὐτοῖς Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι ἡ χήρα αὕτη ἡ πτωχή αὕτη πλεῖον πάντων βέβληκεν ἔβαλεν ἔβαλλεν τῶν βαλλόντων βαλόντων εἰς τό γαζοφυλάκιον πάντες πάντες Γάρ οὗτοι ἐκ τοῦ περισσεύματος περισσεύοντος αὐτοῖς αὐτῶν ἔβαλον αὕτη δέ ἐκ τῆς ὑστερήσεως αὐτῆς παντᾶ ὅσα εἶχεν ἔβαλεν ὅλον τόν βίον αὐτῆς Καί ἐκπορευομένου αὐτοῦ ἐκ τοῦ ἱεροῦ λέγει αὐτῷ εἱς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ αὐτῷ Διδάσκαλε Διδάσκαλε ἴδε ποταποί λίθοι καί ποταπαί οἰκοδομαί τοῦ ἱεροῦ Καί ἀποκριθείς ὁ Ἰησοῦς ἀποκριθείς εἶπεν αὐτῷ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Βλέπεις Βλέπετε ταύτας τάς μεγάλας οἰκοδομάς ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι οὒ μή ἀφεθῇ ὧδε Λίθος ἐπί λίθον λίθῳ ὅς οὒ μή καταλυθῇ καταλυθήσεται ἀφεθῇ οὐδέ διαλυθήσεται καί διά τριῶν ἡμερῶν ἄλλος ἀναστήσεται ἄνευ χειρῶν Καί καθημένου δέ αὐτοῦ εἰς τό Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν κατέναντι τοῦ ἱεροῦ ἐπηρώτα ἐπηρώτων αὐτόν κατʼ ἰδίαν ὁ Πέτρος καί Ἰάκωβος καί Ἰωάννης καί Ἀνδρέας Εἰπόν ἡμῖν πότε ταῦτα ἔσται καί τί τό σημεῖον ὅταν μέλλῃ μέλλει παντᾶ ταῦτα παντᾶ συντελεῖσθαι παντᾶ καί ἀποκριθείς αὐτοῖς ὁ Δέ Ἰησοῦς ἤρξατο ἀποκριθείς λέγειν εἶπεν αὐτοῖς ἤρξατο λέγειν Βλέπετε μή τὶς ὑμᾶς πλανήσῃ πλανήσει Πολλοί γάρ ἐλεύσονται ἐπί τῷ ὀνόματι μού λέγοντες ὅτι Ἐγώ εἰμί ὁ Χριστός καί πολλούς πολλοῦ πλανήσουσιν ὅταν Δέ ἀκούσητε ἀκούητε πολέμους καί ἀκοάς πολέμων ὁρᾶτε μή θροεῖσθε δεῖ γάρ γενέσθαι ἀλλʼ οὔπω τό τέλος ἐγερθήσεται Γάρ ἔθνος ἐπί ἔθνος καί βασιλεία ἐπί βασιλείαν καί Ἔσονται σεισμοί κατά τόπους καί ἔσονται λιμοί καί ταραχαί ἀρχαί ἀρχή ὠδίνων ταῦτα βλέπετε καί εἶτα Δέ ὑμεῖς ὑμᾶς αὐτούς ἑαυτούς παραδώσουσιν δώσουσιν γάρ ὑμᾶς εἰς συνέδρια καί εἰς συναγωγάς δαρήσεσθε δαρήσεσθαι καί ἐπί ἡγεμόνων δέ καί καί βασιλέων σταθήσεσθε σταθήσεσθαι ἀχθήσεσθε ἕνεκεν ἐμοῦ εἰς μαρτύριον αὐτοῖς Καί εἰς παντᾶ τά ἔθνη δεῖ πρῶτον πρός δέ τόν λαόν δεῖ κηρυχθῆναι τό εὐαγγέλιον ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν Καί ὅταν δέ ἄγωσιν ἀγάγωσιν ὑμᾶς παραδιδόντες μή προμεριμνᾶτε τί λαλήσητε μηδέ μελετᾶτε ἀλλʼ ὅ ἄν ἐάν δοθῇ ὑμῖν ὑμῶν ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ ἐκεῖνο αὐτό τοῦτο λαλεῖτε οὒ γάρ ἐστέ ὑμεῖς οἱ λαλοῦντες ἀλλά τό Πνεῦμα τό Ἅγιον Καί παραδώσει δέ ἀδελφός ἀδελφόν εἰς θάνατον καί πατήρ τέκνον καί ἀναστήσονται ἐπαναστήσονται ἐπαναστήσεται τέκνα ἐπί γονεῖς καί θανατώσουσιν αὐτούς Καί ἔσεσθε μισούμενοι ὑπό πάντων διά τό ὄνομα μού ὁ Δέ ὑπομείνας εἰς τέλος οὗτος σωθήσεται ὅταν Δέ εἰδῆτε ἴδητε Τό βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως τό ῥηθέν ὑπό Δανιήλ τοῦ προφήτου ἑστός ἑστώς στηκὸν ἑστηκός ἑστηκότα ὅπου οὒ δεῖ ὁ ἀναγινώσκων νοείτω τί ἀναγινώσκει τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τά ὄρη καί ὁ δέ ἐπί τοῦ δώματος μή καταβάτω εἰς τήν οἰκίαν μηδέ εἰσελθάτω τὶ ἆραι τὶ ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ τὶ καί ὁ εἰς τόν ἀγρόν ὤν μή ἐπιστρεψάτω εἰς τά ὀπίσω ἆραι τό τά ἱμάτιον ἱμάτια αὐτοῦ οὐαί Δέ ταῖς ἐν γαστρί ἐχούσαις καί ταῖς θηλαζούσαις θηλαζομέναις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις καί προσεύχεσθε Δέ ἵνα μή γένηται ἡ φυγή ὑμῶν χειμῶνος γένωνται ἔσονται Γάρ αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι θλῖψις θλίψεις οἵα οἶαι οὒ γέγονεν ἐγένοντο τοιαύτη τοιαῦται ἀπʼ ἀρχῆς κτίσεως ἧς ἥν ἔκτισεν ὁ Θεός ἕως τοῦ νῦν οὐδέ καί οὒ μή γένηται γένωνται Καί εἰ μή Κύριος ἐκολόβωσεν Κύριος τάς ἡμέρας διά τούς ἐκλεκτούς αὐτοῦ οὐκ ἄν ἐσώθη πάσα σάρξ Ἀλλά διά τούς τούς ἐκλεκτούς ἐκλέκτου οὕς ἐξελέξατο ἐκολόβωσεν τάς ἡμέρας Καί τότε ἄν ἐάν τὶς ὑμῖν εἴπῃ Ἰδού Ἴδε ὧδε ὁ Κύριος Χριστός καί ἤ Ἰδού Ἴδε ἐκεῖ μή πιστεύετε πιστεύσητε ἐγερθήσονται Δέ Γάρ πολλοί ψευδόχριστοι καί ψευδοπροφῆται καί ποιήσουσιν δώσουσιν σημεῖα καί τέρατα πρός τό πλανᾶν ἀποπλανᾶν εἰ δυνατόν καί τούς ἐκλεκτούς ὑμεῖς Δέ βλέπετε ἰδού προείρηκα ὑμῖν ἅπαντα παντᾶ Ἀλλά ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις μετά τήν θλῖψιν ἐκείνην Ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται καί ἡ σελήνη οὒ δώσει τό φέγγος αὐτῆς Καί οἱ ἀστέρες οἱ ἔσονται ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἔσονται πίπτοντες πεσοῦνται ἐκπίπτοντες καί αἱ δυνάμεις αἱ ἐν τοῖς τῷ τῶν οὐρανοῖς οὐρανῷ οὐρανῶν σαλευθήσονται Καί τότε ὄψονται Τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπί ἐν τῶν νεφέλαις νεφέλῃ νεφελῶν μετά δυνάμεως πολλῆς καί δόξης πολλῆς Καί τότε ἀποστελεῖ ἀποστέλλει τούς ἀγγέλους αὐτοῦ καί ἐπισυστρέψουσιν ἐπισυνάξει τούς ἐκλεκτούς αὐτοῦ ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων ἀπʼ ἄκρου ἄκρων τῆς γῆς ἕως ἄκρου ἄκρων οὐρανοῦ οὐρανῶν ἀπό Δέ τῆς συκῆς μάθετε τήν παραβολήν ὅταν αὐτῆς ἤδη ὁ κλάδος αὐτῆς ἁπαλός γένηται καί ἐκφύῃ τά φύλλα ἐν αὐτῇ γινώσκετε γινώσκεται ὅτι ἤδη ἐγγύς τό θέρος ἐστίν Οὕτως καί ὑμεῖς ὅταν εἰδῆτε ἴδητε παντᾶ ταῦτα ἴδητε εἰδῆτε γινόμενα γινόμενα γινώσκετε γινώσκεται ὅτι ἐγγύς ἐστίν ἐπί θύραις Ἀμήν δέ λέγω ὑμῖν ὅτι οὒ μή παρέλθῃ ἡ γενεά αὕτη ἕως μέχρις ὅτου οὗ παντᾶ ταῦτα παντᾶ γένηται Ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ παρελεύσονται παρελεύσεται οἱ δέ λόγοι μού οὒ μή παρέλθωσιν παρελεύσονται περί Δέ τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἤ καί τῆς ὥρας οὐδείς οἶδεν οὐδέ οἱ ἄγγελοι ἄγγελος οἱ ἐν τῷ οὐρανῷ οὐδέ ὁ Υἱός εἰ μή ὁ Πατήρ Βλέπετε δέ οὖν ἀγρυπνεῖτε καί προσεύχεσθε οὐκ οἴδατε γάρ εἰ μή ὁ Πατήρ καί ὁ Υἱός πότε ὁ καιρός ἐστίν Ὡς ὥσπερ γάρ ἄνθρωπος ἀπόδημος ἀποδημῶν ἀφείς τήν οἰκίαν ἑαυτοῦ αὐτοῦ καί δούς τοῖς δούλοις ἑαυτοῦ αὐτοῦ τήν ἐξουσίαν καί ἑκάστῳ τό ἔργον αὐτοῦ καί τῷ θυρωρῷ ἐνετείλατο ἵνα γρηγορῇ γρηγορεῖτε Οὖν οὐκ οἴδατε γάρ πότε ὁ κύριος τῆς οἰκίας ἔρχεται ἤ ὀψέ ἤ μεσονυκτίου μεσονύκτιον ἤ ἀλεκτοροφωνίας ἤ πρωΐ μή ἐξελθών ἐλθών ἐξαίφνης εὕρῃ ὑμᾶς καθεύδοντας ἐγώ ὅ ἅ Δέ ὑμῖν λέγω ὑμῖν πᾶσιν λέγω γρηγορεῖτε ἦν Δέ τό Πάσχα καί τά Ἄζυμα μετά δύο ἡμέρας Καί ἐζήτουν οἱ ἀρχιερεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι γραμματεῖς πῶς αὐτόν ἐν δόλῳ κρατήσαντες κρατήσοντες καί ἀποκτείνωσιν ἔλεγον Γάρ Δέ Μή Ποτέ ἐν τῇ ἑορτῇ μήποτε θόρυβος ἔσται θόρυβος τοῦ λαοῦ Καί ὄντος αὐτοῦ τοῦ Ἰησοῦ ἐν Βηθανίᾳ ἐν τῇ οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ κατακειμένου αὐτοῦ ἦλθεν γυνή προσῆλθεν ἔχουσα ἀλάβαστρον μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου πολυτελοῦς καί θραύσασα συντρίψασα τήν τόν τό ἀλάβαστρον ἀλάβαστρον ἀλάβαστρον κατέχεεν αὐτοῦ κατά ἐπί τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ οἱ ἦσαν Δέ τινές τῶν μαθητῶν μαθηταί αὐτοῦ διεπονοῦντο ἀγανακτοῦντες πρός αὐτούς ἑαυτούς καί λέγοντες ἔλεγον Εἰς τί ἡ ἀπώλεια αὕτη τοῦ μύρου γέγονεν ἠδύνατο Γάρ τοῦτο πραθῆναι τό μύρον τοῦτο πραθῆναι ἐπάνω τριακοσίων δηναρίων τριακοσίων καί δοθῆναι τοῖς πτωχοῖς Καί ἐνεβριμῶντο ἐν αὐτῇ ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Ἄφετε αὐτήν τί αὐτῇ κόπους κόπον παρέχετε καλόν Γάρ ἔργον Ἠργάσατο ἐν εἰς ἐμοί ἐμέ πάντοτε Γάρ τούς πτωχούς ἔχετε μεθʼ ὑμῶν ἑαυτῶν καί ὅταν θέλητε δύνασθε αὐτούς αὐτοῖς πάντοτε εὖ ποιῆσαι ποιεῖν ἐμέ δέ οὒ πάντοτε ἔχετε Ὅ ἔσχεν εἶχεν αὐτή αἰτῇ ἐποίησεν προέλαβεν μυρίσαι μού τό σῶμα μού εἰς τόν ἐνταφιασμόν ἀμήν Δέ λέγω ὑμῖν ὅτι ὅπου ἐάν ἄν κηρυχθῇ τό εὐαγγέλιον τοῦτο εἰς ὅλον τόν κόσμον καί ὅ ἐποίησεν αὕτη λαληθήσεται εἰς μνημόσυνον αὐτῆς Καί ἰδού ὁ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώθ ὁ εἱς ἐκ τῶν δώδεκα ἀπῆλθεν πρός τούς ἀρχιερεῖς ἵνα αὐτόν παραδῷ προδοῖ αὐτόν αὐτοῖς οἱ Καί Δέ ἀκούσαντες ἐχάρησαν καί ἀπηγγείλαντο ἐπηγγείλαντο αὐτῷ ἀργύριον ἀργύρια δοῦναι Καί ἐζήτει πῶς εὐκαίρως αὐτόν εὐκαίρως παραδοῖ Καί τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ τῶν Ἀζύμων ὅτε τό Πάσχα ἔθυον λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταί αὐτοῦ Ποῦ θέλεις ἀπελθόντες ἑτοιμάσωμεν σοί ἵνα φάγῃς τό Πάσχα Καί ἀποστέλλει ἀποστείλας δύο ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ αὐτοῖς δύο καί λέγει λέγων αὐτοῖς Ὑπάγετε Ὕπαγε εἰς τήν πόλιν καί εἰσελθόντων ὑμῶν ἀπαντήσει ὑμῖν ἄνθρωπος κεράμιον ὕδατος βαστάζων ἀκολουθήσατε αὐτῷ Καί ὅπου ἄν ἐάν εἰσέλθῃ εἴπατε τῷ οἰκοδεσπότῃ ὅτι Ὁ διδάσκαλος λέγει Ποῦ ἐστίν τό κατάλυμα μού ὅπου τό Πάσχα μετά τῶν μαθητῶν μού φάγω φάγομαι τό Πάσχα Καί αὐτός ὑμῖν δείξει ἀνάγαιον οἶκον μέγα ἐστρωμένον μέγαν ἑτοῖμον κἀκεῖ καί ἐκεῖ ἑτοιμάσατε ἡμῖν Καί ἐξῆλθον ἑτοιμάσαι οἱ μαθηταί αὐτοῦ Καί ἐξῆλθον οἱ μαθηταί αὐτοῦ καί ἦλθον εἰς τήν πόλιν καί ἐποίησαν εὗρον καθώς εἶπεν αὐτοῖς καί ἡτοίμασαν τό Πάσχα Καί ὀψίας δέ γενομένης γενομένους ἔρχεται μετά τῶν δώδεκα Καί ἀνακειμένων αὐτῶν καί ἐσθιόντων εἶπεν λέγει ὁ Ἰησοῦς εἶπεν Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι εἱς ἐξ ὑμῶν παραδώσει μέ παραδώσει ὁ τῶν ἐσθίων ἐσθιόντων μετʼ ἐμοῦ οἱ καί δέ Ἤρξαντο λυπεῖσθαι καί λέγειν αὐτῷ εἱς ἕκαστος καθʼ εἱς Μήτι ἐγώ εἰμί Ῥαββί καί ἄλλος μήτι Ἐγώ ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν λέγει αὐτοῖς Εἱς ἐκ τῶν δώδεκα ὁ ἐμβαπτιζόμενος ἐμβαπτόμενος μετʼ ἐμοῦ τήν χεῖρα εἰς τό ἕν τρύβλιον Ὅτι ὁ μέν Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου παραδίδοται ὑπάγει καθώς ἐστίν γέγραπται γεγραμμένον περί αὐτοῦ οὐαί δέ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ διʼ οὗ ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου παραδίδοται καλόν ἦν αὐτῷ εἰ οὐκ ἐγενήθη ἐγεννήθη ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος Καί ἐσθιόντων αὐτῶν λαβών ὁ Ἰησοῦς ἄρτον εὐλογήσας εὐλόγησεν καί ἔκλασεν εὐλογήσας καί ἔδωκεν ἐδίδου αὐτοῖς καί εἶπεν αὐτοῖς Λάβετε φάγετε τοῦτο ἐστίν τό σῶμα μού Καί λαβών τό ποτήριον εὐχαριστήσας ἔδωκεν αὐτοῖς τοῖς μαθηταῖς καί ἔπιον ἐξ αὐτοῦ πάντες Καί εἶπεν αὐτοῖς Τοῦτο ἐστίν τό αἷμα μού τό τῆς καινῆς διαθήκης τό περί ὑπέρ πολλῶν ἐκχυννόμενον ὑπέρ πολλῶν εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐκέτι οὒ μή προσθῶ πίω πεῖν ἐκ τοῦ γεννήματος τῆς ἀμπέλου ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὅταν αὐτό πίνω καινόν ἐν τῇ Βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ Καί ὑμνήσαντες ἐξῆλθον εἰς τό Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν τότε Καί λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ὅτι Πάντες ὑμεῖς σκανδαλισθήσεσθε σκανδαλισθήσονται σκανδαλίσασθαι ἐν ἐμοί ἐν τῇ νυκτί ταύτῃ ὅτι γέγραπται Πατάξω τόν ποιμένα καί διασκορπισθήσεται διασκορπισθήσονται τά πρόβατα σκορπισθήσεται διασκορπισθήσονται καί Ἀλλά μετά τό ἐγερθῆναι μέ ἐκ νεκρῶν προάξω ὑμᾶς εἰς τήν Γαλιλαίαν ὁ Δέ Πέτρος ἀποκριθείς λέγει ἔφη αὐτῷ Καί εἰ ἐάν καί πάντες σκανδαλισθήσονται σκανδαλισθῶσιν ἀλλʼ οὐκ ἐγώ οὒ σκανδαλισθήσομαι Καί λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Ἀμήν λέγω σοί ὅτι σύ σήμερον ἐν ταύτῃ τῇ νυκτί ταύτῃ πρίν ἤ δίς ἀλέκτορα δίς φωνῆσαι τρίς ἀπαρνήσῃ μέ ἀρνήσῃ ἀπαρνήσῃ ὁ ὁ Δέ Πέτρος μᾶλλον ἐκπερισσῶς περισσῶς ἐκπερισσοῦ ἐλάλει ἔλεγεν μᾶλλον ὅτι Ἐάν μή μέ δέῃ μέ ἦ συναποθανεῖν σοί οὒ μή σέ ἀπαρνήσομαι ἀπαρνήσωμαι ὁμοίως ὡσαύτως Δέ καί πάντες ἔλεγον Καί ἐξέρχονται ἔρχονται εἰς χωρίον οὗ ᾧ τό ὄνομα Γεθσημανί καί λέγει τοῖς αὐτοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ Καθίσατε ὧδε ἕως προσεύξωμαι προσεύξομαι Καί παραλαμβάνει τόν Πέτρον καί τόν Ἰάκωβον καί τόν Ἰωάννην μετʼ αὐτοῦ ἑαυτοῦ καί ἤρξατο ἐκθαμβεῖσθαι καί ἀδημονεῖν τότε Καί λέγει αὐτοῖς περίλυπος ἐστίν Ἡ ψυχή μού ἕως θανάτου μείνατε ὧδε καί γρηγορεῖτε Καί προσελθών προελθών μικρόν ἔπεσεν ἔπιπτεν ἐπί πρόσωπον ἐπί τῆς τήν γῆς γῆν καί προσηύχετο ἵνα εἰ δυνατόν ἐστίν ἵνα παρέλθῃ παρελθεῖν ἀπʼ αὐτοῦ ἡ ὥρα αὕτη Καί ἔλεγεν Ἀββα ὁ Πατήρ μού παντᾶ δυνατά παντᾶ σοί εἰσίν ἐστίν Παρένεγκε παρενέγκαι τοῦτο τό ποτήριον τοῦτο ἀπʼ ἐμοῦ τοῦτο ἀλλʼ οὒ ὅ τί ἐγώ θέλω ἀλλά εἰ τί ὅ σύ θέλεις Καί ἔρχεται καί εὑρίσκει αὐτούς καθεύδοντας καί λέγει τῷ Πέτρῳ Σίμων καθεύδεις Οὐκ ἴσχυσας ἰσχύσατε μίαν ὥραν γρηγορῆσαι Γρηγορεῖτε καί προσεύχεσθε ἵνα μή ἔλθητε εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν τό Μέν πνεῦμα πρόθυμον ἡ δέ σάρξ ἀσθενής Καί πάλιν ἀπελθών προσηύξατο τόν αὐτόν λόγον εἰπών Καί πάλιν ἐλθών ὑποστρέψας εὗρεν αὐτούς πάλιν καθεύδοντας ἦσαν γάρ αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί αὐτῶν καταβαρυνόμενοι καταβεβαρημένοι καταβαρούμενοι βεβαρημένοι καί οὐκ ᾔδεισαν τί αὐτῷ ἀποκριθῶσιν αὐτῷ Καί ἔρχεται τό τρίτον καί λέγει αὐτοῖς Καθεύδετε τό λοιπόν καί ἀναπαύεσθε Ἀπέχει τό τέλος ἰδού καί ἦλθεν ἡ ὥρα καί Ἰδού παραδίδοται ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου εἰς τάς χεῖρας τῶν ἁμαρτωλῶν Ἐγείρεσθε ἄγωμεν Ἰδού ἤγγικεν ὁ παραδιδούς παραδίδων μέ ἤγγικεν ἤγγισεν Καί εὐθύς ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος παραγίνεται ὁ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης εἱς ὤν τῶν δώδεκα καί μετʼ αὐτοῦ ὄχλος πολύς μετά μαχαιρῶν καί ξύλων ἀπό παρά τῶν ἀρχιερέων καί ἀπό τῶν γραμματέων καί τῶν πρεσβυτέρων δεδώκει ἔδωκεν Δέ ὁ παραδιδούς αὐτόν σημεῖον σύσσημον αὐτοῖς λέγων αὐτοῖς Ὅν ἄν φιλήσω αὐτός ἐστίν κρατήσατε αὐτόν καί ἀπαγάγετε ἀπάγετε ἀγάγετε αὐτόν ἀσφαλῶς Καί ἐλθών εὐθύς καί προσελθών αὐτῷ λέγει αὐτῷ Χαῖρε Ῥαββί Ῥαββί καί κατεφίλησεν αὐτόν οἱ Δέ ἐπέβαλον ἐπʼ αὐτόν τάς χεῖρας αὐτῶν αὐτῷ ἐπʼ αὐτόν καί ἐκράτησαν ἐκράτουν αὐτόν καί εἱς Δέ τὶς τῶν παρεστηκότων σπασάμενος τήν μάχαιραν καί ἔπεσεν ἔπαισεν πέσεν τόν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως καί ἀφεῖλεν αὐτοῦ τό ὠτάριον Καί ἀποκριθείς ὁ δέ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς ὡς ἐπί λῃστήν Ἐξήλθατε μετά μαχαιρῶν καί ξύλων συλλαβεῖν μέ Καθʼ ἡμέραν ἤμην πρός ὑμᾶς ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων καί οὐκ ἐκρατήσατε ἐκράτει μέ ἀλλʼ ἵνα πληρωθῶσιν αἱ Γραφαί τῶν προφητῶν τότε οἱ μαθηταί αὐτοῦ Καί ἀφέντες αὐτόν πάντες ἔφυγον πάντες Καί εἱς τὶς νεανίσκος δέ τὶς συνηκολούθει ἠκολούθησεν ἠκολούθει αὐτῷ αὐτούς περιβεβλημένος σινδόνα ἐπί γυμνοῦ οἱ Καί δέ νεανίσκοι κρατοῦσιν ἐκράτησαν αὐτόν οἱ νεανίσκοι ὁ δέ καταλιπών καταλείπων τήν σινδόνα γυμνός ἔφυγεν ἀπʼ αὐτῶν Καί ἀπήγαγον τόν Ἰησοῦν πρός τόν ἀρχιερέα Καϊάφαν καί συμπορεύονται συνέρχονται πρός αὐτόν αὐτῷ πάντες οἱ ἀρχιερεῖς καί οἱ ὁ γραμματεῖς πρεσβύτεροι καί οἱ πρεσβύτεροι γραμματεῖς Καί ὁ Πέτρος ἀπό μακρόθεν ἠκολούθησεν ἠκολούθει αὐτῷ ἕως ἔσω εἰς τήν αὐλήν τοῦ ἀρχιερέως καί ἦν καθήμενος συγκαθήμενος μετά τῶν τῷ ὑπηρετῶν καί θερμαινόμενος πρός τό φῶς οἱ Δέ ἀρχιερεῖς καί ὅλον τό Συνέδριον ἐζήτουν κατά τοῦ Ἰησοῦ ψευδομαρτυρίαν μαρτυρίαν ἵνα εἰς τό θανατῶσαι θανατώσουσιν αὐτόν καί οὐχ ηὕρισκον πολλοί Γάρ ἐψευδομαρτύρουν ἔλεγον κατʼ αὐτοῦ καί ἴσαι αἱ μαρτυρίαι οὐκ ἦσαν Καί ἄλλοι τινές ἀναστάντες ἐψευδομαρτύρουν καί ἔλεγον κατʼ αὐτοῦ λέγοντες ὅτι Ἡμεῖς ἠκούσαμεν αὐτοῦ λέγοντος Εἶπεν ὅτι Ἐγώ καταλύσω καταλύω τόν ναόν τοῦτον τόν χειροποίητον καί διά τριῶν ἡμερῶν ἄλλον ἀναστήσω ἀχειροποίητον οἰκοδομήσω Καί οὐδέ οὕτως ἴση ἦν ἴση ἡ μαρτυρία αὐτῶν Καί ἀναστάς ὁ ἀρχιερεύς εἰς τό μέσον ἐπηρώτησεν τόν Ἰησοῦν λέγων Οὐκ ἀποκρινῇ οὐδέν ὅτι Τί οὗτοι σοῦ καταμαρτυροῦσιν ἐκεῖνος ὅς ὁ Δέ Ἰησοῦς ἐσιώπα ἐσίγα καί οὐκ οὐδέν ἀπεκρίνατο ἀπεκρίθη οὐδέν καί Πάλιν ὁ ἀρχιερεύς ἐπηρώτα ἐπερωτᾷ αὐτόν ἐκ δευτέρου καί λέγει αὐτῷ ὁ ἀρχιερεύς σύ Εἶ ὁ Χριστός ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ τοῦ εὐλογητοῦ εὐλογημένου ὁ Δέ Ἰησοῦς ἀποκριθείς εἶπεν λέγει αὐτῷ Ἐγώ εἰμί Καί ὄψεσθε τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου καθήμενον Ἐκ δεξιῶν καθήμενον τῆς δυνάμεως καί Ἐρχόμενον μετά τῶν τῆς νεφελῶν δυνάμεως τοῦ οὐρανοῦ ὁ Δέ ἀρχιερεύς εὐθύς διαρρήξας τούς χιτῶνας αὐτοῦ καί λέγει Τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτυρῶν ἴδε νῦν Ἠκούσατε πάντες τῆς τήν βλασφημίας βλασφημίαν τοῦ στόματος αὐτοῦ Τί ὑμῖν δοκεῖ φαίνεται ὑμῖν οἱ Καί Δέ πάντες δέ κατέκριναν αὐτόν αὐτῷ εἶναι ἔνοχον εἶναι θανάτου Καί ἤρξαντο τινές ἐμπτύειν αὐτῷ καί περικαλύπτειν αὐτοῦ τό τῷ πρόσωπον προσώπῳ αὐτοῦ καί κολαφίζειν εκολαφίζον αὐτόν καί λέγειν ἔλεγον αὐτῷ Προφήτευσον νῦν Χριστέ τίς ἐστίν ὁ παίσας σέ Καί οἱ ὑπηρέται ῥαπίσμασιν ἐλάμβανον αὐτόν ἔλαβον ἐλάμβανον ἔβαλλον Καί ὄντος τοῦ Πέτρου κάτω ἐν τῇ αὐλῇ κάτω ἔρχεται πρός αὐτόν μία τῶν παιδισκῶν παιδίσκη τοῦ ἀρχιερέως καί ἰδοῦσα τόν Πέτρον θερμαινόμενον ἐμβλέψασα λέγει αὐτῷ λέγει καί Σύ μετά τοῦ Ἰησοῦ ἦσθα τοῦ Ναζαρηνοῦ Ἰησοῦ ἦσθα ᾖς τοῦ Ἰησοῦ ὁ Δέ ἠρνήσατο λέγων Οὔτε Οὐκ οἶδα οὔτε οὐδέ ἐπίσταμαι σύ τί σύ λέγεις Καί ἐξῆλθεν ἔξω εἰς τό τήν ἔξω αὐλήν προαύλιον προσαυλήν καί ἀλέκτωρ ἐφώνησεν πάλιν δέ Καί ἡ παιδίσκη ἰδοῦσα αὐτόν ἡ παιδίσκη ὁ δέ πάλιν ἠρνήσατο καί ἤρξατο πάλιν λέγειν εἶπεν τοῖς παρεστῶσιν ὅτι Καί αὐτός Οὗτος ἐξ αὐτῶν ἐστίν ὁ Δέ πάλιν ἠρνεῖτο ἠρνήσατο Καί μετά μικρόν πάλιν οἱ παρεστῶτες περιεστηκότες ἔλεγον τῷ Πέτρῳ Ἀληθῶς ἐξ αὐτῶν εἶ καί γάρ Γαλιλαῖος εἶ καί ἡ λαλιά σοῦ ὁμοιάζει ὁ δέ ἤρξατο ἀναθεματίζειν καί λέγειν ὀμνύειν ὅτι Οὐκ οἶδα τόν ἄνθρωπον τοῦτον ὅν λέγετε Καί εὐθέως ἐκ δευτέρου ἀλέκτωρ ἐφώνησεν Καί ἀνεμνήσθη ἀναμνησθείς ὁ Πέτρος τό τοῦ ῥῆμα ῥήματος ὡς ὅ οὗ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Ἰησοῦν ὅτι Πρίν ἀλέκτορα δίς φωνῆσαι δίς ἀπαρνήσῃ μέ τρίς μέ ἀπαρνήσῃ καί ἤρξατο ἐπιβαλών ἔκλαιεν κλαίειν ἔκλαυσεν Καί εὐθύς ἐπί τό πρωΐ συμβούλιον ἑτοιμάσαντες ποιήσαντες ἐποίησαν οἱ ἀρχιερεῖς μετά τῶν πρεσβυτέρων γραμματέων καί τῶν γραμματέων πρεσβυτέρων καί ὅλον τό Συνέδριον καί δήσαντες τόν Ἰησοῦν ἀπήνεγκαν ἀπήγαγον εἰς τήν αὐλήν καί παρέδωκαν αὐτόν τῷ Πιλάτῳ Καί ἐπηρώτησεν αὐτόν ὁ Πιλᾶτος λέγων σύ Εἶ ὁ Βασιλεύς τῶν Ἰουδαίων ὁ Καί Δέ ἀποκριθείς εἶπεν αὐτῷ λέγει Σύ λέγεις Καί κατηγόρουν κατηγοροῦσιν αὐτοῦ οἱ ἀρχιερεῖς πολλά αὐτός δέ οὐδέν ἀπεκρίνατο ὁ Δέ Πιλᾶτος πάλιν ἐπηρώτησεν ἐπηρώτα αὐτόν πάλιν λέγων Οὐκ ἀποκρινῇ οὐδέν Ἴδε πόσα σοῦ πόσα κατηγοροῦσιν καταμαρτυροῦσιν ὁ Δέ Ἰησοῦς οὐκέτι οὐδέν ἀπεκρίθη ὥστε θαυμάζειν τόν Πιλᾶτον κατά Δέ τήν ἑορτήν εἰώθει ὁ ἡγεμών ἀπέλυεν ἀπολύειν αὐτοῖς ἕνα δέσμιον ὅν ὅνπερ ἄν ᾐτοῦντο παρῃτοῦντο ἦν Δέ τότε ὁ λεγόμενος Βαρναβᾶς Βαραββᾶς μετά τῶν στασιαστῶν συστασιαστῶν δεδεμένος οἵτινες ἐν τῇ στάσει φόνον τινά πεποιήκεισαν φόνον Καί ἀναβοήσας ἀναβάς ὅλος ὁ ὄχλος ἤρξατο αἰτεῖσθαι αὐτόν καθώς ἀεί ἐποίει αὐτοῖς ὁ Δέ Πιλᾶτος ἀπεκρίθη ἀποκριθείς λέγει αὐτοῖς λέγων Θέλετε Θέλεται ἀπολύσω ὑμῖν τόν Βασιλέα τῶν Ἰουδαίων ᾔδει ἐπεγίνωσκεν ἐγίνωσκεν ἐγνώκει Γάρ ὅτι διά φθόνον παραδεδώκεισαν παρέδωκαν αὐτόν οἱ ἀρχιερεῖς οἱ Δέ ἀρχιερεῖς ἔπεισαν ἀνέσεισαν τόν τῷ ὄχλον ὄχλῳ ἵνα μᾶλλον τόν Βαρναβᾶν Βαραββᾶν ἀπολύσῃ αὐτοῖς ὁ Δέ Πιλᾶτος πάλιν ἀποκριθείς πάλιν εἶπεν ἔλεγεν αὐτοῖς τί Οὖν θέλετε ποιήσω ὅν λέγετε τόν Βασιλέα Βασιλεῖ τῶν Ἰουδαίων οἱ Δέ πάλιν ἔκραξαν πάλιν λέγοντες Σταύρωσον αὐτόν ὁ Δέ Πιλᾶτος ἔλεγεν αὐτοῖς τί Γάρ κακόν ἐποίησεν κακόν οἱ Δέ περισσῶς περισσοτέρως ἔκραξαν ἔκραζον λέγοντες Σταύρωσον αὐτόν ὁ Δέ Πιλᾶτος βουλόμενος τῷ ὄχλῳ ποιῆσαι τό ἱκανόν τῷ ὄχλῳ ποιῆσαι ποιεῖν ἀπέλυσεν αὐτοῖς τόν Βαραββᾶν καί παρέδωκεν δέ τόν δέ Ἰησοῦν φραγελλώσας παρέδωκεν ἵνα σταυρωθῇ οἱ Δέ στρατιῶται ἀπήγαγον αὐτόν ἔσω εἰς τῆς τήν αὐλῆς αὐλήν ὅ ἐστίν πραιτώριον καί καλοῦσιν συγκαλοῦσιν ὅλην τήν σπεῖραν Καί ἐνδιδύσκουσιν ἐνδύουσιν αὐτόν πορφύραν καί ἐπιτιθέασιν περιτιθέασιν αὐτῷ πλέξαντες ἀκάνθινον στέφανον καί ἤρξαντο ἀσπάζεσθαι αὐτόν καί λέγειν Χαῖρε ὁ Βασιλεύς Βασιλεῦ τῶν Ἰουδαίων Καί ἔτυπτον αὐτοῦ αὐτόν καλάμῳ εἰς τήν κεφαλήν αὐτοῦ καλάμῳ καί ἐνέπτυον ἐνέπτυσαν αὐτῷ καί τιθέντες τά γόνατα προσεκύνουν αὐτῷ Καί ὅτε ἐνέπαιξαν αὐτῷ ἐξέδυσαν αὐτόν τήν πορφύραν καί ἐνέδυσαν αὐτόν τά ἰδία ἱμάτια αὐτοῦ τά ἰδία Καί ἄγουσιν ἐξάγουσιν αὐτόν ἵνα σταυρώσωσιν σταυρώσουσιν αὐτόν Καί ἀγγαρεύουσιν παράγοντα τινά τόν Σίμωνα παράγοντα τόν Κυρηναῖον ἐρχόμενον ἀπʼ ἄκρου ἀγροῦ τόν πατέρα Ἀλεξάνδρου καί Ῥούφου ἵνα ἄρῃ τόν σταυρόν αὐτοῦ Καί ἄγουσιν φέρουσιν αὐτόν ἐπί τόν τόπον Γολγοθᾶ τόπον ὅ ὁπέρ ἐστίν μεθερμηνευόμενον μεθερμηνευόμενος Κρανίου Τόπος Καί ἐδίδουν αὐτῷ πιεῖν ἐσμυρνισμένον οἶνον ὅς ὁ καί δέ οὐκ ἔλαβεν Καί σταυρώσαντες σταυροῦσιν αὐτόν καί διαμερίζονται διεμέριζον τά ἱμάτια ἑαυτοῦ αὐτοῦ βάλλοντες κλῆρον ἐπʼ αὐτά τίς τί ἄρῃ ἦν Δέ ὥρα τρίτη ὥρα καί ἐφύλασσον ἐσταύρωσαν αὐτόν Καί ἦν δέ ἡ ἐπιγραφή τῆς αἰτίας αὐτοῦ ἐπιγεγραμμένη Οὗτος ἐστίν Ὁ Βασιλεύς τῶν Ἰουδαίων Καί σύν αὐτῷ σταυροῦσιν σταυροῦνται ἐσταύρωσαν δύο δύο λῃστάς λῃσταί ἕνα ἐκ δεξιῶν καί ἕνα ἐξ εὐωνύμων αὐτοῦ Καί ἐπληρώθη ἡ Γραφή ἡ λέγουσα Καί μετά ἀνόμων ἐλογίσθη Καί οἱ παράγοντες παραπορευόμενοι ἐβλασφήμουν αὐτόν κινοῦντες τάς κεφαλάς αὐτῶν καί λέγοντες λέγοντας Οὐά ὁ καταλύων τόν ναόν καί οἰκοδομῶν ἐν τρισίν ἡμέραις οἰκοδομῶν σῶσον σεαυτόν καί κατάβα καταβάς ἀπό τοῦ σταυροῦ Ὁμοίως δέ καί οἱ ἀρχιερεῖς ἐμπαίζοντες εἰς πρός ἀλλήλους μετά τῶν γραμματέων ἔλεγον ἄλλους Ἔσωσεν ἑαυτόν οὒ δύναται σῶσαι Ὁ Χριστός ὁ Βασιλεύς τοῦ Ἰσραήλ καταβάτω νῦν ἀπό τοῦ σταυροῦ ἵνα εἰδῶμεν ἴδωμεν καί πιστεύσωμεν αὐτῷ Καί οἱ συνεσταυρωμένοι σύν αὐτῷ ὠνείδιζον αὐτόν Καί γενομένης δέ ὥρας ἕκτης σκότος ἐγένετο ἐφʼ ὅλην ὅλης τήν τῆς γῆν γῆς ἕως ὥρας ἐνάτης Καί τῇ ὥρᾳ τῇ ἐνάτῃ ὥρᾳ ἐφώνησεν ἐβόησεν ὁ Ἰησοῦς φωνῇ μεγάλῃ λέγων Ἐλωΐ Ἠλί Ἐλωΐ Ἠλί λεμά σαβαχθάνι Ὅ ἐστίν μεθερμηνευόμενον Ὁ Θεός μού ὁ Θεός μού εἰς τί μέ ἐγκατέλιπες ὠνείδισας μέ Καί τινές τῶν ἐκεῖ ἑστηκότων παρεστηκότων ἀκούσαντες ἔλεγον ὅτι Ἰδού Ἴδε Ἠλίαν φωνεῖ Οὗτος καί δραμών Δέ τὶς εἱς καί πλήσας γεμίσας σπόγγον ὄξους ἐπιθείς περιθείς τέ καλάμῳ ἐπότιζεν αὐτόν λέγων Ἄφετε Ἄφες εἰδῶμεν ἴδωμεν εἰ ἔρχεται Ἠλίας καθελεῖν αὐτόν ὁ Δέ Ἰησοῦς ἀφείς φωνήν μεγάλην ἐξέπνευσεν Καί τό καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη εἰς δύο δύο μέρη ἀπʼ ἄνωθεν ἕως κάτω ἰδών Δέ ὁ κεντυρίων ὁ παρεστηκώς ἐκεῖ ἐξ ἐναντίας αὐτοῦ αὐτῷ ὅτι οὕτως αὐτόν κράξας κράξαντα καί ἐξέπνευσεν εἶπεν Ἀληθῶς οὗτος ὁ ἄνθρωπος οὗτος Θεοῦ Υἱός Θεοῦ ἦν Θεοῦ ἦσαν Δέ ἐκεῖ καί γυναῖκες ἀπό μακρόθεν θεωροῦσαι ἐν αἷς ἦν καί Μαρία ἡ Μαγδαληνή καί Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου τοῦ μικροῦ καί ἡ Ἰωσῆ μήτηρ καί Σαλώμη αἵ καί ὅτε ἦν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ ἠκολούθουν ἠκολούθησαν αὐτῷ καί διηκόνουν διηκόνουσαν αὐτῷ καί ἑτέραι ἄλλαι πολλαί αἱ συναναβᾶσαι αὐτῷ εἰς Ἱεροσόλυμα Καί ἤδη ὀψίας γενομένης ἐπεί ἐπειδή ἦν παρασκευή ὅ ἐστίν Προσάββατον πρίν πρός Σάββατον ἦλθεν ἐλθών Ἰωσῆς Ἰωσήφ ὁ ἀπό Ἁριμαθαίας εὐσχήμων Βουλευτής ὅς ἦν καί αὐτός ἦν προσδεχόμενος τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ τολμήσας ἦλθεν εἰσῆλθεν πρός τόν Πιλᾶτον καί ᾐτήσατο τό πτωτοῦ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ ὁ Δέ Πιλᾶτος ἐθαύμασεν ἐθαύμαζεν εἰ ἤδη εἰ τέθνηκεν τεθνήκει καί προσκαλεσάμενος τόν κεντυρίωνα ἐπηρώτησεν αὐτόν εἰ ἤδη πάλαι ἀπέθανεν τέθνηκεν τεθνήκει Καί γνούς παρά ἀπό τοῦ κεντυρίωνος ἐδωρήσατο τό πτῶμα σῶμα αὐτοῦ τῷ τό Ἰωσῄ Ἰωσήφ ὁ Καί δέ Ἰωσήφ ἀγοράσας σινδόνα εὐθέως ἤνεγκεν καί καθελών λαβών αὐτόν ἐνείλησεν εἰς τῇ τήν σινδόνι σινδόνα καί καθῆκεν ἔθηκεν κατέθηκεν αὐτόν αὐτό ἐν τῷ μνημείῳ μνήματι ὅ ἦν λελατομημένον ἐκ τῆς πέτρας καί προσεκύλισεν προσκυλίσας λίθον μέγαν ἐπί τήν θύραν τοῦ μνημείου καί ἀπῆλθεν ἡ Δέ Μαρία ἡ Μαγδαληνή καί Μαρία ἡ Ἰωσῆ Ἰωσήφ Ἰακώβου μήτηρ ἐθεώρουν ἐθεάσαντο τόν τόπον ὅπου ποῦ τέθειται τίθεται Καί διαγενομένου τοῦ Σαββάτου ἡ δέ Μαρία ἡ Μαγδαληνή καί Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου καί Σαλώμη πορευθεῖσαι ἠγόρασαν ἀρώματα ἵνα εἰσελθοῦσαι ἐλθοῦσαι αὐτόν ἀλείψωσιν αὐτόν Καί λίαν ἔρχονται πρωΐ τῆς τῇ μιᾶς μιᾷ τῶν σαββάτων σαββάτου ἔρχονται ἐπί τό μνῆμα μνημεῖον ἔτι ἀνατείλαντος ἀνατέλλοντος τοῦ ἡλίου Καί ἔλεγον πρός ἑαυτάς ἑαυτούς Τίς Τί σημεῖον ἡμῖν ἀποκυλίσει ἀποκυλίσῃ ἀποκαλύψει ἡμῖν τόν λίθον ἀπό ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου ἦν γάρ μέγας σφόδρα Καί ἀναβλέψασαι ἔρχονται Καί θεωροῦσιν εὑρίσκουσιν ὅτι ἀνακεκύλισται ἀποκεκύλισται ἀνακεκυλισμένον ἀποκεκυλισμένον ὁ τόν λίθον λίθος ἦν γάρ μέγας σφόδρα μέγας Καί ἐλθοῦσαι εἰσελθοῦσαι εἰς τό μνημεῖον θεωροῦσιν εἶδον νεανίσκον εἶδον καθήμενον ἐν τοῖς δεξιοῖς περιβεβλημένον στολήν λευκήν καί ἐθάμβησαν ἐξεθαμβήθησαν ὁ Καί Δέ λέγει αὐταῖς αὐτοῖς ὁ ἄγγελος Μή ἐκθαμβεῖσθε φοβεῖσθαι οἶδα γάρ ὅτι τόν Ἰησοῦν Ζητεῖτε τόν Ναζαρηνὸν ζητεῖτε τόν ἐσταυρωμένον Ἠγέρθη οὐκ Ἐστίν ὧδε ἴδε εἴδετε ἐκεῖ ὁ τόπος τόπον αὐτοῦ ἐστίν ὅπου ἔθηκαν αὐτόν Ἀλλά ὑπάγετε καί εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καί τῷ Πέτρῳ ὅτι Ἰδού Προάγει προάγω ὑμᾶς εἰς τήν Γαλιλαίαν ἐκεῖ μέ αὐτόν ὄψεσθε καθώς εἶπεν εἴρηκα ὑμῖν Καί ἀκούσασαι ἐξελθοῦσαι ἐξῆλθον καί ταχύ ἔφυγον ἀπό τοῦ μνημείου εἶχεν ἔσχεν γάρ δέ αὐτάς φόβος τρόμος καί ἔκστασις καί οὐδενί οὐδέν εἶπον ἐφοβοῦντο γάρ Ἀναστάς δέ πρωΐ πρώτῃ σαββάτου ἐφανέρωσεν ἐφάνη πρώτοις πρῶτον Μαρίᾳ τῇ Μαγδαληνῇ πάρʼ ἀφʼ ἧς ἐκβεβλήκει ἑπτά δαιμόνια Ἐκείνη δέ πορευθεῖσα ἀπήγγειλεν αὐτοῖς τοῖς μετʼ αὐτοῦ γενομένοις πενθοῦσιν καί κλαίουσιν κἀκεῖνοι ἐκεῖνοι δέ ἀκούσαντες ὅτι ζῇ καί ἐθεάθη ὑπʼ αὐτῆς καί οὐκ ἐπίστευσαν ἠπίστησαν αὐτῇ καί μετά δέ ταῦτα δυσίν ἐξ αὐτῶν περιπατοῦσιν ἐφανερώθη ἐν ἑτέρᾳ μορφῇ πορευομένοις εἰς ἀγρόν Κἀκεῖνοι ἀπελθόντες ἀπήγγειλαν τοῖς λοιποῖς οὐδέ ἐκείνοις ἐπίστευσαν Ὕστερον δέ ἀνακειμένοις αὐτοῖς τοῖς δώδεκα ἕνδεκα ἐφανερώθη καί ὠνείδισεν τήν ἀπιστίαν αὐτῶν καί σκληροκαρδίαν ὅτι τοῖς θεασαμένοις αὐτόν ἐγηγερμένον ἐκ νεκρῶν οὐκ ἐπίστευσαν Κἀκεῖνοι ἀπελογοῦντο λέγοντες ὅτι Ὁ αἰών οὗτος τῆς ἀνομίας καί τῆς ἀπιστίας ὑπό τόν Σατανᾶν ἐστίν ὅ μή ἐών τά ὑπό τῶν πνευμάτων ἀκάθαρτα τήν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ καταλαβέσθαι δύναμιν Διά τοῦτο ἀποκάλυψον σοῦ τήν δικαιοσύνην ἤδη ἐκεῖνοι ἔλεγον τῷ Χριστῷ Καί ὁ Χριστός ἐκείνοις προσέλεγεν ὅτι Πεπλήρωται ὁ ὅρος τῶν ἐτῶν τῆς ἐξουσίας τοῦ Σατανᾶ ἀλλά ἐγγίζει ἀλλά δεῖνα Καί ὑπέρ ὧν ἐγώ ἁμαρτησάντων παρεδόθην εἰς θάνατον ἵνα ὑποστρέψωσιν εἰς τήν ἀλήθειαν καί μηκέτι ἁμαρτήσωσιν ἵνα τήν ἐν τῷ οὐρανῷ πνευματικὴν καί ἄφθαρτον τῆς δικαιοσύνης δόξαν κληρονομήσωσιν ἀλλά Καί εἶπεν πρός αὐτούς αὐτοῖς Πορευθέντες εἰς τόν κόσμον ἅπαντα καί κηρύξατε τό εὐαγγέλιον πάσῃ τῇ κτίσει Ὁ πιστεύσας καί βαπτισθείς σωθήσεται ὁ δέ ἀπιστήσας κατακριθήσεται κατακριθείς οὒ σωθήσεται Σημεῖα δέ τοῖς πιστεύσασιν ταῦτα παρακολουθήσει ἀκολουθήσει ταῦτα ἐν τῷ ὀνόματι μού δαιμόνια ἐκβαλοῦσιν γλώσσαις λαλήσουσιν καιναῖς καί ἐν ταῖς χερσίν ὄφεις ἀροῦσιν κἄν θανάσιμον τὶ πίωσιν οὐδέν οὒ μή αὐτούς βλάψει βλάψῃ ἐπί ἀρρώστους χεῖρας ἐπιθήσουσιν καί καλῶς ἕξουσιν Ὁ μέν οὖν Κύριος Ἰησοῦς Χριστός μετά τό λαλῆσαι αὐτοῖς ἀνελήμφθη εἰς τόν οὐρανόν καί ἐκάθισεν ἐκ ἐν δεξιῶν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ Ἐκεῖνοι δέ ἐξελθόντες ἐκήρυξαν πανταχοῦ τοῦ Κυρίου συνεργοῦντος καί τόν λόγον βεβαιοῦντος διά τῶν ἐπακολουθούντων σημείων Ἀμήν Ἐπειδήπερ πολλοί ἐπεχείρησαν ἀνατάξασθαι ἀναδέξασθαι διήγησιν περί τῶν πεπληροφορημένων πεπληροφορημένον ἐν ἡμῖν πραγμάτων καθά καθώς παρέδοσαν ἡμῖν οἱ ἀπʼ ἀρχῆς αὐτόπται καί ὑπηρέται γενόμενοι γενομένου τοῦ λόγου ἔδοξε κἀμοί παρηκολουθηκότι ἄνωθεν πᾶσιν ἀκριβῶς καθεξῆς σοί γράψαι κράτιστε Θεόφιλε ἵνα ἐπιγνῷς περί τῶν ὧν κατηχήθης λόγων τήν ἀσφάλειαν Ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Ἡρῴδου τοῦ βασιλέως τῆς Ἰουδαίας ἱερεύς τὶς ὀνόματι Ζαχαρίας ἐξ ἐφημερίας Ἀβιά καί ἡ γυνή αὐτοῦ αὐτῷ ἐκ τῶν θυγατέρων Ἀαρών καί τό ὄνομα αὐτῆς αὐτῇ Ἐλισάβετ ἦσαν Δέ δικαιοί ἀμφότεροι ἐναντίον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ πορευόμενοι ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς καί δικαιώμασιν τοῦ Κυρίου ἄμεμπτοι Καί οὐκ ἦν αὐτοῖς τέκνον καθότι ἦν ἡ Ἐλισάβετ ἦν στεῖρα καί ἀμφότεροι ἦσαν προβεβηκότες ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῶν ἦσαν ἐγένετο Δέ ἐν τῷ ἱερατεύειν αὐτόν ἐν τῇ τάξει τῆς ἐφημερίας αὐτοῦ ἐναντίον ἔναντι τοῦ Θεοῦ κατά τό ἔθος τῆς ἱερατείας ἔλαχε τοῦ τό θυμιᾶσαι εἰσελθών εἰς τόν ναόν τοῦ Θεοῦ Κυρίου Καί παν τό πλῆθος ἦν τοῦ λαοῦ ἦν προσευχόμενον ἔξω τῇ ὥρᾳ τοῦ θυμιάματος ὤφθη Δέ αὐτῷ ἄγγελος Κυρίου ἑστώς ἐκ δεξιῶν τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος Καί ἐταράχθη Ζαχαρίας ἰδών καί φόβος ἐπέπεσεν ἐπʼ αὐτόν καί εἶπεν Δέ πρός αὐτόν ὁ ἄγγελος Μή φοβοῦ Ζαχαρία ὅτι διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησις σοῦ καί ἡ γυνή σοῦ Ἐλισάβετ γενήσει γεννήσει υἱόν σοί σοῦ καί καλέσεις τό ὄνομα αὐτοῦ Ἰωάννην Καί ἔσται χαρά σοί χαρά καί ἀγαλλίασις καί πολλοί ἐπί τῇ γενέσει γεννήσει αὐτοῦ χαρήσονται ἔσται Γάρ μέγας μέ γάρ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καί οἶνον καί σίκερα οὒ μή πίῃ καί Πνεύματος Ἁγίου πλησθήσεται ἔτι ἐκ ἐν κοιλίας κοιλίᾳ μητρός αὐτοῦ Καί πολλούς τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἐπιστρέψει ἐπί Κύριον τόν Θεόν αὐτῶν Καί αὐτός προσελεύσεται προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν πνεύματι καί δυνάμει Ἠλίου Ἠλίᾳ ἐπιστρέψαι καρδίας πατέρων ἐπί τέκνα καί ἀπειθεῖς ἐν φρονήσει δικαιῶν ἑτοιμάσαι τῷ Κυρίῳ λαόν κατεσκευασμένον Καί εἶπεν Ζαχαρίας πρός τόν ἄγγελον Κατά τί γνώσομαι τοῦτο ἐγώ Γάρ εἰμί πρεσβύτης καί ἡ γυνή μού προβεβηκυῖα ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτῆς Καί ἀποκριθείς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῷ Ἐγώ εἰμί Γαβριήλ ὁ παρεστηκώς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί ἀπεστάλην λαλῆσαι πρός σέ καί εὐαγγελίσασθαι σοί ταῦτα Καί ἰδού ἔσῃ σιωπῶν καί μή δυνάμενος λαλῆσαι ἄχρι ἧς ἡμέρας ἧς γένηται ταῦτα ἀνθʼ ὧν οὐκ ἐπίστευσας τοῖς λόγοις μού οἵτινες πληρωθήσονται πλησθήσονται εἰς τόν καιρόν αὐτῶν Καί ἦν ὁ λαός προσδεχόμενος προσδοκῶν τόν Ζαχαρίαν καί ἐθαύμαζον ἐπί ἐν τῷ χρονίζειν αὐτόν ἐν τῷ ναῷ αὐτόν ἐξελθών Δέ οὐκ ἐδύνατο λαλῆσαι αὐτοῖς καί ἐπέγνωσαν ὅτι ὀπτασίαν ἑώρακεν ἐν τῷ ναῷ Καί αὐτός ἦν διανεύων αὐτοῖς καί διέμενεν διέμεινεν κωφός Καί ἐγένετο ὡς ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τῆς λειτουργίας αὐτοῦ τότε ἀπῆλθεν εἰς τόν οἶκον αὐτοῦ αὐτόν Καί μετά Δέ ταύτας τάς ἡμέρας ταύτας συνέλαβεν Ἐλισάβετ ἡ γυνή αὐτοῦ καί περιέκρυβεν ἑαυτήν μῆνας πέντε λέγουσα ὅτι Οὕτως μοί πεποίηκεν ὁ Κύριος ἐν ἡμέραις αἷς ἐπεῖδεν ἀφελεῖν τό ὄνειδος μού ἐν ἀνθρώποις ἐν Δέ τῷ μηνί τῷ ἕκτῳ μηνί ἀπεστάλη ὁ ἄγγελος Γαβριήλ ἀπό ὑπό τοῦ Θεοῦ εἰς πόλιν τῆς Ἰουδαίας Γαλιλαίας Γαλιλαίαν ᾗ ὄνομα Ναζαρέτ πρός παρθένον μεμνησμένην ἐμνηστευμένην ἀνδρί ᾧ ὄνομα Ἰωσήφ ἐξ οἴκου καί πατριᾶς Δαυίδ καί τό ὄνομα τῆς παρθένου Μαριάμ Καί ἐλθών εἰσελθών ὁ ἄγγελος πρός αὐτήν ὁ ἄγγελος εἶπεν Χαῖρε κεχαριτωμένη Ὁ Κύριος μετά σοῦ εὐλογημένη σύ ἐν γυναιξίν ἡ ἦν Δέ ἰδοῦσα διεταράχθη ἐπί τῷ λόγῳ αὐτοῦ ἐταράχθη διεταράχθη καί διελογίζετο ἐν ἑαυτῇ ποταπός ἄν εἴη ὁ ἀσπασμός οὗτος Καί εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄγγελος πρός αὐτήν αὐτῇ Μή φοβοῦ Μαριάμ Μαρία εὗρες γάρ χάριν παρά τῷ Θεῷ Καί ἰδού συλλήμψῃ ἐν γαστρί καί τέξῃ υἱόν καί καλέσεις τό ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν αὐτός Οὗτος ἔσται μέγας καί Υἱός Ὑψίστου κληθήσεται καί δώσει δώσῃ αὐτῷ Κύριος ὁ Θεός τόν θρόνον Δαυίδ τοῦ πατρός αὐτοῦ καί βασιλεύσει ἐπί τόν οἶκον Ἰακώβ εἰς τούς αἰῶνας καί τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος καί εἶπεν Δέ Μαριάμ πρός τόν ἄγγελον Πῶς ἔσται ἐστί τοῦτο ἐπεί ἐπί ἄνδρα οὒ γινώσκω Καί ἀποκριθείς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῇ Πνεῦμα Ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπί σέ καί δύναμις Ὑψίστου ἐπισκιάσει σοί διότι διό καί τό γεννώμενον ἐκ σοῦ Ἅγιον κληθήσεται Υἱός Θεοῦ Καί ἰδού Ἐλισάβετ ἡ συγγενίς συγγενής σοῦ καί αὐτή συνειληφυῖα συνείληφεν υἱόν ἐν γήρει αὐτῆς καί οὗτος ὁ μήν ἕκτος ἐστίν αὐτῇ τῇ καλουμένῃ Στείρᾳ Ὅτι οὐκ ἀδυνατήσει Ὅτι οὐκ ἀδυνατήσει παν ῥῆμα παρά τοῦ τῷ Θεοῦ Θεῷ παν ῥῆμα καί εἶπεν Δέ Μαριάμ Ἰδού ἡ δούλη Κυρίου γένοιτο μοί κατά τό ῥῆμα σοῦ Καί ἀπέστη ἀπῆλθεν ἀπʼ αὐτῆς ὁ ἄγγελος Καί ἀναστᾶσα Δέ Μαριάμ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις ἐπορεύθη ἐπορεύετο εἰς τήν ὀρεινήν μετά σπουδῆς εἰς πόλιν Ἰούδα καί εἰσῆλθεν εἰς τόν οἶκον Ζαχαρίου καί ἠσπάσατο τήν Ἐλισάβετ Καί ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ἡ Ἐλισάβετ τόν ἀσπασμόν τῆς Μαρίας ἡ Ἐλισάβετ ἐσκίρτησεν ἐν ἀγαλλιάσει τό βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ τῆς Ἐλισάβετ τό βρέφος αὐτῆς καί ἐπλήσθη Πνεύματος Ἁγίου ἡ Ἐλισάβετ καί ἀνεβόησεν ἀνεφώνησεν κραυγῇ φωνῇ μεγάλῃ καί εἶπεν εὐλογημένη Σύ ἐν γυναιξίν καί εὐλογημένος ὁ καρπός τῆς κοιλίας σοῦ Καί πόθεν μοί τοῦτο ἵνα ἔλθῃ ἡ μήτηρ τοῦ Κυρίου μού πρός μέ ἰδού Γάρ ὡς ἐγένετο ἡ φωνή τοῦ ἀσπασμοῦ σοῦ εἰς τά ὦτα μού ἐσκίρτησεν ἐν ἀγαλλιάσει τό βρέφος ἐν ἀγαλλιάσει ἐν τῇ κοιλίᾳ μού Καί ἡ καρδία μακαρία ἡ πιστεύσασα ὅτι ἔσται τελείωσις τοῖς λελαλημένοις αὐτῇ παρά Κυρίου Καί εἶπεν Μαριάμ μεγαλύνει Ἡ ψυχή μού τόν Κύριον καί ἠγαλλίασεν τό πνεῦμα μού ἐν ἐπί τῷ Θεῷ τῷ Σωτῆρι μού Ὅτι ἐπέβλεψεν Κύριος ἐπί τήν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ ἰδού Γάρ ἀπό τοῦ νῦν μακαριοῦσιν μέ πάσαι αἱ γενεαί Ὅτι ἐποίησεν μοί μεγάλα μεγαλεῖα ὁ Θεός ὁ δυνατός καί ἅγιον τό ἔλεος ὄνομα αὐτοῦ Καί τό ἔλεος αὐτοῦ εἰς γενεάς γενεάν καί γενεῶν γενεάν γενεάς τοῖς φοβουμένοις αὐτόν Ἐποίησεν κράτος ἐν βραχίονι αὐτοῦ διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους διανοίᾳ καρδίας αὐτῶν Καθεῖλεν δυνάστας ἀπό θρόνων καί ὕψωσεν ταπεινούς Πεινῶντας Ἐνέπλησεν ἀγαθῶν καί πλουτοῦντας ἐξαπέστειλεν κενούς Ἀντελάβετο Ἰσραήλ παιδός αὐτοῦ μνησθῆναι ἐλέους καθώς ἐλάλησεν πρός τούς πατέρας ἡμῶν τῷ Ἀβραάμ καί τῷ σπέρματι αὐτοῦ εἰς ἕως τόν αἰῶνα αἰῶνος ἔμεινεν Δέ Μαριάμ σύν αὐτῇ ὡς ὡσεί μῆνας τρεῖς καί ὑπέστρεψεν εἰς τόν οἶκον αὐτῆς τῇ Δέ Ἐλισάβετ ἐπλήσθη ὁ χρόνος τοῦ τεκεῖν αὐτήν καί ἐγέννησεν υἱόν Καί ἤκουσαν οἱ περίοικοι καί οἱ συγγενεῖς συγγενεῖ αὐτῆς ὅτι ἐμεγάλυνεν Κύριος τό ἔλεος αὐτοῦ μετʼ αὐτῆς καί συνέχαιρον αὐτῇ Καί ἐγένετο ἐν τῇ ὀγδόῃ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ ἦλθον περιτεμεῖν τό παιδίον καί ἐκάλουν αὐτό ἐπί τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός αὐτοῦ Ζαχαρίαν Καί ἀποκριθεῖσα ἡ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν Οὐχί ἀλλά κληθήσεται τό ὄνομα αὐτοῦ Ἰωάννης Καί εἶπαν πρός αὐτήν ὅτι Οὐδείς ἐστίν ἐκ ἐν τῆς τῇ συγγενείας συγγενείᾳ σοῦ ὅς καλεῖται τῷ τό ὀνόματι ὄνομα τούτῳ τοῦτο ἐνένευον Δέ τῷ πατρί αὐτοῦ τό ὅτι τί ὁ ἄν θέλοι καλεῖσθαι αὐτό αὐτόν Καί αἰτήσας πινακίδα πινακίδιον ἔγραψεν λέγων Ἰωάννης ἐστίν ἔσται τό ὄνομα αὐτοῦ καί παραχρῆμα ἐλύθη ἡ γλῶσσα αὐτοῦ Καί ἐθαύμασαν πάντες ἀνεῴχθη Δέ παραχρῆμα τό στόμα αὐτοῦ παραχρῆμα καί ἡ γλῶσσα αὐτοῦ καί ἐλάλει εὐλογῶν τόν Θεόν Καί ἐγένετο δέ φόβος μέγας ἐπί πάντας φόβος τούς περιοικοῦντας αὐτούς αὐτόν καί ἐν ὅλῃ τῇ ὀρεινῇ τῆς Ἰουδαίας καί ἐλαλεῖτο διελαλεῖτο διά παντᾶ τά ῥήματα ταῦτα Καί ἔθεντο πάντες οἱ ἀκούσαντες ἀκούοντες ἐν τῇ ταῖς καρδίᾳ καρδίαις ἑαυτῶν αὐτῶν λέγοντες Τί ἄρα τό παιδίον τοῦτο ἔσται καί Γάρ χείρ Κυρίου ἦν μετʼ αὐτοῦ Καί Ζαχαρίας ὁ πατήρ αὐτοῦ ἐπλήσθη Πνεύματος Ἁγίου καί ἐπροφήτευσεν λέγων εἶπεν Εὐλογητός Κύριος ὁ Θεός τοῦ Ἰσραήλ ὅτι ἐπεσκέψατο καί ἐποίησεν λύτρωσιν τῷ τοῦ λαῷ λαοῦ αὐτοῦ καί ἤγειρεν κέρας σωτηρίας ἡμῖν ἐν τῷ οἴκῳ Δαυίδ τοῦ παιδός αὐτοῦ καθώς ἐλάλησεν διά στόματος τῶν ἁγίων προφητῶν αὐτοῦ τῶν ἀπʼ αἰῶνος προφητῶν αὐτοῦ προφητῶν σωτηρίαν Ἐξ χειρός ἐχθρῶν ἡμῶν καί ἐκ χειρός πάντων τῶν μισούντων ἡμάς ποιῆσαι ἔλεος μετά τῶν πατέρων ἡμῶν καί μνησθῆναι διαθήκης ἁγίας αὐτοῦ ὅρκον ὅν ὤμοσεν πρός Ἀβραάμ τόν πατέρα ἡμῶν τοῦ δοῦναι ἡμῖν ἀφόβως ἐκ χειρός τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν ῥυσθέντας λατρεύειν αὐτῷ ἐν ὁσιότητι καί δικαιοσύνῃ ἐνώπιον αὐτοῦ πάσας πάσαις τάς ταῖς ἡμέρας ἡμέραις τῆς ζωῆς ἡμῶν καί σύ Δέ παιδίον Προφήτης Ὑψίστου κληθήσῃ προπορεύσῃ Γάρ ἐνώπιον πρό προσώπου τοῦ Κυρίου ἑτοιμάσαι ὁδούς αὐτοῦ τοῦ δοῦναι γνῶσιν σωτηρίας τῷ λαῷ αὐτοῦ ἐν ἀφέσει ἁμαρτιῶν ἡμῶν αὐτῶν αὐτοῦ διά σπλάγχνα ἐλέους Θεοῦ ἡμῶν ἐν οἷς ἐπεσκέψατο ἐπισκέψεται ἡμάς ἀνατολή ἐξ ὕψους Ἐπιφᾶναι φῶς τοῖς ἐν σκότει καί σκιᾷ θανάτου καθημένοις τοῦ κατευθῦναι τούς πόδας ἡμῶν εἰς ὁδόν εἰρήνης τό Δέ παιδίον ηὔξανε καί ἐκραταιοῦτο πνεύματι καί ἦν ἐν ταῖς ἐρημοῖς ἕως ἡμέρας ἀναδείξεως αὐτοῦ πρός τόν Ἰσραήλ ἐγένετο Δέ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἐξῆλθεν δόγμα παρά Καίσαρος Αὐγούστου τοῦ ἀπογράφεσθαι πασᾶν τήν οἰκουμένην Αὕτη αὐτήν ἐγένετο ἡ ἀπογραφή ἀπογραφήν πρώτη ἐγένετο πρώτη ἡγεμονεύοντος τῆς Συρίας Κυρηνίου Καί ἐπορεύοντο πάντες ἕκαστος ἀπογράφεσθαι ἕκαστος εἰς τήν ἑαυτοῦ ἑαυτῶν ἰδίαν πατρίδα χώραν πόλιν ἀνέβη Δέ καί Ἰωσήφ ἀπό τῆς Γαλιλαίας ἐκ πόλεως Ναζαρέτ εἰς γῆν τήν Ἰουδαίαν Ἰούδα εἰς τήν πόλιν Δαυίδ ἥτις καλεῖται Βηθλέεμ διά τό εἶναι αὐτόν ἐξ οἴκου καί πατριᾶς Δαυίδ ἀπογράψασθαι ἀπογράφεσθαι σύν Μαριάμ Μαρία τῇ ἐμνηστευμένῃ αὐτῷ γυναικί οὔσῃ ἐγγυῷ ἐγκύῳ διά τό εἶναι αὐτόν ἐξ οἴκου καί πατριᾶς Δαυίδ ἐγένετο Ὡς Δέ παρεγίνοντο ἐν τῷ εἶναι αὐτούς ἐκεῖ ἐπλήσθησαν ἐτελέσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ τεκεῖν αὐτήν Καί ἔτεκεν τόν υἱόν αὐτῆς τόν πρωτότοκον καί ἐσπαργάνωσεν αὐτόν καί ἀνέκλινεν αὐτόν ἐπί ἐν τῇ φάτνῃ διότι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι Καί ποιμένες δέ ἦσαν ἐν τῇ χώρᾳ χαρᾷ τῇ αὐτῇ ταύτῃ ἀγραυλοῦντες καί φυλάσσοντες τάς φυλακάς τῆς νυκτός ἐπί τήν ποίμνην αὐτῶν Καί ἰδού ἄγγελος Κυρίου ἐπέστη αὐτοῖς καί δόξα δόξαν Κυρίου περιέλαμψεν ἐπέλαμψεν αὐτούς αὐτοῖς καί ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν σφόδρα Καί εἶπεν αὐτοῖς ὁ ἄγγελος Μή φοβεῖσθε ἰδού γάρ εὐαγγελίζομαι ὑμῖν χαράν μεγάλην ἥτις ἔσται ἐστίν καί παντί τῷ λαῷ ὅτι ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον Σωτήρ ὅς ἐστίν Χριστός Κύριος Χριστός ἐν πόλει Δαυίδ Καί τοῦτο ἡμῖν ὑμῖν τό σημεῖον ἔστω εὑρήσετε βρέφος ἐσπαργανωμένον καί κείμενον ἐν ἐπί τῇ φάτνῃ Καί ἐξαίφνης ἐγένετο σύν τῷ ἀγγέλῳ πλῆθος στρατιᾶς οὐρανίου οὐρανοῦ αἰνούντων αἰτούντων τόν Θεόν καί λεγόντων Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη εἰρήνης ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία εὐδοκίας Καί ἐγένετο ὡς ἀπῆλθον οἱ ἄγγελοι ἀπʼ αὐτῶν εἰς τόν οὐρανόν οἱ ἄγγελοι καί οἱ ἄνθρωποι οἱ ποιμένες ἐλάλουν εἶπον πρός ἀλλήλους λέγοντες διέλθωμεν Δή ἕως Βηθλέεμ καί ἴδωμεν τό ῥῆμα τοῦτο τό γεγονός ὅ ὁ Κύριος ἐγνώρισεν ἡμῖν Καί ἦλθον σπεύσαντες σπεύδοντες καί εὗρον ἀνεῦραν τήν τέ Μαριάμ καί τόν Ἰωσήφ καί τό βρέφος κείμενον ἐν τῇ φάτνῃ ἰδόντες Δέ ἐγνώρισαν διεγνώρισαν περί τοῦ ῥήματος τοῦ λαληθέντος αὐτοῖς περί τοῦ παιδίου τούτου Καί πάντες οἱ ἀκούσαντες ἀκούοντες ἐθαύμασαν ἐθαύμαζον περί τῶν λαληθέντων ὑπό τῶν ποιμένων πρός αὐτούς ἡ Δέ Μαρία παντᾶ συνετήρει παντᾶ τά ῥήματα ταῦτα συμβάλλουσα ἐν τῇ καρδίᾳ ἑαυτῆς αὐτῆς Καί ἐπέστρεψαν ὑπέστρεψαν οἱ ποιμένες δοξάζοντες καί αἰνοῦντες τόν Θεόν ἐπί πᾶσιν οἷς ἤκουσαν καί εἶδον καθώς ἐλαλήθη πρός αὐτούς Καί ὅτε ἐπλήσθησαν συνετελέσθησαν αἱ ἡμέραι αἱ ὀκτώ τοῦ περιτεμεῖν τό παιδίον αὐτόν καί ἐκλήθη ὠνομάσθη τό ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦς τό λεχθέν κληθέν ὑπό τοῦ ἀγγέλου πρό τοῦ συλλημφθῆναι αὐτόν αὐτήν ἐν τῇ κοιλίᾳ μητρός Καί ὅτε ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ αὐτῶν αὐτοῦ αὐτῆς κατά τόν νόμον Μωϋσέως ἀνήγαγον αὐτόν εἰς Ἱεροσόλυμα παραστῆσαι παραστήσεται τῷ Κυρίῳ καθώς γέγραπται ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου ὅτι Παν ἄρσεν διανοῖγον διανοίγων μήτραν Ἅγιον τῷ Κυρίῳ κληθήσεται καί τοῦ δοῦναι θυσίαν κατά τό εἰρημένον ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου Ζεῦγος τρυγόνων ἤ δύο νοσσούς περιστερῶν Καί ἰδού ἦν ἄνθρωπος ἦν ἐν Ἰερουσαλήμ ᾧ ὄνομα αὐτοῦ Συμεών καί ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος καί εὐσεβής εὐλαβής προσδεχόμενος παράκλησιν τοῦ Ἰσραήλ καί Πνεῦμα Ἅγιον ἦν Ἅγιον ἐπʼ αὐτόν Καί ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον κεχρηματισμένος δέ ἦν ὑπό τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου μή ἰδεῖν θάνατον ἕως πρίν ἤ ἄν ἴδῃ τόν Χριστόν Κυρίου Καί ἦλθεν ἐν τῷ Πνεύματι εἰς τό ἱερόν καί ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν εἰσάγειν τούς γονεῖς τό παιδίον Ἰησοῦν τοῦ ποιῆσαι αὐτούς κατά τό ἔθος εἰθισμένον τοῦ νόμου περί αὐτοῦ καί αὐτός δέ ἐδέξατο αὐτό εἰς τάς ἀγκάλας αὐτοῦ καί εὐλόγησεν τόν Θεόν καί εἶπεν Νῦν ἀπολύεις τόν δοῦλον σοῦ Δέσποτα κατά τό ῥῆμα σοῦ ἐν εἰρήνῃ ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μού τό σωτήριον σοῦ ὅ ἡτοίμασας κατά πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν Φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καί δόξαν λαοῦ σοῦ Ἰσραήλ Καί ἦν ὁ πατήρ Ἰωσήφ αὐτοῦ καί ἡ μήτηρ αὐτοῦ θαυμάζοντες ἐπί τοῖς λαλουμένοις περί αὐτοῦ Καί εὐλόγησεν αὐτούς Συμεών καί εἶπεν πρός Μαριάμ τήν μητέρα αὐτοῦ Ἰδού οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καί εἰς ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραήλ καί εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον καί σοῦ δέ αὐτῆς τήν ψυχήν διελεύσεται ῥομφαία ὅπως ἄν ἀποκαλυφθῶσιν ἀνακαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοί πονηροί Καί ἦν Ἅννα προφῆτις θυγάτηρ Φανουήλ ἐκ φυλῆς Ἀσήρ καί αὕτη προβεβηκυῖα ἐν ἡμέραις πολλαῖς χηρεύσασα ζήσασα ἔτη ἑπτά μετά ἀνδρός ἔτη ἑπτά ἀπό τῆς παρθενίας αὐτῆς καί ἦν αὐτή χήρα ἕως ὡς ἐτῶν ἑβδομήκοντα ὀγδοήκοντα τεσσάρων ἥ οὐκ ἀφίστατο ἀφίστα ἐκ ἀπό τοῦ ναοῦ ἱεροῦ νηστείαις νηστείας τέ καί καί δεήσεσιν δέησιν λατρεύουσα νύκτα καί ἡμέραν ἡμέρᾳ Καί αὐτῇ αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐπιστᾶσα ἀνθωμολογεῖτο τῷ Θεῷ Κυρίῳ καί ἐλάλει περί αὐτοῦ πᾶσιν τοῖς προσδεχομένοις λύτρωσιν ἐν Ἰερουσαλήμ Καί ὡς ἐτέλεσαν ἐτέλεσεν παντᾶ ἅπαντα τά κατά τόν νόμον Κυρίου ἐπέστρεψαν ἐπέστρεψεν ὑπέστρεψαν εἰς τήν Γαλιλαίαν εἰς τήν πόλιν ἑαυτῶν αὐτῶν Ναζαρέτ καθώς ἐρρέθη διά τοῦ προφήτου ὅτι Ναζωραῖος κληθήσεται τό Δέ παιδίον Ἰησοῦς ηὔξανεν καί ἐκραταιοῦτο καί ηὔξανε ηὐξάνετο πνεύματι πληρούμενον σοφίας σοφίᾳ καί χάρις Θεοῦ ἦν ἐπʼ ἐν αὐτό αὐτῷ Καί ἐπορεύοντο δέ καί οἱ γονεῖς αὐτοῦ κατʼ ἔθος ἔτος εἰς Ἰερουσαλήμ ἐν τῇ ἑορτῇ τοῦ Πάσχα Καί ὅτε ἐγένετο αὐτῷ ὅτων ἐτῶν ἔτη δεκαδύο δώδεκα δώδεκα καί ἀναβαινόντων ἀναβάντων ἀνέβησαν οἱ γονεῖς αὐτοῦ ἔχοντες αὐτόν αὐτῶν εἰς Ἱεροσόλυμα κατά τό ἔθος τῆς ἑορτῆς τῶν ἀζύμων καί τελειωσάντων τελεσάντων τάς ἡμέρας ἐν τῷ ὑποστρέφειν αὐτούς ἀπεμεινεν ὑπέμεινεν Ἰησοῦς ὁ παῖς Ἰησοῦς ἐν Ἰερουσαλήμ καί οὐκ ἔγνω ἔγνωσαν Ἰωσήφ καί οἱ ἡ γονεῖς μήτηρ αὐτοῦ καί νομίσαντες Δέ αὐτόν εἶναι ἐν τῇ συνοδίᾳ εἶναι ἦλθον ὁδόν ἡμέρας ὁδόν καί ἀνεζήτουν αὐτόν ἐν τοῖς συγγενέσιν συγγενεῦσιν καί ἐν τοῖς γνωστοῖς καί μή εὑρόντες εὑρίσκοντες αὐτόν ὑπέστρεψαν εἰς Ἰερουσαλήμ ἀναζητοῦντες ζητοῦντες αὐτόν Καί ἐγένετο μετά ἡμέρας τρεῖς εὗρον αὐτόν καθήμενον ἐν τῷ ἱερῷ καθεζόμενον ἐν μέσῳ τῶν διδασκάλων καί ἀκούοντα αὐτῶν καί ἐπερωτῶντα αὐτούς αὐτόν ἐξίσταντο Δέ πάντες οἱ ἀκούοντες αὐτοῦ ἐπί τῇ συνέσει καί ταῖς ἀποκρίσεσιν αὐτοῦ Καί ἰδόντες αὐτόν ἐξεπλάγησαν καί εἶπεν πρός αὐτόν ἡ μήτηρ αὐτοῦ εἶπεν Τέκνον τί ἐποίησας ἡμῖν οὕτως Ἰδού οἱ συγγενεῖς ὁ πατήρ σοῦ κἀγώ καί ἐγώ ὀδυνώμενοι καί λυπούμενοι ἐζητοῦμεν σέ Καί εἶπεν πρός αὐτούς Τί ὅτι ἐζητεῖτε ζητεῖτε μέ Οὐκ ᾔδειτε οἴδατε ὅτι ἐν τοῖς τοῦ πατρός μού δεῖ εἶναι μέ εἶναι Καί αὐτοί δέ οὒ συνῆκαν τό ῥῆμα ὅ ἐλάλησεν αὐτοῖς Καί κατέβη μετʼ αὐτῶν καί ἦλθεν εἰς Ναζαρέτ καί ἦν ὑποτασσόμενος αὐτοῖς Καί ἡ δέ μήτηρ αὐτοῦ ἐτήρει διετήρει παντᾶ τά ῥήματα παντᾶ ἅπαντα ταῦτα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς Καί ὁ Ἰησοῦς προέκοπτεν ἐν τῇ σοφίᾳ ἡλικίᾳ καί ἡλικίᾳ σοφίᾳ καί χάριτι παρά Θεῷ Θεοῦ καί παρά ἀνθρώποις ἐν ἔτει Δέ πεντεκαιδεκάτῳ τῆς βασιλείας ἡγεμονίας Τιβερίου Καίσαρος ἐπιτροπεύοντος ἡγεμονεύοντος Ποντίου Πιλάτου τῆς Ἰουδαίας καί τετραρχοῦντος Ἡρῴδου τῆς Γαλιλαίας Ἡρῴδου Φιλίππου Δέ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ τετραρχοῦντος τῆς ὀρεινῆς Ἰτουραίας τετραρχοῦντος τῆς Ἰτουραίας Ἰουδαίας καί τέ Τραχωνίτιδος χώρας καί Λυσανίου τῆς Ἀβιληνῆς τετραρχοῦντος ἐπί ἀρχιερέως ἀρχιερέων Ἅννα καί Καϊάφα ἐγένετο ῥῆμα Θεοῦ ἐπί Ἰωάννην τόν τοῦ Ζαχαρίου υἱόν ἐν τῇ ἐρήμῳ Καί ἦλθεν εἰς πασᾶν τήν περίχωρον τοῦ Ἰορδάνου κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καθώς ὡς γέγραπται ἐν βιβλίῳ βίβλῳ λόγων Ἠσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος Φωνή βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ Ἑτοιμάσατε τήν ὁδόν τοῦ Κυρίου εὐθείας ποιεῖτε τάς τρίβους ὑμῶν αὐτοῦ Πάσα φάραγξ πληρωθήσεται καί παν ὄρος καί βουνός ταπεινωθήσεται καί ἔσται τά σκολιά εἰς εὐθεῖαν εὐθείας καί αἱ τροχίαι τραχεῖαι εἰς ὁδούς λείας καί ὄψεται πάσα σάρξ τό σωτήριον τοῦ Θεοῦ Κυρίου ἔλεγεν ἔλεγον Δέ Οὖν τοῖς ἐκπορευομένοις ὄχλοις βαπτισθῆναι ἐνώπιον ὑπʼ αὐτοῦ Γεννήματα ἐχιδνῶν τίς ὑπέδειξεν ὑμῖν ὑπέδειξεν φυγεῖν ἀπό τῆς μελλούσης ὀργῆς ποιήσατε Οὖν καρπούς καρπόν ἀξίους ἄξιον καρπούς τῆς μετανοίας καί μή ἄρξησθε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς αὐτοῖς Πατέρα ἔχομεν τόν Ἀβραάμ λέγω γάρ ὑμῖν ὅτι δύναται ὁ Θεός ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγεῖραι τέκνα τῷ Ἀβραάμ ἤδη Δέ καί ἡ ἀξίνη πρός τήν ῥίζαν τῶν δένδρων κεῖται παν οὖν δένδρον μή ποιοῦν καρπόν καρπούς καλόν καλούς ἐκκόπτεται καί εἰς πῦρ βάλλεται Καί ἐπηρώτων ἐπηρώτησαν αὐτόν οἱ ὄχλοι λέγοντες τί Οὖν ποιήσωμεν ποιήσομεν ἵνα σωθῶμεν ἀποκριθείς Δέ λέγει εἶπεν ἔλεγεν αὐτοῖς Ὁ ἔχων δύο χιτῶνας μεταδότω τῷ μή ἔχοντι καί ὁ ἔχων βρώματα ὁμοίως ποιείτω ἦλθον Τέ Δέ καί τελῶναι ὁμοίως βαπτισθῆναι ὑπʼ αὐτοῦ καί εἶπον πρός αὐτόν Διδάσκαλε τί ποιήσωμεν ποιήσομεν ἵνα σωθῶμεν ὁ Δέ εἶπεν πρός αὐτούς αὐτοῖς μηδέν πλέον πράσσετε παρά τό διατεταγμένον ὑμῖν Πράσσετε πράσσειν ἐπηρώτων ἐπηρώτησαν Δέ αὐτόν καί στρατευόμενοι λέγοντες Καί ἡμεῖς Τί ποιήσωμεν ποιήσομεν ἵνα σωθῶμεν καί ἡμεῖς ὁ δέ Καί εἶπεν πρός αὐτούς αὐτοῖς μηδένα Διασείσητε μηδέ μηδένα συκοφαντήσητε καί ἀρκεῖσθε τοῖς ὀψωνίοις ὑμῶν προσδοκῶντος Δέ τοῦ λαοῦ καί διαλογιζομένων πάντων ἐν ταῖς καρδίαις ἑαυτῶν αὐτῶν περί τοῦ Ἰωάννου μήποτε αὐτός εἴη ὁ Χριστός ἀπεκρίνατο λέγων πᾶσιν ὁ Ἰωάννης ἅπασιν ἐπιγνούς τά διανοήματα αὐτῶν λέγων εἶπεν Ἐγώ μέν ὕδατι βαπτίζω ὑμᾶς βαπτίζω ἐν ὕδατι εἰς μετάνοιαν ἔρχεται ὁ δέ ὁ ἐρχόμενος ἰσχυρότερος μού ἐστίν οὗ οὐκ εἰμί ἱκανός λῦσαι τόν ἱμάντα τῶν τοῦ ὑποδημάτων ὑποδήματος αὐτοῦ αὐτός ὑμᾶς βαπτίσει ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ καί πυρί οὗ τό πτύον ἐν τῇ χειρί αὐτοῦ καί διακαθαριεῖ διακαθᾶραι τήν ἅλωνα αὐτοῦ καί συνάξει συναγαγεῖν τόν μέν σῖτον συνάξει εἰς τήν ἀποθήκην αὐτοῦ τό δέ ἄχυρον κατασβέσει κατακαύσει πυρί ἀσβέστῳ πολλά μέν Οὖν καί ἑτέρα παραινῶν παρακαλῶν εὐηγγελίζετο εὐηγγέλιζε τόν λαόν ὁ Δέ Ἡρῴδης ὁ τετράρχης ἐλεγχόμενος ὑπʼ αὐτοῦ περί Ἡρῳδιάδος τῆς γυναικός Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ καί περί πάντων τῶν πονηρῶν ὧν ἐποίησεν πονηρῶν ὁ Ἡρῴδης προσέθηκεν καί τοῦτο ἐπί πᾶσιν καί κατέκλεισεν ἐνέκλεισε τόν Ἰωάννην ἐν τῇ φυλακῇ ἐγένετο Δέ ἐν τῷ βαπτισθῆναι παντᾶ ἅπαντα τόν λαόν καί Ἰησοῦ βαπτισθέντος καί καί προσευχομένου ἀνεῳχθῆναι τόν οὐρανόν καί καταβῆναι τό Πνεῦμα τό Ἅγιον σωματικῷ πνευματικῷ εἴδει ὡς ὡσεί περιστεράν εἰς ἐπʼ αὐτόν καί φωνήν ἐξ τοῦ οὐρανοῦ γενέσθαι λέγουσαν Σύ εἶ ὁ Υἱός μού εἶ σύ ὁ ἀγαπητός ἐν σοί ἐγώ σήμερον εὐδόκησα γεγέννηκα σέ Καί αὐτός ἦν δέ ὁ Ἰησοῦς ἀρχόμενος ὡσεί ὡς ἐτῶν τριάκοντα ἀρχόμενος ὤν υἱός ὡς ἐνομίζετο εἶναι υἱός Ἰωσήφ τοῦ Ἰακώβ Ἠλί τοῦ Ματθάν Μαθθάτ τοῦ Ἐλεάζαρ Ἠλί Λευί τοῦ Ἐλιούδ Μελχί τοῦ Ἰαχείν Ἰανναί τοῦ Σαδώκ Ἰωσήφ τοῦ Ἀζώρ Ματταθίου τοῦ Ἐλιακείμ Ἀμώς τοῦ Ἀβιούδ Ναούμ τοῦ Ζοροβαβέλ Ἑσλεὶ τοῦ Σαλαθιήλ Ναγγαί τοῦ Ἰεχονίου Μάαθ τοῦ Ἰωακειμ Ματταθίου τοῦ Ἐλιακείμ Σεμεΐν τοῦ Ἰωσία Ἰωσήχ τοῦ Ἀμώς Ἰωδά τοῦ Μανασσῆ Ἰωνάμ Ἰωαννάν τοῦ Ἑζεκία Ῥησά τοῦ Ἀχάζ Ζοροβαβέλ τοῦ Ἰωαθάμ Σαλαθιήλ τοῦ Νηρί τοῦ Ὀζία Μελχί τοῦ Ἀμασίου Ἀδδί τοῦ Ἰωάς Κωσάμ τοῦ Ὀχοζίου Ἐλμαδάμ τοῦ Ἰωράμ Ἤρ τοῦ Ἰωσαφάτ Ἰησοῦ Ἰωσῆ τοῦ Ἀσάφ Ἐλιέζερ τοῦ Ἀβιούδ Ἰωρείμ τοῦ Ῥοβοάμ Μαθθάτ τοῦ Σολομών Λευί τοῦ Συμεών τοῦ Ἰούδα τοῦ Ἰωσήφ τοῦ Ἰωαννάν Ἰωνάμ τοῦ Ἐλιακείμ τοῦ Μελεά τοῦ Μεννά τοῦ Ματταθά τοῦ Ναθάμ τοῦ Δαυίδ τοῦ Ἰεσσαί τοῦ Ἰωβήλ τοῦ Βόος τοῦ Σαλά Σαλμών τοῦ Ναασσών τοῦ Ἀδάμ Ἀμιναδάβ τοῦ Ἀδμίν τοῦ Ἀρνὶ Ἀράμ τοῦ Ἑσρώμ τοῦ Φαρές τοῦ Ἰούδα τοῦ Ἰακώβ τοῦ Ἰσαάκ τοῦ Ἀβραάμ τοῦ Θάρα τοῦ Ναχώρ τοῦ Σερούχ τοῦ Ῥαγαύ τοῦ Φάλεκ τοῦ Ἔβερ τοῦ Σαλά τοῦ Καϊνάμ τοῦ Ἀρφαξάδ τοῦ Σήμ τοῦ Νῶε τοῦ Λάμεχ τοῦ Μαθουσαλά τοῦ Ἑνώχ τοῦ Ἰάρετ τοῦ Μαλελεήλ τοῦ Καϊνάμ τοῦ Ἐνώς τοῦ Σήμ Σήθ τοῦ Ἀδάμ τοῦ Θεοῦ Ἰησοῦς Δέ πλήρης Πνεύματος Ἁγίου πλήρης ὑπέστρεψεν ἀπό τοῦ Ἰορδάνου καί ἤγετο τό ἐν τῷ Πνεύματι ἐν εἰς τῇ τήν ἐρήμῳ ἐρῆμον ἡμέρας τεσσεράκοντα πειραζόμενος ὑπό τοῦ Σατανᾶ διαβόλου Καί οὐκ ἔφαγεν οὐδέν οὐδέν ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καί συντελεσθεισῶν αὐτῶν ὕστερον ἐπείνασεν καί εἶπεν Δέ αὐτῷ ὁ διάβολος Εἰ Υἱός εἶ τοῦ Θεοῦ εἰπέ ἵνα τῷ οἱ λίθῳ λίθοι τούτῳ οὗτοι ἵνα γένηται ἄρτος ἄρτοι γένωνται Καί ἀπεκρίθη ἀποκριθῇ ἀποκριθείς πρός αὐτόν ὁ Ἰησοῦς πρός αὐτόν λέγων εἶπεν Γέγραπται ὅτι Οὐκ ἐπʼ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ὁ ἄνθρωπος ἀλλʼ ἐν ἐπί παντί ῥήματι Θεοῦ Καί ἀναγαγών αὐτόν ὁ διάβολος εἰς ὄρος ὑψηλόν λίαν ἔδειξεν αὐτῷ πάσας τάς βασιλείας τῆς τοῦ οἰκουμένης γῆς κόσμου ἐν στιγμῇ χρόνου Καί εἶπεν πρός αὐτόν αὐτῷ ὁ διάβολος σοί Δώσω τήν τῆς ἐξουσίαν πασᾶν ταύτην ἅπασαν πασᾶν καί τήν δόξαν τούτων αὐτῶν ὅτι ἐμοί παραδέδοται καί ᾧ ἐάν ἄν θέλω παραδίδωμι δίδωμι δώσω αὐτήν σύ Οὖν ἐάν προσκυνήσῃς μοί ἐνώπιον ἐμοῦ ἔσται σοῦ πάσα παντᾶ Καί ἀποκριθείς αὐτῷ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ ὕπαγε ὀπίσω μού Σατανᾶ Γέγραπται γάρ προσκυνήσεις Κύριον τόν Θεόν σοῦ προσκυνήσεις καί αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις Καί ἤγαγεν Δέ αὐτόν εἰς Ἰερουσαλήμ καί ἔστησεν αὐτόν ἐπί τό πτερύγιον τοῦ ἱεροῦ καί εἶπεν αὐτῷ Εἰ ὁ Υἱός εἶ τούτου τοῦ Θεοῦ βάλε σεαυτόν ἐντεῦθεν κάτω γέγραπται γάρ ὅτι Τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ ἐντελεῖται περί σοῦ περί σοῦ τοῦ διαφυλάξαι σέ καί ὅτι Ἐπί χειρῶν ἀροῦσιν σέ μήποτε προσκόψῃς πρός λίθον τόν πόδα σοῦ Καί ἀποκριθείς εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ ὅτι γέγραπται Εἴρηται Οὐκ ἐκπειράσεις Κύριον τόν Θεόν σοῦ Καί συντελέσας παντᾶ πειρασμόν ὁ διάβολος ἀπέστη ἀπʼ αὐτοῦ ἄχρι χρόνου καιροῦ Καί ὑπέστρεψεν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῇ δυνάμει τοῦ Πνεύματος εἰς τήν Γαλιλαίαν Καί φήμη ἐξῆλθεν καθʼ ὅλης τῆς χώρας περιχώρου περί αὐτοῦ Καί αὐτός ἐδίδασκεν ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν δοξαζόμενος ὑπό πάντων Καί ἦλθεν ἐλθών δέ εἰς τήν Ναζαρέτ ὅπου οὗ ἦν ἀνατεθραμμένος τεθραμμένος καί εἰσῆλθεν κατά τό εἰωθός αὐτῷ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν Σαββάτων εἰς τήν συναγωγήν καί ἀνέστη ἀναγνῶναι Καί ἐπεδόθη αὐτῷ βιβλίον Ἠσαΐου τοῦ ὁ προφήτου προφήτης Ἠσαΐου Ἠσαΐας καί ἀπτύξας ἀνοίξας ἀναπτύξας τό βιβλίον εὗρεν τόν τόπον οὗ ἦν γεγραμμένον Πνεῦμα Κυρίου ἐπʼ ἐμέ οὗ εἵνεκεν ἔχρισεν μέ εὐαγγελίσασθαι εὐαγγελίζεσθαι πτωχοῖς ἀπέσταλκεν ἀπεστάλμαι μέ ἰάσασθαι τούς συντετριμμένους τήν καρδίαν κηρύξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καί τυφλοῖς ἀνάβλεψιν ἀποστεῖλαι τεθραυματισμένους τεθραυσμένους τεθραμμένους ἐν ἀφέσει κηρύξαι ἐνιαυτόν Κυρίου δεκτόν Καί πτύξας τό βιβλίον καί ἀποδούς τῷ ὑπηρέτῃ ἐκάθισεν καί πάντων οἱ ὀφθαλμοί ἐν τῇ συναγωγῇ οἱ ὀφθαλμοί ἦσαν οἱ ὀφθαλμοί ἀτενίζοντες αὐτῷ ἤρξατο Δέ λέγειν πρός αὐτούς ὅτι Σήμερον πεπλήρωται ἡ Γραφή αὕτη ἐν τοῖς ὠσίν ὑμῶν Καί πάντες ἐμαρτύρουν αὐτῷ καί ἐθαύμαζον ἐπί τοῖς λόγοις τῆς χάριτος τοῖς ἐκπορευομένοις ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ καί ἔλεγον Οὐχί οὐχ οὗτος Ἐστίν ὁ υἱός ἐστίν Ἰωσήφ ἐστίν οὗτος Καί εἶπεν πρός αὐτούς Πάντως ἐρεῖτε μοί τήν παραβολήν ταύτην Ἰατρέ θεράπευσον σεαυτόν ὅσα ἠκούσαμεν γενόμενα γινόμενα εἰς ἐν τήν τῇ Καφαρναούμ ποίησον καί ὧδε ἐν τῇ πατρίδι σοῦ εἶπεν Δέ Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν λέγω ὅτι οὐδείς προφήτης δεκτός ἐστίν ἐν τῇ πατρίδι ἑαυτοῦ αὐτοῦ ἐπʼ ἀληθείας Δέ λέγω ὑμῖν ὅτι πολλαί χῆραι ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις Ἠλίου ἐν τῷ Ἰσραήλ ὅτε ἐκλείσθη ὁ οὐρανός ἐπί ἔτη τρία καί μῆνας μῆνα ἕξ ὡς ἐγένετο λιμός μέγας μεγάλη ἐπί πασᾶν τήν γῆν καί πρός οὐδεμίαν αὐτῶν ἐπέμφθη Ἠλίας εἰ μή εἰς Σάρεπτα τῆς Σιδωνίας Σιδῶνος πρός γυναῖκα χήραν Καί πολλοί λεπροί ἦσαν ἐν τῷ Ἰσραήλ ἐπί Ἐλισαίου τοῦ προφήτου ἐν τῷ Ἰσραήλ καί οὐδείς αὐτῶν ἐκαθαρίσθη εἰ μή Ναιμάν ὁ Σύρος οἱ δέ Καί ἐπλήσθησαν πάντες πάντες θυμοῦ ἐν τῇ συναγωγῇ ἀκούοντες ἀκούσαντες ταῦτα καί ἀναστάντες ἐξέβαλον αὐτόν ἔξω τῆς πόλεως καί ἤγαγον αὐτόν ἕως τῆς ὀφρύος τοῦ ὄρους ἐφʼ οὗ ἡ πόλις αὐτῶν ᾠκοδόμητο οἰκοδόμηται αὐτῶν ὥστε εἰς τό κατακρημνίσαι αὐτόν αὐτός Δέ διελθών διά μέσου αὐτῶν ἐπορεύετο Καί κατῆλθεν εἰς Καφαρναούμ πόλιν τῆς Γαλιλαίας τήν παραθαλάσσιον ἐν ὁρίοις Ζαβουλών καί Νεφθαλὶμ Καί ἦν διδάσκων αὐτούς ἐν τοῖς Σάββασιν Καί ἐξεπλήσσοντο ἐπί τῇ διδαχῇ αὐτοῦ ὅτι ἐν ἐξουσίᾳ ἦν ὁ λόγος αὐτοῦ ἦν Καί δέ ἐν τῇ συναγωγῇ ἦν ἄνθρωπος ἔχων πνεῦμα δαιμονίου δαιμόνιον ἀκαθάρτου ἀκάθαρτον καί ἀνέκραξεν φωνῇ μεγάλῃ λέγων Ἔα Τί ἡμῖν καί σοί σύ Ἰησοῦ Ναζαρηνέ Ἦλθες ἀπολέσαι ἡμάς ὧδε ἀπολέσαι Οἶδα σέ τίς εἶ ὁ Ἅγιος τοῦ Θεοῦ Καί ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς λέγων Φιμώθητι καί ἔξελθε ἀπʼ ἐξ αὐτοῦ Καί ῥίψαν ῥίψας αὐτόν τό δαιμόνιον εἰς τό μέσον ἀνακραύγασαν τέ ἐξῆλθεν ἐξ ἀπʼ αὐτοῦ μηδέν βλάψαν βλάψας αὐτόν Καί ἐγένετο θάμβος μέγας ἐπί πάντας καί συνελάλουν πρός ἀλλήλους λέγοντες Τίς ὁ λόγος οὗτος ὅτι ἐν ἐξουσίᾳ καί δυνάμει ἐπιτάσσει τοῖς ἀκαθάρτοις πνεύμασιν καί ἐξέρχονται ὑπακούουσιν αὐτῷ Καί ἐξεπορεύετο ἐξῆλθεν ἡ ἀκοή ἦχος περί αὐτοῦ εἰς παντᾶ τόπον τῆς περιχώρου ἀναστάς Δέ ἀπό ἐκ τῆς συναγωγῆς ὁ Ἰησοῦς εἰσῆλθεν ἦλθεν εἰς τήν οἰκίαν τοῦ Σίμωνος καί Ἀνδρέου ἡ δέ πενθερά Δέ τοῦ Σίμωνος ἦν κατεχομένῃ συνεχομένη πυρετῷ μεγάλῳ καί ἠρώτησαν αὐτόν περί αὐτῆς Καί ἐπιστάς ἐπισταθεὶς ἐπάνω αὐτῆς ἐπετίμησεν τῷ πυρί πυρετῷ καί ἀφῆκεν αὐτήν ὁ πυρετός καί παραχρῆμα δέ ὥστε ἀναστᾶσα ἀναστᾶσαν αὐτήν διηκόνει διακονεῖν αὐτοῖς δύνοντος Δέ τοῦ ἡλίου ἅπαντες πάντες οἱ ὅσοι εἶχον ἀσθενοῦντας νόσοις ποικίλαις καί ἤγαγον ἠγόν ἔφερον αὐτούς αὐτοῖς πρός αὐτόν ὁ δέ ἑνί ἑκάστῳ αὐτῶν αὐτῷ ἐπιθείς τάς χεῖρας ἐπιτιθείς ἐπιθείς ἐθεράπευσεν ἐθεράπευεν αὐτούς ἐξήρχετο ἐξήρχοντο Δέ καί δαιμόνια ἀπό πολλῶν κραυγάζοντα κράζοντα κραζόντων καί λέγοντα ὅτι Σύ εἶ ὁ Χριστός ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ Καί ἐπιτιμῶν οὐκ εἴα ᾖ ἅ αὐτά λέγειν λαλεῖν αὐτά ὅτι ᾔδεισαν τόν Χριστόν αὐτόν Χριστόν εἶναι γενομένης Δέ ἡμέρας ἐξελθών ἐπορεύθη εἰς ἐρῆμον τόπον καί οἱ ὄχλοι ἐζήτουν ἐπεζήτουν αὐτόν καί ἦλθον ἕως αὐτοῦ καί ἐπεῖχον κατεῖχον αὐτόν τοῦ μή πορεύεσθαι ἀπʼ αὐτῶν ὁ Δέ εἶπεν πρός αὐτούς ὅτι Δεῖ μέ καί εἰς ταῖς τάς ἑτέραις ἀλλᾶς πόλεσιν πόλεις εὐαγγελίσασθαι αὐταῖς μέ δεῖ μέ τήν τό Βασιλείαν εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ ὅτι ἐπί εἰς τοῦτο γάρ ἀπεστάλμαι ἀπεστάλην Καί ἦν κηρύσσων ἐν εἰς ταῖς τάς συναγωγαῖς συναγωγάς τῆς τῶν Ἰουδαίας Γαλιλαίας Ἰουδαίων Καί ἐγένετο Δέ ἐν τῷ συναχθῆναι τόν ὄχλον ἐπικεῖσθαι αὐτῷ καί τοῦ ἀκούειν τόν λόγον τοῦ Θεοῦ καί αὐτός ἦν ἑστώς ἑστῶτος αὐτοῦ παρά τήν λίμνην Γεννησαρέτ καί εἶδεν δύο πλοιάρια πλοῖα δύο ἑστῶτα παρά τήν λίμνην οἱ δέ ἁλιεῖς ἀποβάντες ἀπʼ αὐτῶν ἀποβάντες ἔπλυνον ἔπλυναν ἀπέπλυναν τά δίκτυα ἐμβάς Δέ εἰς ἕν τῶν πλοίων πλοῖον ὅ ἦν τοῦ Σίμωνος ἠρώτησεν αὐτόν ἐπαναγαγεῖν ἀπό τῆς γῆς ἐπαναγαγεῖν ἐπανάγειν ὀλίγον ὅσον ὅσον καί δέ καθίσας Δέ ἐδίδασκεν ἐκ ἐν τοῦ τῷ πλοίου πλοίῳ ἐδίδασκεν τούς ὄχλους ὡς ὅτε Δέ ἐπαύσατο λαλῶν εἶπεν πρός τόν Σίμωνα Ἐπανάγαγε ἐπαναγάγετε εἰς τό βάθος καί χαλάσατε χαλάσαι τά δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν Καί ἀποκριθείς ὁ δέ Σίμων ἀποκριθείς εἶπεν Σίμων αὐτῷ Διδάσκαλε Ἐπιστάτα διʼ ὅλης τῆς νυκτός κοπιάσαντες οὐδέν ἐλάβομεν ἐπί δέ τῷ σῷ ῥήματι σοῦ οὒ μή παρακούσομαι καί εὐθύς χαλάσω χαλάσαντες τά τό δίκτυα δίκτυον Καί τοῦτο ποιήσαντες συνέκλεισαν πλῆθος ἰχθύων πλῆθος πολύ διερρήσσετο διερρήσσοντο διῄρητο δέ ὥστε τά τό δίκτυα δίκτυον ῥήσσεσθαι αὐτῶν Καί κατένευσαν κατένευσεν κατένευον τοῖς μετόχοις τοῖς ἐν τῷ ἑτέρῳ πλοίῳ τοῦ τούς ἐλθόντας βοηθεῖν συλλαβέσθαι συλλαμβάνεσθαι αὐτοῖς καί ἦλθον ἐλθόντες οὖν καί ἔπλησαν ἐπλήσθησαν ἀμφοτέρα ἀμφότεροι τά πλοῖα ὥστε ἤδη παρά τὶ βυθίζεσθαι αὐτά ἰδών ὁ Δέ ὁ Σίμων Πέτρος προσέπεσεν αὐτοῦ τοῖς γόνασιν ποσίν τοῦ Ἰησοῦ λέγων Παρακαλῶ Ἔξελθε ἀπʼ ἐμοῦ ὅτι ἀνήρ ἁμαρτωλός εἰμί Κύριε θάμβος Γάρ περιέσχεν αὐτόν αὐτούς καί πάντας τούς σύν αὐτῷ ἐπί τῇ ἁγίᾳ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων ᾗ ὧν συνέλαβον ὁμοίως ἦσαν δέ κοινωνοί αὐτοῦ καί Ἰάκωβον Ἰάκωβος καί Ἰωάννην Ἰωάννης οἱ υἱοί υἱούς Ζεβεδαίου οἵ ἦσαν κοινωνοί τῷ Σίμωνι ὁ Καί δέ εἶπεν πρός τόν Σίμωνα αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Δεῦτε καί Μή φοβοῦ ἀπό τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν γίνεσθε ἁλιεῖς ἰχθύων ποιήσω γάρ ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων οἱ δέ Καί καταγαγόντες ἀκούσαντες τά πλοῖα παντᾶ κατέλειψαν καί ἐπί τήν τῆς γῆν γῆς καί ἀφέντες παντᾶ ἅπαντα ἠκολούθησαν αὐτῷ Καί ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτόν ἐν μιᾷ τῶν πόλεων καί ἰδού ἀνήρ πλήρης λέπρας λεπρός καί ἰδών δέ τόν Ἰησοῦν πεσών ἔπεσεν ἐπί πρόσωπον ἐδεήθη αὐτοῦ λέγων Κύριε ἐάν θέλῃς δύνασαι μέ καθαρίσαι Καί ἐκτείνας δέ τήν τάς χεῖρα χεῖρας ἥψατο αὐτοῦ εἰπών λέγων Θέλω καθαρίσθητι Καί εὐθέως ἅ ἡ λέπρα ἀπῆλθεν ἐκαθαρίσθη ἀπʼ αὐτοῦ Καί αὐτός παρήγγειλεν αὐτῷ μηδενί Εἰπεῖν ἀλλά ἀπελθών ἀπελθέ δέ καί δεῖξον σεαυτόν τῷ ἱερεῖ καί προσένεγκε προσενέγκαι περί τοῦ καθαρισμοῦ σοῦ καθώς προσέταξεν Μωϋσῆς ἵνα εἰς μαρτύριον ἦν ὑμῖν αὐτοῖς τοῦτο ὁ δέ ἐξελθών ἤρξατο κηρύσσειν καί διαφημίζειν τόν λόγον ὥστε μηκέτι δύνασθαι αὐτόν φανερῶς εἰς πόλιν εἰσελθεῖν ἀλλά ἔξω ἦν ἐν ἐρήμοις τόποις καί συνήρχοντο πρός αὐτόν καί ἦλθεν πάλιν εἰς Καφαρναούμ διήρχετο Δέ μᾶλλον ὁ λόγος μᾶλλον περί αὐτοῦ καί συνήρχοντο ὄχλοι πολλοί ἀκούειν καί θεραπεύεσθαι ἀπʼ ὑπʼ αὐτοῦ ἀπό τῶν ἀσθενειῶν αὐτῶν αὐτός Δέ ἦν ὑποχωρῶν ἐν ταῖς ἐρημοῖς καί προσευχόμενος Καί ἐγένετο ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν καί αὐτός αὐτοῦ ἦν διδάσκων διδάσκοντος καί ἦσαν καθήμενοι συνελθεῖν οἱ τούς Φαρισαῖοι Φαρισαίους καί οἱ νομοδιδάσκαλοι νομοδιδάσκαλους οἵ ἦσαν δέ συνεληλυθότες ἐληλυθότες ἐκ πάσης τῆς κώμης χώρας τῆς Γαλιλαίας καί Ἰουδαίας καί Ἰερουσαλήμ Καί δύναμις Κυρίου ἦν εἰς τό τοῦ ἰᾶσθαι αὐτούς αὐτόν Καί ἰδού ἄνδρες φέροντες ἄνθρωπον ἐπί κλίνης ἄνθρωπον βεβλημένον ὅς ἦν παραλελυμένος καί ἐζήτουν αὐτόν εἰσενεγκεῖν εἰσένεγκεν αὐτόν καί θεῖναι αὐτόν ἐνώπιον αὐτοῦ Καί μή εὑρόντες διά ποίας εἰσενέγκωσιν αὐτόν διά τόν ὄχλον ἀναβάντες ἀνέβησαν ἐπί τό δῶμα διά καί αποστεγάσαντες τῶν τούς κεράμων κεραμοῦς ὅπου ἦν καθῆκαν αὐτόν τόν κράββατον σύν τῷ κλινιδίῳ παραλυτικῷ εἰς τό μέσον ἔμπροσθεν πάντων τοῦ Ἰησοῦ Καί ἰδών δέ ὁ Ἰησοῦς τήν πίστιν αὐτῶν εἶπεν λέγει αὐτῷ τῷ παραλυτικῷ Ἄνθρωπε ἀφέωνται σοί σοῦ αἱ ἁμαρτίαι σοῦ Καί ἤρξαντο διαλογίζεσθαι οἱ γραμματεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν λέγοντες Τίς Τί ἐστίν οὗτος ὅς λαλεῖ βλασφημίας Τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας ἀφεῖναι εἰ μή εἱς μόνος ὁ Θεός ἐπιγνούς Δέ ὁ Ἰησοῦς τούς διαλογισμούς αὐτῶν ἀποκριθείς εἶπεν λέγει πρός αὐτούς αὐτοῖς Τί διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν πονηρά Τί ἐστίν εὐκοπώτερον εἰπεῖν Ἀφέωνται σοί σοῦ αἱ ἁμαρτίαι σοῦ ἤ εἰπεῖν Ἔγειρε Ἐγεῖραι καί περιπάτει ἵνα Δέ ἴδητε εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἐξουσίαν ἔχει ἐπί τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας εἶπεν λέγει τῷ τῷ παραλυτικῷ παραλελυμένῳ Σοί λέγω ἔγειρε ἐγεῖραι καί ἄρας ἆρον τό τόν κλινίδιον κράββατον σοῦ καί πορεύου εἰς τόν οἶκον σοῦ Καί παραχρῆμα ἀναστάς ἐνώπιον πάντων αὐτῶν αὐτοῦ ἄρας ἐφʼ ὅ ᾧ τήν κατέκειτο κλίνην ἀπῆλθεν εἰς τόν οἶκον αὐτοῦ δοξάζων τόν Θεόν Καί ἔκστασις ἔλαβεν ἅπαντας καί ἐδόξαζον τόν Θεόν καί ἐπλήσθησαν φόβου θάμβου καί ἐδόξαζον τόν Θεόν λέγοντες ὅτι Εἴδομεν παράδοξα σήμερον Καί μετά ταῦτα αὐτά ἐξῆλθεν ἐλθών πάλιν παρά τήν θάλασσαν τόν ἐπακολουθοῦντα αὐτῷ ὄχλον ἐδίδασκεν καί παράγων εἶδεν ἐθεάσατο τελώνην ὀνόματι Λευίν τόν τοῦ Ἁλφαίου καλούμενον καθήμενον ἐπί τό τελώνιον καί εἶπεν λέγει αὐτῷ Ἀκολούθει μοί Καί καταλιπών καταλείπων παντᾶ πάντας ἅπαντα ἅπαντας ἀναστάς ἠκολούθησεν ἠκολούθει αὐτῷ Καί ἐποίησεν Λευί δοχήν αὐτῷ μεγάλην ὁ Λευίς αὐτῷ ἐν τῇ τῷ οἰκίᾳ οἴκῳ αὐτοῦ καί ἦν ὄχλος τελωνῶν πολύς τελωνῶν καί ἁμαρτωλῶν ἀλλῶν οἵ ἦσαν μετʼ αὐτῶν αὐτοῦ κατακείμενοι ἀνακειμένων Καί ἐγόγγυζον οἱ Φαρισαῖοι γραμματεῖς αὐτῶν καί οἱ γραμματεῖς Φαρισαῖοι ἐγόγγυζον αὐτῶν πρός τούς τοῦ μαθητάς αὐτοῦ λέγοντες διά Τί μετά τῶν τελωνῶν καί ἁμαρτωλῶν ἐσθίετε ἐσθίεται καί πίνετε πίνεται Καί ἀποκριθείς δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν πρός αὐτούς αὐτόν οὒ χρείαν ἔχουσιν Οἱ ὑγιαίνοντες ἰατροῦ ἀλλά οἱ κακῶς ἔχοντες Οὐκ ἐλήλυθα ἦλθον καλέσαι δικαίους ἀλλά ἀσεβεῖς ἁμαρτωλούς εἰς μετάνοιαν οἱ Δέ εἶπαν πρός αὐτόν Διά τί Οἱ μαθηταί Ἰωάννου καί οἱ μαθηταί τῶν Φαρισαίων νηστεύουσιν πυκνά καί δεήσεις ποιοῦνται ὁμοίως καί οἱ τῶν Φαρισαίων οἱ δέ μαθηταί σοῦ σοί οὐδέν τούτων ἐσθίουσιν καί πίνουσιν ποιοῦσιν ὁ ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν πρός αὐτούς Μή δύνασθε δύνανται τούς οἱ υἱούς υἱοί τοῦ νυμφῶνος ἐν ἐφʼ ᾧ ὅσον ἔχουσιν ὁ τόν νυμφίος νυμφίον μετʼ ἑαυτῶν αὐτῶν ἐστίν ποιῆσαι νηστεύειν νηστεῦσαι ἐλεύσονται Δέ ἡμέραι καί ὅταν ἀπαρθῇ ἀπʼ αὐτῶν ὁ νυμφίος καί τότε νηστεύσουσιν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις ἔλεγεν Δέ καί παραβολήν πρός αὐτούς παραβολήν ὅτι Οὐδείς ἐπίβλημα ἀπό ἱματίου καινοῦ σχίσας ἐπιβάλλει ἐπί ἱμάτιον παλαιόν εἰ δέ μή γέ καί τό καινόν σχίσει καί τῷ παλαιῷ οὒ συμφωνεῖ συμφωνήσει τό ἐπίβλημα τό ἀπό τοῦ καινοῦ ἐπίβλημα Καί οὐδείς ἐπιβάλλει βάλλει οἶνον νέον εἰς ἀσκούς παλαιούς εἰ δέ μή γέ ῥήξει ῥήγνυσι ὁ νέος οἶνος ὁ νέος τούς ἀσκούς τούς παλαιούς καί αὐτός ἐκχυθήσεται καί οἱ ἀσκοί ἀπολοῦνται ἀπόλλυνται Ἀλλά οἶνον νέον εἰς ἀσκούς καινούς βάλλουσιν βάλληται βλητέον καί ἀμφότεροι τηροῦνται συντηροῦνται καί Οὐδείς πιών παλαιόν εὐθέως θέλει νέον λέγει γάρ Ὁ παλαιός χρηστός χρηστότερός ἐστίν Καί ἐγένετο Δέ αὐτόν ἐν Σαββάτῳ δευτεροπρώτῳ πορεύεσθαι διαπορεύεσθαι αὐτόν διά τῶν σπορίμων καί ἔτιλλον ἔτελλον οἱ δέ μαθηταί αὐτοῦ ἤρξαντο τίλλειν καί ἤσθιον τούς στάχυας καί ἤσθιον ψώχοντες ταῖς χερσίν αὐτῶν ἤσθιον τινές Δέ τῶν Φαρισαίων εἶπον ἔλεγον αὐτοῖς αὐτῷ Ἴδε Τί ποιεῖτε ποιοῦσιν οἱ μαθηταί σοῦ τοῖς Σάββασιν ὅ οὐκ ἔξεστιν ποιεῖν ἐν τοῖς Σάββασιν Καί ἀποκριθείς δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν ἔλεγεν πρός αὐτούς εἶπεν ὁ Ἰησοῦς Οὐδέ Οὐδέποτε τοῦτο ἀνέγνωτε ὅ ἐποίησεν Δαυίδ ὅτε ὁπότε ἐπείνασεν αὐτός καί οἱ σύν μετʼ αὐτοῦ αὐτῷ ὄντες ὡς εἰσῆλθεν εἰσελθών εἰς τόν οἶκον τοῦ Θεοῦ καί τούς ἄρτους τῆς Προσθέσεως Προθέσεως ἔλαβεν λαβών καί ἔφαγεν καί ἔδωκεν καί τοῖς μετʼ αὐτοῦ οὕς οἷς οὐκ ἔξεστιν ἐξόν ἦν φαγεῖν εἰ μή μόνους μόνοις τούς τοῖς ἱερεῖς ἱερεῦσιν τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ θεασάμενος τινά ἐργαζόμενον τῷ Σαββάτῳ εἶπεν αὐτῷ Ἄνθρωπε εἰ μέν οἶδας τί ποιεῖς μακάριος εἶ εἰ δέ μή οἶδας ἐπικατάρατος καί παραβάτης εἶ τοῦ νόμου Καί ἔλεγεν αὐτοῖς ὅτι Κύριος ἐστίν τοῦ Σαββάτου Ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου καί τοῦ Σαββάτου ἐγένετο Δέ καί ἐν τῷ ἑτέρῳ Σαββάτῳ εἰσελθεῖν εἰσελθόντος αὐτόν αὐτοῦ πάλιν εἰς τήν συναγωγήν Σαββάτῳ καί διδάσκειν καί ἐν ᾗ ἦν ἐκεῖ ἄνθρωπος ἐκεῖ καί ξηράν ἔχων ἡ τήν χείρ χεῖρα αὐτοῦ ἡ δεξιά αὐτοῦ ἦν ξηρά παρετήρουν παρετηροῦντο Δέ αὐτόν οἱ γραμματεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι εἰ ἐν τῷ Σαββάτῳ θεραπεύσει θεραπεύει ἵνα εὕρωσιν κατηγορεῖν κατηγορῆσαι κατηγορίαν κατʼ αὐτοῦ αὐτός Δέ γινώσκων ᾔδει τούς διαλογισμούς αὐτῶν καί εἶπεν λέγει δέ τῷ ἀνδρί ἀνθρώπῳ τῷ τήν ξηράν χεῖρα ἔχοντι τήν χεῖρα ξηράν Ἔγειρε Ἐγεῖραι Ἐγείρου καί στῆθι εἰς ἐν τό τῷ μέσον μέσῳ ὁ Καί δέ ἀναστάς ἔστη ἐστάθη εἶπεν Δέ Οὖν ὁ Ἰησοῦς πρός αὐτούς ὁ Ἰησοῦς Ἐπερωτήσω Ἐπερωτῶ ὑμᾶς τὶ εἰ ἔξεστιν τοῖς τῷ Σάββασιν Σαββάτῳ ἀγαθοποιῆσαι ἤ κακοποιῆσαι ψυχήν σῶσαι ἤ ἀποκτεῖναι ἀπολέσαι οἱ δέ ἐσιώπων Καί περιβλεψάμενος αὐτούς πάντας αὐτούς ἐν ὀργῇ εἶπεν λέγει αὐτῷ τῷ ἀνθρώπῳ Ἔκτεινον τήν χεῖρα σοῦ ὁ Καί Δέ ἐξέτεινεν ἐποίησεν οὕτω καί ἀπεκατεστάθη ἀπεκατέστη ἡ χείρ αὐτοῦ ὑγιής ὡς καί ἡ ἄλλη αὐτοί Δέ ἐπλήσθησαν ἀνοίας καί διελογίζοντο ἐλάλουν διελάλουν πρός ἀλλήλους πῶς ἀπολέσωσιν αὐτόν λέγοντες τί ἄν ποιήσαιεν ποιήσειεν τῷ Ἰησοῦ ἐγένετο Δέ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ταύταις ἐξελθεῖν ἐξῆλθεν αὐτόν εἰς τό ὄρος καί προσεύξασθαι προσεύχεσθαι καί ἦν διανυκτερεύων ἐπί ἐν τῇ προσευχῇ τοῦ Θεοῦ Καί ὅτε ἐγένετο ἡμέρα ἐφώνησεν προσεφώνησεν τούς μαθητάς αὐτοῦ καί ἐκλεξάμενος ἀπʼ αὐτῶν δώδεκα οὕς καί ἀποστόλους ἐκάλεσεν ὠνόμασεν πρῶτον Σίμωνα Σίμων ὅν καί ὠνόμασεν Πέτρον ἐπωνόμασεν καί Ἀνδρέαν τόν τοῦ ἀδελφόν ἀδελφοῦ αὐτοῦ καί Ἰάκωβον καί Ἰωάννην τόν ἀδελφόν αὐτοῦ οὕς ἐπωνόμασεν Βοανηργές ὁ ἐστίν υἱοί βροντῆς καί Φίλιππον καί Βαρθολομαῖον καί Ματθαῖον καί Θωμᾶν τόν ἐπικαλούμενον Δίδυμον καί Ἰάκωβον τόν τοῦ Ἁλφαίου καί Σίμωνα τόν καλούμενον Ζηλωτήν καί Ἰούδαν Ἰακώβου καί Ἰούδαν Ἰσκαριώθ ὅς καί ἐγένετο προδότης Καί καταβάς μετʼ αὐτῶν ἔστη ἐπί τόπου πεδινοῦ καί ὄχλος πολύς μαθητῶν αὐτοῦ καί πλῆθος πολύ τοῦ λαοῦ ἀπό πάσης τῆς Ἰουδαίας καί ἄλλων πόλεων Ἰερουσαλήμ καί τῆς Πιραιάς καί τῆς παραλίου Τύρου καί Σιδῶνος οἵ ἦλθον ἐληλυθότων ἀκοῦσαι αὐτοῦ καί ἰαθῆναι ἀπό τῶν νόσων αὐτῶν Καί οἱ ἐνοχλούμενοι ὀχλούμενοι ἀπό ὑπό πνευμάτων ἀκαθάρτων καί ἐθεραπεύοντο Καί πᾶς ὁ ὄχλος ἐζήτει ἐζήτουν ἅπτεσθαι ἅψασθαι αὐτοῦ ὅτι δύναμις πάρʼ αὐτοῦ ἐξήρχετο καί ἰᾶτο πάντας Καί αὐτός ἔτι ἄρας ἐπάρας τούς ὀφθαλμούς αὐτοῦ εἰς τούς μαθητάς αὐτοῦ ἔλεγεν Μακάριοι οἱ πτωχοί ὅτι ὑμετέρᾳ αὐτῶν ἐστίν ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ Μακάριοι οἱ πεινῶντες νῦν ὅτι χορτασθήσεσθε χορτασθήσονται Μακάριοι οἱ κλαίοντες νῦν ὅτι γελάσετε γελάσουσιν Μακάριοι ἐστέ μακάριοι ὅταν μισήσωσιν μισήσουσιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι καί ὅταν ἀφορίσωσιν ὑμᾶς καί ὀνειδίσωσιν ἐκβάλωσιν καί ὀνειδίσωσιν ἐκβάλωσιν τό ὄνομα ὑμῶν ὡς πονηρόν ἕνεκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου Χάρητε χαίρετε ἐν ἐκείνῃ τέ τῇ ἡμέρᾳ καί σκιρτήσατε ἰδού γάρ ὅτι ὑμῶν ὁ μισθός ὑμῶν ἐστί πολύς ἐν τῷ τοῖς οὐρανῷ οὐρανοῖς κατά Ταῦτα Τά αὐτά γάρ ἐποίουν τοῖς προφήταις οἱ πατέρες αὐτῶν Πλήν οὐαί ὑμῖν τοῖς πλουσίοις ὅτι ἀπέχετε τήν παράκλησιν ὑμῶν Οὐαί ὑμῖν οἱ ἐμπεπλησμένοι νῦν ὅτι πεινάσετε Οὐαί ὑμῖν οἱ γελῶντες νῦν ὅτι πενθήσετε καί κλαύσετε Οὐαί ὑμῖν ὅταν ὑμᾶς καλῶς ὑμᾶς ὑμῖν εἴπωσιν ὑμᾶς πάντες οἱ ἄνθρωποι πάντες κατά ταῦτα τά αὐτά γάρ ἐποίουν τοῖς ψευδοπροφήταις οἱ πατέρες αὐτῶν Ἀλλά ὑμῖν λέγω τοῖς ἀκούουσιν μού ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς ὑμῶν καί καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς εὐλογεῖτε τούς καταρωμένους ὑμῖν ὑμᾶς καί προσεύχεσθε περί ὑπέρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς Τῷ τῶν τύπτοντι σέ εἰς ἐπί τήν δεξιάν σιαγόνα πάρεχε αὐτῷ καί τήν ἄλλην καί ἀπό τοῦ αἴροντος σοῦ τό ἱμάτιον καί τόν χιτῶνα σοῦ μή κωλύσῃς παντί δέ τῷ αἰτοῦντι σέ Δίδου καί ἀπό τοῦ αἴροντος τά σά μή ἀπαίτει Καί καθώς θέλετε θέλεται ἵνα ποιῶσιν ποιοῦσιν ὑμῖν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι καί ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως Καί εἰ ἀγαπᾶτε τούς ἀγαπῶντας ὑμᾶς ποία ὑμῖν χάρις ἐστίν καί Γάρ οἱ ἁμαρτωλοί τοῦτο ποιοῦσιν τούς ἀγαπῶντας αὐτούς ἀγαπῶσιν καί Γάρ ἐάν εἰ ἀγαθοποιῆτε ἀγαθοποιεῖτε τούς ἀγαθοποιοῦντας ὑμᾶς ποία ὑμῖν χάρις ὑμῖν ἐστίν Καί γάρ οἱ ἁμαρτωλοί τό αὐτό τοῦτο ποιοῦσιν κἄν Καί ἐάν δανίσητε δανίζετε πάρʼ ὧν ἐλπίζετε λαβεῖν ἀπολαβεῖν ποία ὑμῖν χάρις ὑμῖν ἐστίν ὑμῖν Καί γάρ οἱ ἁμαρτωλοί ἁμαρτωλοῖς δανίζουσιν ἵνα ἀπολάβωσιν ἀπολαμβάνωσιν τά ἴσα Πλήν ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς ὑμῶν καί ἀγαθοποιεῖτε καί δανίζετε μηδέν μηδένα ἀπελπίζοντες καί ἔσται ὁ μισθός ὑμῶν πολύς ἐν τοῖς οὐρανοῖς καί ἔσεσθε ἔσται υἱοί τοῦ Ὑψίστου ὅτι αὐτός χρηστός αὐτός ἐστίν ἐπί τούς ἀχαρίστους καί πονηρούς Γίνεσθε γίγνεσθαι οὖν οἰκτίρμονες καθώς καί ὁ Πατήρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστίν ὁ οὐράνιος Καί μή κρίνετε καί ἵνα οὒ μή κριθῆτε Καί μή δικάζετε καταδικάζετε καί ἵνα οὒ μή δικασθῆτε καταδικασθῆτε καταδικασθήσεσθε Ἀπολύετε καί ἀπολυθήσεσθε Δίδοτε καί δοθήσεται ὑμῖν μέτρον καλόν πεπιεσμένον πεπιασμένον καί σεσαλευμένον πεπιεσμένον καί ὑπερεκχυνόμενον δώσουσιν εἰς τόν κόλπον ὑμῶν τῷ ᾧ γάρ αὐτῷ μέτρῳ ᾧ μετρεῖτε μετρεῖται ἀντιμετρηθήσεται μετρηθήσεται ὑμῖν εἶπεν ἔλεγεν Δέ καί παραβολήν αὐτοῖς Μήτι Μή δύναται τυφλός τυφλόν ὁδηγεῖν Οὐχί οὐκ ἀμφότεροι εἰς βόθυνον ἐμπεσοῦνται πεσοῦνται οὐκ ἐστίν Μαθητής ὑπέρ τόν διδάσκαλον αὐτοῦ κατηρτισμένος δέ πᾶς ἔσται ἔστω ὡς ὁ διδάσκαλος αὐτοῦ τί Δέ βλέπεις τό κάρφος τό ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σοῦ τήν δέ δοκόν τήν ἐν τῷ σῷ ἰδίῳ ὀφθαλμῷ οὒ κατανοεῖς ἤ Πῶς δέ δύνασαι λέγειν τῷ ἀδελφῷ σοῦ Ἀδελφέ ἄφες ἐκβάλω τό κάρφος τό ἐν ἐκ τῷ τοῦ ὀφθαλμῷ ὀφθαλμοῦ σοῦ καί ἰδού ἡ δοκός αὐτός τήν ἐν τῷ σῷ ὀφθαλμῷ σοῦ δοκόν οὒ βλέπων ὑπόκειται Ὑποκριτά ὑποκριταί ἔκβαλε πρῶτον τήν δοκόν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σοῦ καί τότε διαβλέψεις ἐκβαλεῖν τό κάρφος τό ἐν ἐκ τῷ τοῦ ὀφθαλμῷ ὀφθαλμοῦ τοῦ ἀδελφοῦ σοῦ ἐκβαλεῖν οὒ Γάρ ἐστίν δένδρον καλόν ποιοῦν καρπόν καρπούς κακόν σαπρόν σαπρούς οὐδέ πάλιν δένδρον σαπρόν ποιοῦν καρπόν καρπούς καλόν καλούς ἕκαστον ἕκαστον Γάρ δένδρον δένδρον ἐκ τοῦ ἰδίου καρποῦ αὐτοῦ γινώσκεται γινώσκετε γιγνώσκεται οὒ Γάρ ἐκλέγονται ἐξ ἀκανθῶν συλλέγουσιν συλλέγουσιν σῦκα οὐδέ ἐκ βλαστοῦ βάτου τρυγῶσιν σταφυλήν τρυγῶσιν Ὁ ἀγαθός ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ αὐτοῦ τῆς καρδίας αὐτοῦ προφέρει τό ἀγαθόν καί ὁ πονηρός πονηρός ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὐτοῦ προφέρει τό πονηρόν ἐκ Γάρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας καλεῖ λαλεῖ τό στόμα αὐτοῦ λαλεῖ τί Δέ μέ λέγετε καλεῖτε Κύριε Κύριε καί οὒ ποιεῖτε ὅ ἅ λέγω Πᾶς ὁ ἐρχόμενος πρός μέ καί ἀκούων μού τῶν τούς λόγων λόγους μού καί ποιῶν αὐτούς ὑποδείξω ὑμῖν τίνι ἐστίν ὅμοιος ὅμοιος ἐστίν ἀνθρώπῳ οἰκοδομοῦντι οἰκίαν ὅς ἔσκαψεν καί ἐβάθυνεν καί ἔθηκεν θεμέλιον ἐπί τήν πέτραν πλημμύρης δέ γενομένης προσέρηξεν ὁ ποταμός τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ καί οὐκ ἴσχυσεν σαλεῦσαι αὐτήν διά τέ τό καλῶς οἰκοδομῆσθαι αὐτήν τεθεμελίωτο γάρ ἐπί τήν πέτραν ὁ Δέ ἀκούσας καί μή ποιήσας ὅμοιος ἐστίν ἀνθρώπῳ οἰκοδομήσαντι οἰκοδομοῦντι τήν οἰκίαν ἐπί τήν γῆν χωρίς θεμελίου καί ᾗ προσέρρηξεν συνέρρηξεν αὐτῇ ὁ ποταμός καί εὐθύς συνέπεσεν ἔπεσεν καί ἐγένετο τό ῥῆγμα τῆς οἰκίας ἐκείνης μέγα Καί Ἐπειδή Ἐπεί ἐγένετο δέ ὅτε ἐτέλεσεν ἐπλήρωσεν ταῦτα παντᾶ τά ῥήματα λαλῶν αὐτοῦ εἰς τάς ἀκοάς τοῦ λαοῦ εἰσῆλθεν ἦλθεν εἰς Καφαρναούμ ἑκατοντάρχου Δέ τινός τὶς δοῦλος δούλου κακῶς ἔχων ἤμελλεν τελευτᾶν ὅς ἦν αὐτῷ τίμιος ἔντιμος καί ἀκούσας Δέ περί τοῦ Ἰησοῦ ἀπέστειλεν πρός αὐτόν πρεσβυτέρους τῶν Ἰουδαίων ἐρωτῶν αὐτόν αὐτό ὅπως αὐτός ἐλθών διασώσῃ τόν δοῦλον αὐτοῦ οἱ Δέ παραγενόμενοι πρός τόν Ἰησοῦν ἠρώτων παρεκάλουν παρεκάλεσαν αὐτόν σπουδαίως λέγοντες αὐτῷ ὅτι ἄξιος Ἐστίν ὁ ᾧ παρέξῃ παρέξει τοῦτο ἀγαπᾷ γάρ τό ἔθνος ἡμῶν καί τήν συναγωγήν αὐτός ἐποίησεν ᾠκοδόμησεν ἡμῖν ὁ Δέ Ἰησοῦς ἐπορεύετο δέ σύν μετʼ αὐτοῖς αὐτῶν ὁ Ἰησοῦς ἤδη Δέ αὐτοῦ οὒ μακράν ἔχοντος ἀπέχοντος αὐτοῦ ἀπό τῆς οἰκίας ἔπεμψεν ἐπʼ πρός αὐτόν αὐτούς φίλους ὁ ἑκατόνταρχος φίλους αὐτῷ λέγων αὐτῷ Κύριε μή σκύλλου οὒ γάρ εἰμί ἱκανός εἰμί ἵνα μού ὑπό τήν στέγην μού εἰσέλθῃς διό οὐδέ ἐμαυτόν ἠξίωσα πρός σέ ἐλθεῖν ἀλλά μόνον εἰπέ λόγῳ καί ἰαθήσεται ἰαθήτω ὁ παῖς μού καί Γάρ ἐγώ ἄνθρωπος εἰμί ὑπό ἐξουσίαν τασσόμενος ἔχων ὑπʼ ἐμαυτόν στρατιώτας καί λέγω τούτῳ Πορεύθητι Πορεύου καί πορεύεται καί ἄλλῳ Ἔρχου καί ἔρχεται καί τῷ δούλῳ μού Ποίησον τοῦτο καί ποιεῖ ἀκούσας Δέ ταῦτα ὁ Ἰησοῦς ταῦτα ἐθαύμασεν αὐτόν καί στραφείς εἶπεν τῷ ἀκολουθοῦντι αὐτῷ ὄχλῳ εἶπεν Ἀμήν Λέγω ὑμῖν ὅτι οὐδέ οὔτε οὐδέποτε ἐν τῷ Ἰσραήλ τοσαύτην πίστιν εὗρον εὗραν ἐν τῷ Ἰσραήλ Καί ὑποστρέψαντες οἱ πεμφθέντες εἰς τόν οἶκον οἱ πεμφθέντες δοῦλοι εὗρον τόν ἀσθενοῦντα δοῦλον ὑγιαίνοντα Καί ἐγένετο ἐν τῷ τῇ ἑξῆς ἐπορεύετο ἐπορεύθη εἰς πόλιν καλουμένην Ναΐν καί συνεπορεύοντο αὐτῷ οἱ μαθηταί αὐτοῦ ἱκανοί καί ὄχλος πολύς ἐγένετο ὡς Δέ ὡς ἤγγισεν ἤγγιζεν τῇ πύλῃ τῆς πόλεως καί ἰδού ἐξεκομίζετο τεθνηκώς υἱός μονογενής υἱός τῇ μητρί αὐτοῦ καί αὐτή ἦν χήρα οὔσῃ καί πολύς ὄχλος τῆς πόλεως ἱκανός ἦν σύν συνεληλύθει αὐτῇ Καί ἰδών δέ αὐτήν ὁ Ἰησοῦς Κύριος ἐσπλαγχνίσθη ἐπʼ αὐτῇ αὐτήν καί εἶπεν αὐτῇ Μή κλαῖε Καί προσελθών ἥψατο τῆς σοροῦ οἱ δέ βαστάζοντες ἔστησαν καί εἶπεν Νεανίσκε Νεανίσκε σοί λέγω Ἐγέρθητι Καί ἐκάθισεν ἀνεκάθισεν ὁ νεκρός καί ἤρξατο λαλεῖν καί ἀπέδωκεν ἔδωκεν αὐτόν τῇ μητρί αὐτοῦ ἔλαβεν Δέ φόβος πάντας ἅπαντας καί ἐδόξαζον τόν Θεόν λέγοντες ὅτι προφήτης Μέγας ἐξηγέρθη ἐγήγερται ἠγέρθη ἐν ἡμῖν Καί ὅτι ἐπεσκέψατο Ὁ Θεός τόν λαόν αὐτοῦ Καί ἐξῆλθεν οὗτος ὁ λόγος οὗτος ἐν ὅλῃ τῇ Ἰουδαίᾳ περί αὐτοῦ καί ἐν πάσῃ τῇ περιχώρῳ ἐν οἷς Καί καί μέχρι ἀπήγγειλαν Ἰωάννῃ Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ ὅς οἱ μαθηταί αὐτοῦ περί πάντων τούτων Καί καί προσκαλεσάμενος δύο τινάς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ὁ Ἰωάννης ἔπεμψεν πρός τόν Κύριον Ἰησοῦν λέγων λέγει πορευθέντες εἴπατε αὐτῷ σύ Εἶ ὁ ἐρχόμενος ἤ ἕτερον ἄλλον προσδοκῶμεν καί παραγενόμενοι Δέ πρός αὐτόν οἱ ἄνδρες πρός αὐτόν εἶπαν Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής ἀπέσταλκεν ἀπέστειλεν ἡμάς πρός σέ λέγων σύ Εἶ ὁ ἐρχόμενος ἤ ἕτερον ἄλλον προσδοκῶμεν Ἐν ἐκείνῃ αὐτῇ δέ τῇ ἡμέρᾳ ὥρᾳ ἐθεράπευσεν ἐθεράπευεν πολλούς ἀπό νόσων καί μαστίγων καί πονηρῶν πνευμάτων ἀκαθάρτων πονηρῶν καί τυφλοῖς τυφλούς πολλοῖς ἐπόει ἐχαρίσατο τό βλέπειν Καί ἀποκριθείς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Πορευθέντες εἴπατε ἀπαγγείλατε Ἰωάννῃ ἅ εἴδετε εἶδον ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοί καί ἅ ἠκούσατε ἤκουσαν ὑμῶν τά ὦτα ὅτι Τυφλοί ἀναβλέπουσιν καί χωλοί περιπατοῦσιν λεπροί καθαρίζονται καί κωφοί ἀκούουσιν νεκροί ἐγείρονται καί Πτωχοί εὐαγγελίζονται Καί μακάριος ἐστίν ὅς ἄν ἐάν μή σκανδαλισθῇ ἐν ἐμοί ἀπελθόντων Δέ τῶν ἀγγέλων Ἰωάννου ἤρξατο λέγειν πρός τοῖς τοῦ τούς ὄχλοις ὄχλου ὄχλους περί Ἰωάννου τοῖς ὄχλοις Τί ἐξεληλύθατε ἐξήλθατε εἰς τήν ἐρῆμον θεάσασθαι θεάσασθε Κάλαμον ὑπό ἀνέμου σαλευόμενον σαλεύομεν Ἀλλά τί ἐξεληλύθατε ἐξήλθατε ἰδεῖν Ἄνθρωπον ἐν μαλακοῖς ἱματίοις ἠμφιεσμένον Ἰδού οἱ ἐν ἱματισμῷ ἐνδόξῳ καί τρυφῇ διάγοντες ὑπάρχοντες ἐν τοῖς βασιλείοις εἰσίν Ἀλλά τί ἐξεληλύθατε ἐξήλθατε ἰδεῖν Προφήτην Ναί λέγω ὑμῖν καί περισσότερον προφήτου ὅτι οὐδείς μείζων ἐν γεννητοῖς γυναικῶν προφήτης Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ Οὗτος ἐστίν περί οὗ γέγραπται Ἰδού ἐγώ ἀποστέλλω τόν ἄγγελον μού πρό προσώπου σοῦ ὅς κατασκευάσει τήν ὁδόν σοῦ ἔμπροσθεν σοῦ ἀμήν Λέγω δέ γάρ ὑμῖν ὅτι μείζων μείζων μεῖζον ἐν γεννητοῖς γεννῆται γυναικῶν προφήτης Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ οὐδείς ἐστίν καί ὁ δέ μικρότερος αὐτοῦ ἐν τῇ Βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ μείζων αὐτοῦ ἐστίν Καί πᾶς ὁ λαός ἀκούσας καί οἱ τελῶναι ἐδικαίωσαν τόν Θεόν βαπτισθέντες τό βάπτισμα Ἰωάννου οἱ δέ Φαρισαῖοι καί οἱ νομικοί τήν βουλήν τοῦ Θεοῦ ἠθέτησαν εἰς αὐτούς ἑαυτούς μή βαπτισθέντες ὑπʼ αὐτοῦ τό βάπτισμα Ἰωάννου εἶπε δέ ὁ Κύριος τίνι Δέ Οὖν ὁμοιώσω τούς ἀνθρώπους τῆς γενεᾶς ταύτης καί τίνι εἰσίν ὅμοιοι ὅμοιοι Εἰσίν τοῖς παιδίοις τοῖς ἐν τῇ ἀγορᾷ ἀγοραῖς καθημένοις καί προσφωνοῦσιν ἀλλήλοις καί ἅ λέγουσιν λέγοντα λέγοντες λέγει Ηὐλήσαμεν ὑμῖν καί οὐκ ὠρχήσασθε ἐθρηνήσαμεν ὑμῖν καί οὐκ ἐκλαύσατε ἐλήλυθεν Γάρ ὁ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής μή μήτε ἄρτον ἐσθίων ἄρτον μηδέ μήτε οἶνον πίνων οἶνον καί λέγετε λέγεται δαιμόνιον Ἔχει Ἐλήλυθεν ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἐσθίων καί πίνων καί λέγετε λέγεται Ἰδού ἄνθρωπος φάγος καί οἰνοπότης φίλος τελωνῶν φίλος καί ἁμαρτωλῶν Καί ἐδικαιώθη ἡ σοφία ἀπό πάντων τῶν ἔργων τέκνων αὐτῆς πάντων ἠρώτα ἠρώτησεν Δέ τὶς αὐτόν τὶς τῶν Φαρισαίων ἵνα φάγῃ μετʼ αὐτοῦ καί εἰσελθών εἰς τόν τήν οἶκον οἰκίαν τοῦ Φαρισαίου κατέκειτο κατεκλίθη ἀνεκλίθη Καί ἰδού γυνή τὶς ἥτις ἦν ἐν τῇ πόλει ἥτις ἦν ἁμαρτωλός καί ἐπιγνοῦσα γνοῦσα ὅτι κατάκειται ἀνάκειται ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Φαρισαίου κατάκειται κομίσασα ἀλάβαστρον μύρου ἀλάβαστρον καί στᾶσα ὀπίσω παρά τούς πόδας αὐτοῦ τοῦ Ἰησοῦ ὀπίσω κλαίουσα τοῖς δάκρυσιν ἤρξατο βρέχειν ἔβρεξε τούς πόδας αὐτοῦ τοῖς δάκρυσιν καί ταῖς θριξίν τῆς κεφαλῆς αὐτῆς αὐτοῦ ἐξέμασσεν ἐξέμαξεν καί κατεφίλει τούς πόδας αὐτοῦ καί ἤλειφεν τῷ μύρῳ ἰδών Δέ ὁ Φαρισαῖος πάρʼ ὁ ᾧ καλέσας κατέκειτο αὐτόν εἶπεν ἐν ἑαυτῷ λέγων Οὗτος εἰ ἦν ὁ προφήτης ἐγίνωσκεν ἄν τίς καί ποταπή ἡ γυνή ἡ ἥτις ἅπτεται ἁπτομένη αὐτοῦ ὅτι ἁμαρτωλός ἐστίν Καί ἀποκριθείς εἶπεν ὁ Ἰησοῦς εἶπεν πρός αὐτόν Σίμων ἔχω σοί τὶ εἰπεῖν ὁ Δέ φησίν ἔφη Διδάσκαλε φησίν εἰπέ φησίν ὁ δέ εἶπεν δύο χρεοφειλέται Ἦσαν δανιστῇ τινί ὁ εἱς ὤφειλεν δηνάρια πεντακοσία ὁ δέ ἕτερος δηνάρια πεντήκοντα μή ἐχόντων Δέ αὐτῶν ἀποδοῦναι ἀμφοτέροις ἐχαρίσατο τίς Οὖν αὐτῶν εἰπέ ἐπί αὐτόν πλεῖον αὐτόν ἀγαπήσει αὐτόν ἀποκριθείς ὁ Δέ ὁ Σίμων εἶπεν Ὑπολαμβάνω ὅτι ᾧ τό πλεῖον ἐχαρίσατο ὁ ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ ὀρθῶς Ἔκρινας Καί στραφείς πρός τήν γυναῖκα εἶπεν τῷ Σίμωνι ἔφη Βλέπεις ταύτην τήν γυναῖκα Εἰσῆλθον σοῦ εἰς τήν τόν οἰκίαν οἶκον καί ὕδωρ μού μοί ἐπί ὑπό τούς πόδας μού μοί οὐκ ἐπέδωκας ἔδωκας αὕτη δέ τοῖς δάκρυσιν ἔβρεξεν μού τούς πόδας καί ταῖς θριξίν τῆς κεφαλῆς αὐτῆς ἐξέμαξεν Φίλημα μοί οὐκ ἔδωκας αὕτη δέ ἀφʼ ἧς εἰσῆλθον οὒ διέλιπεν διέλειπεν καταφιλοῦσα μού τούς πόδας ἐλεῶ Ἐλαίῳ τήν κεφαλήν μού οὐκ ἤλειψας αὕτη δέ μύρῳ ἤλειψεν μού τούς πόδας μού οὗ χάριν Δέ λέγω εἶπον σοί ἀφέωνται ἀφέονται αὐτῆς αὐτῇ αἱ ἁμαρτίαι αὐτῆς αἱ πολλαί πολλά ὅτι ἠγάπησεν πολύ ᾧ δέ ὀλίγον ἀφίεται καί ὀλίγον ἀγαπᾷ εἶπεν Δέ αὐτῇ ἀφέωνται Ἀφέονταί Ἀφίενται σοῦ Αἱ ἁμαρτίαι Καί ἤρξαντο οἱ συνανακείμενοι λέγειν ἐν πρός ἑαυτοῖς ἑαυτούς αὐτούς Τίς οὗτος ἐστίν οὗτος ὅς καί ἁμαρτίας ἀφίησιν εἶπεν Δέ πρός τήν γυναῖκα Γύναι Ἡ πίστις σοῦ σέσωκεν σέ πορεύου εἰς ἐν εἰρήνην εἰρήνῃ Καί ἐγένετο ἐν τῷ ἑξῆς καθεξῆς καί αὐτός διώδευεν διώδευσεν κατά πόλιν καί κώμην κηρύσσων καί εὐαγγελιζόμενος τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί οἱ δώδεκα σύν μετʼ αὐτῷ αὐτοῦ καί γυναῖκες τινές αἵ ἦσα ἦσαν τεθεραπευμέναι ἀπό πνευμάτων ἀκαθάρτων πονηρῶν καί ἀσθενειῶν Μαρία ἡ καλουμένη Μαγδαληνή ἐξ ἀφʼ ἧς δαιμόνια ἑπτά δαιμόνια ἐξεληλύθει καί Ἰωάννα γυνή Χουζᾶ ἐπιτρόπου Ἡρῴδου καί Σουσάννα καί ἑτέραι πολλαί αἵτινες καί διηκόνουν αὐτοῖς αὐτῷ ἐκ ἀπό τῶν ὑπαρχόντων αὐταῖς αὐτῶν συνελθόντος Συνιόντος Δέ ὄχλου πολλοῦ καί τῶν κατά τήν πόλιν εἰσπορευομένων ἐπιπορευομένων πρός αὐτόν εἶπεν διά παραβολῆς παραβολήν τοιαύτην πρός αὐτούς ἐξῆλθεν Ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τόν σπόρον ἑαυτοῦ αὐτοῦ Καί ἐν τῷ σπείρειν αὐτόν ὅ ἅ μέν ἔπεσεν παρά τήν ὁδόν καί κατεπατήθη καί τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ κατέφαγεν αὐτό αὐτά Καί ἄλλο ἕτερον κατέπεσεν ἔπεσεν ἐπί τήν πέτραν καί φυέν ἐξηράνθη καί διά τό μή ἔχειν ἰκμάδα Καί ἄλλο ἕτερον ἔπεσεν ἐν μέσῳ μέσον τῶν ἀκανθῶν καί συμφυεῖσαι αἱ ἄκανθαι ἔπνιξαν ἀπέπνιξαν αὐτό αὐτά Καί ἄλλο ἕτερον ἔφυεν ἔπεσεν εἰς ἐπί τήν γῆν τήν ἀγαθήν καί καλήν καί φυέν ἔφυεν καί ἐποίησεν καρπόν ἑκατονταπλασίονα Ταῦτα λέγων ἐφώνει Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω ἐπηρώτων Δέ αὐτόν οἱ μαθηταί αὐτοῦ λέγοντες τό Τίς αὕτη εἴη ἡ παραβολή αὕτη ὁ Δέ εἶπεν ὑμῖν Δέδοται γνῶναι τά τάς μυστήρια τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ γνῶναι τοῖς δέ λοιποῖς ἐν παραβολαῖς ἵνα Βλέποντες μή ἴδωσιν βλέπωσιν καί ἀκούσαντες ἀκούοντες ἀκούωσιν καί μή συνιῶσιν συνῶσιν ἐστίν Δέ αὕτη ἡ παραβολή ὁ σπόρος ἐστίν ὁ λόγος ὁ τοῦ Θεοῦ οἱ Δέ παρά τήν ὁδόν εἰσίν οἱ ἀκούσαντες ἀκούοντες ἀκολουθοῦντες ὧν εἶτα ἔρχεται ὁ διάβολος καί αἴρει τόν λόγον ἀπό τῆς καρδίας αὐτῶν τόν λόγον ἵνα μή πιστεύσαντες σωθῶσιν οἱ Δέ ἐπί τῆς τήν πέτρας πέτραν οἵ ὅταν ἀκούσωσιν μετά χαρᾶς δέχονται τόν λόγον τοῦ Θεοῦ καί οὗτοι αὐτοί ῥίζαν οὐκ ἔχουσιν οἵ πρός καιρόν πιστεύουσιν καί ἐν καιρῷ πειρασμοῦ ἀφίστανται ἀφίσταται τό Δέ εἰς τάς ἀκάνθας πεσόν οὗτοι εἰσίν οἱ ἀκούσαντες καί ὑπό μεριμνῶν καί πλούτου καί ὑπό ἡδονῶν τοῦ βίου πορευόμενοι συμπνίγονται καί οὒ τελεσφοροῦσιν τό Δέ ἐν εἰς τῇ τήν καλῇ καλήν γῇ γῆν οὗτοι εἰσίν οἵτινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καί ἀγαθῇ ἀκούσαντες τόν λόγον τοῦ Θεοῦ κατέχουσιν καί καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ οὐδείς Δέ λύχνον ἅψας καλύπτει αὐτόν σκεύει ἤ ὑποκάτω τῆς κλίνης τίθησιν ἀλλʼ ἐπί τήν λυχνίας λυχνίαν τίθησιν ἐπιτίθησιν ἵνα οἱ εἰσπορευόμενοι βλέπωσιν τό φῶς οὒ Γάρ ἐστίν κρυπτόν ὅ οὒ φανερόν ἔσται γενήσεται οὐδέ ἀπόκρυφον ἀλλά ἵνα ὅ οὒ μή γνωσθήσεται γνωσθῇ καί εἰς φανερόν ἔλθῃ βλέπετε Οὖν πῶς ἀκούετε ὅς ὅσον ἄν γάρ ἄν ἐάν ἔχῃ δοθήσεται αὐτῷ καί ὅς ἐάν ἄν μή ἔχῃ ἀρθήσεται ἀπʼ αὐτοῦ καί ὅ δοκεῖ ἔχειν ἀρθήσεται ἀπʼ αὐτοῦ παρεγένοντο παρεγένετο Δέ πρός αὐτόν ἡ μήτηρ αὐτοῦ καί οἱ ἀδελφοί αὐτοῦ καί οὐκ ἠδύναντο συντυχεῖν αὐτῷ διά τόν ὄχλον καί ἀπηγγέλη Δέ αὐτῷ λεγόντων ὅτι Ἡ μήτηρ σοῦ καί οἱ ἀδελφοί σοῦ ἔξω ἑστήκασιν ἔξω ἰδεῖν σέ θέλοντες ζητοῦντες σέ ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν πρός αὐτούς αὐτοῖς αὐτόν Ἡ Μήτηρ μού καί οἱ ἀδελφοί μού οὗτοι εἰσίν οἱ τόν λόγον τοῦ Θεοῦ ἀκούοντες καί ποιοῦντες αὐτόν Καί ἐγένετο Δέ ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν καί αὐτός ἐνέβη ἀνέβη ἀναβῆναι αὐτόν εἰς τό πλοῖον καί οἱ μαθηταί αὐτοῦ καί εἶπεν πρός αὐτούς Διέλθωμεν εἰς τό πέραν τῆς λίμνης Καί ἀνήχθησαν πλεόντων Δέ αὐτῶν ἀφύπνωσεν Καί κατέβη λαῖλαψ ἀνέμου πολλή εἰς τήν λίμνην ἀνέμου καί συνεπληροῦντο καί ἐκινδύνευον προσελθόντες Δέ διήγειραν αὐτόν λέγοντες Κύριε Ἐπιστάτα Κύριε Ἐπιστάτα ἀπολλύμεθα ὁ Δέ διεγερθείς ἐγερθείς ἐπετίμησεν τῷ ἀνέμῳ καί τῷ τοῦ κλύδωνι τοῦ ὕδατος καί ἐπαύσαντο ἐπαύσατο καί ἐγένετο γαλήνη εἶπεν Δέ αὐτοῖς Ποῦ ἐστίν ἡ πίστις ὑμῶν οἱ δέ φοβηθέντες Δέ ἐθαύμασαν λέγοντες πρός ἀλλήλους Τίς ἄρα οὗτος ἐστίν ὅτι καί τοῖς ἀνέμοις ἐπιτάσσει καί τῷ ὕδατι καί ὑπακούουσιν αὐτῷ Καί κατέπλευσαν κατέπλευσεν δέ εἰς τήν χώραν τῶν Γεργεσηνῶν Γερασηνῶν Γαδαρηνῶν ἥτις ἐστίν ἀντιπέρα τῆς Γαλιλαίας καί ἐξελθόντι ἐξῆλθον Δέ αὐτῷ ἐπί τήν γῆν καί ὑπήντησεν αὐτῷ τὶς ἀνήρ τὶς ἐκ τῆς πόλεως ὅς εἶχεν ἔχων δαιμόνια καί ἐκ ἀπό χρόνῳ χρόνων ἱκανῷ ἱκανῶν καί ὅς ἱμάτιον οὐκ ἐνεδύσατο ἐνεδιδύσκετο ἱμάτιον καί ἐν οἴκῳ οἰκίᾳ οὐκ ἔμενεν ἔμεινεν ἀλλʼ ἐν τοῖς μνημείοις μνήμασιν ἰδών Δέ τόν Ἰησοῦν καί ἀνακράξας ἀνέκραξεν προσέπεσεν αὐτῷ καί φωνῇ μεγάλῃ εἶπεν αὐτῷ Τί ἐμοί καί σοί Ἰησοῦ Υἱέ τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου Δέομαι σοῦ μή μέ βασανίσῃς ἔλεγεν Παρήγγειλεν παρήγγελλεν γάρ τῷ δαιμονίῳ πνεύματι τῷ ἄκαρτῳ ἀκαθάρτῳ ἐξελθεῖν Ἔξελθε ἐξῆλθεν ἀπό τοῦ ἀνθρώπου πολλοῖς Γάρ χρόνοις συνηρπάκει αὐτόν καί ἐδεσμεῖτο γάρ ἁλύσεσιν καί πέδαις φυλασσόμενος φυλασσομένῳ καί διαρρήσσων διερρήσσε τά δαιμόνια δεσμά ἠλαύνετο γάρ ὑπό ἀπό τοῦ δαιμονίου δαίμονος εἰς τάς τήν ἐρήμους ἐρῆμον ἐπηρώτησεν Δέ αὐτόν ὁ Ἰησοῦς λέγων Τί σοί ἐστίν ὄνομα σοί ἐστίν ὁ Δέ εἶπεν Λεγεών ὄνομα μοί ὅτι εἰσῆλθεν δαιμόνια πολλά γάρ ἦσαν δαιμόνια εἰσῆλθεν εἰσῆλθον εἰς αὐτόν Καί παρεκάλει παρεκάλουν δέ αὐτόν ἵνα μή ἐπιτάξῃ ἐπιτάξει αὐτοῖς εἰς τήν Ἄβυσσον ἀπελθεῖν ἦν Δέ ἐκεῖ ἀγέλη χοίρων ἱκανῶν βοσκομένων βοσκομένη ἐν τῷ ὄρει τούτῳ καί παρεκάλουν παρεκάλεσαν δέ αὐτόν ἵνα μή ἐπιτρέψῃ αὐτοῖς εἰς ἐκείνους τούς χοίρους εἰσελθεῖν εἰσέλθωσιν ὁ Καί δέ ἐπέτρεψεν ἐπέστρεψεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ἐξελθόντα Δέ τά δαιμόνια ἀπό τοῦ ἀνθρώπου ὥρμησαν εἰσῆλθον εἰσῆλθεν εἰς τούς χοίρους καί ὥρμησεν δέ ἡ ἀγέλη κατά τοῦ κρημνοῦ εἰς τήν θάλασσαν λίμνην καί ἀπεπνίγη ἀπεπνίγοντο ἰδόντες Δέ οἱ βόσκοντες τό γεγενημένον γεγονός ἔφυγον καί ἀπελθόντες ἀπήγγειλαν εἰς τήν πόλιν καί εἰς τούς ἀγρούς καί παραγενομένων ἐξῆλθον Δέ ἐκ τῆς πόλεως ἰδεῖν τό γεγονός καί ἦλθον πρός τόν Ἰησοῦν καί εὗρον θεωρησάντων καθήμενον τόν τόν ἄνθρωπον δαιμονιζόμενον καθήμενον ἀφʼ οὗ τά δαιμόνια ἐξεληλύθει ἐξῆλθεν ἱματισμένον σωφρονοῦντα καί σωφρονοῦντα ἱματισμένον καθήμενον παρά τούς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καί ἐφοβήθησαν καί ἀπήγγειλαν Γάρ Δέ λέγοντες αὐτοῖς καί οἱ ἰδόντες πῶς ἐσώθη ὁ Λεγιών δαιμονισθείς Καί ἠρώτησεν ἠρώτησαν δέ αὐτόν τόν Ἰησοῦν πάντες παν ἅπαν τό πλῆθος καί τῆς ἡ περιχώρου χώρα τῶν Γεργεσηνῶν Γερασηνῶν Γαδαρηνῶν ἀπελθεῖν ἀπʼ αὐτῶν ὅτι φόβῳ γάρ μεγάλῳ συνείχοντο αὐτός ἐμβάς Δέ ἐμβάς εἰς τό πλοῖον συνέστρεψεν ἐπέστρεψαν ὑπέστρεψεν ἠρώτα ἐδεῖτο Δέ αὐτοῦ αὐτόν ὁ ἀνήρ ἀφʼ οὗ ἐξεληλύθει τά δαιμόνια ἐξεληλύθει εἶναι σύν αὐτῷ ἀπέλυσεν ἐδίδασκεν Δέ αὐτόν ὁ Ἰησοῦς λέγων Πορεύου Ὑπόστρεφε εἰς τόν οἶκον σοῦ καί διηγοῦ διηγούμενος ὅσα ἐποίησεν σοί ἐποίησεν ὁ Κύριος Θεός πεποίηκεν ἐποίησεν καί ἠλέησεν σέ Καί ἀπῆλθεν ἀπελθών καθʼ ὅλην τήν πόλιν κηρύσσων ἐκήρυσσεν ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Ἐγένετο ἐν Δέ ἐν τῷ ὑποστρέψαι ὑποστρέφειν τόν Ἰησοῦν ἀπεδέξατο ἀποδέξασθαι αὐτόν ὁ τόν ὄχλος ὄχλον ἦσαν γάρ πάντες προσδοκῶντες αὐτόν τόν Θεόν Καί ἰδού ἦλθεν ἐλθών ἀνήρ τῆς συναγωγῆς πεσών ᾧ ὄνομα Ἰάειρος καί οὗτος αὐτός ἄρχων τῆς συναγωγῆς ὑπῆρχεν καί πεσών ὑπό παρά τούς πόδας τοῦ Ἰησοῦ παρεκάλει αὐτόν ἵνα εἰσελθεῖν εἰσέλθῃ εἰς τόν τήν οἶκον οἰκίαν αὐτοῦ ἦν γάρ ὅτι θυγάτηρ αὐτῷ μονογενής ἦν αὐτῷ ὡς ἐτῶν δώδεκα καί αὐτή ἀπέθνῃσκεν ἀποθνήσκουσα Καί ἐγένετο ἐν Δέ τῷ πορεύεσθαι ὑπάγειν αὐτόν οἱ ὄχλοι συνέθλιβον συνέπνιγον αὐτόν Καί γυνή οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος ἀπό ἐτῶν δώδεκα ἦν ἥτις εἰς ἰατροῖς ἰατρούς προσαναλώσασα ὅλον τόν βίον αὐτῆς ἑαυτῆς καί οὐκ ἴσχυσεν ἀπʼ ὑπʼ οὐδενός οὐδέ εἱς σθένος ἴσχυεν θεραπευθῆναι θεραπεῦσαι προσελθοῦσα δέ ὄπισθεν ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ καί παραχρῆμα ἔστη ἡ ῥύσις τοῦ αἵματος αὐτῆς Καί εἶπεν ὁ δέ Ἰησοῦς γνούς τήν ἐξελθοῦσαν ἐξ αὐτοῦ δύναμιν ἐπηρώτα Τίς ὁ ἁψάμενος μού ἥψατο ἀρνουμένων Δέ πάντων εἶπεν ὁ Πέτρος καί οἱ σύν μετʼ αὐτῷ αὐτοῦ Ἐπιστάτα οἱ ὄχλοι συνέχουσιν σέ καί ἀποθλίβουσιν καί λέγεις Τίς Τί ὁ ἁψάμενος μού ἥψατο ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν ἥψατο μού Τὶς ἐγώ γάρ ἔγνων ἔγνω δύναμιν ἐξελθοῦσαν ἐξεληλυθυῖαν ἀπʼ ἐμοῦ ἰδοῦσα Δέ ἡ γυνή ὅτι οὐκ ἔλαθεν τρέμουσα ἔντρομος οὖσα ἦλθεν καί προσπεσοῦσα αὐτῷ διʼ ἥν αἰτίαν ἥψατο αὐτοῦ ἀπήγγειλεν διήγγειλεν αὐτῷ ἐνώπιον ἐναντίον παντός τοῦ λαοῦ καί ὡς πῶς ὅτι ἰάθη παραχρῆμα ὁ Δέ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῇ θάρσει Θύγατερ ἡ πίστις σοῦ σέσωκεν σέ πορεύου εἰς ἐν εἰρήνην εἰρήνῃ Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἔρχεται ἔρχονται τὶς ἀπό παρά τοῦ ἀρχισυναγώγου λέγων λέγοντες αὐτῷ ὅτι Τέθνηκεν σοῦ ἡ θυγάτηρ σοῦ μηκέτι μή σκύλλε τόν διδάσκαλον ὁ Δέ Ἰησοῦς ἀκούσας τόν λόγον ἀπεκρίθη εἶπεν αὐτῷ λέγων Μή φοβοῦ μόνον πίστευε πίστευσον καί σωθήσεται ἐλθών εἰσελθών Δέ εἰς τήν οἰκίαν οὐκ οὐδένα ἀφῆκεν εἰσελθεῖν συνεισελθεῖν οὐδένα τινά σύν αὐτῷ τινά εἰ μή Πέτρον καί Ἰωάννην Ἰάκωβον καί Ἰάκωβον Ἰωάννην καί τόν πατέρα τῆς τοῦ παιδός κορασίου καί τήν μητέρα ἔκλαιον Δέ πάντες καί ἐκόπτοντο αὐτήν ὁ Δέ εἶπεν Μή καίετε κλαίετε οὒ γάρ ἀπέθανεν ἀλλά καθεύδει Καί κατεγέλων αὐτοῦ εἰδότες ὅτι ἀπέθανεν αὐτός Δέ ἐκβαλών ἔξω πάντας ἔξω καί κρατήσας τῆς χειρός αὐτῆς αὐτῇ ἐφώνησεν λέγων Ἡ παῖς ἔγειρε ἐγείρου Καί ὑπέστρεψεν ἐπέστρεψεν τό πνεῦμα αὐτῆς καί ἀνέστη παραχρῆμα καί ἐπέταξεν διέταξεν αὐτῇ δοθῆναι αὐτῇ φαγεῖν Καί ἐξέστησαν οἱ δέ γονεῖς αὐτῆς θεωροῦντες ἐξέστησαν ὁ δέ παρήγγειλεν δέ αὐτοῖς μηδέ μηδενί εἰπεῖν τό γεγονός συγκαλεσάμενος Δέ τούς δώδεκα ἀποστόλους μαθητάς αὐτοῦ ἔδωκεν δέδωκεν αὐτοῖς δύναμιν αὐτοῖς καί ἕξουσιν ἐξουσίαν ἐπί παντᾶ πασᾶν τά δαιμόνια δαιμόνιον καί νόσους θεραπεύειν καί ἀπέστειλεν αὐτούς κηρύσσειν τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί ἰᾶσθαι ἰάσασθαι τούς τούς ἀσθενεῖς ἀσθενοῦντας Καί εἶπεν πρός αὐτούς Μηδέν αἴρετε εἰς τήν ὁδόν μήτε ῥάβδους ῥάβδον μήτε πήραν μήτε ἄρτον μηδέ μήτε ἀργύριον μήτε ἀνά δύο χιτῶνας ἔχειν ἔχετε Καί εἰς ἥν ἄν οἰκίαν εἰσέλθητε ἐκεῖ μένετε μείνατε κἀκεῖθεν καί ἐκεῖθεν ἐξέρχεσθε Καί ὅσοι ἐάν ἄν μή δέχωνται δέξωνται ὑμᾶς ἐξερχόμενοι ἐκ ἀπό τῆς πόλεως ἐκείνης καί ἐκτινάξατε τόν κονιορτόν ἀπό τῶν ποδῶν ὑμῶν ἀποτινάξατε ἀποτινάσσετε εἰς μαρτύριον ἐπʼ αὐτούς αὐτοῖς ἐξερχόμενοι Δέ διήρχοντο κατά τάς κώμας πόλεις καί ἤρχοντο εὐαγγελιζόμενοι καί θεραπεύοντες πανταχοῦ ἤκουσεν ἀκούσας Δέ Ἡρῴδης ὁ τετράρχης τά γινόμενα γενόμενα ὑπʼ αὐτοῦ παντᾶ καί διηπόρει ἠπορεῖτο διά τό λέγεσθαι ὑπό τινῶν ὅτι Ἰωάννης ἐγήγερται ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν ἀνέστη ὑπό τινῶν δέ λεγόντων ὅτι Ἠλίας ἐφάνη ἀλλῶν ἄλλοι δέ ὅτι προφήτης τὶς εἱς τῶν ἀρχαίων ἀνέστη καί εἶπεν Δέ ὁ Ἡρῴδης ὅτι Ἰωάννην Ἐγώ ἀπεκεφάλισα τίς τί δέ ἐστίν οὗτος περί οὗ ἐγώ ταῦτα ἀκούω τοιαῦτα Καί ἐζήτει ἰδεῖν αὐτόν ἰδεῖν Καί ὑποστρέψαντες οἱ ἀπόστολοι διηγήσαντο αὐτῷ ἅ ὅσα ἐποίησαν ἐποίησεν καί ὅσα ἐδίδαξαν Καί παραλαβών αὐτούς ἀνεχώρησεν ὑπεχώρησεν κατʼ ἰδίαν ἰδία εἰς τόπον ἐρῆμον τόπον πόλεως πόλιν κώμην καλουμένης καλουμένην λεγομένην Βηθσαϊδά οἱ Δέ ὄχλοι γνόντες ἠκολούθησαν αὐτῷ Καί ἀποδεξάμενος δεξάμενος δεξόμενος αὐτούς ἐλάλει ἐλάλησεν αὐτοῖς περί τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ καί τούς χρείαν ἔχοντας θεραπείας αὐτοῦ πάντας ἰᾶτο ἰάσατο ἤδη ἡ Δέ ἡμέρα ἤρξατο ἤρξαντο κλίνειν προσελθόντες δέ οἱ δώδεκα εἶπον αὐτῷ Ἀπόλυσον τόν τούς ὄχλον ὄχλους ἵνα πορευθέντες ἀπελθόντες εἰς τάς κύκλῳ κώμας καί τούς ἀγρούς καταλύσωσιν καί εὕρωσιν ἐπισιτισμόν ὅτι ὧδε ἐν ἐρήμῳ τόπῳ ἐσμέν εἶπεν Δέ πρός αὐτούς αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς δότε αὐτοῖς Ὑμεῖς φαγεῖν ὑμεῖς οἱ Δέ εἶπαν Οὐκ εἰσίν ἡμῖν πλείονες πλεῖον ἤ ἑπτά πέντε ἄρτοι ἄρτων πέντε καί δύο ἰχθύες δύο εἰ μήτι πορευθέντες ἡμεῖς πορευθέντες ἀγοράσωμεν εἰς παντᾶ τόν λαόν τοῦτον βρώματα ἦσαν Δέ Γάρ ὡσεί ἄνδρες ὡς πεντακισχίλιοι εἶπεν Δέ πρός τούς μαθητάς αὐτοῦ Κατακλίνατε αὐτούς κλισίας ὡσεί ἀνά πεντήκοντα Καί ἐποίησαν οὕτως καί κατέκλιναν ἀνέκλιναν πάντας ἅπαντας λαβών Δέ τούς πέντε ἄρτους καί τούς δύο ἰχθύας ἀναβλέψας εἰς τόν οὐρανόν προσηύξατο καί εὐλόγησεν ἐπʼ αὐτούς καί κατέκλασεν καί ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς παραθεῖναι παρατιθέναι τῷ τοῖς ὄχλῳ ὄχλοις Καί ἔφαγον καί ἐχορτάσθησαν πάντες καί ἤρθη τό τό περίσσευμα περισσεῦσαν αὐτοῖς αὐτῶν τῶν κλασμάτων κόφινοι κοφίνους δώδεκα δεκαδύο Καί ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτόν αὐτούς ἐν τόπῳ προσευχόμενον κατά μονάς συνήντησαν συνῆσαν συνῆτησαν αὐτῷ οἱ μαθηταί αὐτοῦ καί ἐπηρώτησεν αὐτούς ὁ Ἰησοῦς λέγων Τίνα μέ λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι ὄχλοι λέγουσιν εἶναι οἱ Δέ ἀποκριθέντες εἶπαν Ἰωάννην τόν Βαπτιστήν ἄλλοι δέ Ἠλίαν ἄλλοι δέ ὅτι προφήτης τὶς ἤ ἕνα τῶν προφητῶν ἀρχαίων ἀνέστη εἶπεν Δέ αὐτοῖς ὑμεῖς Δέ τίνα μέ λέγετε εἶναι ἀποκριθείς δέ ὁ Πέτρος Δέ ἀποκριθείς εἶπεν Τόν Χριστόν υἱόν τοῦ Θεοῦ ὁ Δέ ἐπιτιμήσας αὐτοῖς παρήγγειλεν μηδενί εἰπεῖν λέγειν τοῦτο εἰπών τοδί ὅτι Δεῖ τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου δεῖ πολλά παθεῖν καί ἀποδοκιμασθῆναι ὑπό ἀπό τῶν πρεσβυτέρων καί ἀρχιερέων καί γραμματέων καί ἀποκτανθῆναι καί μεθʼ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἡμέρας τρεῖς ἀναστῆναι ἐγερθῆναι ἔλεγεν Δέ πρός πάντας Εἰ τὶς θέλει ὀπίσω μού ἐλθεῖν ἔρχεσθαι ἀρνησάσθω ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καθʼ ἡμέραν καί ἀκολουθείτω μοί ὅς Γάρ ἐάν ἄν θέλῃ τήν ψυχήν αὐτοῦ σῶσαι ἀπολέσει αὐτήν ὅς δʼ ἄν ἀπολέσῃ ἀπολέσει τήν ψυχήν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ οὗτος σώσει αὐτήν τί Γάρ ὠφελεῖται ὠφελεῖ ἄνθρωπος ἄνθρωπον κερδήσας κερδῆσαι τόν κόσμον ὅλον ἑαυτόν δέ ἀπολέσας ἀπολέσαι ἤ ζημιωθείς ζημιωθῆναι ὅς Γάρ Ἄρʼ ἐάν ἄν ἐπαισχυνθῇ μέ καί τούς ἐμούς λόγους τοῦτον ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καί τοῦ Πατρός αὐτοῦ καί τῶν ἁγίων ἀγγέλων λέγω Δέ ὑμῖν ὅτι ἀληθῶς ὅτι εἰσίν τινές τῶν αὐτοῦ ὧδε ἑστηκότων οἵτινες οἵ οὒ μή γεύσωνται γεύσονται θανάτου ἕως ἄν εἰδῶσιν ἴδωσιν τήν τόν Βασιλείαν Υἱόν τοῦ Θεοῦ Ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ ἐγένετο Δέ μετά τούς λόγους τούτους ὡσεί ἡμέραι ὀκτώ καί παραλαβών τόν Πέτρον καί Ἰωάννην Ἰάκωβον καί Ἰάκωβον Ἰωάννην καί ἀνέβη εἰς τό ὄρος προσεύξασθαι προσεύχεσθαι Καί ἐγένετο ἐν τῷ προσεύχεσθαι προσεύξασθαι αὐτόν τό ἡ εἶδος ἰδέα τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἐγένετο ἕτερον ἠλλοιώθη καί ὁ ἱματισμός αὐτοῦ λευκός ἐξαστράπτων Καί ἰδού ἄνδρες δύο συνελάλουν συλλαλοῦντες αὐτῷ οἱ οἵτινες ἦσαν ἦν δέ Μωϋσῆς καί Ἠλίας οἵ ὀφθέντες ἐν τῇ δόξῃ ἔλεγον δέ τήν ἔξοδον αὐτοῦ ἥν ἤμελλεν ἔμελλον μέλλει πληροῦν εἰς ἐν Ἰερουσαλήμ ὁ Δέ Πέτρος καί οἱ σύν αὐτῷ ἦσαν βεβαρημένοι ὕπνῳ διαγρηγορήσαντες δέ εἶδον τήν δόξαν αὐτοῦ καί τούς δύο ἄνδρας τούς συνεστῶτας αὐτῷ Καί ἐγένετο ἐν τῷ διαχωρίζεσθαι διαχωρισθῆναι αὐτούς ἀπʼ αὐτοῦ εἶπεν ὁ Πέτρος πρός τόν τῷ Ἰησοῦν Ἰησοῦ Διδάσκαλε Ἐπιστάτα καλόν ἐστίν ἡμάς ὧδε εἶναι καί θέλεις ποιήσωμεν ποιήσομεν ποιήσω ὧδε σκηνάς τρεῖς σκηνάς μίαν σοί μίαν καί μίαν Μωϋσεῖ μίαν καί μίαν Ἠλίᾳ μή εἰδώς ὅ ἅ λέγει ταῦτα Δέ αὐτοῦ λέγοντος ἐγένετο νεφέλη καί ἐπεσκίασεν ἐπεσκίαζεν αὐτούς ἐφοβήθησαν δέ ἐν τῷ ἐκείνους αὐτούς εἰσελθεῖν αὐτούς εἰς τήν νεφέλην Καί φωνή ἦλθεν ἐγένετο ἐκ τῆς νεφέλης λέγουσα Οὗτος ἐστίν ὁ Υἱός μού ὁ ὁ ἐκλελεγμένος ἀγαπητός ἐν ᾧ ηὐδόκησα αὐτοῦ ἀκούετε αὐτοῦ Καί ἐγένετο ἐν τῷ γενέσθαι τήν φωνήν εὑρέθη ὁ Ἰησοῦς μόνος Καί αὐτοί δέ ἐσίγησαν καί οὐδενί ἀπήγγειλαν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις οὐδέν ὧν ἐθέασαν ἑωράκασιν ἑόρακεν ἐγένετο Δέ διά ἐν τῇ τῆς ἑξῆς ἡμέρᾳ ἡμέρας κατελθόντων κατελθόντα αὐτῶν αὐτόν ἀπό τοῦ ὄρους συνελθεῖν συνήντησεν αὐτῷ ὄχλος ὄχλον πολύς πολύν Καί ἰδού ἀνήρ ἀπό τοῦ ὄχλου ἐβόησεν ἀνεβόησεν λέγων Διδάσκαλε δέομαι σοῦ ἐπιβλέψαι ἐπίβλεψον ἐπί τόν υἱόν μού ὅτι μονογενής ἐστίν μοί ἐστίν Καί ἰδού πνεῦμα λαμβάνει γάρ αὐτόν καί ἐξαίφνης πνεῦμα κράζει καί ῥήσσει ῥάσσει καί σπαράσσει αὐτόν μετά ἀφροῦ καί μόλις μόγις ἀποχωρεῖ ἀπʼ αὐτοῦ καί συντρῖβον συντρίβει αὐτόν Καί ἐδεήθην τῶν μαθητῶν σοῦ ἵνα ἀπαλλάξωσιν ἐκβάλωσιν ἐκβάλλωσιν αὐτό αὐτόν καί οὐκ ἠδυνήθησαν ἀποκριθείς Δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν Ὦ γενεά ἄπιστος καί διεστραμμένη ἕως πότε ἔσομαι πρός μεθʼ ὑμᾶς ὑμῶν ἔσομαι καί ἀνέξομαι ὑμῶν προσένεγκε Προσάγαγε ὧδε τόν υἱόν σοῦ ὧδε ἔτι Δέ προσευχομένου προσερχομένου αὐτοῦ ἔρρηξεν αὐτόν τό δαιμόνιον καί συνετάραξεν συνεσπάραξεν ἐπετίμησεν Δέ ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ πνεύματι καί ἰάσατο ἀφῆκεν τόν παῖδα αὐτόν καί ἀπέδωκεν τόν παῖδα αὐτόν τῷ πατρί αὐτοῦ ἐξεπλήσσοντο πάντες Δέ πάντες ἐξεπλήσσοντο ἐπί τῇ μεγαλειότητι τοῦ Θεοῦ πάντων Δέ θαυμαζόντων ἐπί πᾶσιν οἷς ἐποίησεν ἐποίει ὁ Ἰησοῦς εἶπεν πρός τούς μαθητάς αὐτοῦ θέσθε Ὑμεῖς εἰς τά ὦτα ὑμῶν τούς λόγους τούτους ὁ γάρ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου μέλλει παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων οἱ Δέ ἠγνόουν τό ῥῆμα τοῦτο καί ἦν κεκαλυμμένον παρακεκαλυμμένον ἀπʼ αὐτῶν ἵνα μή αἴσθωνται αὐτό καί ἐφοβοῦντο ἐπερωτῆσαι ἐρωτῆσαι αὐτόν περί τοῦ ῥήματος τούτου εἰσῆλθεν Δέ διαλογισμός ἐν αὐτοῖς τό τίς ἄν εἴη μείζων μεῖζον αὐτῶν ὁ Δέ Ἰησοῦς εἰδώς ἰδών τόν διαλογισμόν αὐτῶν τῆς καρδίας αὐτῶν ἐπιλαβόμενος παιδίου παιδίον ἔστησεν αὐτό πάρʼ ἑαυτῷ ἑαυτόν καί εἶπεν αὐτοῖς Ὅς ἐάν ἄν δέξηται τοῦτο τό παιδίον τοῦτο ἐπί τῷ ὀνόματι μού ἐμέ δέχεται δέχηται καί ὅς δʼ ἄν ἐάν ἐμέ δέξηται δέχεται δέχεται τόν ἀποστείλαντα μέ ὁ Γάρ μικρότερος ἐν πᾶσιν ὑμῖν ὑμῶν ὑπάρχων οὗτος ἔσται ἐστίν ὁ μέγας ἀποκριθείς Δέ ὁ Ἰωάννης εἶπεν Διδάσκαλε Ἐπιστάτα εἴδομεν τινά ἐν ἐπί τῷ ὀνόματι σοῦ ἐκβάλλοντα τά δαιμόνια καί ἐκωλύσαμεν ἐκωλύομεν αὐτόν ὅτι οὐκ ἀκολουθεῖ μεθʼ ἡμῶν καί εἶπεν Δέ πρός αὐτόν ὁ Ἰησοῦς Μή κωλύετε αὐτόν ὅς οὒ γάρ οὐκ ἐστίν καθʼ ὑμῶν ἡμῶν οὐδέ ὑπέρ ὑμῶν ἡμῶν ἐστίν ἐγένετο Δέ ἐν τῷ πληροῦσθαι συμπληροῦσθαι τάς ἡμέρας τῆς ἀναλήμψεως αὐτοῦ καί αὐτός τό πρόσωπον αὐτοῦ ἐστήρισεν αὐτοῦ τοῦ πορεύεσθαι εἰς ἐν Ἰερουσαλήμ Ἰερουσαλήμ καί ἀπέστειλεν τούς ἀγγέλους πρό προσώπου ἑαυτοῦ αὐτοῦ Καί πορευθέντες εἰσῆλθον εἰσῆλθεν εἰς πόλιν κώμην Σαμαρειτῶν ὡς ὥστε ἑτοιμάσαι αὐτῷ Καί οὐκ ἐξεδέξαντο ἐδέξαντο αὐτόν ὅτι τό πρόσωπον αὐτοῦ ἦν αὐτοῦ πορευόμενον πορευομένου εἰς Ἰερουσαλήμ ἰδόντες Δέ οἱ μαθηταί αὐτοῦ Ἰάκωβος καί Ἰωάννης εἶπαν Κύριε θέλεις εἴπωμεν πῦρ καταβῆναι ἐκ ἀπό τοῦ οὐρανοῦ καί ἀναλῶσαι αὐτούς ὡς καί Ἠλίας ἐποίησεν στραφείς Δέ ἐπετίμησεν αὐτοῖς καί εἶπεν Οὐκ οἴδατε ποίου οἴου πνεύματος ἐστέ ὑμεῖς ὁ γάρ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου οὐκ ἦλθεν ψυχάς ἀνθρώπων ἀπολέσαι ἀλλά σῶσαι Καί ἐπορεύθησαν εἰς ἑτέραν κώμην Καί ἐγένετο δέ πορευομένων αὐτῶν ἐν τῇ ὁδῷ εἶπεν τὶς πρός αὐτόν Ἀκολουθήσω σοί εἶπεν τὶς πρός αὐτόν Ἀκολουθήσω σοί ὅπου ἐάν ἄν ὑπάγῃς ὑπάγεις ἀπέρχῃ Κύριε Καί εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Αἱ ἀλώπεκες φωλεούς ἔχουσιν καί τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσεις ὁ δέ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τήν κεφαλήν κεφαλῇ κλίνῃ εἶπεν Δέ πρός ἕτερον Ἀκολούθει μοί ὁ Δέ εἶπεν Κύριε ἐπίτρεψον μοί ἀπελθόντι ἀπελθεῖν πρῶτον ἀπελθόντι ἀπελθόντα θάψαι τόν πατέρα μού εἶπεν ὁ Δέ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Ἄφες τούς νεκρούς θάψαι τούς ἑαυτῶν νεκρούς ἑαυτῶν σύ δέ πορευθείς ἀπελθών διάγγελλε τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἶπεν Δέ καί ἕτερος Ἀκολουθήσω σοί Κύριε πρῶτον ἐπίτρεψον δέ ἐπίτρεψον μοί πρῶτον ἀποτάξασθαι τοῖς εἰς τόν οἶκον μού εἶπεν ὁ Δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν πρός αὐτόν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Οὐδείς εἰς τά ὀπίσω βλέπων καί Ἐπιβαλών Ἐπιβάλλων Ἐπιβαλόν τήν χεῖρα αὐτοῦ ἐπʼ ἄροτρον καί βλέπων εἰς τά ὀπίσω εὔθετος ἐστίν ἐν εἰς τῇ τήν Βασιλείᾳ Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ μετά ἀπέδειξεν Δέ ταῦτα ἐνέδειξεν ἀνέδειξεν ὁ Κύριος καί ἑτέρους ἑβδομήκοντα δύο καί ἀπέστειλεν αὐτούς ἀνά δύο δύο πρό προσώπου αὐτοῦ εἰς πασᾶν παντᾶ πόλιν καί τόπον καί πόλιν οὗ ἤμελλεν αὐτός εἰσέρχεσθαι ἔρχεσθαι Ἔλεγεν δέ οὖν πρός αὐτούς ὁ Μέν θερισμός πολύς οἱ δέ ἐργάται ὀλίγοι δεήθητε Οὖν τοῦ Θεοῦ Κυρίου τοῦ θερισμοῦ ὅπως ἐκβάλλῃ ἐκβάλῃ ἐργάτας ἐργάτης ἐκβάλῃ εἰς τόν θερισμόν αὐτοῦ Ὑπάγετε ἰδού ἐγώ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἄρνας ἐν μέσῳ μέσον λύκων μή Βαστάζετε βαλλάντιον μή πήραν μή μηδέ ὑποδήματα καί μηδένα κατά τήν ὁδόν ἀσπάσησθε ἀσπάσασθαι εἰς ἥν ἄν Δʼ ἄν οἰκίαν εἰσέρχησθε εἰσέλθητε οἰκίαν πρῶτον οἰκίαν λέγετε Εἰρήνη τῷ οἴκῳ τούτῳ κἄν Καί ἐάν μέν ᾖ ἐκεῖ ᾖ ὁ υἱός εἰρήνης ἐπαναπαήσεται ἐπʼ αὐτόν ἡ εἰρήνη ὑμῶν εἰ δέ μή γέ ἐφʼ ὑμᾶς ἀνακάμψει ἐπιστρέψει ἡ εἰρήνη ὑμῶν ἐν αὐτῇ Δέ τῇ οἰκίᾳ μένετε μέν τέ ἐσθίοντες καί πίνοντες τά πάρʼ αὐτῶν ἄξιος γάρ ὁ ἐργάτης τοῦ μισθοῦ αὐτοῦ ἐστίν Μή μεταβαίνετε ἀπό ἐξ οἰκίας εἰς οἰκίαν Καί καί εἰς ἥν δʼ ἄν ἐάν πόλιν εἰσέρχησθε καί δέχωνται δέχονται ὑμᾶς ἐσθίετε τά παρατιθέμενα ὑμῖν Καί θεραπεύετε οὕς τούς ἐν αὐτῇ ἀσθενεῖς ἀσθενοῦντας καί λέγετε αὐτοῖς Ἤγγικεν ἐφʼ ὑμᾶς ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἰς ἥν Δʼ ἄν πόλιν ἐπέρχησθε εἰσέρχησθε εἰσέλθητε καί μή δέχωνται δέξωνται ὑμᾶς ἐξελθόντες εἰς τάς πλατείας πλατίους αὐτῆς εἴπατε καί τόν κονιορτόν τόν κολληθέντα ὑμῖν ἡμῖν ἐκ τῆς πόλεως ὑμῶν εἰς τούς πόδας ἡμῶν Ἀπομασσόμεθα ὑμῖν πλήν τοῦτο τοῦτο γινώσκετε γινώσκεται ὑμεῖς ὅτι ἤγγικεν ἐφʼ ὑμᾶς ἡ ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ Λέγω δέ ὑμῖν ὅτι Σοδόμοις ἀνεκτότερον ἔσται ἐν τῇ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀνεκτότερον ἔσται ἤ τῇ πόλει ἐκείνῃ Οὐαί Οὐαί Οὐά σοί Χοραζίν καί Οὐαί σοί Βηθσαϊδά Ὅτι εἰ ἐν Τύρῳ καί Σιδῶνι ἐγένοντο ἐγενήθησαν ἐγεννήθησαν αἱ δυνάμεις αἱ γενόμεναι ἐν ὑμῖν πάλαι ἄν ἐν σάκκῳ καί ἐν σποδῷ καθήμενοι καθήμεναι μετενόησαν Πλήν Τύρῳ καί Σιδῶνι ἀνεκτότερον ἔσται ἐν τῇ κρίσει ἤ ὑμῖν ἡμῖν Καί σύ Καφαρναούμ μή ἥ ἕως τοῦ οὐρανοῦ ὑψωθεῖσα ὑψωθήσῃ καί ἥ ἕως τοῦ ὁ ᾍδου Καταβήσῃ Καταβιβασθήσῃ Ὁ ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούων ὑμῶν ὑμᾶς ἐμοῦ ἀκούει καί ὁ ὑμᾶς ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμέ ἀθετεῖ ὁ δέ ἐμέ ἐμοῦ ἀθετῶν ἀκούων ἀθετεῖ ἀκούει τόν τοῦ ἀποστείλαντα ἀποστείλαντος μέ ὑπέστρεψαν Δέ οἱ ἑβδομήκοντα δύο μετά χαρᾶς οἱ ἑβδομήκοντα λέγοντες Κύριε καί τά δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν ᾧ τῷ ὀνόματι σοῦ εἶπεν Δέ αὐτοῖς Ἐθεώρουν τόν Σατανᾶν ὡς ἀστραπήν πεσόντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ὡς ἀστραπήν πεσόντα Ἰδού δίδωμι δέδωκα ὑμῖν τήν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω τῶν ὄφεων καί τῶν σκορπίων καί ἐπί πασᾶν τήν δύναμιν τήν τοῦ ἐχθροῦ καί οὐδέν ὑμᾶς οὒ μή ἀδικήσῃ ἀδικήσει Πλήν ἐν τούτῳ μή χαίρετε ὅτι τά δαιμόνια πνεύματα ὑμῖν ὑποτάσσεται χαίρετε δέ μᾶλλον ὅτι τά ὀνόματα ὑμῶν ἐγγέγραπται ἐγράφη ἐν τοῖς τῷ οὐρανοῖς οὐρανῷ Ἐν ταύτῃ αὐτῇ δέ τῇ ὥρᾳ ἠγαλλιάσατο ἐν τῷ Πνεύματι τῷ Ἁγίῳ ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν εἶπαν Ἐξομολογοῦμαι σοί Πάτερ Κύριε τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπό σοφῶν συνετῶν καί συνετῶν σοφῶν καί ἀπεκάλυψας αὐτά νηπίοις Ναί ὁ Πατήρ ὅτι οὕτως ἐγένετο εὐδοκία ἐγένετο ἔμπροσθεν σοῦ καί στραφείς πρός τούς μαθητάς εἶπεν Παντᾶ μοί παρεδόθη μοί ὑπό ἀπό τοῦ Πατρός μού καί οὐδείς ἐπιγινώσκει γινώσκει τίς ἐστίν ὁ Υἱός εἰ μή ὁ Πατήρ καί τίς ἐστίν ὁ Πατήρ εἰ μή ὁ Υἱός καί ᾧ ἄν ἐάν βούληται βούλεται ὁ Υἱός ἀποκαλύψαι Καί στραφείς δέ πρός τούς μαθητάς κατʼ ἰδίαν εἶπεν αὐτοῖς Μακάριοι οἱ ὀφθαλμοί οἱ βλέποντες ἅ βλέπετε καί ἀκούοντες ἅ ἀκούετε λέγω Γάρ ὑμῖν ὅτι πολλοί προφῆται καί βασιλεῖς ἠθέλησαν ἰδεῖν ἅ ὑμεῖς βλέπετε καί οὐκ εἶδαν καί ἀκοῦσαι μού ἅ ὑμεῖς ἀκούετε καί οὐκ ἤκουσαν ἀνέστη Καί ἰδού δέ τὶς νομικός τὶς ἀνέστη ἐκπειράζων αὐτόν καί λέγων Διδάσκαλε τί ποιήσας ἵνα ζωήν αἰώνιον κληρονομήσω ὁ Δέ εἶπεν πρός αὐτόν Ἐν τῷ ὀνόματι ὄνομα νόμῳ τί γέγραπται Πῶς ἀναγινώσκεις ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν Ἀγαπήσεις Κύριον τόν Θεόν σοῦ ἐξ ἐν ὅλης ὅλῃ τῆς τῇ καρδίας καρδίᾳ σοῦ καί ἐξ ἐν ὅλης ὅλῃ τῆς τῇ ψυχῆς ψυχῇ σοῦ καί ἐξ ἐν ὅλης ὅλῃ τῆς τῇ ἰσχύος ἰσχύϊ σοῦ καί ἐξ ἐν ὅλης ὅλῃ τῆς τῇ διανοίας διανοίᾳ σοῦ καί Τόν πλησίον σοῦ ὡς ἑαυτόν σεαυτόν εἶπεν Δέ αὐτῷ ὀρθῶς Ἀπεκρίθης τοῦτο Ποίει καί ζήσῃ ζήσεις ὁ Δέ θέλων δικαιοῦν δικαιῶσαι αὐτόν ἑαυτόν δικαιῶσαι εἶπεν πρός τόν Ἰησοῦν Καί τίς ἐστίν μού πλησίον ὑπολαβών Δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ ἄνθρωπος Τὶς κατέβαινεν καταβαίνει ἀπό Ἰεριχώ Ἰερουσαλήμ εἰς Ἰεριχώ ἱερῷ καί λῃσταῖς περιέπεσεν περιέπεν οἵ καί ἐκδύσαντες αὐτόν καί πληγάς ἐπιθέντες ἀπῆλθον ἀφέντες ἀφεῖκαν ἡμιθανῆ τυγχάνοντα κατά συγκυρίαν τύχα συντυχίαν Δέ ἱερεύς τὶς κατέβαινεν καταβαίνων ἐν τῇ ὁδῷ ἐκείνῃ καί ἰδών αὐτόν ἀντιπαρῆλθεν ὁμοίως Δέ καί Λευίτης γενόμενος κατά τόν τόπον ἐλθών καί ἰδών αὐτόν ἀντιπαρῆλθεν Σαμαρείτης Δέ τὶς ὁδεύων ἦλθεν κατʼ αὐτόν καί ἰδών αὐτόν ἐσπλαγχνίσθη καί προσελθών κατέδησεν τά τραύματα αὐτοῦ ἐπιχέων ἐπιχέας ἔλαιον καί οἶνον καί ἐπιβιβάσας δέ αὐτόν εἰς ἐπί τό ἴδιον κτῆνος ἤγαγεν αὐτόν εἰς πανδοχεῖον καί ἐπεμελήθη αὐτοῦ Καί ἐπί τήν ἐπαύριον αὔριον ἐξελθών καί ἐκβαλών ἔδωκεν δύο δηνάρια δύο ἔδωκεν τῷ πανδοχεῖ καί εἶπεν αὐτῷ Ἐπιμελήθητι αὐτοῦ καί ὅ τὶ ἐάν ἄν προσδαπανήσῃς προσδαπανήσεις ἐγώ ἐν τῷ ἐπανέρχεσθαι μέ ἐγώ ἀποδώσω σοί Τίς τινα οὖν τούτων τῶν τριῶν πλησίον δοκεῖ δοκεῖς σοί πλησίον γεγονέναι τοῦ ἐμπεσόντος εἰς τούς λῃστάς ὁ Δέ εἶπεν Ὁ ποιήσας τό ἔλεος μετʼ αὐτοῦ εἶπεν Δέ Οὖν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Πορεύου καί σύ σοί καί ποίει ὁμοίως ἐγένετο ἐν Δέ ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτούς αὐτόν καί αὐτός εἰσῆλθεν εἰσελθεῖν αὐτός εἰς κώμην τινά γυνή δέ τὶς ὀνόματι Μάρθα ὑπεδέξατο αὐτόν εἰς τόν τήν οἶκον οἰκίαν αὐτῆς καί αἱ τῇδε ταύτῃ ἦν ἀδελφή καλουμένη Μαριάμ ἥ καί παρακαθίσασα παρακαθεσθεῖσα πρός παρά τούς πόδας αὐτοῦ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἤκουεν ἤκουσεν τόν λόγον αὐτοῦ ἡ Δέ Μάρθα περιεσπᾶτο περί πολλήν διακονίαν ἐπιστᾶσα ἐπισταθεὶς τέ δέ εἶπεν Κύριε μού οὒ μέλει σοί ὅτι ἡ ἀδελφή μού μονήν κατέλιπεν μέ εγκατέλειψεν κατέλειπεν κατέλιπεν μονήν διακονεῖν εἰπέ Οὖν αὐτῇ ἵνα μοί μού αντιλάβητε συλλάβηται συναντιλάβηται ἀποκριθείς Δέ ὁ Ἰησοῦς Κύριος εἶπεν αὐτῇ ὁ Κύριος Ἰησοῦς Μάρθα Μάρθα μεριμνᾷς καί θορυβάζῃ τυρβάζῃ περί πολλά ὀλίγων ἑνός δέ χρεία ἐστίν χρεία ἤ ἑνός Μαρία γάρ δέ τήν καλήν ἀγαθήν μερίδα ἐξελέξατο ἥ ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπʼ αὐτῆς Καί ἐγένετο δέ ἐν τῷ εἶναι αὐτόν ἐν τόπῳ τινί προσευχόμενον καί ὡς ἐπαύσατο εἶπεν τὶς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρός αὐτόν Κύριε δίδαξον ἡμάς προσεύχεσθαι καθώς καί Ἰωάννης ἐδίδαξεν τούς μαθητάς αὐτοῦ ὁ εἶπεν Δέ εἶπεν αὐτοῖς Ὅταν προσεύχησθε προσεύχεσθε μή βαττολογειτε ὡς οἱ λοιποί δοκοῦσιν γάρ τινές ὅτι ἐν τῇ πολυλογίᾳ αὐτῶν εἰσακουσθήσονται ἀλλά προσευχόμενοι λέγετε Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἁγιασθήτω τό ὄνομα σοῦ ἐφʼ ἡμάς ἐλθάτω σοῦ ἡ βασιλεία σοῦ Γενηθήτω τό θέλημα σοῦ ὡς ἐν οὐρανῷ οὕτω καί ἐπί τῆς γῆς τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον Δίδου Δός ἡμῖν τό καθʼ ἡμέραν σήμερον Καί ἄφες ἡμῖν τάς τά ἁμαρτίας ὀφειλήματα ἡμῶν ὡς καί γάρ αὐτοί ἡμεῖς ὀφείλομεν ἀφίομεν παντί τοῖς ὀφειλέταις ὀφείλοντι ἡμῖν ἡμῶν Καί μή εἰσενέγκῃς ἡμάς εἰς πειρασμόν ἀλλά ῥῦσαι ἡμάς ἀπό τοῦ πονηροῦ Καί εἶπεν πρός αὐτούς Τίς ἐξ ὑμῶν ἕξει φίλον καί πορεύσεται πρός αὐτόν μεσονυκτίου μεσονύκτιον καί εἴπῃ ἐρεῖ αὐτῷ αὐτό Φίλε χρῆσον μοί τρεῖς ἄρτους ἐπειδή φίλος μού μοί παρεγένετο πάρεστιν ἐξ ἀπʼ ὁδοῦ ἀγροῦ πρός μέ καί οὐκ ἔχω ὅ παραθήσω αὐτῷ Κἀκεῖνος καί ἐκεῖνος δέ ἔσωθεν ἀποκριθείς εἴπῃ ἐρεῖ Μή μοί κόπους πάρεχε ἤδη ἡ θύρα μού κέκλεισται καί τά παῖδα παιδία μού μετʼ ἐμοῦ εἰς ἐν τήν τῇ κοίτην κοίτῃ μετʼ ἐμοῦ εἰσίν ἐστίν καί οὒ δύναμαι σοί ἀναστάς δοῦναι σοί Λέγω ὑμῖν εἰ καί οὒ δώσει αὐτῷ ἀναστάς διά τό εἶναι αὐτόν αὐτοῦ φίλον φίλος αὐτοῦ διά δέ γέ τήν ἀναίδειαν αὐτοῦ ἀναστάς ἐγερθείς δώσει δώσῃ αὐτῷ ὅσων ὅσον χρῄζει Κἀγώ ὑμῖν λέγω ὑμῖν λέγω Αἰτεῖτε καί δοθήσεται ὑμῖν ζητεῖτε καί εὑρήσετε κρούετε καί ἀνοιγήσεται ὑμῖν πᾶς Γάρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει καί ὁ ζητῶν εὑρίσκει καί τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται ἀνοίγεται τίνα τίς Γάρ δέ ἐξ ὑμῶν αἰτήσει τόν πατέρα αἰτήσει ὁ υἱός αἰτήσει ἄρτον μή λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ ἐπιδώσει ἤ εἰ καί ἰχθύν ἰσχύν καί αἰτήσει μή ἀντί ἰχθύος ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ ἐπιδώσει ἤ ἐάν δέ καί ἄν ἐάν ᾠόν αἰτήσει αἰτήσῃ ᾠόν ἄρτον μή ἐπιδώσει ἐπιδώσῃ σκορπίον αὐτῷ σκορπίον ἐπιδώσει ἤ καί ἰχθύν μή ἀντί ἰχθύος ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ εἰ Οὖν ὑμεῖς πονηροί ὄντες ὑπάρχοντες οἴδατε δόματα ἀγαθά δόματα διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατήρ ὑμῶν ὁ ἐξ οὐρανοῦ οὐράνιος δώσει Πνεῦμα ἀγαθόν Ἅγιον δόμα τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν Ταῦτα δέ εἰπόντος αὐτοῦ προσφέρεται αὐτῷ δαιμονιζόμενος Καί ἦν ἐκβάλλων δαιμόνιον καί αὐτό ἦν κωφόν κωφός καί ἐγένετο Δέ τοῦ δαιμονίου ἐκβληθέντος ἐξελθόντος ἐκβαλόντος αὐτοῦ ἐλάλησεν ὁ κωφός Καί πάντες ἐθαύμασαν ἐθαύμαζον οἱ ὄχλοι καί τινές Δέ ἐξ αὐτῶν ἐλάλησαν ὀχυροὶ εἶπον λέγοντες ἐν Βεελζεβούλ τῷ τῶν ἄρχοντι τῶν δαιμονίων Ἐκβάλλει ἐκβάλλειν τά δαιμόνια ὁ δέ ἀποκριθείς εἶπεν Πῶς δύναται Σατανᾶς Σατανᾶν ἐκβαλεῖν ἐκβάλλειν ἕτεροι Δέ πειράζοντες σημεῖον σημείου πάρʼ αὐτοῦ ἐζήτουν ἐξ οὐρανοῦ ἐζήτουν πάρʼ αὐτοῦ αὐτός Δέ εἰδώς αὐτῶν τά διανοήματα αὐτῶν εἶπεν αὐτοῖς Πάσα βασιλεία διαμερισθεῖσα μερισθεῖσα ἐφʼ ἑαυτήν μερισθεῖσα διαμερισθεῖσα ἐρημοῦται καί οἶκος ἐπί οἶκον πίπτει πεσεῖται εἰ Δέ καί ὁ Σατανᾶς ἐφʼ ἑαυτόν ἐμερίσθη μερισθῇ διεμερίσθη οὗ πῶς σταθήσεται ἡ βασιλεία αὐτοῦ Ὅτι τί λέγετε λέγεται ἐν Βεελζεβούλ ἐκβάλλειν ἐκβαλεῖν ἐκβάλλει μέ τά δαιμόνια εἰ Δέ ἐγώ ἐν Βεελζεβούλ ἐκβάλλω τά δαιμόνια οἱ υἱοί ὑμῶν ἐν ἐκ τίνι τί ἐκβάλλουσιν ἐκβαλοῦσιν Διά τοῦτο αὐτοί κριταί ὑμῶν αὐτοί κριταί ἔσονται ὑμῶν κριταί ἐν εἰ Δέ ἐγώ ἐν δακτύλῳ Θεοῦ ἐγώ ἐκβάλλω τά δαιμόνια ἄρα ἔφθασεν ἐφʼ ὑμᾶς ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ Ὅταν ὁ ἰσχυρός καθωπλισμένος καθοπλισάμενος φυλάσσῃ φυλάσσει τήν ἑαυτοῦ αὐλήν αὐτοῦ ἐν εἰρήνῃ ἐστίν ἔσται τά ὑπάρχοντα αὐτοῦ ἐάν ἐπάν δέ ὁ ἰσχυρότερος αὐτοῦ ἐστίν ἐπελθών ἐπανελθών ἐλθών νικήσῃ νικήσει αὐτόν τήν πανοπλίαν αὐτοῦ αἴρει ἐφʼ ᾗ ἐπεποίθει πέποιθεν καί τά σκῦλα αὐτοῦ αὐτό δίδωσι διαδίδωσιν Ὁ μή ὤν μετʼ ἐμοῦ κατʼ ἐμοῦ ἐστίν καί ὁ μή συνάγων μετʼ ἐμοῦ σκορπίζει μέ ὅταν Δέ τό ἀκάθαρτον πνεῦμα ἐξέλθῃ ἀπό τοῦ ἀνθρώπου διέρχεται διʼ τῶν ὕδρων ἀνύδρων τόπων ζητοῦν ἀνάπαυσιν καί μή εὑρίσκον εὑρίσκων ἀνάπαυσιν τότε λέγει Ὑποστρέψω εἰς τόν οἶκον μού ὅθεν ἐξῆλθον Καί ἐλθόν ἐλθών εὑρίσκει σχολάζοντα σεσαρωμένον καί κεκοσμημένον Τότε πορεύεται καί παραλαμβάνει μεθʼ ἑαυτοῦ ἀλλά ἑπτά ἑτέρα πνεύματα πονηρότερα ἑαυτοῦ ἑπτά καί ἐλθόντα εἰσελθόντα κατοικεῖ ἐκεῖ καί γίνεται τά ἔσχατα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου χείρονα τῶν πρώτων ἐγένετο Δέ ἐν τῷ λέγειν αὐτόν ταῦτα ἐπάρασα γυνή τὶς γυνή ἐπάρασα φωνήν γυνή ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν αὐτῷ Μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασα σέ καί ἦ μαστοί οὕς ἐθήλασας καί αὐτός ὁ Δέ εἶπεν Μενοῦν μακάριοι οἱ ἀκούοντες τόν λόγον τοῦ Θεοῦ καί φυλάσσοντες αὐτόν τόν λόγον τοῦ Θεοῦ τῶν Δέ ὄχλων ἐπαθροιζομένων ἤρξατο λέγειν Ἡ γενεά αὕτη γενεά πονηρά ἐστίν σημεῖον ζητεῖ ἐπιζητεῖ καί σημεῖον προφήτου οὒ δοθήσεται αὐτῇ εἰ μή τό σημεῖον Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου καθώς Γάρ ἐγένετο ὁ Ἰωνᾶς σημεῖον τοῖς Νινευίταις σημεῖον οὕτως ἔσται καί ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου τῇ γενεᾷ ταύτῃ καί καθώς Ἰωνᾶς ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους ἐγένετο τρεῖς ἡμέρας καί τρεῖς νύκτας οὕτως καί ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἐν τῇ γῆ Βασίλισσα νότου ἐγερθήσεται ἐν τῇ κρίσει μετά τῶν ἀνθρώπων ἀνδρῶν τῆς γενεᾶς ταύτης καί κατακρινεῖ αὐτούς αὐτήν ὅτι ἦλθεν ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς ἀκοῦσαι τήν σοφίαν Σολομῶνος καί ἰδού πλεῖον Σολομῶνος ὧδε ἄνδρες Νινευῖται Νινευΐ ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετά τῆς γενεᾶς ταύτης καί κατακρινοῦσιν αὐτήν ὅτι μετενόησαν εἰς τό κήρυγμα Ἰωνᾶ καί ἰδού πλεῖον πλείονα Ἰωνᾶ ὧδε οὐδείς Δέ λύχνον ἅψας εἰς κρύπτην κρυπτόν τίθησιν οὐδέ ὑπό τόν μόδιον ἀλλʼ ἐπί τήν λυχνίαν ἵνα οἱ εἰσπορευόμενοι τό φῶς φέγγος βλέπωσιν βλέπουσιν Ὁ λύχνος τοῦ σώματος σοῦ ἐστίν ὁ ὀφθαλμός σοῦ Ὅταν οὖν ᾖ ὁ ὀφθαλμός σοῦ ἁπλοῦς ᾖ καί παν ὅλον τό σῶμα σοῦ φωτεινόν ἐστίν ἔσται ὅταν ἐπάν δέ πονηρός ᾖ καί τό σῶμα σῷ σοῦ ἐστίν σκοτεινόν ἔσται ἐστίν σκόπει Εἰ Οὖν μή τό φῶς τό ἐν σοί σκότος ἐστίν τό σκότος πόσον εἰ Οὖν τό σῶμα σοῦ ὅλον φωτεινόν μή ἔχον ἔχων τὶ μέρος μέλος τὶ σκοτεινόν ἔσται φωτεινόν ὅλον ὡς ὅταν ὁ λύχνος ἐν τῇ ἀστραπῇ φωτίζῃ σέ ἐν Δέ τῷ λαλῆσαι αὐτόν ἐρωτᾷ ἠρώτα Ἐδεήθη Δέ αὐτόν αὐτοῦ τὶς Φαρισαῖος τὶς ἵνα ὅπως ἀριστήσῃ ἀριστήσει πάρʼ μετʼ αὐτῷ αὐτοῦ εἰσελθών δέ ἀνέπεσεν ὁ Δέ Φαρισαῖος ἰδών ἐθαύμασεν ἤρξατο διακρινόμενος ἐν ἑαυτῷ λέγειν διά τί ὅτι οὒ πρῶτον ἐβαπτίσθη ἐβαπτίσατο πρό τοῦ ἀρίστου εἶπεν Δέ ὁ Κύριος πρός αὐτόν Νῦν ὑμεῖς οἱ Φαρισαῖοι ὑποκριταί τό ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καί τοῦ πίνακος καθαρίζετε τό τέ δέ ἔσωθεν ὑμῶν ὑμῖν γέμει ἁρπαγῆς καί πονηρίας ὁ Ἄφρονες Οὐχ ὁ ποιήσας τό ἔσωθεν ἔξωθεν καί τό ἔξωθεν ἔσωθεν ἐποίησεν Πλήν τά ἐνόντα δότε ἐλεημοσύνην καί ἰδού ἅπαντα παντᾶ καθαρά ἔσται ὑμῖν ἐστίν ἔσται Ἀλλά οὐαί ὑμῖν τοῖς Φαρισαίοις ὅτε ὅτι ἀποδεκατοῦτε τό ἡδύοσμον καί τό ἄνηθον πήγανον καί τό παν λάχανον καί παρέρχεσθε τήν κρίσιν καί τήν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ ταῦτα Δέ ἔδει δεῖ ποιῆσαι κἀκεῖνα καί κεῖνα μή παραφιέναι παρεῖναι ἀφιέναι ἀφεῖναι Οὐαί ὑμῖν τοῖς Φαρισαίοις Φαρισαῖοι ὅτι ἀγαπᾶτε τήν πρωτοκαθεδρίαν ἐν ταῖς συναγωγαῖς καί τούς ἀσπασμούς ἐν ταῖς τῇ ἀγοραῖς ἀγορᾷ καί τάς πρωτοκλισίας ἐν τοῖς δείπνοις Οὐαί ὑμῖν γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι ὑποκριταί ὅτι ἐστέ ὡς ἐστέ τά μνημεῖα τά ἄδηλα καί οἱ ἄνθρωποι οἱ περιπατοῦντες ἐπάνω περιπατοῦντες οὗ οὐκ οἴδασιν ἀποκριθείς Δέ τὶς τῶν νομικῶν λέγει αὐτῷ Διδάσκαλε ταῦτα λέγων καί ἡμάς ὑβρίζεις ὁ Δέ εἶπεν καί ὑμῖν Οὐαί τοῖς νομικοῖς οὐαί Ὅτι φορτίζετε φόρτιζε τούς ἀνθρώπους φορτία βαρέα καί δυσβάστακτα καί αὐτοί ὑμεῖς ἑνί τῶν δακτύλων ὑμῶν οὒ προσψαύετε τοῖς φορτίοις Οὐαί ὑμῖν ὅτι οἰκοδομεῖτε τά μνημεῖα τῶν προφητῶν καί οἱ δέ πατέρες ὑμῶν ἀπέκτειναν αὐτούς Ἄρα μάρτυρες μαρτυρεῖτε ἐστέ καί μή συνευδοκεῖτε συνευδοκεῖν τοῖς ἔργοις τῶν πατέρων ὑμῶν ὅτι αὐτοί μέν ἀπέκτειναν αὐτούς ὑμεῖς δέ οἰκοδομεῖτε αὐτῶν τά μνημεῖα Διά τοῦτο καί ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ εἶπεν Ἀποστελῶ Ἀποστέλλω εἰς αὐτούς προφήτας καί ἀποστόλους καί ἐξ αὐτῶν ἀποκτενοῦσιν καί διώξουσιν ἐκδιώξουσιν ἵνα ἐκζητηθῇ τό αἷμα πάντων τῶν προφητῶν τό ἐκχυννόμενον ἐκκεχυμένον ἀπό καταβολῆς κόσμου ἕως ἀπό τῆς γενεᾶς ταύτης ἀπό τοῦ αἵματος Ἂβελ ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου υἱοῦ Βαραχίου ὅν τοῦ ἐφόνευσαν ἀπολομένου ἀνά μέσον μεταξύ τοῦ θυσιαστηρίου καί τοῦ ναοῦ οἴκου Ναί λέγω ὑμῖν ζητήσεται ἐκζητηθήσεται ἀπό τῆς γενεᾶς αὐτῆς ταύτης Οὐαί ὑμῖν τοῖς νομικοῖς ὅτι ἐκρύψατε ἤρατε τήν κλεῖδα τῆς γνώσεως καί αὐτοί οὐκ εἰσήλθατε καί τούς εἰσπορευομένους εἰσερχομένους ἐκωλύσατε Κἀκεῖθεν ἐξελθόντος ἐξελθόντες λέγοντος λέγοντες δέ αὐτοῦ ταῦτα πρός αὐτούς ἐνώπιον παντός τοῦ λαοῦ ἤρξαντο ἤρξατο οἱ Φαρισαῖοι γραμματεῖς καί οἱ νομικοί Φαρισαῖοι δεινῶς ἔχειν ἐνέχειν καί συμβάλλειν ἀποστοματίζειν αὐτόν αὐτῷ περί πλειόνων ἐνεδρεύοντες αὐτόν καί ζητοῦντες ἀφορμήν θηρεῦσαι τὶ τινά λαβεῖν ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ἵνα εὕρωσιν κατηγορήσωσιν κατηγορήσουσιν κατηγορῆσαι αὐτοῦ Πολλῶν δέ ὄχλων Ἐν οἷς συμπεριεχόντων ἐπισυναχθεισῶν συναχθεισῶν κύκλῳ τῶν μυριάδων τοῦ ὄχλου λαοῦ ὥστε καταπατεῖν ἀλλήλους συμπνίγειν ἤρξατο δέ λέγειν πρός τούς μαθητάς αὐτοῦ πρῶτον Προσέχετε ἑαυτοῖς ἀπό τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων ἥτις ἐστίν ὑπόκρισις τῶν Φαρισαίων οὐδέν Γάρ Δέ ἐστίν κεκαλυμμένον συγκεκαλυμμένον ἐστίν ὅ οὐκ φανερωθήσεται ἀποκαλυφθήσεται καί κρυπτόν ὅ οὒ γνωσθήσεται Ἀνθʼ ὧν ὅσα ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐάν εἴπατε εἴπητε ἐν τῷ φωτί ἀκουσθήσεται καί ὅ πρός τό οὖς ἐλαλήσατε ἐν τοῖς ταμείοις κηρυχθήσεται ἐπί τῶν δωμάτων λέγω Δέ ὑμῖν τοῖς φιλοῖς μού μή πτοηθῆτε φοβήθητε ἀπό τῶν ἀποκτεννόντων τό σῶμα τήν δέ καί ψυχήν μετά αὐτά ταῦτα μή δυναμένων ἀποκτεῖναι μηδέ ἐχόντων περισσόν περισσότερον τὶ ποιῆσαι ὑποδείξω Δέ ὑμῖν τίνα φοβηθῆτε φοβήθητε τόν μετά τό ἀποκτεῖναι ἐξουσίαν ἔχοντα ἐξουσίαν βαλεῖν ἐμβαλεῖν ἐμβάλλειν εἰς τήν Γέενναν βαλεῖν ναί λέγω ὑμῖν τοῦτον φοβήθητε φοβηθῆναι Οὐχί πέντε στρουθία πωλοῦνται πωλεῖται δύο ἀσσαρίων δύο Καί ἕν ἐξ αὐτῶν οὐκ ἐστίν ἐπιλελησμένον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ Ἀλλά καί αἱ τρίχες ὑμῶν πάσαι τῆς κεφαλῆς ὑμῶν πάσαι ἠρίθμηνται ἠριθμημέναι εἰσίν Μή οὖν φοβεῖσθε φοβηθῆτε πολλῶν γάρ στρουθίων διαφέρετε ὑμεῖς λέγω Δέ ὑμῖν ὅτι πᾶς ὅς ἄν ὁμολογήσῃ ὁμολογήσει ἐν ἐμοί ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων καί ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ὁμολογήσει ἐν αὐτῷ αὐτόν ἔμπροσθεν τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ ὁ δέ ἀρνησάμενος μέ ἔμπροσθεν ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων ἀρνηθήσεται ἀπαρνηθήσεται ἀπαρνήσεται ἐνώπιον ἔμπροσθεν τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ Καί πᾶς ὅς ἄν ἐρεῖ λόγον εἰς τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου ἀφεθήσεται αὐτῷ τῷ εἰς δέ εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον Πνεῦμα βλασφημήσαντι βλασφημοῦντι οὐκ ἀφεθήσεται αὐτῷ οὔτε ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι ὅταν Δέ εἴς εἰσφέρωσιν προσφέρωσιν φέρωσιν ὑμᾶς εἰς ἐπί τάς ἀρχάς συναγωγάς καί τάς συναγωγάς ἀρχάς καί τάς ἐξουσίας μή μερίμνῃ μή μεριμνᾶτε μεριμνήσητε προμεριμνᾶτε πῶς ἤ τί ἀπολογήσησθε ἀπολογήσεσθαι ἤ τί εἴπητε τό γάρ Ἅγιον Πνεῦμα διδάξει διδάξῃ ὑμᾶς ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἅ δεῖ εἰπεῖν εἶπεν Δέ τὶς αὐτῷ ἐκ τοῦ ὄχλου αὐτῷ Διδάσκαλε εἰπέ τῷ ἀδελφῷ μού μερίσασθαι μετʼ ἐμοῦ τήν κληρονομίαν ὁ Δέ εἶπεν αὐτῷ Ἄνθρωπε τίς μέ κατέστησεν κριτήν δικαστήν ἤ μεριστήν ἐφʼ ὑμᾶς ὑμῶν εἶπεν Δέ πρός αὐτούς Ὁρᾶτε καί φυλάσσεσθε ἀπό πάσης τῆς πλεονεξίας ὅτι οὐκ ἐν τῷ περισσεύειν τινί ἐστίν ἡ ζωή αὐτῷ αὐτῶν αὐτοῦ ἐστίν ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῦ αὐτῷ αὐτῶν εἶπεν Δέ παραβολήν πρός αὐτούς παραβολήν λέγων ἀνθρώπου τινός πλουσίου εὐφόρησεν Ἡ χώρα Καί διελογίζετο ἐν αὐτῷ ἑαυτῷ λέγων Τί ποιήσω ὅτι οὐκ ἔχω ποῦ συνάξω συνάξαι τούς καρπούς μού Καί εἶπεν Τοῦτο ποιήσω καθελῶ μού τάς ἀποθήκας καί ποιήσω αὐτάς μείζονας ἀνοικοδομήσω οἰκοδομήσω καί κἀκεῖ συνάξω ἐκεῖ παντᾶ τόν τά σῖτον γεννήματα μού καί τά ἀγαθά μού Καί ἐρῶ τῇ ψυχῇ μού Σύ Ψυχή ἔχεις πολλά ἀγαθά κείμενα εἰς ἔτη πολλά ἀναπαύου φάγε πίε εὐφραίνου εἶπεν Δέ αὐτῷ ὁ Κύριος Θεός Ἄφρων ταύτῃ τῇ νυκτί ἀπαιτοῦσιν τήν ψυχήν σοῦ αἰτοῦσιν ἀπαιτοῦσιν ἀπό σοῦ ἅ οὖν δέ ἡτοίμασας τίνος τίνι ἔσται Οὕτως ὁ θησαυρίζων ἐν ἑαυτῷ αὐτῷ καί μή εἰς Θεόν πλουτῶν εἶπεν Δέ πρός τούς μαθητάς αὐτοῦ Διά τοῦτο ὑμῖν λέγω ὑμῖν μή μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε μηδέ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε ἡ Γάρ ψυχή πλεῖον ἐστίν τῆς τροφῆς καί τό σῶμα τοῦ ἐνδύματος Κατανοήσατε τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ καί τούς κόρακας ὅτι οὔτε οὒ σπείρουσιν οὔτε οὐδέ θερίζουσιν οἷς οὐκ ἐστίν οὔτε ταμεῖον οὔτε οὐδέ ἀποθήκη ἀποθῆκαι καί ὁ Θεός τρέφει αὐτούς αὐτά οὐχί Πόσῳ μᾶλλον ὑμεῖς διαφέρετε τῶν πετεινῶν τίς Δέ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπί τήν ἡλικίαν αὐτοῦ προσθεῖναι πῆχυν ἕνα εἰ Οὖν οὐδέ οὔτε ἐλάχιστον ἐλάχιστον τὶ δύνασθε καί τί περί τῶν λοιπῶν τί μεριμνᾶτε Κατανοήσατε τά κρίνα πῶς αὐξάνει οὒ κοπιᾷ οὐδέ οὔτε νήθει οὔτε ὑφαίνει λέγω δέ ὑμῖν ὅτι οὐδέ Σολομῶν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἕν τούτων ἴδε εἰ Τέ Δέ ἐν ἀγρῷ σήμερον τόν χόρτον ἐν τῷ τοῦ ἀγρῷ ἀγροῦ σήμερον ἐν ἀγρῷ ὄντα σήμερον καί αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον ὁ Θεός οὕτως ἀμφιέζει πόσῳ οὖν μᾶλλον ὑμᾶς ὀλιγόπιστοι Καί ὑμεῖς μή ζητεῖτε τί φάγητε φάγησθε καί ἤ τί πίητε μηδέ τῷ σώματι καί μή μετεωρίζεσθε μετεωρίζετε ταῦτα Γάρ παντᾶ τά ἔθνη τοῦ κόσμου ζητεῖ ἐπιζητεῖ ἐπιζητοῦσιν ὑμῶν οἶδεν δέ γάρ ὁ Πατήρ ὑμῶν οἶδεν ὅτι χρῄζετε τούτων Πλήν ζητεῖτε δέ τήν βασιλείαν αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ καί ταῦτα παντᾶ προστεθήσεται ὑμῖν Μή φοβοῦ τὸ μικρόν ποίμνιον ὅτι ἐν αὐτῷ εὐδόκησεν ὑμῶν ὁ Πατήρ ὑμῶν δοῦναι ὑμῖν τήν βασιλείαν Πωλήσατε τά ὑπάρχοντα ὑμῶν καί δότε ἐλεημοσύνην Ποιήσατε ἑαυτοῖς βαλλάντια μή παλαιούμενα θησαυρόν ἀνέκλειπτον ἐν τοῖς οὐρανοῖς ὅπου κλέπτης οὐκ ἐγγίζει οὐδέ σής διαφθείρει διαφθερεῖ ὅπου Γάρ ἐστίν ὁ θησαυρός ὑμῶν ἐκεῖ ἔται καί ἡ καρδία ἡμῶν ὑμῶν ἔσται Ἔστωσαν Ἔστω ὑμῶν αἱ ἡ ὀσφύες ὀσφῦς ὑμῶν περιεζωσμέναι περιεζωσμένη καί οἱ λύχνοι καιόμενοι καί ὑμεῖς ὅμοιοι ἀνθρώποις προσδεχομένοις τόν κύριον αὐτῶν ἑαυτῶν πότε ἀναλύσῃ ἀναλύσει ἐκ τῶν γάμων ἵνα ἐλθόντος εὐθέως καί κρούσαντος αὐτοῦ εὐθέως ἀνοίξωσιν ἀνοίξουσιν αὐτῷ Μακάριοι οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι οὕς ἐλθών ὁ Κύριος εὑρήσει εὕρῃ γρηγοροῦντας Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι περιζώσεται καί ἀνακλινεῖ αὐτούς καί παρελθών διακονήσει αὐτοῖς Κἄν καί ἐάν ἔλθῃ τῇ ἑσπερινῇ φυλακῇ καί εὑρήσει οὕτως ποιήσει καί ἐάν ἐν τῇ δευτέρᾳ φυλακῇ κἄν καί ἐν τῇ τρίτῃ φυλακῇ ἔλθῃ καί ἐλθών εὕρῃ οὕτως μακάριοι εἰσίν οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι τοῦτο τοῦτο Δέ γινώσκετε γινώσκεται ὅτι εἰ ᾔδει ὁ οἰκοδεσπότης ποίᾳ ὥρᾳ ὁ κλέπτης ἔρχεται ἐγρηγόρησεν ἄν καί οὐκ ἄν ἀφῆκεν διορυχθῆναι τόν οἶκον αὐτοῦ Καί ὑμεῖς δέ οὖν γίνεσθε ἑτοῖμοι ὅτι ᾗ ὥρᾳ ᾗ οὒ δοκεῖτε ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἔρχεται Καί εἶπεν Δέ αὐτῷ ὁ Πέτρος Κύριε πρός ἡμάς λέγεις τήν παραβολήν ταύτην λέγεις ἤ καί πρός πάντας Καί εἶπεν δέ ὁ Κύριος Τίς ἄρα ἐστίν ἔσται ὁ πιστός δοῦλος οἰκονόμος ὁ καί φρόνιμος ὁ ἀγαθός ὅν καταστήσει κατέστησεν ὁ Κύριος ἐπί τῆς τήν θεραπείας θεραπείαν αὐτοῦ τοῦ διαδοῦναι διαδιδόναι διδόναι δοῦναι ἐν καιρῷ τό σιτομέτριον Μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ὅν ἐλθών ὁ κύριος αὐτοῦ εὑρήσει αὐτόν ποιοῦντα οὕτως ποιοῦντα ἀμήν Ἀληθῶς λέγω ὑμῖν ὅτι ἐπί πᾶσιν τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ αὐτῷ καταστήσει αὐτόν ἐάν Δέ εἴπῃ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἐν τῇ καρδίᾳ ἑαυτοῦ αὐτοῦ Χρονίζει μού ὁ κύριος μού ἔρχεσθαι καί ἄρξηται τύπειν τύπτειν τούς παῖδας καί τάς παιδίσκας ἐσθίειν ἐσθίων τὶ τέ καί πίνειν πίνων καί μεθύσκεσθαι μεθυσκόμενος ἥξει ὁ κύριος αὐτοῦ τοῦ δούλου ἐκείνου ἐν ἡμέρᾳ ᾗ οὒ προσδοκᾷ καί ἐν ὥρᾳ ᾗ οὒ γινώσκει καί διχοτομήσει αὐτόν καί τό μέρος αὐτοῦ θήσει μετά τῶν ἀπιστῶν θήσει ἐκεῖνος Δέ ὁ δοῦλος ὁ γνούς τό θέλημα τοῦ κυρίου αὐτοῦ ἑαυτοῦ καί μή ἑτοιμάσας ἤ μηδέ ποιήσας πρός τό θέλημα αὐτοῦ δαρήσεται πολλάς ὁ δέ μή γνούς ποιήσας δέ ἀξία πληγῶν δαρήσεται ὀλίγας ὀλίγα παντί Δέ ᾧ ἐδόθη ἔδωκαν τό πολύ πολύ πολύ ζητηθήσεται ζητήσουσιν πολύ πάρʼ ἀπʼ αὐτοῦ περισσότερον καί ᾧ παρέθεντο τό πολύ περισσότερον πλέον ἀπαἰτήσουσιν αἰτήσουσιν αὐτόν Πῦρ ἦλθον βαλεῖν ἐπί εἰς τήν γῆν καί τί θέλω εἰ ἤδη ἀνήφθη βάπτισμα Δέ ἔχω βαπτισθῆναι καί πῶς συνέχομαι ἕως ὅπου ὅτου οὗ τελεσθῇ Δοκεῖτε δοκεῖται ὅτι εἰρήνην παρεγενόμην ποιῆσαι δοῦναι ἐν ἐπί τῇ τῆς γῇ γῆς Οὐχί λέγω ὑμῖν ἀλλʼ ἤ διαμερισμένοι διαμερισμόν ἔσονται ἔσται Γάρ ἀπό τοῦ νῦν πέντε ἐν οἴκῳ ἑνί οἴκῳ πέντε διαμεμερισμένοι τρεῖς διαμεμερισμένοι ἐν ἐπί δυσίν καί δύο ἐν ἐπί τρισίν διαμερισθήσονται διαμερισθήσεται Πατήρ ἐπί υἱῷ καί υἱός ἐπί πατρί αὐτοῦ διαμερισθήσονται καί πατήρ ἐπί υἱῷ μήτηρ ἐπί τήν θυγατρί θυγατέρα καί θυγάτηρ ἐπί τήν μητέρα μητρί πενθερά ἐπί τήν νύμφην αὐτῆς καί νύμφη ἐπί τήν πενθεράν αὐτῆς ἔλεγεν Δέ καί τοῖς ὄχλοις Ὅταν εἰδῆτε ἴδητε τήν νεφέλην ἀνατέλλουσαν ἐπί ἀπό δυσμῶν εὐθέως λέγετε λέγεται ὅτι Ὄμβρος ἔρχεται καί γίνεται οὕτως Καί ὅταν νότον πλέοντα πνέοντα ἴδητε λέγετε λέγεται ὅτι καύσων Ἔρχεται ἔσται καί γίνεται Ὑποκριταί τό μέν πρόσωπον τῆς τοῦ γῆς οὐρανοῦ καί τοῦ τῆς οὐρανοῦ γῆς Οἴδατε δοκιμάζειν πλήν τόν δέ καιρόν δέ τοῦτον πῶς οὒ οἴδατε δοκιμάζετε δοκιμάζειν τί Δέ καί ἀφʼ ἑαυτῶν οὒ κρίνετε τό δίκαιον ὡς Γάρ ὑπάγεις μετά τοῦ ἀντιδίκου σοῦ ἐπʼ τόν ἄρχοντα ἐν τῇ τῷ ὁδῷ ὁδῷ δός ἐργασίαν ἀπηλλάχθαι ἀπαλλαγῆναι ἀπʼ αὐτοῦ μήποτε κατακρίνῃ κατασύρῃ σέ πρός τόν κριτήν καί ὁ κριτής σέ παραδῷ παραδώσει σέ τῷ πράκτορι καί ὁ πράκτωρ σέ βαλεῖ βάλῃ βάλλῃ σέ εἰς τήν φυλακήν Λέγω σοί οὒ μή ἐξέλθῃς ἐκεῖθεν ἕως τοῦ οὗ ἀποδοῖς καί τό τόν ἔσχατον κοδράντην λεπτόν ἀποδῷς παρῆσαν Δέ τινές ἐν αὐτῷ τῷ καιρῷ ἀπαγγέλλοντες αὐτῷ περί τῶν Γαλιλαίων ὧν τό αἷμα Πιλᾶτος ἔμειξεν μετά τῶν θυσιῶν αὐτῶν Καί ἀποκριθείς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Δοκεῖτε ὅτι οὗτοι οἱ Γαλιλαῖοι οὗτοι ἁμαρτωλοί παρά πάντας τούς Γαλιλαίους ἐγένοντο ἁμαρτωλοί ὅτι ταῦτα τοιαῦτα πεπόνθασιν Οὐχί λέγω ὑμῖν ἀλλʼ ἐάν μή μετανοῆτε μετανοήσητε πάντες ὁμοίως ὡσαύτως ἀπολεῖσθε Ἤ ἐκεῖνοι οἱ δεκαοκτώ δέκα καί ὀκτώ ἐφʼ οὕς ἐπέπεσεν ἔπεσεν ὁ πύργος ἐν τῷ τοῦ Σιλωάμ Σιλωάμ καί ἀπέκτεινεν αὐτούς δοκεῖτε ὅτι αὐτοί οὗτοι ὀφειλέται ἐγένοντο παρά πάντας τούς ἀνθρώπους τούς ἐνοικοῦντας κατοικοῦντας ἐν Ἰερουσαλήμ Ἰερουσαλήμ Οὐχί λέγω δέ ὑμῖν ἀλλʼ ὅτι ἐάν μή μετανοῆτε μετανοεῖτε μετανοήσητε πάντες ὡσαύτως ὁμοίως ἀπολεῖσθε ἔλεγεν Δέ ταύτην τήν παραβολήν συκῆν εἶχεν Τὶς εἶχεν πεφυτευμένην ἐν τῷ ἀμπελῶνι αὐτοῦ πεφυτευμένην καί ἦλθεν ζητῶν καρπόν ζητῶν ἐν ἀπʼ αὐτῇ αὐτῆς καί μή οὐχ εὗρεν εὑρών εἶπεν Δέ πρός τόν Ἀμπελουργόν ἰδού τρία ἔτη τρία ἀφʼ οὗ ἔρχομαι ζητῶν καρπόν ἐν τῇ συκῇ ταύτῃ καί οὐχ εὑρίσκω φέρε τήν ἀξίνην ἔκκοψον Οὖν αὐτήν ἵνα τί καί τήν τόν γῆν τόπον καταργεῖ ὁ Δέ ἀποκριθείς λέγει αὐτῷ Κύριε ἄφες αὐτήν ἔτι καί τοῦτο τοῦτον τό τό τόν ἔτος ἐνιαυτόν ἕως ὅτου σκάψω περί αὐτήν καί βάλω κόφινον κόπρια κοπρίαν κοπρίων κἄν καί ἐάν μέν ποιήσῃ καρπόν εἰς τό μέλλον εἰ δέ μή γέ εἰς τό μέλλον ἐκκόψεις ἔκκοψον αὐτήν ἦν Δέ διδάσκων τοῖς Σάββασιν ἐν μιᾷ τῶν συναγωγῶν ἐν τοῖς Σάββασιν Σαββάτῳ Καί ἰδού γυνή ἐν ἀσθενείᾳ ἦν γυνή πνεῦμα πνεύματος ἔχουσα ἀσθενείας ἔτη δεκαοκτώ δέκα καί ὀκτώ καί ἦν συγκάμπτουσα συγκύπτουσα καί μή δυναμένη ἀνακύψαι εἰς τό παντελές ἰδών Δέ αὐτήν ὁ Ἰησοῦς προσεφώνησεν καί εἶπεν αὐτῇ Γύναι ἀπολέλυσαι ἀπό τῆς ἀσθενείας σοῦ Καί ἐπέθηκεν ἐπʼ αὐτῇ τάς χεῖρας αὐτῇ καί παραχρῆμα ἀνωρθώθη καί ἐδόξαζεν ἐδόξασεν ἐδόξαζον τόν Θεόν ἀποκριθείς Δέ ὁ ἀρχισυνάγωγος ἀγανακτῶν ὅτι τῷ Σαββάτῳ ἐθεράπευσεν ὁ Ἰησοῦς ἔλεγεν τῷ ὄχλῳ ὅτι τῷ Σαββάτῳ ἐθεράπευσεν Ἰησοῦς Ἕξ ἡμέραι εἰσίν ἐν αἷς δεῖ ἐργάζεσθαι ἐν αὐταῖς ταύταις συνερχόμενοι οὖν ἐρχόμενοι θεραπεύεσθε καί μή τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Σαββάτου ἀπεκρίθη ἀποκριθείς Δέ οὖν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Κύριος καί εἶπεν Ὑποκριταί Ὑποκριτά ἕκαστος ὑμῶν ἐν τῷ Σαββάτῳ Οὒ λύει αὐτοῦ τόν βοῦν αὐτοῦ καί ἤ τόν τήν ὄνον ὄνον ἀπό τῆς φάτνης καί ἀπαγαγών ἀπάγων ποτίζει ταύτην Δέ θυγατέρα τοῦ Ἀβραάμ σάν οὖσαν ἥν ἔδησεν ὁ Σατανᾶς ἰδού δεκαοκτώ δέκα καί ὀκτώ ἔτη δεκαοκτώ οὐκ ἔδει λυθῆναι ἀπό τοῦ δεσμοῦ τούτου τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Σαββάτου Καί ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ κατῃσχύνοντο κατησχύνθησαν πάντες οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ καί πᾶς ὁ ὄχλος ἔχαιρεν ἐν ἐπί πᾶσιν πᾶσιν οἷς τοῖς ἐθεώρουν ἐνδόξοις τοῖς λεγομένοις γινομένοις γενομένοις ὑπʼ αὐτοῦ γινομένοις ἔλεγεν Οὖν Δέ Τίνι ὁμοία ἐστίν ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καί τίνι ὁμοιώσω αὐτήν ὁμοία Ἐστίν κόκκῳ σινάπεως ὅν λαβών ἄνθρωπος εισβάλεν ἔβαλεν εἰς τόν κῆπον αὐτοῦ ἑαυτοῦ καί ηὔξησεν καί ἐγένετο εἰς δένδρον μέγα καί Τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ κατεσκήνωσεν κατεσκήνωσαν κατεσκήνουν ἐν ὑπό τοῖς τούς κλάδοις κλάδους αὐτοῦ Καί Ἤ πάλιν εἶπεν Τίνι ὁμοιώσω ὁμοία ἐστίν τήν ἡ Βασιλείαν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καί τίνι ὁμοιώσω αὐτήν ὁμοία Ἐστίν ζύμῃ ἥν λαβοῦσα γυνή ἔκρυψεν ἐνέκρυψεν εἰς ἀλεύρου αὐτήν ῥοῦ σάτα τρία ἕως οὗ ἐζυμώθη ὅλον ὅλη Καί διεπορεύετο κατά πόλεις καί κώμας διδάσκων καί τήν πορείας πορείαν πορείαν ποιούμενος εἰς Ἱεροσόλυμα εἶπεν Δέ τὶς αὐτῷ Κύριε εἰ ὀλίγοι εἰσίν οἱ σῳζόμενοι ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν πρός αὐτούς Ἀγωνίζεσθε εἰσελθεῖν διά τῆς στενῆς θύρας πύλης εἰσελθεῖν ὅτι πολλοί λέγω ὑμῖν ζητήσουσιν εἰσελθεῖν καί οὐκ εὑρήσουσιν ἰσχύσουσιν Ἀφʼ ὅτου οὗ ἄν ἐγερθῇ ὁ δεσπότης οἰκοδεσπότης εἰσέλθῃ καί ἀποκλείσῃ τήν θύραν καί ἄρξησθε ἔξω ἑστάναι καί κρούειν τήν θύραν λέγοντες Κύριε κύριε ἄνοιξον ἡμῖν καί ἀποκριθείς ἐρεῖ ὑμῖν Οὐκ οἶδα ὑμᾶς πόθεν ἐστέ Τότε ἄρξεσθε ἄρξησθε λέγειν Κύριε Ἐφάγομεν ἐνώπιον σοῦ καί ἐπίομεν καί ἐν ταῖς πλατείαις ἡμῶν ἐδίδαξας Καί ἐρεῖ λέγω λέγων ὑμῖν Οὐκ Οὐδέποτε οἶδα εἶδον ὑμᾶς πόθεν ἐστέ Ἀπόστητε ἀπʼ ἐμοῦ πάντες οἱ ἐργάται τῆς ἀδικίας ἀνομίας Ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμός καί ὁ βρυγμός τῶν ὀδόντων ὅταν ὄψησθε ὄψεσθε ἴδητε Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ καί πάντας τούς προφήτας ἐν τῇ Βασιλείᾳ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ ὑμᾶς δέ ἐκβαλλομένους ἔξω Καί ἥξουσιν ἀπό ἀνατολῶν καί δυσμῶν καί ἀπό βορρᾶ καί νότου καί ἀνακλιθήσονται ἐν τῇ Βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ Καί ἰδού εἰσίν οἱ ἔσχατοι οἵ ἔσονται πρῶτοι καί εἰσίν πρῶτοι εἰσίν οἵ ἔσονται ἔσχατοι Ἐν ταύτῃ αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἡμέρᾳ προσῆλθον αὐτῷ τινές τῶν Φαρισαῖοι Φαρισαίων λέγοντες αὐτῷ Ἔξελθε καί πορεύου ἐντεῦθεν ὅτι Ἡρῴδης ζητεῖ θέλει σέ θέλει ἀποκτεῖναι Καί εἶπεν αὐτοῖς Πορευθέντες εἴπατε τῇ ἀλώπεκι ταύτῃ Ἰδού ἐκβάλλω δαιμόνια καί ἰάσεις ποιοῦμαι ἀποτελῶ ἀποτελοῦμαι ἐπιτελῶ καί σήμερον καί αὔριον καί τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ τελειοῦμαι Πλήν δέ δεῖ μέ σήμερον καί τῇ αὔριον καί τῇ ἐρχομένη ἐχομένῃ πορεύεσθαι ὅτι οὐκ εἰσδέχεται ἐνδέχεται προφήτην ἀπολέσθαι πρόστην ἔξω Ἰερουσαλήμ Ἰερουσαλήμ Ἰερουσαλήμ ἡ ἀποκτείνουσα τούς προφήτας καί λιθοβολοῦσα τούς ἀπεσταλμένους πρός αὐτήν αὐτόν ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυνάξαι τά τέκνα σοῦ ὅν τρόπον ὄρνις τήν τά ἑαυτῆς ἑαυτοῦ νοσσιάν νοσσία αὐτῆς ὑπό τάς πτέρυγας καί οὐκ ἠθελήσατε Ἰδού ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἐρῆμος ἀμήν λέγω Δέ λέγω ὑμῖν ὅτι οὒ μή μέ ἴδητε μέ ἕως ἄν ἥξει ἥξῃ ἥξοι ὅτε εἴπητε Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου Καί ἐγένετο ἐν τῷ εἰσελθεῖν ἐλθεῖν αὐτόν εἰς τόν οἶκον τινός τῶν ἀρχόντων τῶν Φαρισαίων ἐν Σαββάτῳ φαγεῖν ἄρτον καί αὐτοί ἦσαν παρατηρούμενοι αὐτόν Καί ἰδού ἄνθρωπος τὶς ἦν ὑδρωπικός ἔμπροσθεν αὐτοῦ Καί ἀποκριθείς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν πρός τούς αὐτούς νομικούς καί Φαρισαίους λέγων Εἰ Ἔξεστιν τῷ Σαββάτῳ θεραπεύειν θεραπεῦσαι ἤ οὒ οἱ Δέ ἡσύχασαν Καί ἐπιλαβόμενος ἰάσατο αὐτόν καί ἰασάμενος ἀπέλυσεν Καί ἀποκριθείς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν πρός αὐτούς αὐτόν εἶπεν Τίνος ἐξ ὑμῶν ἦ ὁ υἱός ὄνος πρόβατον ἤ βοῦς εἰς φρέαρ πεσεῖται ἐμπεσεῖται τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Σαββάτου καί οὐκ εὐθέως οὐκ ἀνασπάσει αὐτόν αὐτό ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Σαββάτου οἱ Καί δέ οὐκ ἴσχυσαν ἀποκριθῆναι ἀπεκρίθησαν ἀνταποκριθῆναι αὐτῷ πρός ταῦτα ἔλεγεν Δέ καί πρός τούς κεκλημένους παραβολήν ἐπέχων πῶς τάς πρωτοκλισίας ἐξελέγοντο λέγων πρός αὐτούς Ὅταν κληθῇς ὑπό τινός εἰς γάμους γάμον μή κατακλιθῇς κατακλίνου εἰς τήν πρωτοκλισίαν μήποτε ἐντιμότερος σοῦ ᾖ ἥξει κεκλημένος ὑπʼ αὐτοῦ καί ἐλθών ὁ σέ καί αὐτόν καλέσας ἐρεῖ σοί Δός τούτῳ τόπον καί τότε ἔσῃ ἄρξῃ μετά αἰσχύνης τόν ἔσχατον τόπον κατέχειν Ἀλλʼ ὅταν κληθῇς κληθείς πορευθείς ἀνάπεσε εἰς τόν ἔσχατον τόπον ἀναπῖπτε ἵνα ὅταν ἔλθῃ ὁ κεκληκώς σέ εἴπῃ ἐρεῖ σοί Φίλε προσανάβηθι ἅ ἀνώτερον καί Τότε σοί ἔσται σοί δόξα σοί ἐνώπιον πάντων τῶν συνανακειμένων σοί Ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτόν ταπεινωθήσεται ταπεινοῦται καί ὁ ταπεινῶν ἑαυτόν ὑψωθήσεται ὑψοῦται ἔλεγεν Δέ καί τῷ κεκληκότι αὐτόν Ὅταν ποιῇς ποίην ἄριστον ἤ δεῖπνον μή φώνει τούς φίλους σοῦ μηδέ τούς ἀδελφούς σοῦ μηδέ τούς συγγενεῖς σοῦ μή μηδέ γείτονας μηδέ τούς πλουσίους πλουσίους μήποτε καί αὐτοί σέ ἀντικαλέσωσιν σέ καί γένηται σοί ἀνταπόδομα σοί Ἀλλʼ ὅταν ποιῇς δοχήν ποιῇς ποιήσῃς κάλει πτωχούς ἀναπείρους χωλούς τυφλούς καί μακάριος ἔσῃ ὅτι οὐκ ἔχουσιν ἀνταποδοῦναι σοί ἀνταποδοθήσεται δέ γάρ σοί ἐν τῇ ἀναστάσει τῶν δικαιῶν ἀκούσας Δέ τὶς ταῦτα τῶν συνανακειμένων ταῦτα εἶπεν αὐτῷ Μακάριος ὅστις ὅς φάγεται ἄριστον ἄρτον ἐν τῇ Βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ οὗ ὁ Δέ εἶπεν αὐτῷ Ἄνθρωπος τὶς ἐποίησεν ἐποίει δεῖπνον δεῖπνον μέγα μέγαν καί ἐκάλεσεν πολλούς Καί ἀπέστειλεν τόν δοῦλον αὐτοῦ τῇ ὥρᾳ τοῦ δείπνου εἰπεῖν τοῖς κεκλημένοις Ἔρχεσθε ὅτι ἤδη παντᾶ ἑτοίμα ἐστίν εἰσίν παντᾶ Καί ἤρξαντο ἤρξατο ἀπό μιᾶς παραιτεῖσθαι πάντες παραιτεῖσθαι Ὁ πρῶτος εἶπεν αὐτῷ ἀγρόν Ἠγόρασα καί ἔχω ἀνάγκην ἀνάγκῃ ἔχω ἐξελθεῖν ἐξελθών καί ἰδεῖν αὐτόν ἐρωτῶ σέ σοί ἔχε μέ παρῃτημένον Καί ἕτερος εἶπεν ζεύγη βοῶν Ἠγόρασα ἤγορα πέντε καί πορεύομαι δοκιμάσαι αὐτά διό οὒ δύναμαι ἐλθεῖν ἐρωτῶ σέ ἔχε μέ παρῃτημένον Καί ἄλλος ἕτερος εἶπεν γυναῖκα Ἔλαβον ἔγημα ἐγάμηκα καί διά διό τοῦτο οὒ δύναμαι ἐλθεῖν Καί παραγενόμενος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἀπήγγειλεν τῷ κυρίῳ ἑαυτοῦ αὐτοῦ παντᾶ ταῦτα καί Τότε ὀργισθείς ὁ οἰκοδεσπότης εἶπεν τῷ δούλῳ αὐτοῦ εἶπεν Ἔξελθε ταχέως εἰς τάς πλατείας καί ῥύμας τῆς πόλεως καί ὅσους ἐάν εὕρητε τούς πτωχούς καί ἀναπείρους καί χωλούς τυφλούς καί χωλούς τυφλούς ἔνεγκε εἰσάγαγε ὧδε Καί εἶπεν αὐτῷ ὁ δοῦλος εἶπεν Κύριε γέγονεν ὅ ὡς ἐπέταξας καί ἔτι τόπος ἐστίν Καί εἶπεν ὁ κύριος πρός τόν δοῦλον αὐτοῦ Εἰ Ἔξελθε εἰς τάς ὁδούς καί τούς φραγμούς καί ποίησον ἀνάγκασον εἰσελθεῖν ἵνα γεμισθῇ μού ὁ οἶκος μού λέγω γάρ ὑμῖν ὅτι οὐδείς τῶν ἀνθρώπων ἀνδρῶν ἐκείνων τῶν κεκλημένων γεύσεται γεύσηται μού τοῦ δείπνου πολλοί γάρ εἰσίν κλητοί ὀλίγοι δέ ἐκλεκτοί συνεπορεύοντο Δέ αὐτῷ ὄχλοι πολλοί καί στραφείς εἶπεν πρός αὐτούς αὐτοῖς Εἰ τὶς ἔρχεται πρός μέ καί οὒ πείσει μισεῖ τόν πατέρα ἑαυτοῦ αὐτοῦ καί τήν μητέρα αὐτοῦ καί τήν γυναῖκα καί τά τέκνα καί τούς ἀδελφούς καί τάς ἀδελφάς ἔτι τέ δέ καί τήν ἑαυτοῦ ψυχήν ἑαυτοῦ οὒ δύναται εἶναι μού εἶναι μαθητής εἶναι καί ὅς Ὅστις οὖν οὒ βαστάζει τόν σταυρόν ἑαυτοῦ αὐτοῦ καί ἔρχεται ὀπίσω μού οὒ δύναται εἶναι μού εἶναι μαθητής εἶναι τίς Δέ Γάρ ἐξ ὑμῶν ὁ θέλων θέλει πύργον οἰκοδομῆσαι οὐχί πρῶτον καθίσας πρῶτον ψηφίζει τήν δαπάνην εἰ ἔχει τά εἰς πρός ἀπαρτισμόν Ἵνα μήποτε θέντος θέντες αὐτοῦ θεμέλιον καί μή ἰσχύοντος ἰσχύσῃ οἰκοδομῆσαι ἐκτελέσαι καί πάντες οἱ θεωροῦντες μέλλουσιν ἄρξωνται ἐμπαίζειν αὐτῷ ἐμπαίζειν λέγοντες λέγειν ὅτι Οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἤρξατο οἰκοδομεῖν καί οὐκ ἴσχυσεν ἐκτελέσαι Ἤ τίς βασιλεύς πορευόμενος συμβαλεῖν ἑτέρῳ βασιλεῖ συμβαλεῖν συμβάλλειν εἰς πόλεμον οὒ οὐχί εὐθέως καθίσας πρῶτον βουλεύσεται βουλεύεται εἰ δυνατός ἐστίν ἕσιν ἐν δέκα χιλιάσιν ὑπαντῆσαι ἀπαντῆσαι τῷ μετά εἴκοσι χιλιάδων ἐρχομένῳ ἐπʼ αὐτόν ὑπαντῆσαι εἰ Δέ μή γέ ἔτι αὐτοῦ πόρρω αὐτοῦ ὄντος πρεσβείαν ἀποστείλας πρεσβείαν ἐρωτᾷ τά πρός εἰς εἰρήνην εἰρήνῃ οὕτως Οὖν καί πᾶς ἐξ ὑμῶν πᾶς ὅς οὐκ ἀποτάσσεται πᾶσιν τοῖς ἑαυτοῦ αὐτοῦ ὑπάρχουσιν αὐτοῦ οὒ δύναται μού εἶναι μού μαθητής μαθητάς εἶναι καλόν Οὖν τό ἅλας ἐάν δέ καί τό ἅλα μωρανθῇ ἐν τίνι ἀρτυθήσεται οὔτε εἰς τήν γῆν οὔτε εἰς κοπρίαν εὔθετον Ἐστίν ἔξω βάλλουσιν αὐτό αὐτόν Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω ἦσαν Δέ αὐτῷ ἐγγίζοντες αὐτῷ πάντες οἱ τελῶναι καί οἱ ἁμαρτωλοί ἀκούειν αὐτοῦ Καί διεγόγγυζον οἱ τέ Φαρισαῖοι γραμματεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι γραμματεῖς λέγοντες ὅτι Οὗτος ἁμαρτωλούς προσδέχεται καί συνεσθίει αὐτοῖς εἶπεν Δέ πρός αὐτούς τήν παραβολήν ταύτην λέγων Τίς ἄνθρωπος ἐξ ὑμῶν ὅς ἔχων ἕξει ἑκατόν πρόβατα καί ἀπολέσας ἀπολέσῃ ἕν ἐξ αὐτῶν ἕν οὒ ἀφίησι καταλείπει τά ἐνενήκοντα ἐννέα ἐν τῇ ἐρήμῳ καί ἀπελθών πορεύεται ἐπί τό ἀπολωλός ζητεῖ ἕως οὒ εὕρῃ αὐτό Καί εὑρών ἐπιτίθησιν ἐπί τούς ὤμους αὐτοῦ ἑαυτοῦ χαίρων Καί ἐλθών ἔλθω δέ εἰς τόν οἶκον συγκαλεῖ συγκαλεῖται τούς φίλους καί τούς γείτονας λέγων αὐτοῖς Συγχάρητε μοί ὅτι εὗρον τό πρόβατον μού τό ἀπολωλός Λέγω δέ ὑμῖν ὅτι οὕτως χαρά ἔσται ἐν τῷ οὐρανῷ ἔσται ἐπί ἑνί ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι ἤ ἐπί ἐνενήκοντα ἐννέα δικαιοῖς οἵτινες οὒ χρείαν ἔχουσιν χρείαν μετανοίας Ἤ τίς γυνή δραχμάς ἔχουσα δραχμάς δέκα ἐάν καί ἀπολέσῃ ἀπολέσασα δραχμήν μίαν οὐχί ἅπτει λύχνον καί σαροῖ τήν οἰκίαν καί ζητεῖ ἐπιμελῶς ἕως οὗ ὅτου εὕρῃ Καί εὑροῦσα συγκαλεῖται συγκαλεῖ τάς φίλας καί τάς γείτονας καί φίλας λέγουσα Συγχάρητε μοί ὅτι εὗρον τήν δραχμήν ἥν ἀπώλεσα δραχμήν Οὕτως λέγω ὑμῖν γίνεται χαρά γίνεται ἔσται ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ ἐπί ἄνιʼ ἑνί ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι εἶπεν Δέ ἄνθρωπος Τὶς εἶχεν ἔσχεν δύο υἱούς υἱός Καί εἶπεν ὁ νεώτερος αὐτῶν τῷ πατρί Πάτερ δός μοί τό ἐπιβάλλον ἐπιβάλον μοί μέρος τῆς οὐσίας ὁ Καί δέ διεῖλεν αὐτοῖς τόν βίον Καί μετʼ οὒ μετά πολλάς ἡμέρας συναγαγών συνάγων παντᾶ ἅπαντα ὁ νεώτερος υἱός ἀπεδήμησεν εἰς χώραν μακράν κἀκεῖ καί ἐκεῖ διεσκόρπισεν τήν οὐσίαν ἑαυτοῦ αὐτοῦ εἰς χώραν μακράν τόν βίον ζῶν ἀσώτως δαπανήσαντος Δέ αὐτοῦ παντᾶ ἐγένετο λιμός λιμός ἰσχυρά ἰσχυρός κατά τήν χώραν ἐκείνην καί αὐτός ἤρξατο τοῦ ὑστερεῖσθαι Καί πορευθείς ἐκολλήθη ἑνί τῶν πολιτῶν τῆς χώρας ἐκείνης καί ἔπεμψεν αὐτόν εἰς τούς ἀγρούς αὐτοῦ βόσκειν χοίρους Καί ἐπεθύμει γεμίσαι τήν κοιλίαν αὐτοῦ καί χορτασθῆναι ἀπό ἐκ τῶν κερατίων ὧν ἤσθιον οἱ χοῖροι καί οὐδείς ἐδίδου τῷ αὐτῷ Εἰς ἑαυτόν δέ ἐλθών ἔφη εἶπεν Πόσοι μίσθιοι μισθίου τοῦ πατρός μού περισσεύουσιν περισσεύονται ἄρτων ἄρτοις ἐγώ δέ ὧδε λιμῷ ὧδε ἀπόλλυμαι Ἀναστάς δέ πορεύσομαι πρός τόν πατέρα μού καί ἐρῶ αὐτῷ Πάτερ ἥμαρτον εἰς τόν οὐρανόν καί ἐνώπιον σοῦ καί οὐκέτι εἰμί ἄξιος κληθῆναι Υἱός σοῦ υἱός Ποίησον μέ μοί ὡς ἕνα τῶν μισθίων σοῦ Καί ἀναστάς ἦλθεν πρός τόν πατέρα ἑαυτοῦ αὐτοῦ ἔτι Δέ αὐτοῦ μακράν ἀπέχοντος εἶδεν αὐτόν ὁ πατήρ αὐτοῦ καί ἐσπλαγχνίσθη καί δραμών ἔπεσεν ἐνεπέπεσεν ἐπέπεσεν ἐπί τόν τράχηλον αὐτοῦ καί κατεφίλησεν αὐτόν εἶπεν ὁ Δέ αὐτῷ ὁ υἱός εἶπεν αὐτῷ Πάτερ ἥμαρτον εἰς τόν οὐρανόν καί ἐνώπιον σοῦ καί οὐκέτι εἰμί ἄξιος κληθῆναι Υἱός σοῦ υἱός ποίησον μέ ὡς ἕνα τῶν μισθίων σοῦ εἶπεν Δέ ὁ πατήρ πρός τούς δούλους ἑαυτοῦ αὐτοῦ Ταχέως Ταχύ ἐνέγκατε ἐξενέγκατε ἐξενέγκαντες τήν στολήν τήν πρώτην καί ἐνδύσατε αὐτόν καί δότε αὐτῷ δακτύλιον εἰς τήν χεῖρα αὐτοῦ καί ὑποδήματα εἰς τούς πόδας αὐτοῦ καί ἐνέγκαντες ἐνέγκατε φέρετε τόν μόσχον τόν σιτευτόν μόσχον καί θύσατε καί φαγόντες φάγωμεν καί εὐφρανθῶμεν Ὅτι οὗτος μού ὁ υἱός μού οὗτος νεκρός ἦν καί ἔζησεν ἀνέζησεν καί ἦν ἀπολωλώς ἦν καί ἄρτι εὑρέθη Καί ἤρξαντο ἤρξατο εὐφραίνεσθαι ἦν Δέ ὁ υἱός αὐτοῦ ὁ πρεσβύτερος ἐν ἀγρῷ καί ὡς ἐρχόμενος ἐλθών δέ καί ἤγγισεν ἤγγιζεν ἐγγίσας τῇ οἰκίᾳ ἤκουσεν συμφωνίας καί χοίρων χορῶν Καί προσκαλεσάμενος ἕνα τῶν παίδων αὐτοῦ ἐπυνθάνετο τί θέλει ἄν εἴη ταῦτα τοῦτο εἶναι ὁ Δέ εἶπεν αὐτῷ ὅτι Ὁ ἀδελφός σοῦ ἥκει καί ἔθυσεν ὁ πατήρ σοῦ τόν μόσχον τόν σιτευτόν μόσχον αὐτῷ ὅτι ὑγιαίνοντα αὐτόν ἀπέλαβεν ὠργίσθη Δέ καί οὐκ ἤθελεν ἠθέλησεν εἰσελθεῖν ὁ Δέ Οὖν πατήρ αὐτοῦ ἐξελθών παρεκάλει ἤρξατο αὐτόν ὁ Δέ ἀποκριθείς εἶπεν τῷ πατρί αὐτοῦ Ἰδού τοσαῦτα ἔτη δουλεύω σοί καί οὐδέποτε παρέβην ἐντολήν σοῦ ἐντολήν παρῆλθον καί ἐμοί οὐδέποτε ἔδωκας μοί ἔριφον ἐρίφιον ἐξ αἰγῶν ἵνα μετά τῶν φιλῶν μού ἀριστήσω εὐφρανθῶ ὅτε τῷ Δέ ὁ υἱός υἱῷ σοῦ οὗτος ὁ τῷ καταφαγών καταφάγοντι παντᾶ σοῦ τόν βίον μετά τῶν πορνῶν καί ἦλθεν ἐλθόντι ἔθυσας αὐτῷ τόν μόσχον τόν σιτευτόν μόσχον ὁ Δέ εἶπεν αὐτῷ Τέκνον σύ πάντοτε μετʼ ἐμοῦ εἶ καί παντᾶ τά ἐμά σά ἐστίν εὐφρανθῆναι Δέ ἔδει καί χαρῆναι ἔδει ὅτι ὁ ἀδελφός σοῦ οὗτος νεκρός ἦν καί ἔζησεν ἀνέζησεν καί ἀπολωλώς ἦν καί εὑρέθη ἔλεγεν Δέ καί πρός τούς μαθητάς ἑαυτοῦ αὐτοῦ ἄνθρωπος Τὶς ἦν πλούσιος ὅς εἶχεν οἰκονόμον οἰκονόμους καί οὗτος διεβλήθη αὐτῷ ὡς διασκορπίζων τά ὑπʼ ὑπάρχοντα αὐτοῦ Καί φωνήσας αὐτόν εἶπεν αὐτῷ Τί τοῦτο ἀκούω περί σοῦ Ἀπόδος τόν λόγον τῆς οἰκονομίας σοῦ οὒ γάρ δυνήσῃ δύνῃ ἔτι δύνῃ οἰκονομεῖν εἶπεν Δέ ἐν ἑαυτῷ αὐτῷ ὁ οἰκονόμος Τί ποιήσω ὅτι ὁ κύριος μού ἀφαιρεῖται τήν οἰκονομίαν ἀπʼ ἐμοῦ Σκάπτειν οὐκ ἰσχύω καί ἐπαιτεῖν αἰσχύνομαι Ἔγνων τί ποιήσω ἵνα ἄν ὅταν μετασταθῶ ἐκ τῆς οἰκονομίας δέξωνται μέ εἰς τούς οἴκους ἑαυτῶν αὐτῶν Καί προσκαλεσάμενος ἕνα ἕκαστον τῶν χρεωστῶν χρεοφειλετῶν τοῦ κυρίου αὐτοῦ ἑαυτοῦ ἔλεγεν τῷ πρώτῳ Πόσον ὀφείλεις τῷ κυρίῳ μού ὁ Δέ εἶπεν αὐτῷ Ἑκατόν κάδους βάτους ἐλαίου ὁ Δέ καί εἶπεν δέ αὐτῷ Δέξαι σοῦ τό τά γραμμά γράμματα καί καθίσας ταχέως γράψον ταχέως πεντήκοντα Ἔπειτα τῷ ἑτέρῳ εἶπεν σύ Δέ πόσον ὀφείλεις ὁ Δέ εἶπεν Ἑκατόν κόρους σίτου ὁ δέ καί Λέγει δέ αὐτῷ Δέξαι σοῦ τό τά γραμμά γράμματα καί γράψον ὀγδοήκοντα Καί ἐπῄνεσεν ὁ κύριος τόν οἰκονόμον τῆς ἀδικίας ὅτι φρονίμως ἐποίησεν Ὅτι διό λέγω ὑμῖν φρονιμώτεροι οἱ υἱοί τοῦ αἰῶνος τούτου φρονιμώτεροι ὑπέρ τούς υἱούς τοῦ φωτός εἰς τήν γενεάν ταύτην τήν ἑαυτῶν εἰσίν κἀγώ Καί ἐγώ ὑμῖν λέγω ὑμῖν ποιήσατε ἑαυτοῖς ποιήσατε φίλους ἐκ τοῦ ἀδίκου μαμωνᾶ τῆς ἀδικίας ἵνα ὅταν ἐκλίπητε ἐκλίπηται ἐκλίπῃ ἐκλείπῃ δέξωνται ὑμᾶς εἰς τάς αἰωνίους σκηνάς Ὁ πιστός ἐν ἐλαχίστῳ καί ἐν πολλῷ πιστός ἐστίν καί ὁ ἐν ὀλίγῳ ἐλαχίστῳ ἄδικος καί ἐν πολλῷ ἄδικος γίνεται ἐστίν εἰ Οὖν ἐν τῷ ἀδίκῳ μαμωνᾷ πιστοί οὐκ ἐγένεσθε τό ἀληθινόν τίς ὑμῖν πιστεύσει Καί εἰ ἐν τῷ ἀλλοτρίῳ πιστοί οὐκ ἐγένεσθε τό ἡμέτερον ὑμέτερον τίς ὑμῖν δώσει ὑμῖν Οὐδείς οἰκέτης δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν εἰ ἤ γάρ τόν ἕνα μισήσει καί τόν ἕτερον ἀγαπήσει ἤ ἑνός ἀνθέξεται καί τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει Οὒ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καί μαμωνᾷ ἤκουον Δέ ταῦτα παντᾶ καί οἱ Φαρισαῖοι φιλάργυροι ὑπάρχοντες καί ἐξεμυκτήριζον αὐτόν Καί εἶπεν αὐτοῖς Ὑμεῖς ἐστέ οἱ δικαιοῦντες ἑαυτούς ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων ὁ δέ Θεός γινώσκει τάς καρδίας ὑμῶν ὅτι τό ἐν ἀνθρώποις ἀνθρώπῳ ὑψηλόν βδέλυγμα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ Κυρίου ἐστίν Ὁ νόμος καί οἱ προφῆται μέχρι ἕως Ἰωάννου ἐπροφήτευσαν ἀπό τέ τότε ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ εὐαγγελίζεται καί πᾶς εἰς αὐτήν βιάζεται εὐκοπώτερον Δέ ἐστίν τόν οὐρανόν καί τήν γῆν παρελθεῖν ἤ τοῦ νόμου μίαν κεραίαν μίαν πεσεῖν παρελθεῖν Πᾶς ὁ ἀπολύων τήν γυναῖκα αὐτοῦ καί γαμῶν ἑτέραν μοιχεύει καί πᾶς ὁ ἀπολελυμένην ἀπό ἀνδρός γαμῶν μοιχεύει εἶπεν ἄνθρωπος Δέ καί ἑτέραν παραβολήν ἄνθρωπος τὶς ἦν πλούσιος πλούσιον ὀνόματι Νευής καί ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καί βύσσον καί εὐφραινόμενος καθʼ ἡμέραν λαμπρῶς πτωχός Δέ τὶς ἦν ὀνόματι Λάζαρος ὅς ἐβέβλητο πρός τόν πυλῶνα αὐτοῦ εἱλκωμένος καί ἐπιθυμῶν χορτασθῆναι ἀπό τῶν τῶν ψιχίων ψιχῶν τῶν τῶν πιπτόντων πιπτόντων ἀπό τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου ἀλλά καί οἱ κύνες ἐρχόμενοι ἔλειχον ἐπέλειχον ἀπέλειχον τά ἕλκη αὐτοῦ ἐγένετο Δέ ἐν τῷ ἀποθανεῖν τόν πτωχόν καί ἀπενεχθῆναι αὐτόν ὑπό τῶν ἀγγέλων εἰς τόν κόλπον τοῦ Ἀβραάμ ὑπό τῶν ἀγγέλων ἀπέθανεν Δέ καί ὁ πλούσιος καί ἐτάφη Καί ἐν τῷ ᾍδῃ ἐπάρας τούς ὀφθαλμούς αὐτοῦ ὑπάρχων ἐν βασάνοις ὁρᾷ τόν Ἀβραάμ ἀπό μακρόθεν καί Λάζαρον ἐν τοῖς τῷ κόλποις κόλπῳ αὐτοῦ ἀναπαυόμενον Καί αὐτός ἐμφωνήσας φωνήσας εἶπεν Πάτερ Ἀβραάμ ἐλέησον μέ καί πέμψον Λάζαρον ἵνα βάψῃ τό ἄκρον τοῦ δακτύλου αὐτοῦ ὕδατος ὕδατι καί καταψύξῃ τήν γλῶσσαν μού ὅτι ὀδυνῶμαι ἐν τῇ φλογί ταύτῃ εἶπεν Δέ Ἀβραάμ Τέκνον μνήσθητι τέκνον ὅτι ἀπέλαβες σύ τά ἀγαθά σοῦ σύ ἐν τῇ ζωῇ σοῦ καί Λάζαρος ὁμοίως τά κακά νῦν Δέ ὧδε ὁδέ παρακαλεῖται σύ δέ ὀδυνᾶσαι Καί ἐν ἐπί πᾶσι τούτοις μεταξύ ἡμῶν ὑμῶν καί ὑμῶν ἡμῶν χάσμα μέγα ἐστήρικται ὅπως οἱ θέλοντες διαβῆναι ἐντεῦθεν ἔνθεν πρός ὑμᾶς μή δύνωνται μήτε μηδέ οἱ ἐκεῖθεν ὧδε πρός ἡμάς διαπερῶσιν διαπερᾶσαι εἶπεν Οὖν Δέ ἐρωτῶ Οὖν σέ οὖν Πάτερ Ἀβραάμ ἵνα πέμψῃς αὐτόν εἰς τόν οἶκον τοῦ πατρός μού ἔχω γάρ πέντε ἀδελφούς ὅπως διαμαρτύρηται αὐτοῖς ἵνα μή καί αὐτοί ἔλθωσιν εἰς τοῦτον τόν τόπον τοῦτον τῆς βασάνου λέγει εἶπεν Δέ αὐτῷ ὁ Ἀβραάμ Ἔχουσι Μωϋσέα καί τούς προφήτας ἀκουσάτωσαν αὐτῶν ὁ Δέ εἶπεν Οὐχί Πάτερ πατήρ Ἀβραάμ ἀλλʼ ἐάν τὶς ἐκ ἀπό νεκρῶν ἀναστῇ ἐγερθῇ πορευθῇ πρός αὐτούς μετανοήσουσιν εἶπεν Δέ αὐτῷ Εἰ Μωϋσέως καί τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν οὐδʼ ἐάν τὶς ἐκ νεκρῶν ἐγερθῇ ἀναστῇ καί ἀπέλθῃ πρός αὐτούς πιστεύουσιν πιστεύσουσιν πεισθήσονται εἶπεν Δέ πρός τούς μαθητάς αὐτοῦ ἀνένδεκτον Ἐστίν τοῦ μή ἐλθεῖν τά σκάνδαλα μή ἐλθεῖν πλήν οὐαί οὐδέ δέ διʼ οὗ ἔρχεται Λυσιτελεῖ συμφέρει δέ αὐτῷ εἰ λίθος μυλικός μύλος ὀνικός περίκειται περιέκειτο περί τόν τράχηλον αὐτοῦ καί ἔρριπται ἔρριπτο εἰς τήν θάλασσαν ἤ ἵνα σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων ἕνα Προσέχετε ἑαυτοῖς Ἐάν δέ ἁμάρτῃ εἰς σέ ὁ ἀδελφός σοῦ ἐπιτίμησον αὐτῷ καί ἐάν ἑπτάκις μέν μετανοήσῃ ἄφες αὐτῷ Καί ἐάν ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ἁμαρτήσῃ εἰς σέ καί ἐάν τό ἑπτάκις τῆς ἡμέρας ἐπιστρέψῃ πρός ἐπί σέ λέγων Μετανοῶ Μετανοήσω ἀφήσεις ἄφες ἀφήσει αὐτῷ Καί εἶπαν οἱ ἀπόστολοι τῷ Κυρίῳ Πρόσθες πρόσθεν ἡμῖν πίστιν ὁ εἶπεν Δέ ὁ εἶπεν Κύριος αὐτοῖς Εἰ ἔχετε εἴχετε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως ἐλέγετε ἄν τῷ ὄρει τῇ συκαμίνῳ ταύτῃ τούτῳ Μετάβα ἐντεῦθεν ἐκεῖ Ἐκριζώθητι καί μετέβαινεν καί τῇ συκαμίνῳ μεταφυτεύθητι φυτεύθητι εἰς ἐν τῇ τήν θαλάσσῃ θάλασσαν καί ὑπήκουσεν ἄν ὑμῖν τίς Δέ ἐξ ἔχων ὑμῶν δοῦλον ἔχων ἀροτριῶντα ἤ ποιμαίνοντα ὅς εἰσελθόντι ἐκ τοῦ ἀγροῦ μή ἐρεῖ αὐτῷ εὐθέως Παρελθών ἀνάπεσε ἀνάπεσαι Ἀλλʼ οὐχ οὐχί ἐρεῖ αὐτῷ Ἑτοίμασον μοί τί δειπνήσω δείπνῳ σῷ καί περιζωσάμενος διακόνει μοί ἕως ἄν φάγω καί πίω καί μετά ταῦτα φάγεσαι σύ καί πίεσαι σύ Μή χάριν ἔχει χάριν τῷ δούλῳ ἐκείνῳ ὅτι ἐποίησεν τά διαταχθέντα αὐτῷ οὒ δοκῶ Οὕτως καί ὑμεῖς ὅταν ποιήσητε ὅσα παντᾶ ταῦτα τά διαταχθέντα λέγω ὑμῖν λέγετε ὅτι δοῦλοι Ἀχρεῖοι ἐσμέν ἀχρεῖοι ὅτι ὅ ὠφείλομεν ὀφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν Καί ἐγένετο ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτόν εἰς Ἰερουσαλήμ καί αὐτός διήρχετο διέρχεται διά μέσου μέσον Σαμαρείας καί Γαλιλαίας Καί εἰσερχομένου αὐτοῦ εἰς τινά κώμην ὅπου ἦσαν ἀπήντησαν ὑπήντησαν αὐτῷ δέκα λεπροί ἄνδρες λεπροί καί οἵ ἔστησαν ἀνέστησαν πόρρω πόρρωθεν Καί αὐτοί ἦραν ἔκραξαν τήν φωνήν φωνῇ μεγάλῃ λέγοντες Ἰησοῦ Ἐπιστάτα ἐλέησον ἡμάς Καί ἰδών αὐτούς εἶπεν αὐτοῖς θέλω καθαρίσθητε τεθεραπευσθε καί εὐθέως ἐκαθαρίσθησαν Πορευθέντες ἐπιδείξατε ἑαυτούς τοῖς ἱερεῦσιν Καί ἐγένετο δέ ἐν τῷ ὑπάγειν αὐτούς ἐκαθαρίσθησαν εἱς Δέ ἐξ αὐτῶν ἰδών ὅτι ἰάθη εἰάθη ἐκαθαρίσθη ὑπέστρεψεν μετά φωνῆς μεγάλης φωνῆς δοξάζων τόν Θεόν καί ἔπεσεν ἐπί πρόσωπον παρά πρός τούς πόδας αὐτοῦ εὐχαριστῶν αὐτῷ καί αὐτός ἦν δέ Σαμαρείτης καί ἔπεσεν ἐπί πρόσωπον παρά τούς πόδας αὐτοῦ εὐχαριστῶν αὐτῷ καί αὐτός ἦν Σαμαρείτης ἀποκριθείς Δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Οὐχ Οὐχί οὗτοι οἱ δέκα οὗτοι ἐκαθαρίσθησαν οἱ Δέ ἐννέα ποῦ ἐξ αὐτῶν οὐδείς Οὐχ εὑρέθησαν εὑρεθῇ ὑποστρέψαντες ὑποστρέφων ὅς δοῦναι δώσει δόξαν τῷ Θεῷ εἰ μή ὁ ἀλλογενής οὗτος Καί εἶπεν αὐτῷ Ἀναστάς πορεύου ὅτι ἡ πίστις σοῦ σέσωκεν σέ ἐπερωτηθείς Δέ ὑπό τῶν Φαρισαίων πότε πότε ἔρχεται ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἀπεκρίθη αὐτοῖς καί ὁ εἶπεν Οὐκ ἔρχεται ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ μετά παρατηρήσεως οὐδέ ἐροῦσιν Ἰδού ὧδε καί ἤ ἰδού Ἐκεῖ μή πιστεύσητε ἰδού Γάρ ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντός ὑμῶν ἐστίν εἶπεν Οὖν Δέ πρός τούς μαθητάς αὐτοῦ ἐλεύσονται Ἡμέραι τοῦ ὅτε ἐπιθυμήσετε ἐπιθυμῆσαι ὑμᾶς μίαν τῶν ἡμερῶν τούτων τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου ἰδεῖν καί οὐκ ὄψεσθε Καί ἐροῦσιν ὑμῖν Ἰδού ἐκεῖ ὧδε καί ἤ Ἰδού ὧδε ἐκεῖ μή ἀπέλθητε μήτε μηδέ διώξητε διώξετε ὥσπερ Γάρ ἡ ἀστραπή ἡ ἀστράπτουσα ἐκ τῆς ὑπό τόν οὐρανόν εἰς τήν ὑπʼ οὐρανόν λάμπει ἀστράπτει οὕτως ἔσται καί ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἐν τῇ ἡμέρᾳ αὐτοῦ πρῶτον Δέ δεῖ διʼ αὐτόν πολλά παθεῖν αὐτόν καί ἀποδοκιμασθῆναι ἀπό τῆς γενεᾶς ταύτης Καί καθώς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Νῶε οὕτως ἔσται καί ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου ἤσθιον ἔπινον ἐγάμουν ἐγαμίζοντο ἐξεγαμίζοντο ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθεν Νῶε εἰς τήν κιβωτόν καί ἐγένετο ἦλθεν ὁ κατακλυσμός καί ἦρεν ἀπώλεσεν πάντας ἅπαντας Ὁμοίως καθώς καί ὡς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Λώτ ἤσθιον ἔπινον ἠγόραζον ἐπώλουν ἐφύτευον ᾠκοδόμουν ᾗ δέ ἡμέρᾳ ἐξῆλθεν Λώτ ἀπό Σοδόμων ἔβρεξεν πῦρ θεῖον καί θεῖον πῦρ ἀπʼ οὐρανοῦ καί ἀπώλεσεν πάντας ἅπαντας κατά Ταῦτα Τά αὐτά ἔσται ἐν τῇ ᾗ ἡμέρᾳ ὁ τοῦ Υἱός Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου ᾗ ἀποκαλύπτεται ἀποκαλυφθῇ Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὅς ἔσται ἐστίν ἐπί τοῦ δώματος καί τά σκεύη αὐτοῦ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ μή καταβάτω ἆραι αὐτά καί ὁ ἐν τῷ ἀγρῷ ὁμοίως μή ἐπιστρεψάτω ἐπιστραφήτω εἰς τά ὀπίσω Μνημονεύετε τῆς γυναικός Λώτ Ὅς δʼ ἄν ἐάν θελήσῃ ζητήσῃ ζωογονῆσαι τήν ψυχήν αὐτοῦ περιποιήσασθαι σῶσαι ἀπολέσει ἀπολέσῃ αὐτήν καί ὅς δʼ ἄν ἐάν ἀπολέσει ἀπολέσῃ αὐτήν ζῳογονήσει αὐτήν Λέγω ὑμῖν ταύτῃ αὐτῇ τῇ νυκτί δύο ἔσονται δύο ἐπί κλίνης μιᾶς δύο ὁ εἱς παραλημφθήσεται παραλαμβάνεται καί ὁ ἕτερος ἀφεθήσεται ἀφίεται καί ἀποκριθέντες λέγουσιν Δύο ἔσονται Δύο ἀλήθουσαι ἐπί τό αὐτό ἡ μία παραλημφθήσεται καί ἡ δέ ἑτέρα ἀφεθήσεται Δύο ἔσονται ἐν τῷ ἀγρῷ ὁ εἱς παραληφθήσεται καί ὁ ἕτερος ἀφεθήσεται Καί ἀποκριθέντες λέγουσιν αὐτῷ Ποῦ Κύριε ὁ Δέ εἶπεν αὐτοῖς Ὅπου τό σῶμα ἐκεῖ καί συναχθήσονται οἱ ἀετοί ἐκεῖ συναχθήσονται ἐπισυναχθήσονται ἔλεγεν Δέ καί παραβολήν αὐτοῖς πρός τό δεῖν πάντοτε προσεύχεσθαι αὐτούς καί μή ἐγκακεῖν ἐκκακεῖν λέγων κριτής Τὶς ἦν ἐν τῇ τινί πόλει τόν Θεόν μή φοβούμενος καί ἄνθρωπον ἀνθρώπους μή ἐντρεπόμενος χήρα Δέ ἦν ἐν τῇ πόλει ἐκείνῃ καί ἤρχετο πρός αὐτόν λέγουσα Ἐκδίκησον μέ ἀπό τοῦ ἀντιδίκου μού Καί οὐκ ἠθέλησεν ἤθελεν ἐπί χρόνον τινά μετά ταῦτα δέ ταῦτα ἦλθεν εἶπεν ἐν εἰς ἑαυτῷ ἑαυτόν καί λέγει εἰ Καί τόν Θεόν οὒ φοβοῦμαι καί οὐδέ ἄνθρωπον οὐκ ἐντρέπομαι διά γέ τό παρενοχλεῖν παρέχειν μοί κόπον κόπους τήν χήραν ταύτην ἀπελθών ἐκδικήσω αὐτήν ἵνα μή εἰς τέλος ἐρχομένη ὑπωπιάζῃ ὑποπτάζη μέ εἶπεν Δέ ὁ Κύριος Ἀκούσατε τί ὁ κριτής τῆς ἀδικίας λέγει ὁ Δέ Θεός οὒ μή ποιήσῃ ποιήσει τήν ἐκδίκησιν τῶν ἐκλεκτῶν αὐτοῦ τῶν βοώντων πρός αὐτῷ αὐτῶν αὐτόν ἡμέρας νυκτός καί νυκτός ἡμέρας καί μακροθυμῶν μακροθυμεῖ ἐν ἐπʼ αὐτοῖς Λέγω ὑμῖν ὅτι ποιήσει τήν ἐκδίκησιν αὐτῶν ἐν τάχει Πλήν ἆρα ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἐλθών ἆρα εὑρήσει τήν πίστιν ἐπί τῆς γῆς εἶπεν Δέ καί πρός τινάς τούς πεποιθότας ἐφʼ ἑαυτοῖς ὅτι εἰσίν δικαιοί καί ἐξουθενοῦντας ἐξουθενοῦντες τούς λοιπούς λοιπούς ἀνθρώπους τήν παραβολήν ταύτην Δύο ἄνθρωποι Δύο ἀνέβησαν εἰς τό ἱερόν προσεύξασθαι ὁ εἱς Φαρισαῖος καί ὁ ἕτερος εἱς τελώνης Ὁ Φαρισαῖος σταθείς ταῦτα πρός καθʼ ἑαυτόν ταῦτα προσηύχετο προσεύχεται προσηύξατο Ὁ Θεός εὐχαριστῶ σοί ὅτι οὐκ εἰμί ὡς ὥσπερ οἱ λοιποί τῶν ἀνθρώπων ἅρπαγες ἀδικοῖ μοιχοί ἤ καί ὡς οὗτος ὁ τελώνης οὗτος Νηστεύω δίς τοῦ σαββάτου ἀποδεκατεύω παντᾶ ὅσα κτῶμαι καί ὁ Δέ τελώνης μακρόθεν ἑστώς οὐκ ἠδύνατο ἤθελεν οὐδέ τούς ὀφθαλμούς ἐπᾶραι εἰς τόν οὐρανόν ἐπᾶραι ἀλλʼ ἔτυπτεν εἰς τό στῆθος ἑαυτοῦ αὐτοῦ λέγων Ὁ Θεός ἱλάσθητι μοί τῷ ἁμαρτωλῷ Λέγω ὑμῖν κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τόν οἶκον ἑαυτοῦ αὐτοῦ ἤ μᾶλλον γάρ πάρʼ ἐκεῖνος ἐκεῖνον τόν Φαρισαῖον Ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν αὐτόν ἑαυτόν ταπεινωθήσεται καί ὁ δέ ταπεινῶν ἑαυτόν ὑψωθήσεται προσέφερον Δέ αὐτῷ καί τά βρέφη παιδία ἵνα αὐτῶν ἅπτηται ἰδόντες δέ οἱ μαθηταί ἐπετίμησαν ἐπετίμων αὐτοῖς ὁ Δέ Ἰησοῦς προσεκαλέσατο προσκαλεσάμενος προσεκαλεῖτο αὐτά εἶπεν λέγων Ἄφετε τά παιδία ἔρχεσθαι πρός ὑμᾶς μέ καί μή κωλύετε κωλύσητε αὐτά τῶν γάρ τοιούτων ἐστίν ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ Ἀμήν γάρ λέγω ὑμῖν ὅς ἄν ἐάν μή δέξηται τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ὡς παιδίον οὒ μή εἰσέλθῃ εἰς αὐτήν Καί ἐπηρώτησεν τὶς αὐτόν ἄρχων λέγων Διδάσκαλε Ἀγαθέ τί ποιήσας ζωήν αἰώνιον κληρονομήσω ὁ εἶπεν Δέ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Τί μέ λέγεις ἀγαθόν Οὐδείς ἀγαθός εἰ μή εἱς ὁ Θεός τάς ἐντολάς Οἶδας ὁ δέ εἶπεν ποίας εἶπεν δέ ὁ Ἰησοῦς τό Οὒ Μή μοιχεύσῃς μοιχεύσεις οὒ μή φονεύσῃς φονεύσεις οὒ μή κλέψῃς κλέψεις οὒ μή ψευδομαρτυρήσῃς ψευδομαρτυρήσεις Τίμα τόν πατέρα σοῦ καί τήν μητέρα σοῦ ὁ Δέ εἶπεν ταῦτα παντᾶ ταῦτα Ἐφυλαξάμην ἐφύλαξα ἐκ νεότητος μού ἀκούσας Δέ ταῦτα ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ ὅτι Ἔτι ἕν σοί λείπει παντᾶ ὅσα ἔχεις πώλησον καί διάδος δός τοῖς πτωχοῖς καί ἕξεις θησαυρόν ἐν τοῖς οὐρανοῖς οὐρανῷ καί δεῦρο ἀκολούθει μοί ὁ Δέ ἀκούσας ταῦτα παντᾶ περίλυπος ἐγένετο ἐγενήθη ἦν γάρ πλούσιος σφόδρα ἰδών Δέ αὐτόν ὁ Ἰησοῦς περίλυπον γενόμενον εἶπεν ὁ Ἰησοῦς Πῶς δυσκόλως οἱ τά χρήματα ἔχοντες εἰσελεύσονται εἰς τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελεύσονται εἰσπορεύονται εὐκοπώτερον Γάρ ἐστίν κάμηλον διά τρυμαλιᾶς τρήματος βελόνης ῥαφίδος διελθεῖν εἰσελθεῖν ἤ πλούσιον εἰσελθεῖν εἰς τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν εἶπον Δέ οἱ ἀκούσαντες ἀκούοντες Καί τίς δύναται σωθῆναι ὁ Δέ εἶπεν Τά ἀδύνατα παρά ἀνθρώποις δυνατά ἐστίν παρά τῷ Θεῷ ἐστίν εἶπεν Δέ ὁ Πέτρος Ἰδού ἡμεῖς ἀφήκαμεν ἀφέντες παντᾶ καί τά ἰδία ἀφέντες ἠκολουθήσαμεν σοί ὁ Δέ εἶπεν αὐτοῖς Ἀμήν λέγω ὑμῖν λέγω ὅτι οὐδείς ἐστίν ὅς ἀφῆκεν οἰκίαν οἰκίας ἤ γυναῖκα γονεῖς ἤ ἀδελφούς ἤ ἀδελφάς ἤ γυναῖκα γονεῖς ἤ τέκνα ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ ἕνεκεν τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ ἐάν ὅς οὐχί οὒ μή λάβῃ ἀπολάβῃ πολλαπλασίονα ἑπταπλασίονα ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ καί ἐν τῷ αἰῶνι τῷ ἐρχομένῳ ζωήν αἰώνιον παραλαβών Δέ τούς δώδεκα εἶπεν πρός αὐτούς αὐτοῖς Ἰδού ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα Ἰερουσαλήμ καί τελεσθήσεται παντᾶ τά γεγραμμένα διά τῶν προφητῶν περί τῷ τοῦ Υἱῷ υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου ὅτι παραδοθήσεται Γάρ τοῖς ἔθνεσιν καί ἐμπαιχθήσεται καί ὑβρισθήσεται καί ἐμπτυσθήσεται Καί μαστιγώσαντες ἀποκτενοῦσιν αὐτόν καί τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ ἀναστήσεται Καί αὐτοί δέ οὐδέν τούτων οὐδέν συνῆκαν καί ἀλλʼ ἦν τό ῥῆμα τοῦτο κεκρυμμένον ἀπʼ αὐτῶν καί οὐκ ἐγίνωσκον τά λεγόμενα ἐγένετο Δέ ἐν τῷ ἐγγίζειν αὐτόν εἰς Ἰεριχώ αὐτόν τυφλός τὶς ἐπαιτῶν ἐκάθητο παρά τήν ὁδόν ἐπαιτῶν προσαιτῶν ἀκούσας Δέ ὄχλου παραπορευομένου διαπορευομένου ἐπυνθάνετο τί ἄν εἴη τοῦτο οἱ ἀπήγγειλαν Δέ ἀπήγγειλαν αὐτῷ ὅτι Ἰησοῦς ὁ Ναζαρηνός Ναζωραῖος παρέρχεται ὁ Καί δέ ἐβόησεν λέγων Ἰησοῦ Υἱέ Δαυίδ ἐλέησον μέ Καί οἱ δέ προάγοντες παράγοντες ἐπετίμων αὐτῷ ἵνα σιγήσῃ σιωπήσῃ ὁ αὐτός Δέ πολλῷ μᾶλλον ἔκραζεν Ἰησοῦ Υἱέ Υἱοῦ Δαυίδ ἐλέησον μέ σταθείς Δέ ὁ Ἰησοῦς ἐκέλευσεν αὐτόν ἀχθῆναι πρός αὐτόν ἐγγίσαντος Δέ αὐτοῦ ἐπηρώτησεν αὐτόν λέγων Τί σοί θέλεις ποιήσω ὁ Δέ εἶπεν Κύριε ἵνα ἀναβλέψω Καί ἀποκριθείς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ Ἀνάβλεψον ἡ πίστις σοῦ σέσωκεν σέ Καί παραχρῆμα ἀνέβλεψεν καί ἠκολούθει ἠκολούθησεν αὐτῷ αὐτόν δοξάζων τόν Θεόν Καί πᾶς ὁ λαός ἰδών ἔδωκεν δόξαν αἶνον τῷ Θεῷ καί Καί ἐξελθών εἰσελθών διήρχετο τήν Ἰεριχώ Καί ἰδού ἀνήρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος καί αὐτός οὗτος ἦν ἀρχιτελώνης καί αὐτός οὗτος ἦν πλούσιος Καί ἐζήτει ἰδεῖν τόν Ἰησοῦν τίς ἐστίν καί οὐκ ἠδύνατο ἀπό τοῦ ὄχλου ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρός ἦν Καί προσδραμών προλαβών προδραμών εἰς τό ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπί συκομορέαν τοῦ ἵνα ἴδῃ ἰδεῖν αὐτόν ὅτι διʼ ἐκείνης ἐκείνη ἤμελλεν διέρχεσθαι Καί ὡς ἦλθεν ἐγένετο ἐπί ἐν τόν τῷ τόπον διέρχεσθαι ἀναβλέψας ὁ Ἰησοῦς εἶδεν αὐτόν εἶδεν καί εἶπεν πρός αὐτόν αὐτῷ Ζακχαῖε σπεύσας σπεῦσον κατάβηθι ὅτι σήμερον γάρ ἐν τῷ οἴκῳ σοῦ δεῖ μέ μεῖναι Καί σπεύσας δέ κατέβη καί ὑπεδέξατο αὐτόν χαίρων Καί ἰδόντες ἅπαντες πάντες διεγόγγυζον λέγοντες ὅτι παρά ἀνδρί ἁμαρτωλῷ ἀνδρί Εἰσῆλθεν καταλῦσαι σταθείς Δέ ὁ Ζακχαῖος εἶπεν πρός τόν Κύριον Ἰδού τά τό ἡμίσια ἥμισυ μού τῶν ὑπαρχόντων μού μοί Κύριε δίδωμι τοῖς πτωχοῖς δίδωμι καί εἰ τινός τὶ ἐσυκοφάντησα ἀποδίδωμι τετραπλοῦν εἶπεν Δέ πρός αὐτόν ὁ Ἰησοῦς πρός αὐτόν ὅτι Σήμερον σωτηρία ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο καθότι καί αὐτός υἱός Ἀβραάμ ἐστίν ἦλθεν Γάρ ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ζητῆσαι καί σῶσαι τό ἀπολωλός ἀκουόντων Δέ αὐτῶν ταῦτα προσθείς εἶπεν παραβολήν διά τό ἐγγύς εἶναι αὐτόν εἶναι ἐγγύς Ἰερουσαλήμ αὐτόν καί δοκεῖν δοκεῖ αὐτούς αὐτοῖς ὅτι μέλλει παραχρῆμα μέλλει ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ μέλλει ἀναφαίνεσθαι εἶπεν Δέ Οὖν ἄνθρωπος Τὶς ἦν εὐγενής καί ἐπορεύθη ἐπορεύετο εἰς χώραν μακράν λαβεῖν ἑαυτῷ βασιλείαν καί ὑποστρέψαι καλέσας Δέ δέκα δούλους αὐτοῦ ἑαυτοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς δέκα μνᾶς καί εἶπεν πρός αὐτούς Πραγματεύσασθαι πραγματεύσασθε Πραγματεύεσθαι ἕως ἐν ᾧ ἔρχομαι οἱ Δέ πολῖται αὐτοῦ ἐμίσουν αὐτόν καί ἐνέπεμψαν ἀπέστειλαν πρεσβείαν ὀπίσω αὐτοῦ λέγοντες Οὒ θέλομεν τοῦτον βασιλεῦσαι ἐφʼ ἡμάς Καί ἐγένετο ἐν τῷ ἐπανελθεῖν αὐτόν λαβόντα τήν βασιλείαν καί εἶπεν φωνηθῆναι αὐτῷ αὐτοῦ τούς δούλους τούτους οἷς ἔδωκεν δεδώκει τό ἀργύριον ἵνα γνοῖ τίς τί διεπραγματεύσατο διεπραγματεύσαντο ἐπραγματεύσατο παρεγένετο Δέ ὁ πρῶτος λέγων Κύριε ἡ μνᾶ σοῦ προσειργάσατο δέκα προσηργάσατο προσήργασα μνᾶς προσηργάσατο ὁ Καί δέ εἶπεν αὐτῷ Εὖγε Εὖ ἀγαθέ δοῦλε ἀγαθέ Ὅτι ἐν ἐλαχίστῳ πιστός ἐγένου ἴσθι ἐξουσίαν ἔχων ἐπάνω δέκα πόλεων Καί ἦλθεν ὁ δεύτερος ἕτερος ἐλθών λέγων εἶπεν Κύριε Ἡ μνᾶ σοῦ Κύριε πέντε ἐποίησεν πέντε μνᾶς εἶπεν Δέ καί τούτῳ Γίνου Καί σύ γίνου γενοῦ ἐπάνω γίνου πέντε πόλεων Καί ὁ ἕτερος ἦλθεν λέγων Κύριε ἰδού ἡ μνᾶ σοῦ ἥν εἶχον ἀποκειμένην ἐν σουδαρίῳ ὅτι ἐφοβούμην ἐφοβήθην Γάρ σέ ὅτι ἄνθρωπος γάρ αὐστηρός εἶ αὐστηρός αἴρεις ὅ οὐκ ἔθηκας καί θερίζεις ὅ οὐκ ἔσπειρας ἔσπειρες Λέγει ὁ δέ εἶπεν αὐτῷ ἐκ τοῦ στόματος σοῦ Κρίνω σέ πονηρέ δοῦλε ᾜδεις ὅτι ἐγώ ἄνθρωπος αὐστηρός εἰμί αἴρων αἴρω ὅ οὐκ ἔθηκα καί θερίζων θερίζω ὅ οὐκ ἔσπειρα Καί διά τί οὖν οὐκ ἔδωκας μού τό ἀργύριον μού ἐπί τήν τράπεζαν κἀγώ καί ἐγώ ἐλθών οὖν σύν τῷ τόκῳ ἄν ἔπραξα αὐτό ἀνέπραξα ἔπραξα εἶπεν Καί δέ τοῖς παρεστῶσιν εἶπεν Ἄρατε Ἀραί ἀπʼ αὐτοῦ τήν μνᾶν καί ἀπενέγκατε δότε τῷ τάς δέκα μνᾶς ἔχοντι Καί εἶπαν αὐτῷ Κύριε ἔχει Δέκα μνᾶς Λέγω γάρ ὑμῖν ὅτι παντί τῷ ἔχοντι προστίθεται δοθήσεται ἀπό δέ τοῦ μή ἔχοντος καί ὅ ἔχει ἀρθήσεται ἀπʼ αὐτοῦ Πλήν ἐκείνους τούς ἐχθρούς μού τούτους ἐκείνους τούς μή θελήσαντας θέλοντας μέ βασιλεῦσαι βασιλεύειν ἐπʼ αὐτούς ἀγάγετε ὧδε καί κατασφάξατε αὐτούς ἔμπροσθεν μού καί τόν ἀχρεῖον δοῦλον ἐκβάλετε εἰς τό σκότος τό ἐξώτερον ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμός καί ὁ βρυγμός τῶν ὀδόντων Καί εἰπών ταῦτα ἐπορεύετο ἔμπροσθεν ἀναβαίνων δέ εἰς Ἱεροσόλυμα Καί ἐγένετο ὡς ἤγγισεν εἰς Βηθφαγή καί Βηθανία πρός τό ὄρος τό τῶν Ἐλαιῶν καλούμενον Ἐλαιῶν Ἐλαιῶνα ἀπέστειλεν δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἰπών λέγων Ὑπάγετε εἰς τήν κατέναντι κώμην ἐν ᾗ καί εἰσπορευόμενοι εὑρήσετε πῶλον δεδεμένον ἐφʼ ὅν οὐδείς πώποτε ἀνθρώπων ἐκάθισεν καί λύσαντες αὐτόν ἀγάγετε αὐτόν Καί ἄν ἐάν τὶς ὑμᾶς ἐρωτᾷ διά Τί λύετε Οὕτως ἐρεῖτε αὐτῷ ὅτι Ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει καί ἀπελθόντες Δέ οἱ ἀπεσταλμένοι εὗρον καθώς εἶπεν ἀπεκρίθησαν αὐτοῖς λυόντων Δέ αὐτῶν τόν πῶλον εἶπαν οἱ κύριοι αὐτοῦ πρός αὐτούς Τί λύετε τόν πῶλον οἱ Δέ εἶπαν ὅτι Ὁ Κύριος αὐτοῦ χρείαν ἔχει Καί ἤγαγον ἀγαγόντες αὐτόν τόν πῶλον πρός τόν Ἰησοῦν καί ἐπιρίψαντες ἑπέριψαν αὐτῶν ἑαυτῶν τά ἱμάτια αὐτῶν ἐπί αὐτόν τόν πῶλον καί ἐπεβίβασαν τόν Ἰησοῦν πορευομένου Δέ αὐτοῦ ὑπεστρώννυον τά ἱμάτια ἑαυτῶν αὐτῶν ἐν τῇ ὁδῷ ἐγγίζοντος ἐγγιζόντων Δέ αὐτοῦ αὐτῶν ἤδη πρός τῇ τήν καταβάσει κατάβασιν τοῦ Ὄρους τῶν Ἐλαιῶν ἤρξαντο ἤρξατο ἅπαν παν ἀπαντᾶν τό πλῆθος τῶν μαθητῶν χαίροντες αἰνεῖν τόν Θεόν φωνῇ μεγάλῃ περί πασῶν πάντων ὧν εἶδον γινομένων δυνάμεων λέγοντες Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ὁ βασιλεύς ἐν ὀνόματι Κυρίου εὐλογημένος ὁ Βασιλεύς εἰρήνη ἐν οὐρανῷ οὐρανοῖς ἐν εἰρήνη εἰρήνῃ καί δόξα ἐν ὑψίστοις Καί τινές τινές δέ τῶν Φαρισαίων Φαρισαῖοι ἀπό τοῦ ὄχλου εἶπαν πρός αὐτόν Διδάσκαλε ἐπιτίμησον τοῖς μαθηταῖς σοῦ Καί ἀποκριθείς δέ εἶπεν λέγει αὐτοῖς Λέγω ὑμῖν ὅτι ἐάν οὗτοι σιγήσουσιν σιωπήσωσιν σιωπήσουσιν οἱ λίθοι κεκράξονται κράξονται κράξουσιν Καί ὡς ἤγγισεν ἰδών τήν πόλιν ἔκλαυσεν ἐπʼ αὐτήν αὐτῇ λέγων ὅτι Εἰ ἔγνως καί σύ καί γέ ἐν τῇ ἡμέρᾳ σοῦ ταύτῃ καί σύ τά πρός εἰρήνην σοῦ σοί νῦν δέ ἐκρύβη ἀπό ὀφθαλμῶν σοῦ Ὅτι ἥξουσιν ἡμέραι καί βαλοῦσιν ἐπί σέ καί παρεμβαλοῦσιν περιβαλοῦσιν οἱ ἐχθροί σοῦ χάρακα σοί καί περικυκλώσουσιν περικύκλωσιν σέ καί συνέξουσιν σέ πάντοθεν καί ἐδαφιοῦσιν σέ καί τά τέκνα σοῦ ἐν σοί καί οὐκ ἀφήσουσιν ἐν σοί λίθον ἐπί λίθον λίθῳ ἐν ὅλῃ σοί ἀνθʼ ὧν οὐκ ἔγνως εἰς τόν καιρόν τῆς ἐπισκοπῆς σοῦ Καί εἰσελθών ἐλθών δέ εἰς τό ἱερόν ἤρξατο ἐκβάλλειν τούς πωλοῦντας ἐν αὐτῷ καί τούς ἀγοράζοντας καί τάς τραπέζας τῶν κολλυβιστῶν ἐξέχεεν καί τάς καθέδρας τῶν πωλούντων τάς περιστεράς λέγων αὐτοῖς Γέγραπται ὅτι Καί ἔσται Ὁ οἶκος μού οἶκος προσευχῆς ἐστίν ὑμεῖς δέ αὐτόν ἐποιήσατε αὐτόν Σπήλαιον λῃστῶν ληστόν Καί ἦν διδάσκων τό καθʼ ἡμέραν ἐν τῷ ἱερῷ οἱ δέ ἀρχιερεῖς καί οἱ γραμματεῖς ἐζήτουν αὐτόν ἀπολέσαι καί οἱ πρῶτοι τοῦ λαοῦ ἐζήτουν αὐτόν ἀπολέσαι καί οὐχ εὕρισκον τό τί ποιήσωσιν ποιήσουσιν αὐτῷ ὁ λαός γάρ λαός ἅπας ἐξεκρέματο ἐκρέματο αὐτοῦ ἀκούων ἀκούειν αὐτοῦ Καί ἐγένετο δέ ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν ἐκείνων διδάσκοντος αὐτοῦ τόν λαόν ἐν τῷ ἱερῷ τόν λαόν καί εὐαγγελιζομένου εὐαγγελιζόμενοι ἐπέστησαν αὐτῷ οἱ ἱερεῖς ἀρχιερεῖς καί οἱ γραμματεῖς σύν τοῖς πρεσβυτέροις καί εἶπον λέγοντες πρός αὐτόν λέγοντες Εἰπέ ἡμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς καί ἤ τίς ἐστίν ὁ δούς σοί ταύτην τήν ἐξουσίαν ταύτην ἀποκριθείς Δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν πρός αὐτούς αὐτόν ἐπερωτήσω Ἐρωτήσω ὑμᾶς Κἀγώ ἕνα λόγον ἕνα καί ὅν εἴπατε μοί τό βάπτισμα τό Ἰωάννου ἐξ οὐρανοῦ ἦν ἤ ἐξ ἀνθρώπων οἱ Δέ συνελογίσαντο συνελογίζοντο πρός αὐτούς ἑαυτούς λέγοντες ὅτι Ἐάν εἴπωμεν Ἐξ οὐρανοῦ ἐρεῖ ἡμῖν διά Τί οὖν οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ καί ἐάν Δέ εἴπωμεν ὅτι Ἐξ Ἀπό τῶν ἀνθρώπου ἀνθρώπων λιθάσει ἡμάς πᾶς ὁ λαός ἅπας καταλιθάσει ἡμάς πεπεισμένος πεπεισμένοι γάρ ἐστίν εἰσίν Ἰωάννην προφήτην γεγονέναι εἶναι Καί ἀπεκρίθησαν μή εἰδέναι αὐτούς τό πόθεν Καί ἀποκριθείς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Οὐδέ ἐγώ λέγω ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ ἤρξατο Δέ πρός τόν λαόν λέγειν Ἔλεγεν δέ τήν παραβολήν ταύτην ἀμπελῶνα Ἄνθρωπος τὶς ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα ἄνθρωπος καί ἐξέδετο αὐτόν γεωργοῖς αὐτός καί δέ ἀπεδήμησεν χρόνους ἱκανούς Καί ἐν τῷ καιρῷ δέ ἀπέστειλεν πρός τούς γεωργούς δοῦλον ἵνα ἀπό τοῦ καρποῦ τοῦ ἀμπελῶνος δῶσιν δώσουσιν αὐτῷ οἱ δείραντες Δέ γεωργοί δείραντες αὐτόν ἐξαπέστειλαν αὐτόν δείραντες κενόν Καί ἔθετο προσέθετο πέμψαι ἔπεμψεν ἕτερον αὐτοῖς πέμψαι δοῦλον οἱ δέ κἀκεῖνον δείραντες καί ἀτιμάσαντες ἐξάπειλαν ἐξαπέστειλαν κενόν Καί προσέθετο πέμψαι τρίτον πέμψαι ἔπεμψεν οἱ δέ καί τοῦτον κἀκεῖνον τραυματίσαντες τραυμάτισαν ἐξέβαλον ἐξαπέστειλαν κενόν εἶπεν ὁ Δέ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος εἶπεν Τί ποιήσω Πέμψω τόν υἱόν μού τόν ἀγαπητόν τυχόν ἴσως τοῦτον ἰδόντες ἐντραπήσονται ἰδόντες Δέ αὐτόν οἱ γεωργοί διελογίζοντο διαλογίζοντες πρός ἀλλήλους ἑαυτούς λέγοντες Οὗτος ἐστίν ὁ κληρονόμος δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτόν ἵνα καί ἡμῶν ἔσται γένηται ἡ κληρονομία Καί ἐκβαλόντες λαβόντες αὐτόν ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος καί ἀπέκτειναν τί Οὖν ποιήσει αὐτοῖς ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος Ἐλεύσεται καί ἀπολέσει τούς γεωργούς τούτους ἀμπελῶνος καί δώσει τόν ἀμπελῶνα ἄλλοις οἱ ἀκούσαντες Δέ ἀκούσαντες εἶπαν Μή γένοιτο ὁ Δέ ἐμβλέψας αὐτοῖς εἶπεν τί Οὖν ἐστίν τό γεγραμμένον τοῦτο Λίθον ὅν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλήν γωνίας Πᾶς ὁ πεσών ἐπʼ ἐκεῖνον τόν λίθον συνθλασθήσεται ἐφʼ ὅν δʼ ἄν πέσῃ πεσεῖται λικμήσει αὐτόν Καί ἐζήτησαν ἐζήτουν οἱ γραμματεῖς ἀρχιερεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι ἀρχιερεῖς γραμματεῖς ἐπιβαλεῖν ἐπʼ αὐτόν τάς χεῖρας ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ καί ἐφοβήθησαν δέ τόν ὄχλον λαόν ἔγνωσαν γάρ ὅτι πρός αὐτούς εἶπεν εἴρηκεν τήν παραβολήν ταύτην εἶπεν Καί ὑποχωρήσαντες ἀποχωρήσαντες παρατηρήσαντες ἀπέστειλαν ἐγκαθέτους ἀποκρινομένους ὑποκρινομένους ἑαυτούς ἑαυτοῦ δικαίους εἶναι ἵνα ἐπιλάβωνται αὐτοῦ τῶν λόγου λόγον λόγων ὥστε εἰς τό παραδοῦναι αὐτόν τῇ ἀρχῇ καί τῇ ἐξουσίᾳ τοῦ τῷ ἡγεμόνος ἡγεμόνι Καί ἐπηρώτησαν αὐτόν λέγοντες Οἴδαμεν Διδάσκαλε οἴδαμεν ὅτι ὀρθῶς λέγεις ὀρθῶς καί διδάσκεις καί οὐδενός οὒ λαμβάνεις πρόσωπον ἀλλʼ ἐπʼ ἀληθείας τήν ὁδόν τοῦ Θεοῦ διδάσκεις Ἔξεστιν ἡμῖν ἡμάς Καίσαρι φόρον δοῦναι διδόναι Καίσαρι ἤ οὒ ἐπιγνούς κατανοήσας Δέ αὐτῶν τήν πονηρίαν πανουργίαν εἶπεν πρός αὐτούς Τί μέ πειράζετε ὑποκριταί Δείξατε Ἐπιδείξατε μοί τό νόμισμα δηνάριον οἱ δέ ἔδειξαν αὐτῷ καί εἶπεν εἶπαν τίνος ἔχει εἰκόνα καί τήν ἐπιγραφήν οἱ ἀποκριθέντες δέ εἶπαν Καίσαρος ὁ εἶπεν Δέ εἶπεν πρός αὐτούς αὐτοῖς Τοίνυν ἀπόδοτε τοίνυν τά τοῦ Καίσαρος τῷ Καίσαρι καί τά τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ Καί οὐκ ἴσχυσαν δέ ἐπιλαβέσθαι τοῦ αὐτοῦ ῥήματος ῥῆμα ἐπιλαβέσθαι ἐναντίον τοῦ λαοῦ καί θαυμάσαντες ἐπί τῇ ἀποκρίσει αὐτοῦ ἐσιώπησαν ἐσίγησαν προσελθόντες Δέ τινές τῶν Σαδδουκαίων οἱ λέγοντες ἀντιλέγοντες ἀνάστασιν μή εἶναι ἐπηρώτησαν ἐπηρώτων αὐτόν λέγοντες Διδάσκαλε Μωϋσῆς ἔγραψεν ἡμῖν Ἐάν τινός ἀδελφός ἀποθάνῃ ἄτεκνος ἔχων γυναῖκα καί οὗτος ἄτεκνος ᾖ ἦν ἀποθάνῃ ἵνα λάβῃ ὁ ἀδελφός αὐτοῦ τήν γυναῖκα καί ἐξαναστήσῃ ἐξαναστήσει σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἑπτά Οὖν ἀδελφοί ἦσαν πάρʼ ἡμῖν ἑπτά ἀδελφοί καί ὁ πρῶτος λαβών γυναῖκα ἀπέθανεν ἄτεκνος καί ἔλαβεν ὁ δεύτερος τήν γυναῖκα καί οὗτος ἀπέθανεν ἄτεκνος καί ὁ τρίτος ἔλαβεν αὐτήν ὡσαύτως ὡσαύτως δέ καί οἱ ἑπτά καί οὒ ἀφῆκαν κατέλιπον κατέλειπον τέκνα τέκνον καί ἀπέθανον Ὕστερον ὑστέρα δέ πάντων ἀπέθανεν καί ἡ γυνή ἀπέθανεν ἡ γυνή οὖν ἐν τῇ Οὖν ἀναστάσει τίνος αὐτῶν ἔσται γίνεται γυνή οἱ Γάρ ἑπτά ἔσχον ἔχον αὐτήν γυναῖκα Καί ἀποκριθείς εἶπεν πρός αὐτούς αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Οἱ υἱοί τοῦ αἰῶνος τούτου γεννῶνται καί γεννῶσιν γαμοῦσιν καί γαμοῦνται γαμίσκονται ἐκγαμίζονται οἱ δέ καταξιωθέντες τοῦ αἰῶνος ἐκείνου τυχεῖν καί τῆς ἀναστάσεως τῆς τῶν ἐκ νεκρῶν οὔτε γαμοῦσιν οὔτε γαμίζονται ἐκγαμίζονται οὐδέ οὔτε γάρ ἀποθανεῖν ἔτι μέλλουσιν δύνανται ἰσάγγελοι γάρ εἰσίν καί οἱ υἱοί εἰσίν τοῦ τῷ Θεοῦ Θεῷ εἰσίν τῆς ἀναστάσεως υἱοί ὄντες ὅτι Δέ ἐγείρονται οἱ νεκροί καί Μωϋσῆς ἐδήλωσεν ἐμήνυσεν ἐπί τῆς βάτου ὡς λέγει Κύριον Τόν Θεόν Ἀβραάμ καί τόν Θεόν Ἰσαάκ καί τόν Θεόν Ἰακώβ ὁ Θεός νεκρῶν Δέ οὐκ ἐστίν νεκρῶν ἀλλά ζώντων πάντες πάντες γάρ αὐτῷ αὐτοῦ οὗτοι ζῶσιν ἀποκριθέντες Δέ τινές τῶν γραμματέων εἶπαν αὐτῷ Διδάσκαλε καλῶς εἶπας Οὐκέτι γάρ δέ ἐτόλμων ἐπερωτᾶν αὐτόν οὐδέν εἶπεν Δέ πρός αὐτούς Πῶς λέγουσιν τινές τόν Χριστόν υἱόν εἶναι Δαυίδ Υἱόν εἶναι καί αὐτός Γάρ Δαυίδ λέγει ἐν τῇ βίβλῳ τῶν Ψαλμῶν Εἶπεν Λέγει ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μού Κάθου ἐκ δεξιῶν μού ἕως ἄν θῶ τιθῶ τούς ἐχθρούς σοῦ ὑποκάτω ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σοῦ Δαυίδ Οὖν Κύριον αὐτόν Κύριον καλεῖ λέγει καί πῶς υἱός αὐτοῦ υἱός ἐστίν ἀκούοντος Δέ παντός τοῦ λαοῦ εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ Προσέχετε ἀπό τῶν γραμματέων τῶν θελόντων περιπατεῖν ἐν στολαῖς περιπατεῖν καί φιλούντων ἀσπασμούς ἐν ταῖς ἀγοραῖς καί πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς καί πρωτοκλισίας ἐν τοῖς δείπνοις οἵ κατεσθίουσιν κατέσθοντες τάς οἰκίας τῶν χηρῶν καί προφάσει μακράν μακρᾷ προσεύχονται προσευχόμενοι Οὗτοι λήμψονται περισσότερον κρίμα ἀναβλέψας Δέ εἶδεν τούς βάλλοντας τά δῶρα αὐτῶν εἰς τό γαζοφυλάκιον τά δῶρα αὐτῶν τούς πλουσίους εἶδεν Δέ καί τινά καί χήραν πενιχράν βάλλουσαν ἐκεῖ δύο λεπτά δύο ὁ ἐστίν κοδράντης Καί εἶπεν Ἀληθῶς λέγω ὑμῖν ὅτι ἡ χήρα αὕτη ἡ πτωχή αὕτη πλεῖον πλείω πάντων ἔβαλεν πάντες ἅπαντες γάρ οὗτοι ἐκ τοῦ περισσεύοντος αὐτοῖς ἔβαλον εἰς τά δῶρα τοῦ Θεοῦ αὕτη δέ ἐκ τοῦ ὑστερήματος αὐτῆς παντᾶ ἅπαντα τόν βίον ὅν εἶχεν ἔβαλεν Καί τινῶν λεγόντων περί τοῦ ἱεροῦ ὅτι λίθοις μεγάλοις καλοῖς κεκόσμηται καί ἀναθέμασιν ἀναθήμασιν κεκόσμηται κεκόσμητο εἶπεν Ταῦτα ἅ θεωρεῖτε ἐλεύσονται ἡμέραι ἐν αἷς οὐκ ἀφεθήσεται λίθος ἐπί λίθῳ λίθον ἐν τοίχῳ ὧδε ὅς οὒ καταλυθήσεται ἐπηρώτησαν Δέ αὐτόν οἱ μαθηταί λέγοντες Διδάσκαλε πότε οὖν ταῦτα ἔσται καί τί τό σημεῖον τῆς σῆς ἐλεύσεως ὅταν μέλλῃ μέλλει ταῦτα γίνεσθαι ὁ Δέ εἶπεν Βλέπετε μή πλανηθῆτε πολλοί γάρ ἐλεύσονται ἐπί τῷ ὀνόματι μού λέγοντες ὅτι Ἐγώ εἰμί καί Ὁ καιρός ἤγγικεν Μή οὖν πορευθῆτε ὀπίσω αὐτῶν ὅταν Δέ ἀκούσητε πολέμους καί ἀκαταστασίας μή φοβηθῆτε πτοηθῆτε δεῖ γάρ ταῦτα γενέσθαι ταῦτα πρῶτον ἀλλʼ οὐκ εὐθέως τό τέλος Τότε ἔλεγεν αὐτοῖς ἐγερθήσεται γάρ Ἔθνος ἐπʼ ἔθνος καί βασιλεία ἐπί βασιλείαν σεισμοί τέ μεγάλοι καί κατά τόπους καί λιμοί λοιμοί καί λοιμοί λιμοί ἔσονται φόβητρα τέ καί σημεῖα μεγάλα ἀπʼ οὐρανοῦ καί σημεῖα μεγάλα ἔσται πρό Δέ τούτων πάντων ἁπάντων ἐπιβαλοῦσιν ἐφʼ ὑμᾶς αὐτούς τάς χεῖρας αὐτῶν καί διώξουσιν παραδιδόντες εἰς τάς συναγωγάς καί φυλακάς ἀπαγομένους ἀγομένους ἐπί βασιλεῖς καί ἡγεμόνας ἕνεκεν τοῦ ὀνόματος μού ἀποβήσεται Δέ ὑμῖν εἰς μαρτύριον θέσθε θέτε Οὖν εἰς ἐν τάς ταῖς καρδίας καρδίαις ὑμῶν μή προμελετᾶν προμελετῶντες ἀπολογηθῆναι ἐγώ γάρ δώσω ὑμῖν δώσω στόμα καί σοφίαν ᾗ οὒ δυνήσονται ἀντειπεῖν οὐδέ ἤ ἀντιστῆναι ἤ ἀντειπεῖν ἅπαντες πάντες οἱ ἀντικείμενοι ὑμῖν παραδοθήσεσθε Δέ καί ὑπό γονέων καί ἀδελφῶν καί συγγενῶν καί φιλῶν καί ἀδελφῶν καί θανατώσουσιν ἐξ ὑμῶν Καί ἔσεσθε μισούμενοι ὑπό πάντων διά τό ὄνομα μού Καί θρίξ ἐκ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν οὒ μή ἀπόληται Ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε κτήσεσθε τάς ψυχάς ὑμῶν ὅταν Δέ ἴδητε κυκλουμένην Ἰερουσαλήμ ὑπό στρατοπέδων τήν Ἰερουσαλήμ τότε γνῶτε γινώσκεται γνώσεσθε ὅτι ἤγγικεν ἤγγισεν ἡ ἐρήμωσις αὐτῆς Τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τά ὄρη καί οἱ ἐν μέσῳ αὐτῆς μή ἐκχωρείτωσαν καί οἱ ἐν ταῖς χώραις μή εἰσερχέσθωσαν εἰς αὐτήν Ὅτι ἡμέραι ἐκδικήσεως αὗται εἰσίν τοῦ πληρωθῆναι πλησθῆναι παντᾶ τά γεγραμμένα οὐαί Δέ ταῖς ἐν γαστρί ἐχούσαις καί ταῖς θηλαζούσαις θηλαζομέναις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις ἔσται γάρ ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις ἀνάγκη μεγάλη ἐπί τῆς γῆς καί ὀργή ἐν τῷ λαῷ τούτῳ Καί πεσοῦνται ἐν στόματι ῥομφαίας μαχαιρᾶς μαχαίραις καί αἰχμαλωτισθήσονται εἰς παντᾶ τά ἔθνη παντᾶ καί Ἰερουσαλήμ ἔσται πατουμένη ὑπό ἐθνῶν ἄχρι οὗ πληρωθῶσιν καί ἔσονται καιροί ἐθνῶν Καί ἔσονται ἔσται σημεῖα ἐν ἡλίῳ καί σελήνῃ καί ἄστροις καί ἐπί τῆς γῆς συνοχή ἐθνῶν καί ἐν ἀπορίᾳ ᾗ ὡς ἠχούσης ἤχους θαλάσσης καί σάλου σάλους ἀποψυχόντων ἀνθρώπων ἀπό φόβου καί προσδοκίας τῶν ἐπερχομένων τῇ οἰκουμένῃ οἰκουμένης αἱ γάρ δυνάμεις ἦ ἐν τῶν τῷ οὐρανῶν οὐρανῷ σαλευθήσονται Καί τότε ὄψονται Τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐν νεφέλῃ νεφέλαις καί μετά δυνάμεως δυνάμει πολλῇ καί δόξης δόξῃ πολλῆς ἐρχομένων ἀρχομένων Δέ τούτων γίνεσθαι ἀνακαλύψατε ἀνακύψατε καί ἐπάρατε τάς κεφαλάς ὑμῶν διότι ἐγγίζει ἡ ἀπολύτρωσις ὑμῶν Καί εἶπεν παραβολήν αὐτοῖς Ἴδετε τήν συκῆν καί παντᾶ τά δένδρα ὅταν προβάλωσιν τόν καρπόν ἤδη βλέποντες αὐτῶν ἀφʼ αὐτῶν ἑαυτῶν γινώσκεται γινώσκετε γινώσκετε ὅτι διότι ἤδη ὅτι ἐγγύς ἐστίν ἤδη τό θέρος ἐστίν Οὕτως καί ὑμεῖς ὅταν εἰδῆτε ἴδητε ταῦτα γινόμενα γινώσκετε γινώσκεται ὅτι ἐγγύς ἐστίν ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ Ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι οὒ μή παρέλθῃ ἡ γενεά αὕτη ἕως ἄν ταῦτα παντᾶ παντᾶ γένηται Ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ παρελεύσονται παρελεύσεται οἱ δέ λόγοι μού οὒ μή παρέλθωσιν παρελεύσονται παρελεύσεται προσέχετε Δέ αὐτοῖς ἑαυτοῖς μήποτε βαρηθῶσιν βαρυνθῶσιν ὑμῶν αἱ καρδίαι ὑμῶν ἐν κραιπάλῃ καί μέθῃ καί μερίμναις βιωτικαῖς καί αἰφνίδιος ἐπιστῇ ἐφʼ ὑμᾶς αἰφνίδιος ἐπιστῇ ἡ ἡμέρα ἐκείνη ὡς παγίς ἐπεισελεύσεται γάρ ἐπελεύσεται ἐπί πάντας τούς καθημένους ἐπί πρόσωπον πάσης τῆς γῆς πάσης Ἀγρυπνεῖτε δέ οὖν ἐν παντί καιρῷ δεόμενοι ἵνα κατισχύσητε κατισχύσατε καταξιωθῆτε ἐκφυγεῖν ταῦτα παντᾶ ταῦτα τά μέλλοντα γίνεσθαι καί σταθῆναι στήσεσθε ἔμπροσθεν τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου ἦν Δέ τάς ἡμέρας διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων τάς δέ νύκτας ἐξερχόμενος διηλίζετο ηὐλίζετο εἰς τό ὄρος ηὐλίζετο τό καλούμενον Ἐλαιῶν Καί πᾶς ὁ λαός ὤρθριζεν πρός αὐτόν ἐν τῷ ὄρει ἱερῷ ἀκούειν αὐτοῦ ἐν τῷ ἱερῷ ἤγγιζεν ἤγγισεν Δέ ἡ ἑορτή τῶν Ἀζύμων ἡ λεγομένη Πάσχα Καί ἐζήτουν οἱ δέ ἀρχιερεῖς καί οἱ γραμματεῖς ἐζήτουν τό πῶς ἀπολέσωσιν ἀνέλωσιν αὐτόν ἐφοβοῦντο δέ γάρ τόν λαόν εἰσῆλθεν Δέ ὁ Σατανᾶς εἰς τόν Ἰούδαν τόν καλούμενον ἐπικαλούμενον Ἰσκαριώτην ὄντα ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ ἐκ τῶν δώδεκα Καί ἀπελθών συνελάλησεν τοῖς ἀρχιερεῦσιν καί τοῖς γραμματεῦσιν καί τοῖς στρατηγοῖς τοῦ ἱεροῦ τό πῶς αὐτόν αὐτοῖς παραδῷ αὐτοῖς αὐτόν Καί ἐχάρησαν καί συνέθεντο αὐτῷ ἀργύριον ἀργύρια δοῦναι Καί ὡμολόγησεν ἐξωμολόγησεν καί ἐζήτει εὐκαιρίαν τοῦ παραδοῦναι αὐτόν αὐτοῖς ἄτερ ὄχλου αὐτοῖς ἦλθεν Δέ ἡ ἡμέρα τῶν τοῦ Ἀζύμων Πάσχα ἐν ᾗ ἔδει θύεσθαι τό Πάσχα Καί ἀπέστειλεν τόν Πέτρον καί Ἰωάννην εἰπών Πορευθέντες ἑτοιμάσατε ἡμῖν τό Πάσχα ἵνα φάγωμεν οἱ Δέ εἶπαν αὐτῷ Ποῦ θέλεις ἑτοιμάσωμεν ἑτοιμάσομεν σοί φαγεῖν τό Πάσχα ὁ Δέ εἶπεν αὐτοῖς Ἰδού εἰσελθόντων εἰσερχομένων ὑμῶν εἰς τήν πόλιν ἀπαντήσει ὑπαντήσει συναντήσει ὑμῖν ἄνθρωπος βαστάζων κεράμιον ὕδατος βαστάζων ἀκολουθήσατε αὐτῷ εἰς τήν οἰκίαν εἰς ἥν οὗ ἐάν εἰσπορεύεται Καί ἐρεῖτε τῷ οἰκοδεσπότῃ τῆς οἰκίας λέγοντες λέγει σοί Ὁ διδάσκαλος Ποῦ ἐστίν τό κατάλυμα μού ὅπου τό Πάσχα μετά τῶν μαθητῶν μού φάγω ἐκεῖνος Κἀκεῖνος ὑμῖν δείξει ἀνάγαιον οἶκον μέγα ἐστρωμένον κἀκεῖ ἐκεῖ ἑτοιμάσατε ἀπελθόντες Δέ εὗρον καθώς εἰρήκει εἴρηκεν αὐτοῖς αὐτός καί ἡτοίμασαν τό Πάσχα Καί ὅτε ἐγένετο ἡ ὥρα ἀνέπεσεν καί οἱ δώδεκα ἀπόστολοι σύν αὐτῷ Καί εἶπεν πρός αὐτούς Ἐπιθυμίᾳ ἐπεθύμησα τοῦτο τό Πάσχα φαγεῖν μεθʼ ὑμῶν πρό τοῦ μέ παθεῖν λέγω Γάρ ὑμῖν ὅτι οὐκέτι οὒ μή φάγω φάγομαι ἀπʼ ἐξ αὐτοῦ αὐτό ἕως ὅτου καινόν βρωθῇ πληρωθῇ ἐν τῇ Βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ Καί δεξάμενος τό ποτήριον εὐχαριστήσας εἶπεν Λάβετε τοῦτο καί διαμερίσατε εἰς ἑαυτούς ἑαυτοῖς ἀλλήλοις λέγω Γάρ ὑμῖν ὅτι ἀπό τοῦ νῦν οὒ μή πίω ἀπό τοῦ νῦν ἀπό τοῦ γεννήματος τῆς ἀμπέλου ἕως τοῦ οὗ ὅτου ἔλθῃ ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἔλθῃ Καί λαβών ἄρτον εὐχαριστήσας ἔκλασεν καί ἔδωκεν αὐτοῖς αὐτόν λέγων Λάβετε Τοῦτο ἐστίν τό σῶμα μού τό ὑπέρ ὑμῶν διδόμενον τοῦτο τοῦτο ποιεῖτε ποιεῖται εἰς τήν ἐμήν ἀνάμνησιν ὡσαύτως Καί τό ποτήριον ὡσαύτως μετά τό δειπνῆσαι λέγων Τοῦτο τό ποτήριον ἡ καινή διαθήκη ἐν τῷ ἔτι αἵματι μού τό τῷ ὑπέρ ὑμῶν ἐκχυννόμενον Πλήν ἰδού ἡ χείρ τοῦ παραδιδόντος μέ μετʼ ἐμοῦ ἐπί τῆς τραπέζης καί Ὅτι μέν ὁ μέν Υἱός μέν τοῦ Ἀνθρώπου πορεύεται κατά τό ὡρισμένον πορεύεται πλήν οὐαί τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ διʼ οὗ παραδίδοται Καί αὐτοί δέ ἤρξαντο ἤρξατο συζητεῖν πρός αὐτούς ἑαυτούς τό τίς ἄρα εἴη ἐξ αὐτῶν εἴη ὁ τοῦτο μέλλων τοῦτο πράσσειν ἐγένετο Δέ καί φιλονικία ἐν εἰς ἑαυτοῖς αὐτοῖς ἑαυτούς τό τίς αὐτῶν δοκεῖ εἶναι ἀνίῃ μείζων ὁ Δέ εἶπεν αὐτοῖς Οἱ βασιλεῖς τῶν ἐθνῶν κυριεύουσιν αὐτῶν καί οἱ οἱ ἄρχοντες τῶν ἐξουσιάζοντες ἐξουσιάζουσιν αὐτῶν καί Εὐεργέται καλοῦνται ὑμεῖς Δέ οὐχ οὕτως ἀλλʼ ὁ μείζων ἐν ὑμῖν γενέσθω γινέσθω ὡς ὁ νεώτερος μικρότερος καί ὁ ἡγούμενος ὡς ὁ ὁ διάκονος διακονῶν τίς Γάρ ὁ μείζων μᾶλλον ἤ ὁ ἀνακείμενος ἤ ὁ διακονῶν Οὐχί ὁ ἀνακείμενος ἐγώ Γάρ Δέ εἰμί ἐν μέσῳ ὑμῶν ἦλθον οὐχ ὡς ὁ ἀνακείμενος ἀλλʼ εἰμί ὡς ὁ διακονῶν Καί ὑμεῖς Δέ ἐστέ ηὐξήθητε ἐν τῇ διακονίᾳ μού ὡς ὁ διακονῶν οἱ διαμεμενηκότες μετʼ ἐμοῦ ἐν τοῖς πειρασμοῖς μού Κἀγώ διατίθεμαι διατίθημι ὑμῖν διαθήκην καθώς διέθετο μοί ὁ Πατήρ μού βασιλείαν ἵνα ἔσθητε καί πίνητε ἐπί τῆς τραπέζης μού ἐν τῇ βασιλείᾳ μού καί καθῆσθε καθήσεσθε καθίσησθε καθίσεσθε καθέζησθε ἐπί δώδεκα θρόνων θρόνους κρίνοντες τάς δώδεκα φυλάς κρίνοντες τοῦ Ἰσραήλ εἶπεν δέ ὁ Κύριος Σίμων Σίμων ἰδού ὁ Σατανᾶς ἐξηγήσατο ἐξῃτήσατο ὑμᾶς τοῦ σινιάσαι ὡς τόν σῖτον ἐγώ δέ ἐδεήθην περί σοῦ ἵνα μή ἐκλίπῃ ἐκλείπῃ ἡ πίστις σοῦ καί σύ δέ ποτέ ἐπιστρέψας ἐπίστρεψον καί στήρισον τούς ἀδελφούς σοῦ ὁ εἶπεν Δέ εἶπεν αὐτῷ Κύριε μετά σοῦ ἑτοῖμος εἰμί καί εἰς φυλακήν καί εἰς θάνατον πορεύεσθαι ὁ Δέ εἶπεν Λέγω σοί Πέτρε οὒ μή φωνήσει φωνήσῃ σήμερον ἀλέκτωρ ἕως πρίν ὅτου ἤ τρίς μέ ἀπαρνήσῃ μή εἰδέναι μέ Καί εἶπεν αὐτοῖς Ὅτε ἀπέστειλα ὑμᾶς ἄτερ βαλλαντίου καί πήρας καί ὑποδημάτων μή τινός τὶ ὑστερήσατε οἱ Δέ εἶπαν εἶπεν Οὐθενός ὁ Εἶπεν δέ οὖν εἶπεν αὐτοῖς Ἀλλά νῦν ὁ ἔχων βαλλάντιον ἀράτω ἀρεῖ ὁμοίως καί πήραν καί ὁ μή ἔχων πωλήσει πωλῆσαι πωλησάτω τό ἱμάτιον αὐτοῦ καί ἀγοράσει ἀγορασάτω μάχαιραν λέγω Γάρ ὑμῖν ὅτι ἔτι τοῦτο τό γεγραμμένον δεῖ πληρωθῆναι τελεσθῆναι ἐν ἐμοί ὅτι τό Καί μετά τῶν ἀνόμων ἐλογίσθη ἐλογίσθην καί τό γάρ τά τό περί ἐμοῦ ἐμοί τέλος ἔχει οἱ Δέ εἶπαν καί Κύριε ἰδού Κύριε δύο μάχαιραι ὧδε δύο ὁ Δέ εἶπεν αὐτοῖς Ἱκανόν ἐστίν Ἀρκεῖ Καί ἐξελθών ἐπορεύθη ἐπορεύετο κατά τό ἔθος τῷ εἰς τό Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν ἠκολούθησαν δέ αὐτῷ καί οἱ μαθηταί αὐτοῦ γενόμενος Δέ ἐπί τοῦ τόπου εἶπεν αὐτοῖς Προσεύχεσθε προσεύχεσθαι μή εἰσελθεῖν εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν Καί αὐτός δέ ἀπεστάθη ἀπεσπάσθη ἀπʼ αὐτῶν ὡσεί λίθου βολήν καί θείς τά γόνατα προσηύχετο προσεύξατο λέγων Πάτερ εἰ βούλει παρένεγκε παρενεγκεῖν τοῦτο τό ποτήριον τοῦτο ἀπʼ ἐμοῦ πλήν μή τό θέλημα μού ἀλλά τό σόν γινέσθω γενέσθω εἰ βούλει παρένεγκε τοῦτο τό ποτήριον ἀπʼ ἐμοῦ Ὤφθη δέ αὐτῷ ἄγγελος ἀπʼ τοῦ οὐρανοῦ ἐνισχύων αὐτόν Καί γενόμενος ἐν ἀγωνίᾳ ἐκτενέστερον προσηύχετο καί Ἐγένετο δέ ὁ ἱδρώς αὐτοῦ ὡς ὡσεί θρόμβοι αἵματος καταβαίνοντες καταβαίνοντος ἐπί τήν γῆν Καί ἀναστάς ἀπό τῆς προσευχῆς καί ἐλθών ἐπί πρός τούς μαθητάς αὐτοῦ εὗρεν αὐτούς καθεύδοντας κοιμωμένους αὐτούς ἀπό τῆς λύπης καί εἶπεν αὐτοῖς Τί καθεύδετε Ἀναστάντες προσεύχεσθε ἵνα μή εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν εἰσέλθητε Ἔτι δέ αὐτοῦ λαλοῦντος ἰδού ὄχλος πολύς καί ὁ καλούμενος καλουμένου λεγόμενος Ἰούδας Ἰσκαριώθ εἱς τῶν δώδεκα προῆγεν προσήρχετο προήρχετο αὐτούς αὐτοῦ αὐτῶν καί ἤγγισεν ἐγγίσας ἐφίλησεν τῷ τόν Ἰησοῦ Ἰησοῦν τοῦτο γάρ σημεῖον δεδώκει αὐτοῖς Ὅν ἄν φιλῆσαι φιλήσω αὐτόν αὐτός ἐστίν ὁ Ἰησοῦς Δέ Ἰησοῦς εἶπεν τῷ αὐτῷ Ἰούδα Ἰούδᾳ φιλήματι τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου παραδίδως ἰδόντες Δέ οἱ περί αὐτόν τό γενόμενον ἐσόμενον εἶπαν αὐτῷ τῷ Κυρίῳ Κύριε ἐπιτάξομεν εἰ πατάξομεν ἐν μαχαίρῃ Καί ἐπάταξεν εἱς τὶς ἐξ αὐτῶν τόν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως τόν δοῦλον καί ἀφεῖλεν ἀφείλατο αὐτοῦ τό ὠτίον οὖς αὐτοῦ τό δεξιόν ἀποκριθείς Δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν Ἐᾶτε Ἐάσατε ἕως τούτου Καί ἁψάμενος ἐκτείνας τοῦ τήν ὠτίου χεῖρα ἥψατο αὐτοῦ καί ἰάσατο ἀπεκατεστάθη τό οὖς αὐτόν αὐτοῦ εἶπεν Δέ ὁ Ἰησοῦς πρός τούς παραγενομένους πρός ἐπʼ αὐτόν ἀρχιερεῖς καί στρατηγούς τοῦ λαοῦ ἱεροῦ καί πρεσβυτέρους Ὡς ἐπί λῃστήν ἐξεληλύθατε ἐξήλθατε μετά μαχαιρῶν καί ξύλων τό Καθʼ ἡμέραν ὄντος μού μεθʼ ὑμῶν ἐν τῷ ἱερῷ μεθʼ ὑμῶν οὐκ ἐξετείνατε τάς χεῖρας ἐπʼ ἐμέ Ἀλλʼ ἦ αὕτη ὑμῶν ἐστίν ὑμῶν ἡ ὥρα καί ἡ ἐξουσία τοῦ τό σκότους σκότος συλλαβόντες Δέ αὐτόν ἤγαγον καί συνήγαγον εἰσήγαγον αὐτόν εἰς τήν τόν οἰκίαν οἶκον τοῦ ἀρχιερέως ὁ Δέ Πέτρος ἠκολούθει αὐτῷ ἀπό μακρόθεν περιαψάντων ἁψάντων Δέ πῦρ ἐν μέσῳ μέσῃ τῆς τῇ αὐλῆς αὐλῇ καί περικαθισάντων συγκαθισάντων αὐτῶν ἐκάθητο καί ὁ Πέτρος μετʼ ἐν μέσῳ μέσος αὐτῶν θερμαινόμενος ἰδοῦσα Δέ αὐτόν παιδίσκη τὶς καθήμενον πρός τό φῶς καί ἀτενίσασα αὐτῷ εἶπεν καί Οὗτος σύν αὐτῷ ἦν ὁ Δέ ἠρνήσατο αὐτόν λέγων Γύναι Οὐκ οἶδα αὐτόν γύναι Καί μετά βραχύ πάλιν ἕτερος ἰδών αὐτόν ἔφη εἶπεν τό αὐτό καί Σύ ἐξ αὐτῶν εἶ ὁ Δέ Πέτρος ἔφη εἶπεν Ἄνθρωπε οὐκ εἰμί Καί διαστάσης διαστήσας ἧς ὡσεί ὥρας μιᾶς ἄλλος τὶς διϊσχυρίζετο λέγων Ἐπʼ ἀληθείας λέγω καί οὗτος ἦν μετʼ αὐτοῦ ἦν καί γάρ Γαλιλαῖος ἐστίν εἶπεν Δέ ὁ Πέτρος Ἄνθρωπε οὐκ οἶδα τί ὅ λέγεις Καί παραχρῆμα ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος αὐτοῦ παραχρῆμα ἐφώνησεν ὁ ἀλέκτωρ Καί στραφείς δέ ὁ Πέτρος ὁ Κύριος Κύριε Ἰησοῦς ἐνέβλεψεν τῷ Πέτρῳ καί τότε ὑπεμνήσθη ὁ Πέτρος τοῦ τοῦ ῥήματος λόγου τοῦ Κυρίου ὡς εἶπεν αὐτῷ ὅτι Πρίν ἦ ἀλέκτορα φωνῆσαι σήμερον τρίς ἀπαρνήσῃ μέ τρίς μή εἰδέναι μέ Καί ἐξελθών ἔξω ὁ Πέτρος ἔκλαυσεν πικρῶς Καί οἱ δέ ἄνδρες οἱ συνέχοντες αὐτόν τόν Ἰησοῦν ἐνέπαιζον αὐτῷ δέροντες Καί περικαλύψαντες αὐτόν ἔτυπτον αὐτοῦ τό πρόσωπον ἔτυπτον καί ἐπηρώτων αὐτόν καί λέγοντες ἔλεγον Προφήτευσον τίς τί ἐστίν ὁ παίσας σέ Καί ἀλλά ἑτέρα πολλά βλασφημοῦντες ἔλεγον εἰς ἑαυτούς αὐτόν Καί ὡς ἐγένετο ἡμέρα ἐγένετο συνήχθη τό πρεσβυτέριον τοῦ λαοῦ καί ἀρχιερεῖς τέ καί γραμματεῖς καί ἀπήγαγον ἀνήγαγον αὐτόν εἰς τό Συνέδριον ἑαυτῶν αὐτῶν λέγοντες Εἰ σύ εἶ ὁ Χριστός εἰπόν ἡμῖν εἶπεν ὁ Δέ εἶπεν αὐτοῖς Ἐάν ὑμῖν εἴπω οὒ μή πιστεύσητε ἐάν δέ καί ἐρωτήσω οὒ μή ἀποκριθῆτε μοί ἤ ἀπολύσητε ἀπό τοῦ νῦν Δέ ἔσται ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου Καθήμενος ἐκ δεξιῶν τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ εἶπαν Οὖν δέ πάντες σύ Οὖν εἶ ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ὁ Δέ εἶπεν πρός αὐτούς αὐτοῖς ἔφη Ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἐγώ εἰμί οἱ Δέ εἶπαν Τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτυρῶν μαρτυρίας χρείαν αὐτοί ἠκούσαμεν Γάρ ἠκούσαμεν ἀπό τοῦ στόματος αὐτοῦ Καί ἀναστάν ἀναστάντες ἅπαν τό πλῆθος αὐτῶν ἤγαγον ἤγαγεν αὐτόν αὐτόν ἐπί τόν Πιλᾶτον ἤρξαντο Δέ κατηγορεῖν αὐτοῦ αὐτόν λέγοντες τοῦτον Εὕρομεν εὗρον διαστρέφοντα τό ἔθνος ἡμῶν καί κωλύοντα Καίσαρι φόρους φόρον Καίσαρι διδόναι Καίσαρι καί λέγοντα δέ ἑαυτόν αὐτόν Χριστόν βασιλέα εἶναι ὁ Δέ Πιλᾶτος ἠρώτησεν ἐπηρώτησεν αὐτόν λέγων σύ Εἶ ὁ βασιλεύς τῶν Ἰουδαίων ὁ Δέ ἀποκριθείς ἀπεκρίθη αὐτῷ αὐτός λέγει λέγων ἔφη Σύ λέγεις ὁ Δέ Πιλᾶτος εἶπεν πρός τούς ἀρχιερεῖς καί τούς ὄχλους οὐδέν Εὑρίσκω αἴτιον ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ οἱ Δέ ἐνίσχυον ἐπίσχυον λέγοντες ὅτι Ἀνασείει τόν ὄχλον λαόν διδάσκων καθʼ ὅλης τῆς γῆς Ἰουδαίας καί ἀρξάμενος ἀπό τῆς Γαλιλαίας ἕως ὧδε Πιλᾶτος ἀκούσας Δέ ἀκούσας ὁ Πιλᾶτος Τήν Γαλιλαίαν ἐπηρώτησεν εἰ ἀπό τῆς Γαλιλαίας ὁ ἄνθρωπος Γαλιλαῖος ἐστίν Καί ἐπιγνούς δέ ὅτι ἐκ τῆς ἐξουσίας Ἡρῴδου ἐστίν ἀνέπεμψεν αὐτόν πρός τόν τῷ Ἡρῴδην Ἡρῴδῃ ὄντα ὄντι καί κατʼ αὐτόν αὐτῷ ἐν Ἱεροσολύμοις ἐν ἐκείναις αὐταῖς ταύταις ταῖς ἡμέραις ὁ Δέ Ἡρῴδης ἰδών τόν Ἰησοῦν ἐχάρη λίαν ἦν γάρ θέλων ἰδεῖν αὐτόν ἐξ ἱκανῶν ἱκανοῦ χρόνων χρόνου θέλων ἰδεῖν αὐτόν διά τό ἀκούειν πολλά περί αὐτοῦ καί ἤλπιζεν ἤλπισεν ἐλπίζειν τὶ σημεῖον ἰδεῖν ὑπʼ αὐτοῦ γινόμενον γινομένων ἐπηρώτα Δέ αὐτόν ἐν λόγοις ἱκανοῖς αὐτός δέ οὐκ οὐδέν ἀπεκρίνατο ἀπεκρίναντο αὐτῷ αὐτόν οὐδέν εἱστήκεισαν Δέ οἱ ἀρχιερεῖς καί οἱ γραμματεῖς εὐτόνως κατηγοροῦντες αὐτοῦ ἐξουθενήσας Τέ Δέ αὐτόν καί ὁ Ἡρῴδης σύν τοῖς στρατεύμασιν αὐτοῦ καί ἐμπαίξας περιβαλών αὐτόν ἅ ἐσθῆτα λαμπράν ἔπεμψεν ἀνέπεμψεν αὐτόν τῷ Πιλάτῳ ὄντες ἐγένοντο ἐγένετο Δέ ἐν ἀηδίᾳ φιλοῖ ὁ τέ Ἡρῴδης Πιλᾶτος καί ὁ Πιλᾶτος Ἡρῴδης ἐγένοντο φιλοῖ ἐν ἐκείνη αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ μετʼ ἀλλήλων προϋπῆρχον προϋπῆρχεν προυπηρχοντο γάρ ἐν ἔχθρᾳ ὄντες πρός αὐτούς ἑαυτούς Ὁ Πιλᾶτος Δέ Πιλᾶτος συγκαλεσάμενος συγκαλέσας τούς ἀρχιερεῖς καί τούς ἄρχοντας καί παντᾶ τόν λαόν εἶπεν πρός αὐτούς Κατηνεγκατέ Προσηνέγκατε μοί τόν ἄνθρωπον τοῦτον ὡς ἀποστρέφοντα τόν λαόν κἀγώ δέ ἀνακρίνας καί ἰδού ἐγώ ἐνώπιον ὑμῶν ἀνακρίνας οὐθέν εὗρον ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ αἴτιον ἐν αὐτῷ ὧν κατηγορεῖτε κατηγορεῖται κατʼ αὐτοῦ Ἀλλʼ οὐδέ Ἡρῴδης ἀνέπεμψεν ἀνέπεμψα γάρ αὐτόν ὑμᾶς πρός αὐτόν ἡμάς Καί ὁ ἰδού οὐδέν ἄξιον θανάτου ἐστίν πεπραγμένον ἐστίν ἐν αὐτῷ παιδεύσας Οὖν αὐτόν ἀπολύσω Ἀνάγκην δέ εἶχεν ἀπολύειν αὐτοῖς κατά ἑορτήν ἀπολύειν αὐτοῖς ἕνα ἵνα Ἀνέκραγον Οὖν Δέ αὐτόν παμπληθεί δέ λέγοντες Αἶρε τοῦτον αἶρε τοῦτον ἀπόλυσον δέ ἡμῖν τόν Βαραββᾶν Ὅστις ἦν διά στάσιν τινά γενομένην ἐν τῇ πόλει καί φόνον βεβλημένος βληθείς ἐν εἰς τῇ τήν φυλακῇ φυλακήν πάλιν Δέ Οὖν ὁ Πιλᾶτος προσεφώνησεν αὐτοῖς αὐτούς θέλων ἀπολῦσαι τόν Ἰησοῦν οἱ Δέ ἔκραξαν ἐπεφώνουν λέγοντες λέγον Σταύρωσον Σταύρου σταύρωσον σταύρου τόν αὐτόν ὁ Δέ τρίτον εἶπεν πρός αὐτούς τί Γάρ κακόν ἐποίησεν οὗτος οὐδέν οὐδεμίαν αἴτιον αἰτίαν θανάτου Εὗρον Εὑρίσκω ἐν αὐτῷ παιδεύσας Οὖν αὐτόν ἀπολύσω αὐτόν οἱ Δέ ἔκειντο ἐπέκειντο φωναῖς μεγάλαις αἰτούμενοι αὐτόν σταυρωθῆναι σταυρῶσαι αὐτόν καί κατίσχυον αἱ φωναί αὐτῶν καί τῶν τῶν ἀρχιερέων ἐπέκρινεν ὁ Καί δέ ὁ Πιλᾶτος ἐπέκρινεν γενέσθαι τό αἴτημα αὐτῶν ἀπέλυσεν Δέ αὐτοῖς τόν διά ἕνεκα στάσιν καί φόνον φόνου βεβλημένον εἰς ἐν τήν τῇ φυλακήν φυλακῇ ἦν ὅν ᾐτοῦντο τόν δέ Ἰησοῦν παρέδωκεν τῷ θελήματι αὐτῶν Καί ὡς δέ ἀπήγαγον ἀπῆγον αὐτόν ἐπιλαβόμενοι ἐπιλαβόμενος Σίμωνα Σίμωνος τινά τινός Σίμωνα Κυρηναίου Κυρηναῖον τοῦ ἐρχομένου ἐρχόμενον ἀπʼ ἀγροῦ ἐπέθηκαν ἐπέθηκεν αὐτῷ τόν σταυρόν αἴρειν φέρειν ὄπισθεν τοῦ Ἰησοῦ ἠκολούθει Δέ αὐτῷ πολύ τό πλῆθος αὐτῷ τοῦ λαοῦ καί γυναικῶν γυναῖκες αἵ καί ἐκόπτοντο αὐτόν καί ἐθρήνουν αὐτόν στραφείς Δέ πρός αὐτάς ὁ Ἰησοῦς πρός αὐτάς εἶπεν πρός αὐτάς Θυγατέρες Ἰερουσαλήμ μή κλαίετε ἐπʼ ἐμέ μηδέ πενθεῖτε ἀλλʼ πλήν ἐφʼ ἑαυτάς κλαίετε καί ἐπί τά τέκνα ὑμῶν Ὅτι ἰδού ἔρχονται ἔρχεται ἐλεύσονται ἡμέραι ἔρχονται ἐν αἷς ἐροῦσιν Μακάριαι αἱ στεῖραι καί αἱ κοιλίαι κοιλία αἵ οὐκ ἐγέννησαν καί μαστοί οἵ οὐκ ἐξέθρεψαν ἔθρεψαν ἐθήλασαν Τότε Ἄρξονται Ἄρξωνται λέγειν τοῖς ὄρεσιν Πέσετε ἐφʼ ἡμάς καί τοῖς βουνοῖς Καλύψατε ἡμάς Ὅτι εἰ ἐν τῷ ὑγρῷ ξύλῳ ταῦτα τοῦτο ποιοῦσιν ἐν τῷ ξηρῷ τί γένηται γενήσεται ἤγοντο Δέ καί ἕτεροι δύο κακοῦργοι δύο σύν αὐτῷ ἀναιρεθῆναι Καί ὅτε ἦλθον ἀπῆλθον ἐπί τόν τόπον τόν λεγόμενον καλούμενον Κρανίον ἐκεῖ ἔστρωσαν ἐσταύρωσαν αὐτόν καί τούς κακούργους ὁμοῦ ὅν μέν ἐκ δεξιῶν τόν ὅν δέ ἐξ εὐωνύμων ἀριστερῶν Ὁ δέ Ἰησοῦς ἔλεγεν εἶπεν Πάτερ ἄφες αὐτοῖς οὒ γάρ οἴδασιν τί ποιοῦσιν διαμεριζόμενοι διεμερίζοντο Δέ τά ἱμάτια αὐτοῦ ἔβαλον βαλόντες κλῆρον κλήρους ἐν οἷς Καί εἱστήκει ὁ λαός θεωρῶν ὁρῶν εμυκτήριζον ἐξεμυκτήριζον δέ αὐτόν καί οἱ ἄρχοντες σύν αὐτοῖς λέγοντες ἔλεγαν αὐτῷ ἄλλους Ἔσωσας ἔσωσεν σωσάτω ἑαυτόν σεαυτόν σῶσον εἰ οὗτος οὕτως υἱός εἶ ἐστίν ὁ Χριστός ὁ ἐκλεκτός υἱός τοῦ Θεοῦ εἰ Χριστός εἶ ὁ ἐκλεκτός ἐνέπαιζον ἐνέπαιξαν Δέ αὐτῷ καί οἱ στρατιῶται προσευχόμενοι προσερχόμενοι καί ὄξος τέ προσφέροντες προσέφερον αὐτῷ καί λέγοντες Χαῖρε Εἰ σύ εἶ ὁ Βασιλεύς τῶν Ἰουδαίων περιτεθέντες αὐτῷ καί ἀκάνθινον στέφανον Σῶσον σεαυτόν ἦν Δέ καί ἡ ἐπιγραφή ἐπιγεγραμμένη γεγραμμένη ἐπʼ αὐτῷ γεγραμμένη γράμμασιν Ἑλληνικοῖς καί Ῥωμαϊκοῖς καί Ἑβραϊκοῖς Οὗτος ἐστίν Ὁ Βασιλεύς τῶν Ἰουδαίων οὗτος ἐστίν εἱς Δέ τῶν κρεμασθέντων κακούργων ἐβλασφήμει αὐτόν λέγων οὐχί Εἰ σύ Εἶ ὁ Χριστός Σῶσον καί αὐτόν σεαυτόν καί ἡμάς ἀποκριθείς Δέ ὁ ἕτερος ἐπιτιμῶν ἐπετίμα αὐτῷ ἔφη λέγων ὅτι Οὒ Οὐδέ φοβῇ σύ τόν Θεόν ὅτι ἐν τῷ αὐτῷ κρίματι εἶ καί ἡμεῖς ἐσμέν Καί ἡμεῖς μέν δικαίως ἀξία γάρ ὧν ἐπράξαμεν ἀπολαμβάνομεν ἀπελάβαμεν οὗτος δέ οὐδέν πονηρόν ἄτοπον ἔπραξεν Καί στραφείς πρός τόν Κύριον εἶπεν ἔλεγεν αὐτῷ τῷ Ἰησοῦ Ἰησοῦ Μνήσθητι μού Κύριε ὅταν ἔλθῃς Κύριε ἐν εἰς τῇ τήν ἡμέρᾳ τῆς ἐλεύσεως βασιλείᾳ βασιλείαν σοῦ ἀποκριθείς δέ Καί ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Τῷ ἐπιπλήσσοντι θάρσει Ἀμήν λέγω σοί λέγω σήμερον ἔσῃ μετʼ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ Παραδείσῳ Καί ἦν δέ ἤδη ὥρα ὡσεί ὥρα ἕκτη καί σκότος ἐγένετο ἐφʼ ὅλην τήν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης καί ἐσκοτίσθη δέ ὁ Τοῦ ἥλιος ἡλίου ἐκλιπόντος ἐκλείποντος καί ἐσχίσθη δέ τό καταπέτασμα τοῦ ναοῦ μέσον Καί φωνήσας φωνῇ μεγάλῃ ὁ Ἰησοῦς φωνῇ μεγάλη φωνῇ εἶπεν Πάτερ Εἰς χεῖρας χεῖρα σοῦ παρατίθεμαι παραθήσομαι παρατίθημι τό Πνεῦμα μού καί ταῦτα τοῦτο Δέ εἰπών ἐξέπνευσεν καί τό καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη ἰδών Καί Δέ ὁ ἑκατόνταρχος τό γενόμενον γεγονός φωνήσας ἐδόξαζεν ἐδόξασεν τόν Θεόν λέγων ὅτι Ὄντως δίκαιος ἦν ὁ ἄνθρωπος οὗτος δίκαιος ἦν Καί πάντες οἱ συμπαραγενόμενοι ὄχλοι εἰς ἐπί τήν θεωρίαν θεωρίᾳ ταύτην ὄχλοι θεωρήσαντες θεωροῦντες τά γενόμενα τύπτοντες αὐτῶν ἑαυτῶν τά στήθη καί τά μέτωπα ὑπέστρεφον ὑπέστρεφαν εἱστήκεισαν Δέ πάντες οἱ γνωστοί αὐτοῦ αὐτῷ ἀπό μακρόθεν καί αἱ γυναῖκες αἱ συνακολουθοῦσαι συνακολουθήσασαι αὐτῷ ἀπό τῆς Γαλιλαίας ὁρῶσαι ταῦτα Καί ἰδού ἀνήρ ὀνόματι Ἰωσήφ Βουλευτής ὑπάρχων καί ὁ ἀνήρ ἀγαθός καί δίκαιος οὗτος οὐκ ἦν συγκατατεθειμένος συγκατατιθέμενος τῇ βουλῇ καί τῇ πράξει αὐτῶν ἀπό Ἁριμαθαίας πόλεως τῶν τῆς Ἰουδαίων Ἰουδαίας ὅς καί προσεδέχετο καί αὐτός τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί Οὗτος προσελθών τῷ Πιλάτῳ ᾐτήσατο τό σῶμα τοῦ Ἰησοῦ Καί καθελών αὐτό ἐνετύλιξεν αὐτό τό σῶμα τοῦ Ἰησοῦ ἐν σινδόνι καί ἔθηκεν αὐτόν αὐτό ἐν μνημείῳ μνήματι λαξευτῷ λελατομημένῳ οὗ οὐκ ἦν οὐδέπω οὔπω οὐδείς οὐδέπω οὔπω κείμενος καί θέντος αὐτοῦ ἐπέθηκεν τῷ μνημείῳ λίθον ὅν μόγις εἴκοσι ἐκύλιον ἦν Καί δέ ἡ ἡμέρα ἦν παρασκευή παρασκευῆς καί πρό Σάββατον Σαββάτου ἐπίφαυσκεν ἐπέφωσκεν κατακολουθήσασαι κατηκολούθησαν Δέ καί δύο αἱ γυναῖκες αἵτινες ἦσαν συνεληλυθυῖαι αὐτῷ ἐκ ἀπό τῆς Γαλιλαίας αὐτῷ καί ἐθεάσαντο τό μνῆμα μνημεῖον καί ὡς ἐτέθη τό σῶμα αὐτοῦ ὑποστρέψασαι Δέ ἡτοίμασαν ἀρώματα καί μύρα Καί τό μέν Σάββατον ἡσύχασαν κατά τήν ἐντολήν τῇ μιᾷ Δέ μιᾷ τῶν σαββάτων ὀρθοῦ ὄρθρου βαθέως ἦλθον ἤρχοντο ἐπί τό μνημεῖον μνῆμα ἦλθαν φέρουσαι ἅ ἡτοίμασαν ἀρώματα καί τινές σύν αὐταῖς ἐλογίζοντο δέ ἐν ἑαυταῖς τίς ἄρα ἀποκυλίσει ἀποκάλυψεν τόν λίθον ἐλθοῦσαι εὗρον Δέ εὗρον τόν λίθον ἀποκεκυλισμένον ἐκ ἀπό τοῦ μνημείου καί εἰσελθοῦσαι Δέ οὐχ εὗρον τό σῶμα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Καί ἐγένετο δέ ἐν τῷ ἀπορεῖσθαι διαπορεῖσθαι αὐτάς περί αὐτοῦ τούτου καί ἰδού δύο ἄνδρες δύο παρειστήκεισαν ἐπέστησαν αὐταῖς ἐν ἐσθῆτι αἰσθήσεσιν ἐσθήσεσιν ἀστραπτούσαις ἀστραπτούσῃ ἐμφόβων ἔμφοβοι Δέ γενομένων γενόμεναι αὐτῶν καί κλινουσῶν ἔκλιναν τά τό πρόσωπα πρόσωπον αὐτῶν εἰς τήν γῆν οἱ δέ εἶπαν πρός αὐτάς αὐτούς Τί ζητεῖτε τόν ζῶντα μετά τῶν νεκρῶν οὐκ Ἐστίν ὧδε ἀλλά ἀνέστη ἠγέρθη Μνήσθητε δέ ὅσα ὡς ἐλάλησεν ὑμῖν ἔτι ζῶν ὤν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ λέγων ὅτι Δεῖ Τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου ὅτι δεῖ παραδοθῆναι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων ἁμαρτωλῶν καί σταυρωθῆναι καί τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστῆναι Καί ἐμνήσθησαν τῶν ῥημάτων αὐτοῦ Καί ὑποστρέψασαι ἀπό τοῦ μνημείου ἀπήγγειλαν ταῦτα παντᾶ ταῦτα τοῖς ἕνδεκα καί πᾶσιν τοῖς λοιποῖς ἦσαν Δέ Μαρία ἡ Μαγδαληνή Μαρία καί Ἰωάννα καί Μαρία ἡ Ἰακώβου καί αἱ λοιπαί σύν αὐταῖς αἵ ἔλεγον πρός τούς αὐτούς ἀποστόλους ταῦτα Καί ἐφάνησαν ἐνώπιον αὐτῶν ὡσεί λῆρος τά ῥήματα ταῦτα αὐτῶν καί ἠπίστουν αὐταῖς ὁ Δέ Πέτρος ἀναστάς ἔδραμεν ἐπί τό μνημεῖον καί παρακύψας βλέπει τά ὀθόνια κείμενα μόνα καί ἀπῆλθεν ἀπῆλθον πρός αὐτόν ἑαυτόν θαυμάζων τό γεγονός Ἦσαν Καί δέ ἰδού δύο πορευόμενοι ἐξ αὐτῶν ἦσαν πορευόμενοι ἐν αὐτῇ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ὥρᾳ ἦσαν δέ πορευόμενοι εἰς κώμην ἀπέχουσαν σταδίους ἑκατόν ἑξήκοντα ἀπό Ἰερουσαλήμ ᾗ ὄνομα ὀνόματι Ἐμμαοῦς Καί αὐτοί ὡμίλουν δέ περί πάντων πρός ἑαυτούς ἀλλήλους περί πάντων τῶν συμβεβηκότων τούτων Καί ἐγένετο ἐν τῷ ὁμιλεῖν αὐτούς καί συζητεῖν καί αὐτός αὐτούς ὁ Ἰησοῦς ἐγγίσας συνεπορεύετο αὐτοῖς οἱ Δέ ὀφθαλμοί αὐτῶν ἐκρατοῦντο τοῦ μή ἐπιγνῶναι αὐτόν ὁ εἶπεν Δέ εἶπεν πρός αὐτούς Τίνες οἱ λόγοι οὗτοι οὕς ἀντιβάλλετε πρός ἑαυτούς ἀλλήλους περιπατοῦντες Καί ἐστάθησαν ἐστέ σκυθρωποί ἀποκριθείς Δέ ὁ εἱς ᾧ ὄνομα ὀνόματι Κλεοπᾶς εἶπεν πρός αὐτόν Σύ μόνος μόνοις παροικεῖς ἐν Ἰερουσαλήμ καί ταῦτα οὐκ ἔγνως τά γενόμενα ἐν αὐτῇ ἐν ταῖς τῇ ἡμέραις ἡμέρᾳ ταύταις ταῦτα Καί ὁ δέ εἶπεν αὐτοῖς αὐτῷ Ποῖα οἱ Δέ εἶπαν αὐτῷ Τά περί Ἰησοῦ τοῦ Ναζαρηνοῦ Ναζωραίου ὅς ἐγένετο ἀνήρ προφήτης δυνατός ἐν ἔργῳ λόγῳ καί ἐν λόγῳ ἔργῳ ἐνώπιον ἐναντίον τοῦ Θεοῦ καί παντός τοῦ λαοῦ ὅπως ὡς τέ αὐτόν τοῦτον παρέδωκαν αὐτόν οἱ ἀρχιερεῖς καί οἱ ἄρχοντες ἡμῶν εἰς κρίμα θανάτου καί ἐσταύρωσαν αὐτόν ἡμεῖς Δέ ἠλπίζομεν ἐλπίζομεν ἠλπίσαμεν ἠλπίκαμεν ὅτι αὐτός ἐστίν ἦν ὁ μέλλων λυτροῦσθαι τόν Ἰσραήλ Ἀλλά γέ καί σύν πᾶσιν τούτοις τρίτην ταύτην ἡμέραν ἄγει σήμερον ἄγει ἀφʼ οὗ ταῦτα ἐγένετο γέγονεν Ἀλλά καί γυναῖκες τινές ἐξ ἡμῶν ἐξέστησαν ἡμάς γενόμεναι ὀρθριναί ὀρθρίαι ἐπί τό μνημεῖον καί μή εὑροῦσαι τό σῶμα αὐτοῦ ἦλθον λέγουσαι καί ὀπτασίαν ἀγγέλων ἑωρακέναι οἵ λέγουσιν αὐτόν ζῆν Καί ἀπῆλθον τινές ἐκ τῶν σύν ἡμῖν ἐπί τό μνημεῖον καί εὗρον οὕτως ὡς καθώς καί εἶπον αἱ γυναῖκες εἶπον αὐτόν δέ οὐκ εἶδον εἴδομεν Καί αὐτός ὁ δέ εἶπεν πρός ἑαυτούς αὐτούς Ὦ ἀνόητοι καί βραδεῖς τῇ καρδίᾳ τοῦ πιστεύειν ἐπί πᾶσιν οἷς ἐλάλησαν οἱ προφῆται ὅτι Οὐχί ταῦτα ἔδει παθεῖν τόν Χριστόν καί εἰσελθεῖν εἰς τήν βασιλείαν δόξαν αὐτοῦ Καί ἦν ἀρξάμενος ἀπό Μωϋσέως καί ἀπό πάντων τῶν προφητῶν καί διηρμήνευεν διερμηνεύειν διερμήνευσεν ἑρμηνεύειν αὐτοῖς τί ἦν τά περί ἑαυτοῦ ἐν πάσαις ταῖς Γραφαῖς τά περί αὐτοῦ ἑαυτοῦ Καί ἤγγισαν ἤγγικαν εἰς τήν κώμην οὗ ἐπορεύοντο καί αὐτός προσεποιεῖτο προσεποιήσατο πορρώτερον πορεύεσθαι Καί παρεβιάσαντο αὐτόν λέγοντες Μεῖνον μεθʼ ἡμῶν ὅτι πρός ἑσπέραν ἑσπέρας ἐστίν καί κέκλικεν ἤδη ἡ ἡμέρα Καί εἰσῆλθεν τοῦ μεῖναι σύν μετʼ αὐτοῖς αὐτῶν Καί ἐγένετο ἐν τῷ κατακεῖσθαι κατακλιθῆναι αὐτόν μετʼ αὐτῶν καί λαβών λαβόν τόν ἄρτον εὐλόγησεν καί κλάσας ἐδίδου προσεδίδου ἐπεδίδου αὐτοῖς λαβόντων λαβών αὐτῶν Δέ αὐτῶν τόν ἄρτον ἀπʼ αὐτοῦ ἠνοίγησαν διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοί αὐτῶν καί ἐπέγνωσαν αὐτόν Καί αὐτός ἄφαντος ἐγένετο ἀπʼ αὐτῶν οἱ Καί δέ εἶπαν πρός ἑαυτούς ἀλλήλους Οὐχί ἡ καρδία ἡμῶν καιομένη ἦν ἐν ἡμῖν ἡμῶν κεκαλυμμένη ὡς ἐλάλει ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν τῇ ὁδῷ καί ὡς ἤνοιγεν διήνοιγεν ἡμῖν τάς ἡ Γραφάς Καί ἀναστάντες λυπούμενοι αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ὑπέστρεψαν εἰς Ἰερουσαλήμ καί εὗρον ἠθροισμένους συνηθροισμένους τούς ἕνδεκα καί τούς σύν αὐτοῖς λέγοντας λέγοντες ὅτι ὄντως ἠγέρθη Ὁ Κύριος ὄντως καί ὤφθη τῷ Σίμωνι Καί αὐτοί ἐξηγοῦντο τά τό ἐν τῇ ὁδῷ καί ὅτι ὡς ἐγνώσθη αὐτοῖς ἐν τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου ταῦτα Δέ αὐτῶν λαλούντων αὐτοῖς αὐτός ὁ Ἰησοῦς ἔστη ἐστάθη ἐν μέσῳ αὐτῶν καί λέγει αὐτοῖς ἐγώ εἰμί μή φοβεῖσθαι Εἰρήνη ὑμῖν αὐτοί πτοηθέντες φοβηθέντες θροηθέντες δέ πτοηθέντες καί ἔμφοβοι γενόμενοι ἐδόκουν φάντασμα πνεῦμα θεωρεῖν ὁ Καί δέ εἶπεν αὐτοῖς Τί τεταραγμένοι ἐστέ καί διά ἵνα τί διαλογισμοί ἀναβαίνουσιν ἀναβαίνουσιν ἐν ταῖς τῇ καρδίαις καρδίᾳ ὑμῶν Ἴδετε τάς τούς χεῖρας πόδας μού καί τούς τάς πόδας χεῖρας μού ὅτι αὐτός ἐγώ αὐτός εἰμί αὐτός Ψηλαφήσατε μέ καί ἴδετε ὅτι τό πνεῦμα καί σάρκα σάρκας καί ὀστέα οὐκ ἔχει καί σάρκας καθώς ἐμέ ἐβλέπετε θεωρεῖτε ἔχοντα Καί τοῦτο εἰπών ἔδειξεν ἐπέδειξεν αὐτοῖς τάς χεῖρας καί τούς πόδας ἔτι Δέ ἀπιστούντων αὐτῶν αὐτῷ καί θαυμαζόντων ἀπό τῆς τῇ χαρᾶς καί θαυμαζόντων εἶπεν αὐτοῖς Ἔχετε τὶ βρώσιμον ὧδε ἐνθάδε οἱ Καί Δέ ἐπέδωκαν αὐτῷ ἰχθύος ὀπτοῦ μέρος καί ἀπό μελισσίου κηρίου Καί λαβών ἐνώπιον πάντων αὐτῶν ἔφαγεν Καί εἶπεν Δέ πρός αὐτούς αὐτοῖς Οὗτοι οἱ λόγοι μού οὕς ἐλάλησα πρός ὑμᾶς ἔτι ἐν ᾧ ὤν ἤμην σύν ὑμῖν ὅτι δεῖ πλησθῆναι πληρωθῆναι ἅπαντα παντᾶ τά γεγραμμένα ἐν τῷ νόμῳ Μωϋσέως καί ἐν τοῖς προφήταις καί ψαλμοῖς ψαλμοί περί ἐμοῦ Τότε διήνοιξεν αὐτῶν τόν νοῦν τοῦ συνιέναι συνεῖναι τάς Γραφάς Καί εἶπεν αὐτοῖς ὅτι Οὕτως γέγραπται καί οὕτως ἔδει παθεῖν τόν Χριστόν παθεῖν καί ἀναστῆναι ἐκ νεκρῶν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ καί κηρυχθῆναι ἐν ἐπί τῷ ὀνόματι αὐτοῦ μετάνοιαν εἰς καί ἄφεσιν ἁμαρτιῶν ὡς ἐπί εἰς παντᾶ τά ἔθνη ἀρξάμενον ἀρξαμένων ἀρξάμενοι ἀπό Ἰερουσαλήμ καί Ὑμεῖς δέ ἐστέ μάρτυρες ἐστέ τούτων Καί ἰδού ἐγώ κἀγώ ἰδού ἀποστέλλω ἐξαποστέλλω τήν ἐπαγγελίαν τοῦ Πατρός μού ἐφʼ ὑμᾶς ὑμεῖς δέ καθίσατε ἐν τῇ πόλει Ἰερουσαλήμ ἕως ὅτου οὗ ἐνδύσησθε δύναμιν ἐξ ὕψους δύναμιν ἐξήγαγεν Δέ αὐτούς ἔξω ἕως πρός εἰς Βηθανίαν Βηθανίας καί ἀπάρας ἐπάρας δέ τάς χεῖρας αὐτοῦ εὐλόγησεν αὐτούς Καί ἐγένετο ἐν τῷ εὐλογεῖν αὐτόν αὐτούς ἀπέστη διέστη ἀπʼ αὐτῶν αὐτῷ καί ἀνεφέρετο εἰς τόν οὐρανόν Καί αὐτοί προσκυνήσαντες αὐτόν ὑπέστρεψαν εἰς Ἰερουσαλήμ μετά χαρᾶς μεγάλης Καί ἦσαν διά παντός ἐν τῷ ἱερῷ αἰνοῦντες καί εὐλογοῦντες τόν Θεόν ἀμήν Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος καί ὁ λόγος ἦν πρός τόν Θεόν καί ὁ Θεός ἦν ὁ λόγος Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρός τόν Θεόν Παντᾶ διʼ αὐτοῦ ἐγένετο καί χωρίς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδέν οὐδέ ἕν ὅ γέγονεν Ἐν αὐτῷ ζωή ζωήν ἦν ἐστίν καί ἡ ζωή ἦν τό φῶς τῶν ἀνθρώπων Καί τό φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει καί ἡ σκοτία αὐτό οὒ κατέλαβεν ἐγένετο Ἄνθρωπος ἀπεσταλμένος ἀπό παρά Κυρίου Θεοῦ ἦν ἐν ὄνομα αὐτῷ Ἰωάννης Ἰωάννην Οὗτος ἦλθεν εἰς μαρτύριον μαρτυρίαν ἵνα μαρτυρήσῃ περί τοῦ φωτός ἵνα πάντες πιστεύσωσιν πιστεύσουσιν διʼ αὐτοῦ οὐκ ἦν Ἐκεῖνος τό φῶς ἀλλʼ ἵνα μαρτυρήσῃ περί τοῦ φωτός Ἦν τό φῶς τό ἀληθινόν ὅ φωτίζει παντᾶ ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τόν κόσμον ἐν τῷ κόσμῳ Ἦν Ἦμεν καί ὁ κόσμος διʼ αὐτοῦ αὐτόν ἐγένετο καί ὁ κόσμος αὐτόν οὐκ ἔγνω εἰς τά ἰδία Ἦλθεν καί οἱ ἴδιοι αὐτόν οὒ παρέλαβον ὅσοι Δέ ἔλαβον αὐτόν ἔδωκεν ἔδων αὐτοῖς αὐτῷ ἐξουσίαν τέκνα Θεοῦ γενέσθαι τοῖς πιστεύουσιν εἰς τό ὄνομα αὐτοῦ οἵ οὐκ ἐξ αἱμάτων οὐδέ ἐκ θελήματος σαρκός οὐδέ ἐκ θελήματος ἀνδρός ἀλλʼ ἐκ Θεοῦ ἐγενήθησαν ἐγεννήθησαν Καί ὁ λόγος σάρξ ἐγένετο καί ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν καί ἐθεασάμεθα τήν δόξαν αὐτοῦ δόξαν ὡς μονογενοῦς παρά πατρός πλήρης πλήρη χάριτος καί ἀληθείας Ἰωάννης μαρτυρεῖ περί αὐτοῦ καί κέκραγεν λέγων Οὗτος ἦν ὁ ὅν εἶπον εἰπών ὑμῖν Ὁ ὀπίσω μού ἐρχόμενος ὅς ἔμπροσθεν μού γέγονεν ὅτι πρῶτος μού ἦν Ὅτι καί ἐκ τοῦ πληρώματος αὐτοῦ ἡμεῖς πάντες ζωήν ἐλάβομεν καί χάριν ἀντί χάριτος Ὅτι ὁ νόμος διά Μωϋσέως ἐδόθη ἡ χάρις δέ χάρις καί ἡ ἀλήθεια διά Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐγένετο Θεόν Οὐδείς ἑώρακεν πώποτε ἑόρακεν εἰ μή ὁ μονογενής Θεός υἱός ὁ ὤν εἰς τόν κόλπον τοῦ Πατρός ἐκεῖνος ἐξηγήσατο ἡμῖν Καί αὕτη ἐστίν ἡ μαρτυρία τοῦ Ἰωάννου ὅτε ἀπέστειλαν ἀπέστειλεν πρός αὐτόν οἱ Ἰουδαῖοι ἐξ Ἱεροσολύμων ἱερεῖς καί Λευίτας πρός αὐτόν ἵνα ἐρωτήσωσιν ἐρωτήσουσιν ἐπερωτήσωσιν αὐτόν σῦς σύ Τίς εἶ Καί ὡμολόγησεν καί οὐκ ἠρνήσατο καί ὡμολόγησεν ὅτι Ἐγώ οὐκ εἰμί ἐγώ ὁ Χριστός Καί ἐπηρώτησαν ἠρώτησαν αὐτόν πάλιν Τί Τίς σύ οὖν σύ Τί Εἶ Ἠλίας Εἶ σύ Καί λέγει οὐκ Εἰμί Τί οὖν ὁ προφήτης Εἶ σύ Καί ἀπεκρίθη Οὒ εἶπαν Οὖν αὐτῷ σύ Τίς εἶ Ἵνα ἀπόκρισιν δῶμεν τοῖς πέμψασιν ἡμάς Τί λέγεις περί ὑπέρ σεαυτοῦ Ἔφη Ἐγώ Φωνή βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ Εὐθύνατε τήν ὁδόν Κυρίου εὐθείας ποιεῖτε τάς τρίβους αὐτοῦ καθώς εἶπεν Ἠσαΐας ὁ προφήτης Καί οἱ ἀπεσταλμένοι ἦσαν ἐκ τῶν Φαρισαίων Καί ἠρώτησαν αὐτόν καί εἶπαν αὐτῷ τί Οὖν βαπτίζεις εἰ σύ οὐκ εἶ ὁ Χριστός οὐδέ οὔτε Ἠλίας οὐδέ οὔτε ὁ προφήτης ἀπεκρίθη αὐτοῖς Ὁ Ἰωάννης λέγων Ἐγώ βαπτίζω ἡμάς ἐν τῷ ὕδατι μέσος δέ ὑμῶν στήκει ἕστηκεν εἱστήκει ὅν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε αὐτός ἐστίν ὁ ὀπίσω μού ἐρχόμενος ὅς ἔμπροσθεν μού γέγονεν οὗ ἐγώ οὐκ εἰμί ἐγώ ἱκανός ἄξιος ἵνα λύσω αὐτοῦ τόν τόν ἱμάντα τοῦ ὑποδήματος αὐτοῦ Ταῦτα ἐγένετο ἐν Βηθανίᾳ Βηθαβαρᾷ ἐγένετο πέραν τοῦ Ἰορδάνου ποταμοῦ ὅπου ἦν ὁ Ἰωάννης βαπτίζων τό πρῶτον Τῇ ἐπαύριον βλέπει ὁ Ἰωάννης τόν Ἰησοῦν ἐρχόμενον πρός αὐτόν καί λέγει Ἴδε ὁ Ἀμνός τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τήν τάς ἁμαρτίαν ἁμαρτίας τοῦ κόσμου οὗτος Ἐστίν ὑπέρ περί οὗ ἐγώ εἶπον ὑμῖν ὅτι Ὀπίσω μού ἔρχεται ἀνήρ ὅς ἔμπροσθεν μού γέγονεν ὅτι πρῶτος μού ἦν Κἀγώ οὐκ ᾔδειν αὐτόν ἀλλʼ ἵνα φανερωθῇ τῷ Ἰσραήλ διά τοῦτο ἐγώ ἦλθον ἐγώ ἐν τῷ ὕδατι βαπτίζων βαπτίζειν Καί ἐμαρτύρησεν Ἰωάννης λέγων ὅτι Τεθέαμαι τό Πνεῦμα καταβαῖνον ὡς ὡσεί περιστεράν καταβαῖνον ἐξ τοῦ οὐρανοῦ καί ἔμεινεν μένον ἐπʼ αὐτόν Κἀγώ καί ἐγώ οὐκ ᾔδειν αὐτόν ἀλλʼ ὁ πέμψας μέ βαπτίζειν ἐν τῷ ὕδατι ἐκεῖνος μοί εἶπεν Ἐφʼ ὅν ἄν ἐάν εἰδῇς ἴδῃς τό Πνεῦμα καταβαῖνον καί μένον ἐπʼ αὐτόν αὐτῷ οὗτος αὐτός ἐστίν ὁ βαπτίζων ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ καί πυρί Κἀγώ ἑώρακα καί μεμαρτύρηκα ὅτι οὗτος ἐστίν ὁ ἐκλεκτός Υἱός ὁ τοῦ Θεοῦ Τῇ ἐπαύριον πάλιν εἱστήκει ὁ Ἰωάννης καί ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο Καί ἐμβλέψας τῷ Ἰησοῦ περιπατοῦντι λέγει Ἴδε ὁ Ἀμνός τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τήν τάς ἁμαρτίαν ἁμαρτίας τοῦ κόσμου Καί ἤκουσαν ἀκούσαντες αὐτοῦ οἱ δύο αὐτοῦ μαθηταί αὐτοῦ ἰά λαλοῦντος καί ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ στραφείς Δέ ὁ Ἰησοῦς καί θεασάμενος αὐτούς ἀκολουθοῦντας αὐτῷ λέγει αὐτοῖς Τί ζητεῖτε οἱ Δέ εἶπαν αὐτῷ Ῥαββί ὅ λέγεται μεθερμηνευόμενον ἑρμηνευόμενον Διδάσκαλε Ποῦ μένεις Λέγει αὐτοῖς Ἔρχεσθε καί ὄψεσθε ἴδετε ἦλθαν Οὖν καί εἶδαν ποῦ μένει καί πάρʼ αὐτῷ ἔμειναν τήν ἡμέραν ἐκείνην ὥρα δέ ἦν ὡς ἕκτη δεκάτη ἦν δέ Ἀνδρέας ὁ ἀδελφός Σίμωνος Πέτρου Πέτρος εἱς ἐκ τῶν δύο τῶν ἀκουσάντων παρά Ἰωάννου καί ἀκολουθησάντων ἠκολούθησαν αὐτῷ εὑρίσκει Οὗτος πρῶτον πρῶτος τόν ἀδελφόν τόν ἴδιον Σίμωνα καί λέγει αὐτῷ Εὑρήκαμεν τόν Μεσσίαν ὅ ἐστίν μεθερμηνευόμενον ὁ Χριστός καί Οὗτος ἤγαγεν αὐτόν πρός τόν Ἰησοῦν καί Ἐμβλέψας δέ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ Σύ εἶ Σίμων ὁ υἱός Ἰωάννου Ἰωνᾶ σύ κληθήσῃ Κηφᾶς ὅ ὅς ἑρμηνεύεται Πέτρος Τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τήν Γαλιλαίαν Καί εὑρίσκει Φίλιππον καί λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Ἀκολούθει μοί ἦν Δέ ὁ Φίλιππος ἀπό Βηθσαϊδά ἐκ τῆς πόλεως τοῦ Ἀνδρέου καί Πέτρου εὑρίσκει Φίλιππος τόν Ναθαναήλ καί λέγει αὐτῷ ὅν ἔγραψεν Μωϋσῆς ἐν τῷ νόμῳ καί οἱ προφῆται Εὑρήκαμεν Ἰησοῦν τόν υἱόν τοῦ τῷ Ἰωσήφ Ἰωσήφ τόν ἀπό Ναζαρέτ Καί εἶπεν αὐτῷ Ναθαναήλ ἐκ Ναζαρέτ Δύναται τὶ ἀγαθόν τὶ εἶναι λέγει αὐτῷ Ὁ Φίλιππος Ἔρχου καί ἴδε εἶδεν ἰδών δέ Ὁ Ἰησοῦς τόν Ναθαναήλ ἐρχόμενον πρός αὐτόν καί λέγει περί αὐτοῦ τοῦ Ναθαναήλ Ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἐστίν λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ Πόθεν μέ γινώσκεις ἀπεκρίθη Ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν αὐτῷ Πρό τοῦ σέ Φίλιππον φωνῆσαι ὄντα ὑπό τήν συκῆν εἶδον σέ ἀπεκρίθη αὐτῷ Ναθαναήλ καί λέγει εἶπεν αὐτῷ Ῥαββί σύ εἶ ἀληθῶς ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ σύ εἶ ὁ Βασιλεύς βασιλεῦ εἶ τοῦ Ἰσραήλ ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καί εἶπεν αὐτῷ Ὅτι εἶπον σοί ὅτι εἶδον σέ ὑποκάτω ὑπό τῆς τήν συκῆς συκῆν πιστεύεις μείζω μείζων μείζονα τούτων μείζω Ὄψῃ Καί λέγει αὐτῷ Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν ἀπʼ ἄρτι ὄψεσθε τόν οὐρανόν ἀνεῳγότα καί τούς ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ ἀναβαίνοντας καί καταβαίνοντας ἐπί τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου Καί τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ γάμος ἐγένετο ἐγίνετο ἐν τῇ Κανά τῆς Γαλιλαίας καί ἦν ἡ μήτηρ τοῦ Ἰησοῦ ἐκεῖ ἐκλήθη Δέ καί ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖ καί οἱ μαθηταί αὐτοῦ εἰς τόν γάμον Καί ὑστερήσαντος οἴνου οἶνον οὐκ εἶχον ὅτι συνετελέσθη ελάσθη ὁ οἶνος τοῦ γάμου εἶτα λέγει ἡ μήτηρ τοῦ τῷ Ἰησοῦ πρός αὐτόν οἶνον Οἶνος Οὐκ ἐστίν ἔχουσιν Καί λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς Τί ἐμοί καί σοί σύ γύναι οὔπω ἥκει Ἡ ὥρα μού λέγει Ἡ μήτηρ αὐτοῦ τοῖς διακόνοις ὅ τὶ ὁ ἄν ἐάν λέγῃ ὑμῖν Ποιήσατε ἦσαν Δέ ἐκεῖ ὑδρίαι λίθιναι ὑδρίαι ἕξ κείμεναι κατά τόν καθαρισμόν τῶν Ἰουδαίων κείμεναι χωροῦσαι χωρῆσαι ἀνά μήτρας μετρητάς δύο ἤ τρεῖς καί Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Γεμίσατε τάς ὑδρίας ὕδατος Καί ἐγέμισαν αὐτάς ἕως ἄνω Καί λέγει αὐτοῖς Ἀντλήσατε νῦν καί φέρετε τῷ ἀρχιτρικλίνῳ οἱ Καί Δέ ἤνεγκαν ὡς Δέ ἐγεύσατο ὁ ἀρχιτρίκλινος τό ὕδωρ οἶνον γεγενημένον καί οὐκ ᾔδει πόθεν ἐστίν οἱ δέ διάκονοι ἦσαν ᾔδεισαν οἱ ἠντληκότες τό ὕδωρ φωνεῖ τόν νυμφίον ὁ ἀρχιτρίκλινος καί λέγει αὐτῷ Πᾶς ἄνθρωπος πρῶτον τόν καλόν οἶνον πρῶτον τίθησιν καί ὅταν μεθυσθῶσιν τότε τόν ἐλάσσω σύ δέ τετήρηκας τόν καλόν οἶνον ἕως ἄρτι Ταύτην πρώτην ἐποίησεν τήν ἀρχήν ἐποίησεν τῶν σημείων ὁ Ἰησοῦς ἐν Κανά τῆς τῇ Γαλιλαίας πρώτην καί ἐφανέρωσεν τήν δόξαν αὐτοῦ καί ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν σαυτὸν οἱ μαθηταί αὐτοῦ εἰς αὐτόν Μετά τοῦτο ταῦτα κατέβη εἰς Καφαρναούμ αὐτός καί οἱ μαθηταί αὐτοῦ καί ἡ μήτηρ αὐτοῦ καί οἱ ἀδελφοί αὐτοῦ καί οἱ μαθηταί αὐτοῦ καί ἐκεῖ ἔμειναν ἔμεινεν οὒ πολλάς ἡμέρας Καί ἐγγύς δέ ἦν τό Πάσχα τῶν Ἰουδαίων καί ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα ὁ Ἰησοῦς Ἰησοῦς Καί εὗρεν ἐν τῷ ἱερῷ τούς πωλοῦντας τάς βόας καί τά πρόβατα καί βόας καί περιστεράς καί τούς κολλυβιστὰς κερματιστάς καθημένους Καί ποιήσας ἐποίησεν ὡς φραγέλλιον ἐκ σχοινίων καί πάντας ἐξέβαλεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ καί τά καί τέ πρόβατα καί τούς βόας καί τῶν κολλυβιστῶν ἐξέχεεν τό τά κέρμα κέρματα καί τάς τραπέζας κατέστρεψεν ἀνέτρεψεν ἀνέστρεψεν Καί τοῖς πωλοῦσιν τάς περιστεράς πωλοῦσιν εἶπεν Ἄρατε ταῦτα ἐντεῦθεν καί μή ποιεῖτε τόν οἶκον τοῦ πατρός μού οἶκον οἴκου ἐμπορίου καί Ἐμνήσθησαν δέ οἱ μαθηταί αὐτοῦ ὅτι γεγραμμένον γεγραμμένος ἐστίν γεγραμμένον ὅτι Ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σοῦ καταφάγεται κατέφαγε μέ ἀπεκρίθησαν Οὖν οἱ Ἰουδαῖοι καί εἶπαν αὐτῷ Τί σημεῖον δεικνύεις ἡμῖν ὅτι ταῦτα ποιεῖς ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν αὐτοῖς Λύσατε τόν ναόν τοῦτον καί ἐν τρισίν ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν εἶπαν Οὖν οἱ Ἰουδαῖοι τεσσεράκοντα καί ἕξ ἔτεσιν οἰκοδομήθη ὁ ναός Οὗτος οἰκοδομήθη καί σύ σοί ἐν τρισίν ἡμέραις ἐγερεῖς αὐτόν ἐκεῖνος αὐτός Δέ ἔλεγεν περί τοῦ ναοῦ τοῦ σώματος αὐτοῦ ὅτε Οὖν ἀνέστη ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν ἐμνήσθησαν οἱ μαθηταί αὐτοῦ αὐτῷ ὅτι τοῦτο ἔλεγεν αὐτοῖς καί ἐπίστευσαν τῇ Γραφῇ καί τῷ λόγῳ ᾧ ὅν εἶπεν ὁ Ἰησοῦς ὡς Δέ ἦν ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐν τῷ Πάσχα ἐν τῇ ἑορτῇ πολλοί ἐπίστευσαν εἰς τό ὄνομα αὐτοῦ θεωροῦντες αὐτοῦ τά σημεῖα ἅ ἐποίει αὐτός Δέ ὁ Ἰησοῦς οὐκ ἐπίστευεν ἐπίστευσεν αὐτόν ἑαυτόν αὐτοῖς ἑαυτοῖς διά τό αὐτόν γινώσκειν πάντας Καί ὅτι οὒ χρείαν οὐκ εἶχεν ἵνα τὶς μαρτυρήσῃ περί τοῦ ἀνθρώπου αὐτός γάρ ἐγίνωσκεν τί ἦν ἐν τί ἦν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ ἦν Δέ ἄνθρωπος ἐκ τῶν Φαρισαίων Νικόδημος ὄνομα ὀνόματι αὐτῷ ἄρχων τῶν Ἰουδαίων οὗτος οὗτος ἦλθεν νυκτός πρός αὐτόν τόν Ἰησοῦν νυκτός καί εἶπεν αὐτῷ Ῥαββί οἴδαμεν ὅτι ἀπό Θεοῦ ἐλήλυθας διδάσκαλος καί οὐδείς γάρ δύναται ταῦτα τά σημεῖα ταῦτα δύναται ἅ ποιεῖν ἅ σύ ποιεῖς ἐάν μή ᾖ ὁ Θεός μετʼ αὐτοῦ ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν αὐτῷ Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν σοί ἐάν μή τὶς γεννηθῇ ἄνωθεν οὒ δύναται ἰδεῖν τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ λέγει πρός αὐτόν ὁ Νικόδημος Πῶς δύναται ἄνθρωπος γενηθῆναι γεννηθῆναι ἄνθρωπος γέρων ὤν γεννηθῆναι Μή δύναται εἰς τήν κοιλίαν τῆς μητρός αὐτοῦ δεύτερον εἰσελθεῖν καί γενηθῆναι γεννηθῆναι ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς Ἀμήν ἀμήν λέγω σοί ἐάν μή τὶς γεννηθῇ γενηθῇ ἐξ ὕδατος καί Πνεύματος γεννηθῇ οὒ δύναται εἰσελθεῖν ἰδεῖν εἰς τήν Βασιλείαν τοῦ τῶν Θεοῦ Οὐρανῶν Τό γέ γεγεννημένον γεγενημένον ἐκ τῆς σαρκός σάρξ ἐστίν καί τό γεγεννημένον ἐκ τοῦ Πνεύματος πνεῦμα ἐστίν Μή θαυμάσῃς ὅτι εἶπον σοί Διʼ Δεῖ ὑμᾶς γενηθῆναι γεννηθῆναι ἄνωθεν Τό πνεῦμα ὅπου θέλει πνεῖ καί τήν φωνήν αὐτοῦ ἀκούεις ἀλλʼ οὐκ οἶδας πόθεν ἔρχεται ἤ καί ποῦ ὑπάγει οὕτως ἐστίν πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ ὕδατος καί τοῦ Πνεύματος ἀπεκρίθη Νικόδημος καί εἶπεν αὐτῷ Πῶς δύναται ταῦτα γενέσθαι ἀπεκρίθη Ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν αὐτῷ Σύ εἶ ὁ διδάσκαλος τοῦ Ἰσραήλ καί ταῦτα οὒ γινώσκεις Ἀμήν ἀμήν λέγω σοί ὅτι ὅ οἴδαμεν λαλοῦμεν καί ὅ ἑωράκαμεν μαρτυροῦμεν καί τήν μαρτυρίαν ἡμῶν οὐδείς οὒ λαμβάνετε Εἰ τά ἐπίγεια εἶπον ἡμῖν ὑμῖν καί οὒ πιστεύετε πιστεύεται πῶς ἐάν εἴπω ὑμῖν τά ἐπουράνια πιστεύσετε πιστεύετε Καί οὐδείς ἐστίν ὅς ἀναβέβηκεν ἀνέβη εἰς τόν οὐρανόν εἰ μή ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ὁ ὤν ἐν τῷ οὐρανῷ Καί καθώς Μωϋσῆς ὕψωσεν τόν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ οὕτως ὁ δεῖ ὑψωθῆναι δεῖ διʼ τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων ἐπʼ ἐν εἰς αὐτῷ αὐτόν μή ἀπόληται ἀλλʼ ἔχῃ ζωήν ζωή αἰώνιον οὕτως Γάρ ἠγάπησεν ὁ Θεός τόν κόσμον ὥστε τόν Υἱόν αὐτοῦ τόν μονογενῆ μονογενής ἔδωκεν ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων ἐπʼ εἰς αὐτόν μή ἀπόληται ἀπολλύηται ἀλλʼ ἔχῃ ζωήν αἰώνιον οὒ Γάρ ἀπέστειλεν ὁ Θεός τόν Υἱόν αὐτοῦ εἰς τόν κόσμον ἀλλʼ ἵνα κρίνῃ τόν κόσμον ἀλλʼ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος διʼ αὐτοῦ Ὁ πιστεύων εἰς αὐτόν οὒ κρίνεται ὁ Δέ μή πιστεύων ἤδη κέκριται ὅτι μή πεπίστευκεν εἰς τό ὄνομα τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ αὕτη Δέ ἐστίν ἡ κρίσις ὅτι τό φῶς ἐλήλυθεν εἰς τόν κόσμον καί ἠγάπησαν μᾶλλον οἱ ἄνθρωποι ἠγάπησαν μᾶλλον τό σκότος μᾶλλον ἤ τό φῶς ἦν γάρ πονηρά αὐτῶν πονηρά τά ἔργα πᾶς Γάρ ὁ φαῦλα πράσσων μισεῖ τό φῶς καί οὐκ ἔρχεται πρός τό φῶς ἵνα μή ἐλεγχθῇ αὐτοῦ τά ἔργα αὐτοῦ ὅτι πονηρά ἐστίν ὁ Δέ ποιῶν τήν ἀλήθειαν ἔρχεται πρός τό φῶς ἵνα φανερωθῇ αὐτοῦ τά ἔργα ὅτι ἐν Θεῷ ἐστίν εἰσίν εἰργασμένα εἰργασμένον Μετά ταῦτα ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τήν Ἰουδαίαν γῆν καί οἱ μαθηταί αὐτοῦ εἰς τήν Ἰουδαίαν γῆν κἀκεῖ καί ἐκεῖ διέτριβεν μετʼ αὐτῶν καί ἐβάπτιζεν ἦν Δέ καί ὁ Ἰωάννης βαπτίζων ἐν Αἰνών ἐγγύς τοῦ Σαλήμ Σαλείμ ὅτι ὕδατα πολλά ἦν ἐκεῖ καί παρεγίνοντο καί ἐβαπτίζοντο οὔπω Γάρ ἦν βεβλημένος εἰς τήν φυλακήν ὁ Ἰωάννης ἐγένετο Οὖν Δέ ζήτησις συζήτησις ἐκ τῶν μαθητῶν τῶν Ἰωάννου μετά Ἰουδαίου Ἰουδαίων περί καθαρισμοῦ Καί ἦν ἦλθον πρός τόν Ἰωάννην καί εἶπαν αὐτῷ Ῥαββί ὅς ἦν μετά σοῦ πέραν τοῦ Ἰορδάνου ὡς ᾧ σύ μεμαρτύρηκας ἴδε ἰδού οὗτος βαπτίζει καί πάντες ἔρχονται πρός αὐτόν ἀπεκρίθη Ἰωάννης καί εἶπεν οὒ δύναται Ἄνθρωπος λαμβάνειν λαμβάνει λαβεῖν οὐδέν οὐδέ ἕν ἐάν ἄν μή ᾖ ἦν δεδομένον αὐτῷ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ Αὐτοί ὑμεῖς μοί μαρτυρεῖτε ὅτι εἶπον ἐγώ ὅτι οὐκ εἰμί Ἐγώ ὁ Χριστός ἀλλʼ ὅτι Ἀπεσταλμένος εἰμί ἔμπροσθεν ἐκείνου Ὁ ἔχων τήν τῇ νύμφην νυμφίος ἐστίν ὁ δέ φίλος τοῦ νυμφίου ὁ ἑστηκώς αὐτοῦ καί ἀκούων αὐτοῦ χαρᾷ χαίρει διά τήν φωνήν τοῦ νυμφίου αὕτη Οὖν ἡ χαρά ἡ ἐμή πεπλήρωται Ἐκεῖνον διαυξάνειν δεῖ αὐξάνειν ἐμέ δέ ἐλαττοῦσθαι Ὁ ἄνωθεν ἐρχόμενος ἐπάνω πάντων ἐστίν Ὁ δέ ὤν ἀπό ἐπί ἐκ τῆς γῆς ἐκ τῆς γῆς ἐστίν καί ἐκ τῆς γῆς λαλεῖ Ὁ ὤν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐρχόμενος ἐπάνω πάντων ἐστίν καί Ὅ ὅν ἑώρακεν καί ἤκουσεν τοῦτο μαρτυρεῖ καί τήν μαρτυρίαν αὐτοῦ οὐδείς λαμβάνει Ὁ λαβών αὐτοῦ τήν μαρτυρίαν οὗτος τοῦτο ἐσφράγισεν ὅτι ὁ Θεός ἀληθής ἐστίν ὅν Γάρ ἀπέστειλεν ὁ Θεός τά ῥήματα τοῦ Θεοῦ λαλεῖ οὒ γάρ ἐκ μέρους μέτρου δίδωσιν ὁ Θεός τό Πνεῦμα Ὁ Πατήρ ἀγαπᾷ τόν Υἱόν καί παντᾶ δέδωκεν ἔδωκεν ἐν τῇ χειρί αὐτοῦ ἵνα Ὁ πιστεύων εἰς τόν Υἱόν ἔχει ἔχῃ ζωήν αἰώνιον ὁ δέ ἀπειθῶν τῷ Υἱῷ οὐκ ἔχει ὄψεται ζωήν ἀλλʼ ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ μένει ἐπʼ αὐτόν μένει ὡς Οὖν ἔγνω ὁ Ἰησοῦς Κύριος ὅτι ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι ὅτι Ἰησοῦς πλείονας μαθητάς ποιεῖ καί βαπτίζει ἤ Ἰωάννης καίτοι καίτοιγε Ἰησοῦς αὐτός Ἰησοῦς οὐκ ἐβάπτιζεν ἀλλʼ οἱ μαθηταί αὐτοῦ ἀφῆκεν τήν Ἰουδαίαν γῆν καί ἀπῆλθεν πάλιν εἰς τήν Γαλιλαίαν ἔδει Δέ αὐτόν διέρχεσθαι διά τῆς Σαμαρείας ἔρχεται Οὖν εἰς πόλιν τῆς Σαμαρείας λεγομένην Συχάρ πλησίον τοῦ χωρίου ὅ οὗ ἔδωκεν Ἰακώβ τῷ Ἰωσήφ τῷ υἱῷ αὐτοῦ ἦν δέ ἐκεῖ πηγή τοῦ Ἰακώβ ὁ Οὖν Ἰησοῦς κεκοπιακώς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας ἐκαθέζετο ἐκαθίζετο οὕτως ἐπί τῇ πηγῇ γῆ Ὥρα δέ ἦν ὡς ὡσεί ἕκτη καί ἔρχεται Τὶς γυνή ἐκ τῆς Σαμαρείας ἀντλῆσαι ὕδωρ λέγει αὐτῇ Ὁ Ἰησοῦς Δός μοί πεῖν οἱ γάρ μαθηταί αὐτοῦ ἀπεληλύθεισαν εἰς τήν πόλιν ἵνα τροφάς ἀγοράσωσιν λέγει Οὖν αὐτῷ ἡ γυνή ἡ Σαμαρεῖτις Πῶς σύ Ἰουδαῖος ὤν πῶς πάρʼ ἐμοῦ πεῖν αἰτεῖς πεῖν οὔσης γυναικός οὔσης Σαμαρείτιδος οὔσης οὒ Γάρ συγχρῶνται Ἰουδαῖοι Ἰουδαίοις Σαμαρείταις ἀπεκρίθη Ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν αὐτῇ Εἰ ᾔδεις τήν δωρεάν τοῦ Θεοῦ καί τίς ἐστίν ὁ λέγων σοί Δός μοί πεῖν σύ ἄν ᾔτησας αὐτόν καί ἔδωκεν ἄν σοί ὕδωρ ζῶν λέγει αὐτῷ αὐτῇ Ἡ Ἐκείνη γυνή Κύριε οὐδέ οὔτε ἄντλημα ἔχεις καί τό φρέαρ ἐστίν βαθύ καί οὔτε ἄντλημα Θεοῦ πόθεν οὖν ἔχεις καί πόθεν ἐστίν τό ὕδωρ τό ζῶν μή Σύ μείζων μεῖζον εἶ τοῦ πατρός ἡμῶν Ἰακώβ ὅστις ὅς ἔδωκεν δέδωκεν ἡμῖν τό φρέαρ τό ζῶν καί αὐτός καί ἐξ αὐτοῦ ἔπιεν καί οἱ υἱοί αὐτοῦ καί τά θρέμματα αὐτοῦ ἀπεκρίθη Ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν αὐτῇ Πῶς Πᾶς ὁ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου διψήσει πάλιν ὅς ὁ δʼ ἄν δέ πίῃ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγώ δώσω αὐτῷ οὒ μή διψήσει διψήσῃ εἰς τόν αἰῶνα ἀλλά ἄλλο τό ὕδωρ ὅ ἐγώ δώσω αὐτῷ γενήσεται πηγή ἐν αὐτῷ πηγή ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωήν αἰώνιον λέγει πρός αὐτόν Ἡ γυνή Κύριε δός μοί τοῦτο τό ὕδωρ ἵνα μή διψῶ διψήσω μηδέ διέρχωμαι διέρχομαι ἔρχωμαι ἔρχομαι ὧδε ἐνθάδε ἀντλεῖν Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς Κάλει Ὕπαγε φώνησον σοῦ τόν ἄνδρα σοῦ καί ἐλθέ ἐνθάδε ἀπεκρίθη Ἡ γυνή καί εἶπεν λέγει αὐτῷ Ἄνδρα Οὐκ ἔχω ἄνδρα λέγει αὐτῇ Ὁ Ἰησοῦς καλῶς Εἶπας ὅτι ἄνδρα Οὐκ ἔχω ἔχεις πέντε γάρ ἄνδρας ἔσχες καί νῦν ὅν ἔχεις οὐκ ἐστίν σοῦ ἀνήρ τοῦτο ἀληθῶς ἀληθές εἴρηκας εἴπας λέγει αὐτῷ Ἡ γυνή Κύριε θεωρῶ ὅτι προφήτης εἶ σύ Οἱ πατέρες ἡμῶν ἐν τούτῳ τῷ ὄρει τούτῳ προσεκύνησαν καί ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἐν Ἱεροσολύμοις ἐστίν ὁ τόπος ὅπου δεῖ προσκυνεῖν δεῖ λέγει αὐτῇ Ὁ Ἰησοῦς γύναι Πίστευε Πίστευσον μοί γύναι ὅτι ἔρχεται ὥρα ὅτι ὅτε οὔτε ἐν τῷ κόσμῳ ὄρει τούτῳ τῷ ὄρει οὔτε ἐν Ἱεροσολύμοις προσκυνήσετε τῷ Πατρί Ὑμεῖς προσκυνεῖτε ὅ οὐκ οἴδατε ἡμεῖς προσκυνοῦμεν ὅ οἴδαμεν ὅτι ἡ σωτηρία ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἐστίν Ἀλλά ἔρχεται ὥρα καί νῦν ἐστίν ὅτε οἱ ἀληθινοί προσκυνηταί προσκυνήσουσιν τῷ Πατρί ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ καί γάρ ὁ Πατήρ τοιούτους ζητεῖ τούς προσκυνοῦντας αὐτόν αὐτῷ ἐν πνεύματι Πνεῦμα Ὁ Θεός ὅς καί τούς προσκυνοῦντας αὐτόν ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ ἀληθείας δεῖ προσκυνεῖν δεῖ λέγει αὐτῷ Ἡ γυνή Οἶδα Οἴδαμεν ὅτι Μεσσίας ἔρχεται ὁ λεγόμενος Χριστός ὅταν ἔλθῃ ἐκεῖνος ἀναγγελεῖ ἀναγγέλλει ἡμῖν ἅπαντα παντᾶ λέγει αὐτῇ Ὁ Ἰησοῦς Ἐγώ εἰμί ὁ λαλῶν σοί Καί ἐπί ἐν τούτῳ ἐπῆλθαν ἦλθον οἱ μαθηταί αὐτοῦ καί ἐθαύμαζον ἐθαύμασαν ὅτι μετά γυναικός ἐλάλει λαλεῖ οὐδείς μέντοι γέ εἶπεν εἰπεῖν αὐτῷ Τί ζητεῖς Ἤ Τί λαλεῖς μετʼ αὐτῆς ἀφῆκεν Οὖν ἡ γυνή τήν ὑδρίαν αὐτῆς ἑαυτῆς ἡ γυνή καί ἀπῆλθεν εἰς τήν πόλιν καί λέγει τοῖς ἀνθρώποις Δεῦτε ἴδετε ἄνθρωπον ὅς εἶπεν μοί παντᾶ ἅ ὅσα ἐποίησα μήτι ἐκεῖνος οὗτος ἐστίν ὁ Χριστός καί Ἐξῆλθον οὖν ἐκ τῆς πόλεως καί ἤρχοντο πρός αὐτόν καί Ἐν δέ τῷ μεταξύ ἠρώτων αὐτόν οἱ μαθηταί αὐτοῦ λέγοντες Ῥαββί φάγε ὁ Δέ εἶπεν αὐτοῖς Ἐγώ βρῶσιν ἔχω φαγεῖν ἥν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε ἔλεγον λέγουσιν Οὖν Δέ ἐν ἑαυτοῖς οἱ μαθηταί πρός ἀλλήλους Μή τὶς ἤνεγκεν αὐτῷ φαγεῖν λέγει αὐτοῖς Ὁ Ἰησοῦς Ἐμόν βρῶμα ἐστίν ἵνα ποιήσω ποιῶ τό θέλημα τοῦ πέμψαντος μέ καί τελειώσω αὐτοῦ τό ἔργον Οὐχ ὑμεῖς λέγετε ὅτι Ἔτι τετράμηνος τετράμηνον ἐστίν καί ὁ θερισμός ἔρχεται Ἰδού λέγω ὑμῖν ἐπάρατε ἀπάρατε τούς ὀφθαλμούς ὑμῶν καί θεάσασθε τάς χώρας ὅτι λευκαί εἰσίν πρός θερισμόν ἤδη καί Ὁ θερίζων μισθόν λαμβάνει καί συνάγει καρπόν εἰς ζῶν ζωήν αἰώνιον ἵνα καί ὁ σπείρων ὁμοῦ χαίρῃ χαίρων καί ὁ θερίζων ὁμοῦ χάρη ἐν Γάρ τούτῳ ἐστίν ὁ λόγος ἐστίν ὁ ἀληθινός ὅτι Ἄλλος ἐστίν ὁ σπείρων καί ἄλλος ὁ θερίζων Ἐγώ ἀπέστειλα ἀπέσταλκα ὑμᾶς θερίζειν ὅ οὐχ ὑμεῖς κεκοπιάκατε εκοπιάσατε ἄλλοι κεκοπιάκασιν εκοπίασαν καί ὑμεῖς εἰς τόν κόπον αὐτῶν εἰσεληλύθατε ἐκ Δέ τῆς πόλεως ἐκείνης πολλοί ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν τῶν Σαμαρειτῶν διά τόν λόγον τῆς γυναικός μαρτυρούσης ὅτι Εἶπεν μοί παντᾶ ἅ ὅσα ἐποίησα ὡς συνῆλθον Οὖν συνῆλθον ἦλθον πρός αὐτόν οἱ Σαμαρεῖται ἠρώτων αὐτόν μεῖναι πάρʼ πρός αὐτοῖς αὐτούς καί ἔμεινεν πάρʼ αὐτοῖς ἐκεῖ δύο ἡμέρας δύο Καί πολλῷ πλείους πλεῖον ἐπίστευσαν διά τόν λόγον αὐτοῦ τῇ καί τέ δέ γυναικί εἶπαν ἔλεγον τῇ γυναικί ὅτι οὐκέτι διά τήν σήν μαρτυρίαν λαλιάν σοῦ Πιστεύομεν αὐτοί αὐτοῦ γάρ ἀκηκόαμεν πάρʼ αὐτοῦ καί οἴδαμεν ὅτι ἀληθῶς οὗτος αὐτός ἐστίν ἀληθῶς ὁ Σωτήρ τοῦ κόσμου ὁ Χριστός μετά Δέ τάς δύο ἡμέρας ἐξῆλθεν ἐκεῖθεν καί ἀπῆλθεν εἰς τήν Γαλιλαίαν αὐτός Γάρ ὁ Ἰησοῦς ἐμαρτύρησεν ὅτι προφήτης ἐν τῇ ἰδίᾳ πατρίδι τιμήν οὐκ ἔχει Ὅτε ὡς Οὖν ἦλθεν εἰς τήν Γαλιλαίαν ἐξεδέξαντο ἐδέξαντο αὐτόν οἱ Γαλιλαῖοι παντᾶ ἑωρακότες παντᾶ ὅσα ἅ ἐποίησεν ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐν τῇ ἑορτῇ καί αὐτοί γάρ ἦλθον ἐληλύθεισαν εἰς ἐν τήν τῇ ἑορτήν ἑορτῇ ἦλθεν ἦλθαν Οὖν πάλιν ὁ Ἰησοῦς πάλιν εἰς ἐν τήν Κανὰν Κανά Κανά τῆς Γαλιλαίας ὅπου ἐποίησεν ἐποίησαν τό ὕδωρ οἶνον Καί ἦν δέ τὶς βασιλίσκος βασιλικός οὗ ὁ υἱός ἠσθένει ἐν Καφαρναούμ Οὗτος ἀκούσας ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἥκει ἧκεν ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς τήν Γαλιλαίαν ἀπῆλθεν ἦλθεν οὖν πρός αὐτόν καί ἠρώτα αὐτόν ἵνα καταβῇ καταβάς καί ἰάσηται αὐτοῦ τόν υἱόν ἤμελλεν γάρ ἀποθνῄσκειν εἶπεν Οὖν ὁ Ἰησοῦς πρός αὐτόν Ἐάν μή σημεῖα καί τέρατα εἰδῆτε ἴδητε οὒ μή πιστεύσητε λέγει πρός αὐτόν Ὁ βασιλίσκος βασιλικός Κύριε Καί κατάβηθι πρίν ἀποθανεῖν τό τόν παιδίον υἱόν παῖδα μού λέγει αὐτῷ Ὁ Ἰησοῦς Πορεύου ὁ υἱός σοῦ ζῇ καί ἐπίστευσεν Ὁ ἄνθρωπος τῷ λόγῳ ᾧ ὅν εἶπεν αὐτῷ ὁ τοῦ Ἰησοῦς Ἰησοῦ καί ἐπορεύετο ἤδη Δέ αὐτοῦ καταβαίνοντος ὑπήντησαν αὐτῷ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ ὑπήντησαν ἀπήντησαν αὐτῷ αὐτόν καί ἀπήγγειλαν ἤγγειλαν αὐτῷ λέγοντες ὅτι ὁ υἱός παῖς αὐτοῦ σοῦ ζῇ ἐπύθετο Οὖν πάρʼ αὐτῶν τήν ὥραν ἐκείνην πάρʼ αὐτῶν ἐν ᾗ κομψότερον ἔσχεν καί εἶπον Οὖν αὐτῷ ὅτι Ἐχθές ὥραν ἑβδόμην ἀφῆκεν αὐτόν αὐτήν ὁ πυρετός ἔγνω Οὖν ὁ πατήρ αὐτοῦ ὅτι ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ ἐν ᾗ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Ὁ υἱός σοῦ ζῇ καί ἐπίστευσεν αὐτός καί ἡ οἰκία αὐτοῦ ὅλη τοῦτο τοῦ Δέ πάλιν ἐποίησεν δεύτερον σημεῖον ἐποίησεν σημεῖον ὁ Ἰησοῦς ἐλθών ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς τήν Γαλιλαίαν Μετά ταῦτα ἦν ἡ ἑορτή τῶν Ἰουδαίων καί ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα ἐστίν Δέ ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐν ἐπί τῇ Προβατικῇ κολυμβήθρα ἡ τῇ τό ἐστίν λεγομένη λεγόμενον ἐπιλεγομένη Ἑβραϊστί Βηθσαϊδά Βηθεσδά πέντε στοάς ἔχουσα Ἐν ταύταις οὖν κατέκειτο κατέκειντο πλῆθος πολύ τῶν ἀσθενούντων τυφλών χωλῶν ξηρῶν παραλυτικῶν Ἐκδεχομένων ἐκδεχόμενοι τήν τοῦ ὕδατος κίνησιν Ἄγγελος γάρ Κυρίου κατά καιρόν ἐλούετο κατέβαινεν ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ καί ἐτάρασσε τό ὕδωρ ὁ οὖν πρῶτος ἐμβάς μετά τήν ταραχήν τοῦ ὕδατος ὑγιής ἐγίνετο οἵῳ ᾧ δήποτʼ οὖν κατείχετο νοσήματι ἦν Δέ τὶς ἐκεῖ ἄνθρωπος ἐκεῖ ἔτη τεσσεράκοντα τριάκοντα καί ὀκτώ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ τοῦτον ἰδών εἰδώς Ὁ Ἰησοῦς ἀνακείμενον κατακείμενον καί γνούς ὅτι πολύν ἤδη ἔχει χρόνον ἤδη ἔχει λέγει αὐτῷ Θέλεις ὑγιής γενέσθαι λέγει αὐτῷ Θέλεις ὑγιής γενέσθαι ἀπεκρίθη λέγει αὐτῷ Ὁ ἀσθενῶν Κύριε ἄνθρωπον ἄνθρωπος οὐκ ἔχω ἵνα ὅταν ταραχθῇ τό ὕδωρ ἐμβάλῃ βάλῃ βάλλῃ μέ εἰς τήν κολυμβήθραν ἐν ὅσῳ ᾧ δέ ἔρχομαι ἐγώ ἄλλος πρό πρός ἐμοῦ καταβαίνει λέγει αὐτῷ Ὁ Ἰησοῦς Ἔγειρε Ἐγεῖραι καί ἆρον τόν κράββατον σοῦ καί περιπάτει Καί εὐθέως ὑγιής ἐγένετο ὑγιής ὁ ἄνθρωπος καί ἠγέρθη ἐγερθείς καί ἦρεν τόν κράββατον ἑαυτοῦ αὐτοῦ καί περιεπάτει περιπατεῖ ἦν Δέ Σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἔλεγον Οὖν σοί οἱ Ἰουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ Σάββατον Ἐστίν καί οὐκ ἔξεστιν σοί ἆραι ἀρεῖν τόν κράββατον σοῦ ὁ ὅς δέ ἀπεκρίθη ἀπεκρίνατο αὐτοῖς Ὁ ποιήσας μέ ὑγιῆ ἐκεῖνος μοί εἶπεν Ἆρον ἀράν ἆραι τόν κράββατον σοῦ σοί καί περιπάτει περιπατεῖν Ἠρώτησαν οὖν αὐτόν Τίς ἐστίν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοί Ἆρον ἆραι τόν κράββατον σοῦ καί περιπάτει περιπατεῖν ὁ Δέ ἰαθείς ἀσθενῶν οὐκ ᾔδει τίς ἐστίν ἦν ὁ γάρ δέ Ἰησοῦς ἔνευσεν ἐξένευσεν ὄχλου ὄντος ἐν τῷ μέσῳ τόπῳ Μετά ταῦτα εὑρίσκει εὑρίσκοι αὐτόν ὁ Ἰησοῦς τόν τεθεραπευμένον ἐν τῷ ἱερῷ καί εἶπεν λέγει αὐτῷ Ἴδε ὑγιής γέγονας μηκέτι ἁμάρτανε ἵνα μή χεῖρον τὶ σοί τὶ γένηται καί ἀπῆλθεν δέ οὖν Ὁ ἄνθρωπος καί ἀπήγγειλεν ἀνήγγειλεν εἶπεν τοῖς Ἰουδαίοις Ἰουδαίους καί εἶπεν αὐτοῖς ὅτι Ἰησοῦς ἐστίν ὁ ποιήσας μέ αὐτόν ὑγιῆ Καί διά τό τοῦτο ἐδίωκον τόν Ἰησοῦν οἱ Ἰουδαῖοι τόν Ἰησοῦν καί ἐζήτουν αὐτόν ἀποκτεῖναι τό ὅτι ταῦτα ἐποίει ἐποίησεν ἐν τῷ Σαββάτῳ ὁ Δέ Ἰησοῦς ἀπεκρίνατο ἀπεκρίνετο ἀπεκρίθη αὐτοῖς Ὁ Πατήρ μού ἕως ἄρτι ἐργάζεται κἀγώ ἐργάζομαι διά τοῦτο Οὖν μᾶλλον ἐζήτουν αὐτόν ἀποκτεῖναι οἱ Ἰουδαῖοι ἐζήτουν αὐτόν ἀποκτεῖναι ὅτι οὒ μόνον ἔλυε τό Σάββατον ἀλλά καί Πατέρα ἴδιον ἔλεγεν τόν Ἰησοῦν Θεόν ἴσον ἑαυτόν ποιῶν τῷ Θεῷ ἀπεκρίνατο ἀπεκρίθη Οὖν ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν ἔλεγεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Ἁμῆ Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν οὒ δύναται ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου ποιεῖν τὶ ἀφʼ αὐτοῦ ἑαυτοῦ ποιεῖν οὐδέν οὐδέ ἕν ἐάν ἄν ἐᾷ μή τὶ βλέπῃ ποιοῦντα τόν Πατέρα ποιοῦντα ὁ ἅ γάρ ἐάν ἄν ἐκεῖνος ποιῇ ποιεῖ ποιήσῃ ταῦτα καί ὁ Υἱός ὁμοίως ποιεῖ ὁμοίως ὁ Γάρ Πατήρ ἀγαπᾷ φιλεῖ τόν Υἱόν καί παντᾶ δείκνυσιν αὐτῷ ἅ ἄν αὐτός ποιεῖ ποιῇ καί μείζονα τούτων ἔργα δείξει δείξῃ δείκνυσιν αὐτῷ ἔργα ἵνα ὑμεῖς θαυμάζητε θαυμάσητε θαυμάζετε ὥσπερ ὡς Γάρ ὁ Πατήρ τούς νεκρούς ἐγείρει τούς νεκρούς ὁ πατήρ καί ζῳοποιεῖ οὕτως καί ὁ Υἱός οὕς θέλει ζῳοποιεῖ οὐδέ οὒ Γάρ ὁ Πατήρ κρίνει οὐδένα ἀλλά τήν κρίσιν πασᾶν δέδωκεν ἔδωκεν τῷ Υἱῷ ἵνα πάντες τιμῶσι τόν Υἱόν καθώς τιμῶσι τόν Πατέρα Ὁ μή τιμῶν τόν Υἱόν οὒ τιμᾷ τόν Πατέρα τόν πέμψαντα αὐτόν Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τόν λόγον μού ἀκούων καί πιστεύων τῷ πέμψαντι μέ ἔχει ζωήν αἰώνιον καί εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται εἰς κρίσιν ἀλλά μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τήν ζωήν Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι ἔρχεται ὥρα καί νῦν ἐστίν ὅτε οἱ νεκροί ἀκούσονται ἀκούσωσιν ἀκούσουσιν τῆς φωνῆς τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καί οἱ ἀκούσαντες ζήσονται ζήσουσιν ὥσπερ ὡς Γάρ ὁ Πατήρ ὁ ζῶν ἔχει ζωήν ἔχει ἐν ἑαυτῷ οὕτως ἔδωκεν καί τῷ Υἱῷ ἔδωκεν ζωήν ἔδωκεν ἔχειν ἐν ἑαυτῷ καί ἐξουσίαν κρίσιν ἔδωκεν αὐτῷ καί κρίσιν ἐξουσίαν ποιεῖν ὅτι Υἱός Ἀνθρώπου ἐστίν Μή θαυμάζετε τοῦτο ὅτι ἔρχεται ὥρα ἐν ᾗ πάντες οἱ σοί ἐν τοῖς τῇ μνημείοις ἐρήμῳ ἀκούσονται ἀκούσαντες ἀκούσωσιν ἀκούσουσιν τῆς φωνῆς αὐτοῦ καί ἐξελεύσονται ἐκπορεύσονται ἐκπορεύσωνται οἱ τά ἀγαθά ποιήσαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς καί οἱ δέ τά φαῦλα πράξαντες πράσσοντες εἰς ἀνάστασιν κρίσεως οὒ δύναμαι δύνομαι Ἐγώ ποιεῖν ἐγώ ἀπʼ ἐμαυτοῦ ποιεῖν οὐδέν οὐδέ ἕν καθώς ἀκούω κρίνω καί ἡ κρίσις ἡ ἐμή δικαία ἐστίν ὅτι οὒ ζητῶ τό θέλημα τό ἐμόν ἀλλά ἄλλο τό θέλημα τοῦ πέμψαντος μέ πατρός Ἐάν ἐγώ μαρτυρῶ περί ἐμαυτοῦ ἡ μαρτυρία μού οὐκ ἐστίν ἀληθής Ἄλλος ἐστίν ὁ μαρτυρῶν περί ἐμοῦ καί οἶδα οἴδατε ὅτι ἀληθής ἐστίν ἡ μαρτυρία μού ἥν μαρτυρεῖ περί ἐμοῦ Ὑμεῖς ἀπεστάλκατε πρός Ἰωάννην καί μεμαρτύρηκεν τῇ ἀληθείᾳ ἐγώ Δέ οὒ παρά ἀνθρώπου ἀνθρώπων λαμβάνω τήν μαρτυρίαν λαμβάνω ἀλλά ταῦτα λέγω ἵνα ὑμεῖς σωθῆτε Ἐκεῖνος ἦν ὁ λύχνος ὁ καιόμενος καί φαίνων ὑμεῖς δέ ἠθελήσατε ἀγαλλιαθῆναι πρός ὥραν ἀγαλλιαθῆναι ἐν τῷ φωτί αὐτοῦ ἐγώ Δέ ἔχω τήν μαρτυρίαν μείζω μείζων μείζονα τοῦ Ἰωάννου τά γάρ ἔργα ἅ δέδωκεν ἔδωκεν καί μοί ὁ Πατήρ ἵνα τελειώσω αὐτά ταῦτα αὐτά τά ἔργα ἅ ἐγώ ποιῶ μαρτυρεῖ μαρτυροῦσιν περί ἐμοῦ ὅτι ὁ Πατήρ μέ ἀπέσταλκεν ἀπέστειλεν Καί ὁ πέμψας μέ Πατήρ ἐκεῖνος αὐτός μάρτυρι μεμαρτύρηκεν περί ἐμοῦ Οὔτε φωνήν αὐτοῦ ἀκηκόατε πώποτε πότε ἀκηκόατε οὔτε εἶδος αὐτοῦ ἑωράκατε Καί τόν λόγον αὐτοῦ οὐκ ἔχετε μένοντα ἐν ὑμῖν μένοντα ὅτι ὅν ἀπέστειλεν ἀπέσταλκεν ἐκεῖνος τούτῳ ὑμεῖς οὒ πιστεύετε Ἐραυνᾶτε τάς Γραφάς ὅτι ὑμεῖς δοκεῖτε ἔχειν ἐν αὐταῖς ζωήν αἰώνιον ἔχειν καί αὗται αἱ ἐκεῖναι εἰσίν ἁμαρτανοῦσαι αἱ μαρτυροῦσαι περί ἐμοῦ καί οὒ θέλετε ἐλθεῖν πρός μέ ἵνα ζωήν αἰώνιον ἔχητε δόξαν παρά ἀνθρώπων ἀνθρώπου Οὒ λαμβάνω ἀλλά ἔγνωκα ὑμᾶς ὅτι οὐκ ἔχετε τήν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔχετε ἔται ἐν ἑαυτοῖς Ἐγώ δέ ἐλήλυθα ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρός μού καί οὒ λαμβάνετε μέ ἐάν ἄλλος ἔλθῃ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ ἐκεῖνον λήμψεσθε Πῶς δύνασθε ὑμεῖς πιστεῦσαι πιστεύειν δόξαν παρά ἀλλήλων λαμβάνοντες καί τήν δόξαν τήν παρά τοῦ μόνου Θεοῦ οὒ ζητεῖτε ζητοῦντες Μή δοκεῖτε ὅτι ἐγώ κατηγορήσω ὑμῶν ὑμᾶς ὑμῖν πρός τόν Πατέρα Ἐστίν ὁ κατηγορῶν ὑμῶν πρός τόν Πατέρα Μωϋσῆς εἰς ὅν ὑμεῖς ἠλπίκατε εἰ Γάρ ἐπιστεύετε Μωϋσεῖ ἐπιστεύετε ἄν ἐμοί περί γάρ ἐμοῦ γάρ ἐκεῖνος ἔγραψεν γέγραφεν εἰ Δέ τοῖς ἐκείνου γράμμασιν οὒ πιστεύετε πιστεύεται πῶς τοῖς ἐμοῖς ῥήμασιν πιστεύσετε πιστεύσητε πιστεύετε Μετά ταῦτα ἀπῆλθεν ὁ Ἰησοῦς πέραν τῆς θαλάσσης τῆς Γαλιλαίας εἰς τά μέρη τῆς Τιβεριάδος καί ἠκολούθει Δέ αὐτῷ ὄχλος πολύς ὄχλος ὅτι ἐθεώρουν θεωροῦντες ἐθεώρων ἑώρων αὐτοῦ τά σημεῖα ἅ ἐποίει ἐπί περί τῶν ἀσθενούντων καί ἀπῆλθεν ἀνῆλθεν Δέ οὖν εἰς τό ὄρος ὁ Ἰησοῦς καί ἐκεῖ ἐκαθέζετο ἐκάθητο ἐκεῖ μετά τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἦν ἐγγύς Δέ ἐγγύς ἦν τό Πάσχα ἡ ἑορτή τῶν Ἰουδαίων ἐπάρας Οὖν ὁ Ἰησοῦς τούς ὀφθαλμούς ὁ Ἰησοῦς καί θεασάμενος ὅτι πολύς ὄχλος πολύς ἔρχεται πρός αὐτόν λέγει πρός τόν Φίλιππον Πόθεν ἀγοράσωμεν ἀγοράσομεν ἀγοράσωσιν ἄρτους ἵνα οὗτοι φάγωσιν οὗτοι τοῦτο Γάρ Δέ ἔλεγεν πειράζων αὐτόν αὐτός δέ γάρ ᾔδει τί ἔμελλεν ποιεῖν ἀπεκρίθη ἀποκρίνεται οὖν αὐτῷ Ὁ Φίλιππος Διακοσίων δηναρίων ἄρτοι οὐκ ἀρκοῦσιν αὐτοῖς ἄρτοι ἵνα ἕκαστος αὐτῶν βραχύ τὶ λάβῃ Λέγει αὐτῷ εἱς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ Ἀνδρέας ὁ ἀδελφός Σίμωνος Πέτρου ἐστίν παιδάριον ἕν Ὧδε ὁ ὅς ἔχει πέντε ἄρτους κριθίνους καί δύο ὀψάρια ἀλλά ταῦτα τί ἐστίν ταῦτα εἰς τοσούτους Εἶπεν οὖν δέ ὁ Ἰησοῦς Ποιήσατε τούς ἀνθρώπους ἀναπεσεῖν ἦν Δέ τόπος χόρτος πολύς χόρτος ἐν τῷ τόπῳ ἀνέπεσαν Οὖν οἱ ἄνθρωποι ἄνδρες τόν ἀριθμόν ὡσεί ὡς τρισχίλιοι πεντακισχίλιοι Ἔλαβεν οὖν δέ τούς πέντε ἄρτους ὁ Ἰησοῦς καί εὐχαριστήσας εὐχαρίστησεν καί ἔδωκεν διέδωκεν τοῖς μαθηταῖς οἱ δέ μαθηταί τοῖς ἀνακειμένοις ὁμοίως δέ καί ἐκ τῶν ὀψαρίων ὅσον ἤθελον ὡς Δέ ἐνεπλήσθησαν λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ Συναγάγετε τά περισσεύσαντα περισσεύοντα κλάσματα ἵνα μή τὶ ἀπόληται ἐξ αὐτῶν συνήγαγον Οὖν Δέ καί ἐγέμισαν ἐκ τῶν πέντε δώδεκα κοφίνους κλασμάτων ἐκ τῶν πέντε ἄρτων τῶν κριθίνων ἅ ἐπερίσσευσαν ἐπερίσσευσεν τοῖς βεβρωκόσιν οἱ Οὖν ἄνθρωποι οἱ ἰδόντες ὅ ἅ ἐποίησεν σημεῖον σημεῖα ὁ Ἰησοῦς ἔλεγον ὅτι Οὗτος ἐστίν ἀληθῶς ὁ προφήτης ὁ ἐρχόμενος εἰς τόν κόσμον ἐρχόμενος Ἰησοῦς Οὖν γνούς ὅτι μέλλουσιν ἔρχεσθαι καί ἁρπάζειν αὐτόν καί ἵνα ποιήσωσιν ἀναδεικνύναι αὐτόν βασιλέα ἀνεχώρησεν φεύγει πάλιν εἰς τό ὄρος αὐτός μόνος αὐτός κἀκεῖ προσηύχετο ὡς Δέ ὀψία ἐγένετο κατέβησαν οἱ μαθηταί αὐτοῦ ἐπί τήν θάλασσαν καί ἀναβάντες ἐμβάντες εἰς τό πλοῖον ἤρχοντο ἔρχονται εἰς τό πέραν τῆς θαλάσσης εἰς Καφαρναούμ κατέλαβεν Καί δέ αὐτούς ἡ σκοτία ἤδη ἐγεγόνει καί ἤδη οὔπω οὐκ ἐληλύθει ὁ Ἰησοῦς πρός αὐτούς ἐγεγόνει ἐληλύθει ὁ Ἰησοῦς ἡ Τέ Δέ θάλασσα ἀνέμου μεγάλου πνέοντος διηγείρετο ἐληλακότες Οὖν ᾧ ὡσεί ὡς σταδίους σταδία ὡσεί εἴκοσι πέντε ἤ τριάκοντα θεωροῦσιν τόν Ἰησοῦν περιπατοῦντα ἐπί τῆς τήν θαλάσσης θάλασσαν καί ἐγγύς τοῦ πλοίου γινόμενον καί ἐφοβήθησαν ὁ Καί Δέ λέγει αὐτοῖς Ἐγώ εἰμί μή φοβεῖσθε ἦλθον ἤθελον Οὖν λαβεῖν αὐτόν βαλεῖν λαβεῖν εἰς τό πλοῖον καί εὐθέως ἐγένετο τό πλοῖον ἐγένετο ἐγενήθη ἐπί τῆς τήν γῆς γῆν εἰς ἥν ὑπήντησεν ὑπῆγον τῇ Ἐπαύριον ὁ ὄχλος ὁ ἑστηκώς πέραν τῆς θαλάσσης εἶδον ἰδών εἶδεν ὅτι πλοιάριον ἄλλο οὐκ ἦν ἐκεῖ εἰ μή ἕν ἐκεῖνο εἰς ὅ ἐνέβησαν οἱ μαθηταί τοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ καί ὅτι ὅπου οὒ συνεισῆλθεν συνεληλύθει ὁ Ἰησοῦς αὐτοῖς τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὁ Ἰησοῦς εἰς τό πλοῖον πλοιάριον ἀλλά μόνον μόνοι οἱ μαθηταί αὐτοῦ ἀπῆλθον ἀλλά ἄλλων ἐπελθόντων δέ οὖν ἦλθεν τῶν πλοῖα πλοίων πλοιάρια πλοιαρίων ἐλθόντων ἐκ τῆς Τιβεριάδος ἐγγύς οὔσης τοῦ τόπου ὅπου καί ἔφαγον τόν ἄρτον εὐχαριστήσαντος τοῦ Κυρίου καί ὅτε Οὖν εἶδεν ἰδόντες ὁ ὄχλος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἐστίν ἦν ἐκεῖ ὁ Ἰησοῦς οὐδέ οἱ μαθηταί αὐτοῦ ἔλαβον ἐνέβησαν ἀνέβησαν καί αὐτοί ἑαυτοῖς εἰς τά τό πλοιάρια πλοῖα πλοῖον καί ἦλθον εἰς Καφαρναούμ ζητοῦντες τόν Ἰησοῦν Καί μή εὑρόντες αὐτόν πέραν τῆς θαλάσσης εἶπον αὐτῷ Ῥαββί πότε ὧδε ἦλθες ἐλήλυθας γέγονας ἀπεκρίθη αὐτοῖς Ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν ζητεῖτε μέ οὐχ ὅτι εἴδετε σημεῖα καί τέρατα ἀλλʼ ὅτι ἐφάγετε ἐκ τῶν ἄρτων καί ἐχορτάσθητε ἐργάζεσθε Μή τήν βρῶσιν μή τήν ἀπολλυμένην ἀλλά τήν βρῶσιν τήν μένουσαν εἰς ζωήν αἰώνιον ἥν ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου δίδωσιν ὑμῖν δώσει τοῦτον γάρ ὁ Πατήρ ἐσφράγισεν ὁ Θεός εἶπον Οὖν πρός αὐτόν αὐτῷ Τί ποιῶμεν ποιήσωμεν ποιοῦμεν ἐρώμεθα ἵνα ἐργαζώμεθα ποιήσωμεν τά ἔργα τοῦ Θεοῦ Ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν αὐτοῖς Τοῦτο ἐστίν τό τά ἔργον ἔργα τοῦ Θεοῦ ἵνα πιστεύσητε πιστεύητε εἰς ὅν ἀπέστειλεν ἀπέσταλκεν ἐκεῖνος εἶπον εἶπεν Οὖν αὐτῷ τί Οὖν σοί ποιεῖς σύ σημεῖον σύ ἵνα εἰδῶμεν ἴδωμεν καί πιστεύσωμεν σοί Τί ἐργάζῃ Οἱ πατέρες ἡμῶν τό μάννα ἔφαγον ἐν τῇ ἐρήμῳ καθώς ἐστίν γεγραμμένον ἐστίν Ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἔδωκεν δέδωκεν αὐτοῖς φαγεῖν εἶπεν Οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν οὒ Μωϋσῆς δέδωκεν ἔδωκεν ὑμῖν τόν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀλλʼ ὁ Πατήρ μού δίδωσιν ὑμῖν τόν ἄρτον τόν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τόν ἀληθινόν ὁ Γάρ ἄρτος ὁ τοῦ Θεοῦ ἐστίν ὁ καταβαίνων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καί ζωήν διδούς διδῷς ζωήν τῷ κόσμῳ εἶπον Οὖν πρός αὐτόν Κύριε πάντοτε κύριε δός ἡμῖν τόν ἄρτον τοῦτον εἶπεν Οὖν Δέ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Ἐγώ εἰμί ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς ὁ ἐρχόμενος πρός ἐμέ οὒ μή πεινάσῃ πεινάσει πώποτε καί ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ οὒ μή διψήσει διψήσῃ διψάσει πώποτε Ἀλλʼ εἶπον ὑμῖν ὅτι καί ἑωράκατε μή μέ καί οὒ πιστεύετε μοί Παν ὅ δίδωσιν μοί ὁ Πατήρ πρός ἐμέ ἥξει καί τόν ἐρχόμενον πρός μέ οὒ μή ἐκβάλω ἔξω ὅπου Ὅτι καταβέβηκα ἀπό ἐκ τοῦ οὐρανοῦ οὐχ ἵνα ποιῶ ποιήσω τό θέλημα τό ἐμόν ἀλλά τό θέλημα τοῦ πέμψαντος μέ πατρός τοῦτο Δέ ἐστίν τό θέλημα τοῦ πέμψαντος μέ πατρός ἵνα παν ὅ δέδωκεν ἔδωκεν μοί μή ἀπολέσω μηδέν ἐξ αὐτοῦ ἀλλά ἵνα ἀναστήσω αὐτό αὐτόν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τοῦτο τοῦτον Γάρ Δέ ἐστίν τό θέλημα τοῦ τοῦ Πατρός πέμψαντος μέ μού ἵνα πᾶς ὁ θεωρῶν τόν Υἱόν καί πιστεύων πίστεων εἰς αὐτόν ἔχῃ ἔχει ζωήν αἰώνιον καί ἀναστήσω αὐτόν ἐγώ ἐν τῇ ἦ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ Ἐγόγγυζον οὖν δέ οἱ Ἰουδαῖοι περί αὐτοῦ ὅτι εἶπεν Ἐγώ εἰμί ὁ ἄρτος ὁ καταβάς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ Καί ἐλέγων ἔλεγον ὅτι Οὐχ Οὐχί οὗτος ἐστίν Ἰησοῦς ὁ υἱός τοῦ Ἰωσήφ οὗ ἡμεῖς οἴδαμεν καί τόν πατέρα καί τήν μητέρα Πῶς νῦν οὖν οὗτος λέγει ἑαυτόν οὗτος ὅτι Ἐγώ ἐκ Ἀπό τοῦ οὐρανοῦ Καταβέβηκα καταβεβηκέναι Ἀπεκρίθη οὖν ὁ Ἰησοῦς αὐτοῖς καί εἶπεν αὐτοῖς Μή γογγύζετε μετʼ ἀλλήλων Οὐδείς δύναται ἐλθεῖν πρός μέ ἐάν μή ὁ Πατήρ μού ὁ πέμψας μέ ἑλκύσῃ αὐτόν πρός μέ κἀγώ καί ἐγώ ἀναστήσω αὐτόν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ Ἐστίν γεγραμμένον ἐν τοῖς προφήταις Καί ἔσονται πάντες διδακτοί τοῦ Θεοῦ Πᾶς οὖν ὁ ἀκούων ἀκούσας παρά τοῦ Πατρός καί μαθών τήν ἀλήθειαν ἔρχεται πρός μέ Οὐχ ὅτι τόν Πατέρα τὶς ἑώρακεν τὶς εἰ μή ὁ ὤν παρά τοῦ πατρός Θεοῦ αὐτός οὗτος ἑώρακεν τόν Θεόν Πατέρα Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ ἔχει ζωήν αἰώνιον Ἐγώ εἰμί ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς Οἱ πατέρες ὑμῶν ἔφαγον τόν ἄρτον τό μάννα ἐν τῇ ἐρήμῳ τό μάννα καί ἀπέθανον Οὗτος ἐστίν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καί καταβαίνων καταβαῖνον ἵνα τὶς φάγῃ ἐξ αὐτοῦ φάγῃ καί οὒ μή ἀποθάνῃ ἀποθνῄσκῃ Ἐγώ εἰμί ὁ ἄρτος ὁ ζῶν ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς ἐάν οὖν τὶς φάγῃ ἐκ τούτου τοῦ ἐμοῦ ἄρτου τούτου ζήσεται ζήσει εἰς τόν αἰῶνα καί Ὁ ἄρτος δέ ὅν ἐγώ δώσω ἡ σάρξ μού ἐστίν ἥν ἐγώ δώσω ὑπέρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς ἡ σάρξ μού ἐστίν ἐμάχοντο Οὖν πρός ἀλλήλους οἱ Ἰουδαῖοι πρός ἀλλήλους λέγοντες Πῶς οὖν δύναται ἡμῖν οὗτος ἡμῖν δοῦναι ἡμῖν τήν σάρκα δοῦναι αὐτοῦ φαγεῖν εἶπεν Οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν ἄν ἐάν μή λάβητε φάγητε τήν σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου καί πίητε πίετε αὐτοῦ τό αἷμα αὐτοῦ πίητε οὐκ ἔχετε ζωήν αἰώνιον ἐν ἑαυτοῖς τήν ζωήν Ὁ τρώγων αὐτοῦ μού τήν τό σάρκα καί πίνων αὐτοῦ μού τό αἷμα ἔχει ζωήν αἰώνιον κἀγώ καί ἐγώ ἀναστήσω αὐτόν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ ἡ Γάρ σάρξ μού ἀληθής ἀληθῶς ἐστίν βρῶσις καί τό αἷμα μού ἀληθής ἀληθῶς ἐστίν πόσις ποτόν ὁ τρώγων μού τήν σάρκα καί πίνων μού τό αἷμα ἔχει ζωήν αἰώνιον κἀγώ ἀναστήσω αὐτόν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ ἡ γάρ σάρξ μού ἀληθής ἐστίν βρῶσις καί τό αἷμα μού ἀληθής ἐστίν πόσις Ὁ τρώγων μού τήν σάρκα καί πίνων μού τό τά αἷμα ἐν ἐμοί μένει κἀγώ ἐν αὐτῷ καθώς ἐν ἐμοί ὁ πατήρ κἀγώ ἐν τῷ πατρί ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν ἐάν μή λάβητε τό σῶμα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ὡς τόν ἄρτον τῆς ζωῆς οὐκ ἔχετε ζωήν ἐν αὐτῷ Καθώς ἀπέστειλεν ἀπέσταλκεν μέ ὁ ζῶν Πατήρ κἀγώ ζῶ διά τόν Πατέρα μού καί ὁ τρώγων λαμβάνων μέ κἀκεῖνος ζήσεται ζῇ ζήσει διʼ ἐμέ Οὗτος ἐστίν ὁ ἄρτος ὁ ἐξ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς καταβαίνων οὒ καθώς ἔφαγον οἱ πατέρες ἔφαγον ὑμῶν τό μάννα καί ἀπέθανον ὁ τρώγων τοῦτον τόν ἄρτον τοῦτον ζήσεται ζήσει ζήσῃ εἰς τόν αἰῶνα ταῦτα Εἶπεν ἐν τῇ συναγωγῇ συνάγω διδάσκων ἐν Καφαρναούμ Σαββάτῳ πολλοί Οὖν ἀκούσαντες ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἀκούσαντες εἶπον σκληρός ἐστίν Οὗτος ὁ λόγος οὗτος τίς δύναται αὐτοῦ ἀκούειν εἰδώς ἰδών ὡς ἔγνω Δέ οὖν ἔγνω ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐν ἑαυτῷ ἑαυτοῖς ὅτι γογγύζουσιν περί τούτου οἱ μαθηταί αὐτοῦ καί εἶπεν αὐτοῖς Ἰησοῦς Τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει ἐάν Οὖν ἴδητε θεωρῆτε θεωρήσητε ἀναβαίνοντα τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου ἀναβαίνοντα οὗ ὅπου ἦν τό πρότερον Τό Πνεῦμα ἐστίν τό ζῳοποιοῦν ἡ σάρξ δέ οὐκ ὠφελεῖ οὐδέν Τά ῥήματα ῥῆμα ἅ ἐγώ λελάληκα λαλῶ ὑμῖν πνεῦμα ἐστίν καί ζωή ἐστίν Ἀλλʼ εἰσίν τινές ἐξ ὑμῶν εἰσίν τινές οἵ μή οὒ πιστεύουσιν πιστεύσουσι ᾔδει Γάρ ἀπʼ ἐξ ἀρχῆς ὁ Σωτήρ Ἰησοῦς τίνες εἰσίν οἱ μή πιστεύοντες καί τίς ἐστίν ἦν ὁ μέλλων παραδιδούς παραδώσων αὐτόν παραδιδόναι Καί ἔλεγεν Διά τοῦτο εἴρηκα ὑμῖν ὅτι οὐδείς δύναται ἐλθεῖν πρός μέ ἐάν μή ᾖ ἦν δεδομένον αὐτῷ ἐκ τοῦ Πατρός μού Ἐκ τούτου οὖν πολλοί ἀπῆλθον ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἀπῆλθον εἰς τά ὀπίσω καί οὐκέτι μετʼ αὐτοῦ περιεπάτουν εἶπεν Δέ Οὖν ὁ Ἰησοῦς τοῖς δώδεκα μή καί Ὑμεῖς θέλετε ὑπάγειν ἀπεκρίθη εἶπεν δέ οὖν αὐτῷ Σίμων Πέτρος Κύριε πρός τίνα ἀπελευσόμεθα ῥήματα ζωῆς αἰωνίου Ἔχεις Καί ἡμεῖς πεπιστεύκαμεν καί ἐγνώκαμεν σέ ὅτι σύ εἶ ὁ Χριστός ὁ Ἅγιος υἱός τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος ἀπεκρίθη αὐτοῖς Ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν λέγων αὐτοῖς Οὐχί Οὐκ ἐγώ ὑμᾶς τούς τοῦ δώδεκα ἐξελεξάμην δώδεκα καί εἱς ἐξ ὑμῶν εἱς διάβολος ἐστίν ἔλεγεν Δέ τόν Ἰούδαν Σίμωνος ἀπό Σκαριώθ Ἰσκαριώτου οὗτος γάρ καί ἔμελλεν ἔμελλον αὐτόν παραδιδόναι αὐτόν εἱς ὤν ἐκ τῶν δώδεκα Καί μετά ταῦτα περιεπάτει ὁ Ἰησοῦς μετά ταῦτα ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ οὒ γάρ ἤθελεν εἶχεν ἐξουσίαν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ περιπατεῖν ὅτι ἐζήτουν αὐτόν οἱ Ἰουδαῖοι ἀποκτεῖναι ἦν Δέ ἐγγύς ἡ ἑορτή τῶν Ἰουδαίων ἡ σκηνοπηγία καί εἶπον Οὖν πρός αὐτόν οἱ ἀδελφοί αὐτοῦ πρός αὐτόν Μετάβηθι ἐντεῦθεν καί ὕπαγε εἰς τήν Γαλιλαίαν Ἰουδαίαν ἵνα καί οἱ μαθηταί σοῦ θεωρήσωσι θεωρήσουσιν θεωροῦσιν σοῦ σοί τά ἔργα σοῦ ἅ ποιεῖς οὐδείς Γάρ τὶ ἐν κρυπτῷ τὶ ποιεῖ ποιῶν καί ζητεῖ αὐτός αὐτό ἐν παρρησίᾳ αὐτό εἶναι Εἰ ταῦτα ποιεῖς φανέρωσον σεαυτόν τῷ κόσμῳ οὐδέ οἶδε Γάρ οἱ ἀδελφοί αὐτοῦ ἐπίστευον ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν τότε λέγει Οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ὁ καιρός Ὁ ἐμός οὔπω οὐδέπω οὒ πάρεστιν ὁ δέ καιρός ὁ ὑμέτερος πάντοτε πάρεστιν ἐστίν ἑτοῖμος οὒ δύναται Ὁ κόσμος οὒ δύναται μισεῖν ὑμᾶς ἐμέ δέ μισεῖ ὅτι ἐγώ μαρτυρῶ μαρτύρον περί αὐτοῦ ὅτι τά ἔργα αὐτοῦ πονηρά ἐστίν Ὑμεῖς ἀνάβητε εἰς τήν ἑορτήν ταύτην ἐγώ οὔπω οὐκ ἀναβαίνω εἰς τήν ἑορτήν ταύτην ὅτι ὁ καιρός ὁ ἐμός καιρός οὐδέπω οὔπω πεπλήρωται καί ταῦτα Δέ εἰπών αὐτοῖς αὐτός ἔμεινεν ἐν εἰς τῇ τήν Γαλιλαίᾳ Γαλιλαίαν ὡς Δέ ἀνέβησαν οἱ ἀδελφοί αὐτοῦ εἰς τήν ἑορτήν τότε καί αὐτός ἀνέβη εἰς τήν ἑορτήν οὒ φανερῶς ἀλλʼ ὡς ἐν κρυπτῷ οἱ Οὖν Ἰουδαῖοι ἐζήτουν αὐτόν ἐν τῇ ἑορτῇ καί ἔλεγον Ποῦ ἐστίν ἐκεῖνος Καί γογγυσμός πολύς ἦν περί αὐτοῦ ἦν πολύς ἐν τοῖς τῷ ὄχλοις ὄχλῳ Οἱ μέν ἔλεγον ὅτι ἀγαθός Ἐστίν ἄλλοι δέ ἔλεγον Οὒ Οὐχί ἀλλά πλανᾷ ἀποπλανᾷ τόν ὄχλον Οὐδείς μέντοι παρρησίᾳ ἐλάλει ὑπέρ περί αὐτοῦ ἐλάλει διά τόν φόβον τῶν Ἰουδαίων ἤδη Δέ τῆς ἑορτῆς μεσούσης ἀνέβη ἀναβῇ ὁ Ἰησοῦς εἰς τό ἱερόν καί ἐδίδασκεν καί ἐθαύμαζον Οὖν οἱ Ἰουδαῖοι λέγοντες Πῶς οὗτος γράμματα οἶδεν μή μεμαθηκώς ἀπεκρίθη Οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν Ἡ ἐμή διδαχή οὐκ ἐστίν ἐμή ἀλλά τοῦ πέμψαντος μέ Ἐάν τὶς θέλῃ τό θέλημα αὐτοῦ ποιεῖν ποιῇ γνώσεται περί τῆς διδαχῆς πότερον ἐκ ἐν τοῦ Θεοῦ ἐστίν ἤ ἐγώ ἀπʼ ἐμαυτοῦ λαλῶ Ὁ ἀφʼ ἑαυτοῦ λαλῶν τήν δόξαν τήν ἰδίαν ζητεῖ καί ὁ δέ ζητῶν τήν δόξαν τοῦ πέμψαντος αὐτόν οὗτος ἀληθής ἐστίν καί ἀδικία ἐν αὐτῷ οὐκ ἐστίν Οὒ Μωϋσῆς δέδωκεν ἔδωκεν ὑμῖν τόν νόμον καί οὐδείς ἐξ ὑμῶν ποιεῖ πίει τόν νόμον Τί μέ ζητεῖτε ἀποκτεῖναι ἀπεκρίθη Ὁ ὄχλος καί εἶπεν δαιμόνιον Ἔχεις τίς σέ ζητεῖ ἀποκτεῖναι ἀπεκρίθη ἀπἐκρεῖ Ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν αὐτοῖς ἕν ἔργον Ἐποίησα καί ὑμεῖς πάντες θαυμάζετε Διά τοῦτο ὁ Μωϋσῆς δέδωκεν ἔδωκεν ὑμῖν Μωϋσῆς τήν περιτομήν οὐχ ὅτι ἐκ τοῦ Μωϋσέως ἐστίν ἀλλʼ ὅτι ἐκ τῶν πατέρων καί ἐν Σαββάτῳ περιτέμνετε ἄνθρωπον Εἰ οὖν περιτομήν λαμβάνει ὁ ἄνθρωπος ἐν Σαββάτῳ ἵνα μή λυθῇ ὁ νόμος ὁ Μωϋσέως πῶς ἐμοί χολᾶτε ὅτι ὅλον ἄνθρωπον ὅλον ὑγιῆ ἐποίησα ἐν Σαββάτῳ Μή κρίνετε κρῖνε κατʼ ὄψιν ἀλλά τήν δικαίαν κρίσιν κρίνετε κρίνατε ἔλεγον Οὖν τινές ἐκ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν οὐχ οὗτος Ἐστίν ὅν ζητοῦσιν ἀποκτεῖναι Καί ἴδε παρρησίᾳ λαλεῖ καί οὐδέν αὐτῷ λέγουσιν μήτι μήπω Μήποτε ἀληθῶς ἔγνωσαν οἱ ἀρχιερεῖς ἄρχοντες ἔγνωσαν ὅτι οὗτος ἐστίν ἀληθῶς ὁ Χριστός Ἀλλά τοῦτον οἴδαμεν πόθεν ἐστίν ὁ Χριστός Δέ Χριστός ὅταν ἔλθῃ μή πλείονα σημεῖα ποιήσει ἤ ὅταν ἔρχηται ἔρχεται οὐδείς γινώσκει αὐτόν πόθεν ἐστίν ἔκραξεν ἔκραζεν Οὖν Δέ ὁ Ἰησοῦς διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων ὁ Ἰησοῦς διδάσκων καί λέγων κἀμέ Καί ἐμέ Οἴδατε καί οἴδατε πόθεν εἰμί καί ἀπʼ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλήλυθα ἀλλʼ ἐστίν ἀληθής ἀληθινός ὁ πέμψας μέ ὅν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε Ἐγώ δέ οἶδα αὐτόν ὅτι πάρʼ αὐτοῦ αὐτῷ εἰμί κἀκεῖνος μέ ἀπέστειλεν ἀπέσταλκεν οἱ δέ ἐζήτουν Οὖν αὐτόν πιάσαι καί οὐδείς ἐπέβαλεν ἐπέβαλλεν ἔβαλεν ἐπʼ αὐτόν τήν τάς χεῖρα χεῖρας ὅτι οὐδέπω οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτοῦ πολλοί δέ δεῖ ἐπίστευσαν ἐκ Τοῦ οὖν ὄχλου δέ πολλοί ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν καί ἔλεγον ὅτι ὁ Χριστός Ὅταν ἔλθῃ μή μήτι πλείονα σημεῖα τούτων ποιήσει ὧν οὗτος ἐποίησεν ποιεῖ ἤκουσαν Δέ οἱ Φαρισαῖοι τοῦ ὄχλου γογγύζοντος ταῦτα περί αὐτοῦ ταῦτα καί ἀπέστειλαν τούς ὑπηρέτας οἱ ἀρχιερεῖς Φαρισαῖοι καί οἱ Φαρισαῖοι ἀρχιερεῖς ὑπηρέτας ἵνα πιάσωσιν αὐτόν εἶπεν Οὖν αὐτοῖς ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἔτι μικρόν χρόνον μικρόν μεθʼ ὑμῶν Εἰμί καί ὑπάγω πρός τόν πέμψαντα πέμψοντα μέ Ζητήσετε μέ καί οὐχ εὑρήσετε μέ καί ὅπου εἰμί ἐγώ ὑμεῖς οὒ δύνασθε ἐλθεῖν ἐκεῖ εἶπον Οὖν οἱ Ἰουδαῖοι πρός ἑαυτούς Ποῦ οὗτος μέλλει οὗτος πορεύεσθαι ὅτι ἡμεῖς οὐχ εὑρήσομεν αὐτόν μήτι Μή εἰς τήν διασποράν τῶν Ἑλλήνων μέλλει πορεύεσθαι καί διδάσκειν διδάσκει τούς Ἕλληνας Τίς τί ἐστίν οὗτος ὁ λόγος οὗτος ὅν ὅτι εἶπεν ὅτι Ζητήσετε μέ καί οὐχ εὑρήσετε μέ καί ὅπου εἰμί ἐγώ ὑμεῖς οὒ δύνασθε ἐλθεῖν ἐν Δέ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ τῆς μεγάλῃ μεγάλης τῇ ἐσχάτῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καί ἔκραξεν ἔκραζεν λέγων Ἐάν Εἰ τὶς διψᾷ ἐρχέσθω πρός μέ καί πινέτω Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ καθώς εἶπεν ἡ Γραφή Ποταμοί ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος τοῦτο Δέ εἶπεν ἔλεγεν περί τοῦ Πνεύματος οὗ ὁ ἔμελλον λαμβάνειν ἐλάμβανον οἱ πιστεύσαντες πιστεύοντες εἶ εἰς αὐτόν οὔπω γάρ ἦν τό Πνεῦμα ἅγιον ἐπʼ αὐτοῖς δεδομένον ὅτι ὁ Ἰησοῦς οὔπω οὐδέπω ἐδοξάσθη δεδοξάστο πολλοί οὖν Ἐκ τοῦ ὄχλου οὗ οἱ Οὖν ἀκούσαντες αὐτοῦ τῶν τόν λόγων λόγον τούτων αὐτοῦ ἔλεγον ὅτι Ἀληθῶς Οὗτος ἐστίν ἀληθῶς ὁ προφήτης Ἄλλοι δέ ἔλεγον ὅτι Οὗτος ἐστίν ὁ Χριστός οἱ ἄλλοι Δέ ἔλεγον μή Γάρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστός ἔρχεται Οὐχ οὐχί ἡ Γραφή εἶπεν λέγει ὅτι ἐκ τοῦ σπέρματος Δαυίδ καί ἀπό Βηθλέεμ τῆς κώμης ὅπου ἦν ὁ Δαυίδ ἔρχεται ὁ Χριστός ἔρχεται ὅπου ἦν Δαυίδ σχίσμα Οὖν ἐγένετο ἐν εἰς τῷ τόν ὄχλῳ ὄχλον ἐγένετο διʼ αὐτόν τινές Δέ ἔλεγον ἤθελον ἐξ αὐτῶν πιάσαι αὐτόν ἀλλʼ οὐδείς ἔβαλεν ἐπέβαλεν ἐπέβαλλεν ἐπʼ ἑαυτόν αὐτόν αὐτῷ τάς χεῖρας ἦλθον Οὖν οἱ ὑπηρέται πρός τούς ἀρχιερεῖς καί Φαρισαίους καί εἶπον λέγουσιν αὐτοῖς ἐκεῖνοι Διά τί οὐκ ἠγάγετε ἤγαγεν τέ αὐτόν ἀπεκρίθησαν Οἱ δέ αὐτοῖς οἱ ὑπηρέται ἀπεκρίθησαν οὐδέποτε ἐλάλησεν οὕτως ἐλάλησεν Ἄνθρωπος ἐλάλησεν ὡς οὗτος οὗτος λαλεῖ ὁ ἄνθρωπος ἀπεκρίθησαν Οὖν αὐτοῖς οἱ Φαρισαῖοι Μή καί ὑμεῖς πεπλάνησθε Μή τὶς ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν πιστεύει εἰς αὐτόν ἤ ἐκ τῶν Φαρισαίων Ἀλλά ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μή γινώσκων τόν νόμον ἐπάρατοι ἀπάρατοί ἐπικατάρατοί εἰσίν Λέγει εἶπεν δέ Νικόδημος πρός αὐτούς ὁ ἐλθών νυκτός πρός αὐτόν τό πρότερον εἱς ὤν ἐξ αὐτῶν ὁ ἐλθών πρός αὐτόν νυκτός τό πρῶτον Μή ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τόν ἄνθρωπον ἐάν μή ἀκούσῃ πρῶτον πάρʼ αὐτοῦ πρότερον καί ἐπιγνωσθῇ γνῷ τί ποιεῖ ἐποίησεν Ἀπεκρίθησαν καί εἶπαν αὐτῷ μή καί σύ σοί ἐκ τῆς Γαλιλαίας Εἶ Ἐραύνησον τάς γραφάς καί ἴδε τάς γραφάς ὅτι προφήτης ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ προφήτης οὐκ ἐγείρεται ἐγήγερται Καί ἐπορεύθη ἐπορεύθησαν ἕκαστος εἰς τόν οἶκον αὐτοῦ Ἰησοῦς Δέ ἐπορεύθη εἰς τό ὄρος τῶν Ἐλαιῶν Ὄρθρου δέ πάλιν παρεγένετο παραγίνεται εἰς τό ἱερόν καί πᾶς ὁ λαός ἤρχετο πρός αὐτόν καί καθίσας ἐδίδασκεν αὐτούς Ἄγουσιν δέ οἱ γραμματεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι πρός αὐτόν ἐπί ἁμαρτίᾳ γυναῖκα ἐν μοιχείᾳ καταληφθεῖσαν κατειλημμένην εἰλημμένην καί στήσαντες αὐτήν ἐν μέσῳ λέγουσιν αὐτῷ ἐκπειράζοντες πειράζοντες αὐτόν οἱ ἱερεῖς ἵνα ἔχωσιν κατηγορίαν αὐτοῦ Διδάσκαλε αὕτη ἡ γυνή κατειλήφθη κατείληπται ἐπʼ αὐτοφώρῳ μοιχευομένη Μωϋσῆς Ἐν δέ ἐν τῷ νόμῳ Μωϋσῆς ἡμῖν ἐνετείλατο ἐκέλευσεν τάς τοιαύτας λιθάζειν λιθοβολεῖσθαι σύ οὖν δέ νῦν τί λέγεις Τοῦτο δέ ἔλεγον πειράζοντες αὐτόν ἵνα ἔχωσιν κατηγορεῖν αὐτοῦ Ὁ δέ Ἰησοῦς κάτω κύψας τῷ δακτύλῳ κατέγραφεν ἔγραφεν εἰς τήν γῆν μή προσποιούμενος ὡς δέ ἐπέμενον ἐρωτῶντες αὐτόν ἀνακύψας ἀνέκυψεν καί εἶπεν πρός αὐτούς αὐτοῖς Ὁ ἀναμάρτητος ὑμῶν πρῶτον πρῶτος τόν λίθον ἐπʼ αὐτῇ αὐτήν τόν λίθον βαλέτω λίθον Καί πάλιν κατακύψας κάτω κύψας τῷ δακτύλῳ κατέγραφεν ἔγραφεν εἰς τήν γῆν ἕκαστος Οἱ δέ τῶν Ἰουδαίων ἀκούσαντες καί ὑπό τῆς συνειδήσεως ἐλεγχόμενοι ἐξήρχοντο ἐξήρχετο εἱς καθʼ εἱς ἀρξάμενοι ἀπό τῶν πρεσβυτέρων ὥστε πάντας ἐξελθεῖν ἕως τῶν ἐσχάτων καί κατελείφθη μόνος ὁ Ἰησοῦς καί ἡ γυνή ἐν μέσῳ οὖσα ἑστῶσα Ἀνακύψας δέ ὁ Ἰησοῦς καί μηδένα θεασάμενος πλήν τῆς γυναικός εἶπεν αὐτῇ Ἡ τῇ γυνή γυναικί ποῦ εἰσίν ἐκεῖνοι οἱ κατήγοροι σοῦ Οὐδείς σέ κατέκρινεν κἀκείνη Ἡ δέ εἶπεν αὐτῷ Οὐδείς Κύριε ὁ Εἶπεν δέ εἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς Οὐδέ ἐγώ σέ κρίνω κατακρίνω ὕπαγε πορεύου ἀπό τοῦ νῦν καί μηκέτι ἁμάρτανε πάλιν Οὖν αὐτοῖς ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς αὐτοῖς ἐλάλησεν καί λέγων εἶπεν Ἐγώ εἰμί τό φῶς εἰμί τοῦ κόσμου ὁ ἀκολουθῶν ἐμοί οὒ μή περιπατήσῃ περιπατήσει ἐν τῇ σκοτίᾳ ἀλλʼ ἕξει ἔχει τό φῶς τῆς ζωῆς εἶπον Οὖν αὐτῷ οἱ Φαρισαῖοι Σύ περί σεαυτοῦ μαρτυρεῖς ἡ μαρτυρία σοῦ οὐκ ἐστίν ἀληθής ἀπεκρίθη Ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Κἄν ἐγώ μαρτυρῶ περί ἐμαυτοῦ ἀληθής ἀληθινή μού ἐστίν ἡ μαρτυρία μού ἀληθής ἐστίν ὅτι οἶδα πόθεν ἦλθον καί ποῦ ὑπάγω ὑμεῖς Δέ οὐκ οἴδατε πόθεν ἔρχομαι ἤ καί ποῦ ὑπάγω Ὑμεῖς κατά τά τήν σάρκα κρίνετε ἐγώ δέ οὒ κρίνω οὐδένα κἄν Καί ἐάν κρίνω δέ ἐγώ ἡ κρίσις ἡ ἐμή ἀληθινή ἀληθής ἐστίν ὅτι μόνος ἐγώ οὐκ εἰμί ἀλλʼ ἐγώ καί ὁ πέμψας μέ Πατήρ καί ἐν Τῷ νόμῳ δέ τῷ ὑμετέρῳ γέγραπται γεγραμμένον ἐστίν ὅτι δύο ἀνθρώπων ἡ μαρτυρία ἀληθής ἐστίν ἀληθής Ἐγώ εἰμί ὁ μαρτυρῶν περί ἐμαυτοῦ καί μάρτυρι μαρτυρεῖ περί ἐμοῦ ὁ πέμψας μέ Πατήρ ἔλεγον Οὖν αὐτῷ Ποῦ ἐστίν ὁ πατήρ σοῦ ἀπεκρίθη Ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν αὐτοῖς οὔτε Οὐδέ ἐμέ Οἴδατε οὔτε οὐδέ τόν Πατέρα μού Εἰ ἐμέ ᾔδειτε καί τόν Πατέρα μού ἄν ᾔδειτε ἄν ταῦτα τά ῥήματα ῥητά Ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ γαζοφυλακίῳ διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ καί οὐδείς ἐπίασεν αὐτόν ὅτι οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτοῦ εἶπεν ἔλεγεν Οὖν πάλιν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Ἐγώ ὑπάγω καί ζητήσετε ζήσετε μέ καί ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ ἁμαρτίαν ὑμῶν ἀποθανεῖσθε ὅπου ἐγώ ὑπάγω ὑμεῖς οὒ δύνασθε ἐλθεῖν ἔλεγον Οὖν οἱ Ἰουδαῖοι Μήτι ἀποκτενεῖ αὐτόν ἑαυτόν ὅτι λέγει Ὅπου ἄν ἐγώ ὑπάγω ὑμεῖς οὒ δύνασθε ἐλθεῖν Καί εἶπεν ἔλεγεν οὖν αὐτοῖς Ὑμεῖς ἐκ τῶν κάτω ἐστέ ἐγώ δέ ἐκ τῶν ἄνω εἰμί ὑμεῖς ἐκ τούτου τοῦ κόσμου τούτου ἐστέ ἐγώ οὐκ εἰμί ἐκ τούτου τοῦ κόσμου τούτου εἶπον Οὖν ὑμῖν ὅτι ἀποθανεῖσθε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν ἐάν γάρ μή πιστεύσητε πιστεύητε μοί ὅτι ἐγώ εἰμί ἀποθανεῖσθε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν καί ἔλεγον εἶπον Οὖν αὐτῷ σύ Τίς εἶ καί εἶπεν οὖν αὐτοῖς Ὁ Ἰησοῦς εἶπον Ὑμῖν Τήν ἀρχήν ὅ τὶ καί ἐν λαλῶ ὑμῖν πολλά ἔχω ἔχων περί ὑμῶν εἰπεῖν λαλεῖν Καί κρίνειν ἀλλʼ ὁ πέμψας μέ πατήρ ἀληθής ἐστίν καί κἀγώ ἅ ἤκουσα πάρʼ αὐτοῦ αὐτῷ ταῦτα λαλῶ λέγω εἰς τόν κόσμον Οὐκ ἔγνωσαν ὅτι τόν Πατέρα αὐτοῖς αὐτοῦ ἔλεγεν λέγει τόν Θεόν εἶπεν Οὖν αὐτοῖς πάλιν ὁ Ἰησοῦς πάλιν ὅτι Ὅταν ὁ ὑψώσητε τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου τότε γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμί καί ἀπʼ ἐμαυτοῦ ποιῶ οὐδέν οὐδέ ἕν ἀλλά καθώς ἐδίδαξεν ἔδειξεν μέ μοί ὁ Πατήρ μού ταῦτα οὕτως λαλῶ Καί ὁ πέμψας μέ μετʼ ἐμοῦ ἐστίν οὐκ ἀφῆκεν μέ μόνον μετʼ ἐμοῦ ἐστίν ὁ πατήρ ὅτι ἐγώ τά ἀρεστά αὐτῷ ποιῶ πάντοτε ταῦτα αὐτοῦ Λαλοῦντος πολλοί ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν ἔλεγεν Οὖν ὁ Ἰησοῦς πρός τούς πεπιστευκότας αὐτῷ Ἰουδαίους Ἐάν ὑμεῖς μείνητε μένητε ἐν τῷ λόγῳ τῷ ἐμῷ λόγῳ ἀληθῶς μαθηταί μού ἐστέ Καί γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς Ἀπεκρίθησαν πρός αὐτόν αὐτῷ καί εἶπαν σπέρμα Ἀβραάμ Ἐσμέν καί οὒ οὐδενί δεδουλεύκαμεν οὐδενί πώποτε καί πῶς σύ σοί λέγεις ὅτι ἐλευθεροῖ Γενήσεσθε ἀπεκρίθη αὐτοῖς αὐτῷ Ὁ Ἰησοῦς Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ ποιῶν τήν ἁμαρτίαν δοῦλος ἐστίν τῆς ἁμαρτίας ὁ Δέ δοῦλος οὒ μένει ἐν εἰς τῇ τήν οἰκίᾳ οἰκίαν εἰς τόν αἰῶνα ὁ δέ Υἱός μένει εἰς τόν αἰῶνα ἐάν Οὖν ὁ Υἱός ὑμᾶς ἐλευθερώσῃ ἐλευθερώσει ἐλευθερώθη ἐλευθερῶ ὄντως ἐλευθεροῖ ἔσεσθε ἐστέ Οἶδα ὅτι σπέρμα Ἀβραάμ ἐστέ ἀλλά ζητεῖτε μέ ἀποκτεῖναι μέ ὅτι ὁ λόγος ὁ ἐμός οὒ χωρεῖ ἐν ὑμῖν ἅ ἐγώ ὅ ἅ ἑώρακα παρά ἀπό τῷ τοῦ Πατρί Πατρός μού ταῦτα Λαλῶ καί ὑμεῖς οὖν ἅ ὅ ἠκούσατε ἑωράκατε παρά τοῦ τῷ πατρός πατρί ὑμῶν ταῦτα ποιεῖτε λαλεῖτε Ἀπεκρίθησαν καί εἶπαν αὐτῷ Ὁ πατήρ ἡμῶν Ἀβραάμ ἐστίν λέγει εἶπεν ἀπεκρίθη οὖν αὐτοῖς Ὁ Ἰησοῦς Εἰ τέκνα τοῦ Ἀβραάμ ἦτε ἐστέ τά ἔργα τοῦ Ἀβραάμ ἐποιεῖτε ποιεῖτε ἄν νῦν Δέ ζητεῖτε μέ ἀποκτεῖναι ἄνθρωπον ὅς τήν ἀλήθειαν ὑμῖν λελάληκα λελάληκεν ὑμῖν ἥν ἤκουσα ἤκουσεν παρά τοῦ Θεοῦ τοῦτο Ἀβραάμ οὐκ ἐποίησεν Ὑμεῖς δέ ποιεῖτε τά ἔργα τοῦ πατρός ὑμῶν εἶπαν οὖν αὐτῷ Ἡμεῖς ἐκ πορνείας οὒ γεγεννήμεθα γεγενήμεθα ἐγεννήμεθα ἐγεννήθημεν ἕνα Πατέρα ἔχομεν τόν Θεόν εἶπεν οὖν αὐτοῖς Ὁ Ἰησοῦς Εἰ ὁ οὒ Θεός ὁ Πατήρ ἡμῶν ὑμῶν ἦν ἠγαπᾶτε ἄν ἐμέ ἐγώ γάρ ἐκ γάρ τοῦ Θεοῦ ἐξῆλθον ἐξελήλυθα καί ἥκω οὐδέ οὒ γάρ ἀπʼ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλήλυθα ἐξελήλυθα ἀλλʼ ἐκεῖνος μέ ἀπέστειλεν ἀπέσταλκεν διά Τί τήν ἀλήθειαν λαλιάν τήν ἐμήν οὒ γινώσκετε Ὅτι οὒ δύνασθε ἀκούειν τόν λόγον τόν ἐμόν Ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρός τοῦ διαβόλου ἐστέ καί τάς ἐπιθυμίας τοῦ πατρός ὑμῶν θέλετε ποιεῖν Ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπʼ ἀρχῆς καί ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐκ ἕστηκεν ἐστίν ὅτι ἀλήθεια οὐκ ἐστίν ἀλήθεια ἐν αὐτῷ Ὅταν λαλῇ τό ψεῦδος ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ ὅτι ψεύστης ἐστίν καί ὁ πατήρ αὐτοῦ ἐγώ Δέ ὅτι τήν ἀλήθειαν λέγω λαλῶ ὑμῖν οὒ πιστεύετε μοί ὑμεῖς Τίς ἐξ ὑμῶν ἐλέγχει ἐλέγξει μέ περί ἁμαρτίας Εἰ δέ ἀλήθειαν λέγω διά τί ὑμεῖς οὒ πιστεύετε μοί Ὁ ὤν ἐκ τοῦ Θεοῦ τά ῥήματα τοῦ Θεοῦ ἀκούει διά τοῦτο ὑμεῖς οὐκ ἀκούετε ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἐστέ ἀπεκρίθησαν οὖν Οἱ Ἰουδαῖοι καί εἶπαν αὐτῷ οὒ καλῶς λέγομεν Ἡμεῖς λέγομεν ἐλέγομεν ὅτι Σαμαρείτης εἶ σύ καί δαιμόνιον ἔχεις ἀπεκρίθη Ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν Ἐγώ δαιμόνιον οὐκ ἔχω ἀλλά τιμῶ μού τόν Πατέρα μού καί ὑμεῖς ἀτιμάζετε μέ ἐγώ Δέ οὒ ζητῶ τήν δόξαν μού ἐστίν ὁ ζητῶν καί κρίνων Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅς ἐάν ἄν τὶς τόν λόγον τόν ἐμόν λόγον τηρήσῃ τηρήσει θάνατον οὒ μή θεωρήσῃ θεωρήσει ἴδῃ εἰς τόν αἰῶνα εἶπον οὖν αὐτῷ Οἱ Ἰουδαῖοι Νῦν ἐγνώκαμεν ὅτι δαιμόνιον ἔχεις Ἀβραάμ ἀπέθανεν καί οἱ προφῆται καί σύ λέγεις ὅτι Ἐάν μού τὶς μού τόν λόγον μού τηρήσῃ τηρήσει θάνατον οὒ μή θεωρήσῃ γεύσηται γεύσεται θανάτου εἰς τόν αἰῶνα μή Σύ μείζων εἶ τοῦ πατρός ἡμῶν Ἀβραάμ ὅστις ὅτι ἀπέθανεν Καί οἱ προφῆται ἀπέθανον Τίνα σεαυτόν σύ ποιεῖς ἀπεκρίθη Ὁ Ἰησοῦς Ἐάν ἐγώ δοξάσω δοξάζω ἐμαυτόν ἡ δόξα μού οὐδέν ἐστίν ἐστίν ὁ Πατήρ μού ὁ δοξάζων μέ ὅν ὑμεῖς λέγετε ὅτι ὁ Θεός ἡμῶν ὑμῶν Ἐστίν καί οὐκ ἐγνώκατε αὐτόν ἐγώ δέ οἶδα αὐτόν κἄν καί ἐάν εἴπω ὑμῖν ὅτι οὐκ οἶδα αὐτόν ἔσομαι ὅμοιος ἔσομαι ὑμῶν ὑμῖν ὅμοιος ψεύστης Ἀλλʼ οἶδα αὐτόν καί τόν λόγον αὐτοῦ τηρῶ Ἀβραάμ ὁ πατήρ ὑμῶν ἠγαλλιάσατο ἵνα ἴδῃ τήν ἡμέραν τήν ἐμήν καί εἶδεν ἴδῃ καί ἐχάρη εἶπον Οὖν οἱ Ἰουδαῖοι πρός αὐτόν πεντήκοντα ἔτη Οὐδέπω οὔπω ἔχεις καί Ἀβραάμ ἑώρακας ἑόρακεν σέ εἶπεν Οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν πρίν Ἀβραάμ γενέσθαι ἐγώ εἰμί τότε ἦραν Οὖν λίθους ἵνα βάλωσιν ἐπʼ αὐτόν Ἰησοῦς Δέ ἐκρύβη καί ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ καί διελθών διά μέσου αὐτῶν ἐπορεύετο καί παρῆγεν οὕτως Καί παράγων εἶδεν ἄνθρωπον τυφλόν ἐκ γενετῆς καθήμενον Καί ἠρώτησαν αὐτόν οἱ μαθηταί αὐτοῦ λέγοντες Ῥαββί τίς ἥμαρτεν οὗτος ἤ οἱ οἷοι γονεῖς αὐτοῦ ἵνα τυφλός γεννηθῇ γενηθῇ ἀπεκρίθη Ὁ Ἰησοῦς Οὔτε οὗτος ἥμαρτεν οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ ἀλλʼ ἵνα φανερωθῇ τά ἔργα τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ ἐμέ ἡμάς Δεῖ ἡμάς ἐργάζεσθαι διεργάζεσθαι τά ἔργα τοῦ πέμψαντος μέ ἡμάς ἕως ὡς ἡμέρα ἐστίν ἔρχεται νύξ ὅτε οὐδείς δύναται δυνήσεται ἐργάζεσθαι Ὅταν ὦ ἐν τῷ κόσμῳ ὦ φῶς εἰμί τοῦ κόσμου ταῦτα Εἰπών ἔπτυσεν χαμαί καί ἐποίησεν πηλόν ἐκ τοῦ πτύσματος καί ἐπέχρισεν ἐπέθηκεν αὐτοῦ αὐτῷ αὐτόν τόν πηλόν ἐπί τούς ὀφθαλμούς αὐτοῦ τοῦ τυφλοῦ Καί εἶπεν αὐτῷ Ὕπαγε νίψαι εἰς τήν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ καί νίψαι ὅ ἑρμηνεύεται μεθερμηνεύεται Ἀπεσταλμένος ἀπῆλθεν Οὖν καί ἐνίψατο καί ἦλθεν βλέπων οἱ Οὖν γείτονες αὐτοῦ καί οἱ θεωροῦντες αὐτόν τό πρότερον ὅτι προσαίτης τυφλός ἦν ἔλεγον οὐχ οὗτος Ἐστίν ὁ καθήμενος καί προσαιτῶν Ἄλλοι ἔλεγον ὅτι Οὗτος ἐστίν ἄλλοι ἕτεροι δέ ἔλεγον Οὐχί ἀλλά ὅτι ὅμοιος αὐτῷ ἐστίν Ἐκεῖνος δέ ἔλεγεν ὅτι Ἐγώ εἰμί ἔλεγον εἶπαν Οὖν οἱ Ἰουδαῖος αὐτῷ Πῶς οὖν σοῦ ἠνεῴχθησαν σοῦ οἱ ὀφθαλμοί ἀπεκρίθη Ἐκεῖνος καί εἶπεν Ὁ Ἄνθρωπος ὁ λεγόμενος Ἰησοῦς πηλόν ἐποίησεν καί ἐπέχρισεν μού τούς ὀφθαλμούς καί εἶπεν μοί ὅτι Ὕπαγε εἰς τήν κολυμβήθραν τόν τοῦ Σιλωάμ Σιλωάμ καί νίψαι Ἀπελθών ἀπελθόν οὖν δέ καί νιψάμενος ἐνιψάμην καί ἦλθον βλέπων ἀνέβλεψα Καί εἶπαν οὖν αὐτῷ Ποῦ ἐστίν ἐκεῖνος Λέγει αὐτοῖς Οὐκ οἶδα Καί Ἄγουσιν αὐτόν πρός τούς Φαρισαίους τόν ποτέ τυφλόν ἦν Δέ Σάββατον ἐν ᾗ τῇ ἡμέρᾳ ὅτε τόν πηλόν ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς καί ἀνέῳξεν αὐτοῦ τούς ὀφθαλμούς πάλιν Οὖν ἠρώτων ἐπηρώτων αὐτόν καί οἱ Φαρισαῖοι πῶς ἀνέβλεψεν ὁ Δέ εἶπεν καί αὐτοῖς πηλόν μού Ἐπέθηκεν μού μοί ἐπί τούς ὀφθαλμούς μού καί ἐνιψάμην καί βλέπω ἔλεγον Οὖν ἐκ τῶν Φαρισαίων τινές Οὗτος ὁ ἄνθρωπος οὐκ ἐστίν οὗτος παρά τοῦ Θεοῦ ὁ ἄνθρωπος ὅτι τό Σάββατον οὒ τηρεῖ Ἄλλοι δέ ἔλεγον Πῶς δύναται ἄνθρωπος ἁμαρτωλός τοιαῦτα σημεῖα τοιαῦτα ποιεῖν Καί σχίσμα ἦν ἐν αὐτοῖς λέγουσιν ἔλεγον Οὖν τῷ πότε τυφλῷ πάλιν οὖν σύ Τί σύ λέγεις περί αὐτοῦ σεαυτοῦ ἑαυτοῦ ὅτι ἠνέῳξεν σοῦ τούς ὀφθαλμούς ὁ Δέ εἶπεν ὅτι προφήτης Ἐστίν οὐκ ἐπίστευσαν Οὖν οἱ Ἰουδαῖοι περί αὐτοῦ ὅτι τυφλός ἦν τυφλός καί ἀνέβλεψεν ἕως ὅτου οὗ ἐφώνησαν ὁ φωνῆσαν τούς γονεῖς αὐτοῦ τοῦ ἀναβλέψαντος Καί ἐπηρώτησαν ἠρώτησαν αὐτούς λέγοντες Εἰ Οὗτος ἐστίν οὗτος ὁ υἱός ἡμῶν ὑμῶν ὅν ὑμεῖς λέγετε ὅτι τυφλός ἐγεννήθη ἐγενήθη θῇ πῶς Οὖν ἄρτι βλέπει ἄρτι ἀπεκρίθησαν Οὖν Δέ αὐτοῖς οἱ γονεῖς αὐτοῦ καί εἶπαν Οἴδαμεν ὅτι οὗτος ἐστίν ὁ υἱός ἡμῶν καί ὅτι τυφλός ἐγενήθη ἐγεννήθη πῶς Δέ νῦν βλέπει οὐκ οἴδαμεν ἤ τίς ἤνοιξεν αὐτοῦ ἤνοιξε τούς ὀφθαλμούς ἡμεῖς οὐκ οἴδαμεν αὐτόν ἐπερωτήσατε ἐρωτήσατε αὐτός ἡλικίαν ἔχει αὐτόν ἐρωτήσατε αὐτός περί αὐτοῦ ἑαυτοῦ λαλήσει ταῦτα εἶπον Οἱ Γονεῖς αὐτοῦ ὅτι ἐφοβοῦντο τούς Ἰουδαίους ἤδη γάρ συνετέθειντο συνέθεντο οἱ Ἰουδαῖοι ἵνα ἄν ἐάν τὶς αὐτόν ὁμολογήσῃ αὐτόν Χριστόν εἶναι ἀποσυνάγωγος γένηται Διά τοῦτο οἱ γονεῖς αὐτοῦ εἶπαν ὅτι ἡλικίαν Ἔχει καί αὐτόν ἐπερωτήσατε ἐρωτήσατε ἐρωτᾶτε ἐφώνησαν Οὖν τόν αὐτόν ἄνθρωπον ἐκ δευτέρου τόν ἄνθρωπον ὅς ἦν τυφλός καί εἶπαν αὐτῷ Δός δόξαν τῷ Θεῷ ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος ὁ οὗτος ἁμαρτωλός ἐστίν ἀπεκρίθη Οὖν ἐκεῖνος καί εἶπεν Εἰ ἁμαρτωλός ἐστίν οὐκ οἶδα Ἕν δέ οἶδα ὅτι τυφλός ὤν ἤμην καί ἄρτι βλέπω εἶπον Οὖν Δέ αὐτῷ πάλιν Τί ἐποίησεν ἐποίησαν σοί καί Πῶς ἤνοιξεν σοῦ τούς ὀφθαλμούς ὀφθαλμοῦ ὁ δέ εἶπεν Ἀπεκρίθη αὐτοῖς Εἶπον ὑμῖν ἤδη καί οὐκ ἠκούσατε Τί οὖν πάλιν θέλετε πάλιν ἀκούειν ἀκοῦσαι μή καί Ὑμεῖς θέλετε αὐτοῦ μαθηταί αὐτοῦ γενέσθαι οἱ Καί δέ ἐλοιδόρησαν οὖν αὐτόν καί εἶπαν Σύ εἶ μαθητής εἶ ἐκείνου εἶ ἡμεῖς γάρ δέ τοῦ Μωϋσέως ἐσμέν μαθηταί Ἡμεῖς δέ οἴδαμεν ὅτι Μωϋσεῖ λελάληκεν ἐλάλησεν ὁ Θεός καί ὅτι Θεός ἁμαρτωλῶν οὐκ ἀκούει τοῦτον δέ οὐκ οἴδαμεν πόθεν ἐστίν ἀπεκρίθη Δέ ὁ ἄνθρωπος καί εἶπεν ὁ ἄνθρωπος αὐτοῖς ἐν τούτῳ Οὖν γάρ τούτῳ τό θαυμαστόν ἐστίν ὅτι ὑμεῖς οὐκ οἴδατε πόθεν ἐστίν καί ἤνοιξεν μού τούς ὀφθαλμούς Οἴδαμεν δέ ὅτι ἁμαρτωλῶν ὁ Θεός ἁμαρτωλῶν οὐκ ἀκούει ἀλλʼ ἐάν τὶς Θεοσεβής ᾖ ἦν καί τό θέλημα αὐτοῦ ποιῇ τούτου ἀκούει Ἐκ τοῦ αἰῶνος οὐκ ἠκούσθη ὅτι ἤνοιξεν τὶς ὀφθαλμούς ὀφθαλμοῦ τυφλοῦ γεγεννημένου γεγενημένου Εἰ μή ἦν οὗτος παρά Θεοῦ ἦν ὁ ἄνθρωπος οὐκ ἠδύνατο ποιεῖν οὐδέν Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ καί εἶπαν αὐτῷ ἐν ἁμαρτίαις ἁμαρτίᾳ Σύ ἐγεννήθης ἐγενήθης ὁ λόγος ὅλος καί σύ διδάσκεις ἡμάς Καί ἐξέβαλον αὐτόν ἔξω Καί ἤκουσεν δέ Ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐξέβαλον αὐτόν ἔξω καί εὑρών εὗρεν αὐτόν καί εἶπεν αὐτῷ Σύ πιστεύεις εἰς τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου Θεοῦ ἀπεκρίθη Ἐκεῖνος καί εἶπεν Κύριε Καί τίς ἐστίν ἔφη Κύριε ἵνα πιστεύσω εἰς αὐτόν ἀπεκρίθη ἔφη Εἶπεν δέ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Καί ἑόρακας αὐτόν καί ὁ λαλῶν μετά σοῦ λαλῶν ἐκεῖνος αὐτός ἐστίν ὁ Δέ ἔφη Πιστεύω Κύριε καί προσεκύνησεν αὐτῷ αὐτόν Καί εἶπεν ὁ Ἰησοῦς Ἐγώ εἰς κρίμα ἐγώ ἦλθον εἰς τόν κόσμον τοῦτον ἦλθον ἐλήλυθα ἵνα οἱ μή βλέποντες βλέπωσιν καί οἱ μή βλέποντες τυφλοί γένωνται καί ἤκουσαν δέ ἐκ Τῶν Φαρισαίων ταῦτα οἱ ὄντες μετʼ αὐτοῦ ὄντες καί εἶπον αὐτῷ μή Καί ὑμεῖς ἡμεῖς τυφλοί ἐσμέν εἶπεν οὖν αὐτοῖς Ὁ Ἰησοῦς αὐτοῖς Εἰ τυφλοί ἦτε οὐκ ἄν εἴχετε ἁμαρτίαν νῦν δέ λέγετε λέγεται ὅτι Βλέπομεν καί ἡ αἱ ἅ οὖν ἁμαρτία ἁμαρτίαι ἅ ὑμῶν μένει μένουσιν Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν λέγω ὁ μή εἰσερχόμενος διά τῆς θύρας εἰς τήν αὐλήν τῶν προβάτων ἀλλά ἀναβαίνων ἀλλαχόθεν ἀναβαίνων ἐκεῖνος κλέπτης ἐστίν καί λῃστής ὁ Δέ ἐρχόμενος εἰσερχόμενος διά τῆς θύρας ἐκεῖνος αὐτός ποιμήν ἐστίν ὁ ποιμήν τῶν προβάτων Τούτῳ ὁ θυρωρός ἀνοίγει καί τά πρόβατα τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούει καί τά ἰδία προβάτια πρόβατα τά ἰδία φωνεῖ καλεῖ κατʼ ὄνομα καί ἐξάγει αὐτά καί Ὅταν τά ἰδία παντᾶ πρόβατα ἐκβάλῃ παντᾶ ἔμπροσθεν αὐτῶν πορεύεται καί τά πρόβατα αὐτῷ ἀκολουθεῖ ὅτι οἴδασιν αὐτοῦ τήν φωνήν αὐτοῦ ἀλλοτρίῳ Δέ οὒ μή ἀκολουθήσωσιν ἀκολουθήσουσιν ἀλλά φεύξονται ἀπʼ αὐτοῦ ὅτι οὐκ οἴδασι τῶν ἀλλοτρίων τήν φωνήν τῶν ἀλλοτρίων ταύτην τήν παροιμίαν εἶπεν αὐτοῖς Ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖνοι δέ καί οὐκ ἔγνωσαν ἔγνων τινα τί ἦν ἅ ἐλάλει αὐτοῖς εἶπεν Οὖν πάλιν αὐτοῖς πάλιν ὁ Ἰησοῦς Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν λέγω ὅτι ἐγώ εἰμί ἡ ὁ θύρα ποιμήν τῶν προβάτων Πάντες ὅσοι ἦλθον πρό ἐμοῦ ἦλθον κλέπται εἰσίν καί λῃσταί ἀλλʼ οὐκ ἤκουσαν ἤκουσεν αὐτῶν αὐτοί τά πρόβατα Ἐγώ ἦ εἰμί ἡ θύρα διʼ ἐμοῦ ἄν ἐάν τὶς εἰσέλθῃ σωθήσεται καί εἰσελεύσεται καί ἐξελεύσεται καί νομήν εὑρήσει Ὁ δέ κλέπτης οὐκ ἔρχεται εἰ τὶ ἵνʼ μή ἵνα κλέψῃ καί θύσῃ καί ἀπολέσῃ Ἐγώ δέ ἦλθον ἵνα ζωήν αἰώνιον ἔχωσιν καί περισσότερον περισσόν ἔχωσιν Ἐγώ εἰμί ὁ καλός ποιμήν ὁ καλός Ὁ ποιμήν ὁ καλός τήν ψυχήν αὐτοῦ δίδωσιν τίθησιν ὑπέρ τῶν προβάτων Ὁ δέ μισθωτός δέ καί οὐκ ὤν ποιμήν οὗ οὐκ εἰσίν ἐστίν ἰδία τά πρόβατα τά ἰδία θεωρεῖ τόν λύκον Λυδόν ἐρχόμενον καί ἀφίησιν τά πρόβατα καί φεύγει καί ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτά καί σκορπίζει τά πρόβατα ὁ δέ μισθωτός φεύγει ὅτι μισθωτός μισθός ἐστίν καί οὒ μέλει αὐτῷ αὐτῶν περί τῶν προβάτων Ἐγώ εἰμί ὁ ποιμήν ὁ καλός ποιμήν καί γινώσκω τά ἐμά καί γινώσκουσι γινώσκομαι γίνωσιν γινώσκει μέ ὑπό τά τῶν ἐμά ἐμῶν καί Καθώς γινώσκει μέ ὁ Πατήρ κἀγώ γινώσκω τόν Πατέρα καί τήν ψυχήν μού τίθημι δίδωμι ὑπέρ τῶν καί προβάτων Καί ἀλλά δέ πρόβατα ἔχω ἅ ἅπερ οὐκ ἐστίν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης κἀκεῖνα μέ δεῖ μέ συναγαγεῖν ἀγαγεῖν καί τῆς φωνῆς μού ἀκούσουσιν ἀκούσωσιν καί γενήσονται γενήσεται μία ποίμνη εἱς ποιμήν Διά τοῦτο μέ ὁ Πατήρ μέ ἀγαπᾷ ὅτι ἐγώ τίθημι τήν ψυχήν μού ἵνα πάλιν λάβω αὐτήν αὐταί Οὐδείς αἴρει ἦρεν αὐτήν ἀπʼ ἐμοῦ ἀλλʼ ἐγώ τίθημι αὐτήν ἀπʼ ἐμαυτοῦ καί ἐξουσίαν Ἔχω θεῖναι αὐτήν καί πάλιν ἐξουσίαν ἔχω πάλιν ἆραι λαβεῖν αὐτήν ταύτην τήν ἐντολήν Ἔλαβον ἐντολήν παρά ἀπό τοῦ Πατρός μού Σχίσμα οὖν πάλιν ἐγένετο ἐν τοῖς Ἰουδαίοις διά τούς λόγους τούτους ἔλεγον Οὖν δέ πολλοί ἐξ αὐτῶν ὅτι δαιμόνιον Ἔχει καί μαίνεται μένεται τί αὐτοῦ ἀκούετε Ἄλλοι ἔλεγον δέ ἔλεγον ἄλλοι Ταῦτα τά ῥήματα οὐκ ἐστίν τά ῥήματα ταῦτα δαιμονιζομένου μή Δαιμόνιον δύναται τυφλών ὀφθαλμούς τυφλών ἀνοῖξαι ἀνοίγειν ἐγένετο Ἐγένοντο Τότε Δέ τά ἐγκαίνια ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις καί χειμών δέ Ἦν καί περιεπάτει περιπατεῖ ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ ἐν τῇ στοᾷ τοῦ Σολομῶνος ἐκύκλωσαν ἐκύκλευσαν Οὖν αὐτόν οἱ Ἰουδαῖοι καί ἔλεγον αὐτῷ Ἕως πότε τήν ψυχήν ἡμῶν αἴρεις Εἰ σύ εἶ ὁ Χριστός εἰπέ ἡμῖν παρρησίᾳ καί ἀπεκρίθη αὐτοῖς Ὁ Ἰησοῦς Λαλῶ Εἶπον ὑμῖν καί οὒ πιστεύετε πιστεύεται ἐπιστεύσατε μοί Τά ἔργα ἅ ἐγώ ποιῶ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρός μού αὐτά ταῦτα τά ἔργα μαρτυρεῖ μαρτυρήσει περί ἐμοῦ ἀλλά ὑμεῖς οὒ πιστεύετε ὅτι οὐκ γάρ ἐστέ ἐκ τῶν προβάτων τῶν ἐμῶν καθώς εἶπον ὑμῖν ὅτι τά πρόβατα Τά ἐμά τῆς φωνῆς μού ἀκούει ἀκούουσιν κἀγώ καί γινώσκω αὐτά καί ἀκολουθοῦσιν μοί κἀγώ ζωήν αἰώνιον δίδωμι αὐτοῖς ζωήν αἰώνιον καί οὒ μή ἀπόλωνται ἀπόληται εἰς τόν αἰῶνα καί οὐχ μή ἁρπάσει ἁρπάσῃ τὶς αὐτά ἐκ τῆς χειρός μού Ὁ Πατήρ μού μοί ὁ ὅς δέδωκεν ἔδωκεν δεδωκώς μοί μείζων μεῖζον πάντων μείζων μεῖζον ἐστίν καί οὐδείς δύναται ἁρπάζειν ἐκ τῆς χειρός τοῦ Πατρός μού Ἐγώ καί ὁ Πατήρ μού ἕν ἐσμέν ἐβάστασαν οὖν πάλιν λίθους Οἱ Ἰουδαῖοι ἵνα λιθάσωσιν αὐτόν λιθάσωσιν ἀπεκρίθη αὐτοῖς Ὁ Ἰησοῦς πολλά καλά ἔργα καλά Ἔδειξα ὑμῖν ἔργα καλά ἐκ τοῦ Πατρός μού διά ποῖον οὖν αὐτῶν αὐτῷ ἔργον λιθάζετε ἐμέ λιθάζετε ἀπεκρίθησαν ἀπεκρίθης αὐτῷ Οἱ Ἰουδαῖοι λέγοντες περί καλοῦ ἔργου Οὒ λιθάζομεν σέ ἀλλά περί βλασφημίας καί ὅτι σύ ἄνθρωπος ὤν ποιεῖς σεαυτόν τόν Θεόν ἀπεκρίθη αὐτοῖς Ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν αὐτοῖς οὐκ Ἐστίν γεγραμμένον ἐν τῇ γραφῇ ἐν ἐκ τῷ νόμῳ ὑμῶν ὅτι Ἐγώ εἶπα θεοί Ἐστέ Εἰ ἐκείνους εἶπεν Θεούς πρός οὕς ὁ λόγος ἐγένετο τοῦ Θεοῦ ἐγένετο καί οὒ δύναται λυθῆναι ἡ Γραφή ὅν ὁ Πατήρ ἡγίασεν καί ἀπέστειλεν εἰς τόν κόσμον ὑμεῖς λέγετε ὅτι Βλασφημεῖς ὅτι εἶπον ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ Εἰμί Εἰ οὖν οὒ ποιῶ τά ἔργα τοῦ Πατρός μού μή πιστεύετε μοί εἰ δέ ποιῶ κἄν ἐμοί μή θέλετε πιστεύητε πιστεύετε πιστεύειν πιστεύσητε τοῖς ἔργοις πιστεύσατε πιστεύετε ἀναγνῶτε ἵνα γνῶτε καί γινώσκητε γινώσκηται γινώσκεται πιστεύσητε πιστεύητε ὅτι ἐν ἐμοί ὁ Πατήρ κἀγώ ἐν τῷ αὐτῷ Πατρί καί ἐζήτουν Δέ Οὖν πάλιν αὐτόν πάλιν πιάσαι καί ἐξῆλθεν ἐκ τῆς χειρός αὐτῶν Καί ἀπῆλθεν οὖν πάλιν πέραν τοῦ Ἰορδάνου εἰς τόν τόπον οὗ ὅπου ἦν Ἰωάννης τό πρότερον πρῶτον βαπτίζων καί ἔμεινεν ἔμενεν ἐκεῖ Καί πολλοί ἦλθον πρός αὐτόν καί ἔλεγον ὅτι Ἰωάννης μέν σημεῖον ἐποίησεν σημεῖον οὐδέ οὐδέν ἕν παντᾶ δέ ὅσα Ἰωάννης εἶπεν Ἰωάννης περί τούτου ἀληθῆ ἦν Καί ἐπίστευσαν πολλοί οὖν ἐπίστευσαν ἐκεῖ εἰς αὐτόν ἐκεῖ ἦν Δέ τὶς ἐκεῖ ἀσθενῶν Λάζαρος ἀπό Βηθανίας ἐκ τῆς κώμης τῆς Μαρίας καί τῆς Μάρθας Μαρίας τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς αὐτοῦ ἦν Δέ αὕτη ἡ Μαρία ἡ ἀλείψασα τόν Κύριον μύρῳ καί ἐκμάξασα τούς πόδας αὐτοῦ ταῖς θριξίν αὐτῆς ἧς καί ὁ ἀδελφός ἦν Λάζαρος ἠσθένει ἀσθενῶν ἀπέστειλαν ἀπέστειλεν Οὖν πρός αὐτόν αἱ ἀδελφαί Μάρθα αὐτοῦ πρός τόν αὐτόν Ἰησοῦν λέγουσαι λέγουσα Κύριε ἴδε ὅν φιλεῖς ἀσθενεῖ ἀπέστειλαν Οὖν αἱ ἀδελφαί πρός αὐτόν ἀκούσας Δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν Αὕτη ἡ ἀσθένεια αὐτοῦ οὐκ ἐστίν πρός θάνατον ἀλλʼ ὑπέρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἀλλʼ ἵνα δοξασθῇ ὁ Υἱός τοῦ αὐτοῦ Θεοῦ διʼ αὐτῆς ἠγάπα ἐφίλει Δέ ὁ Ἰησοῦς τήν Μάρθαν καί τήν Μαριάμ τήν τῆς ἀδελφήν ἀδελφῆς αὐτῆς καί τόν Λάζαρον ὡς Οὖν ἤκουσεν ὅτι ἀσθενεῖ τότε μέν ἔμεινεν ὁ Ἰησοῦς ἐν ἐπί ᾧ τῷ ἦν τόπῳ δύο ἡμέρας εἶτα Ἔπειτα μετά τοῦτο λέγει αὐτοῖς τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ Ἄγωμεν εἰς τήν Ἰουδαίαν πόλιν πάλιν λέγουσιν αὐτῷ Οἱ Μαθηταί αὐτοῦ Ῥαββί νῦν ἐζήτουν σέ λιθάσαι οἱ Ἰουδαῖοι καί πάλιν ὑπάγεις ἐκεῖ ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς οὐχί Δώδεκα εἰσίν ὧραι ὥρας εἰσίν ἔχει τῆς ἡ ἡμέρας ἡμέρα Ἐάν τὶς περιπατῇ ἐν τῇ ἡμέρᾳ περιπατῇ οὒ προσκόπτει ὅτι τό φῶς τοῦ κόσμου τούτου τοῦ βλέπει ἐάν Δέ τὶς περιπατῇ ἐν τῇ νυκτί προσκόπτει ὅτι τό φῶς οὐκ ἐστίν ἐν αὐτῷ αὐτῇ ταῦτα Εἶπεν καί μετά τοῦτο λέγει αὐτοῖς Λάζαρος ἦ ὁ φίλος ἡμῶν κεκοίμηται κοιμᾶται ἀλλά πορεύομαι τοῦ ἵνα ἐξυπνίσω ἐξυπνίσαι αὐτόν εἶπον Οὖν αὐτῷ οἱ μαθηταί αὐτοῦ αὐτῷ Κύριε εἰ κεκοίμηται κοιμᾶται σωθήσεται ἐγερθήσεται εἰρήκει Δέ ὁ Ἰησοῦς περί τοῦ τῆς θανάτου κοιμήσεως αὐτοῦ ἐκεῖνοι Δέ ἔδοξαν ὅτι περί τῆς κοιμήσεως τοῦ ὕπνου λέγει τότε Οὖν εἶπεν λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς παρρησίᾳ Λάζαρος ὁ φίλος ἡμῶν ἀπέθανεν καί χαίρω διʼ ὑμᾶς ἵνα πιστεύσητε ὅτι οὐκ ἤμην ἐκεῖ ἀλλά ἄγωμεν πρός αὐτόν εἶπεν Οὖν Θωμᾶς ὁ λεγόμενος Δίδυμος τοῖς συμμαθηταῖς αὐτοῦ ἄγωμεν καί Ἡμεῖς ἵνα ἀποθάνωμεν μετʼ αὐτοῦ ἐλθών ἦλθεν Οὖν ὁ Ἰησοῦς εἰς Βηθανίαν καί εὗρεν εὗρον αὐτόν ἤδη τέσσαρας ἤδη ἡμέρας ἤδη ἔχοντα ἐν τῷ μνημείῳ ἔχοντα ἦν Δέ ἡ Βηθανία ἐγγύς τῶν Ἱεροσολύμων ὡς ἀπό σταδίων δεκαπέντε καί πολλοί Δέ ἐκ τῶν τῶν Ἰουδαίων Ἱεροσολύμων ἐληλύθεισαν πρός τήν τάς περί Μάρθαν καί τήν Μαριάμ ἵνα παραμυθήσωνται αὐτάς περί τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῶν ἡ Οὖν Μάρθα ὡς ἤκουσεν ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἔρχεται ὑπήντησεν αὐτῷ Μαρία Δέ ἐν τῷ οἴκῳ οἰκεῖ ἑαυτῆς ἐκαθέζετο ἐκάθητο εἶπεν Οὖν ἡ Μάρθα πρός τόν Ἰησοῦν Κύριον Κύριε εἰ ἦς σῇς ὧδε οὐκ ἄν ἀπέθανεν ὁ ἀδελφός μού οὐκ ἄν ἀπέθανεν ἐτεθνήκει Ἀλλά καί νῦν οἶδα ὅτι ὅσα ἄν ἐάν αἰτήσῃ αἰτήσει αἰτήσῃς τόν Θεόν δώσει σοί ὁ Θεός λέγει αὐτῇ Ὁ Ἰησοῦς Ἀναστήσεται σοῦ ὁ ἀδελφός σοῦ λέγει αὐτῷ Ἡ Μάρθα Οἶδα ὅτι ἀναστήσεται ἐν τῇ ἀναστήσει ἀναστάσει ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ εἶπεν δέ οὖν αὐτῇ Ὁ Ἰησοῦς Ἐγώ εἰμί ἡ ἀνάστασις καί ἡ ζωή ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ κἄν ἀποθάνῃ ζήσεται ζήσει καί πᾶς ὁ ζῶν καί πιστεύων εἰς ἐμέ οὒ μή ἀποθάνῃ εἰς τόν αἰῶνα Πιστεύεις τοῦτο Λέγει αὐτῷ Ναί Ὁ Ἰησοῦς Κύριε πιστεύω ἐγώ πεπίστευκα πιστεύω ὅτι σύ εἶ ὁ Χριστός ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ὁ εἰς τόν κόσμον κόσμος ἐρχόμενος Καί ταῦτα τοῦτο εἰποῦσα ἀπῆλθεν καί ἐφώνησεν Μαριάμ τήν ἀδελφήν αὐτῆς Μαριάμ σιωπή λάθρᾳ εἰποῦσα ὅτι Ὁ διδάσκαλος πάρεστιν καί φωνεῖ σέ ἐκείνη ἐκείνης Δέ ὡς ἤκουσεν ἐγείρεται ἠγέρθη ταχύ καί ἔρχεται ἤρχετο πρός αὐτόν οὔπω οὒ Δέ Γάρ ἐληλύθει ὁ Ἰησοῦς ἐληλύθει εἰς τήν κώμην ἀλλʼ ἦν ἔτι ἐν ἐπί τῷ τόπῳ ὅπου ὑπήντησεν αὐτῷ ἡ Μάρθα οἱ Οὖν Ἰουδαῖοι οἱ ὄντες μετʼ αὐτῆς ἐν τῇ οἰκίᾳ καί παραμυθούμενοι αὐτήν ἰδόντες τήν Μαρίαν ὅτι ταχύ ταχέως ἀνέστη ταχέως καί ἐξῆλθεν καί ἠκολούθησαν αὐτῇ δόξαντες δοξάζοντες λέγοντες ὅτι Ἰησοῦς ὑπάγει εἰς τό μνημεῖον ὑπάγει ἵνα κλαύσῃ ἐκεῖ ἡ Οὖν Μαρία ὡς ἦλθεν ὅπου ἦν ὁ Ἰησοῦς ἦν καί ἰδοῦσα δέ αὐτόν ἔπεσεν αὐτοῦ πρός εἰς τούς πόδας αὐτοῦ λέγουσα αὐτῷ Κύριε εἰ ἦς ὧδε ἦς οὐκ ἄν ἀπέθανεν μού ἀπέθανεν ὁ ἀδελφός ἀπέθανεν Ἰησοῦς Οὖν ὡς εἶδεν αὐτήν κλαίουσαν καί τούς συνελθόντας συνεληλυθότας σύν αὐτῇ Ἰουδαίους κλαίοντας τούς συνεληλυθότας μετʼ αὐτῇ αὐτῆς ἐταράχθη ἐνεβριμήσατο ἐβριμήσατο τῷ πνεύματι καί ὡς ἐτάραξεν ἐμβριμούμενος ἑαυτόν Καί εἶπεν Ποῦ τεθείκατε αὐτόν Λέγουσιν αὐτῷ Καί Κύριε ἔρχου καί ἴδε καί ἐδάκρυσεν Ὁ Ἰησοῦς ἔλεγον Οὖν οἱ Ἰουδαῖοι Ἴδε πῶς ἐφίλει αὐτόν τινές Δέ εἶπον ἐξ αὐτῶν ὧν εἶπον ἔλεγον οὐκ ἐδύνατο Οὗτος ὁ ἀνοίξας τούς ὀφθαλμούς τοῦ τυφλοῦ ποιῆσαι ἵνα καί οὗτος μή ἀποθάνῃ Ἰησοῦς Οὖν πάλιν ἐμβριμώμενος ἐμβριμησάμενος ἐμβρίμων ἐν ἑαυτῷ ἔρχεται εἰς ἐπί τό μνημεῖον ἦν Δέ σπήλαιον καί λίθος ἐπέκειτο ἐπʼ αὐτῷ λέγει Ὁ Ἰησοῦς Ἄρατε τόν λίθον λέγει αὐτῷ ἡ Μάρθα ἡ ἀδελφή τοῦ τετελευτηκότος τεθνηκότος Μάρθα Κύριε ἤδη ὄζει τεταρταῖος γάρ ἐστίν λέγει αὐτῇ Ὁ Ἰησοῦς Οὐκ εἶπον σοί ὅτι ἐάν πιστεύσῃς ὄψῃ τήν δόξαν τοῦ Θεοῦ ὅτε ἦραν Οὖν ἦραν τόν λίθον οὗ ἦν ὁ τεθνηκώς κείμενος καί ὁ Δέ Ἰησοῦς ἦρεν τούς ὀφθαλμούς αὐτοῦ ἄνω καί εἶπεν Πάτερ εὐχαριστῶ σοί ὅτι ἤκουσας μού ἐγώ Δέ ᾔδειν ὅτι πάντοτε μού ἀκούεις ἀλλά διά τόν ὄχλον τόν περιεστῶτα εἶπον ἵνα πιστεύσωσιν ὅτι σύ μέ ἀπέστειλας Καί ταῦτα εἰπών φωνῇ μεγάλῃ ἐκραύγασεν ἐκραύγαζεν ἔκραξεν Λάζαρε δεῦρο ἔξω καί εὐθύς Ἐξῆλθεν ὁ τεθνηκώς δεδεμένος τούς τάς πόδας χεῖρας καί τάς τούς χεῖρας πόδας κειρίαις καί ἡ ὄψις αὐτοῦ σουδαρίῳ περιεδέδετο ἐδέδετο περιδέδετο λέγει αὐτοῖς Ὁ Ἰησοῦς αὐτοῖς Λύσατε αὐτόν καί ἄφετε αὐτόν ὑπάγειν πολλοί Δέ Οὖν ἐκ τῶν Ἰουδαίων οἱ τῶν ἐλθόντες ἐλθόντων πρός τήν Μαριάμ καί θεασάμενοι ἑωρακότες ἅ ὁ ὅσα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν τινές Δέ ἐξ αὐτῶν ἀπῆλθον πρός τούς Φαρισαίους καί εἶπον ἐπόν αὐτοῖς ὅσα ἅ ὁ ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς συνήγαγον Οὖν οἱ ἀρχιερεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι Συνέδριον καί ἔλεγον Τί ποιοῦμεν ποιήσομεν ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος τοιαῦτα πολλά σημεῖα ποιεῖ σημεῖα καί Ἐάν ἀφῶμεν αὐτόν οὕτως πάντες πιστεύσουσιν πιστεύουσιν πιστεύσωσιν εἰς αὐτόν καί ἐλεύσονται οἱ Ῥωμαῖοι καί ἀροῦσιν ἡμῶν καί τόν τό τήν τόπον πόλιν ἡμῶν καί τό ἔθνος εἱς Δέ τὶς ἐξ αὐτῶν Καϊάφας ἀρχιερεύς ὤν τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου εἶπεν αὐτοῖς Ὑμεῖς οὐκ οἴδατε οὐδέν Οὐδέ λογίζεσθε διαλογίζεσθε ὅτι συμφέρει ὑμῖν ἡμῖν ἵνα εἱς ἄνθρωπος ἀποθάνῃ ὑπέρ τοῦ λαοῦ καί μή ὅλον τό ἔθνος ἀπόληται τοῦτο Δέ ἀφʼ ἑαυτοῦ οὐκ εἶπεν ἀλλά ἄρχων ἀρχιερεύς ὤν τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου ἐπροφήτευσεν ὅτι Ἰησοῦς ἤμελλεν ὁ Ἰησοῦς ἀποθνῄσκειν Ἰησοῦς ὑπέρ τοῦ ἔθνους καί οὐχ ὑπέρ τοῦ ἔθνους μόνον ἀλλʼ ἵνα καί τά τέκνα τοῦ Θεοῦ τέκνα τά διεσκορπισμένα ἐσκορπισμένα συναγάγῃ εἰς ἕν συναγάγῃ ἀπʼ ἐκείνης Οὖν τῆς ἡμέρας ἐβουλεύσαντο συνεβουλεύσαντο ἵνα ἀποκτείνωσιν αὐτόν Ὁ Ἰησοῦς οὖν δέ Ἰησοῦς οὐκέτι παρρησίᾳ περιεπάτει ἐν τοῖς Ἰουδαίοις ἀλλά ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν εἰς τήν χώραν Σαμφουρείν ἐγγύς τῆς ἐρήμου εἰς Ἐφραίμ λεγομένην πόλιν κἀκεῖ καί ἐκεῖ ἔμεινεν διέτριβεν μετά τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἦν ἐγγύς Δέ ἐγγύς ἦν τό Πάσχα τῶν Ἰουδαίων καί ἀνέβησαν οὖν πολλοί εἰς Ἱεροσόλυμα πολλοί ἐκ τῆς χώρας πρό πρίν τοῦ τό Πάσχα Πάσχα ἵνα ἁγνίσωσιν ἑαυτούς ἐζήτουν Οὖν καί τόν Ἰησοῦν καί ἔλεγον μετʼ ἀλλήλων ἐν τῷ ἱερῷ ἑστηκότες Τί δοκεῖ δοκεῖτε ὑμῖν Ὅτι οὒ μή ἔλθῃ εἰς τήν ἑορτήν δεδώκεισαν Δέ καί οἱ ἀρχιερεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι πρεσβύτεροι ἐντολήν ἐντολάς ἵνα ἄν ἐάν τὶς γνῷ ποῦ ἐστίν μηνύσῃ ὅπως ὀπῷ πιάσωσιν αὐτόν ὁ Οὖν Ἰησοῦς πρό Ἕξ πέντε ἡμερῶν τοῦ Πάσχα ἦλθεν εἰς Βηθανίαν ὅπου ἦν Λάζαρος ὁ τεθνηκώς ὅν ἤγειρεν Ἰησοῦς ἐκ νεκρῶν ὁ Ἰησοῦς καί ἐποίησαν ἐποίησεν Οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ καί ἡ Μάρθα διηκόνει Μάρθα αὐτῷ ὁ δέ Λάζαρος εἱς ἦν ἐκ τῶν ἀνακειμένων συνανακειμένων σύν αὐτῷ ἡ Οὖν Μαρία λαβοῦσα λαμβάνει λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς μύρου πολυτίμου καί ἤλειψεν τούς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καί ἐξέμαξεν ταῖς θριξίν αὐτῆς τούς πόδας αὐτοῦ καί ἡ δέ οἰκία ἐπληρώθη ἐπλήσθη ἐπληροῦτο ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου λέγει Δέ Οὖν Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης εἱς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ Ἰούδας ἀπό Σίμωνος Ἰσκαριώτης Καρυώτου ὅς ὁ μέλλων ἤμελλεν αὐτόν παραδιδόναι παραδοῦναι αὐτόν διά Τί τοῦτο τό μύρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων δηναρίων καί ἐδόθη τοῖς πτωχοῖς εἶπεν τοῦτο Δέ τοῦτο εἶπεν οὐχ ὅτι περί τῶν πτωχῶν ἔμελεν αὐτῷ ἀλλʼ ὅτι κλέπτης ἦν καί τό γλωσσόκομον εἶχεν ἔχον ἔχων καί τά βαλλόμενα ἐβάσταζεν εἶπεν Οὖν ὁ Ἰησοῦς Ἄφες αὐτήν ἵνα εἰς τήν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μού τετήρηκεν τηρήσῃ αὐτό τούς πτωχούς Γάρ πάντοτε ἔχετε μεθʼ ἑαυτῶν ἐμέ δέ οὒ πάντοτε ἔχετε ἔγνω Οὖν ὁ ὄχλος δέ ὁ πολύς ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἤκουσαν ὅτι ἐκεῖ ἐστίν καί ἦλθον οὒ διά τόν Ἰησοῦν μόνον ἀλλʼ ἵνα καί τόν Λάζαρον λαόν ἴδωσιν ὅν ἤγειρεν Ἰησοῦς ἐκ τῶν νεκρῶν ὁ Ἰησοῦς ἐβουλεύσαντο Δέ καί οἱ ἀρχιερεῖς ἵνα καί τόν Λάζαρον ἀποκτείνωσιν ὅτι πολλοί τῶν Ἰουδαίων διʼ αὐτόν ὑπῆγον τῶν Ἰουδαίων καί ἐπίστευον ἐπίστευσαν εἰς τόν Ἰησοῦν Τῇ ἐπαύριον ὁ ὄχλος ὁ πολύς ὁ ἐλθών εἰς τήν ἑορτήν ἑορτήν ἀκούσαντες ὅτι ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς ἔρχεται εἰς Ἱεροσόλυμα ἔλαβον τά βαΐα τῶν φοινίκων καί ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησιν συνάντησιν ἀπάντησιν αὐτῷ αὐτοῦ καί ἐκραύγαζον ἐκραύγασαν ἔκραζον λέγοντες Ὡσαννά εὐλογητός Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου καί ὁ Βασιλεύς τοῦ Ἰσραήλ εὑρών Δέ ὁ Ἰησοῦς ὀνάριον ἐκάθισεν ἐπʼ αὐτό καθώς ἐστίν γεγραμμένον Μή φοβοῦ ἡ θυγάτηρ Σιών ἰδού ὁ βασιλεύς σοῦ ἔρχεται καθήμενος ἐπί πῶλον πώλου ὄνου ταῦτα δέ οὐκ ἐνόησαν ἔγνωσαν αὐτοῦ Οἱ Μαθηταί αὐτοῦ τό πρῶτον ἀλλʼ ὅτε ἐδοξάσθη ὁ Ἰησοῦς τότε ἐμνήσθησαν ὅτι ταῦτα ἦν ᾖ ἐπʼ ἐν περί αὐτῷ αὐτοῦ ἦν γεγραμμένα καί ταῦτα ἐποίησαν αὐτῷ ἐμαρτύρει Οὖν ὁ ὄχλος ὁ ὤν μετʼ αὐτοῦ ὅτε ὅτι τόν Λάζαρον ἐφώνησεν ἐκ τοῦ μνημείου καί ἤγειρεν αὐτόν ἐκ νεκρῶν Διά τοῦτο καί ὑπήντησεν ὑπήντησαν αὐτῷ καί ὁ ὄχλος ὄχλοι πολύς ὅτι ἤκουσαν ἤκουσεν τοῦτο αὐτόν τοῦτο πεποιηκέναι τό σημεῖον οἱ Οὖν Φαρισαῖοι εἶπαν πρός αὐτούς ἑαυτούς Θεωρεῖτε Θεωρεῖται ὅτι οὐκ ὠφελεῖτε οὐδέν ἴδε ὁ κόσμος ὅλος ὀπίσω αὐτοῦ ἀπῆλθεν ἦσαν Δέ καί τινές Ἕλληνες τινές ἐκ τῶν ἀναβαινόντων ἀναβάντων ἵνα προσκυνήσωσιν προσκυνήσουσιν ἐν τῇ ἑορτῇ οὗτοι οὖν προσῆλθον τῷ Φιλίππῳ τῷ ἀπό Βηθσαϊδά τῆς Γαλιλαίας καί ἠρώτων αὐτόν λέγοντες Κύριε θέλομεν τόν Ἰησοῦν ἰδεῖν ἔρχεται Ὁ Φίλιππος καί λέγει τῷ Ἀνδρέᾳ καί πάλιν ἔρχεται ὁ Ἀνδρέας δέ καί ὁ Φίλιππος καί λέγουσιν τῷ Ἰησοῦ ὁ Δέ Ἰησοῦς ἀποκρίνεται ἀπεκρίνατο αὐτοῖς λέγων ἐλήλυθεν Ἡ ὥρα ἵνα δοξασθῇ ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν ἐάν μή ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσών εἰς τήν γῆν ἀποθάνῃ αὐτός μόνος μένει ἐάν δέ ἀποθάνῃ πολύν καρπόν φέρει Ὁ φιλῶν τήν ψυχήν αὐτοῦ ἀπολλύει ἀπολέσει αὐτήν καί ὁ μισῶν τήν ψυχήν αὐτοῦ ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ φυλάξει αὐτήν εἰς ζωήν αἰώνιον φυλάξει αὐτήν Ἐάν ἐμοί τὶς μοί διακονῇ τὶς ἐμοί τὶς διακονῇ ἐμοί ἀκολουθείτω καί ὅπου ἄν εἰμί ἐγώ εἰμί ἐκεῖ καί ὁ διάκονος ὁ ἐμός ἔσται ἐστίν καί Ἐάν δέ τὶς ἐμοί διακονῇ τιμήσει αὐτόν ὁ Πατήρ μού Νῦν ἡ ψυχή μού τετάρακται καί τί εἴπω Πάτερ σῶσον μέ ἐκ τῆς ὥρας ταύτης Ἀλλά διά τοῦτο ἦλθον εἰς τήν ὥραν ταύτην Πάτερ Πατήρ δόξασον μού σοῦ τό ὄνομα ἐν τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον παρά σοί πρό τοῦ τόν κόσμον γενέσθαι καί ἐγένετο ἦλθεν Οὖν φωνή ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λέγουσα Καί ἐδόξασα καί πάλιν δοξάσω ὁ Οὖν Δέ ὄχλος ὁ ἑστώς καί ἀκούσας ἔλεγεν ἔλεγον ὅτι βροντήν βροντή γεγονέναι γέγονεν Ἄλλοι δέ ἔλεγον ὅτι ὅτι Ἄγγελος αὐτῷ λελάληκεν ἐλάλησεν ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν Ἰησοῦς οὒ διʼ ἐμέ Αὕτη ἡ φωνή αὕτη ἦλθεν γέγονεν ἀλλά διʼ ὑμᾶς Νῦν κρίσις ἐστίν τοῦ κόσμου τούτου νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου καί ἐκβληθήσεται βληθήσεται ἔξω Κἀγώ καί ἐγώ ἐάν ἄν ὑψωθῶ ἐκ ἀπό τῆς γῆς πάντας παντᾶ ἑλκύσω παντᾶ πρός ἐμαυτόν τοῦτο τοῦτον Δέ ἔλεγεν σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἤμελλεν ἀποθνῄσκειν ἀπεκρίθη Οὖν αὐτῷ ὁ ὄχλος Ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἐκ τοῦ νόμου ὅτι ὁ Χριστός μένει εἰς τόν αἰῶνα καί πῶς σύ λέγεις σύ ὅτι δεῖ ὑψωθῆναι τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου Τίς ἐστίν οὖν οὗτος ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου εἶπεν Οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ἔτι μικρόν χρόνον Τό φῶς ἐν μεθʼ ὑμῖν ὑμῶν ἐστίν περιπατεῖτε Οὖν ὡς ἕως τό φῶς ἔχετε ἵνα μή σκοτία ὑμᾶς σκοτία καταλάβῃ καταβῇ λάβῃ καί ὁ περιπατῶν ἐν τῇ σκοτίᾳ οὐκ οἶδεν ποῦ ὑπάγει Ὡς ἕως τό φῶς ἔχετε πιστεύετε εἰς τό φῶς ἵνα υἱοί ἰοί φωτός γένησθε ταῦτα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς καί ἀπελθών ἀπῆλθεν καί ἐκρύβη ἀπʼ αὐτῶν τοσαῦτα ταῦτα Δέ αὐτοῦ σημεῖα πεποιηκότος ἔμπροσθεν αὐτῶν οὐκ ἐπίστευον ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν ἵνα ὁ λόγος Ἠσαΐου τοῦ προφήτου πληρωθῇ ὅν εἶπεν Κύριε τίς ἐπίστευσεν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν Καί ὁ βραχίων Κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη Διά τοῦτο οὐκ ἠδύναντο πιστεύειν καί ὅτι γάρ πάλιν εἶπεν Ἠσαΐας Τετύφλωκεν αὐτῶν τούς ὀφθαλμούς καί ἐπώρωσεν ἐπήρωσεν πεπώρωκεν αὐτῶν τήν καρδίαν ἵνα μή ἴδωσιν τοῖς ὀφθαλμοῖς καί μή νοήσωσιν νοήσουσιν τῇ καρδίᾳ συνῶσιν καί στραφῶσιν ἐπιστραφῶσιν ἐπιστρέψωσιν καί ἰάσομαι ἰάσωμαι αὐτούς ταῦτα δέ εἶπεν Ἠσαΐας ὅτι ἐπεί ὅτε εἶδεν τήν δόξαν τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ καί ἐλάλησεν περί αὐτοῦ Ὅμως μέντοι καί πολλοί ἐκ τῶν ἀρχόντων πολλοί ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν ἀλλά διά τούς Φαρισαίους οὐχ ὡμολόγουν ἵνα μή ἀποσυνάγωγοι ἀποσυνάγωγῳ γένωνται ἠγάπησαν Γάρ τήν δόξαν τῶν ἀνθρώπων μᾶλλον ἤπερ ὑπέρ τήν δόξαν τοῦ Θεοῦ Ἰησοῦς ἔκραξεν Οὖν δέ ἔκραξεν ἔκραζεν ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν ἔλεγεν Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ οὒ πιστεύει εἰς ἐμέ ἀλλά εἰς τόν πέμψαντα μέ καί ὁ θεωρῶν ἐμέ θεωρεῖ καί τόν πέμψαντα μέ Ἐγώ φῶς εἰς τόν κόσμον ἐλήλυθα ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ ἐν τῇ σκοτίᾳ μή μείνῃ Καί ἐάν ἄν τὶς μού μή ἀκούσῃ τῶν ῥημάτων μηδέ καί μή φυλάξῃ πιστεύσῃ αὐτά ἐγώ οὒ κρίνω αὐτόν οὒ γάρ ἦλθον ἵνα κρίνω τόν κόσμον ἀλλʼ ἵνα σώσω τόν κόσμον Ὁ ἀθετῶν ἐμέ καί μή λαμβάνων τά ῥήματα μού ἔχει τόν κρίνοντα αὐτόν ὁ λόγος ὅν ἐλάλησα ἐκεῖνος κρινεῖ κρίνει αὐτόν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ Ὅτι ἐγώ ἐξ ἐμαυτοῦ ἐγώ οὐκ ἐλάλησα ἀλλʼ ὁ πέμψας μέ Πατήρ αὐτός μοί ἐντολήν μοί δέδωκεν ἔδωκεν τί εἴπω καί τί λαλήσω Καί οἶδα ὅτι ἡ ἐντολή αὐτοῦ ζωή αἰώνιος αἰώνιον ἐστίν ζωή ἅ Οὖν ἐγώ λαλῶ ἐγώ καθώς εἴρηκεν μοί ὁ Πατήρ οὕτως λαλῶ πρό Δέ τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα εἰδώς ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἦλθεν ἥκει ἐλήλυθεν παρῆν αὐτοῦ ἡ ὥρα ἵνα μεταβῇ ἐκ τούτου τοῦ κόσμου τούτου πρός τόν Πατέρα ἀγαπήσας τούς Ἰουδαίους ἰδίους τούς ἐν τῷ κόσμῳ εἰς τέλος ἠγάπησεν αὐτούς Καί δείπνου γινομένου γενομένου τοῦ τέ διαβόλου ἤδη βεβληκότος εἰς τήν καρδίαν ἵνα παραδοῖ αὐτόν Ἰούδας Ἰούδα Σίμωνος ἀπό Ἰσκαριώτου Ἰσκαριώτῃ Ἰσκαριώτης ἵνα παραδοῖ αὐτόν παραδῷ εἰδώς ὁ Ἰησοῦς ὅτι παντᾶ δέδωκεν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ Πατήρ εἰς τάς χεῖρας ὁ Πατήρ καί ὅτι ἀπό Θεοῦ ἐξῆλθεν καί ὅτι πρός τόν Θεόν ὑπάγει ἐγείρεται ἐκ τοῦ δείπνου καί τίθησιν τά ἱμάτια αὐτοῦ καί λαβών λέντιον διέζωσεν διεζώσατο ἑαυτόν Εἶτα λαβών βάλλει ὕδωρ βάλλει εἰς τόν νιπτῆρα ποδονιπτῆρα καί ἤρξατο ἤρξαντο νίπτειν τούς πόδας τῶν μαθητῶν αὐτοῦ καί ἐκμάσσειν τῷ λεντίῳ ᾧ ἦν διεζωσμένος ἔρχεται Οὖν πρός τόν Σίμωνα Πέτρον Σίμωνα καί Λέγει αὐτῷ ἐκεῖνος Κύριε σύ μού νίπτεις τούς πόδας ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καί εἶπεν αὐτῷ Ὅ Ἅ ἐγώ ποιῶ σύ σοί οὐκ οἶδας ἄρτι γάρ ἄρʼ τὶ γνώσῃ δέ μέ μετά ταῦτα λέγει αὐτῷ Πέτρος Κύριε Οὒ μή μού νίψῃς νίψεις μού τούς πόδας μού εἰς τόν αἰῶνα ἀπεκρίθη αὐτῷ Ὁ Ἰησοῦς αὐτῷ Ἐάν μή νίψω σέ οὐκ ἔχεις μέρος μετʼ ἐμοῦ λέγει αὐτῷ Σίμων Πέτρος Σίμων Κύριε μή μόνον τούς πόδας μού μόνον ἀλλά καί τάς χεῖρας καί τήν κεφαλήν λέγει αὐτῷ Ὁ Ἰησοῦς Ὁ λελουμένος οὐκ χρείαν ἔχει χρείαν τήν κεφαλήν νίψασθαι εἰ ἤ μή τούς πόδας μόνον νίψασθαι ἀλλʼ ἐστίν γάρ καθαρός ὅλος πιστός καί ὑμεῖς καθαροί ἐστέ ἀλλʼ οὐχί πάντες ᾔδει Γάρ Ἰησοῦς τόν παραδιδόντα αὐτόν διά τοῦτο εἶπεν ὅτι οὐχί πάντες καθαροί Ἐστέ ὅτε Οὖν ἔνιψεν τούς πόδας αὐτῶν καί ἔλαβεν τά ἱμάτια αὐτοῦ ἑαυτοῦ αὐτῶν καί ἀναπεσών ἀνέπεσεν πάλιν εἶπεν αὐτοῖς Γινώσκετε τί πεποίηκα ὑμῖν Ὑμεῖς φωνεῖτε μέ ὁ Διδάσκαλος καί ὁ Κύριος καί καλῶς λέγετε λέγεται εἰμί γάρ εἰ Οὖν ἐγώ ἔνιψα ὑμῶν τούς πόδας ὁ Κύριος καί ὁ Διδάσκαλος εἰ Οὖν ἐγώ ἔνιψα ὑμῶν τούς πόδας ὑμῶν ὁ Κύριος καί ὁ Διδάσκαλος πόσῳ μᾶλλον καί ὑμεῖς ὀφειλέται ὀφείλετε ἀλλήλων νίπτειν ἀλλήλων τούς πόδας ὑπόδειγμα Γάρ ἔδωκα δέδωκα ὑμῖν ἵνα καθώς ἐγώ ἐποίησα ὑμῖν καί ὑμεῖς ποιῆτε ποιεῖτε Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν οὐκ ἐστίν δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ οὐδέ μεῖζον ἀπόστολος μείζων μεῖζον τοῦ πέμψαντος αὐτόν Εἰ ταῦτα οἴδατε μακάριοι ἐστέ ἐάν ποιῆτε αὐτά οὒ περί πάντων ὑμῶν Λέγω Ἐγώ γάρ οἶδα τίνας οὕς ἐξελεξάμην ἀλλʼ ἵνα πληρωθῇ ἡ Γραφή πληρωθῇ Ὁ τρώγων μετʼ ἐμοῦ τόν ἄρτον ἐπῆρεν ἐπῆρκεν ἐπʼ ἐμέ τήν πτέρναν αὐτοῦ Ἀπʼ ἄρτι λέγω ὑμῖν πρό τοῦ γενέσθαι ἵνα πιστεύσητε πιστεύητε ὅταν γένηται πιστεύσητε πιστεύητε ὅτι ἐγώ εἰμί Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν ὁ λαμβάνων ἄν ἐάν ἅτινα τινά πέμψω ἐμέ λαμβάνει καί ὁ δέ ἐμέ λαμβάνων ἐμέ λαμβάνει καί τόν πέμψαντα μέ ταῦτα Εἰπών ὁ Ἰησοῦς ἐταράχθη τῷ πνεύματι πνεῦμα καί ἐμαρτύρησεν καί εἶπεν Ἀμήν ἀμήν λέγω λέγων ὑμῖν λέγω ὅτι εἱς ἐξ ὑμῶν παραδώσει μέ ἔβλεπον Οὖν Οὖν οἱ Ἰουδαῖοι εἰς ἀλλήλους οἱ μαθηταί αὐτοῦ ἀπορούμενοι ἀποροῦντες περί τίνος λέγει ἦν Δέ ἀνακείμενος εἱς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἐν τῷ κόλπῳ κόπῳ τοῦ Ἰησοῦ ὅν καί ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς νεύει Οὖν τούτῳ Σίμων Πέτρος Πέτρους πυθέσθαι τίς ἄν εἴη οὗτος περί οὗ ἔλεγεν καί λέγει αὐτῷ Εἰπέ τίς ἐστίν περί οὗ λέγει εἶπεν ἀναπεσών Ἐπιπεσών οὖν δέ ἐκεῖνος οὕτως ἐπί τό στῆθος τοῦ Ἰησοῦ λέγει αὐτῷ Κύριε τίς ἐστίν ἀποκρίνεται αὐτῷ Οὖν ὁ Ἰησοῦς καί λέγει Ἐκεῖνος ἐστίν ᾧ ἄν ἐγώ δώσω ἐμβάψας βάψας βάψω τό ψωμίον ἐπιδώσω Καί δώσω αὐτῷ βάψας ἐμβάψας οὖν τό ψωμίον λαμβάνει καί δίδωσιν Ἰούδᾳ Σίμωνος ἀπό Ἰσκαριώτῃ Ἰσκαριώτου Καί μετά τό ψωμίον τότε εἰσῆλθεν εἰς ἐκεῖνον ὁ Σατανᾶς καί λέγει Οὖν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Ὅ ποιεῖς ποίησον ποιῇς τάχιον τοῦτο Δέ οὐδείς ἔγνω τῶν ἀνακειμένων πρός τί εἶπεν αὐτῷ τινές Γάρ Δέ ἐδόκουν ὅτι ἐπεί ἐπί τό γλωσσόκομον εἶχεν ὁ Ἰούδας ὅτι λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Ἰούδας Ἀγορᾷ Ἀγόρασον ὧν χρείαν ἔχομεν εἰς τήν ἑορτήν ἤ τοῖς πτωχοῖς ἵνα τὶ δῷ λαβών Οὖν τό ψωμίον ἐκεῖνος εὐθέως ἐξῆλθεν εὐθύς ἦν Δέ νύξ ὅτε Οὖν ἐξῆλθεν λέγει ὁ Ἰησοῦς Νῦν ἐδοξάσθη ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου καί ὁ Θεός ἐδοξάσθη ἐν αὐτῷ καί εἰ ὁ Θεός ἐδοξάσθη ἐν αὐτῷ Καί ὁ Θεός δοξάσει αὐτόν ἐν αὐτῷ ἑαυτῷ καί εὐθύς καί ἐΰς δοξάσει αὐτόν Τεκνία ἔτι μικρόν χρόνον μεθʼ ὑμῶν εἰμί Ζητήσετε μέ καί καθώς εἶπον εἴρηκα τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι Ὅπου ἐγώ ὑπάγω ἐγώ ὑμεῖς οὒ δύνασθε ἐλθεῖν καί ὑμῖν λέγω πλήν ἄρτι ἐντολήν καινήν Δίδωμι ὑμῖν ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους καθώς κἀγώ ἐγώ ἠγάπησα ὑμᾶς ἵνα καί ὑμεῖς ἀλλʼ ἀγαπᾶτε ἀλλήλους ἀγαπᾶτε Ἐν τούτῳ γάρ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοῦ ἐμοί μαθηταί ἐστέ μαθηταί ἐάν ἀγάπην ἔχητε ἐν μετʼ ἀλλήλοις ἄλλοις ἀλλήλων λέγει αὐτῷ Σίμων Πέτρος Κύριε ποῦ ὑπάγεις ἀπεκρίθη λέγει αὐτῷ Ὁ Ἰησοῦς Ὅπου ἐγώ ὑπάγω οὒ δύνασαι μοί νῦν ἀκολουθῆσαι ἀκολουθεῖν συνακολουθῆσαι ἄρτι ὕστερον ἀκολουθήσεις δέ μοί ὕστερον ἀκολουθήσεις μοί λέγει αὐτῷ Ὁ Πέτρος Κύριε διά τί οὒ δύναμαι δύνασαι σοί μοί νῦν ἀκολουθῆσαι ἀκολουθεῖν ἄρτι ὑπέρ σοῦ τήν ψυχήν μού ὑπέρ σοῦ Θήσω ἀπεκρίθη Ἀποκρίνεται αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν αὐτῷ τήν ψυχήν σοῦ ὑπέρ ἐμοῦ Θήσεις Ἀμήν ἀμήν λέγω σοί σοῦ ὅτι οὒ μή ἀλέκτωρ φωνήσῃ φωνήσει ἕως οὗ σύ ἀρνήσῃ ἀπαρνήσῃ μέ ἀπαρνήσῃ τρίς Καί εἶπεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ Μή ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία πιστεύετε εἰς τόν Θεόν καί εἰς ἐμέ πιστεύετε ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Πατρός μού μοναί Πολλαί εἰσίν εἰ δέ μή ἄν εἶπον ἄν ὑμῖν ὅτι πορεύομαι ἑτοιμάσαι τόπον ὑμῖν τόπον κἄν Καί ἐάν πορευθῶ καί ἑτοιμάσω ἑτοιμάσαι ὑμῖν τόπον ὑμῖν πάλιν ἔρχομαι πάλιν ἔρχομαι πάλιν καί παραλήμψομαι ὑμᾶς πρός ἐμαυτόν ἵνα ὅπου εἰμί ἐγώ εἰμί καί ὑμεῖς ἦτε ἕσθαι Καί ὅπου ἐγώ ὑπάγω οἴδατε καί τήν ὁδόν οἴδατε λέγει αὐτῷ Θωμᾶς ὁ λεγόμενος Δίδυμος Κύριε οὐκ οἴδαμεν ποῦ ὑπάγεις καί πῶς οἴδαμεν δυνάμεθα τήν ὁδόν εἰδέναι οἴδαμεν δυνάμεθα λέγει αὐτῷ Ὁ Ἰησοῦς Ἐγώ εἰμί ἡ ὁδός καί ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή Οὐδείς ἔρχεται πρός τόν Πατέρα εἰ μή διʼ ἐμοῦ Εἰ ἐγνώκατε ἐγνώκειτε μέ καί τόν Πατέρα μού ἐγνώκειτε ἄν γνώσεσθε ᾔδειτε καί ἀπʼ ἄρτι γινώσκετε γνώσεσθαι αὐτόν καί ἑωράκατε αὐτόν λέγει αὐτῷ Ὁ Φίλιππος Κύριε δεῖξον ἡμῖν τόν Πατέρα καί ἀρκεῖ ἡμῖν λέγει αὐτῷ Ὁ Ἰησοῦς Τοσοῦτον Τοσούτῳ χρόνον χρόνῳ μεθʼ ὑμῶν εἰμί καί οὐκ ἔγνωκας μέ Φίλιππε Ὁ ἑωρακώς ἐμέ ἑώρακεν καί τόν Πατέρα καί πῶς σύ λέγεις ὅτι Δεῖξον ἡμῖν τόν Πατέρα Οὒ πιστεύεις πιστεύσεις ὅτι ἐγώ ἐν τῷ Πατρί καί ὁ Πατήρ ἐν ἐμοί ἐστίν Τά ῥήματα ἅ ἐγώ λέγω λαλῶ λελάληκα ὑμῖν ἀπʼ ἐμαυτοῦ οὒ λαλῶ ὁ δέ Πατήρ ὁ ἐν ἐμοί μένων αὐτός ποιεῖ τά ἔργα αὐτός αὐτοῦ Πιστεύετε μοί ὅτι ἐγώ ἐν τῷ Πατρί καί ὁ Πατήρ ἐν ἐμοί κἀγώ ἐν τῷ πατρί εἰ δέ μή γέ διά τά ἔργα αὐτά αὐτοῦ πιστεύετε μοί Ἀμήν ἁμῆ ἀμήν λέγω ὑμῖν ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ τά ἔργα ἅ ἐγώ ποιῶ κἀκεῖνος ποιήσει κἀκεῖ καί μείζονα τούτων ποιήσει ὅτι ἐγώ πρός τόν Πατέρα μού πορεύομαι πορεύσομαι Καί ὅ τὶ ἄν ἐάν αἰτήσητε αἰτήσηται αἰτήτε αἰτηταὶ ἐν τῷ ὀνόματι μού τοῦτο ποιήσω ἵνα δοξασθῇ ὁ Πατήρ ἐν τῷ Υἱῷ Ἐάν ἄν τὶ αἰτήσητε μέ ἐν τῷ ὀνόματι μού τοῦτο ἐγώ ποιήσω Ἐάν ἀγαπᾶτε ἀγαπητέ μέ τάς ἐντολάς τάς ἐμάς τηρήσετε τηρήσατε τηρήσητε Κἀγώ καί ἐγώ ἐρωτήσω τηρήσω τόν Πατέρα καί ἀλλά ἄλλον Παράκλητον δώσει ὑμῖν ἵνα μένῃ ᾖ μεθʼ ὑμῶν ᾖ εἰς τόν αἰῶνα ᾖ μεθʼ ὑμῶν τό τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας ὅ ὁ κόσμος οὒ δύναται λαβεῖν ὅτι οὒ θεωρεῖ αὐτό αὐτόν οὐδέ γινώσκει αὐτό αὐτόν Ὑμεῖς δέ γινώσκετε αὐτό αὐτόν ὅτι πάρʼ ὑμῖν μένει καί ἐν ὑμῖν ἔσται ἐστίν Οὐκ ἀφήσω ὑμᾶς ὀρφανούς ἔρχομαι πρός ὑμᾶς Ἔτι μικρόν καί ὁ κόσμος μέ οὐκέτι θεωρεῖ ὑμεῖς δέ θεωρεῖτε μέ ὅτι ἐγώ ζῶ ἐγώ καί ὑμεῖς ζήσεσθε ζήσετε Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὑμεῖς γνώσεσθε ὑμεῖς ὅτι ἐγώ ἐν τῷ Πατρί μού καί ὑμεῖς ἐν ἐμοί κἀγώ καί ἐγώ ἐν ὑμῖν Ὁ ἔχων τάς ἐντολάς μού καί τηρῶν αὐτάς ἐκεῖνος ἐστίν ὁ ἀγαπῶν μέ ὁ δέ ἀγαπῶν μέ ἀγαπηθήσεται τηρηθήσεται ὑπό τοῦ Πατρός μού κἀγώ καί ἐγώ ἀγαπήσω αὐτόν καί ἐμφανίσω ἐμφωνήσω αὐτῷ ἐμαυτόν λέγει πρός αὐτόν αὐτῷ Ἰούδας οὐχ ὁ ὁ ἀπό Ἰσκαριώτης Καρυώτου Κύριε καί τί γέγονεν ἐστίν ὅτι ἡμῖν μέλλεις ἡμεῖς ἡμῖν ἐμφανίζειν ἐμφανίζεις σεαυτόν καί οὐχί τῷ κόσμῳ ἀπεκρίθη Ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν αὐτῷ Ἐάν τὶς ἀγαπᾷ μέ τόν λόγον μού τηρήσει τηρήσῃ καί ὁ Πατήρ μού ἀγαπήσει αὐτόν καί πρός πάρʼ αὐτόν ἐλευσόμεθα ἐλεύσομαι εἰσελευσόμεθα καί πρός αὐτόν μονήν πάρʼ αὐτῷ ποιησόμεθα ποιήσομαι ποιήσομεν Ὁ μή ἀγαπῶν μέ τούς τοῦ λόγους λόγου μού οὒ τηρεῖ τηρήσει καί ὁ λόγος ὁ ἐμός ὅν ἀκούετε οὐκ ἐστίν ἐμός ἀλλά τοῦ πέμψαντος μέ Πατρός ταῦτα Λελάληκα ὑμῖν πάρʼ ὑμῖν μένων ὁ Δέ Παράκλητος πέμψει τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ὅ πέμψει ὑμῖν ὁ Πατήρ μού ἐν τῷ ὀνόματι μού ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει παντᾶ καί ὑπομνήσει ὑμᾶς παντᾶ ἅ ἄν εἶπον εἴπω ὑμῖν ἐγώ εἰρήνην Ἀφίημι ὑμῖν εἰρήνην τήν ἐμήν δίδωμι ὑμῖν οὒ καθώς ὁ κόσμος δίδωσιν ὑμῖν ἐγώ δίδωμι ὑμῖν Μή ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία μηδέ δειλιάτω Ἠκούσατε ὅτι ἐγώ εἶπον ὑμῖν Ὑπάγω καί ἔρχομαι πρός ὑμᾶς Εἰ ἠγαπᾶτε ἀγαπᾶτε μέ ἐχάρητε ἄν ὅτι εἶπον πορεύομαι πρός τόν Πατέρα μού ὅτι ὁ Πατήρ μού μείζων μού ἐστίν Καί νῦν εἴρηκα ὑμῖν πρίν γενέσθαι ἵνα ὅταν γένηται πιστεύσητε μοί οὐκέτι πολλά Λαλήσω μεθʼ ὑμῶν ἔρχεται γάρ ὁ τοῦ κόσμου τούτου ἄρχων καί ἐν ἐμοί οὐκ ἔχει οὐδέν εὑρεῖν ἀλλʼ ἵνα γνῷ ὁ κόσμος ὅτι ἀγαπῶ τόν Πατέρα καί καθώς ἐνετείλατο ἐντολήν ἔδωκεν μοί ὁ Πατήρ οὕτως ποιῶ Ἐγείρεσθε ἄγωμεν ἐντεῦθεν Ἐγώ εἰμί ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή καί ὁ Πατήρ μού ὁ γεωργός ἐστίν Παν κλῆμα ἐν ἐμοί μή φέρον φέρων καρπόν αἴρει αὐτό καί παν τό καρποφόρον καρπόν φέρον φέρων καθαίρει καθαριεῖ αὐτό αὐτόν ἵνα πλείονα καρπόν πλείονα πλείω φέρῃ ἤδη Ὑμεῖς καθαροί ἐστέ διά τόν λόγον ὅν λελάληκα ἐν ὑμῖν Μείνατε ἐν ἐμοί κἀγώ ἐν ὑμῖν Καθώς τό κλῆμα οὒ δύναται καρπόν φέρειν ἀφʼ ἑαυτοῦ ἐάν μή μένῃ μείνῃ ἐν τῇ ἀμπέλῳ οὕτως οὐδέ ὑμεῖς ἐάν μή καί ὁ ἐν ἐμοί μένητε μείνητε μένων Ἐγώ γάρ εἰμί ἡ ἄμπελος ὑμεῖς τά κλήματα Ὁ μένων ἐν ἐμοί κἀγώ ἐν αὐτῷ οὗτος φέρει καρπόν πολύν ὅτι χωρίς ἐμοῦ οὒ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν οὐδέ ἕν Ἐάν μή ἐμῇ τὶς μένῃ μείνῃ ἐν ἐμοί ἐβλήθη ἐπλήθη ἔξω ὡς τό κλῆμα καί ἐξηράνθη καί συνάγουσιν αὐτά αὐτό καί εἰς τό πῦρ βάλλουσιν αὐτά καί καίεται Ἐάν δέ μή μείνητε ἐν ἐμοί καί τά ῥήματα μού ἐν ὑμῖν μείνῃ ὅ ὅσα ἄν ἐάν θέλητε θέλετε αἰτήσασθε αἰτήσεσθε καί γενήσεται ὑμῖν Ἐν τούτῳ ἐδοξάσθη ὁ Πατήρ μού ἵνα καρπόν πλείονα πολύν καρπόν φέρητε καί γένησθε γενήσεσθε μού μοί ἐμοί μαθηταί Καθώς ἠγάπησεν μέ ὁ Πατήρ κἀγώ ἠγάπησα ὑμᾶς ἠγάπησα μείνατε ἐν τῇ ἀγάπῃ τῇ ἐμῇ Ἐάν τάς ἐντολάς τάς ἐμάς μού τηρήσητε τηρῆτε μενεῖτε ἐν τῇ ἀγάπῃ μού καθώς κἀγώ ἐγώ τάς ἐντολάς τοῦ Πατρός μού τάς ἐντολάς μού τετήρηκα ἐτήρησα καί μένω αὐτοῦ ἐν τῇ ἀγάπῃ ταῦτα δέ Λελάληκα ὑμῖν ἵνα ἡ χαρά ἡ ἐμή ἐν ὑμῖν ᾖ μείνῃ καί ἡ χαρά ὑμῶν πληρωθῇ Αὕτη ἐστίν ἡ ἐντολή ἡ ἐμή ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους ὡς καθώς ἠγάπησα ὑμᾶς μείζονα ταύτης ἀγάπην Οὐδείς Οὐδέ εἱς ἔχει ἵνα τὶς τήν ψυχήν τήν ἑαυτοῦ αὐτοῦ θῇ ὑπέρ τῶν φιλῶν αὐτοῦ αὐτῷ Ὑμεῖς γάρ φιλοῖ μού ἐστέ ἐάν ποιῆτε ποιήσητε ἅ ὅ ὅσα ἐγώ ἐντέλλομαι ὑμῖν Οὐκέτι ὑμᾶς λέγω ὑμᾶς δούλους ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδεν τί ποιεῖ αὐτοῦ ὁ κύριος ὑμᾶς Δέ εἴρηκα λέγω Φίλους ὅτι παντᾶ ὅσα ἅ ἤκουσα παρά πρό τοῦ Πατρός μού ἐγνώρισα ὑμῖν οὐχ Ὑμεῖς μέ ἐξελέξασθε ἀλλʼ ἐγώ ἐξελεξάμην ὑμᾶς καί ἔθηκα ὑμᾶς ἵνα ὑμεῖς ὑμᾶς ὑπάγητε καί πολύ καρπόν ὁ φέρητε καί ὁ καρπός ὑμῶν μένῃ μείνῃ ἵνα ὅ τὶ ἄν ἐάν αἰτήσητε αἰτήτε τόν Πατέρα ἐν τῷ ὀνόματι μού δῷ δώσει ὑμῖν ταῦτα Ἐντέλλομαι ὑμῖν ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους Εἰ ὁ κόσμος ὑμᾶς μισεῖ ἐμίσει ἐμίσησε γινώσκετε ὅτι ἐμέ πρῶτον ὑμῶν μεμίσηκεν Εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε ὁ κόσμος ἄν τό τόν ἴδιον ἴδιον ἐφίλει ὅτι δέ οὐκ ἐκ τούτου τοῦ κόσμου οὐκ ἐστέ ἦτε ἀλλʼ ἐγώ ἐξελεξάμην ὑμᾶς ἐκ τοῦ κόσμου διά τοῦτο μισεῖ ὑμᾶς μισεῖ ὁ κόσμος μισεῖ ὑμᾶς Μνημονεύετε τοῦ τούς τόν λόγου λόγους λόγον οὗ οὕς ὅν ἐγώ εἶπον ἐλάλησα ὑμῖν Οὐκ ἐστίν μού δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ Εἰ ἐμέ ἐδίωξαν καί ὑμᾶς διώξουσιν εἰ τόν λόγον μού ἐτήρησαν καί τόν ὑμέτερον τηρήσουσιν τηρήσωσιν Ἀλλά ταῦτα παντᾶ ποιήσουσιν ποιοῦσιν εἰς ὑμῖν ὑμᾶς διά τό ὄνομα μού ὅτι οὐκ οἴδασιν τόν πέμψαντα μέ εἰ μή ἦλθον καί ἐλάλησα αὐτοῖς ἁμαρτίαν Οὐκ εἴχοσαν νῦν δέ πρόφασιν οὐκ ἔχουσιν περί τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν Ὁ ἐμέ μισῶν καί τόν Πατέρα μού μισεῖ Εἰ τά ἔργα μή ἐποίησα ἐν αὐτοῖς ἅ οὐδείς μηδείς ἄλλος ἐποίησεν πεποίηκεν ἁμαρτίαν οὐκ εἴχοσαν νῦν δέ καί ἑωράκασιν καί μεμισήκασιν καί ἐμέ καί τόν Πατέρα μού Ἀλλʼ ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος ὁ γεγραμμένος ἐν τῷ νόμῳ κόσμῳ αὐτῶν γεγραμμένος ὅτι Ἐμίσησαν μέ δωρεάν Ὅταν δέ ἔλθῃ ὁ Παράκλητος ὅν ἐγώ πέμψω πέμπω ὑμῖν παρά τοῦ Πατρός Πατέρα μού τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας ὅ παρά τοῦ Πατρός μού ἐκπορεύεται ἐκεῖνος μαρτυρήσει περί ἐμοῦ Καί ὑμεῖς δέ μαρτυρεῖτε ὅτι ἀπʼ ἀρχῆς μετʼ ἐμοῦ ἐστέ ταῦτα Λελάληκα ὑμῖν ἵνα μή σκανδαλισθῆτε ἀποσυναγώγους Γάρ ποιήσουσιν ποιήσωσιν ὑμᾶς ἀλλʼ ἔρχεται ὥρα ἵνα πᾶς ὁ ἀποκτείνας ὑμᾶς δόξῃ λατρείαν προσφέρειν τῷ Κυρίῳ Θεῷ Καί ταῦτα ποιήσουσιν ποιήσωσιν ὑμῖν ὅτι οὐκ ἔγνωσαν τόν Πατέρα οὐδέ ἐμέ Ἀλλά ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ὅταν ἄν ἔλθῃ ἡ ὥρα αὐτῶν μνημονεύητε μνημονεύηται αὐτῶν ὅτι ἐγώ εἶπον ὑμῖν ταῦτα Δέ ὑμῖν ἐξ ἀρχῆς ὑμῖν οὐκ εἶπον ὅτι μεθʼ ὑμῶν ἤμην νῦν Δέ ἐγώ ὑπάγω πρός τόν πέμψαντα μέ καί οὐδείς ἐξ ὑμῶν ἐρωτᾷ μέ Ποῦ ὑπάγεις ὑπάγει Ἀλλʼ ὅτι ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἡ λύπη πεπλήρωκεν ὑμῶν τήν καρδίαν Ἀλλʼ ἐγώ τήν ἀλήθειαν λέγω ὑμῖν συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγώ ἀπέλθω ἐάν Γάρ ἐγώ μή ἀπέλθω ὁ Παράκλητος οὐκ μή ἐλεύσεται ἔλθῃ πρός ἡμάς ὑμᾶς ἐάν δέ μή ἀπέλθω πορευθῶ πέμψω αὐτόν πρός ὑμᾶς Καί ἐλθών ἐκεῖνος ἐλέγξει τόν κόσμον περί ἁμαρτίας καί περί δικαιοσύνης καί περί κρίσεως περί ἁμαρτίας μέν ὅτι οὒ πιστεύουσιν εἰς ἐμέ περί δικαιοσύνης δέ ὅτι πρός τόν Πατέρα μού ὑπάγω καί οὐκέτι θεωρεῖτε μέ περί δέ κρίσεως ὅτι ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου κέκριται Ἔτι πολλά ἔχω λέγειν ὑμῖν λέγειν ἀλλʼ οὒ δύνασθε αὐτά βαστάζειν ἄρτι ὅταν Δέ ἔλθῃ ἐκεῖνος τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας ἐκεῖνος ὁδηγήσει ὑμᾶς ὁδηγήσει ἐν εἰς πασᾶν τῇ τήν ἀληθείᾳ ἀλήθειαν πάσῃ πασᾶν οὒ γάρ λαλήσει ἀφʼ ἑαυτοῦ ἀλλʼ ὅσα ἐάν ἄν ἀκούσει ἀκούσῃ ἀκούει λαλήσει καί τά ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ἀναγγέλλει ὑμῖν ἡμῖν Ἐκεῖνος ἐμέ δοξάσει ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήμψεται καί ἀναγγελεῖ ἀναγγέλλει ὑμῖν Παντᾶ ὅσα ἔχει ὁ Πατήρ ἐμά ἐστίν διά τοῦτο εἶπον ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λαμβάνει λήμψεται καί ἀναγγελεῖ ὑμῖν Μικρόν καί οὐκέτι οὒ θεωρεῖτε μέ καί πάλιν μικρόν καί ὄψεσθε μέ ὅτι ἐγώ ὑπάγω πρός τόν Πατέρα εἶπαν Οὖν ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρός ἀλλήλους Τί ἐστίν τοῦτο ὅ λέγει ἡμῖν Μικρόν καί οὒ οὐκέτι θεωρεῖτε ὄψεσθε μέ καί πάλιν μικρόν καί ὄψεσθε μέ καί Ὅτι ᾧ ἐγώ ὑπάγω πρός τόν Πατέρα ἔλεγον Οὖν Τοῦτο Τί ἐστίν τοῦτο τό ὅ λέγει τό Μικρόν Οὐκ οἴδαμεν τί ὅ λαλεῖ λέγει ἔγνω Οὖν ὁ Ἰησοῦς ὅτι ὅτι ἤμελλον καί ἤθελον αὐτόν ἐρωτᾶν ἐπερωτῆσαι περί τούτου καί εἶπεν αὐτοῖς περί τούτου Ζητεῖτε μετʼ πρός ἀλλήλων ἀλλήλους ὅτι εἶπον Μικρόν καί οὒ θεωρεῖτε μέ καί πάλιν μικρόν καί ὄψεσθε μέ Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι κλαύσετε καί θρηνήσετε ὑμεῖς ὁ δέ κόσμος χαρήσεται ὑμεῖς δέ λυπηθήσεσθε ἀλλʼ ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαράν γενήσεται Ἡ γυνή ὅταν τίκτῃ λύπην λοιπήν ἔχει ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα ἡμέρα αὐτῆς ὅταν δέ γεννήσῃ τό παιδίον οὐκέτι μνημονεύει τῆς λύπης θλίψεως διά τήν χαράν ὅτι ἐγεννήθη ἐγενήθη ὁ ἄνθρωπος εἰς τόν κόσμον καί ὑμεῖς Οὖν λύπην μέν νῦν μέν οὖν λύπην ἔχετε ἕξετε πάλιν δέ ὄψομαι ὑμᾶς καί χαρήσεται ὑμῶν ἡ καρδία καρδίαν καί τήν χαράν ὑμῶν οὐδείς αἴρει ἀφαίρει ἀρεῖ ἀφʼ ὑμῶν Καί ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐμέ οὐκ ἐρωτήσετε οὐδέν Ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμῖν ὅτι ὅσα ὅ ἄν ἐάν τὶ αἰτήσητε τόν Πατέρα δώσει ὑμῖν ἐν τῷ ὀνόματι μού Δώσει ὑμῖν Ἕως ἄρτι οὐκ ᾐτήσατε ᾐτήσασθε οὐδέν ἐν τῷ ὀνόματι μού μέ Αἰτεῖτε αἰτήσασθε καί λήμψεσθε ἵνα ἡ χαρά ὑμῶν ᾖ πεπληρωμένη ἦν Ταῦτα ἐν παροιμίαις λελάληκα ὑμῖν ἀλλʼ ἔρχεται ὥρα ὅπου ὅτε οὐκέτι ἐν παροιμίαις λαλήσω ὑμῖν ἀλλά ἐν παρρησίᾳ περί τοῦ Πατρός λαλήσω ὑμῖν ἀπαγγελῶ ἀπαγγέλλω ἀναγγελῶ ὑμῖν Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ αἰτήσασθε ἐν τῷ ὀνόματι μού αἰτήσεσθε καί οὒ λέγω ὑμῖν ὅτι ἐγώ ἐρωτήσω τόν Πατέρα μού περί ὑμῶν αὐτός γάρ ὁ Πατήρ φιλεῖ ὑμᾶς ὅτι ὑμεῖς ἐμέ πεφιλήκατε καί πεπιστεύκατε ὅτι ἐγώ παρά τοῦ πατρός Θεοῦ ἐξῆλθον Ἐξῆλθον παρά ἐκ τοῦ Πατρός καί ἐλήλυθα ἦλθον εἰς τόν κόσμον πάλιν ἀφίημι τόν κόσμον καί πορεύομαι πρός τόν Πατέρα Πορεύομαι λέγουσιν αὐτῷ Οἱ Μαθηταί αὐτῷ αὐτοῦ Ἴδε νῦν ἐν παρρησίᾳ λαλεῖς καί παροιμίαν οὐδεμίαν λέγεις Νῦν οἴδαμεν ὅτι οἶδας παντᾶ καί οὒ χρείαν ἔχεις ἵνα τὶς σέ ἐρωτᾷ Ἐν τούτῳ πιστεύομεν ὅτι ἀπό παρά Θεοῦ ἐξῆλθες ἀπεκρίθη αὐτοῖς Ὁ Ἰησοῦς Ἄρτι πιστεύετε πιστεύεται Ἰδού ἴδε ἔρχεται ὥρα καί νῦν ἐλήλυθεν ἡ ὥρα ἵνα σκορπισθῆτε πάντες ἕκαστος εἰς τά ἰδία κἀμέ καί ἐμέ μόνον ἀφῆτε καί οὐκ εἰμί μόνος ὅτι ὁ Πατήρ μετʼ ἐμοῦ ἐστίν ταῦτα δέ Λελάληκα ὑμῖν ἵνα ἐν ἐμοί εἰρήνην ἔχητε ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν Ἔχετε Ἕξετε ἀλλά θαρσεῖτε ἐγώ νενίκηκα τόν κόσμον ταῦτα ἐλάλησεν λελάληκεν Ὁ Ἰησοῦς καί ἐπάρας ἐπῆρεν τούς ὀφθαλμούς αὐτοῦ εἰς τόν οὐρανόν καί εἶπεν Πάτερ ἐλήλυθεν ἡ ὥρα δόξασον σοῦ τόν Υἱόν ἵνα καί ὁ Υἱός σοῦ δοξάσῃ σέ Καθώς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός ἵνα παν ὅ δέδωκας αὐτῷ δώσῃ δώσει δώσω δῷς ἔχῃ αὐτοῖς αὐτῷ ζωήν αἰώνιον αὕτη Δέ ἐστίν ἡ αἰώνιος ζωή ἵνα γινώσκωσι γινώσκουσιν σέ τόν μόνον ἀληθινόν Θεόν καί ὅν ἀπέστειλας ἀπέπεμψας ἀπέστειλεν Ἰησοῦν Χριστόν εἰς τοῦτον τόν κόσμον Ἐγώ σέ ἐδόξασα ἐπί τῆς γῆς καί τό ἔργον σοῦ τελειώσας ἐτελείωσα ὅ δέδωκας ἔδωκας μοί μέ ἵνα ποιήσω Καί νῦν δόξασον μέ σύ Πάτερ παρά σεαυτῷ τῇ δόξῃ ἥν ᾗ εἶχον παρά σοί πρό τοῦ γενέσθαι τόν κόσμον εἶναι παρά σοί Ἐφανέρωσα σοῦ τό ὄνομα σοῦ τοῖς ἀνθρώποις οὕς ἔδωκας δέδωκας μοί ἐκ τούτου τοῦ κόσμου σοῦ Σοί ἦσαν κἀμοί καί ἐμοί αὐτούς ἔδωκας δέδωκας καί τόν λόγον σοῦ τετήρηκαν ἐτήρησαν Νῦν ἔγνωκαν ἔγνωκα ἔγνωσαν ἔγνων ὅτι παντᾶ ὅσα δέδωκας ἔδωκας μοί παρά σοῦ ἐστίν εἰσίν ὅτι τά ῥήματα σοῦ ἅ δέδωκας ἔδωκας μοί δέδωκα ἔδωκα αὐτοῖς καί αὐτοί αὐτό ἔλαβον καί ἔγνωσαν ἀληθῶς ὅτι παρά σοῦ ἐξῆλθον καί ἐπίστευσαν ἐπίστευσας ὅτι σύ μέ ἀπέστειλας Ἐγώ περί αὐτῶν ἐρωτῶ οὒ περί τοῦ κόσμου ἐρωτῶ ἀλλά περί ὧν δέδωκας ἔδωκας μοί ὅτι σοί εἰσίν Καί τά ἐμά παντᾶ σά ἐστίν καί τά σά ἐμά ἐστίν ἐμοί αὐτούς ἔδωκας καί δεδόξασμαι ἐδόξασας ἔδοξας μέ ἐν αὐτοῖς Καί οὐκέτι ἔτι εἰμί ἐν τούτῳ τῷ κόσμῳ εἰμί καί οὗτοι αὐτοί ἐν τῷ κόσμῳ εἰσίν κἀγώ καί ἐγώ πρός σέ ἔρχομαι οὐκέτι εἰμί ἐν τῷ κόσμῳ καί ἐν τῷ κόσμῳ εἰμί Πάτερ Ἅγιε τήρησον αὐτούς ἐν τῷ ὀνόματι σοῦ μού καί ὅτε ἤμην μετʼ αὐτῶν ἐγώ ἐτήρουν αὐτούς ἐν τῷ ὀνόματι σοῦ ὁ ᾧ οὕς δέδωκας ἔδωκας μοί ἵνα ὦσιν ἕν καθώς καί ἡμεῖς Ὅτε ἤμην ἦμεν μήν μετʼ αὐτῶν ἐν τῷ κόσμῳ ἐγώ ἐτήρουν αὐτούς ἐν τῷ ὀνόματι σοῦ μού οὕς ᾧ δέδωκας ἔδωκας μοί καί ἐφύλαξα ἐφύλασσον καί οὐδείς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο εἰ μή ὁ υἱός τῆς ἀπωλείας ἵνα ἡ Γραφή πληρωθῇ νῦν Δέ πρός σέ ἔρχομαι καί ταῦτα λαλῶ ἐν τούτῳ τῷ κόσμῳ ἵνα ἔχωσιν τήν χαράν τήν ἐμήν πεπληρωμένην ἐν ταῖς καρδίαις ἑαυτοῖς αὐτοῖς σεαυτών Ἐγώ δέδωκα δέ ἔδωκα αὐτοῖς τόν λόγον σοῦ ἐν αὐτοῖς καί ὁ κόσμος ἐμίσησεν μισεῖ αὐτούς ὅτι οὐκ εἰσίν ἐκ τούτου τοῦ κόσμου καθώς ἐγώ οὐκ εἰμί ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ εἰμί Οὐκ ἐρωτῶ ἵνα ἄρῃς αὐτούς ἐκ τοῦ κόσμου ἀλλʼ ἵνα τηρήσῃς αὐτούς ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐκ τούτου τοῦ κόσμου οὐκ Εἰσίν καθώς κἀγώ ἐγώ οὐκ εἰμί ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ εἰμί Ἁγίασον αὐτούς ἐν τῇ ἀληθείᾳ σοῦ ὁ λόγος ὁ σός ἡ ἀλήθεια ἐστίν Καθώς ἐμέ ἀπέστειλας εἰς τοῦτον τόν κόσμον κἀγώ ἀπέστειλα αὐτούς εἰς τόν κόσμον κἀγώ ἀπέστειλα αὐτούς εἰς τοῦτον τόν κόσμον Καί ὑπέρ αὐτῶν ἐγώ ἁγιάζω ἐμαυτόν ἵνα ὦσιν καί αὐτοί ὦσιν ἡγιασμένοι ἐν ἀληθείᾳ οὒ περί τούτων Δέ μονῶν ἐρωτῶ μόνον ἀλλά καί περί ὑπέρ τῶν πιστευόντων πιστευσόντων διά τοῦ λόγου αὐτῶν εἰς ἐμέ ἵνα πάντες ἕν ὦσιν καθώς σύ Πάτερ Πατήρ ἐν ἐμοί κἀγώ ἐν σοί ἵνα καί αὐτοί ἐν ἡμῖν ἕν ὦσιν ἵνα ὁ κόσμος πιστεύῃ πιστεύσῃ ὅτι σύ μέ ἀπέστειλας Κἀγώ καί ἐγώ τήν δόξαν μού ἥν δέδωκας ἔδωκας μοί δέδωκα ἔδωκα αὐτοῖς ἵνα ὦσιν τό ἕν καθώς ἡμεῖς ἕν ἐσμέν ἐγώ ἐν αὐτοῖς καί σύ ἐν ἐμοί κἀγώ ἐν αὐτοῖς ἵνα ὦσιν τετελειωμένοι εἰς εἰς τό ἕν καί ἵνα γινώσκῃ ὁ κόσμος ὅτι σύ μέ ἀπέστειλας καί ἠγάπησας ἠγάπησα αὐτούς καθώς σύ ἐμέ κἀμέ ἠγάπησας Πάτερ οὕς ὅ δέδωκας ἔδωκας μοί θέλω ἵνα ὅπου εἰμί ἐγώ εἰμί κἀκεῖνοι καί ἐκεῖνοι ὦσιν μετʼ ἐμοῦ ἵνα θεωρῶσιν θεωροῦσιν τήν δόξαν τήν ἐμήν ἥν δέδωκας ἔδωκας μοί ὅτι ἠγάπησας μέ πρό καταβολῆς κόσμου Πάτερ Δίκαιε καί ὁ κόσμος οὗτος σέ οὐκ ἔγνω ἐγώ δέ σέ ἔγνων ἔγνωκα σέ καί οὗτοι ἔγνωσαν ὅτι σύ μέ ἀπέστειλας Καί ἐγνώρισα αὐτοῖς τό ὄνομα σοῦ καί γνωρίσω ἵνα ἡ ἀγάπη ἥν ἥ ἠγάπησας μέ αὐτούς ἐν αὐτοῖς ᾖ ἦν κἀγώ καί ἐγώ ἐν αὐτοῖς ταῦτα Εἰπών ὁ Ἰησοῦς ἐξῆλθεν σύν αὐτοῖς τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ πέραν τοῦ χειμάρρου τοῦ τῶν κέδρου Κεδρών ὅπου ἦν κῆπος εἰς ὅν εἰσῆλθεν εἰσελήλυθεν αὐτός καί οἱ μαθηταί αὐτοῦ ᾔδει Δέ καί Ἰούδας ὁ παραδιδούς παραδίδων αὐτόν τόν τόπον ὅτι πολλάκις συνήχθη ἐκεῖ ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖ μετά τῶν μαθητῶν αὐτοῦ Ἐκεῖ ὁ οὖν Ἰούδας λαβών τήν σπεῖραν καί ἐκ τῶν ἀρχιερέων καί ἐκ τῶν Φαρισαίων ὑπηρέτας ἔρχεται ἐκεῖ μετά φανῶν καί λαμπάδων καί ὅπλων Ἰησοῦς δέ οὖν εἰδώς ἰδών παντᾶ τά ἐρχόμενα ἐπʼ αὐτόν ἐξελθών ἐξῆλθεν καί εἶπεν λέγει αὐτοῖς Τίνα ζητεῖτε Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ Ἰησοῦν τόν Ναζαρηνὸν Ναζωραῖον λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Ἐγώ εἰμί Ἰησοῦς εἱστήκει δέ καί Ἰούδας ὁ παραδιδούς αὐτόν μετʼ αὐτῶν ὡς Οὖν εἶπεν αὐτοῖς ὅτι Ἐγώ εἰμί ἀπῆλθαν εἰς τά ὀπίσω καί ἔπεσαν χαμαί πάλιν Οὖν αὐτούς ἐπηρώτησεν αὐτούς λέγων Τίνα ζητεῖτε οἱ Δέ εἶπον πάλιν Ἰησοῦν τόν Ναζωραῖον Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Εἶπον ὑμῖν ὅτι ἐγώ εἰμί εἰ Οὖν ἐμέ ζητεῖτε ἄφετε τούτους ὑπάγειν ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος ὅν εἶπεν ὅτι Οὕς δέδωκας ἔδωκας μοί οὐκ ἀπώλεσα ἐξ αὐτῶν αὐτοῦ οὐδένα ἀπώλεσα τότε Σίμων Οὖν Πέτρος ἔχων μάχαιραν εἵλκυσεν αὐτήν καί ἔπαισεν τόν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως δοῦλον καί ἀπέκοψεν αὐτοῦ τό ὠτάριον αὐτοῦ τό δεξιόν ἦν Δέ τό ὄνομα τῷ τοῦ δούλῳ δούλου ἐκείνου Μάλχος εἶπεν Οὖν ὁ Ἰησοῦς τῷ Πέτρῳ Βάλε τήν μάχαιραν σοῦ εἰς τήν θήκην τό ποτήριον ὅ δέδωκεν ἔδωκεν μοί ὁ Πατήρ μού οὒ μή πίω αὐτό ἡ Οὖν σπεῖρα καί ὁ χιλίαρχος καί οἱ ὑπηρέται τῶν Ἰουδαίων συνέλαβον τόν Ἰησοῦν καί ἔδησαν αὐτόν Καί ἤγαγον ἀπήγαγον αὐτόν πρός Ἅνναν πρῶτον ἦν γάρ πενθερός τοῦ Καϊάφα ὅς ἦν ἀρχιερεύς τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου ἦν Δέ καί Καϊάφας ὁ συμβουλεύσας τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι συμφέρει ἕνα ἄνθρωπον ἀποθανεῖν ἀπολέσθαι ὑπέρ τοῦ λαοῦ ἠκολούθει Δέ αὐτοῖς τῷ Ἰησοῦ Σίμων Πέτρος καί ὁ ἄλλος μαθητής μαθηταῖς ὁ Δέ μαθητής ἐκεῖνος ἦν γνωστός ἦν τῷ ἀρχιερεῖ καί συνεισῆλθεν τῷ Ἰησοῦ εἰς τήν αὐλήν τοῦ ἀρχιερέως ὁ Δέ Πέτρος εἱστήκει ἔξω πρός τῇ θύρᾳ ἔξω ἐξῆλθεν Οὖν ὁ μαθητής ὁ ἄλλος ὁ ὅς ἦν γνωστός τῷ τοῦ ἀρχιερεῖ ἀρχιερέως καί εἶπεν τῇ τῷ θυρωρῷ θυρουρῷ καί εἰσήγαγεν εἰσήνεγκε τόν Πέτρον λέγει οὖν οὕτω αὐτῷ τῷ Πέτρῳ Ἡ παιδίσκη ἡ θυρωρός θυρουρὸς τῷ Πέτρῳ μή καί σύ ἐκ τῶν μαθητῶν Εἶ τοῦ ἀνθρώπου τούτου λέγει Ἐκεῖνος οὐκ Εἰμί εἱστήκεισαν Δέ καί οἱ δοῦλοι καί οἱ ὑπηρέται ἀνθρακιάν πεποιηκότες ὅτι ψῦχος ἦν καί ἐθερμαίνοντο ἦν δέ καί μετʼ αὐτῶν ὁ Πέτρος μετʼ αὐτῶν ἑστώς καί θερμαινόμενος ὁ Οὖν ἀρχιερεύς ἠρώτησεν τόν Ἰησοῦν περί τῶν μαθητῶν αὐτοῦ καί περί τῆς διδαχῆς αὐτοῦ καί ἀπεκρίθη αὐτῷ Ὁ Ἰησοῦς αὐτῷ Ἐγώ παρρησίᾳ ἐλάλησα λελάληκα τῷ κόσμῳ ἐγώ πάντοτε ἐδίδαξα ἐν τῇ συναγωγῇ καί ἐν τῷ ἱερῷ ὅπου πάντες πάντοτε οἱ Ἰουδαῖοι συνέρχονται καί ἐν κρυπτῷ ἐλάλησα οὐδέν Τί μέ ἐρωτᾷς ἐπερωτᾷς Ἐρώτησον ἐπερώτησον τούς ἀκηκοότας τί ἐλάλησα αὐτοῖς ἴδε οὗτοι οἴδασιν ἅ εἶπον ἐγώ ταῦτα Δέ αὐτοῦ εἰπόντος εἱς παρεστηκώς τῶν παρεστώτων ὑπηρετῶν παρεστηκώς ἔδωκεν ῥάπισμα τῷ Ἰησοῦ εἰπών οὕτως Ἀποκρινῇ τῷ ἀρχιερεῖ ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ δέ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ Εἰ κακῶς εἶπον ἐλάλησα μαρτύρησον περί τοῦ κακοῦ εἰ δέ καλῶς τί μέ δέρεις ἀπέστειλεν Δέ Οὖν αὐτόν ὁ Ἅννας δεδεμένον πρός Καϊάφαν τόν ἀρχιερέα ἦν Δέ Σίμων Πέτρος ἑστώς καί θερμαινόμενος εἶπον Οὖν αὐτῷ μή καί σύ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ Εἶ ἐκείνου ἠρνήσατο οὖν Ἐκεῖνος καί εἶπεν λέγει οὐκ Εἰμί Λέγει εἱς ἐκ τῶν δούλων τοῦ ἀρχιερέως συγγενής ὤν οὗ ἀπέκοψεν Πέτρος τό ὠτίον Οὐκ ἐγώ σέ εἶδον ἐν τῷ κήπῳ μετʼ αὐτοῦ πάλιν Οὖν ἠρνήσατο ὁ Πέτρος καί εὐθέως ἀλέκτωρ ἐφώνησεν ἄγουσιν Οὖν τόν Ἰησοῦν ἀπό τοῦ Καϊάφα εἰς τό πραιτώριον ἦν δέ πρωΐα πρωΐ Καί αὐτοί οὐκ εἰσῆλθον εἰς τό πραιτώριον ἵνα μή μιανθῶσιν ἀλλά ἵνα φάγωσιν τό Πάσχα ἐξῆλθεν Οὖν πρός αὐτούς ὁ Πιλᾶτος ἔξω πρός αὐτούς ἔξω καί φησίν εἶπεν Τίνα κατηγορίαν φέρετε κατά τοῦ ἀνθρώπου τούτου Ἀπεκρίθησαν καί εἶπαν αὐτῷ Εἰ μή ἦν οὗτος κακοποιῶν κακοποιός κακόν ποιῶν ποιήσας οὐκ ἄν σοί παρεδώκαμεν παραδεδώκειμεν σοί αὐτόν εἶπεν Οὖν αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος λάβετε οὖν αὐτόν Ὑμεῖς καί κατά τόν νόμον ὑμῶν κρίνατε αὐτόν εἶπον δέ οὖν αὐτῷ Οἱ Ἰουδαῖοι Ἡμῖν οὐκ ἔξεστιν ἀποκτεῖναι οὐδένα οὐδένα ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος τοῦ Ἰησοῦ πληρωθῇ ὅν εἶπεν εἰπεῖν σημαίνων ποίῳ ποῖ θανάτῳ ἤμελλεν ἀποθνῄσκειν εἰσῆλθεν Οὖν πάλιν εἰς τό πραιτώριον πάλιν ὁ Πιλᾶτος καί ἐφώνησεν τόν Ἰησοῦν καί εἶπεν αὐτῷ αὐτοῖς σύ Εἶ ὁ βασιλεύς τῶν Ἰουδαίων καί ἀπεκρίθη ἀπεκρίνατο αὐτῷ Ὁ Ἰησοῦς ἀπό σεαυτοῦ ἑαυτοῦ Σύ τοῦτο λέγεις εἴπας ἤ ἄλλοι σοί εἶπον εἶπεν σοί περί ἐμοῦ ἀπεκρίθη Ὁ Πιλᾶτος Μήτι Μή γάρ ἐγώ Ἰουδαῖος εἰμί τό ἔθνος Τό Σόν καί οἱ ὁ ἀρχιερεῖς ἀρχιερεύς παρέδωκαν σέ ἐμοί Τί ἐποίησας ἀπεκρίθη Ὁ Ἰησοῦς ἡ ἐμή βασιλεία Ἡ ἐμή οὐκ ἐστίν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου εἰ ἦν ἐκ τούτου τοῦ κόσμου τούτου ἦν ἡ ἐμή βασιλεία ἡ ἐμή καί οἱ ὑπηρέται ἄν οἱ ἐμοί ἠγωνίζοντο ἄν ἵνα μή παραδοθῶ τοῖς Ἰουδαίοις νῦν Δέ ἡ ἐμή βασιλεία ἡ ἐμή οὐκ ἐστίν ἐντεῦθεν εἶπεν Οὖν αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος οὐκοῦν βασιλεύς Εἶ σύ εἶ ἀπεκρίθη Ὁ Ἰησοῦς καί εἶπεν Σύ λέγεις ὅτι βασιλεύς εἰμί Ἐγώ ἐγώ εἰς τοῦτο καί γεγέννημαι γεγένημαι καί εἰς τοῦτο ἐλήλυθα εἰς τόν κόσμον ἵνα μαρτυρήσω μαρτυρήσῃ περί τῇ τῆς ἀληθείᾳ ἀληθείας Πᾶς ὁ ὤν ἐκ τῆς ἀληθείας ἀκούει μού τῆς φωνῆς λέγει οὖν αὐτῷ Ὁ Πιλᾶτος Τί Τίς ἐστίν ἀλήθεια Καί τοῦτο εἰπών πάλιν ἐξῆλθεν πρός τούς Ἰουδαίους καί λέγει αὐτοῖς Ἐγώ οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρίσκω αἰτίαν ἐν αὐτῷ Αἰτίαν ἐστίν Δέ συνήθεια ὑμῖν ἵνα ἕνα ὑμῖν ἀπολύσω ἀπολύω ὑμῖν ἐν τῷ Πάσχα βούλεσθε οὖν ἵνα ὑμῖν ἀπολύσω ὑμῖν τόν Βασιλέα τῶν Ἰουδαίων ἐκραύγασαν Οὖν πάλιν πάντες λέγοντες Μή τοῦτον ἀλλά τόν Βαραββᾶν ἦν Δέ ὁ Βαραββᾶς λῃστής τότε Οὖν ἔλαβεν λαβών ὁ Πιλᾶτος ἔλαβεν τόν Ἰησοῦν καί ἐμαστίγωσεν Καί οἱ στρατιῶται πλέξαντες στέφανον ἐξ ἀκανθῶν στέφανον ἐπέθηκαν ἐπέθηκεν αὐτοῦ ἐπί τῇ τήν κεφαλῇ κεφαλήν καί ἱμάτιον πορφυροῦν περιέβαλον αὐτόν καί ἤρχοντο πρός αὐτόν καί ἔλεγον Χαῖρε ὁ Βασιλεύς τῶν Ἰουδαίων Καί ἐδίδοσαν αὐτῷ ῥαπίσματα Καί ἐξῆλθεν οὖν πάλιν ἔξω ὁ Πιλᾶτος ἔξω καί λέγει αὐτοῖς Ἴδε ἄγω ὑμῖν αὐτόν ἔξω ἵνα γνῶτε ὅτι τί ἐν αὐτῷ οὐδεμίαν ἐν αὐτῷ αἰτίαν ἐν αὐτῷ οὐχ οὐδεμίαν εὑρίσκω ἐν αὐτῷ ἐξῆλθεν Οὖν ὁ Ἰησοῦς ἔξω φορῶν ἔχων τόν ἀκάνθινον στέφανον καί τό πορφυροῦν ἱμάτιον Καί λέγει αὐτοῖς Ἰδού Ἴδε ὁ ἄνθρωπος ὅτε Οὖν εἶδον αὐτόν οἱ ἀρχιερεῖς καί οἱ ὑπηρέται ἔκραζαν ἐκραύγασαν λέγοντες Σταύρωσον Σταύρωσον αὐτόν καί λέγει αὐτοῖς Ὁ Πιλᾶτος λάβετε αὐτόν Ὑμεῖς αὐτόν καί σταυρώσατε ἐγώ γάρ οὐχί οὐχ εὑρίσκω ἐν αὐτῷ αἰτίαν ἀπεκρίθησαν αὐτῷ Οἱ Ἰουδαῖοι Ἡμεῖς νόμον ἔχομεν καί κατά τόν νόμον ἡμῶν ὀφείλει ἀποθανεῖν ὅτι ἑαυτόν Υἱόν τοῦ Θεοῦ αὐτόν ἑαυτόν ἐποίησεν ὅτε Οὖν ἤκουσεν ὁ Πιλᾶτος τοῦτον τόν λόγον τοῦτον μᾶλλον ἐφοβήθη Καί εἰσῆλθεν εἰς τό πραιτώριον πάλιν καί καί λέγει τῷ Ἰησοῦ Πόθεν εἶ σύ εἶ ὁ Δέ Ἰησοῦς ἀπόκρισιν οὐκ ἔδωκεν αὐτῷ λέγει Οὖν αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος Ἐμοί οὒ λαλεῖς Οὐκ οἶδας ὅτι ἐξουσίαν ἔχω ἀπολῦσαι σταυρῶσαι σέ καί ἐξουσίαν ἔχω σταυρῶσαι ἀπολῦσαι σέ καί ἀπεκρίθη αὐτῷ Ὁ Ἰησοῦς Οὐκ εἶχες ἔχεις ἐξουσίαν οὐδεμίαν κατʼ ἐμοῦ οὐδεμίαν εἰ μή ἦν σοί δεδομένον σοί ἄνωθεν Διά τοῦτο ὁ παραδούς παραδιδούς μέ σοί μείζονα ἁμαρτίαν ἔχει Ἐκ τούτου ἐζήτει ὁ Πιλᾶτος ἐζήτει αὐτόν ἀπολῦσαι αὐτόν οἱ Δέ Ἰουδαῖοι ἐκραύγασαν ἐκραύγαζον ἔκραζον λέγοντες ἔλεγον Ἐάν Ἄν τοῦτον ἀπολύσῃς οὐκ εἶ φίλος τοῦ Καίσαρος Πᾶς ὁ βασιλέα αὐτόν ἑαυτόν ποιῶν ἑαυτόν ἀντιλέγει τῷ Καίσαρι ὁ Οὖν Πιλᾶτος ἀκούσας τοῦτον τόν τῶν λόγων λόγον τούτων ἤγαγεν ἔξω τόν Ἰησοῦν ἔξω καί ἐκάθισεν ἐπί τοῦ βήματος εἰς τόπον λεγόμενον Λιθόστρωτον Ἑβραϊστί Δέ λέγομεν οὖν Γαββαθᾶ Γολγοθᾶ ἦν Δέ παρασκευή τοῦ Πάσχα ὥρα ἦν δέ ὡς ὡσεί ἕκτη Καί λέγει λέγε τοῖς Ἰουδαίοις Ἴδε ὁ βασιλεύς ὑμῶν οἱ Δέ ἔλεγον ἐκραύγασαν οὖν ἐκεῖνοι Ἆρον Ἆρον Σταύρωσον αὐτόν λέγει αὐτοῖς Ὁ Πιλᾶτος τόν βασιλέα ὑμῶν Σταυρώσω ἀπεκρίθησαν Οἱ Ἀρχιερεῖς Οὐκ ἔχομεν βασιλέα εἰ μή Καίσαρα τότε Οὖν παρέδωκεν αὐτόν αὐτοῖς αὐτόν ἵνα σταυρωθῇ Οἱ αὐτόν Παρέλαβον οὖν Δέ λαβόντες παραλαβόντες τόν Ἰησοῦν καί αὐτόν ἤγαγον ἀπήγαγον αὐτόν Καί βαστάζων αὐτῷ ἑαυτῷ τόν σταυρόν ἑαυτοῦ αὐτοῦ ἐξῆλθεν εἰς τόπον τόν λεγόμενον Κρανίου Τόπον ὅς ὅ λέγεται Ἑβραϊστί Γολγοθᾶ ὅπου αὐτόν ἐσταύρωσαν καί μετʼ αὐτοῦ ἄλλους δύο ἐντεῦθεν καί ἐντεῦθεν μέσον δέ τόν Ἰησοῦν ἔγραψεν Δέ καί τίτλον ὁ Πιλᾶτος καί ἔθηκεν ἐπέθηκεν ἐπί τοῦ σταυροῦ ἦν Δέ γεγραμμένον Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὁ Βασιλεύς τῶν Ἰουδαίων τότε τοῦτον Οὖν τόν τίτλον πολλοί ἀνέγνωσαν πολλοί τῶν Ἰουδαίων ὅτι ἐγγύς ἦν ὁ τόπος τῆς πόλεως ὁ τόπος ὅπου ἐσταυρώθη ὁ Ἰησοῦς καί ἦν γεγραμμένον Ἑβραϊστί Ἑλληνιστί Ῥωμαϊστί Ἑβραϊστί Ἑλληνιστί ἔλεγον Οὖν τῷ Πιλάτῳ οἱ ἀρχιερεῖς τῶν Ἰουδαίων Μή γράφε Ὁ Βασιλεύς τῶν Ἰουδαίων ἀλλʼ ὅτι ἐκεῖνος εἶπεν Βασιλεύς Εἰμί τῶν Ἰουδαίων εἰμί ἀπεκρίθη Ὁ Πιλᾶτος Ὅ γέγραφα γέγραφα οἱ Οὖν στρατιῶται οἱ ὅτε ἐσταύρωσαν σταυρώσαντες τόν Ἰησοῦν ἔλαβον τά ἱμάτια αὐτοῦ καί ἐποίησαν τέσσαρα μέρη ἑκάστῳ στρατιώτῃ μέρος καί τόν χιτῶνα ἦν Δέ ὁ χιτών ἄραφος ἐκ τῶν ἄνωθεν ὑφαντός διʼ ὅλου εἶπαν Οὖν πρός αὐτούς ἀλλήλους Μή σχίσωμεν αὐτόν ἀλλά λάχωμεν περί αὐτοῦ τίνος ἔσται ἵνα ἡ Γραφή πληρωθῇ ἡ λέγουσα Διεμερίσαντο μού τά ἱμάτια μού ἑαυτοῖς καί ἐπί τόν ἱματισμόν μού ἔβαλον κλῆρον Οἱ μέν οὖν στρατιῶται ταῦτα ἐποίησαν εἱστήκεισαν Δέ παρά τῷ σταυρῷ τοῦ Ἰησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καί ἡ ἀδελφή τῆς μητρός αὐτοῦ Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ καί Μαρία ἡ Μαγδαληνή Ἰησοῦς οὖν δέ ἰδών τήν μητέρα καί τόν μαθητήν παρεστῶτα ὅν ἠγάπα καί λέγει τῇ μητρί αὐτοῦ Γύναι ἰδού ἴδε ὁ υἱός σοῦ Εἶτα λέγει τῷ μαθητῇ Ἴδε Ἰδού ἡ μήτηρ σοῦ Καί ἀπʼ ἐκείνης τῆς ἡμέρας ὥρας ἔλαβεν αὐτήν ὁ μαθητής αὐτήν εἰς τά ἰδία Μετά τοῦτο εἰδώς ἰδών ὁ Ἰησοῦς εἰδώς ὅτι ἤδη παντᾶ ἤδη τετέλεσται ἵνα πληρωθῇ τελειωθῇ ἡ Γραφή λέγει Διψῶ Σκεῦος οὖν δέ ἔκειτο ὄξους μεστόν οἱ δέ πλήσαντες σπόγγον οὖν μεστόν τοῦ ὄξους καί ὑσσώπῳ περιθέντες προσήνεγκαν αὐτοῦ τῷ στόματι ὅτε Οὖν ἔλαβεν τό ὄξος ὁ Ἰησοῦς εἶπεν Τετέλεσται Καί κλίνας τήν κεφαλήν παρέδωκεν παραδέδωκεν τό πνεῦμα οἱ Οὖν Ἰουδαῖοι ἐπεί παρασκευή ἦν ἵνα μή μείνῃ ἐπί τοῦ σταυροῦ τά σώματα ἐν τῷ Σαββάτῳ ἐπεί παρασκευή ἦν ἦν γάρ μεγάλη ἡ ἡμέρα ἐκείνου ἐκείνη τοῦ Σαββάτου ἠρώτησαν οὖν τόν Πιλᾶτον ἵνα κατεαγῶσιν αὐτῶν τά σκέλη καί ἀρθῶσιν ἦλθον Οὖν οἱ στρατιῶται καί τοῦ μέν πρώτου κατέαξαν τά σκέλη καί τοῦ ἄλλου τοῦ συσταυρωθέντος αὐτῷ ἐπί δέ τόν Ἰησοῦν ἐλθόντες ὡς εἶδον εὗρον αὐτόν ἤδη αὐτόν τεθνηκότα καί οὒ κατέαξαν αὐτοῦ τά σκέλη Ἀλλʼ εἱς τῶν στρατιωτῶν λόγχῃ αὐτοῦ τήν πλευράν ἔνυξεν καί εὐθύς ἐξῆλθεν εὐθύς αἷμα καί ὕδωρ Καί ὁ ἑωρακώς μεμαρτύρηκεν καί ἀληθής ἀληθινή αὐτοῦ ἐστίν αὐτοῦ ἡ μαρτυρία κἀκεῖνος καί ἐκεῖνος οἶδεν ὅτι ἀληθῆ λέγει ἵνα καί ὑμεῖς πιστεύητε πιστεύσητε ἐγένετο Γάρ ταῦτα ἵνα ἡ Γραφή πληρωθῇ Ὀστοῦν οὒ συντριβήσεται ἀπʼ αὐτοῦ Καί πάλιν ἑτέρα Γραφή λέγει Ὄψονται εἰς ὅν ἐξεκέντησαν μετά Δέ ταῦτα ἠρώτησεν τόν Πιλᾶτον ὁ Ἰωσήφ ὁ ἀπό Ἁριμαθαίας ὤν μαθητής τοῦ Ἰησοῦ κεκρυμμένος δέ διά τόν φόβον τῶν Ἰουδαίων ἵνα ἄρῃ τό σῶμα τοῦ Ἰησοῦ καί ἐπέτρεψεν ὁ Πιλᾶτος ἦλθεν ἦλθον Οὖν καί ἦρεν ἦραν αὐτόν τό σῶμα τοῦ Ἰησοῦ αὐτοῦ ἦλθεν Δέ καί Νικόδημος ὁ ἐλθών πρός αὐτόν αὐτό τόν Ἰησοῦν νυκτός τό πρῶτον φέρων ἔχων μίγμα ἕλιγμα σμύρνης καί ἀλόης ὡς ὡσεί λίτρας ἑκατόν ἔλαβον Οὖν τό σῶμα τοῦ Θεοῦ Ἰησοῦ καί ἔδησαν αὐτό ἐν ὀθονίοις μετά τῶν τῷ ἀρωμάτων καθώς ἔθος ἐστίν ἦν τοῖς Ἰουδαίοις ἐνταφιάζειν ἦν Δέ ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ἐσταυρώθη κῆπος καί ἐν τῷ κήπῳ μνημεῖον καινόν ἐν ᾧ οὐδέπω οὐδείς οὐδέπω ἦν τεθειμένος ἐτέθη ἐκεῖ Οὖν διά τήν παρασκευήν τῶν Ἰουδαίων ὅτι ἐγγύς ἦν τό μνημεῖον ὅπου ἔθηκαν τόν Ἰησοῦν τῇ Δέ μιᾷ τῶν σαββάτων Μαριάμ ἡ Μαγδαληνή ἔρχεται πρωΐ σκοτίας ἔτι οὔσης ἐπί εἰς τό μνημεῖον καί βλέπει τόν λίθον ἠρμένον ἀπό τῆς θύρας ἐκ τοῦ μνημείου τρέχει Οὖν καί ἔρχεται πρός τόν Σίμωνα Πέτρον καί πρός τόν ἄλλον μαθητήν ὅν ἐφίλει ὁ Ἰησοῦς καί λέγει αὐτοῖς Ἦραν τόν Κύριον ἐκ τοῦ μνημείου καί οὐκ οἴδαμεν ποῦ ἔθηκαν αὐτόν ἐξῆλθεν Οὖν ὁ Πέτρος καί ὁ ἄλλος μαθητής καί ἤρχοντο εἰς τό μνημεῖον καί ἔτρεχον Δέ οἱ δύο ὁμοῦ καί ὁ δέ ἄλλος μαθητής προέδραμεν δέ τάχιον τοῦ Πέτρου καί ἦλθεν πρῶτος ἐπί εἰς τό μνημεῖον πρῶτος Καί παρακύψας βλέπει κείμενα τά ὀθόνια κείμενα οὒ μέντοι μέν τοῖς εἰσῆλθεν ἔρχεται Οὖν καί ὁ Σίμων Πέτρος ἀκολουθῶν αὐτῷ καί εἰσῆλθεν εἰς τό μνημεῖον καί θεωρεῖ τά ὀθόνια κείμενα καί τό σουδάριον ὅ ἦν ἐπί τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ οὒ μετά τῶν ὀθονίων κείμενον ἀλλά χωρίς ἐντετυλιγμένον εἰς ἕνα τόπον τότε Οὖν εἰσῆλθεν καί ὁ ἄλλος μαθητής ὁ ἐλθών πρῶτος εἰς τό μνημεῖον καί εἶδεν καί ἐπίστευσεν οὐδέπω γάρ ᾔδεισαν ᾔδει τήν Γραφήν ὅτι δεῖ αὐτόν ἐκ νεκρῶν ἀναστῆναι ἀπῆλθον Οὖν πάλιν πρός αὐτούς ἑαυτούς οἱ μαθηταί Μαρία Δέ εἱστήκει πρός ἐν τῷ τό μνημείῳ μνημεῖον ἔξω κλαίουσα ἔξω ὡς Οὖν ἔκλαιεν παρέκυψεν εἰς τό μνημεῖον καί θεωρεῖ δύο ἀγγέλους καθεζομένους ἐν λευκοῖς καθεζομένους ἕνα πρός τῇ κεφαλῇ καί ἕνα πρός τοῖς ποσίν ὅπου ἔκειτο τό σῶμα τοῦ Ἰησοῦ Καί λέγουσιν αὐτῇ ἐκεῖνοι Γύναι τί κλαίεις τίνα ζητεῖς καί Λέγει αὐτοῖς Ὅτι ἦραν τόν Κύριον μού καί οὐκ οἶδα ποῦ ἔθηκαν τέθεικαν αὐτόν καί ταῦτα Εἰποῦσα ἐστράφη εἰς τά ὀπίσω καί εἶδεν θεωρεῖ τόν Ἰησοῦν ἑστῶτα καί οὐκ ᾔδει ὅτι ὁ Ἰησοῦς Κύριος ἐστίν λέγει αὐτῇ Ὁ Ἰησοῦς Γύναι τί κλαίεις Τίνα ζητεῖς Ἐκείνη δέ δοκοῦσα ὅτι ὁ κηπουρός ἐστίν λέγει αὐτῷ Κύριε εἰ σύ εἶ ὁ ἐβάστασας βαστάσας ἤρας αὐτόν εἰπέ μοί ποῦ ἔθηκας τέθεικας αὐτόν ἔθηκας κἀγώ αὐτόν ἀρῶ αὐτόν λέγει αὐτῇ Ὁ Ἰησοῦς Μαριάμ Στραφεῖσα δέ ἐκείνη λέγει αὐτῷ Ἑβραϊστί Ῥαββουνί ὅ λέγεται Κύριε Διδάσκαλε λέγει αὐτῇ Ὁ Ἰησοῦς Μή μού ἅπτου μού οὔπω γάρ ἀναβέβηκα πρός τόν Πατέρα μού πορεύου οὖν δέ πρός τούς ἀδελφούς μού καί εἰπέ αὐτοῖς ἰδού Ἀναβαίνω πρός τόν Πατέρα μού καί Πατέρα ὑμῶν καί Θεόν μού καί Θεόν ὑμῶν Ἔρχεται Μαριάμ ἡ Μαγδαληνή ἀναγγέλλουσα ἀγγέλλουσα ἀπαγγέλλουσα τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὅτι Ἑώρακα Ἑώρακεν τόν Κύριον καί ἅ ταῦτα εἶπεν αὐτῇ ἐμήνυσεν αὐτοῖς οὔσης Οὖν ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ μιᾶς τῶν σαββάτων καί τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταί συνηγμένοι διά τόν φόβον τῶν Ἰουδαίων ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς καί ἔστη εἰς τό μέσον καί λέγει αὐτοῖς Εἰρήνη ὑμῖν Καί τοῦτο ταῦτα εἰπών ἔδειξεν αὐτοῖς καί τάς χεῖρας καί τήν πλευράν αὐτοῦ αὐτοῖς ἐχάρησαν Οὖν οἱ μαθηταί αὐτοῦ ἰδόντες τόν Κύριον εἶπεν Οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς πάλιν αὐτοῖς Εἰρήνη ὑμῖν καθώς ἀπέσταλκεν μέ ὁ Πατήρ κἀγώ πέμπω πέμψω ἀποστέλλω ὑμᾶς Καί τοῦτο εἰπών ἐνεφύσησεν αὐτοῖς καί λέγει αὐτοῖς Λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον ἐάν Ἄν τινῶν τινός ἀφῆτε τάς ἁμαρτίας ἀφέωνται ἀφίενται ἀφεθήσεται αὐτοῖς ἄν ἐάν δέ τινῶν τινός κρατῆτε κρατήσετε κρατήσητε κεκράτηνται Θωμᾶς Δέ εἱς ἐκ τῶν δώδεκα ὁ λεγόμενος Δίδυμος οὐκ ἦν μετʼ αὐτῶν ὅτε οὖν ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς ἔλεγον Οὖν αὐτῷ οἱ ἄλλοι μαθηταί ὅτι Ἑωράκαμεν τόν Κύριον ὁ Δέ εἶπεν αὐτοῖς Ἐάν μή ἴδω εἰδῶ ἐν εἰς ταῖς τάς χερσίν χεῖρας αὐτοῦ αὐτόν τόν τούς τύπον τύπους τῶν ἥλων καί βάλω μού τάς χεῖρας εἰς τήν πλευράν αὐτοῦ καί βάλω μού τόν δάκτυλον μού εἰς τόν τούς τόπον τύπον τύπους τῶν ἥλων τήν χεῖραν αὐτοῦ καί βάλω μού τήν χεῖραν μού εἰς τήν πλευράν αὐτοῦ οὒ μή πιστεύσω Καί μεθʼ ἡμέρας ὀκτώ πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαθηταί αὐτοῦ καί ὁ Θωμᾶς μετʼ αὐτῶν Ἔρχεται οὖν ὁ Ἰησοῦς τῶν θυρῶν κεκλεισμένων καί ἔστη εἰς τό μέσον καί εἶπεν Εἰρήνη ὑμῖν Εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ Φέρε τόν δάκτυλον σοῦ ὧδε καί ἴδε τάς χεῖρας μού καί Φέρε τόν δάκτυλον σοῦ ὧδε καί ἴδε τάς χεῖρας μού καί φέρε τήν χεῖρα σοῦ καί βάλε εἰς τήν πλευράν μού καί μή ἴσθι γίνου ἄπιστος ἀλλά πιστός καί ἀπεκρίθη Ὁ Θωμᾶς καί εἶπεν αὐτῷ Ὁ Κύριος μού καί ὁ Θεός μού λέγει εἶπεν δέ αὐτῷ Ὁ Ἰησοῦς Ὅτι ἑώρακας μέ Θωμᾶ καί πεπίστευκας μακάριοι οἱ μή ἰδόντες εἰδότες μέ καί πιστεύσαντες Πολλά μέν οὖν καί ἀλλά σημεῖα ἐποίησεν πεποίηκεν ὁ Ἰησοῦς ἐνώπιον τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἅ οὐκ ἐστίν γεγραμμένα ἐν τῷ βίβλῳ βιβλίῳ τούτῳ ταῦτα Δέ γέγραπται ἵνα πιστεύητε πιστεύηται πιστεύσητε ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἐστίν ὁ Χριστός ἐστίν ὁ Υἱός ἐστίν τοῦ Θεοῦ καί ἵνα πιστεύοντες ζωήν αἰώνιον αἰώνιον ἔχητε ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ Μετά ταῦτα πάλιν ἐφανέρωσεν πάλιν ἑαυτόν πάλιν ὁ Ἰησοῦς πάλιν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἐπί τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάδος ἐφανέρωσεν δέ οὕτως ἦσαν ὁμοῦ Σίμων Πέτρος καί Θωμᾶς ὁ λεγόμενος Δίδυμος καί Ναθαναήλ ὅς ὁ ἦν ἀπό Κανά τῆς Γαλιλαίας καί οἱ οἱ υἱοί τοῦ Ζεβεδαίου υἱοί καί ἄλλοι ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ τοῦ δύο λέγει τούτοις αὐτοῖς Σίμων Πέτρος Ὑπάγω ἁλιεύειν Λέγουσιν αὐτῷ ἐρχόμεθα καί Ἡμεῖς σύν σοί καί Ἐξῆλθον οὖν καί ἐνέβησαν ἀνέβησαν εἰς τό πλοῖον εὐθύς καί ἐν ἐκείνῃ τῇ νυκτί ἐπίασαν εκοπίασαν οὐδέν οὐδέ ἕν πρωΐας Δέ ἤδη γενομένης γινομένης ἔστη ὁ Ἰησοῦς εἰς ἐπί τόν αἰγιαλόν οὒ μέντοι ἔγνωσαν ᾔδεισαν οἱ μαθηταί ὅτι Ἰησοῦς ἐστίν καί λέγει Οὗ οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς Παιδία μή τὶ προσφάγιον ἔχετε Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ Οὒ ὁ Δέ εἶπεν λέγει αὐτοῖς Βάλετε εἰς τά δεξιά μέρη τοῦ πλοίου τό δίκτυον καί εὑρήσετε οἱ δέ ἔβαλον Οὖν καί οὐκέτι αὐτό ἑλκύσαι ἴσχυσαν ἴσχυον ἑλκύσαι ἀπό τοῦ πλήθους τῶν ἰχθύων εἶπαν διʼ ὅλης νυκτός εκοπιάσαμεν καί οὐδέν ἐλάβομεν ἐπί δέ τῷ σῷ ὀνόματι χαλάσω τά δίκτυα καί κατένευσαν τοῖς μετόχοις ἐν τῷ ἑτέρῳ πλοίῳ τοῦ ἐλθόντας συλλαβέσθαι αὐτοῖς λέγει Οὖν ὁ μαθητής ἐκεῖνος ὅν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς τῷ Πέτρῳ ὁ Κύριος Ἐστίν ἡμῶν Σίμων Οὖν Πέτρος ἀκούσας ὅτι ὁ Κύριος ἐστίν τόν ἐπενδύτην διεζώσατο ἦν γάρ γυμνός καί ἥλατο ἔβαλεν ἑαυτόν εἰς τήν θάλασσαν οἱ Δέ ἄλλοι μαθηταί τῷ ἄλλῳ πλοιαρίῳ πλοίῳ ἦλθον οὒ γάρ ἦσαν μακράν ἀπό τῆς γῆς ἀλλά ὡς ἀπό πηχῶν διακοσίων σύροντες τό δίκτυον τῶν ἰχθύων ὡς Οὖν ἀνέβησαν ἀπέβησαν εἰς τήν γῆν βλέπουσιν ἀνθρακιάν κειμένην καί ὀψάριον ἐπικείμενον καί ἄρτον λέγει αὐτοῖς Ὁ Ἰησοῦς Ἐνέγκατε ἀπό ἐκ τῶν ὀψαρίων ὧν ἐπιάσατε νῦν ἐνέβη ἀνέβη Οὖν Σίμων Πέτρος καί εἵλκυσεν τό δίκτυον μεστόν ἐπί εἰς τῆς τήν γῆς γῆν μεστόν μεγάλων ἰχθύων μεγάλων ἑκατόν πεντήκοντα τριῶν καί τοσούτων ὄντων οὐκ ἐσχίσθη τό δίκτυον λέγει αὐτοῖς Ὁ Ἰησοῦς Δεῦτε ἀριστήσατε ἀριστᾶτε οὐδείς Δέ ἐτόλμα τῶν μαθητῶν ἐξετάσαι αὐτόν Σύ τίς εἶ Εἰδότες ὅτι ὁ Κύριος ἐστίν ἔρχεται Οὖν ὁ Ἰησοῦς καί λαμβάνει τόν ἄρτον εὐχαριστήσας καί δίδωσιν ἔδωκεν αὐτοῖς καί τό ὀψάριον ὁμοίως Τοῦτο δέ ἤδη τρίτον ἐφανερώθη ὁ Ἰησοῦς τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἐγερθείς ἐκ νεκρῶν ὅτε Οὖν ἠρίστησαν λέγει ὁ Ἰησοῦς τῷ Σίμωνι Πέτρῳ ὁ Ἰησοῦς Σίμων Ἰωάννου Ἰωνᾶ ἀγαπᾷς μέ πλέον πάντων τούτων Λέγει αὐτῷ Ναί Κύριε σύ οἶδας ὅτι φιλῶ σέ Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς Βόσκε τά πρόβατα ἀρνία μού πάλιν Λέγει αὐτῷ πάλιν τό δεύτερον δεύτερον ὁ Κύριος Σίμων Ἰωάννου Ἰωνᾶ ἀγαπᾷς μέ Λέγει αὐτῷ Ναί Κύριε σύ οἶδας ὅτι φιλῶ σέ Λέγει αὐτῷ Ποίμαινε μού τά πρόβατα προβάτια μού Λέγει αὐτῷ τό τρίτον Σίμων Ἰωάννου Ἰωνᾶ ἀγαπᾷς φιλεῖς μέ ἐλυπήθη Δέ ὁ Πέτρος ὅτι εἶπεν αὐτῷ τό τρίτον καί Φιλεῖς μέ Καί εἶπεν λέγει αὐτῷ Κύριε σύ παντᾶ σύ οἶδας σύ γινώσκεις ὅτι φιλῶ σέ καί λέγει αὐτῷ Ὁ Ἰησοῦς Βόσκε τά προβάτια πρόβατα μού Ἀμήν ἀμήν λέγω σοί ὅτι ὅτε ἦς νεώτερος ἐζώννυες σεαυτόν καί περιεπάτεις ὅπου ἤθελες ὅταν δέ γηράσῃς ἐκτενεῖς τάς τήν χεῖρας χεῖραν σοῦ καί ἄλλος ἄλλοι σέ ζώσει ζώσουσιν σέ καί ἀποίσουσιν ἀπάγουσιν ἐπάγουσιν ποιήσουσιν οἴσουσιν οἴσει σέ σοί ὅσα ὅπου σύ οὒ θέλεις τοῦτο ταῦτα Δέ εἶπεν ἔλεγεν σημαίνων ποίῳ θανάτῳ δοξάσει τόν Θεόν Καί τοῦτο εἰπών λέγει αὐτῷ Ἀκολούθει μοί Ἐπιστραφείς δέ ὁ Πέτρος βλέπει τόν μαθητήν ὅν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς ἀκολουθοῦντα ὅς καί ἀνέπεσεν ἐν τῷ δείπνῳ ἐπί τό στῆθος αὐτοῦ τοῦ Ἰησοῦ καί εἶπεν λέγει αὐτῷ Κύριε τίς ἐστίν ὁ παραδιδούς παραδίδων σέ τοῦτον Οὖν ἰδών ὁ Πέτρος λέγει εἶπεν αὐτῷ τῷ Ἰησοῦ Κύριε οὗτος δέ τί λέγει αὐτῷ Ὁ Ἰησοῦς Ἐάν αὐτόν θέλω μένειν οὕτως ἕως ἔρχομαι τί πρός σέ Σύ δέ μοί ἀκολούθει μοί ἐξῆλθεν Οὖν οὗτος ὁ λόγος οὗτος εἰς τούς ἀδελφούς καί ἔδοξαν ὅτι ὁ μαθητής ἐκεῖνος ἐκείνου οὐκ ἀποθνῄσκει καί Οὐκ εἶπεν δέ αὐτῷ αὐτό ὁ Ἰησοῦς ὅτι Οὐκ ἀποθνῄσκει ἀποθνῄσκεις ἀλλʼ Ἐάν αὐτόν θέλω μένειν ἕως ἔρχομαι τί πρός σέ Οὗτος ἐστίν ὁ μαθητής ὁ καί μαρτυρῶν περί τούτων καί ὁ καί γράψας ταῦτα καί οἴδαμεν ὅτι ἀληθής ἐστίν αὐτοῦ ἡ μαρτυρία ἐστίν αὐτοῦ ἐστίν Δέ καί ἀλλά πολλά ἅ ὅσα ἐποίησεν ὁ Χριστός Ἰησοῦς ἅτινα ἐάν γράφηται καθʼ ἕν οὐδʼ αὐτόν οἶμαι τόν κόσμον χωρήσειν χώρησε χωρῆσαι τά γραφόμενα βιβλία ἀμήν τόν Μέν πρῶτον λόγον ἐποιησάμην περί πάντων ὦ Θεόφιλε ὧν ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς ποιεῖν τέ καί διδάσκειν ἄχρι ἧς ἡμέρας ἀνελήμφθη ἐντειλάμενος τοῖς ἀποστόλοις διά Πνεύματος Ἁγίου οὕς ἐξελέξατο ἀνελήμφθη καί ἐκέλευσε κηρύσσειν τό εὐαγγέλιον οἷς ὁ Ἰησοῦς καί παρέστησεν ἑαυτόν ζῶντα μετά τό παθεῖν αὐτόν ἐν πολλοῖς τεκμηρίοις διʼ ἡμερῶν τεσσεράκοντα ἡμερῶν ὀπτανόμενος ὀπτανόμενοις αὐτοῖς καί λέγων τά σπερεῖ περί τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ Καί συναλιζόμενος συναλισκόμενος μετʼ αὐτῶν αὐτοῖς παρήγγειλεν αὐτοῖς Ἀπό Ἱεροσολύμων μή χωρίζεσθαι ἀλλά περιμένειν τήν ἐπαγγελίαν τοῦ Πατρός ἥν ἠκούσατε ἤκουσα φησίν διά τοῦ στόματος μού Ὅτι Ἰωάννης μέν ἐβάπτισεν ὕδατι ὑμεῖς δέ βαπτισθήσεσθε ἐν Πνεύματι βαπτισθήσεσθε Ἁγίῳ βαπτισθήσεσθε καί ὁ μέλλεται λαμβάνειν οὒ μετά πολλάς ταύτας ἡμέρας ἕως τῆς Πεντηκοστῆς οἱ μέν Οὖν ἐλθόντες συνελθόντες ἠρώτων ἐπηρώτων αὐτόν λέγοντες Κύριε εἰ ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ ἀποκαθιστάνεις εἰς τήν βασιλείαν τῷ τοῦ Ἰσραήλ Ἰσραήλ ὁ δέ καί εἶπεν Δέ πρός αὐτούς οὐχ ὑμῶν Ἐστίν γνῶναι χρόνους ἤ καιρούς οὕς ὁ Πατήρ ἔθετο ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ Ἀλλά λήμψεσθε δύναμιν ἐπελθόντος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐφʼ ὑμᾶς καί ἔσεσθε μοί μού μάρτυρες ἐν τέ Ἰερουσαλήμ καί ἐν πάσῃ τῇ Ἰουδαίᾳ καί Σαμαρείᾳ καί ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς καὐτά Καί ταῦτα εἰπών εἰπόντων εἰπόντος αὐτῶν αὐτοῦ βλεπόντων αὐτῶν ἐπήρθη καί νεφέλη ὑπέλαβεν ὑπέβαλεν αὐτόν καί ἀπήρθη ἀπό τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν Καί ὡς ἀτενίζοντες ἦσαν εἰς τόν οὐρανόν πορευομένου αὐτοῦ καί ἰδού ἄνδρες δύο παρειστήκεισαν αὐτοῖς ἐν ἐσθῆτι ἐσθήσεσι αἰσθήσεσι λευκῇ λευκαῖς οἵ καί εἶπαν Ἄνδρες Γαλιλαῖοι τί ἑστήκατε βλέποντες ἐμβλέποντες εἰς τόν οὐρανόν Οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀναλημφθείς ἀφʼ ὑμῶν εἰς τόν οὐρανόν οὕτως ἐλεύσεται ὅν τρόπον ἐθεάσασθε αὐτόν πορευόμενον εἰς τόν οὐρανόν Τότε ὑπέστρεψαν εἰς Ἰερουσαλήμ ἀπό ὄρους τοῦ καλουμένου Ἐλαιῶνος ὅ ἐστίν ἐγγύς Ἰερουσαλήμ Σαββάτου ἔχον ἔχων ὁδόν Καί ὅτε εἰσῆλθον εἰσῆλθεν ἀνέβησαν εἰ εἰς τό ὑπερῷον ἀνέβησαν οὗ ἦσαν καταμένοντες ὁ τέ Πέτρος καί Ἰάκωβος Ἰωάννης καί Ἰάκωβος Ἰωάννης καί Ἀνδρέας Φίλιππος καί Θωμᾶς Βαρθολομαῖος καί Ματθαῖος Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ἁλφαίου καί Σίμων ὁ Ζηλωτής καί Ἰούδας Ἰακώβου Οὗτοι πάντες ἦσαν ὁμοθυμαδόν προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδόν τῇ προσευχῇ καί τῇ δεήσει σύν ταῖς γυναιξίν καί τέκνοις καί Μαρία τῇ μητρί τοῦ Ἰησοῦ καί σύν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ Καί ἐν δέ ταῖς ἡμέραις ταύταις ἀναστάς ὁ Πέτρος ἐν μέσῳ τῶν ἀδελφῶν μαθητῶν εἶπεν ἦν τέ δέ γάρ ὁ ὄχλος ὀνομάτων ἐπί τό αὐτό ὡσεί ὡς ἑκατόν εἴκοσι Ἄνδρες ἀδελφοί ἔδει δεῖ πληρωθῆναι τήν Γραφήν ταύτην ἥν προεῖπεν τό Πνεῦμα τό Ἅγιον διά στόματος Δαυίδ περί Ἰούδα τοῦ γενομένου ὁδηγοῦ τοῖς συλλαβοῦσιν τόν Ἰησοῦν Ὅτι κατηριθμημένος ἦν ἐν σύν ἡμῖν καί ὅς ἔλαχεν τόν κλῆρον τῆς διακονίας ταύτης οὗτος μέν Οὖν ἐκτήσατο χωρίον ἐκ τοῦ μισθοῦ τῆς ἀδικίας αὐτοῦ καί πρηνής γενόμενος ἐλάκησεν μέσος καί ἐξεχύθη παντᾶ τά σπλάγχνα αὐτοῦ ὅ Καί καί γνωστόν ἐγένετο πᾶσι τοῖς κατοικοῦσιν Ἰερουσαλήμ ὥστε κληθῆναι τό χωρίον ἐκεῖνο τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ αὐτῶν Ἁκελδαμάχ τοῦτʼ ἐστίν Χωρίον Αἵματος γέγραπται Γάρ ἐν βίβλῳ Ψαλμῶν Γενηθήτω ἡ ἔπαυλις αὐτοῦ ἐρῆμος καί μή ᾖ ἔστω ὁ κατοικῶν ἐν αὐτῇ καί Τήν ἐπισκοπήν αὐτοῦ λάβοι λαβέτω ἕτερος δεῖ Οὖν τῶν συνελθόντων ἡμῖν ἀνδρῶν ἐν παντί τῷ χρόνῳ ἐν ᾧ ὡς εἰσῆλθεν καί ἐξῆλθεν ἐφʼ ἡμάς ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ἀρξάμενος ἀπό τοῦ βαπτίσματος Ἰωάννου ἄχρι ἕως τῆς ἡμέρας ἧς ἀνελήμφθη ἀφʼ ἡμῶν μάρτυρα τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ γενέσθαι σύν ἡμῖν γενέσθαι ἕνα τούτων Καί ἔστησαν ἔστησεν δύο Ἰωσήφ τόν καλούμενον Βαρναβᾶν Βαρσαββᾶν ὅς ἐπεκλήθη Ἰοῦστος καί Ματθίαν Ματθάν Καί προσευξάμενοι εἶπαν Σύ Σοί Κύριε καρδιογνῶστα πάντων ἀνάδειξον ὅν ἐξελέξω ἐκ τούτων τῶν δύο ὅν ἕνα ἀνά ὅν ἐξελέξω λαβεῖν τόπον τόν τόπον κλῆρον τῆς διακονίας ταύτης καί ἀποστολῆς ἀφʼ ἐξ ἧς παρέβη Ἰούδας πορευθῆναι εἰς τόν ἴδιον τόπον τόν ἴδιον δίκαιον Καί ἔδωκαν κλήρους αὐτῶν αὐτοῖς καί ἔπεσεν ὁ κλῆρος ἐπί Ματθίαν καί συνεψηφίσθη κατεψηφίσθη συγκατεψηφίσθη μετά τῶν δώδεκα ἕνδεκα ἀποστόλων Καί ἐγένετο ἐν τῷ ταῖς ἡμέραις ἐκείναις τοῦ συμπληροῦσθαι τήν ἡμέραν τῆς τῇ Πεντηκοστῆς ἦσαν ὄντων αὐτῶν πάντες πάντων ἅπαντες ὁμοῦ ὁμοθυμαδόν ἐπί τό αὐτό Καί ἰδού ἐγένετο ἄφνω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦχος ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας πνοῆς καί ἐπλήρωσεν παντᾶ ὅλον τόν οἶκον οὗ ἦσαν καθεζόμενοι καθήμενοι Καί ὤφθησαν αὐτοῖς διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡσεί πυρός καί ἐκάθισεν ἐκάθισαν δέ τέ ἐφʼ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν Καί ἐπλήσθησαν πάντες ἅπαντες Πνεύματος Ἁγίου καί ἤρξαντο ἤρξατο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις καθώς τό Πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς ἀποφθέγγεσθαι αὐτοῖς ἦσαν Δέ κατοικοῦντες ἐν εἰς Ἰερουσαλήμ Ἰερουσαλήμ ἦσαν κατοικοῦντες ἄνδρες Ἰουδαῖοι ἄνδρες εὐλαβεῖς ἄνδρες ἀπό παντός ἔθνους τῶν ὑπό τόν οὐρανόν γενομένης Δέ τῆς φωνῆς ταύτης συνῆλθε τό πλῆθος καί συνεχύθη καί ὅτι ἤκουον ἤκουσεν ἤκουεν εἱς ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ λαλούντων λαλοῦντας ταῖς γλώσσαις αὐτῶν ἐξίσταντο Δέ ἅπαντες πάντες καί ἐθαύμαζον λέγοντες πρός ἀλλήλους οὐχ Οὐχί Ἰδού ἅπαντες πάντες οὗτοι εἰσίν οἱ λαλοῦντες εἰσίν Γαλιλαῖοι Καί πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τῇ τήν ἰδίᾳ διαλέκτῳ διάλεκτον ἡμῶν ἐν ᾗ ἐγενήθημεν ἐγεννήθημεν Πάρθοι καί Μῆδοι καί Ἐλαμῖται καί οἱ κατοικοῦντες τήν Μεσοποταμίαν Ἰουδαίαν τέ καί Καππαδοκίαν Πόντον καί τήν Ἀσίαν Φρυγίαν τέ καί Παμφυλίαν Αἴγυπτον τέ καί τά μέρη τῆς Λιβύης τῆς κατά Κυρήνην καί οἱ ἐπιδημοῦντες Ῥωμαῖοι Ἰουδαῖοι τέ καί προσήλυτοι Κρήτης Κρῆτες καί Ἄραβες ἀκούομεν λαλούντων αὐτῶν ταῖς ἡμετέραις γλώσσαις τά μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ ἐξίσταντο Δέ πάντες καί διηπόρουν διηποροῦντο ἄλλος πρός ἄλλον ἐπί τῷ γεγονότι καί λέγοντες Τί ἄν θέλει θέλοι τοῦτο θέλει εἶναι ἕτεροι Δέ διαχλευάζοντες διεχλεύαζον χλευάζοντες ἔλεγον λέγοντες ὅτι γλεύκους οὗτοι μεμεστωμένοι Εἰσίν τότε σταθείς Δέ ὁ Πέτρος σύν τοῖς ἕνδεκα δέκα ἀποστόλοις ἐπῆρεν πρῶτος τήν φωνήν αὐτοῦ καί ἀπεφθέγξατο αὐτοῖς λέγων εἶπεν Ἄνδρες Ἰουδαῖοι καί πάντες οἱ κατοικοῦντες Ἰερουσαλήμ πάντες ἅπαντες τοῦτο ἡμῖν ὑμῖν γνωστόν ἔστω καί ἐνωτίσασθε ἐνωτίσατε τά ῥήματα μού οὒ Γάρ ὡς ὑμεῖς ὑπολαμβάνετε οὗτοι μεθύουσιν μεθύωσιν ἐστίν οὔσης γάρ ὥρα ὥρας τρίτη τῆς ἡμέρας τρίτης ἀλλά τοῦτο ἐστίν τό εἰρημένον διά τοῦ προφήτου Ἰωήλ Καί ἔσται μετά ταῦτα ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις λέγει ὁ Θεός Κύριος Ἐκχεῶ ἀπό τοῦ Πνεύματος μού ἐπί πασᾶν πάσας σάρκα σάρκας καί προφητεύσουσιν οἱ υἱοί αὐτῶν ὑμῶν καί αἱ θυγατέρες αὐτῶν ὑμῶν καί οἱ νεανίσκοι ὑμῶν ὁράσεις ὁράσει ὄψονται καί οἱ πρεσβύτεροι ὑμῶν ἐνύπνια ἐνυπνίοις ἐνυπνιασθήσονται καί ἐγώ γέ ἐπί τούς τάς δούλους δούλας μού καί ἐπί τάς τούς δούλας δούλους μού ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἐκχεῶ ἀπό τοῦ Πνεύματος Πνεῦμα μού καί προφητεύσουσιν Καί δώσω τέρατα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καί σημεῖα ἐπί τῆς γῆς κάτω αἷμα καί πῦρ καί ἀτμίδα καπνοῦ Ὁ ἥλιος μεταστραφήσεται μεταστρέφεται εἰ εἰς σκότος καί ἡ σελήνη εἰς αἷμα πρίν ἤ ἐλθεῖν τήν ἡμέραν Κυρίου τήν μεγάλην καί ἐπιφανῆ Καί ἔσται πᾶς ὅς ἐάν ἄν ἐπικαλέσηται τό ὄνομα τοῦ Κυρίου σωθήσεται Ἄνδρες Ἰσραηλῖται ἀκούσατε τούς λόγους τούτους Ἰησοῦν τόν Ναζωραῖον ἄνδρα ἀποδεδειγμένον ἀπό τοῦ Θεοῦ δεδοκιμασμένον ἀποδεδειγμένον εἰς ἡμάς ὑμᾶς δυνάμεσι καί τέρασι καί σημείοις ὅσα οἷς ἐποίησεν διʼ αὐτοῦ ὁ Θεός ἐν μέσῳ ὑμῶν καθώς καί αὐτοί οἴδατε Τοῦτον τῇ ὡρισμένῃ βουλῇ καί προγνώσει τοῦ Θεοῦ ἔκδοτον λαβόντες διά χειρῶν χειρός ἀνόμων προσπήξαντες ἀνείλατε Ὅν ὁ Θεός ἀνέστησεν λύσας τάς ὠδῖνας τοῦ ᾍδου θανάτου καθότι οὐκ ἦν δυνατόν κρατεῖσθαι αὐτόν ὑπʼ αὐτοῦ Δαυίδ Γάρ λέγει εἰ εἰς αὐτόν αὐτήν Προορώμην τόν Κύριον μού ἐνώπιον μού διά παντός ὅτι ἐκ δεξιῶν μού ἐστίν ἵνα μή σαλευθῶ Διά τοῦτο ηὐφράνθη μού ἡ καρδία μού καί ἠγαλλιάσατο ἡ γλῶσσα μού ἔτι δέ καί ἡ σάρξ μού κατασκηνώσει ἐπʼ ἐλπίδι ὅτι οὐκ ἐγκαταλείψεις τήν ψυχήν μού εἰς τόν ᾍδου ᾍδην οὐδέ δώσεις τόν Ὅσιον σοῦ ἰδεῖν διαφθοράν Ἐγνώρισας γνωρίσας μοί ὁδούς ζωῆς πληρώσεις μέ εὐφροσύνης εὐφροσύνην μετά τοῦ προσώπου σοῦ Ἄνδρες ἀδελφοί ἐξόν εἰπεῖν μετά παρρησίας πρός ὑμᾶς περί τοῦ πατριάρχου Δαυίδ ὅτι καί ἐτελεύτησεν καί ἐτάφη καί τό μνημεῖον μνῆμα αὐτοῦ ἐστίν πάρʼ ἐν ἡμῖν ἄχρι τῆς ἡμέρας ταύτης προφήτης Οὖν ὑπάρχων καί ἰδών εἰδώς ὅτι Ὅρκῳ ὤμοσεν αὐτῷ ὁ Θεός Ἐκ καρποῦ τῆς καρδίας ὀσφύος αὐτοῦ τό κατά σάρκα ἀναστήσειν ἀναστῆσαι τόν Χριστόν καί καθίσαι ἐπί τόν τοῦ θρόνον θρόνου αὐτοῦ Προϊδών ἐλάλησεν περί τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ ὅτι Οὔτε Οὒ ἐγκατελείφθη κατελείφθη ἡ ψυχή αὐτοῦ εἰς ᾍδου ᾍδην οὔτε οὐδέ ἡ σάρξ αὐτοῦ Εἶδεν Ἰδεῖν διαφθοράν Τοῦτον οὖν τόν Ἰησοῦν ἀνέστησεν ὁ Θεός οὗ πάντες ἐσμέν ἡμεῖς ἐσμέν μάρτυρες ἐσμέν ὅς ὑψωθείς τῇ δεξιᾷ Οὖν τοῦ Θεοῦ ὑψωθείς καί τήν τέ ἐπαγγελίαν τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος λαβών παρά τοῦ Πατρός ἐξέχεεν τοῦτο τό δῶρον ὅ νῦν ὑμεῖς ὑμῖν ὅ καί βλέπετε καί ἀκούετε οὒ Γάρ Δαυίδ ἀνέβη εἰς τούς οὐρανούς λέγει εἴρηκεν γάρ δέ αὐτός Εἶπεν λέγει ὁ Κύριος μού τῷ Κυρίῳ μού Κάθου ἐκ δεξιῶν μού ἕως ἄν θῶ τούς τοῦ ἐχθρούς σοῦ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σοῦ Ἀσφαλῶς οὗ οὖν γινωσκέτω πᾶς ὁ οἶκος Ἰσραήλ ὅτι καί Κύριον Χριστόν αὐτόν καί Κύριον Χριστόν αὐτόν ἐποίησεν ὁ Θεός ἐποίησεν τοῦτον τόν Ἰησοῦν ὅν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε Τότε πάντες οἱ συνελθόντες καί ἀκούσαντες Δέ κατενύγησαν τήν τῇ καρδίαν καρδίᾳ καί τινές ἐξ αὐτῶν εἶπον εἰπόντες τέ πρός τόν Πέτρον καί τούς λοιπούς ἀποστόλους Τί οὖν ποιήσωμεν ποιήσομεν ἄνδρες ἀδελφοί ὑποδείξατε ἡμῖν Πέτρος Δέ ἔφη πρός αὐτούς φησίν Μετανοήσατε φησίν Καί βαπτισθήτω ἕκαστος ὑμῶν ἐν ἐπί τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ὑμῶν καί λήμψεσθε τήν δωρεάν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἡμῖν ὑμῖν Γάρ ἐστίν ἡ ἐπαγγελία καί τοῖς τέκνοις ἡμῶν ὑμῶν καί πᾶσι τοῖς εἰς μακράν οὕς ὅσους ἄν ἅ προσκαλέσηται Κύριος ὁ Θεός ἡμῶν ἑτέροις Δέ Τέ λόγοις πλείοσιν διεμαρτύρατο διεμαρτύρετο καί παρεκάλει αὐτούς λέγων Σώθητε ἀπό τῆς γενεᾶς ταύτης τῆς σκολιᾶς ταύτης οἱ μέν Οὖν ἀσμένως ἀποδεξάμενοι πιστεύσαντες τόν λόγον αὐτοῦ ἐβαπτίσθησαν καί προσετέθησαν ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ψυχαί ὡς ὡσεί τρισχίλιαι καί ἦσαν Δέ προσκαρτεροῦντες ἐν τῇ διδαχῇ τῶν ἀποστόλων ἐν Ἰερουσαλήμ καί τῇ κοινωνίᾳ καί τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου καί ταῖς προσευχαῖς ἐγίνετο ἐγένετο Δέ πάσῃ ψυχῇ φόβος πολλά δέ τέ τέρατα καί σημεῖα ἐγίνετο διά τῶν ἀποστόλων ἐγίνετο ἐν Ἰερουσαλήμ φόβος τέ ἦν μέγας ἐπί πάντας καί πάντες Δέ Τέ οἱ πιστεύοντες πιστεύσαντες ἦσαν ἐπί τό αὐτό καί εἶχον παντᾶ ἅπαντα κοινά καί ὅσοι τά κτήματα εἶχον ἤ καί τάς ὑπάρξεις ἐπίπρασκον καί ἐμέριζον διεμέριζον αὐτά καθʼ ἡμέραν πᾶσιν πᾶσι τοῖς καθότι ἄν τὶς χρείαν εἶχεν καθʼ πάντες ἡμέραν Τέ προσκαρτεροῦντες προσεκαρτέρουν ὁμοθυμαδόν ἐν τῷ ἱερῷ ὁμοθυμαδόν καί κατοικοῦσαν ἐπί τό αὐτό κλῶντες τέ κατʼ οἶκον ἄρτον μετελάμβανον τροφῆς ἐν ἀγαλλιάσει καί ἀφελότητι καρδίας αἰνοῦντες τόν Θεόν καί ἔχοντες χάριν πρός ὅλον τόν κόσμον λαόν ὁ Δέ Κύριος προσετίθει τούς σῳζομένους καθʼ ἡμέραν ἐπί τό αὐτό ἐν ἄν τῇ ἐκκλησίᾳ Ἐπί Ἐν τό αὐτό Πέτρος Δέ ταῖς ἡμέραις ταύταις Πέτρος καί Ἰωάννης ἀνέβαινον εἰς τό ἱερόν τό δειλινόν ἐπί τήν ὥραν ἐνάτῃ τῆς τῇ προσευχῆς προσευχῇ τήν ἐνάτην Καί ἰδού τὶς ἀνήρ χωλός ἐκ κοιλίας μητρός αὐτοῦ ὑπάρχων ἐβαστάζετο ἐβάσταζε ὅν ἐτίθουν καθʼ ἡμέραν πρός τήν θύραν τοῦ ἱεροῦ τήν λεγομένην Ὡραίαν τοῦ αἰτεῖν ἐλεημοσύνην παρά αὐτῶν τῶν εἰσπορευομένων αὐτῶν εἰς τό ἱερόν οὗτος ἀτενίσας τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ καί Ὅς ἰδών Πέτρον καί Ἰωάννην μέλλοντας εἶναι εἰσιέναι εἰς τό ἱερόν ἠρώτα ἐρωτᾷ αὐτούς ἐλεημοσύνην λαβεῖν ἐμβλέψας ἀτενίσας Δέ ὁ Πέτρος εἰς πρός αὐτόν σύν τῷ Ἰωάννῃ Ἰωάννην καί εἶπεν Ἀτενίσον Βλέψον εἰς ἡμάς ὁ Δέ ἀτενίσας ἐπεῖχεν αὐτοῖς προσδοκῶν τὶ λαβεῖν πάρʼ αὐτῶν αὐτοῦ λαβεῖν εἶπεν πέτρος Δέ ὁ Πέτρος εἶπεν Ἀργύριον καί χρυσίον οὐχ ὑπάρχει μοί ὅ δέ ἔχω τοῦτο σοί δίδωμι ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Ναζωραίου ἐγεῖραι ἔγειρε καί περιπάτει Καί πιάσας αὐτόν τῆς δεξιάς χειρός ἤγειρεν αὐτόν καί παραχρῆμα δέ ἐστάθη καί ἐστερεώθησαν αὐτοῦ αἱ βάσεις αὐτοῦ καί στα τά σφυδρά Καί ἐξαλλόμενος ἔστη καί περιεπάτει χαιρόμενος καί εἰσῆλθεν σύν αὐτοῖς εἰς τό ἱερόν περιπατῶν καί ἁλλόμενος καί αἰνῶν τόν Θεόν Καί εἶδεν αὐτόν πᾶς ὁ λαός αὐτόν περιπατοῦντα καί αἰνοῦντα τόν Κύριον Θεόν ἐπεγίνωσκον Δέ Τέ αὐτόν ὅτι ἅ αὐτός οὗτος ἦν ὁ πρός τήν ἐλεημοσύνην καθεζόμενος καθήμενος ἐπί τῇ τήν Ὡραίᾳ Ὡραίαν Πύλῃ Πύλην τοῦ ἱεροῦ καί ἐπλήσθησαν θάμβους καί ἐκστάσεως ἐκτάσεως ἐπί τῷ γεγενημένῳ συμβεβηκότι αὐτῷ ἐκπορευομένου κρατοῦντος Τέ Δέ αὐτοῦ τοῦ ἰαθέντος χωλοῦ τόν τοῦ Πέτρον Πέτρου καί τόν Ἰωάννην Ἰωάννου συνέδραμεν συνεξεπορεύετο κρατῶν πρός αὐτούς πᾶς ὁ λαός πρός αὐτούς οἱ δέ θαμβηθέντες ἔστησαν ἐπί ἐν τῇ στοᾷ ᾗ τῇ καλουμένῃ Σολομῶντος ἔκθαμβοι ἀποκριθείς ἰδών Δέ ὁ Πέτρος εἶπεν ἀπεκρίνατο πρός αὐτούς τόν λαόν Ἄνδρες Ἰσραηλῖται τί θαυμάζετε ἐπί τούτῳ εἰ ἤ ἡμῖν τί ἀτενίζετε ὡς ἡμῶν τῇ ἰδίᾳ δυνάμει ἤ εὐσεβείᾳ τοῦτο τοῦ πεποιηκόσιν πεποιηκότων τοῦτο τοῦ περιπατεῖν αὐτόν Ὁ Θεός Ἀβραάμ καί ὁ Θεός Ἰσαάκ καί ὁ Θεός Ἰακώβ ὁ Θεός τῶν τῷ πατέρων ἡμῶν ἐδόξασεν τόν Πατέρα παῖδα αὐτοῦ Ἰησοῦν Χριστόν ὅν ἡμεῖς ὑμεῖς μέν παρεδώκατε εἰς κρίσιν καί ἀπηρνήσασθε ἠρνήσασθε αὐτόν κατά πρόσωπον Πιλάτου τοῦ κρίναντος κρίνοντος ἐκείνου ἀπολύειν αὐτόν θέλοντος ὑμεῖς Δέ τόν Ἅγιον καί Δίκαιον εβαρύνατε ἠρνήσασθε καί ᾐτήσασθε ᾐτήσατε ἄνδρα φονέα χαρισθῆναι ὑμῖν τόν δέ Ἀρχηγόν τῆς ζωῆς ἀπεκτείνατε ὅν ὁ Θεός ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν οὗ ὑμεῖς ἡμεῖς μάρτυρες ἐσμέν Καί ἐπί τῇ πίστει τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ τοῦτον ὅν θεωρεῖτε καί οἴδατε ὅτι ἐστερέωσεν τό ὄνομα αὐτοῦ καί ἡ πίστις ἡ διʼ αὐτοῦ ἔδωκεν αὐτῷ τήν ὁλοκληρίαν ταύτην ἀπέναντι πάντων ὑμῶν Καί νῦν ἄνδρες ἀδελφοί ἐπιστάμεθα οἶδα ὅτι ὑμεῖς μέν κατά ἄγνοιαν ἐπράξατε πονηρόν ὥσπερ καί οἱ ἄρχοντες ὑμῶν ὁ Δέ Θεός ὁ ἅ προκατήγγειλεν διά στόματος πάντων τῶν προφητῶν αὐτοῦ παθεῖν τόν Χριστόν αὐτοῦ ἐπλήρωσεν οὕτως μετανοήσατε Οὖν καί ἐπιτρέψατε ἐπιστρέψατε πρός εἰς τό ἐξαλειφθῆναι ὑμῶν τάς ἁμαρτίας ὑμῶν ὅπως ἄν ἐπέλθωσιν ἔλθωσιν καιροί ἀναψύξεως ἀπό προσώπου τοῦ Κυρίου καί ἀποστείλῃ τόν προκεχειρισμένον προκεκηρυγμένον ὑμῖν Χριστόν Ἰησοῦν Χριστόν ὅν διʼ δεῖ οὐρανόν μέν δέξασθαι ἄχρι χρόνων χρόνον ἀποκαταστάσεως πάντων ὧν ἐλάλησεν ὁ Θεός διά στόματος πάντων τῶν ἁγίων αὐτοῦ τῶν προφητῶν ἀπʼ αἰῶνος αὐτοῦ προφητῶν Μωϋσῆς Μέν γάρ εἶπεν πρός τούς πατέρας ἡμῶν εἶπεν ὅτι Προφήτην Προφήτης ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεός ἡμῶν ὑμῶν ἐκ τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν ὑμῶν ὡς ἐμέ ἐμοῦ αὐτοῦ ἀκούσεσθε ἀκούσεσθαι κατά παντᾶ ὅσα ἄν λαλήσῃ λαλήσει πρός ὑμᾶς ἔσται Δέ πάσα ψυχή ἥτις ἐάν ἄν μή ἀκούσῃ τοῦ προφήτου ἐκείνου ἐξολεθρευθήσεται ἐκ τοῦ λαοῦ καί πάντες Δέ οἱ προφῆται ἀπό Σαμουήλ καί τῶν καθεξῆς οἱ ὁ ὅσοι ἐλάλησαν ἐλάλησεν καί κατήγγειλαν προκατήγγειλαν τάς ἡμέρας ταύτας Ὑμεῖς ἐστέ οἱ υἱοί τῶν προφητῶν καί τῆς διαθήκης ἦν ἧς διέθετο ὁ Θεός διέθετο πρός τούς πατέρας ὑμῶν ἡμῶν λέγων πρός Ἀβραάμ Καί ἐν τῷ σπέρματι σοῦ ἐπευλογηθήσονται εὐλογηθήσονται ἐνευλογηθήσονται πάσαι αἱ πατριαί τῆς γῆς Ὑμῖν πρῶτον ἀναστήσας ὁ Θεός ἀναστήσας τόν παῖδα αὐτοῦ Ἰησοῦν ἀπέστειλεν ἐξαπέστειλεν αὐτόν εὐλογοῦντα εὐλογοῦντας ὑμᾶς ἐν τῷ ἀποστρέφειν ἕκαστον ἕκαστος ἐκ ἀπό τῶν πονηρῶν πονηριῶν αὐτῶν ὑμῶν λαλούντων Δέ αὐτῶν πρός τόν λαόν τά ῥήματα ταῦτα ἐπέστησαν αὐτοῖς οἱ ἀρχιερεῖς ἱερεῖς καί ὁ στρατηγός τοῦ ἱεροῦ καί οἱ Σαδδουκαῖοι καί ἅ οἱ διαπονούμενοι πονούμενοι διά τό διδάσκειν αὐτούς τόν λαόν καί ἀναγγέλλειν καταγγέλλειν ἐν τῷ τόν Ἰησοῦ Ἰησοῦν ἐν τήν τῇ ἀνάστασιν ἀναστάσει τήν τῶν ἐκ νεκρῶν Καί ἐπέβαλον ἐπιβαλόντες αὐτοῖς τάς χεῖρας καί ἔθεντο αὐτούς εἰς τήρησιν εἰς τήν ἐπαύριον αὔριον ἦν γάρ ἑσπέρα ἤδη πολλοί Δέ τῶν ἀκουσάντων τόν λόγον ἐπίστευσαν καί ἐγενήθη ὁ ἀριθμός τέ ἐγενήθη τῶν ἀνδρῶν ὡς ὡσεί χιλιάδες πέντε ἐγένετο Δέ ἐπί τήν αὔριον ἡμέραν συναχθῆναι συνήχθησαν αὐτῶν τούς οἱ ἄρχοντας ἄρχοντες καί τούς οἱ πρεσβυτέρους πρεσβύτεροι καί τούς γραμματεῖς ἐν εἰς Ἰερουσαλήμ καί Ἅνναν Ἅννας τόν ὁ ἀρχιερέα ἀρχιερεύς καί Καϊάφαν Καϊάφας καί Ἰωνάθας Ἰωάννην Ἰωάννης καί Ἀλέξανδρον Ἀλέξανδρος καί ὅσοι ἦσαν ἐκ γένους ἀρχιερατικοῦ Καί στήσαντες αὐτούς ἐν τῷ μέσῳ ἐπυνθάνοντο Ἐν ποίᾳ δυνάμει ἤ ἐν ποίῳ ὀνόματι ἐποιήσατε τοῦτο ἐποιήσατε ποιεῖτε ὑμεῖς Τότε Πέτρος πλησθείς Πνεύματος Ἁγίου εἶπεν πρός αὐτούς Ἄρχοντες τοῦ λαοῦ καί πρεσβύτεροι τοῦ Ἰσραήλ εἰ ἡμεῖς σήμερον ἀνακρινόμεθα ἀφʼ ὑμῶν ἐπί εὐεργεσίᾳ ἀνθρώπου ἀσθενοῦς ἐν τίνι οὗτος σέσωσται γνῶν γνωστόν ἔστω πᾶσιν ὑμῖν καί παντί παν τῷ λαῷ Ἰσραήλ ὅτι ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Ναζωραίου ὅν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε ὅν ὁ Θεός ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν ἐν τούτῳ οὗτος παρέστηκεν ἐνώπιον ὑμῶν ὑγιής Οὗτος ἐστίν Ὁ λίθος ὁ ἐξουθενηθείς ὑφʼ ἡμῶν ὑμῶν τῶν τῶν οἰκοδόμων οἰκοδομούντων ὁ γενόμενος εἰς κεφαλήν γωνίας Καί οὐκ ἐστίν ἐν ἄλλῳ οὐδενί ἡ σωτηρία οὐδέ οὔτε οὒ γάρ ἕτερον ὄνομα ἕτερον ἐστίν ἕτερον ὄνομα ὑπό τόν οὐρανόν τό ὁ δεδομένον ἐν ἀνθρώποις ἐν ᾧ δεῖ σωθῆναι ὑμᾶς ἡμάς θεωροῦντες Δέ τήν τοῦ Πέτρου παρρησίαν καί Ἰωάννου καί καταλαβόμενοι ὅτι ἄνθρωποι ἀγράμματοι εἰσίν καί ἰδιῶται ἐθαύμαζον ἐπεγίνωσκον δέ τέ αὐτούς ὅτι σύν τῷ Ἰησοῦ ἦσαν τόν Τέ Δέ ἄνθρωπον βλέποντες σύν αὐτοῖς αὐτῶν ἑστῶτα τόν τεθεραπευμένον οὐδέν εἶχον ποιῆσαι ἤ ἀντειπεῖν κελεύσαντες κελεύσαντος Δέ αὐτούς ἔξω τοῦ Συνεδρίου ἀπαχθῆναι ἀπελθεῖν συνέβαλλον συνέβαλον πρός ἀλλήλους λέγοντες Τί ποιήσωμεν ποιήσομεν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις ὅτι μέν Γάρ γνωστόν σημεῖον σημείῳ γέγονεν γεγονέναι διʼ αὐτῶν πᾶσιν τοῖς κατοικοῦσιν Ἰερουσαλήμ φανερώτερον φανερόν ἐστίν καί οὒ δυνάμεθα ἀρνεῖσθαι ἀρνήσασθαι Ἀλλʼ ἵνα δέ μή ἐπί πλεῖον τὶ διανεμηθῇ εἰς τόν λαόν ἀπειλῇ ἀπειλησώμεθα ἀπειλησόμεθα ἐπιλησόμεθα οὖν οὒ τοῖς αὐτοῖς μηκέτι μή λαλεῖν ἐπί τῷ ὀνόματι τούτῳ μηδενί ἀνθρώπων συγκατατιθεμένων δέ αὐτῶν τῇ γνώμῃ Καί φωνήσαντες καλέσαντες αὐτούς παρήγγειλαν παρηγγείλαντο αὐτοῖς κατά τό καθόλου μή φθέγγεσθαι μηδέ διδάσκειν ἐπί τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ ἀποκριθείς ὁ Δέ Πέτρος καί ὁ Ἰωάννης ἀποκριθέντες εἶπον πρός αὐτούς εἶπον εἰ δίκαιον ἐστίν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὑμῶν ἀκούειν μᾶλλον ἤ τοῦ Θεοῦ Κρίνατε οὒ δυνάμεθα δυνόμεθα Γάρ ἡμεῖς ἅ εἴδαμεν καί ἠκούσαμεν μή λαλεῖν οἱ Δέ προσαπειλησάμενοι ἀπέλυσαν αὐτούς μή μηδέν εὑρίσκοντες αἰτίαν τό πῶς κολάσωνται κολάσονται κολάσωσιν αὐτούς διά τόν λαόν ὅτι πάντες ἐδόξαζον τόν Θεόν ἐπί τῷ γεγονότι ἐτῶν Γάρ ἦν πλειόνων τεσσεράκοντα ἦν ὁ ἄνθρωπος ἐφʼ ὅν γεγόνει τό σημεῖον τοῦτο τῆς ἰάσεως ἀπολυθέντες Δέ ἦλθον πρός τούς ἰδίους καί ἀνήγγειλαν ἀπήγγειλαν ὅσα πρός αὐτούς οἱ ἀρχιερεῖς καί οἱ πρεσβύτεροι εἶπαν οἱ Δέ ἀκούσαντες καί ἐπιγνόντες τήν τοῦ Θεοῦ ἐνέργειαν ὁμοθυμαδόν ἦραν φωνήν πρός τόν Θεόν καί εἶπαν Δέσποτα σύ ὁ Θεός ὁ Ποιήσας τόν οὐρανόν καί τήν γῆν καί τήν θάλασσαν καί παντᾶ τά ἐν αὐτοῖς ὅς ὁ τοῦ πατρός ἡμῶν διά Πνεύματος Ἁγίου διά τοῦ στόματος λαλήσας Δαυίδ τοῦ παιδός σοῦ εἰπών Ἵνα τί ἐφρύαξαν ἔθνη καί λαοί ἐμελέτησαν καινά κενά Παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καί οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπί τό αὐτό κατά τοῦ Κυρίου καί κατά τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ συνήχθησαν Γάρ ἐπʼ ἀληθείας ἐν τῇ πόλει σοῦ ταύτῃ ἐπί τόν ἅγιον παῖδα σοῦ παῖδα Ἰησοῦν ὅν ἔχρισας Ἡρῴδης τέ καί Πόντιος Πιλᾶτος σύν ἔθνεσιν καί λαοῖς Ἰσραήλ ποιῆσαι ὅσα ἡ χείρ σοῦ καί ἡ βουλή σοῦ προώρισεν γενέσθαι Καί τά νῦν Κύριε ἔπιδε ἐπί τάς ἀπειλάς ἁγίας αὐτῶν καί δός τοῖς δούλοις σοῦ μετά πάσης παρρησίας πάσης λαλεῖν τόν λόγον σοῦ ἐν τῷ ἐκτείνειν τήν χεῖρα σοῦ σέ ἐκτείνειν σέ εἰς ἴασιν καί σημεῖα καί τέρατα γίνεσθαι γενέσθαι διά τοῦ ὀνόματος τοῦ ἁγίου παιδός σοῦ Ἰησοῦ Καί δεηθέντων αὐτῶν ἐσαλεύθη ὁ τόπος ἐν ᾧ ἦσαν συνηγμένοι καί ἐπλήσθησαν πάντες ἅπαντες τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί ἐλάλουν τόν λόγον τοῦ Θεοῦ μετά παρρησίας παντί τῷ θέλοντι πιστεύειν τοῦ Δέ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία καί ἡ ψυχή μία καί οὐκ ἦν διάκρισις ἐν αὐτοῖς οὐδεμία καί οὐδείς οὐδέ εἱς τὶ τὶς τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ αὐτῶν αὐτοῦ ἔλεγεν ἔλεγον ἴδιον εἶναι ἀλλʼ ἦν αὐτοῖς παντᾶ ἅπαντα κοινά Καί μεγάλῃ δυνάμει μεγάλῃ ἀπεδίδουν τό μαρτύριον οἱ ἀπόστολοι τό μαρτύριον τῆς ἀναστάσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ τῆς ἀναστάσεως χάρις τέ μεγάλη ἦν ἐπί πάντας αὐτούς οὐδέ Γάρ ἐνδεής ἦν τὶς ἦν ὑπῆρχεν ἐν αὐτοῖς ὅσοι γάρ κτήτορες ἦσαν χωρίων ἤ οἰκειῶν οἰκιῶν ὑπῆρχον πωλοῦντες καί φέροντες ἔφερον τάς τιμάς τῶν πιπρασκομένων πιπρασκόντων καί ἐτίθουν παρά τούς πόδας τῶν ἀποστόλων διεδίδετο δέ ἑνί ἑκάστῳ ἑκάστῳ καθότι ἄν τὶς χρείαν εἶχεν Ἰωσήφ Ἰωσῆς Δέ ὁ ἐπικληθείς Βαρναβᾶς ὑπό ἀπό τῶν ἀποστόλων ὅ ἐστίν ἑρμηνευόμενον μεθερμηνευόμενον Υἱός παρακλήσεως Λευίτης Κύπριος Λευίτης τῷ γένει ὑπάρχοντος αὐτῷ χωρίον ἀγροῦ πωλήσας ἤνεγκεν τό χρῆμα καί ἔθηκεν πρός παρά τούς πόδας τῶν ἀποστόλων ἀνήρ Δέ τὶς Ἁνανίας ὀνόματι Ἁνανίας σύν Σαπφίρῃ τῇ γυναικί αὐτοῦ ἐπώλησεν κτῆμα καί ἐνοσφίσατο ἐκ ἀπό τῆς τιμῆς συνειδυίης καί τῆς γυναικός αὐτοῦ καί ἐνέγκας μέρος τὶ παρά τούς πόδας τῶν ἀποστόλων ἔθηκεν ἔθετο εἶπεν Δέ ὁ Πέτρος πρός Ἁνανίαν Ἁνανία διά Τί ἐπήρωσεν ἐπλήρωσεν πρός Ἁνανίαν ὁ Σατανᾶς τήν καρδίαν σοῦ ψεύσασθαι σέ τό Πνεῦμα τό Ἅγιον Πνεῦμα καί νοσφίσασθαι σέ ἀπό τῆς τιμῆς τοῦ χωρίου Οὐχί μέσον μένον ἔμενον σοί σέ ἔμενεν καί πραθέν ἐν τῇ σῇ ἐξουσίᾳ ὑπῆρχεν Τί ὅτι ἔθου ἐν τῇ καρδίᾳ σοῦ τό ποιῆσαι πρᾶγμα πονηρόν τοῦτο οὐκ Ἐψεύσω ἀνθρώποις ἀλλά τῷ Θεῷ ἀκούων ἀκούσας Δέ ὁ Ἁνανίας τούς λόγους τούτους παραχρῆμα πεσών ἐξέψυξεν Καί ἐγένετο φόβος μέγας ἐπί πάντας τούς ἀκούοντας ταῦτα ἀναστάντες Δέ οἱ νεώτεροι συνέστειλαν αὐτόν καί ἐξενέγκαντες ἔθαψαν ἐγένετο Δέ ἕως ὡς ὡρῶν τριῶν διάστημα καί ἡ γυνή αὐτοῦ μή εἰδυῖα τό γεγονός εἰσῆλθεν εἶπεν ἀπεκρίθη Δέ πρός αὐτήν αὐτῇ ὁ Πέτρος Εἰπέ Ἐπερωτήσω μοί σέ εἰ ἄρα τοσούτου τό χωρίον τοσούτου ἀπέδοσθε ἡ Δή δέ εἶπεν Ναί τοσούτου ὁ Δέ Πέτρος εἶπεν πρός αὐτήν Τί οὖν ὅτι συνεφωνήθη συνεφώνησεν ὑμῖν πειράσαι τό Πνεῦμα τοῦ Κυρίου Ἰδού οἱ πόδες τῶν θαψάντων τόν ἄνδρα σοῦ ἐπί τῇ ταῖς θύρᾳ θύραις καί ἐξοίσουσιν σέ καί ἔπεσεν Δέ παραχρῆμα πρός παρά τούς πόδας αὐτοῦ καί ἐξέψυξεν εἰσελθόντες Δέ οἱ νεανίσκοι εὗρον αὐτήν νεκράν καί συστείλαντες ἐξενέγκαντες ἐξήνεγκαν καί ἔθαψαν πρός τόν ἄνδρα αὐτῆς Καί ἐγένετο φόβος μέγας ἐφʼ ὅλην τήν ἐκκλησίαν καί ἐπί πάντας τούς ἀκούοντας ἀκούοντες ταῦτα διά Τέ Δέ τῶν χειρῶν τῶν ἀποστόλων ἐγίνετο ἐγένετο ἐγίνοντο σημεῖα καί τέρατα πολλά ἐν τῷ λαῷ πολλά καί ἦσαν ὁμοθυμαδόν πάντες ἅπαντες ἐν τῷ ἱερῷ ἐν τῇ Στοᾷ τῇ Σολομῶντος καί οὐδείς τῶν Δέ λοιπῶν οὐδείς ἐτόλμα κολλᾶσθαι αὐτοῖς ἀλλʼ ἐμεγάλυνεν αὐτούς ὁ λαός μᾶλλον δέ προσετίθεντο οἱ πιστεύοντες τῷ Κυρίῳ πλήθη ἀνδρῶν τέ καί γυναικῶν ὥστε καί εἰς κατά τάς πλατείας ἐκφέρειν τούς ἀσθενεῖς αὐτῶν καί τιθέναι ἐπί τῶν κλιναρίων κλινῶν καί κραββάτων ἵνα ἐρχομένου Πέτρου κἄν ἡ σκιά ἐπισκιάσῃ ἐπισκιάσει τινί αὐτῶν αὐτῷ ἀπηλλάσσοντο γάρ ἀπό πάσης ἀσθενείας ὡς εἶχεν ἕκαστος αὐτῶν συνήρχετο συνήρχοντο Δέ καί τό πλῆθος τῶν περί πέριξ πόλεων εἰς Ἰερουσαλήμ φέροντες ἀσθενεῖς καί ὀχλουμένους ἀπό ὑπό πνευμάτων ἀκαθάρτων καί οἵτινες ἐθεραπεύοντο ἰῶντο ἅπαντες πάντες ἀναστάς Δέ ὁ ἀρχιερεύς καί πάντες οἱ σύν αὐτῷ ἡ οὖσα αἵρεσις τῶν Σαδδουκαίων ἐπλήσθησαν ζήλου ζήλους καί ἐπέβαλον ἐπέβαλλον τάς χεῖρας αὐτῶν ἐπί τούς ἀποστόλους καί ἔθεντο αὐτούς ἐν τηρήσει δημοσίᾳ καί ἐπορεύθη εἱς ἕκαστος εἰς τά ἰδία ἄγγελος Δέ τότε Κυρίου διά τῆς νυκτός ἄγγελος Κυρίου ἤνοιξε ἀνοίξας ἀνέῳξαν τάς θύρας τῆς φυλακῆς ἐξαγαγών δέ τέ αὐτούς εἶπεν Πορεύεσθε καί σταθέντες λαλεῖτε ἐν τῷ ἱερῷ τῷ λαῷ παντᾶ τά ῥήματα τῆς ζωῆς ταύτης ἀκούσαντες Δέ εἰσῆλθον ὑπό τόν ὄρθρον εἰς τό ἱερόν καί ἐδίδασκον παραγενόμενος παραγενόμενοι Δέ ὁ ἀρχιερεύς καί οἱ σύν αὐτῷ ἐγερθέντες τό πρωΐ καί συνεκάλεσαν συγκαλεσάμενοι τό Συνέδριον καί πασᾶν τήν Γερουσίαν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ καί ἀπέστειλαν εἰς τό δεσμωτήριον ἀχθῆναι αὐτούς οἱ Δέ ὑπηρέται παραγενόμενοι καί ἀνοίξαντες ὑπηρέται τήν φυλακήν οὐχ εὗρον αὐτούς ἔσω ἐν τῇ φυλακῇ ἀναστρέψαντες δέ καί ἀπήγγειλαν λέγοντες ὅτι τό μέν δεσμωτήριον Εὕρομεν ἐγκεκλεισμένον κεκλεισμένον ἐν πάσῃ ἀσφαλείᾳ καί τούς φύλακας ἔξω ἑστῶτας ἐπί πρό τῶν θυρῶν ἀνοίξαντες δέ ἔσω οὐδένα εὕρομεν ὡς Δέ ἤκουσαν τούς λόγους τούτους ὁ τέ ἱερεύς καί ὁ στρατηγός τοῦ ἱεροῦ καί οἱ ἀρχιερεῖς διηπόρουν περί αὐτῶν τό τί ἄν γένοιτο γένηται τοῦτο παραγενόμενος Δέ τὶς ἀπήγγειλεν αὐτοῖς λέγων ὅτι Ἰδού οἱ ἄνδρες οὕς ἔθεσθε ἐν τῇ φυλακῇ εἰσίν ἐν τῷ ἱερῷ ἑστῶτες καί διδάσκοντες τόν λαόν Τότε ἀπελθών ὁ στρατηγός σύν τοῖς ὑπηρέταις ἤγαγεν ἤγαγον ἦγεν αὐτούς οὒ μετά βίας ἐφοβοῦντο φοβούμενοι γάρ τόν λαόν ἵνα μή μή λιθασθῶσιν ἀγαγόντες Δέ αὐτούς ἔστησαν ἐν τῷ Συνεδρίῳ Καί ἐπηρώτησεν αὐτούς ὁ ἱερεύς ἀρχιερεύς λέγων Οὒ Παραγγελίᾳ παρηγγείλαμεν ὑμῖν μή λαλεῖν διδάσκειν ἐπί τῷ ὀνόματι τούτῳ καί ἰδού πεπληρώκατε ἐπληρώσατε τήν Ἰερουσαλήμ τῆς διδαχῆς ὑμῶν καί βούλεσθε ἐπαγαγεῖν ἐφʼ ἡμάς τό αἷμα τό αἷμα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου τούτου ἀποκριθείς Δέ ὁ Πέτρος καί οἱ ἀπόστολοι εἶπαν Πειθαρχεῖν δέ δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἤ ἀνθρώποις ὁ δέ Πέτρος εἶπεν πρός αὐτούς Ὁ δέ Θεός τῶν πατέρων ἡμῶν ἤγειρεν Ἰησοῦν ὅν ὑμεῖς διεχειρίσασθε κρεμάσαντες ἐπί ξύλου Τοῦτον ὁ Θεός Ἀρχηγόν καί Σωτῆρα ὕψωσεν τῇ δόξῃ δεξιᾷ αὐτοῦ τοῦ δοῦναι μετάνοιαν τῷ Ἰσραήλ καί ἄφεσιν ἁμαρτιῶν ἐν αὐτῷ Καί ἡμεῖς ἐσμέν ἐν αὐτῷ αὐτοῦ μάρτυρες ἐσμέν πάντων τῶν ῥημάτων τούτων καί τό Πνεῦμα δέ τό Ἅγιον ὅ ὅν ἔδωκεν ὁ Θεός τοῖς πειθαρχοῦσιν αὐτῷ οἱ Δέ ἀκούσαντες ἀκούοντες διεπρίοντο καί ἐβούλοντο ἐβουλεύοντο ἀνελεῖν αὐτούς ἀναστάς Δέ τὶς ἐκ ἐν τῷ τοῦ Συνεδρίῳ Συνεδρίου Φαρισαῖος ὀνόματι Γαμαλιήλ νομοδιδάσκαλος τίμιος παντί τῷ λαῷ ἐκέλευσεν τούς ἀποστόλους ἔξω βραχύ τὶ ποιῆσαι τούς ἀνθρώπους ἀποστόλους ποιῆσαι εἶπεν Δέ Τέ πρός αὐτούς τούς ἄρχοντας καί τούς Συνεδρίους Ἄνδρες Ἰσραηλῖται προσέχετε αὐτοῖς ἑαυτοῖς ἑαυτούς ἐπί τοῖς ἀνθρώποις τούτοις τί μέλλετε πράσσειν πρό Γάρ τούτων τῶν ἡμερῶν ἀνέστη Θευδᾶς λέγων εἶναι τινά τινά μέγαν ἑαυτόν μέγαν ᾧ καί προσεκλίθη προσεκολλήθη προσεκλήθη προσεκλήθησαν ἀριθμός ἀνδρῶν ἀριθμός ὡς ὡσεί τετρακοσίων τετρακόσιοι ὅς ἀνῃρέθη διελύθη αὐτός διʼ αὐτοῦ καί πάντες ὅσοι ἐπείθοντο αὐτῷ διελύθησαν καί ἐγένοντο εἰς οὐδέν Μετά τοῦτον ἀνέστη Ἰούδας ὁ Γαλιλαῖος ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς ἀπογραφῆς καί ἀπέστησεν λαόν πολύν πολύ ἱκανόν ὀπίσω αὐτοῦ κἀκεῖνος ἀπώλετο καί πάντες πάντες οἱ ὅσοι ἐπείθοντο αὐτῷ διεσκορπίσθησαν Καί τά νῦν εἰσίν ἀδελφοί λέγω ὑμῖν ἀπόστητε ἀπό τῶν ἀνθρώπων τούτων καί ἄφετε ἐάσατε αὐτούς μή μιάναντες τάς χεῖρας ὅτι ἐάν ᾖ ἐξ ἀνθρώπων ἡ βουλή αὕτη ἐξ ἀνθρώπων ἤ τό ἔργον τοῦτο καταλυθήσεται εἰ δέ ἐκ Θεοῦ ἐστίν οὒ δύνασθε δυνήσεσθε καταλῦσαι αὐτό αὐτούς οὔτε ὑμεῖς οὔτε βασιλεῖς οὔτε τύραννοι ἀπέχεσθαι οὖν ἀπό τῶν ἀνθρώπων τούτων μήποτε καί Θεομάχοι εὑρεθῆτε ἐπείσθησαν Δέ αὐτῷ καί προσκαλεσάμενοι τούς ἀποστόλους δείραντες παρήγγειλαν καί προσκαλεσάμενοι μή λαλεῖν αὐτούς ἐπί τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ καί ἀπέλυσαν αὐτούς οἱ μέν Οὖν ἀπόστολοι ἐπορεύοντο χαίροντες ἀπό προσώπου τοῦ Συνεδρίου ὅτι κατηξιώθησαν ὑπέρ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ τοῦ Ἰησοῦ κατηξιώθησαν ἀτιμασθῆναι πασᾶν Δέ Τέ ἡμέραν ἐν τῷ ἱερῷ καί κατʼ οἶκον οὐκ ἐπαύοντο διδάσκοντες καί εὐαγγελιζόμενοι Ἰησοῦν τόν Κύριον Χριστόν Ἰησοῦν Χριστόν ἐν Δέ ταύταις ταῖς ἡμέραις ταύταις πληθυνόντων τῶν μαθητῶν ἐγένετο γογγυσμός τῶν Ἑλληνιστῶν πρός τούς Ἑβραίους ὅτι παρεθεωροῦντο παραθεωροῦνται ἐν τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν ἐν τῇ διακονία τῶν Ἑβραίων προσκαλεσάμενοι Δέ οἱ δώδεκα τό πλῆθος τῶν μαθητῶν εἶπαν πρός αὐτούς οὐκ ἀρεστόν Ἐστίν ἡμάς ἡμῖν καταλείψαντας καταλείψαντες τόν λόγον τοῦ Θεοῦ διακονεῖν τραπέζαις ἐπισκέψασθε ἐπισκεψώμεθα τί Δή δέ οὖν ἐστίν ἀδελφοί ἐπισκέψασθαι ἄνδρας ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἄνδρας μαρτυρουμένους ἑπτά πλήρεις Πνεύματος Ἁγίου καί σοφίας οὕς καταστήσομεν καταστήσωμεν ἐπί τῆς χρείας αὐτῆς ταύτης ἡμεῖς Δέ ἐσόμεθα τῇ προσευχῇ καί τῇ διακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν προσκαρτεροῦντες Καί ἤρεσεν ὁ λόγος οὗτος ἐνώπιον ἐναντίον παντός τοῦ πλήθους τῶν μαθητῶν καί ἐξελέξαντο ἐξέλεξαν τόν Στέφανον ἄνδρα πλήρης πλήρη πίστεως Πνεύματος καί Πνεύματος πίστεως Ἁγίου καί Φίλιππον καί Πρόχορον καί Νικάνορα καί Τίμωνα καί Παρμενᾶν καί Νικόλαον προσήλυτον Ἀντιοχέα Ἀντιοχείαν οὕς οὗτοι ἔστησαν ἔστησεν ἐστάθησαν ἐνώπιον τῶν ἀποστόλων καί οἵτινες προσευξάμενοι ἐπέθηκαν αὐτοῖς τάς χεῖρας Καί ὁ λόγος τοῦ Κυρίου Θεοῦ ηὔξανεν καί ἐπληθύνετο ὁ ἀριθμός τῶν μαθητῶν ἐν Ἰερουσαλήμ σφόδρα πολύς τέ ὄχλος τῶν ἱερέων Ἰουδαίων ὑπήκουον ὑπήκουεν δʼ ἐν τῇ πίστει Στέφανος Δέ πλήρης χάριτος πίστεως καί δυνάμεως ἐποίει τέρατα καί σημεῖα μεγάλα ἐν τῷ λαῷ διά τοῦ ὀνόματος Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀνέστησαν Δέ τινές τῶν ἐκ τῆς συναγωγῆς τῆς τῶν λεγομένης λεγομένων Λιβερτίνων καί Κυρηναίων καί Ἀλεξανδρέων καί τῶν ἀπό Κιλικίας καί Ἀσίας συζητοῦντες τῷ Στεφάνῳ Καί οἵτινες οὐκ ἴσχυον ἀντιστῆναι τῇ σοφίᾳ τῇ οὔσῃ ἐν αὐτῷ καί τῷ Πνεύματι τῷ Ἁγίῳ ᾧ ἐλάλει διά τό ἐλέγχεσθαι αὐτούς ἐπʼ αὐτοῦ μετά πάσης παρρησίας μή δυνάμενοι οὒ ἀντοφθαλμεῖν τῇ ἀληθείᾳ Τότε ὑπέβαλον ἄνδρας λέγοντας λέγοντες ὅτι Ἀκηκόαμεν αὐτοῦ λέγοντος λαλοῦντος ῥήματα βλασφημίας βλάσφημα εἰς Μωϋσῆν καί τόν Θεόν συνεκίνησαν Τέ τόν λαόν καί τούς πρεσβυτέρους καί τούς γραμματεῖς καί ἐπιστάντες συνήρπασαν αὐτόν καί ἤγαγον αὐτόν εἰς τό Συνέδριον καί ἔστησαν τέ μάρτυρας ψευδεῖς κατά αὐτοῦ λέγοντας λέγοντες Οὗτος Ὁ ἄνθρωπος οὗτος οὒ παύεται ῥήματα βλάσφημα λαλῶν ῥήματα κατά τοῦ τόπου τούτου τοῦ ἁγίου τούτου καί τοῦ νόμου ἀκηκόαμεν γάρ αὐτοῦ λέγοντος ὅτι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος οὗτος καταλύσει τόν τόπον τοῦτον καί ἀλλάξει τά ἔθνη ἔθη ἅ παρέδωκεν ἡμῖν Μωϋσῆς Καί ἀτενίσαντες ἠτένιζον δέ εἰς αὐτόν αὐτῷ πάντες ἅπαντες οἱ καθήμενοι καθεζόμενοι ἐν τῷ Συνεδρίῳ καί εἶδον τό πρόσωπον αὐτοῦ ὡσεί πρόσωπον ἀγγέλου ἑστῶτος ἐν μέσῳ αὐτῶν εἶπεν Δέ ὁ ἀρχιερεύς τῷ Στεφάνῳ Εἰ ἄρα ταῦτα τοῦτο οὕτως ἔχει ὁ Δέ ἔφη Ἄνδρες ἀδελφή ἀδελφοί καί πατέρες ἀκούσατε Ὁ Θεός τῆς δόξης ὤφθη τῷ πατρί ἡμῶν Ἀβραάμ ὄντι ἐν τῇ Μεσοποταμίᾳ πρίν ἤ κατοικῆσαι αὐτόν ἐν Χαρράν καί εἶπεν πρός αὐτόν Ἔξελθε ἀπό ἐκ τῆς γῆς σοῦ καί ἐκ τῆς συγγενείας σοῦ καί δεῦρο εἰς τήν γῆν ἥν ἐάν ἄν σοί δείξω Τότε Ἀβραάμ ἐξελθών ἐκ γῆς Χαλδαίων καί κατῴκησεν ἐν Χαρράν Κἀκεῖθεν κἀκεῖ ἦν μετά τό ἀποθανεῖν τόν πατέρα αὐτοῦ καί μετῴκισεν αὐτόν εἰς τήν γῆν ταύτην εἰς ἥν ὑμεῖς νῦν κατοικεῖτε καί οἱ πατέρες ἡμῶν οἱ πρό ἡμῶν Καί οὐκ ἔδωκεν αὐτῷ κληρονομίαν ἐν αὐτῇ οὐδέ βῆμα ποδός ἀλλʼ καί ἐπηγγείλατο Αὐτῷ Δοῦναι αὐτῷ αὐτήν εἰς κατάσχεσιν αὐτήν αὐτῷ καί τῷ σπέρματι αὐτοῦ μετʼ αὐτόν οὐκ ὄντος αὐτῷ αὐτοῦ τέκνου ἐλάλησεν Δέ αὐτῷ οὕτως ὁ Θεός πρός αὐτόν ὅτι ἔσται τό σπέρμα σοῦ αὐτοῦ Πάροικον ἐν γῇ ἀλλοτρίᾳ καί δουλώσουσιν αὐτό αὐτούς καί κακώσουσιν αὐτό ἔτη τετρακοσία Καί τό δέ ἔθνος ᾧ ἐάν ἄν δουλεύσωσιν δουλεύσουσιν κρίνω ἐγώ εἶπεν ὁ Θεός εἶπεν Καί μετά ταῦτα ἐξελεύσονται καί λατρεύσουσιν λατρεύσωσιν μοί ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ Καί ἔδωκεν αὐτῷ διαθήκην περιτομῆς καί οὕτως ἐγέννησεν τόν Ἰσαάκ καί περιέτεμεν αὐτόν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ὀγδόῃ καί ὁ Ἰσαάκ τόν Ἰακώβ καί ὁ Ἰακώβ τούς Δώδεκα πατριάρχας Καί οἱ πατριάρχαι ζηλώσαντες τόν Ἰωσήφ ἀπέδοντο εἰς Αἴγυπτον καί ἦν ὁ Θεός μετʼ αὐτοῦ καί ἐξείλατο αὐτόν ἐκ πασῶν τῶν θλίψεων αὐτοῦ καί ἔδωκεν αὐτῷ χάριν αὐτῷ καί σοφίαν ἔναντι ἐναντίον Φαραώ βασιλέως Αἰγύπτου καί κατέστησεν αὐτόν ἡγούμενον ἐπʼ Αἴγυπτον καί ἐφʼ ὅλον τόν οἶκον τοῦτον αὐτοῦ ἦλθεν Δέ λιμός ἐφʼ ὅλην ὅλης τήν τῆς γῆν Αἰγύπτου Αἴγυπτον καί Χανάαν καί θλῖψις μεγάλη καί οὐχ εὕρισκον χορτάσματα οἱ πατέρες ἡμῶν ἀκούσας Οὖν Δέ Ἰακώβ ὄντα σιτία σῖτα εἰς ἐν Αἴγυπτον Αἰγύπτῳ ἐξαπέστειλεν ἐξαπέστειλαν τούς τόν πατέρας πατέρα ἡμῶν πρῶτον Καί ἐπί ἐν τῷ δευτέρῳ ἐγνωρίσθη ἀνεγνωρίσθη Ἰωσήφ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ καί φανερόν ἐγένετο ἐγενήθη τῷ Φαραώ τό γένος αὐτοῦ τοῦ Ἰωσήφ ἀποστείλας Δέ Ἰωσήφ μετεκαλέσατο Ἰακώβ τόν πατέρα αὐτοῦ Ἰακώβ καί πασᾶν τήν συγγένειαν αὐτοῦ ἐν ψυχαῖς ἑβδομήκοντᾳ καί πέντε ψυχαῖς Καί κατέβη δέ Ἰακώβ εἰς Αἴγυπτον καί ἐτελεύτησεν αὐτός τέ καί οἱ πατέρες ἡμῶν καί μετετέθησαν μετήχθησαν εἰς Συχέμ καί ἐτέθησαν ἐν τῷ μνήματι ὅ ᾧ ὠνήσατο Ἀβραάμ τιμῆς ἀργυρίου παρά τῶν υἱῶν Ἑμμώρ τοῦ ἐν Συχέμ Συχέμ ὡς καθώς Δέ ἤγγιζεν ὁ καιρός χρόνος τῆς ἐπαγγελίας ἧς ἐπηγγείλατο ὡμολόγησεν ὤμοσεν ὁ Θεός τῷ Ἀβραάμ ηὔξησεν ὁ λαός καί ἐπληθύνθη ἐν Αἰγύπτῳ ἄχρι οὗ Ἀνέστη βασιλεύς ἕτερος ἐπʼ Αἴγυπτον ὅς οὐκ ἐμνήσθη ᾔδει τόν τοῦ Ἰωσήφ Ἰωσήφ καί Οὗτος κατασοφισάμενος τό γένος ἡμῶν ἐκάκωσεν τούς πατέρας ἡμῶν τοῦ ποιεῖν ἔκθετα τά βρέφη ἔκθετα αὐτῶν εἰς τό μή ζῳογονεῖσθαι Ἐν ᾧ καιρῷ ἐγενήθη ἐγεννήθη Μωϋσῆς καί ἦν ἀστεῖος τῷ Θεῷ ὅς ἀνετράφη μῆνας τρεῖς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός μού αὐτοῦ ἐκτεθέντα ἐκτεθέντος Δέ αὐτόν αὐτοῦ παρά τόν ποταμόν ἀνείλατο αὐτόν ἡ θυγάτηρ Φαραώ καί ἀνεθρέψατο αὐτόν αὐτῇ ἑαυτῇ εἰς υἱόν Καί ἐπαιδεύθη Μωϋσῆς ἐν πάσῃ πασᾶν τήν σοφίᾳ σοφίαν Αἰγυπτίων ἦν τέ δέ δυνατός ἐν λόγοις καί ἐν ἔργοις αὐτοῦ ὡς Δέ ἐπληροῦτο τεσσεράκοντα ἔτης αὐτῷ τεσσερακονταετής χρόνος ἀνέβη ἐπί τήν καρδίαν αὐτοῦ ἐπισκέψασθαι τούς ἀδελφούς αὐτοῦ τούς υἱούς Ἰσραήλ Καί ἰδών τινά ἀδικούμενον ἐκ τοῦ γένους ἠμύνατο ἠμύνετο καί ἐποίησεν ἐκδίκησιν τῷ καταπονουμένῳ πατάξας τόν Αἰγύπτιον καί ἔκρυψεν αὐτόν ἐν τῇ ἄμμῳ ἐνόμιζεν ἐνόμιζον Δέ συνιέναι τούς ἀδελφούς αὐτοῦ ὅτι ὁ Θεός διά χειρός αὐτοῦ δίδωσιν αὐτοῖς σωτηρίαν αὐτοῖς οἱ οὒ δέ οὒ συνῆκαν τότε τῇ Τέ ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ ὤφθη αὐτοῖς μαχομένοις μαχόμενος καί εἶδεν αὐτούς ἀδικοῦντας καί συνήλλασσεν συνήλασεν αὐτούς αὐτοῖς εἰς εἰρήνην εἰπών τί ποιεῖτε Ἄνδρες ἀδελφοί ἐστέ ὑμεῖς ἵνα Τί ἀδικεῖτε εἰς ἀλλήλους ὁ Δέ ἀδικῶν τόν πλησίον ἀπώσατο αὐτόν εἰπών Τίς σέ κατέστησεν ἄρχοντα καί δικαστήν ἐφʼ ἡμάς ἡμῶν μή ἀνελεῖν μέ Σύ θέλεις ὅν τρόπον ἀνεῖλες ἐχθές τόν Αἰγύπτιον χθές οὕτως καί ἐφυγάδευσεν ἔφυγεν Δέ Μωϋσῆς ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ Καί ἐγένετο πάροικος ἐν γῇ Μαδιάμ οὗ ἐγέννησεν υἱούς δύο Καί μετά ταῦτα πληρωθέντων πλησθέντων αὐτῷ ἐτῶν ἔτη τεσσεράκοντα Ὤφθη αὐτῷ ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ Ὄρους ὅρου Σινᾶ ἄγγελος Κυρίου ἐν φλογί πυρός πυρί φλογός βάτου ὁ Δέ Μωϋσῆς ἰδών ἐθαύμασεν ἐθαύμαζεν τό ὅραμα καί προσερχομένου Δέ αὐτοῦ καί κατανοῆσαι ἐγένετο φωνή ὁ Κυρίου Κύριος εἶπεν πρός αὐτόν αὐτῷ λέγων Ἐγώ ὁ Θεός τῶν πατέρων σοῦ ὁ Θεός Ἀβραάμ καί ὁ Θεός Ἰσαάκ καί ὁ Θεός Ἰακώβ ἔντρομος Δέ γένος γενόμενος Μωϋσῆς γενόμενος οὐκ ἐτόλμα ἐτόλμησεν κατανοῆσαι καί εἶπεν ἐγένετο φωνή Δέ πρός αὐτόν αὐτῷ ὁ Κύριος Λῦσον Λῦσαν τό ὑπόδημα σοῦ ἐκ τῶν ποδῶν σοῦ ὁ γάρ τόπος ὅς οὗ ἐφʼ ἐν ᾧ συνέστηκας ἕστηκας γῆ ἁγία ἐστίν Καί Ἰδών γάρ εἶδον τήν κάκωσιν τοῦ λαοῦ μού τοῦ ἐν Αἰγύπτῳ καί τοῦ στεναγμοῦ αὐτῶν αὐτοῦ ἤκουσα ἀκήκοα καί κατέβην ἐξελέσθαι αὐτούς Καί νῦν δεῦρο ἀποστείλω ἀποστελῶ σέ εἰς Αἴγυπτον Τοῦτον τόν Μωϋσῆν ὅν ἠρνήσαντο εἰπόντες Τίς σέ κατέστησεν ἄρχοντα καί δικαστήν ἐφʼ ἡμῶν Τοῦτον ὁ Θεός καί ἄρχοντα ἀρχηγόν καί δικαστήν λυτρωτήν ἀπέστειλεν ἀπέσταλκεν σύν ἐν χειρί ἀγγέλου τοῦ ὀφθέντος αὐτῷ ἐν τῇ βάτῳ Οὗτος ἐξήγαγεν αὐτούς ὁ ποιήσας τέρατα καί σημεῖα ἐν τῇ γῇ Αἰγύπτῳ Αἰγύπτου καί ἐν Ἐρυθρᾷ Θαλάσσῃ καί ἐν τῇ ἐρήμῳ ἔτη τεσσεράκοντα Οὗτος ἐστίν ὁ Μωϋσῆς ὁ εἴπας τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ Προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεός ἡμῶν ὑμῶν ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν ὡσεί ὡς ἐμέ αὐτοῦ ἀκούσεσθε ἀκούεσθε Οὗτος ἐστίν ὁ γενόμενος ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἐν τῇ ἐρήμῳ μετά τοῦ ἀγγέλου τοῦ λαλοῦντος αὐτῷ ἐν τῷ Ὄρει Σινᾶ καί τῶν πατέρων ὑμῶν ἡμῶν ὅς ἐξελέξατο ἐδέξατο λόγον λόγια ζῶντα δοῦναι ὑμῖν ἡμῖν ὅτι ᾧ οὐκ ἠθέλησαν ὑπήκοοι γενέσθαι οἱ πατέρες ἡμῶν ἀλλά ἀπώσαντο καί ἀπεστράφησαν ἐστράφησαν καί εἰς Αἴγυπτον ἐν τῇ ταῖς καρδίᾳ καρδίαις αὐτῶν εἰς Αἴγυπτον εἰπόντες τῷ Ἀαρών Ποίησον ἡμῖν θεούς οἵ προπορεύσονται ἡμῶν ὁ Γάρ Μωϋσῆς οὗτος ὁ ἄνθρωπος ὅς ἐξήγαγεν ἡμάς ἐκ γῆς Αἰγύπτου οὐκ οἴδαμεν τί γέγονεν ἐγένετο αὐτῷ Καί ἐμοσχοποίησαν ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καί ἀνήγαγον ἀνήγοντο θυσίαν τῷ εἰδώλῳ καί εὐφραίνοντο ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτῶν ἔστρεψεν Δέ αὐτούς ὁ Θεός καί παρέδωκεν αὐτούς λατρεύειν τῇ στρατιᾷ τοῦ οὐρανοῦ καθώς γέγραπται ἐν βίβλῳ τῶν προφητῶν Μή σφάγια καί θυσίας προσηνέγκατε μοί ἔτη τεσσεράκοντα ἐν τῇ ἐρήμῳ οἶκος οἶκος Ἰσραήλ ἔτη τεσσεράκοντα λέγει Κύριος Καί ἀνελάβετε τήν σκηνήν τοῦ Μολόχ καί τό ἄστρον τοῦ θεοῦ ὑμῶν Ῥεμφάν τούς τύπους οὗ οὕς ἐποιήσατε προσκυνεῖν αὐτοῖς Καί μετοικιῶ ὑμᾶς ἐπί τά μέρη ἐπέκεινα Βαβυλῶνος Ἡ σκηνή τοῦ μαρτυρίου ἦν ἐν τοῖς πατράσιν ὑμῶν ἡμῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ καθώς ἐτάξατο διετάξατο ὁ λαλῶν τῷ Μωϋσῇ ποιῆσαι αὐτήν αὐτῇ κατά τόν τό τύπον ὅν ἑωράκει ἑόρακεν ἥν καί εἰσήγαγον διαδεξάμενοι οἱ πατέρες ἡμῶν μετά Ἰησοῦ Ἰησοῦν ἐν τῇ κατασχέσει τῶν ἐθνῶν ὧν ἐξῶσεν ὁ Θεός ἀπό προσώπου τῶν πατέρων ὑμῶν ἡμῶν ἕως τῶν ἡμερῶν Δαυίδ ὅς εὗρεν χάριν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί ᾐτήσατο εὑρεῖν σκήνωμα εὑρεῖν τῷ οἴκῳ Θεῷ Ἰακώβ Σαλομῶν Δέ ᾠκοδόμησεν ἑαυτῷ αὐτῷ οἶκον Ἀλλʼ οὐχ ὁ δέ Ὕψιστος οὒ κατοικεῖ ἐν χειροποιήτοις ναοῖς κατοικεῖ καθώς ὡς ὁ προφήτης λέγει Ὁ οὐρανός μοί μού ἐστίν θρόνος καί ἡ δέ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μού Ποῖον οἶκον οἰκοδομήσετε μοί λέγει Κύριος ἤ ποῖος τίς τόπος τῆς καταπαύσεως μού ἐστίν Οὐχί ἡ χείρ μού ἐποίησεν ταῦτα παντᾶ ταῦτα Σκληροτράχηλοι καί ἀπερίτμητοι τῇ ταῖς καρδίᾳ καρδίας καρδίαις ὑμῶν καί τοῖς ὠσίν ὑμεῖς ἀεί τῷ Πνεύματι τῷ Ἁγίῳ ἀντιπίπτετε καθώς ὡς οἱ πατέρες ὑμῶν καί ὑμῶν ὑμεῖς Τίνα τῶν προφητῶν οὐκ ἐδίωξαν ἐκεῖνοι οἱ πατέρες ὑμῶν Καί ἀπέκτειναν αὐτούς τούς προκαταγγείλαντας προκαταγγέλλοντας περί τῆς ἐλεύσεως τοῦ Δικαίου οὗ νῦν ὑμεῖς προδόται καί φονεῖς γεγένησθε ἐγένεσθε Οἵτινες ἐλάβετε τόν νόμον εἰς διαταγάς ἀγγέλων καί οὐκ ἐφυλάξατε ἐφυλάξεσθε ἀκούοντες ἀκούσαντες Δέ αὐτοῦ ταῦτα διεπρίοντο ταῖς καρδίαις αὐτῶν καί ἔβρυχον τέ τούς ὀδόντας ἐπʼ αὐτόν ὑπάρχων Δέ πλήρης πίστεως καί Πνεύματος Ἁγίου ἀτενίσας εἰς τόν οὐρανόν εἶδεν δόξαν Θεοῦ καί Ἰησοῦν τόν Κύριον ἑστῶτα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ ἑστῶτα καί εἶπεν Ἰδού θεωρῶ τούς οὐρανούς διηνοιγμένους ἀνεῳγμένους καί τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου ἑστῶτα ἐκ δεξιῶν ἑστῶτα τοῦ Θεοῦ κράξαντες Δέ φωνῇ μεγάλῃ συνέσχον τά ὦτα αὐτῶν καί ὥρμησαν ὁμοθυμαδόν ἐπʼ αὐτόν Καί ἐκβαλόντες αὐτόν ἔξω τῆς πόλεως ἐλιθοβόλουν αὐτόν Καί οἱ δέ μάρτυρες ἀπέθεντο τά ἱμάτια αὐτῶν ἑαυτῶν παρά τούς πόδας νεανίου τινός καλουμένου Σαύλου Καί ἐλιθοβόλουν τόν Στέφανον ἐπικαλούμενον καί λέγοντα Κύριε Κυρίου Ἰησοῦ Χριστέ δέξαι τό πνεῦμα μού θείς Δέ τά γόνατα ἔκραξεν φωνῇ φωνήν μεγάλῃ μεγάλην λέγων Κύριε μή στήσῃς στήσεις στήσας αὐτοῖς ταύτην τήν ἁμαρτίαν ταύτην Καί τοῦτο ταῦτα εἰπών ἐκοιμήθη Σαῦλος Δέ ἦν συνευδοκῶν τῇ ἀναιρέσει αὐτοῦ ἐγένετο Δέ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ διωγμός μέγας μέγαν καί θλίψεις ἐπί τήν ἐκκλησίαν τήν ἐν Ἱεροσολύμοις πάντες Δέ Τέ διεσπάρησαν κατά τάς χώρας τῆς Ἰουδαίας καί Σαμαρείας πλήν τῶν ἀποστόλων οἱ ἔμειναν ἐν Ἰερουσαλήμ συνεκόμισαν συγκομίσαντες Δέ τόν Στέφανον ἄνδρες εὐλαβεῖς καί ἐποιήσαντο ἐποίησαν κοπετόν μέγαν ἐπʼ αὐτῷ ὁ Σαῦλος Δέ Σαῦλος ἐλυμαίνετο τήν ἐκκλησίαν κατά τούς οἴκους εἰσπορευόμενος σύρων τέ τούς ἄνδρας καί γυναῖκας παρεδίδου παρεδίδους εἰς φυλακήν Οἱ μέν οὖν διασπαρέντες ἦλθον διῆλθον εὐαγγελιζόμενοι τόν λόγον Φίλιππος Δέ κατελθών εἰς τήν πόλιν τῆς Καισαρείας Σαμαρείας ἐκήρυσσεν αὐτοῖς τόν Χριστόν ὡς Προσεῖχον δέ τέ ἤκουον παν οἱ ὄχλοι προσεῖχον τοῖς λεγομένοις ὑπό τοῦ Παύλου Φιλίππου ὁμοθυμαδόν ἐν τῷ ἀκούειν αὐτούς αὐτοῦ καί βλέπειν τά σημεῖα ἅ ἐποίει ἀπό πολλοῖς πολλῶν πολλοί Γάρ τῶν ἐχόντων πνεύματα ἀκάθαρτα βοῶντα μεγάλῃ φωνῇ μεγάλῃ ἐξήρχετο ἐξήρχοντο πολλοί δέ παραλελυμένοι καί χωλοί ἐθεραπεύθησαν ἐθεραπεύοντο καί ἐγένετο δέ πολλή χαρά Τέ μεγάλη ἐγένετο ἐν τῇ πόλει ἐκείνῃ ἀνήρ Δέ τὶς ὀνόματι Σίμων προϋπῆρχεν προϋπάρχων ἐν τῇ πόλει μαγεύων καί ἐξιστάνων τό ἔθος ἔθνος τῆς Σαμαρείας λέγων εἶναι τινά ἑαυτόν μέγαν ᾯ προσεῖχον πάντες ἀπό μικροῦ ἕως μεγάλου λέγοντες Οὗτος ἐστίν ἡ Δύναμις τοῦ Θεοῦ ἡ καλουμένη Μεγάλη προσεῖχον Δέ αὐτῷ διά τό ἱκανῷ χρόνῳ ταῖς μαγείαις ἐξεστακέναι αὐτούς ὅτε Δέ ἐπίστευσαν τῷ τοῦ Φιλίππῳ Φιλίππου εὐαγγελιζομένῳ εὐαγγελιζομένου τά περί τῆς Βασιλείας τοῦ Κυρίου Θεοῦ καί τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐβαπτίζοντο ἄνδρες τέ καί γυναῖκες ὁ Δέ Σίμων καί αὐτός ἐπίστευσεν καί βαπτισθείς ἦν καί προσκαρτερῶν τῷ Φιλίππῳ θεωρῶν τά τέ δυνάμεις σημεῖα καί δυνάμεις σημεῖα μεγάλας γινόμενα γινομένας ἐξίστατο ἐξίσταντο ἀκούσαντες Δέ οἱ ἐν Ἱεροσολύμοις Ἰερουσαλήμ ἀπόστολοι ὅτι δέδεκται ἡ Σαμάρεια τόν λόγον τοῦ Χριστοῦ Θεοῦ ἀπέστειλαν πρός αὐτούς τόν Πέτρον καί Ἰωάννην οἵτινες καταβάντες προσηύξαντο περί αὐτῶν ὅπως λάβωσιν Πνεῦμα Ἅγιον οὐδέπω οὔπω Γάρ ἦν ἐπʼ οὐδενί οὐδένα αὐτῶν ἐπιπεπτωκός μόνον δέ βεβαπτισμένοι ὑπῆρχον εἰς τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ Τότε ἐπετίθεσαν αὐτοῖς τάς χεῖρας ἐπʼ αὐτούς καί ἐλάμβανον Πνεῦμα Ἅγιον ἰδών θεασάμενος Δέ ὁ Σίμων ὅτι διά τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τῶν ἀποστόλων δίδοται τό Πνεῦμα τό Ἅγιον προσήνεγκεν προσήνεγκαν αὐτοῖς χρήματα παρακαλῶν καί λέγων Δότε κἀμοί τήν ἐξουσίαν ταύτην ἵνα ᾧ ἄν ἐάν ἐπιθῶ κἀγώ τάς χεῖρας λαμβάνῃ Πνεῦμα Ἅγιον Πέτρος Δέ εἶπεν πρό πρός αὐτόν αὐτούς Τό ἀργύριον σοῦ σύν σοί εἴη εἰς ἀπώλειαν ὅτι τήν δωρεάν τοῦ Θεοῦ ἐνόμισας ἐνόμισαν διά χρημάτων χρήματα κτᾶσθαι οὐκ Ἐστίν σοί μερίς οὐδέ κλῆρος ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ ἡ Γάρ καρδία σοῦ οὐκ ἐστίν εὐθεῖα ἐναντίον ἔναντι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ μετανόησον Οὖν ἀπό τῆς κακίας οὒ σοῦ ταύτης καί δεήθητι τοῦ Κυρίου Θεοῦ εἰ ἄρα ἀφεθήσεται σοί σοῦ ἡ ἐπίνοια τῆς καρδίας σοῦ ἦν εἰς Γάρ χολήν πικρίας χολή καί σύνδεσμον συνδέσμῳ ἀδικίας θεωρῶ ὁρῶ σέ ὄντα ἀποκριθείς Δέ ὁ Σίμων εἶπεν πρός αὐτούς παρακαλῶ Δεήθητε Δεήθητι Ὑμεῖς περί ὑπέρ ἐμοῦ πρός τόν Θεόν Κύριον ὅπως μηδέν μηδέ ἕν ἐπέλθῃ ἐπʼ ἐμέ μοί τούτων τῶν κακῶν ὧν ὅν εἰρήκατε μοί ὅς πολλά κλαίων οὒ διελίμπανεν οἱ μέν Οὖν διαμαρτυράμενοι διαμαρτυρόμενοι καί λαλήσαντες τόν λόγον τοῦ Θεοῦ Κυρίου ὑπέστρεψαν ὑπέστρεφον εἰς Ἰερουσαλήμ Ἱεροσόλυμα πολλάς δέ τέ κώμας τῶν Σαμαρειτῶν εὐηγγελίζοντο εὐηγγελίσαντο ἄγγελος Δέ Κυρίου ἐλάλησεν πρός Φίλιππον λέγων Ἀνάστηθι Ἀναστάς καί πορεύου πορεύθητι κατά μεσημβρίαν ἐπί τήν ὁδόν τήν ὁδόν τήν καλουμένην καταβαίνουσαν ἀπό Ἰερουσαλήμ εἰς Γάζαν αὕτη ἐστίν ἐρῆμος Καί ἀναστάς ἐπορεύθη καί ἰδού ἀνήρ Αἰθίοψ εὐνοῦχος δυνάστης Κανδάκης τῆς βασιλίσσης τινός Αἰθιόπων ὅς ἦν ἐπί πάσης τῆς γάζης αὐτῆς αὐτοῦ ὅς ἐληλύθει προσκυνήσων εἰς Ἰερουσαλήμ οὗτος ἦν δέ τέ ὑποστρέφων καί καθήμενος ἐπί τοῦ ἅρματος αὐτοῦ καί ἀνεγίνωσκεν ἀνεγίνωσκον ἀναγινώσκων τέ Ἠσαΐαν τόν προφήτην Ἠσαΐαν εἶπεν Δέ τό Πνεῦμα τῷ Φιλίππῳ Πρόσελθε καί κολλήθητι τῷ ἅρματι τούτῳ προσελθών προσδραμών Δέ ὁ Φίλιππος ἤκουσεν αὐτοῦ ἀναγινώσκοντος Ἠσαΐαν τόν προφήτην Ἠσαΐαν καί εἶπεν τῷ εὐνούχῳ Ἆρα γέ γινώσκεις ἅ ἀναγινώσκεις ὁ Δέ εἶπεν πῶς Γάρ ἄν δυναίμην δυνάμην ἐάν μή τὶς ὁδηγήσει ὁδηγήσῃ μέ ὁδηγήσει παρεκάλεσεν Τέ τόν Φίλιππον ἀναβάντα καθίσαι σύν αὐτῷ ἡ Δέ περιοχή τῆς Γραφῆς ἥν ἀνεγίνωσκεν ἦν αὕτη Ὡς πρόβατον ἐπί σφαγήν ἤχθη καί ὡς ἀμνός ἐναντίον τοῦ τόν κείραντος κείροντος αὐτόν αὐτοῦ ἄφωνος οὕτως οὐκ ἀνοίγει τό στόμα αὐτοῦ Ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ ἡ κρίσις αὐτοῦ ἤρθη τήν δέ γενεάν αὐτοῦ τίς διηγήσεται Ὅτι αἴρεται ἀπό τῆς γῆς ἡ ζωή αὐτοῦ ἀποκριθείς Δέ ὁ εὐνοῦχος τῷ Φιλίππῳ εἶπεν Δέομαι σοῦ περί τίνος ὁ προφήτης λέγει τοῦτο Περί ἑαυτοῦ ἤ περί ἑτέρου τινός ἀνοίξας Δέ ὁ Φίλιππος τό στόμα αὐτοῦ καί ἀρξάμενος ἀπό τῆς Γραφῆς ταύτης καί εὐηγγελίσατο αὐτῷ τόν Ἰησοῦν ὡς Δέ ἐπορεύοντο κατά τήν ὁδόν ἦλθον ἐπί τὶ ὕδωρ καί φησίν ὁ εὐνοῦχος Ἰδού ὕδωρ τί κωλύει μέ βαπτισθῆναι Εἶπε δέ ὁ Φίλιππος Εἰ πιστεύεις ἐξ ὅλης τῆς καρδίας ἔξεστιν Ἀποκριθείς δέ εἶπε Πιστεύω τόν υἱόν τοῦ Θεοῦ εἶναι τόν Ἰησοῦν Χριστόν Καί ἐκέλευσεν στῆναι τό ἅρμα καί κατέβησαν ἀμφότεροι εἰς τό ὕδωρ ὁ τέ Φίλιππος καί ὁ εὐνοῦχος καί ἐβάπτισεν αὐτόν ὅτε Δέ ἀνέβησαν ἐκ τοῦ ὕδατος Πνεῦμα Ἅγιον ἐπέπεσεν ἐπί τόν εὐνοῦχον ἄγγελος δέ Κυρίου ἥρπασεν τόν Φίλιππον καί οὐκ εἶδεν αὐτόν οὐκέτι ὁ εὐνοῦχος ἐπορεύετο γάρ αὐτοῦ τήν ὁδόν αὐτοῦ χαίρων Φίλιππος Δέ εὑρέθη εἰς Ἄζωτον καί διερχόμενος εὐηγγελίζετο τάς πόλεις πάσας εὐηγγελίζετο ἕως τοῦ ἐλθεῖν αὐτόν εἰς Καισάρειαν ὁ Δέ Σαῦλος ὅτι ἔτι ἐμπνέων ἀπειλῆς καί φόνου εἰς τούς μαθητάς τοῦ Κυρίου προσελθών τῷ ἀρχιερεῖ ᾐτήσατο ἐπιστολάς πάρʼ αὐτοῦ ἐπιστολάς εἰς Δαμασκόν πρός τάς τά συναγωγάς ὅπως ἄν ἐάν τινάς εὕρῃ ὄντας τῆς ὁδοῦ ὄντας ἄνδρας τέ καί γυναῖκας δεδεμένους ἀγάγῃ εἰς Ἰερουσαλήμ ἐν Δέ τῷ πορεύεσθαι ἐγένετο αὐτόν ἐγγίζειν τῇ Δαμασκῷ καί ἐξαίφνης τέ περιήστραψεν αὐτόν περιήστραψεν φῶς περιήστραψεν ἐκ ἀπό τοῦ οὐρανοῦ Καί πεσών ἐπί τήν γῆν ἤκουσεν φωνήν λέγουσαν αὐτῷ Σαούλ Σαούλ τί μέ διώκεις εἶπεν Δέ Τίς εἶ σύ Κύριε Ὁ δέ Κύριος εἶπεν Ἐγώ εἰμί Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὅν σύ διώκεις σκληρόν σοί πρός κέντρα λακτίζειν τρέμων τέ καί θαμβῶν εἶπε Κύριε τί μέ θέλεις ποιῆσαι καί ὁ Κύριος πρός αὐτόν ἀλλά ἀνάστηθι καί εἴσιθι εἴσελθε εἰς τήν πόλιν καί λαληθήσεται σοί ὅ τὶ σέ δεῖ ποιεῖν οἱ Δέ ἄνδρες οἱ συνοδεύοντες αὐτῷ εἱστήκεισαν ἐνεοί ἀκούοντες μέν τῆς φωνῆς μηδένα δέ ὁρῶντες θεωροῦντες ἠγέρθη Δέ ὁ Σαῦλος ἀπό τῆς γῆς ἠνοιγμένων τέ δέ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ οὐδένα οὐδέν ἔβλεπεν χειραγωγοῦντες Δέ αὐτόν εἰσήγαγον εἰς Δαμασκόν Καί ἦν ἡμέρας τρεῖς μή βλέπων καί οὐκ ἔφαγεν καί οὐκ οὐδέ ἔπιεν ἦν Δέ τὶς μαθητής ἐν Δαμασκῷ ὀνόματι Ἁνανίας καί εἶπεν πρός αὐτόν ὁ Κύριος ἐν ὁράματι ὁ Κύριος Ἁνανία ὁ Δέ εἶπεν Ἰδού ἐγώ Κύριε ὁ Δέ Κύριος πρός αὐτόν Ἀναστάς Ἀνάστα πορεύθητι ἐπί τήν ῥύμην τήν καλουμένην Εὐθεῖαν καί ζήτησον ἐν οἰκίᾳ Ἰούδα Σαῦλον ὀνόματι Ταρσέα ἰδού γάρ προσεύχεται καί εἶδεν ἄνδρα ἐν ὁράματι ἄνδρα ὀνόματι Ἁνανίαν ὀνόματι εἰσελθόντα καί ἐπιθέντα αὐτῷ τάς χεῖρα χεῖρας ὅπως ἀναβλέψῃ ἀπεκρίθη Δέ ὁ Ἁνανίας Κύριε ἀκήκοα ἤκουσα ἀπό πολλῶν περί τοῦ ἀνδρός τούτου ὅσα κακά ἐποίησεν τοῖς ἁγίοις σοῦ ἐποίησεν ἐν Ἰερουσαλήμ ἐποίησεν καί ὧδε ἔχει ἐξουσίαν παρά τῶν ἀρχιερέων δῆσαι πάντας τούς ἐπικαλουμένους τό ὄνομα σοῦ εἶπεν Δέ πρός αὐτόν ὁ Κύριος Πορεύου ὅτι σκεῦος ἐκλογῆς μοί ἐστίν μοί οὗτος τοῦ βαστάσαι τό ὄνομα μού ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν τέ καί βασιλέων υἱῶν τέ Ἰσραήλ ἐγώ γάρ ὑποδείξω αὐτῷ ὅσα δεῖ αὐτόν ὑπέρ τοῦ ὀνόματος μού παθεῖν ἀπῆλθεν Τέ Δέ Ἁνανίας καί εἰσῆλθεν εἰς τήν οἰκίαν καί ἐπιθείς ἐπʼ αὐτόν τάς χεῖρας ἐπʼ αὐτόν εἶπεν Σαούλ ἀδελφέ ὁ Κύριος ἀπέσταλκεν μέ Ἰησοῦς ὁ ὀφθείς σοί ἐν τῇ ὁδῷ ᾗ ἤρχου πῶς ὅπως ἀναβλέψῃς καί πλησθῇς Πνεύματος Ἁγίου Καί εὐθέως ἀπέπεσαν αὐτοῦ ἀπό τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ ὡσεί ὡς λεπίδες καί ἀνέβλεψεν τέ δέ παραχρῆμα καί ἀναστάς δέ ἐβαπτίσθη καί λαβών τροφήν ἐνίσχυσεν ἐνισχύθη ἐγένετο Δέ ὁ Σαῦλος μετά τῶν ἐν Δαμασκῷ μαθητῶν ἡμέρας ἱκανάς τινάς Καί εὐθέως ἐν ταῖς συναγωγαῖς ἐκήρυσσεν τόν Ἰησοῦν Χριστόν ὅτι οὗτος ἐστίν ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἐξίσταντο ἐξίστατο ἐξιστάντος Δέ πάντες οἱ ἀκούοντες καί ἔλεγον οὐχ οὗτος Ἐστίν ὁ πορθήσας ἐν εἰς Ἰερουσαλήμ Ἰερουσαλήμ τούς ἐπικαλουμένους τό ὄνομα τοῦτο καί ὧδε εἰς τοῦτο ἐληλύθει ἐλήλυθεν ἵνα δεδεμένους αὐτούς ἀναγάγῃ ἀγάγῃ ἐπί τούς ἀρχιερεῖς Σαῦλος Δέ μᾶλλον ἐνεδυναμοῦτο τῷ λόγῳ καί συνέχυννεν τούς Ἰουδαίους τούς κατοικοῦντας ἐν Δαμασκῷ συμβιβάζων ὅτι οὗτος ἐστίν ὁ Χριστός ὡς Δέ ἐπληροῦντο ἡμέραι ἱκαναί συνεβουλεύσαντο οἱ Ἰουδαῖοι ἀνελεῖν αὐτόν ἐγνώσθη δέ τῷ Σαύλῳ ἡ ἐπιβουλή αὐτῶν παρετήρουν Παρετηροῦντο δέ τέ καί τάς πύλας ὅπως πιάσωσιν αὐτόν ἡμέρας τέ καί νυκτός ὅπως αὐτόν ἀνέλωσιν λαβόντες δέ αὐτόν οἱ μαθηταί αὐτοῦ νυκτός καθῆκαν αὐτόν διά τοῦ τείχους καθῆκαν αὐτόν χαλάσαντες ἐν σπυρίδι καί παραγενόμενος Δέ ὁ Σαῦλος εἰς ἐν Ἰερουσαλήμ Ἰερουσαλήμ ἐπείραζεν ἐπειρᾶτο κολλᾶσθαι τοῖς μαθηταῖς Καί πάντες ἐφοβοῦντο αὐτόν μή πιστεύοντες ὅτι ἐστίν μαθητής Βαρναβᾶς Δέ ἐπιλαβόμενος αὐτόν ἤγαγεν πρός τούς ἀποστόλους καί διηγήσατο αὐτοῖς πῶς ἐν τῇ ὁδῷ εἶδεν τόν Κύριον καί ὅτι ἐλάλησεν αὐτῷ καί πῶς ἐν Δαμασκῷ ἐπαρρησιάσατο ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ Κυρίου Καί ἦν μετʼ αὐτῶν εἰσπορευόμενος καί ἐκπορευόμενος εἰς ἐν Ἰερουσαλήμ Ἰερουσαλήμ καί παρρησιαζόμενος ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐλάλει Τέ καί συνεζήτει τέ πρός τούς Ἕλληνας Ἑλληνιστάς οἱ δέ ἐπεχείρουν αὐτόν ἀνελεῖν αὐτόν ἐπιγνόντες Δέ αὐτόν οἱ ἀδελφοί κατήγαγον αὐτόν εἰς Ἱεροσόλυμα Καισάρειαν καί ἐξαπέστειλαν ἐξαπέστειλεν αὐτόν εἰς Ταρσόν αἱ Ἡ μέν Οὖν ἐκκλησίαι ἐκκλησία καθʼ ὅλης τῆς Ἰουδαίας καί Γαλιλαίας καί Σαμαρείας εἶχεν εἶχον εἰρήνην εἰρήνῃ οἰκοδομούμεναι οἰκοδομουμένη καί πορευόμεναι πορευομένη τῷ φόβῳ τοῦ Κυρίου καί τῇ παρακλήσει τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐπληθύνοντο ἐπληθύνετο ἐγένετο Δέ Πέτρον διερχόμενον διά πάντων κατελθεῖν καί πρός τούς ἁγίους τούς κατοικοῦντας ἐν Λύδδᾳ Λύδδαν εὗρεν Δέ ἐκεῖ ἄνθρωπον τινά Αἰνέαν ὀνόματι Αἰνέαν ἐξ ἐτῶν ὀκτώ κατακείμενον ἐπί κραββάτῳ κραββάτου ὅς ἦν παραλελυμένος Καί εἶπεν αὐτῷ ὁ Πέτρος Αἰνέα ἰᾶται σέ ὁ Κύριος Ἰησοῦς ὁ Χριστός ἀνάστηθι καί στρῶσον σεαυτῷ Καί εὐθέως ἀνέστη Καί εἶδαν εἶδα αὐτόν πάντες οἱ κατοικοῦντες Λύδδᾳ Λύδδαν καί τόν Σαρῶνα οἵτινες ἐπέστρεψαν ἐπί τόν Κύριον ἐν Ἰόππῃ Δέ τὶς ἦν μαθήτρια ὀνόματι Ταβιθά ἥ διερμηνευομένη λέγεται Δορκάς Αὕτη ἦν πλήρης ἀγαθῶν ἔργων ἀγαθῶν καί ἐλεημοσυνῶν ὧν ἐποίει ἐγένετο Δέ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἀσθενήσασαν αὐτήν ἀποθανεῖν λούσαντες Δέ αὐτήν ἔθηκαν αὐτήν ἐν τῷ ὑπερῴῳ ἐγγύς Δέ οὔσης Λύδδας Λύδδᾳ τῇ Ἰόππῃ οἱ μαθηταί ἀκούσαντες ὅτι Πέτρος ἐστίν ἐν αὐτῇ ἀπέστειλαν δύο ἄνδρας πρός αὐτόν παρακαλοῦντες Μή ὀκνῆσαι ὀκνήσῃς διελθεῖν ἕως ἡμῶν αὐτῶν ἀναστάς Δέ ὁ Πέτρος συνῆλθεν αὐτοῖς ὅν παραγενόμενον ἀνήγαγον ἤγαγον εἰς τό ὑπερῷον καί παρέστησαν αὐτῷ πάσαι αἱ χῆραι κλαίουσαι καί ἐπιδεικνύμεναι χιτῶνας καί ἱμάτια ὅσα ἐποίει ἐποίησεν αὐταῖς μετʼ αὐτῶν οὖσα ἡ Δορκάς ἐκβαλών Δέ ἔξω πρός πάντας ἔξω ὁ Πέτρος καί πάσα ἡ γονά προσηύξατο καί θείς τά γόνατα προσηύξατο καί ἐπιστρέψας πρός τό σῶμα εἶπεν Ταβιθά ἀνάστηθι ἡ Δέ ἤνοιξεν τούς ὀφθαλμούς αὐτῆς καί ἰδοῦσα τόν Πέτρον ἀνεκάθισεν δούς Τέ Δέ αὐτῇ χεῖρα ἀνέστησεν αὐτήν καί φωνήσας δέ τούς ἁγίους καί τάς χήρας καί τούς ἁγίους παρέστησεν αὐτήν ζῶσαν γνωστόν Δέ ἐγένετο καθʼ ὅλης τῆς Ἰόππης καί πολλοί ἐπίστευσαν πολλοί ἐπί τόν Κύριον ἐγένετο Δέ αὐτόν ἡμέρας τινάς ἱκανάς μεῖναι αὐτόν ἐν Ἰόππῃ παρά τινί Σίμωνι βυρσεῖ ἀνήρ Δέ τὶς ἦν ἐν Καισαρείᾳ ὀνόματι Κορνήλιος ἑκατοντάρχης ἐκ Σπείρης τῆς καλουμένης Ἰταλικῆς εὐσεβής καί φοβούμενος τόν Θεόν σύν παντί τῷ οἴκῳ αὐτοῦ ποιῶν τέ ἐλεημοσύνας πολλάς τῷ λαῷ καί δεόμενος τοῦ Θεοῦ διά παντός εἶδεν ἐν ὁράματι φανερῶς ὡς ὡσεί Περί ὥραν ἐνάτην τῆς ἡμέρας ἄγγελον τοῦ Θεοῦ εἰσελθόντα πρός αὐτόν καί εἰπόντα αὐτῷ Κορνήλιε ὁ Δέ ἀτενίσας αὐτῷ καί ἔμφοβος γενόμενος εἶπεν Τί ἐστί ἐστίν κύριε εἶπεν Δέ αὐτῷ Αἱ προσευχαί σοῦ καί αἱ ἐλεημοσύναι σοῦ ἀνέβησαν εἰς μνημόσυνον ἔμπροσθεν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ Καί νῦν πέμψον ἄνδρας εἰς Ἰόππην ἄνδρας καί μεταπέμψαι Σίμωνα τινά τόν ὅς ἐπικαλούμενον ἐπικαλεῖται Πέτρον Πέτρος Οὗτος ξενίζεται παρά τινί Σίμωνι τινί βυρσεῖ ᾧ ἐστίν ἡ οἰκία παρά θάλασσαν οὗτος λαλήσει σοί τί σέ δεῖ ποιεῖν ὡς Δέ ἀπῆλθεν ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν αὐτῷ τῷ Κορνηλίῳ φωνήσας δύο τῶν οἰκετῶν αὐτοῦ καί στρατιώτην εὐσεβῆ τῶν προσκαρτερούντων αὐτῷ καί ἐξηγησάμενος αὐτοῖς τό ὅραμα ἅπαντα αὐτοῖς ἀπέστειλεν αὐτούς εἰς τήν Ἰόππην τῇ Δέ ἐπαύριον ὁδοιπορούντων αὐτῶν ἐκείνων καί τῇ πόλει ἐγγιζόντων ἀνέβη Πέτρος ἐπί τό δῶμα προσεύξασθαι περί ὥραν ἕκτην τῆς ἡμέρας ἐγένετο Δέ πρόσπεινος καί ἤθελεν γεύσασθαι παρασκευαζόντων δέ αὐτῶν ἐκείνων ἦλθεν ἐγένετο ἐπέπεσεν ἔκστασις ἐπʼ αὐτόν ἔκστασις καί θεωρεῖ τόν οὐρανόν ἀνεῳγμένον καί καταβαῖνον ἐπʼ αὐτόν σκεῦος τὶ ὡς ὀθόνην μεγάλην τέσσαρσιν ἀρχαῖς δεδεμένον σκεῦος τὶ καί καθιέμενον ἐπί τῆς γῆς ἐν ᾧ ὑπῆρχεν παντᾶ τά τετράποδα τῆς γῆς καί τά θηρία καί τά ἑρπετά τῆς γῆς καί τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ Καί ἐγένετο φωνή πρός αὐτόν Ἀναστάς Πέτρε θῦσον καί φάγε ὁ Δέ Πέτρος εἶπεν Μηδαμῶς Κύριε ὅτι οὐδέποτε ἔφαγον παν κοινόν καί ἤ ἀκάθαρτον Καί φωνή φωνήσας δέ πάλιν ἐκ δευτέρου πρός αὐτόν Ἅ ὁ Θεός ἐκαθάρισεν σύ σοί μή κοίνου τοῦτο Δέ ἐγένετο ἐπί τρίς καί εὐθύς πάλιν ἀνελήμφθη πάλιν τό σκεῦος εἰς τόν οὐρανόν ὡς Δέ ἐν αὐτῷ ἑαυτῷ ἐγένετο διηπόρει ὁ Πέτρος τί ἄν εἰ εἴη τό ὅραμα ὅ εἶδεν καί ἰδού οἱ ἄνδρες οἱ ἀπεσταλμένοι ὑπό ἀπό τοῦ Κορνηλίου ἐπερωτήσαντες διερωτήσαντες τήν οἰκίαν τοῦ Σίμωνος ἐπέστησαν ἐπί τόν πυλῶνα Καί φωνήσαντες ἐπυνθάνοντο ἐπύθοντο εἰ Σίμων ὁ ἐπικαλούμενος Πέτρος ἐνθάδε ξενίζεται τοῦ Δέ Πέτρου ἐνθυμουμένου διενθυμουμένου περί τοῦ ὁράματος εἶπεν αὐτῷ τό τόν Πνεῦμα αὐτῷ Ἰδού ἄνδρες δύο τρεῖς ζητοῦσιν ζητοῦντες σέ Ἀλλά ἀναστάς ἀνάστα κατάβηθι καί πορεύου σύν αὐτοῖς καί πορεύου μηδέν διακρινόμενος ὅτι διότι ἐγώ ἀπέσταλκα αὐτούς τότε καταβάς Δέ ὁ Πέτρος πρός αὐτούς τούς ἄνδρας τούς ἀπεσταλμένους ἀπό τοῦ Κορνηλίου πρός αὐτόν εἶπεν Ἰδού ἐγώ εἰμί ὅν ζητεῖτε τί θέλετε ἤ τίς ἡ αἰτία διʼ ἥν πάρεστε οἱ Δέ εἶπαν πρός αὐτόν Κορνήλιος τὶς ἑκατοντάρχης ἀνήρ δίκαιος καί φοβούμενος τόν Θεόν μαρτυρούμενος τέ ὑπό ὅλου ὅλους τοῦ ἔθνους τῶν Ἰουδαίων ἐχρηματίσθη ὑπό ἀγγέλου ἁγίου μεταπέμψασθαι σέ εἰς τόν οἶκον αὐτοῦ καί ἀκοῦσαι ῥήματα παρά σοῦ τότε εἰσαγαγών εἰσκαλεσάμενος Οὖν ὁ Πέτρος αὐτούς ἐξένισεν αὐτούς τῇ Δέ ἐπαύριον ἀναστάς ὁ Πέτρος ἐξῆλθεν σύν αὐτοῖς καί τινές τῶν ἀδελφῶν τῶν ἀπό τῆς Ἰόππης Ἰόππην συνῆλθον αὐτῷ καί τῇ Δέ ἐπαύριον εἰσῆλθεν εἰσῆλθον εἰς τήν Καισάρειαν ὁ Δέ Κορνήλιος ἦν προσδεχόμενος προσδοκῶν αὐτούς καί συγκαλεσάμενος τούς συγγενεῖς αὐτοῦ αὐτούς καί τούς ἀναγκαίους φίλους περιέμεινεν ὡς προσεγγίζοντος Δέ ἐγένετο τοῦ εἰσελθεῖν τόν τοῦ Πέτρον Πέτρου Πέτρος εἰς τήν Καισάρειαν προδραμών εἱς τῶν δούλων διεσάφησεν παραγεγονέναι αὐτόν συναντήσας αὐτῷ ὁ δέ Κορνήλιος ἐκπηδήσας καί συναντήσας αὐτῷ πεσών πρός ἐπί τούς πόδας προσεκύνησεν αὐτόν ὁ Δέ Πέτρος αὐτόν ἤγειρεν αὐτόν λέγων Τί ποιεῖς Ἀνάστηθι κἀγώ καί ἐγώ αὐτός ἐγώ ἄνθρωπος εἰμί ὡς καί σύ Καί συνομιλῶν αὐτῷ εἰσῆλθεν εἰσῆλθον εἰσελθών τέ καί εὑρίσκει εὗρεν συνεληλυθότας πολλούς ἔφη Τέ πρός αὐτούς Ὑμεῖς βέλτιον ἐπίστασθε ὡς ἀθέμιτον ἐστίν ἀνδρί Ἰουδαίῳ Ἰουδαίου κολλᾶσθαι ἤ προσέρχεσθαι ἀνδρί ἀλλοφύλῳ ἀλλοφύλῳ κἀμοί καί ἐμοί ἔδειξεν Ὁ Θεός ἐπέδειξεν ἔδειξεν μηδένα κοινόν ἤ ἀκάθαρτον λέγειν ἄνθρωπον Διό καί ἀναντιρρήτως ἦλθον μεταπεμφθείς ὑφʼ ὑμῶν πυνθάνομαι Οὖν τίνι οὖν λόγῳ μετεπέμψασθε μέ Καί ὁ δέ Κορνήλιος ἔφη Ἀπό τῆς τρίτης τεταρτῆς ἡμέρας μέχρι ταύτης τῇ τῆς ἄρτι ὥρας ἤμην τῆς νηστεύων καί τήν ἐνάτην τέ ὥραν προσευχόμενος ἐν τῷ οἴκῳ μού καί ἰδού ἀνήρ ἔστη ἐνώπιον μού ἐν ἐσθῆτι λαμπρᾷ καί φησίν Κορνήλιε εἰσηκούσθη ἦ σοῦ ἡ εὐχή προσευχή καί αἱ ἐλεημοσύναι ἐλεημοσύνη σοῦ ἐμνήσθησαν τοῦ Θεοῦ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ πέμψον Οὖν εἰς Ἰόππην καί μετακάλεσαι Σίμωνα ὅς ἐπικαλεῖται Πέτρος οὗτος ξενίζεται ἐν παρά οἰκίᾳ τινί Σίμωνος Σίμωνι βυρσέως βυρσεῖ ξενίζεται παρά θάλασσαν ὅς παραγενόμενος λαλήσει σοί ἐξαυτῆς Οὗ Οὖν ἔπεμψα πρός σέ παρακαλῶν ἐλθεῖν πρός ἡμάς σύ δέ τέ καλῶς ἐποίησας ἐν τάχει παραγενόμενος νῦν Δοῦ οὖν πάντες ἡμεῖς πάρεσμεν ἐνώπιον σοῦ τοῦ Θεοῦ πάρεσμεν ἀκοῦσαι βουλόμενοι παρά σοῦ παντᾶ τά προστεταγμένα σοί παντᾶ ἀπό ὑπό τοῦ Κυρίου Θεοῦ ἀνοίξας Δέ Πέτρος τό στόμα Πέτρος αὐτοῦ εἶπεν Ἐπʼ ἀληθείας καταλαμβάνομαι καταλαμβανόμενος ὅτι οὐκ ἐστίν προσωπολήμπτης ὁ Θεός ἀλλʼ ἐν παντί ἔθνει ὁ φοβούμενος αὐτόν καί ἐργαζόμενος δικαιοσύνην δεκτός αὐτῷ ἐστίν ἔσται Τόν γάρ λόγον ὅν ἀπέστειλεν τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ εὐαγγελιζόμενος εἴρην εἰρήνην διά Ἰησοῦ Χριστοῦ οὗτος ἐστίν πάντων Κύριος Ὑμεῖς οἴδατε τό γενόμενον γεγονός ῥῆμα καθʼ ὅλης τῆς Ἰουδαίας ἀρξάμενον ἀρξάμενος γάρ ἀπό τῆς Γαλιλαίας μετά τό βάπτισμα ὅ ἐκήρυξεν Ἰωάννης Ἰησοῦν τόν ἀπό Ναζαρέτ ὅν ὡς ἔχρισεν αὐτόν ὁ Θεός Πνεύματι Ἁγίῳ Πνεύματι καί δυνάμει ὡς ὅς οὗτος περιῆλθεν διῆλθεν εὐεργετῶν καί ἰώμενος πάντας τούς καταδυναστευομένους καταδυναστευθέντας ὑπό τοῦ διαβόλου ὅτι ὁ Θεός ἦν μετʼ αὐτοῦ Καί ὑμεῖς ἡμεῖς μέν ἐσμέν μάρτυρες αὐτοῦ πάντων ὧν ἐποίησεν ἐν τέ τῇ χώρᾳ τῶν Ἰουδαίων καί ἐν Ἰερουσαλήμ ὅν καί ἀνεῖλαν κρεμάσαντες ἐπί ξύλου Τοῦτον ὁ Θεός ἤγειρεν μετά ἐν τῇ τήν τρίτῃ τρίτην ἡμέρᾳ ἡμέραν καί ἔδωκεν αὐτόν αὐτῷ ἐμφανῆ γενέσθαι οὒ παντί τῷ λαῷ ἀλλά μάρτυσι τοῖς προκεχειροτονημένοις ἡμῖν ὑπό τοῦ Θεοῦ ἡμῖν οἵτινες συνεφάγομεν αὐτῷ καί συνεπίομεν αὐτῷ καί συνεστράφημεν μετά τό ἀναστῆναι αὐτόν ἐκ νεκρῶν ἡμέρας τεσσεράκοντα Καί ἐνετείλατο παρήγγειλεν ἡμῖν κηρύξαι τῷ λαῷ καί διαμαρτύρασθαι ὅτι οὗτος αὐτός ἐστίν ὁ ὡρισμένος ὑπό τοῦ Θεοῦ κριτής ζώντων καί νεκρῶν Τούτῳ πάντες οἱ προφῆται μαρτυροῦσιν ἄφεσιν ἁμαρτιῶν λαβεῖν διά τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ παντᾶ τόν πιστεύοντα εἰς αὐτόν ἔτι λαλοῦντος Τοῦ Πέτρου τά ῥήματα ταῦτα ἔπεσε ἐπέπεσε τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἐπί πάντας τούς ἀκούοντας τόν λόγον Καί ἐξέστησαν οἱ ἐκ περιτομῆς πιστοί οἱ ὅσοι συνῆλθαν τῷ Πέτρῳ ὅτι καί ἐπί τά ἔθνη ἡ δωρεά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τοῦ Ἁγίου ἐκκέχυται ἤκουον Γάρ αὐτῶν λαλούντων γλώσσαις καί μεγαλυνόντων τόν Θεόν Τότε ἀπεκρίθη εἶπεν δέ ὁ Πέτρος Μήτι τό ὕδωρ κωλῦσαι τὶς δύναται κωλῦσαι τὶς τοῦ μή βαπτισθῆναι αὐτούς τούτους οἵτινες τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἔλαβον ὥσπερ ὡς καθώς καί ἡμεῖς τότε Προσέταξεν δέ τέ αὐτούς αὐτοῖς βαπτισθῆναι ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ βαπτισθῆναι Τότε παρεκάλεσαν ἠρώτησαν αὐτόν πρός αὐτούς διαμεῖναι ἐπιμεῖναι ἡμέρας τινάς ἀκουστόν ἤκουσαν Δέ ἐγένετο οἱ τοῖς ἀπόστολοι ἀποστόλοις καί οἱ τοῖς ἀδελφοί ἀδελφοῖς οἱ ὄντες κατά ἐν τήν τῇ Ἰουδαίαν Ἰουδαίᾳ ὅτι καί τά ἔθνη ἐδέξαντο ἐδέξατο τόν λόγον τοῦ Θεοῦ καί ὅτε Ὁ μέν δέ οὖν ἀνέβη Πέτρος διά ἱκανοῦ χρόνου ἠθέλησε πορευθῆναι εἰς Ἰερουσαλήμ Ἱεροσόλυμα καί προσφωνήσας τούς ἀδελφούς καί ἐπιστηρίξας αὐτούς πολύν λόγον ποιούμενος διά τῶν χωρῶν διδάσκων αὐτούς ὅς καί κατήντησεν αὐτοῖς καί ἀπήγγειλεν αὐτοῖς τήν χάριν τοῦ Θεοῦ οἱ δέ ἐκ περιτομῆς ἀδελφοί διεκρίνοντο πρός αὐτόν οἱ ἐκ περιτομῆς λέγοντες ὅτι Εἰσῆλθες Εἰσῆλθεν πρός ἄνδρας ἀκροβυστίαν ἔχοντας εἰσῆλθες καί συνέφαγες συνέφαγεν σύν αὐτοῖς ἀρξάμενος Δέ ὁ Πέτρος ἐξετίθετο αὐτοῖς τά καθεξῆς λέγων Ἐγώ ἤμην ἐν πόλει Ἰόππῃ πόλει προσευχόμενος καί εἶδον ἐν ἐκστάσει ὅραμα καταβαῖνον καταβαίνων σκεῦος τὶ ὡς ὀθόνην μεγάλην τέσσαρσιν ἀρχαῖς καθιεμένην καθειμένον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καί ἦλθεν ἕως ἄχρι ἐμοῦ εἰς ἥν ἀτενίσας κατενόουν καί εἶδον τά τετράποδα τῆς γῆς καί τά θηρία καί τά ἑρπετά καί τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ καί ἤκουσα Δέ καί φωνῆς φωνήν λεγούσης λέγουσαν μοί ἀναστάς Ἀνάστα Πέτρε θῦσον καί φάγε εἶπον Δέ Μηδαμῶς Κύριε ὅτι παν κοινόν ἤ ἀκάθαρτον οὐδέποτε εἰσῆλθεν εἰς τό στόμα μού ἀπεκρίθη ἐγένετο Δέ μοί φωνή ἐκ δευτέρου φωνή ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πρός μέ Ἅ ὁ Θεός ἐκαθάρισεν σύ μή κοίνου τοῦτο Δέ ἐγένετο ἐπί τρίς καί πάλιν ἀνεσπάσθη πάλιν ἅπαντα εἰς τόν οὐρανόν Καί ἰδού ἐξαυτῆς τρεῖς ἄνδρες ἐπέστησαν μοί ἐπί τήν οἰκίαν ἐν ᾗ ἦμεν ἤμην ἀπεσταλμένοι ἀπό Καισαρείας πρός μέ εἶπεν Δέ μοί τό Πνεῦμα μοί συνελθεῖν αὐτοῖς μηδέν διακρινόμενον διακρίναντα διακρίνοντα ἦλθον Δέ σύν ἐμοί καί οἱ ἕξ ἀδελφοί οὗτοι καί εἰσήλθομεν εἰς τόν οἶκον τοῦ ἀνδρός Ἀπήγγειλεν δέ τέ ἡμῖν πῶς εἶδεν τόν ἄγγελον ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ σταθέντα καί εἰπόντα αὐτῷ Ἀπόστειλον Πέμψον εἰς Ἰόππην ἄνδρας καί μεταπέμψαι Σίμωνα τόν ἐπικαλούμενον Πέτρον ὅς λαλήσει λαλήσῃ ῥήματα πρός σέ ἐν οἷς σωθήσῃ σύ καί πᾶς ὁ οἶκος σοῦ ἐν Δέ τῷ ἄρξασθαι μέ λαλεῖν αὐτοῖς ἔπεσεν ἐπέπεσεν τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἐπʼ αὐτούς αὐτοῖς ὡς ὥσπερ καί ἐφʼ ἡμάς ἐν ἀρχῇ ἐμνήσθην ἐμνήσθημεν Δέ τοῦ ῥήματος τοῦ Κυρίου ὡς ἔλεγεν Ἰωάννης μέν ἐβάπτισεν ὕδατι ὑμεῖς δέ βαπτισθήσεσθε ἐν Πνεύματι Πνεῦμα Ἁγίῳ εἰ Οὖν τήν ἴσην δωρεάν ἔδωκεν δέδωκεν αὐτοῖς ὁ Θεός ὡς καί ἡμῖν πιστεύσασιν ἐπί τόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν ἐγώ δέ τίς ἤμην δυνατός κωλῦσαι τόν Θεόν τοῦ μή δοῦναι αὐτοῖς Πνεῦμα Ἅγιον πιστεύσασιν ἐπʼ αὐτῷ ἀκούσαντες Δέ ταῦτα ἡσύχασαν καί ἔδοξαν ἐδόξασαν ἐδόξαζον τόν Θεόν λέγοντες Ἄρα γέ καί τοῖς ἔθνεσιν ὁ Θεός τήν μετάνοιαν ἔδωκεν εἰς ζωήν ἔδωκεν Οἱ μέν οὖν διασπαρέντες ἀπό τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἐπί ἀπό τοῦ Στεφάνῳ Στεφάνου διῆλθον ἕως Φοινίκης καί Κύπρου καί Ἀντιοχείας μηδενί λαλοῦντες τόν λόγον λαλοῦντες εἰ μή μόνοις μόνον Ἰουδαίοις Ἰουδαῖοι ἦσαν Δέ τινές ἐξ αὐτῶν ἄνδρες Κύπριοι καί Κυρηναῖοι οἵτινες ἐλθόντες εἰσελθόντες εἰς Ἀντιοχείαν ἐλάλουν καί πρός τούς Ἕλληνας εὐαγγελιστάς Ἑλληνιστάς εὐαγγελιζόμενοι τόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν Καί ἦν δέ χείρ Κυρίου μετʼ αὐτῶν πολύς τέ ἀριθμός ὁ πιστεύσας ἐπέστρεψεν ἐπί τόν Κύριον ἠκούσθη Δέ ὁ λόγος εἰς τά ὦτα τῆς ἐκκλησίας τῆς οὔσης ἐν Ἰερουσαλήμ Ἱεροσολύμοις περί αὐτῶν καί ἐξαπέστειλαν Βαρναβᾶν διελθεῖν ἕως τῆς Ἀντιοχείας ὅς καί παραγενόμενος καί ἰδών τήν χάριν τήν τοῦ Θεοῦ ἐχάρη καί παρεκάλει πάντας τῇ προθέσει τῆς καρδίας προσμένειν ἐν τῷ Κυρίῳ ὅτι ἦν ἀνήρ ἦν ἀγαθός καί πλήρης Πνεύματος Ἁγίου καί πίστεως Καί προσετέθη ὄχλος ἱκανός τῷ Κυρίῳ ἀκούσας ἐξῆλθεν Δέ ὅτι Σαῦλος ἐστίν εἰς Ταρσόν ὁ Βαρναβᾶς ἐξῆλθεν ἀναζητῆσαι ἀναζητῶν ἀναστῆσαι αὐτόν Σαῦλον καί ὡς εὑρών συντυχών αὐτόν ἤγαγεν παρεκάλεσεν αὐτόν ἐλθεῖν εἰς Ἀντιοχείαν οἵτινες παραγενόμενοι ἐγένετο Δέ αὐτούς αὐτοῖς καί ἐνιαυτόν ὅλον συνεχύθησαν συναχθῆναι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἐκκλησίαι καί διδάξαι ὄχλον ἱκανόν χρηματίσαι καί τέ τότε πρώτως πρῶτον ἐχρημάτισεν ἐν εἰς Ἀντιοχείᾳ Ἀντιοχείαν τούς οἱ μαθητάς μαθηταί ἐν Ἀντιοχείᾳ Χριστιανούς Χριστιανοί ἐν αὐταῖς ταύταις Δέ ταῖς ἡμέραις κατῆλθον ἀπό Ἱεροσολύμων προφῆται εἰς Ἀντιοχείαν ἦν δέ πολλή ἀγαλλίασις συνεστραμμένων δέ ἡμῶν ἔφη ἀναστάς Δέ εἱς ἐξ αὐτῶν ὀνόματι Ἅγαβος ἐσήμανεν ἐσήμαινεν σημαίνων διά τοῦ Πνεύματος λιμόν λιμόν μέγαν μεγάλην μέλλειν ἔσεσθαι ἐφʼ ὅλην τήν οἰκουμένην ἥτις ὅστις καί ἐγένετο ἐπί Κλαυδίου Καίσαρος τῶν οἱ Δέ μαθητῶν μαθηταί καθώς εὐπορεῖτο εὐπορουντο τὶς ὥρισαν ὥρισεν ἕκαστος ὥρισαν αὐτῶν εἰς διακονίαν πέμψαι τοῖς κατοικοῦσιν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἀδελφοῖς οἱ ὅ καί ὅ ἐποίησαν ἀποστείλαντες πρός τούς πρεσβυτέρους διά χειρός Βαρναβᾶ καί Σαύλου κατʼ ἐκεῖνον Δέ τόν καιρόν ἐπέβαλεν τάς χεῖρας Ἡρῴδης ὁ βασιλεύς Ἡρῴδης τάς χεῖρας κακῶσαι τινάς τῶν ἀπό τῆς ἐκκλησίας ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ καί ἀνεῖλεν Δέ Ἰάκωβον τόν ἀδελφόν Ἰωάννου μαχαίρῃ καί ἰδών Δέ ὅτι ἀρεστόν ἐστίν τοῖς Ἰουδαίοις ἡ ἐπιχειρήσεις αὐτοῦ ἐπί τούς πιστούς προσέθετο συλλαβεῖν καί Πέτρον ἦσαν δέ αἱ ἡμέραι τῶν Ἀζύμων τοῦτον ὅν καί πιάσας ἔθετο εἰς ἐν φυλακήν φυλακῇ παραδούς παραδιδούς τέσσαρσιν τετραδίοις στρατιωτῶν φυλάσσειν αὐτόν βουλόμενος μετά τό Πάσχα ἀγαγεῖν ἀναγαγεῖν αὐτόν τῷ λαῷ Ὁ μέν οὖν Πέτρος ἐτηρεῖτο ἐν τῇ φυλακῇ πολλή προσευχή δέ προσευχή ἦν ἐν ἐκτενείᾳ ἐκτενῶς ἐκτενής περί αὐτοῦ γινομένη ὑπό ἀπό τῆς ἐκκλησίας πρός τόν Θεόν περί ὑπέρ αὐτοῦ ὅτε Δέ ἤμελλεν αὐτόν προαγαγεῖν προάγειν προσαγαγεῖν προσάγειν αὐτόν ὁ Ἡρῴδης τῇ νυκτί ἐκείνῃ ἦν ὁ Πέτρος κοιμώμενος μεταξύ δύο στρατιωτῶν δεδεμένος ἁλύσεσιν δυσίν φύλακες δέ τέ πρό πρός τῆς τῇ θύρας θύρᾳ ἐτήρουν τήν φυλακήν Καί ἰδού ἄγγελος Κυρίου ἐπέστη τῷ Πέτρῳ καί φῶς ἐπέλαμψεν ἔλαμψεν ἐν τῷ οἰκήματι νύξας πατάξας Δέ τήν πλευράν τοῦ Πέτρου ἤγειρεν αὐτόν λέγων Ἀνάστα ἐν τάχει Καί ἐξέπεσαν αὐτοῦ αἱ ἁλύσεις ἐκ τῶν χειρῶν αὐτοῦ εἶπεν Δέ Τέ ὁ ἄγγελος πρός αὐτόν Ζῶσαι Περίζωσαι καί ὑπόδυσαι ὑποδῆσαι τά σανδάλια σοῦ ἐποίησεν Δέ οὕτως Καί λέγει αὐτῷ Περιβαλοῦ τό ἱμάτιον σοῦ καί ἀκολούθει μοί Καί ἐξελθών ἠκολούθει αὐτῷ καί οὐκ ᾔδει ὅτι ἀληθές ἐστίν τό γινόμενον ὑπό διά τοῦ ἀγγέλου ἐδόκει γάρ δέ ὅραμα βλέπειν διελθόντες Δέ πρώτην φυλακήν καί δευτέραν φυλακήν ἦλθαν ἐπί τήν πύλην τήν σιδηρᾶν τήν φέρουσαν εἰς τήν πόλιν ἥτις αὐτομάτη ἠνοίγη αὐτοῖς καί ἐξελθόντες κατέβησαν τούς ἑπτά βαθμούς καί προσῆλθαν προῆλθον ῥύμην μίαν καί εὐθέως ἀπῆλθεν ἀπέστη ὁ ἄγγελος ἀπʼ αὐτοῦ Καί ὁ Πέτρος γενόμενος ἐν αὐτῷ ἑαυτῷ γενόμενος εἶπεν Νῦν οἶδα ἀληθῶς ὅτι ἀληθῶς ἐξαπέστειλεν ὁ Κύριος τόν ἄγγελον αὐτοῦ καί ἐξείλατο μέ ἐκ χειρός Ἡρῴδου καί πάσης τῆς προσδοκίας τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων καί συνιδών δέ Τέ ἦλθεν ἐπί τήν οἰκίαν τῆς Μαρίας τῆς μητρός Ἰωάννου τοῦ ἐπικαλουμένου ἄρκου Μάρκου οὗ ἦσαν ἱκανοί συνηθροισμένοι καί προσευχόμενοι κρούσαντος κρούσαντες Δέ αὐτοῦ τοῦ Πέτρου τήν θύραν τοῦ πυλῶνος προῆλθε προσῆλθεν παιδίσκη ὑπακοῦσαι ὑπακούουσα ὀνόματι Ῥόδη ὑπακοῦσαι Καί ἐπιγνοῦσα τήν φωνήν τοῦ Πέτρου ἀπό τῆς χαρᾶς οὐκ ἤνοιξε τόν πυλῶνα καί εἰσδραμοῦσα δέ ἀπήγγειλεν ἑστάναι τόν Πέτρον πρό τοῦ πυλῶνος οἱ ὁ Δέ εἶπον ἔλεγον πρός αὐτήν αὐτῇ εἶπαν Μαίνῃ ἡ Δέ διϊσχυρίζετο οὕτως ἔχειν οἱ Δέ ἔλεγον εἶπαν πρός αὐτήν Τυχόν ὁ ἄγγελος αὐτοῦ Ἐστίν αὐτοῦ ὁ Δέ Πέτρος ἐπέμενεν κρούων εξανοίξαντες ἀνοίξαντες δέ καί εἶδαν ἰδόντες αὐτόν καί ἐξέστησαν κατασείσας κατασείσαντος Δέ αὐτοῖς αὐτοῦ τῇ χειρί ἵνα σιγᾶν σίγα ᾖσιν εἰσῆλθεν καί διηγήσατο αὐτοῖς πῶς αὐτόν ὁ Κύριος αὐτόν ἐξήγαγεν ἐκ τῆς φυλακῆς εἶπεν Τέ Δέ Ἀπαγγείλατε Ἰακώβῳ καί τοῖς ἀδελφοῖς ταῦτα Καί ἐξελθών ἐπορεύθη εἰς ἕτερον τόπον γενομένης Δέ ἡμέρας ἦν τάραχος οὐκ ὀλίγος ἐν τοῖς στρατιώταις τί ἄρα ὁ Πέτρος ἐγένετο Ἡρῴδης Τέ Δέ ἐπιζητήσας αὐτόν καί μή εὑρών ἀνακρίνας τούς φύλακας ἐκέλευσεν ἀποκτανθῆναι ἀπαχθῆναι Καί κατελθών ἀπό τῆς Ἰουδαίας εἰς τήν Καισάρειαν διέτριβεν διέτριψεν ἦν Γάρ Δέ ὁ Ἡρῴδης θυμομαχῶν Τυρίοις καί Σιδωνίοις οἱ καί δέ ὁμοθυμαδόν δέ ἐξ ἀμφοτέρων τῶν πόλεων παρῆσαν πρός αὐτόν τόν βασιλέα καί πείσαντες Βλάστον τόν ἐπί τοῦ κοιτῶνος αὐτοῦ τοῦ βασιλέως ᾐτοῦντο ᾐτήσαντο εἰρήνην διά τό τρέφεσθαι αὐτῶν τήν τάς χώραν χώρας αὐτῶν ἐκ ἀπό τῆς βασιλικῆς τακτῇ Δέ ἡμέρᾳ ὁ Ἡρῴδης ἐνδυσάμενος ἐσθῆτα βασιλικήν καί καθίσας ἐπί τοῦ βήματος ἐδημηγόρει πρός αὐτούς καταλλαγέντος δέ αὐτοῦ τοῖς Τυρίοις ὁ Δέ δῆμος ἐπεφώνει Θεοῦ Φωνή φωναί Θεοῦ καί οὐκ ἀνθρώπου ἀνθρώπων παραχρῆμα Δέ αὐτόν ἐπάταξεν αὐτόν ἄγγελος Κυρίου ἀνθʼ ὧν οὐκ ἔδωκεν τήν δόξαν τῷ Θεῷ καί καταβάς ἀπό τοῦ βήματος γενόμενος σκωληκόβρωτος ἔτι ζῶν καί οὕτως ἐξέψυξεν ὁ Δέ λόγος τοῦ Κυρίου Θεοῦ ηὔξανεν ηὐξάνετο καί ἐπληθύνετο Βαρναβᾶς Δέ καί Σαῦλος ὑπέστρεψαν ἀπέστρεψεν ἀπό εἰς ἐξ Ἰερουσαλήμ πληρώσαντες τήν διακονίαν συμπαραλαβόντες καί τόν Ἰωάννην τόν ἐπικληθέντα ἐπικαλούμενον Μᾶρκον ἦσαν Δέ τινές ἐν Ἀντιοχείᾳ κατά τήν οὖσαν ἐκκλησίαν προφῆται καί διδάσκαλοι ἐν οἷς ὁ τέ Βαρναβᾶς καί Συμεών ὁ ἐπικαλούμενος καλούμενος Νίγερ καί Λούκιος ὁ Κυρηναῖος Μαναήν Τέ Ἡρῴδου καί τοῦ τετράρχου σύντροφος καί Σαῦλος λειτουργούντων Δέ αὐτῶν τῷ Κυρίῳ καί νηστευόντων εἶπεν τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἀφορίσατε Δή μοί τόν τέ Βαρναβᾶν καί τόν Σαῦλον εἰς τό ἔργον ὅ προσκέκλημαι αὐτούς Τότε νηστεύσαντες καί προσευξάμενοι πάντες καί ἐπιθέντες τάς χεῖρας αὐτοῖς ἀπέλυσαν οἱ Αὐτοί Οὗτοι μέν Οὖν ἐκπεμφθέντες ὑπό τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀπῆλθον κατῆλθον καταβάντες δέ εἰς τήν Σελεύκειαν ἐκεῖθεν δέ τέ ἀπέπλευσαν εἰς τήν Κύπρον Καί γενόμενοι δέ ἐν εἰς τῇ Σαλαμῖνι Σαλαμῖνη Σαλαμῖνη κατήγγελλον κατήγγειλαν τόν λόγον τοῦ Κυρίου Θεοῦ ἐν ταῖς συναγωγαῖς τῶν Ἰουδαίων εἶχον Δέ καί καί Ἰωάννην ὑπηρέτην ὑπηρετοῦντα αὐτοῖς καί περιελθόντων διελθόντες Δέ αὐτῶν ὅλην τήν νῆσον ἄχρι Πάφου εὗρον ἐκεῖ ἄνδρα τινά μάγον ψευδοπροφήτην Ἰουδαῖον ᾧ ὤν ὄνομα ὀνόματι καλούμενον Βαριησοῦς Βαριησοῦ Βαριησοῦν ὅς ἦν σύν τῷ ἀνθυπάτῳ Σεργίῳ Παύλῳ ἀνδρί συνετῷ Οὗτος συγκαλεσάμενος προσκαλεσάμενος Βαρναβᾶν καί Σαῦλον καί ἐζήτησεν ἐπεζήτησεν ἀκοῦσαι τόν λόγον τοῦ Θεοῦ ἀνθίστατο Δέ αὐτοῖς Ἐλύμας ὁ μάγος οὕτως γάρ μεθερμηνεύεται τό ὄνομα αὐτοῦ ζητῶν διαστρέψαι τόν ἀνθύπατον ἀπό τῆς πίστεως ἐπειδή ἥδιστα ἤκουεν αὐτῶν Σαῦλος Δέ ὁ καί Παῦλος πλησθείς Πνεύματος Ἁγίου καί ἀτενίσας εἰς αὐτόν εἶπεν Ὦ πλήρης παντός δόλου εἶπεν καί πάσης ῥᾳδιουργίας υἱέ υἱοί διαβόλου ἐχθρέ πάσης δικαιοσύνης οὒ παύσῃ διαστρέφων τάς ὁδούς τοῦ Κυρίου τάς οὔσας εὐθείας Καί νῦν ἰδού ἡ χείρ τοῦ Κυρίου ἐπί σέ καί ἔσῃ τυφλός μή βλέπων τόν ἥλιον ἕως ἄχρι καιροῦ παραχρῆμα Δέ τέ καί εὐθέως ἔπεσεν ἔπαισεν ἐπέπεσεν ἐπʼ αὐτόν ἀχλύς καί σκότος καί περιάγων ἐζήτει χειραγωγούς Τότε ἰδών δέ ὁ ἀνθύπατος τό γεγονός ἐθαύμασεν καί ἐπίστευσεν τῷ Θεῷ ἐκπλησσόμενος ἐπίστευσεν ἐπί τῇ διδαχῇ τοῦ Κυρίου Θεοῦ ἀναχθέντες Δέ ἀπό τῆς Πάφου οἱ περί τόν Παῦλον ἦλθον εἰς Πέργην τῆς Παμφυλίας Ἰωάννης Δέ ἀποχωρήσας ἀπʼ αὐτῶν ὑπέστρεψεν ὑπέστρεψαν εἰς Ἱεροσόλυμα οὗτοι αὐτοί Δέ διελθόντες ἀπό τῆς Πέργης ἐγένοντο παρεγένοντο εἰς Ἀντιοχείαν τῆς τήν Πισιδίας Πισιδίαν καί ἐλθόντες εἰσελθόντες εἰς τήν συναγωγήν τήν τῇ ἡμετέρᾳ ἡμέρᾳ τῶν τῷ Σαββάτων Σαββάτῳ ἐκάθισαν μετά Δέ τήν ἀνάγνωσιν τοῦ νόμου καί τῶν προφητῶν ἀπέστειλαν οἱ ἀρχισυνάγωγοι πρός αὐτούς λέγοντες Ἄνδρες ἀδελφοί εἰ τὶς ἐστίν λόγος λόγου σοφίας ἐν ὑμῖν λόγος παρακλήσεως πρός τόν λαόν λέγετε ἀναστάς Δέ ὁ Παῦλος καί κατασείσας τῇ χειρί εἶπεν Ἄνδρες Ἰσραηλῖται καί οἱ φοβούμενοι τόν Θεόν ἀκούσατε Ὁ Θεός τοῦ λαοῦ τοῦ τούτου Ἰσραήλ ἐξελέξατο τούς πατέρας ἡμῶν διά καί τόν λαόν ὕψωσεν ἐν τῇ παροικίᾳ ἐν τῇ γῇ Αἰγύπτῳ Αἰγύπτου καί μετά βραχίονος ὑψηλοῦ ἐξήγαγεν αὐτούς ἐξ αὐτῆς καί ὡς τεσσερακονταετῆ ἔτη τεσσεράκοντα χρόνον ἐτροφοφόρησεν ἐτροποφόρησεν αὐτούς ἐν τῇ ἐρήμῳ καί καθελών ἔθνη ἑπτά ἐν γῇ Χανάαν κατεκληρονόμησεν κατεκληροδότησεν αὐτοῖς τήν γῆν αὐτῶν τῶν ἀλλοφύλων καί μετά ταῦτα ὡς ἕως ἔτεσι τετρακοσίοις καί πεντήκοντα Καί μετά ταῦτα ἔδωκεν κριτάς ἕως Σαμουήλ τοῦ προφήτου Κἀκεῖθεν ᾐτήσαντο βασιλέα καί ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ Θεός τόν Σαούλ υἱόν Κίς ἄνδρα ἐκ φυλῆς Βενιαμίν ἔτη τεσσεράκοντα Καί μεταστήσας αὐτόν ἤγειρεν αὐτοῖς τόν Δαυίδ αὐτοῖς εἰς βασιλέα ᾧ καί εἶπεν μαρτυρήσας Εὗρον Δαυίδ τόν υἱόν τοῦ Ἰεσσαί Ἄνδρα κατά τήν καρδίαν μού ὅς ποιήσει παντᾶ τά θελήματα μού τούτου ὁ Θεός οὖν Ἀπό τοῦ σπέρματος αὐτοῦ κατʼ ἐπαγγελίαν ἤγαγεν ἤγειρεν τῷ Ἰσραήλ σωτηρίαν Σωτῆρα τόν Ἰησοῦν προκηρύξαντος Ἰωάννου πρό προσώπου τῆς εἰσόδου αὐτοῦ βάπτισμα μετανοίας παντί τῷ λαῷ Ἰσραήλ ὡς Δέ ἐπλήρου ἐπλήρουν ὁ Ἰωάννης τόν δρόμον ἔλεγεν Τίνα Τί ἐμέ ὑπονοεῖτε εἶναι οὐκ εἰμί Ἐγώ ἀλλʼ ἰδού ἔρχεται μετʼ ἐμέ οὗ ἄξιος οὐκ εἰμί ἄξιος ἐγώ τό ὑπόδημα τῶν ποδῶν λῦσαι Ἄνδρες ἀδελφοί υἱοί γένους Ἀβραάμ καί οἱ ἐν ἡμῖν ὑμῖν φοβούμενοι τόν Θεόν ἡμῖν ὑμῖν ὁ λόγος οὗτος τῆς σωτηρίας ταύτης ἐξαπεστάλη ἀπεστάλη οἱ Γάρ κατοικοῦντες ἐν Ἰερουσαλήμ καί οἱ ἄρχοντες αὐτῶν αὐτῆς τοῦτον ἀγνοήσαντες συνιέντες καί τάς γραφάς φωνάς τῶν προφητῶν τάς κατά παν Σάββατον παν ἀναγινωσκομένας καί κρίναντες ἐπλήρωσαν Καί μηδεμίαν αἰτίαν θανάτου εὑρόντες ἐν αὐτῷ κρίναντες αὐτόν παρέδωκαν ᾐτήσαντο ᾔτησαν τόν Πιλᾶτον Πιλάτῳ ἵνα εἰς ἀναίρεσιν ἀναιρεθῆναι αὐτόν ὡς Δέ ἐτέλεσαν ἐτέλουν ἅπαντα παντᾶ τά γεγραμμένα περί αὐτοῦ γεγραμμένα εἰσίν ᾐτοῦντο τόν Πιλᾶτον τοῦτον μέν σταυρῶσαι καί ἐπιτυχόντες πάλιν καί καθελόντες ἀπό τοῦ ξύλου καί ἔθηκαν εἰς μνημεῖον ὅν ὁ Δέ Θεός ἤγειρεν αὐτόν ἐκ νεκρῶν οὗτος ὅς ὤφθη ἐπί ἡμέρας πλείους τοῖς συναναβᾶσιν συναναβαίνουσιν αὐτῷ ἀπό τῆς Γαλιλαίας εἰς Ἰερουσαλήμ ἐφʼ ἡμέρας πλείονας οἵτινες ἄχρι νῦν εἰσίν νῦν μάρτυρες αὐτοῦ πρός τόν λαόν Καί ἡμεῖς ὑμᾶς εὐαγγελιζόμεθα τήν πρός τούς πατέρας ἡμῶν ἐπαγγελίαν γενομένην ἐπαγγελίαν ὅτι ταύτην ὁ Θεός ἐκπεπλήρωκεν τοῖς τέκνοις αὐτῶν ἡμῖν ἡμῶν ἀναστήσας αὐτόν τόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν ἐκ νεκρῶν οὕτως ὡς γάρ καί ἐν τῷ τοῖς πρώτῳ ψαλμῷ ψαλμοῖς γέγραπται τῷ δευτέρῳ γέγραπται Υἱός μού εἶ σύ ἐγώ σήμερον γεγέννηκα σέ αἰτῆσαι πάρʼ ἐμοῦ καί δώσω σοί ἔθνη τήν κληρονομίαν σοῦ καί τήν κατάσχεσιν σοῦ τά πέρατα τῆς γῆς ὅτε ὅτι Δέ ἀνέστησεν αὐτόν ἐκ νεκρῶν μηκέτι μέλλοντα ὑποστρέφειν εἰς διαφθοράν οὕτως εἴρηκεν ὅτι Δώσω ὑμῖν τά ὁσία Δαυίδ τά πιστά Διότι διό καί ἐν ἑτέρῳ ἑτέρως λέγει Οὒ δώσεις τόν Ὅσιον σοῦ ἰδεῖν διαφθοράν Δαυίδ μέν Γάρ ἰδίᾳ γενεᾷ ὑπηρετήσας τῇ τοῦ Θεοῦ βουλῇ ἐκοιμήθη καί προσετέθη πρός τούς πατέρας αὐτοῦ καί εἶδεν διαφθοράν ὁ ὅν Δέ ὁ Θεός ἤγειρεν οὐκ εἶδεν διαφθοράν γνωστόν Οὖν ἔστω ὑμῖν ἔστω ἄνδρες ἀδελφοί ὅτι διά τούτου τοῦτο ὑμῖν ἄφεσις ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καταγγέλλεται καί μετάνοια ἀπό πάντων ὧν οὐκ ἠδυνήθητε ἐν τῷ νόμῳ Μωϋσέως δικαιωθῆναι ἐν τούτῳ οὖν πᾶς ὁ πιστεύων δικαιοῦται δικαιωθῆναι παρά Θεῷ βλέπετε Οὖν μή ἀπέλθῃ ἐπέλθῃ ἐφʼ ὑμᾶς τό εἰρημένον ἐν τοῖς προφήταις Ἴδετε οἱ καταφρονηταί καταφρονῆτε καταφρονήσατε καί θαυμάσατε θαυμάσετε καί ἀφανίσθητε ὅτι ἔργον ὅ ἐγώ ἐργάζομαι ἐγώ ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν ἔργον ὅ ᾧ οὒ μή πιστεύσητε ἐάν τὶς ἐκδιηγῆται ἐκδιηγεῖται ἐκδιηγήσεται ὑμῖν καί ἐσίγησαν ἐξιόντων Δέ αὐτῶν ἐκ τῆς συναγωγῆς τῶν Ἰουδαίων παρεκάλουν παρεκαλου τά Ἔθνη εἰς τό ἑξῆς μεταξύ Σάββατον ἠξίουν λαληθῆναι αὐτοῖς τά ῥήματα ταῦτα λυθείσης Δέ αὐτοῖς τῆς συναγωγῆς ἠκολούθησαν πολλοί τῶν Ἰουδαίων καί τῶν σεβομένων προσηλύτων τῷ Παύλῳ καί τῷ Βαρναβᾷ οἵτινες προσλαλοῦντες αὐτοῖς ἔπειθον ἔπιθον ἐπίθοντο αὐτούς αὐτοῦ προσμένειν ἐπιμένειν τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ ἐγένετο δέ καθʼ ὅλης τῆς πόλεως διελθεῖν τόν λόγον τοῦ Θεοῦ τῷ Τέ Δέ ἐχομένῳ ἐρχομένῳ Σαββάτῳ σχεδόν ὅλη πάσα ἡ πόλις συνήχθη ἀκοῦσαι ἀκούσειν Παύλου πολύν τέ τόν λόγον ποιησαμένου περί τοῦ Κυρίου Θεοῦ καί ἰδόντες Δέ οἱ Ἰουδαῖοι τούς τό ὄχλους πλῆθος ἐπλήσθησαν ζήλου καί ἀντέλεγον τοῖς λόγοις ὑπό τοῦ Παύλου λαλουμένοις λεγομένοις ἀντιλέγοντες καί βλασφημοῦντες Παρρησιασάμενοι παρρησιασάμενος τέ δέ ὁ Παῦλος καί ὁ Βαρναβᾶς εἶπαν πρός αὐτούς Ὑμῖν ἦν ἀναγκαῖον πρῶτον ἦν λαληθῆναι τόν λόγον τοῦ Θεοῦ ἐπεί Ἐπειδή δέ ἀπωθεῖσθε αὐτόν καί οὐκ ἀξίους κρίνετε κρίνατε αὐτούς ἑαυτούς τῆς αἰωνίου αἰωνίους αἰωνίας ζωῆς ἰδού στρεφόμεθα εἰς τά ἔθνη οὕτως Γάρ ἐντέταλται ἐντέταλκεν ἡμῖν ὁ Κύριος Ἰδού φῶς Τέθεικα σέ εἰς φῶς τοῖς ἐθνῶν ἔθνεσιν τοῦ εἶναι σέ εἰς σωτηρίαν ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς καί ἀκούοντα Δέ τά ἔθνη ἔχαιρον ἔχαιρεν καί ἐδέξαντο ἐδόξαζον τόν λόγον τοῦ Θεοῦ Κυρίου καί ἐπίστευσαν ὅσοι ἦσαν τεταγμένοι εἰς ζωήν αἰώνιον καί διεφέρετο Δέ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου καθʼ διʼ ὅλης τῆς χώρας οἱ Δέ Ἰουδαῖοι παρώτρυναν παρώτρυνον τάς σεβομένας γυναῖκας καί τάς εὐσχήμονας εὐσχήμονας καί τούς πρώτους τῆς πόλεως καί ἐπήγειραν θλῖψιν μεγάλην καί διωγμόν ἐπί τόν Παῦλον καί τόν Βαρναβᾶν καί ἐξέβαλον αὐτούς ἀπό τῶν ὁρίων αὐτῶν οἱ Δέ ἐκτιναξάμενοι τόν κονιορτόν τῶν ποδῶν αὐτῶν ἐπʼ αὐτούς κατήντησαν ἦλθον εἰς Ἰκόνιον οἱ Γέ Τέ Δέ μαθηταί ἐπληροῦντο χαρᾶς καί Πνεύματος Ἁγίου ἐγένετο Δέ ἐν Ἰκονίῳ κατά τό αὐτό εἰσελθεῖν αὐτούς αὐτόν εἰς τήν συναγωγήν τῶν Ἰουδαίων καί λαλῆσαι οὕτως πρός αὐτούς ὥστε πιστεῦσαι πιστεύειν Ἰουδαίων τέ καί Ἑλλήνων πολύ πλῆθος οἱ Δέ ἀρχισυνάγωγοι ἀπειθήσαντες ἀπειθοῦντες τῶν Ἰουδαῖοι Ἰουδαίων καί οἱ ἄρχοντες τῆς συναγωγῆς ἐπήγαγον ἐπήγειραν αὐτοῖς διωγμόν κατά τῶν δικαιῶν καί ἐκάκωσαν τάς ψυχάς τῶν ἐθνῶν κατά τῶν ἀδελφῶν ὁ δέ Κύριος ἔδωκεν ταχύ εἰρήνην ἱκανόν μέν Οὖν χρόνον διέτριψαν διέτριβον διατρίψαντες παρρησιαζόμενοι ἐπί τῷ Κυρίῳ τῷ μαρτυροῦντι ἐπί τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ καί διδόντι διδόντος σημεῖα καί τέρατα γίνεσθαι διά τῶν χειρῶν αὐτῶν αὐτοῦ ἐσχίσθη ἦν Δέ ἐσχισμένον τό πλῆθος τῆς πόλεως καί οἱ μέν ἦσαν σύν τοῖς Ἰουδαίοις ἄλλοι οἱ δέ σύν τοῖς ἀποστόλοις κολλώμενοι διά τόν λόγον τοῦ Θεοῦ ὡς Δέ ἐγένετο ὁρμή τῶν ἐθνῶν τέ καί τῶν Ἰουδαίων σύν τοῖς ἄρχουσιν αὐτῶν ὑβρίσαι καί λιθοβολῆσαι αὐτούς συνιδόντες καί κατέφυγον εἰς τάς πόλεις τῆς Λυκαονίας εἰς Λύστραν καί Δέρβην καί τήν περίχωρον ὅλην κἀκεῖ ἦσαν εὐαγγελιζόμενοι ἦσαν καί ἐκινήθη ὅλον τό πλῆθος ἐπί τῇ διδαχῇ ὁ δέ Παῦλος καί Βαρναβᾶς διέτριβον ἐν Λύστροις Καί τὶς ἀνήρ ἀδύνατος ἐν Λύστροις ἐκάθητο ἀδύνατος τοῖς ποσίν ἐκάθητο χωλός ἐκ κοιλίας τῆς μητρός αὐτοῦ ὑπάρχων ὅς οὐδέποτε περιπεπατήκει περιεπάτησεν Οὗτος οὐκ ἤκουσεν ἤκουεν τοῦ Παύλου λέγοντος λαλοῦντος ὑπάρχων ἐν φόβῳ ὅς ἀτενίσας δέ αὐτῷ ὁ Παῦλος καί ἰδών ὅτι πίστιν ἔχει πίστιν τοῦ σωθῆναι εἶπεν μεγάλῃ τῇ φωνῇ Σοί λέγω ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ Ἀνάστηθι ἐπί τούς πόδας σοῦ ὄρθρος ὀρθῶς ὀρθός Καί περιπατεῖ καί εὐθέως παραχρῆμα ἀνήλατο ἥλατο ἥλλετο καί περιεπάτει οἱ Τέ Δέ ὄχλοι ἰδόντες εἰδότες ὅ ἐποίησεν ὁ Παῦλος ἐπῆραν τήν φωνήν αὐτῶν Λυκαονιστί λέγοντες Οἱ θεοί ὁμοιωθέντες τοῖς ἀνθρώποις ἄνθρωποι κατέβησαν πρός ἡμάς Ἐκάλουν δέ τέ τόν μέν Βαρναβᾶν Δία τόν δέ Παῦλον Ἑρμῆν ἐπεί ἐπειδή αὐτός ἦν ὁ ἡγούμενος τοῦ λόγου ὁ οἱ Τέ Δέ Τότε ἱερεύς ἱερεῖς τοῦ Διός τοῦ ὄντος Διός πρό πρός τῆς πόλεως αὐτῶν ταύρους αὐτοῖς καί στέμματα ἐπί τούς πυλῶνας ἐνέγκας ἐνέγκαντες σύν τοῖς ὄχλοις ἤθελεν ἤθελον ἐπιθύειν θύειν ἀκούσαντες ἀκούσας Δέ οἱ ἀπόστολοι Βαρναβᾶς καί Παῦλος διαρρήξαντες τά ἱμάτια ἑαυτῶν αὐτῶν καί ἐξεπήδησαν εἰσεπήδησαν ἐπί εἰς τόν ὄχλον κράζοντες καί φωνοῦντες λέγοντες Ἄνδρες εἰ τί ταῦτα ποιεῖτε καί Ἡμεῖς ὁμοιοπαθεῖς ἐσμέν ὑμῖν ἐσμέν ἄνθρωποι εὐαγγελιζόμενοι ὑμᾶς ὑμῖν τόν Θεόν ὅπως ἀποστῆναι ἀπό τούτων τῶν ματαίων καί ἐπιστρέφειν ἐπιστρέψητε ἐπί τόν Θεόν τόν ζῶντα Ὅς Τόν ἐποίησεν ποιήσαντα τόν οὐρανόν καί τήν γῆν καί τήν θάλασσαν καί παντᾶ τά ἐν αὐτοῖς ὁ Ὅς ἐν ταῖς παρῳχημέναις γενεαῖς εἴασεν κατά παντᾶ τά ἔθνη πορεύεσθαι ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν καίτοιγε Καίτοι καί γέ οὐκ ἀμάρτυρον αὐτόν ἑαυτόν ἀφῆκεν ἑαυτόν ἀγαθοποιῶν ἀγαθουργῶν οὐρανόθεν ὑμῖν ἡμῖν ὑετούς διδούς ὑετούς καί καιρούς καρποφόρους ἐμπιπλῶν τροφῆς καί εὐφροσύνης τάς καρδίας ὑμῶν ἡμῶν Καί ταῦτα λέγοντες μόγις μόλις κατέπαυσαν κατεπαύσαντο τούς ὄχλους τοῦ μή θύειν αὐτοῖς ἀλλά πορεύεσθαι ἕκαστον εἰς τά ἰδία Διατριβόντων δέ αὐτῶν καί διδασκόντων ἐπῆλθαν Ἀπῆλθον Δέ ἀπό Ἀντιοχείας τινές Ἰουδαῖοι καί ἀπό Ἰκονίου καί Ἀντιοχείας Ἰουδαῖοι καί διαλεγομένων αὐτῶν παρρησίᾳ πείσαντες ἔπεισαν επισείσαντες τούς ὄχλους ἀποστῆναι ἀπʼ αὐτῶν λέγοντες ὅτι οὐδέν ἀληθές λέγουσιν ἀλλά παντᾶ ψεύδονται καί λιθοβολήσαντες λιθάσαντες λίσαντες τόν Παῦλον ἔσυρον ἔσυραν ἔξω τῆς πόλεως νομίζοντες νομίσαντες αὐτόν τεθνηκέναι αὐτόν κυκλωσάντων κυκλώσαντες Δέ αὐτόν τῶν μαθητῶν αὐτοῦ αὐτόν ἀναστάς εἰσῆλθεν εἰς τήν Λύστραν πόλιν Καί τῇ τήν ἐπαύριον ἐξῆλθεν σύν τῷ Βαρναβᾷ εἰς Δέρβην εὐαγγελισάμενοι Εὐαγγελιζόμενοι Τέ Δέ τούς ἐν τήν τῇ πόλιν πόλει ἐκείνην καί μαθητεύσαντες μαθήτευσαν πολλούς ἱκανούς ὑπέστρεψαν ὑπέστρεφον εἰς τήν Λύστραν καί εἰς Ἰκόνιον καί εἰς Ἀντιοχείαν ἐπιστηρίζοντες τάς ψυχάς τῶν μαθητῶν καί παρακαλοῦντες τέ ἐν ἐμμένειν τῇ πίστει καί ὅτι διά πολλῶν θλίψεων διʼ δεῖ ἡμάς ἐλθεῖν εἰσελθεῖν εἰς τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ χειροτονήσαντες Δέ αὐτοῖς πρεσβυτέρους κατʼ ἐκκλησίαν πρεσβυτέρους προσευξάμενοι δέ μετά νηστειῶν παρέθεντο αὐτούς τῷ Κυρίῳ εἰς ὅν πεπιστεύκεισαν πεπιστεύκασιν Καί διελθόντες δέ εἰς τήν Πισιδίαν ἦλθον εἰς τήν Παμφυλίαν καί λαλήσαντες ἐν εἰς τήν Πέργῃ Πέργην τόν λόγον τοῦ Κυρίου κατέβησαν εἰς Ἀττάλειαν εὐαγγελιζόμενοι αὐτούς κἀκεῖθεν ἀπέπλευσαν εἰς Ἀντιοχείαν ὅθεν ἦσαν παραδεδομένοι τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ εἰς τό ἔργον ὅ ἐπλήρωσαν παραγενόμενοι Δέ καί συναγαγόντες τήν ἐκκλησίαν ἀνήγγελλον ἀνήγγειλαν ὅσα ἐποίησεν ὁ Θεός ἐποίησεν αὐτοῖς μετʼ τῶν ψυχῶν αὐτῶν καί ὅτι ἤνοιξεν τοῖς ἔθνεσιν θύραν πίστεως διέτριβον Δέ ἐκεῖ χρόνον οὐκ ὀλίγον σύν τοῖς μαθηταῖς Καί τινές κατελθόντες ἀπό τῆς Ἰουδαίας ἐδίδασκον τούς ἀδελφούς ὅτι Ἄν Ἐάν μή περιτέμνησθε περιτμηθῆτε καί τῷ ἔθνει ἔθει τῷ Μωϋσέως περιπατῆτε οὒ δύνασθε δυνήσησθε σωθῆναι γενομένης Δέ Οὖν στάσεως ἐκτάσεως καί συζητήσεως ζητήσεως οὐκ ὀλίγης τῷ Παύλῳ καί τῷ Βαρναβᾷ πρός σύν αὐτούς αὐτοῖς ἔλεγεν γάρ ὁ Παῦλος μένειν οὕτως καθώς ἐπίστευσαν διισχυριζόμενος οἱ δέ ἐληλυθότες ἀπό Ἰερουσαλήμ παρήγγειλαν αὐτοῖς ἔταξαν ἀναβαίνειν τῷ Παῦλον Παύλῳ καί Βαρναβᾶν Βαρναβᾷ καί τινάς τισίν ἄλλους ἄλλοις ἀναβαίνειν ἐξ αὐτῶν ἄλλους πρός τούς ἀποστόλους καί τούς πρεσβυτέρους εἰς Ἰερουσαλήμ ὅπως κριθῶσιν ἐπʼ αὐτοῖς περί τοῦ ζητήματος τούτου Οἱ μέν οὖν προπεμφθέντες ὑπό τῆς ἐκκλησίας διήρχοντο τήν τέ Φοινίκην καί τήν Σαμάρειαν διηγούμενοι ἐκδιηγούμενοι τήν ἐπιστροφήν τῶν ἐθνῶν καί ἐποίουν χαράν μεγάλην πᾶσιν τοῖς ἀδελφοῖς παραγενόμενοι Δέ εἰς Ἱεροσόλυμα Ἰερουσαλήμ παρεδέχθησαν παρεδόθησαν ἀπεδέχθησαν μεγάλως ἀπό ὑπό τῆς ἐκκλησίας καί τῶν ἀποστόλων καί τῶν πρεσβυτέρων ἀπαγγείλαντες ἀνήγγειλαν τέ ὅσα ἐποίησεν ὁ Θεός ἐποίησεν μετʼ αὐτῶν οἱ δέ παραγγείλαντες αὐτοῖς ἀναβαίνειν πρός τούς πρεσβυτέρους ἐξανέστησαν Δέ λέγοντες τινές τινές ἄνδρες τῶν ἀπό τῆς αἱρέσεως τῶν Φαρισαίων πεπιστευκότες λέγοντες ὅτι Δεῖ περιτέμνειν αὐτούς παραγγέλλειν δέ τέ τηρεῖν τόν νόμον Μωϋσέως συνήχθησαν Τέ Δέ οἱ ἀπόστολοι καί οἱ πρεσβύτεροι ἰδεῖν περί τοῦ λόγου τούτου πολλῆς Δέ συζητήσεως ζητήσεως γενομένης οὐκ ὀλίγης τῷ Παύλῳ καί τῷ Βαρναβᾷ πρός αὐτούς ἔταξαν ἀναβαίνειν Παῦλον καί Βαρναβᾶν καί τινάς ἄλλους ἐξ αὐτῶν πρός τούς ἀποστόλους καί πρεσβυτέρους γενομένης ἀναστάς ἀνέστησεν ἐν Πνεύματι Πέτρος καί εἶπεν πρός αὐτούς Ἄνδρες ἀδελφοί ὑμεῖς ἐπίστασθε ὅτι ἀφʼ ἡμερῶν ἀρχαίων ἐν ὑμῖν ἡμῖν ἐξελέξατο ὁ Θεός ἐν ἡμῖν ἐξελέξατο διά τοῦ στόματος μού ἀκοῦσαι τά ἔθνη τόν λόγον τοῦ εὐαγγελίου καί πιστεῦσαι Καί ὁ δέ καρδιογνώστης ὁ Θεός διεμαρτύρησεν ἐμαρτύρησεν αὐτοῖς δούς δοῦ ἐπʼ αὐτούς αὐτοῖς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον καθώς καί ἡμῖν καί οὐδέν διέκρινεν μεταξύ ἡμῶν τέ καί αὐτῶν τῇ πίστει καθαρίσας τάς καρδίας αὐτῶν νῦν Οὖν τί πειράζετε τόν Θεόν ἐπιθεῖναι ζυγόν ἐπί τόν τράχηλον τῶν μαθητῶν ὅν οὔτε οἱ πατέρες ἡμῶν οὔτε ἡμεῖς ἰσχύσαμεν βαστάσαι Ἀλλά διά τῆς χάριτος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ πιστεύομεν πιστεύσομεν σωθῆναι καθʼ ὅν τρόπον κἀκεῖνοι Συγκατατεθεμενων δέ τῶν πρεσβυτέρων τοῖς ὑπό τοῦ Πέτρου εἰρημένοις ἐσίγησεν ἐσίγησαν Δέ παν τό πλῆθος καί ἤκουον Βαρναβᾶ Βαρναβᾶν καί Παύλου Παῦλον ἐξηγουμένων ἐξηγούμενοι ὅσα ἐποίησεν ὁ Θεός σημεῖα καί τέρατα ἐν τοῖς ἔθνεσιν διʼ αὐτῶν μετά Δέ τό σιγῆσαι αὐτούς ἀναστάς ἀπεκρίθη Ἰάκωβος λέγων εἶπεν Ἄνδρες ἀδελφοί ἀκούσατε μού Συμεών ἐξηγήσατο καθώς πρῶτον ὁ Θεός ἐπεσκέψατο λαβεῖν ἐξ ἐθνῶν λαβεῖν λαόν ἐπί τῷ ὀνόματι αὐτοῦ Καί οὕτως τούτῳ συμφωνοῦσιν συμφωνήσουσιν οἱ λόγοι τῶν προφητῶν καθώς γέγραπται Μετά δέ ταῦτα ἐπιστρέψω ἀναστρέψω ἀναστρέψει καί ἀνοικοδομήσω τήν σκηνήν Δαυίδ τήν πεπτωκυῖαν καί τά κατεστραμμένα κατεσκαμμένα αὐτῆς ἀνοικοδομήσω οἰκοδομήσω καί ἀνορθώσω αὐτήν ὅπως ἄν ἐκζητήσωσιν οἱ κατάλοιποι τῶν ἀνθρώπων τόν Θεόν Κύριον καί παντᾶ τά ἔθνη ἐφʼ οὕς ἐπικέκληται τό ὄνομα μού ἐπʼ αὐτούς λέγει Κύριος ὁ ποιῶν ποιήσει ταῦτα παντᾶ γνωστά γνωστόν ἀπʼ αἰῶνος ἐστίν τῷ Κυρίῳ Θεῷ παντᾶ τά τό ἔργα ἔργον αὐτοῦ Διό ἐγώ κρίνω μή παρενοχλεῖν τοῖς ἀπό τῶν ἐθνῶν ἐπιστρέφουσιν ἐπί τόν Θεόν ἀλλά ἐπιστεῖλαι αὐτοῖς τοῦ ἀπέχεσθαι ἀπό τῶν ἀλισγημάτων τῶν εἰδώλων καί τῆς πορνείας καί τοῦ πνικτοῦ καί τοῦ αἵματος καί ὅσα μή θέλουσιν ἑαυτοῖς γίνεσθαι ἑτέροις μή ποιεῖτε Μωϋσῆς Γάρ ἐκ γενεῶν ἀρχέων ἀρχαίων κατά πόλιν ἔχει τούς κηρύσσοντας αὐτόν αὐτοῦ κατά πόλιν ἔχει ἐκεῖ ἐν ταῖς συναγωγαῖς κατά παν Σάββατον ἀναγινωσκόμενος Τότε ἐδόξασεν ἔδοξε τοῖς ἀποστόλοις καί τοῖς πρεσβυτέροις σύν ὅλῃ τῇ ἐκκλησίᾳ ἐκλεξαμένους ἄνδρας ἐξ αὐτῶν πέμψαι εἰς Ἀντιοχείαν σύν τῷ Παύλῳ καί Βαρναβᾷ Ἰούδαν τόν καλούμενον ἐπικαλούμενον Βαρσαββᾶν Βαραββᾶν καί Σιλᾶν ἄνδρας ἡγουμένους ἡγουμένοις ἐν τοῖς ἀδελφοῖς γράψαντες ἐπιστολήν διά χειρός αὐτῶν ἐπιστολήν περιέχουσαν περιέχουσα τάδε Οἱ ἀπόστολοι καί οἱ πρεσβύτεροι καί οἱ ἀδελφοί τοῖς κατά τήν Ἀντιοχείαν καί τήν Συρίαν Συρία καί Κιλικίαν ἀδελφοῖς τοῖς ἐξ ἐθνῶν ἀδελφοῖς χαίρειν Ἐπειδή ἐπεί δέ ἠκούσαμεν ὅτι τινές ἐξ ὑμῶν ἡμῶν ἐξελθόντες ἐξετάραξαν ἐτάραξαν ὑμᾶς λόγοις ἀνασκευάζοντες τάς ψυχάς ὑμῶν λέγοντες Περιτέμνεσθαι καί τηρεῖν τόν νόμον οἷς οὒ διεστειλάμεθα ἔδοξεν ἡμῖν γενομένοις ὁμοθυμαδόν ἐκλεξαμένοις ἐκλεξαμένους ἄνδρας πέμψαι πρός ὑμᾶς σύν τοῖς ἀγαπητοῖς ὑμῶν ἡμῶν Βαρναβᾷ καί Παύλῳ ἀνθρώποις παραδεδωκόσι παραδεδώκασιν τάς τήν ψυχάς ψυχήν αὐτῶν ὑπέρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς παντᾶ πειρασμόν ἀπεστάλκαμεν Οὖν Ἰούδαν καί Σιλᾶν καί αὐτούς διά λόγου ἀπαγγέλλοντας ἀπαγγελοῦντας ταῦτα τά αὐτά ἔδοξεν Γάρ τῷ Πνεύματι τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι καί ἡμῖν καί μηδέν πλέον ἐπιτίθεσθαι ἡμῖν ὑμῖν βάρος πλήν τούτων τῶν ἐπάναγκες τούτων ἀπέχεσθαι εἰδωλοθύτων καί αἵματος καί πνικτοῦ πνικτῶν καί πορνείας καί ὅσα μή θέλετε ἑαυτοῖς γίνεσθαι ἑτέρῳ μή ποιεῖν ἀφʼ ἐξ ὧν διατηροῦντες ἑαυτούς εὖ πράξετε φερόμενοι ἐν τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι Ἔρρωσθε οἱ μέν Οὖν ἀπολυθέντες ἐν ἡμέραις ὀλίγαις κατῆλθον ἦλθον εἰς Ἀντιοχείαν καί συναγαγόντες τό πλῆθος ἐπέδωκαν τήν ἐπιστολήν ἀναγνόντες Δέ ἐχάρησαν ἐπί τῇ παρακλήσει Ἰούδας Δέ Τέ καί Σιλᾶς καί αὐτοί προφῆται ὄντες πλήρεις Πνεύματος Ἁγίου διά λόγου πολλοῦ παρεκάλεσαν τούς ἀδελφούς ὄντες πλήρεις καί ἐπεστήριξαν ποιήσαντες Δέ Δέ χρόνον ἀπελύθησαν μετʼ εἰρήνης ἀπό τῶν ἀδελφῶν πρός τούς τούς ἀποστείλαντας ἀποστόλους ἑαυτούς αὐτούς Ἔδοξε δέ τῷ Σίλᾳ ἐπιμεῖναι αὐτούς αὐτοῦ μόνος δέ Ἰούδας ἐπορεύθη ὁ δέ Παῦλος Δέ καί Βαρναβᾶς διέτριβον ἐν Ἀντιοχείᾳ διδάσκοντες καί εὐαγγελιζόμενοι καί μετά καί ἑτέρων πολλῶν τόν λόγον τοῦ Κυρίου μετά Δέ τινάς ἡμέρας εἶπεν ὁ Παῦλος πρός Βαρναβᾶν Παῦλος ἐπιστρέψαντες Δέ δή ἐπισκεψώμεθα τούς ἀδελφούς τούς ἡμῶν κατά πασᾶν πόλιν πασᾶν ἐν αἷς οἷς ἐκηρύξαμεν κατηγγείλαμεν τόν λόγον τοῦ Κυρίου πῶς ἔχουσιν Βαρναβᾶς Δέ ἐβούλετο ἐβουλεύετο ἐβουλεύσατο συμπαραλαβεῖν συμπαραλαμβάνειν καί τόν Ἰωάννην τόν ἐπικαλούμενον καλούμενον Μᾶρκον Παῦλος Δέ οὐκ ἐβούλετο λέγων ἠξίου τόν ἀποστατήσαντα ἀποστάντα ἀπʼ αὐτῶν ἀπό Παμφυλίας καί μή συνελθόντα αὐτοῖς εἰς τό ἔργον εἰς ὅ ἐπέμφθησαν μή συμπαραλαβεῖν συμπαραλαμβάνειν τοῦτον μή εἶναι σύν αὐτοῖς ἐγένετο Δέ Οὖν παροξυσμός ὥστε ἀποχωρισθῆναι αὐτούς ἀπʼ ἀλλήλων τότε τόν τέ Βαρναβᾶν Βαρναβᾶς παραλαβόντα παραλαβών τόν Μᾶρκον Κύπρον ἔπλευσεν ἐκπλεῦσαι εἰς Κύπρον Παῦλος Δέ επιδεξαμενός ἐπιλεξάμενος Σιλᾶν ἐξῆλθεν παραδοθείς τῇ χάριτι τοῦ Κυρίου Θεοῦ ἀπό ὑπό τῶν ἀδελφῶν διήρχετο Δέ διά τήν τῆς Συρίαν Συρίας καί τήν τῆς Κιλικίαν Κιλικίας ἐπιστηρίζων τάς ἐκκλησίας παραδιδούς τάς ἐντολάς τῶν πρεσβυτέρων διελθών κατήντησεν Δέ τά ἔθνη ταῦτα κατήντησεν καί εἰς Δέρβην καί εἰς Λύστραν Καί ἰδού μαθητής τὶς ἦν ἐκεῖ ἦν ὀνόματι Τιμόθεος υἱός γυναικός τινός Ἰουδαίας πιστῆς πατρός δέ Ἕλληνος ὅς ἐμαρτυρεῖτο ὑπό τῶν ἐν Λύστροις καί Ἰκονίῳ Ἰκονίου ἀδελφῶν τοῦτον ἠθέλησεν Ὁ Παῦλος σύν αὐτῷ ἐξελθεῖν καί λαβών ἔλαβεν καί περιέτεμεν περιτεμών αὐτόν διά τούς Ἰουδαίους τούς ὄντας ἐν τοῖς τόποις ἐκείνοις ᾔδεισαν γάρ πάντες ἅπαντες ὅτι Ἕλλην ὁ τόν πατήρ πατέρα αὐτοῦ ὅτι Ἕλλην ὑπῆρχεν ὡς διερχόμενοι Δέ διεπορεύοντο τάς πόλεις ἐκήρυσσον καί παρεδίδοσαν αὐτοῖς μετά πάσης παρρησίας τόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν ἅμα παραδιδόντες καί φυλάσσειν τά τάς δόγματα ἐντολάς τά κεκριμένα ὑπό τῶν ἀποστόλων καί τῶν πρεσβυτέρων τῶν ἐν Ἰερουσαλήμ Ἱεροσολύμοις αἱ μέν Οὖν ἐκκλησίαι ἐστερεοῦντο τῇ πίστει καί ἐπερίσσευον τῷ ἀριθμῷ καθʼ ἡμέραν διελθόντες διῆλθον Δέ τήν Φρυγίαν καί τήν Γαλατικήν χώραν κωλυθέντες ὑπό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μηδενί λαλῆσαι τόν λόγον τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ Ἀσίᾳ γενομένην ἐλθόντες δέ κατά τήν Μυσίαν ἤθελαν ἐπείραζον εἰς κατά τήν Βιθυνίαν πορεύεσθαι πορευθῆναι καί οὐκ εἴασεν αὐτούς τό Πνεῦμα Κυρίου Ἰησοῦ διελθόντες παρελθόντες δέ τήν Μυσίαν κατήντησαν κατέβησαν εἰς Τρῳάδα Καί ἐν ὅραμα ὁράματι διά τῆς νυκτός ὤφθη τῷ Παύλῳ ὤφθη ὡσεί ἀνήρ Μακεδών τὶς ἦν Μακεδών ἑστώς κατά πρόσωπον καί παρακαλῶν αὐτόν αὐτοῦ παρακαλῶν καί λέγων Διαβάς εἰς Μακεδονίαν βοήθησον ἡμῖν ὡς διεγερθείς Δέ Οὖν διηγήσατο τό ὅραμα ἡμῖν καί ἐνοήσαμεν εἶδεν εὐθέως ἐξητήσαμεν ἐζητήσαμεν ἐξελθεῖν εἰς τήν Μακεδονίαν συμβιβάζοντες ὅτι προσκέκληται ἡμάς ὁ Θεός Κύριος εὐαγγελίσασθαι αὐτούς αὐτοῖς τούς ἐν τῇ Μακεδονίᾳ ἀναχθέντες τῇ Δέ οὖν ἐπαύριον ἀχθέντες ἀπό τῆς Τρῳάδος εὐθυδρομήσαμεν εἰς Σαμοθρᾴκην καί τῇ δέ τέ ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ εἰς Νεάπολιν Νέαν Πόλιν κἀκεῖθεν ἐκεῖθεν τέ εἰς Φιλίππους ἥτις ἐστίν κεφαλή πρώτη πρώτης τῆς μερίδος τῆς Μακεδονίας πόλις κολωνία ἦμεν ἤμην Δέ ἐν αὐτῇ ταύτῃ τῇ πόλει διατρίβοντες ἡμέρας τινάς τῇ Δέ Τέ ἡμέρᾳ τῶν Σαββάτων ἐξήλθομεν ἔξω τῆς πύλης πόλεως παρά τόν ποταμόν οὗ ἐδόκει ἐνομίζετο ἐνόμιζεν ἐνομίζομεν προσευχήν προσευχῇ εἶναι καί καθίσαντες ἐλαλοῦμεν ταῖς συνελθούσαις συνεληλυθυίαις ἡμῖν γυναιξίν Καί τὶς γυνή ὀνόματι Λυδία πορφυρόπωλις τῆς πόλεως Θυατείρων σεβομένη τόν Κύριον Θεόν ἤκουεν ἤκουσεν ἧς ὁ Κύριος διήνοιξεν τήν καρδίαν προσέχειν τοῖς λαλουμένοις ὑπό τοῦ Παύλου ὡς Δέ ἐβαπτίσθη καί πᾶς ὁ οἶκος αὐτῆς παρεκάλεσεν λέγουσα Εἰ κεκρίκατε μέ πιστήν τῷ Θεῷ Κυρίῳ εἶναι εἰσελθόντες εἰσελόντες εἰσελθόν εἰς τόν οἶκον μού μένετε μείνατε Καί παρεβιάσατο ὑμᾶς ἡμάς ἐγένετο Δέ πορευομένων ἡμῶν εἰς τήν προσευχήν παιδίσκην τινά ἔχουσαν ἔχουσα πνεῦμα Πύθωνος Πύθωνα ὑπαντῆσαι ἀπαντῆσαι ὑμῖν ἡμῖν ἥτις ἐργασίαν πολλήν παρεῖχεν παρείχετο τοῖς κυρίοις διά τούτου αὐτῆς μαντευομένη Αὕτη κατακολουθήσασα κατακολουθοῦσα κατακολουθοῦσαν τῷ Παύλῳ καί ἡμῖν καί ἔκραζεν ἔκραζον λέγουσα Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου εἰσίν οἵτινες εὐαγγελίζοντες καταγγέλλουσιν ὑμῖν ἡμῖν ὁδόν σωτηρίας τοῦτο Δέ ἐποίει ἐπί πολλάς ἡμέρας ἐπιστρέψας διαπονηθείς Δέ ὁ Παῦλος καί ἐπιστρέψας τῷ Πνεύματι καί διαπονηθείς εἶπεν Παραγγέλλω σοί ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ ἵνα ἐξελθεῖν ἐξέλθῃς ἀπʼ αὐτῆς Καί εὐθέως ἐξῆλθεν αὐτῇ αὐτῆς τῇ τῆς ὥρᾳ ὥρας ἐξῆλθεν Καί ἰδόντες ὡς Δέ εἶδαν οἱ κύριοι αὐτῆς τῆς παιδίσκης ὅτι ἐξῆλθεν ἡ ἐλπίς ἀπεστερῆσθαι τῆς ἐργασίας αὐτῶν ἧς εἶχαν διʼ αὐτῆς ἐπιλαβόμενοι τόν Παῦλον καί τόν Σιλᾶν εἵλκυσαν εἰς τήν ἀγοράν ἐπί τούς ἄρχοντας καί προσαγαγόντες προσαγαγόντας αὐτούς τοῖς στρατηγοῖς εἶπαν Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι ἐκταράσσουσιν ὑμῶν ἡμῶν τήν πόλιν Ἰουδαῖοι ὑπάρχοντες καί καταγγέλλουσιν τά ἔθνη ἔθη ἅ οὐκ ἔξεστιν ἡμῖν ἡμάς παραδέχεσθαι παραδέξασθαι οὔτε οὐδέ ποιεῖν Ῥωμαίοις ὑπάρχουσιν οὖσιν Καί συνεπέστη πολύς ὁ ὄχλος συνεπέστησαν κατʼ αὐτῶν κράζοντες τότε καί οἱ στρατηγοί περιρήξαντες αὐτῶν τά ἱμάτια ἐκέλευον ῥαβδίζειν πολλάς Δέ Τέ ἐπιθέντες αὐτοῖς πληγάς ἔβαλον εἰς φυλακήν παραγγείλαντες παραγγείλας τέ τῷ δεσμοφύλακι ἀσφαλῶς τηρεῖν τηρεῖσθαι αὐτούς ὅς ὁ δέ παραγγελίαν τοιαύτην εἰληφώς λαβών ἔλαβεν ἔβαλεν αὐτούς εἰς τήν ἐσωτέραν φυλακήν καί τούς πόδας αὐτῶν ἠσφαλίσατο ἠσφαλίσαντο αὐτῶν εἰς ἐν τό τῷ ξύλον ξύλῳ κατά Δέ τό μεσονύκτιον μέσον τῆς νυκτός ὁ Παῦλος καί ὁ Σιλᾶς προσευχόμενοι ὕμνουν τόν Θεόν ἐπηκροῶντο δέ αὐτῶν καί οἱ δεσμοί δέσμιοι ἄφνω Δέ σεισμός ἐγένετο μέγας ὥστε σαλευθῆναι τά θεμέλια τοῦ δεσμωτηρίου ἠνεῴχθησαν δέ τέ παραχρῆμα αἱ θύραι πάσαι καί πάντων τά δεσμά ἀνελύθη ἀνέθη καί ἔξυπνος Δέ γενόμενος ὁ δεσμοφύλαξ καί ἰδών ἀνεῳγμένας τάς θύρας ἀνεῳγμένας τῆς φυλακῆς καί σπασάμενος τήν μάχαιραν ἤμελλεν ἑαυτόν ἀναιρεῖν ἀνελεῖν νομίζων ἐκπεφευγέναι τούς δεσμίους ἐφώνησεν Δέ Παῦλος φωνῇ μεγάλῃ φωνῇ ὁ Παῦλος λέγων μηδέν Πράξῃς σεαυτῷ τὶ κακόν ἅπαντες γάρ ἐσμέν ἐνθάδε αἰτήσας φῶτα Δέ φῶτα αἰτήσας εἰσεπήδησεν καί ἔντρομος ὑπάρχων γενόμενος προσέπεσεν πρός τούς πόδας τῷ Παύλῳ καί τῷ Σίλᾳ Καί προαγαγών προάγων προήγαγεν αὐτούς ἔξω τούς λοιπούς ἀσφαλισάμενος καί εἶπεν ἔφη αὐτοῖς Κύριοι τί μέ δεῖ ποιεῖν ἵνα σωθῶ οἱ Δέ εἶπαν Πίστευσον Πιστεῦσαν ἐπί τόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν καί σωθήσῃ σύ καί ὁ οἶκος σοῦ Καί ἐλάλησαν αὐτῷ τόν λόγον τοῦ Θεοῦ Κυρίου καί σύν πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ Καί παραλαβών αὐτούς αὐτῶν ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ τῆς νυκτός ἔλυσεν ἔλουσεν ἀπό τῶν πληγῶν καί αὐτός ἐβαπτίσθη καί αὐτός καί οἱ ὁ οἰκεῖοι οἶκος αὐτοῦ ὅλος ἅπαντες πάντες παραχρῆμα καί ἀναγαγών δέ Τέ αὐτούς εἰς τόν οἶκον αὐτοῦ καί παρέθηκεν τράπεζαν καί ἠγαλλιάσατο ἠγαλλιᾶτο σύν τῷ οἴκῳ πανοικί αὐτοῦ πεπιστευκώς ἐπί τῷ τόν Θεῷ Θεόν ἡμέρας Δέ γενομένης συνῆλθον ἀπέστειλαν οἱ οἷς στρατηγοί ἐπί τό αὐτό εἰς τήν ἀγοράν καί ἀναμνησθέντες τόν σεισμόν τόν γεγονότα ἐφοβήθησαν καί ἀπέστειλαν τούς ῥαβδούχους λέγοντες λέγοντας Ἀπέστειλαν Ἀπόλυσον τούς ἀνθρώπους ἐκείνους οὕς ἐχθές παρέλαβες ἀπήγγειλεν Δέ καί εἰσελθών ὁ δεσμοφύλαξ ἀπήγγειλεν τούς λόγους τούτους πρός τόν Παῦλον ὅτι ἀπεστάλκασιν Ἀπέστειλαν Ἀπέσταλκαν Οἱ στρατηγοί ἵνα ἀπολυθῆτε νῦν Οὖν ἐξελθόντες πορεύεσθε ἐν εἰς εἰρήνῃ εἰρήνην ὁ Δέ Παῦλος ἔφη πρός αὐτούς Ἀναιτίους Δείραντες ἡμάς δημοσίᾳ ἀκατακρίτους ἀνθρώπους Ῥωμαίους ὑπάρχοντας Ῥωμαίους ἀνθρώπους ἔβαλαν εἰς φυλακήν καί νῦν λάθρᾳ ἡμάς ἐκβάλλουσιν οὒ Γάρ ἀλλά ἐλθόντες αὐτοί ἡμάς ἐξαγαγέτωσαν ἀπήγγειλαν ἀνήγγειλαν Δέ Τέ αὐτοί σοί τοῖς στρατηγοῖς οἱ ῥαβδοῦχοι τά ῥήματα ταῦτα τοῖς ῥαβδούχοις τά ῥηθέντα πρός τούς στρατηγούς καί ἐφοβήθησαν οἱ Δέ ἀκούσαντες ὅτι Ῥωμαῖοι εἰσίν ἐφοβήθησαν Καί ἐλθόντες παραγενόμενοι μετά φιλῶν πολλῶν εἰς τήν φυλακήν παρεκάλεσαν αὐτούς ἐξελθεῖν εἰπόντες Ἠγνοήσαμεν τά καθʼ ὑμᾶς ὅτι ἔσται ἄνδρες δικαιοί καί ἐξαγαγόντες ἠρώτων παρεκάλεσαν αὐτούς λέγοντες ἀπελθεῖν ἐξελθεῖν Ἀπό Ἐκ τῆς πόλεως ταύτης ἐξέλθατε μήποτε πάλιν συστραφῶσιν ἡμῖν ἐπικράζοντες καθʼ ὑμῶν ἐξελθόντες Δέ ἀπό ἐκ τῆς φυλακῆς ἦλθον εἰσῆλθον πρός εἰς τήν Λυδίαν καί ἰδόντες παρεκάλεσαν τούς ἀδελφούς διηγήσαντο ὅσα ἐποίησεν Κύριος αὐτοῖς παρεκάλεσαν παρακαλέσαντες αὐτούς καί ἐξῆλθαν διοδεύσαντες Δέ τήν πόλιν Ἀμφίπολιν καί τήν Ἀπολλωνίαν ἦλθον κατῆλθον εἰς Ἀπολλωνίδα κἀκεῖθεν εἰς τήν Θεσσαλονίκην ὅπου ἦν ἡ συναγωγή τῶν Ἰουδαίων καί κατά Δέ τό εἰωθός τῷ ὁ Παύλῳ Παῦλος εἰσῆλθεν πρός αὐτούς καί ἐπί Σάββατα Τρία διελέξατο διελέγετο διελέχθη αὐτοῖς ἐκ ἀπό τῶν Γραφῶν διανοίγων καί παρατιθέμενος ὅτι τόν Χριστόν ἔδει παθεῖν καί ἀναστῆναι ἐκ νεκρῶν καί ὅτι Οὗτος ἐστίν ὁ Χριστός ὁ Ἰησοῦς Χριστός ὅν ἐγώ καταγγέλλω ὑμῖν Καί τινές ἐξ αὐτῶν ἐπείσθησαν καί προσεκληρώθησαν τῷ Παύλῳ καί τῷ Σίλᾳ τῇ διδαχῇ πολλοί τῶν τέ σεβομένων καί Ἑλλήνων πολύ πλῆθος πολύ καί γυναικῶν γυναῖκες τέ τῶν πρώτων οὐκ ὀλίγαι ζηλώσαντες προσλαβόμενοι οἱ Δέ οἱ ἀπειθοῦντες Ἰουδαῖοι καί οἱ ἀπειθοῦντες συστρέψαντες προσλαβόμενοι τῶν ἀγοραίων τινάς ἄνδρας τινάς τῶν ἀγοραίων πονηρούς καί ὀχλοποιήσαντες ἐθορύβουν τήν πόλιν καί ἐπιστάντες τέ τῇ οἰκίᾳ Ἰάσονος ἐζήτουν αὐτούς ἐξαγαγεῖν προαγαγεῖν ἀγαγεῖν εἰς τόν δῆμον μή εὑρόντες Δέ αὐτούς ἔσυρον ἔσυραν εὗρον τόν Ἰάσονα καί τινάς τινές ἀδελφούς ἐπί τούς πολιτάρχας βοῶντες βοῶντας καί λέγοντες ὅτι Οἱ τήν οἰκουμένην ἀναστατώσαντες οὗτοι εἰσίν καί ἐνθάδε πάρεισιν οὕς ὑποδέδεκται Ἰάσων καί οὗτοι πάντες ἀπέναντι τῶν δογμάτων Καίσαρος πράσσουσι βασιλέα λέγοντες ἕτερον λέγοντες εἶναι Ἰησοῦν καί ἐτάραξαν ἐτάραξεν Δέ τόν τούς ὄχλον πολιτάρχας καί τόν τούς ὄχλον πολιτάρχας ἀκούοντας ἀκούσαντες ταῦτα Καί λαβόντες τό ἱκανόν παρά τοῦ Ἰάσονος καί τῶν λοιπῶν ἀπέλυσαν αὐτούς οἱ Δέ ἀδελφοί εὐθέως ἐξέπεμψαν διά τῆς νυκτός ἐξέπεμψαν τόν τέ Παῦλον καί τόν Σιλᾶν εἰ εἰς Βέροιαν οἵτινες παραγενόμενοι εἰς τήν συναγωγήν ἀπῄεσαν τῶν Ἰουδαίων ἀπῄεσαν οὗτοι Δέ ἦσαν εὐγενεῖς εὐγενέστεροι τῶν ἐν τῇ Θεσσαλονίκῃ οἵτινες ἐδέξαντο τόν λόγον μετά πάσης προθυμίας τό καθʼ ἡμέραν ἀνακρίνοντες τάς Γραφάς εἰ ἔχοι ἔχει ταῦτα οὕτως ἔχοι τινές Πολλοί μέν οὖν ἐπίστευσαν ἐξ αὐτῶν ἐπίστευσαν τινές δέ ἠπίστησαν καί τῶν Ἑλλήνων Ἑλληνίδων γυναικῶν καί τῶν τῶν εὐσχημόνων εὐσχημόνων ἄνδρες καί ἀνδρῶν γυναῖκες ἱκανοί ἐπίστευσαν οὐκ ὀλίγοι ὡς Δέ ἔγνωσαν οἱ ἀπό τῆς Θεσσαλονίκης Ἰουδαῖοι ὅτι καί ἐν τῇ Βεροίᾳ κατηγγέλη ὑπό τοῦ Παύλου ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ κατηγγέλη εἰς Βέροιαν καί ἐπίστευσαν καί ἦλθον εἰς αὐτήν κἀκεῖ σαλεύοντες καί ταράσσοντες τούς ὄχλους οὒ διελίμπανον εὐθέως Δέ τότε τόν μέν οὖν Παῦλον ἐξαπέστειλαν οἱ ἀδελφοί ἐξαπέστειλαν πορεύεσθαι ἀπελθεῖν ἕως ὡς ἐπί τήν θάλασσαν ὑπέμειναν ὑπέμενον ὑπέμεινεν τέ δέ ὁ τέ Σιλᾶς καί ὁ Τιμόθεος ἐκεῖ οἱ Δέ καθιστάνοντες τόν Παῦλον ἤγαγον αὐτόν ἕως Ἀθηνῶν παρῆλθεν δέ τήν Θεσσαλίαν ἐκωλύθη γάρ εἰς αὐτούς κηρύξαι τόν λόγον καί λαβόντες δέ ἐντολήν παρά Παύλου πρός τόν Σιλᾶν καί τόν Τιμόθεον ἵνα ὅπως ὡς ἐν τάχιστα τάχει ἔλθωσιν πρός αὐτόν ἐξῄεσαν ἐν Δέ ταῖς Ἀθήναις ἐκδεχομένου ἐκδεχομένους αὐτούς αὐτοῦ τοῦ Παύλου παρωξύνετο τό πνεῦμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ θεωροῦντι θεωροῦντος κατείδωλον οὖσαν τήν πόλιν διελέγετο μέν Οὖν ἐν τῇ συναγωγῇ τοῖς Ἰουδαίοις καί τοῖς σεβομένοις καί τοῖς ἐν τῇ ἀγορᾷ κατά πασᾶν ἡμέραν πρός τούς παρατυγχάνοντας τινές Δέ καί τῶν Ἐπικουρείων καί τῶν Στοϊκῶν φιλοσόφων συνέλαβον συνέβαλλον αὐτῷ καί τινές ἔλεγον Τί ἄν θέλοι θέλῃ ὁ σπερμολόγος οὗτος λέγειν οἶδεν οἱ Δέ ξένων δαιμονίων Δοκεῖ καταγγελεύς εἶναι ὅτι τόν Ἰησοῦν καί τήν ἀνάστασιν αὐτοῖς εὐηγγελίζετο αὐτοῖς ἐπιλαβόμενοι μετά Τέ δέ ἡμέρας τινάς ἐπιλαβόμενοι αὐτοῦ ἤγαγον αὐτόν ἐπί τόν Ἄρειον Πάγον ἤγαγον ἠγόν πυνθανόμενοι καί λέγοντες Δυνάμεθα γνῶναι τίς ἡ καινή αὕτη ἡ διδαχή ὑπό σοῦ λαλουμένη καταγγελλομένη διδαχή ξενίζοντα Γάρ τινά τινά εἰσφέρεις εἰσφέρει φέρεις ῥήματα εἰς τάς ἀκοάς ἡμῶν βουλόμεθα Οὖν γνῶναι τί τινα ἄν θέλει θέλοι ταῦτα εἶναι Ἀθηναῖοι Δέ πάντες καί οἱ ἐπιδημοῦντες εἰς αὐτούς ξένοι εἰς οὐδέν ἕτερον ηὐκαίρουν ἤ λέγειν τὶ ἤ καί ἀκούειν τὶ καινότερον σταθείς Δέ ὁ Παῦλος ἐν μέσῳ τοῦ Ἀρείου Πάγου εἶπεν ἔφη Ἄνδρες Ἀθηναῖοι κατά παντᾶ ὡς δεισιδαιμονεστέρους ὑμᾶς θεωρῶ διερχόμενος Γάρ καί διιστορῶν ἀναθεωρῶν τά σεβαστά σεβάσματα ὑμῶν εὗρον καί βωμόν ἐν ᾧ ᾖ γεγραμμένον ἐπεγέγραπτο Ἀγνώστῳ Θεῷ ὅ ὅν Οὖν ἀγνοοῦντες εὐσεβεῖτε τοῦτο τοῦτον ἐγώ καταγγέλλω ὑμῖν ὑμῶν Ὁ Θεός ὁ ποιήσας τόν κόσμον καί παντᾶ τά ἐν αὐτῷ οὗτος οὐρανοῦ καί γῆς Κύριος ὑπάρχων Κύριος οὐκ ἐν χειροποιήτοις ναοῖς κατοικεῖ κάτοικοι ὁ δέ οὐδέ ὑπό χειρῶν ἀνθρωπίνων ἀνθρώπων χειρῶν θεραπεύεται ὡς προσδεόμενος τινός ὅτι αὐτός οὗτος ὁ διδούς δούς πᾶσι ζωήν καί πνοήν κατά καί τά παντᾶ ἐποίησεν τέ ἐξ ἑνός αἵματος παν ἔθνος ἀνθρώπων ἀνθρώπου κατοικεῖν ἐπί παντός παν τό προσώπου πρόσωπον τῆς γῆς ὁρίσας προστεταγμένους προτεταγμένους καιρούς κατά καί τάς ὁροθεσίας ὁροθεσίαν τῆς κατοικίας αὐτῶν μάλιστα ζητεῖν τόν τό Θεόν θεῖον Κύριον ἐστίν εἰ ἄρα γέ ψηλαφήσειαν αὐτόν αὐτό ἤ καί εὕροιεν καίτοιγε καίτοι καί τέ γέ οὒ μακράν ὅν ἀπό ἑνός ἑκάστου ὑμῶν ἡμῶν ὑπάρχοντα ἐν αὐτῷ αὐτῇ Γάρ ζῶμεν καί κινούμεθα καί ἐσμέν τό καθʼ ἡμέραν ὥσπερ ὡς καί τινές τῶν καθʼ ἡμάς ὑμᾶς τινές ποιητῶν εἰρήκασιν τοῦ τούτου Γάρ καί γένος ἐσμέν γένος Οὖν ὑπάρχοντες τοῦ Θεοῦ οὐκ ὀφείλομεν νομίζειν οὔτε χρυσῷ χρυσίῳ ἤ ἀργυρίῳ ἀργύρῳ ἤ λίθῳ χαράγματι τέχνης ἤ καί ἐνθυμήσεως ἀνθρώπου τό θεῖον εἶναι ὅμοιον τούς μέν Οὖν χρόνους τῆς ἀγνοίας ταύτης παριδών ὑπεριδών ὁ Θεός τά νῦν ἀπαγγέλλει παραγγέλλει τοῖς ἀνθρώποις ἵνα πᾶσιν πάντας πάντες πανταχοῦ μετανοεῖν καθότι διότι ἔστησεν ἔστησαν ἡμέραν ἐν ᾗ μέλλει κρίνειν κρῖναι τήν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ ἐν ἀνδρί Ἰησοῦ ᾧ ὥρισεν πίστιν παρασχών παρασχεῖν πᾶσιν ἀναστήσας αὐτόν ἐκ νεκρῶν ἀκούσαντες Δέ ἀνάστασιν νεκρῶν οἱ μέν ἐχλεύαζον οἱ δέ εἶπαν Ἀκουσόμεθα σοῦ πάλιν περί τούτου καί πάλιν καί Οὕτως ὁ Παῦλος ἐξῆλθεν ἐκ μέσου αὐτῶν τινές Δέ ἄνδρες κολληθέντες ἐκολλήθησαν αὐτῷ ἐπίστευσαν ἐν οἷς καί Διονύσιος τὶς ὁ Ἀρεοπαγίτης εὐσχήμων καί γυνή ὀνόματι Δάμαρις καί ἕτεροι σύν αὐτοῖς Ἀναχωρήσας Μέ Μετά δέ ταῦτα χωρισθείς ὁ Παῦλος ἐκ ἀπό τῶν Ἀθηνῶν ἦλθεν εἰς Κόρινθον Καί εὑρών τινά Ἰουδαῖον ὀνόματι Ἀκύλαν Ποντικόν τῷ γένει προσφάτως ἐληλυθότα ἐλήλυθα ἀπό τῆς Ἰταλίας καί Πρίσκιλλαν γυναῖκα αὐτοῦ διά τό τεταχέναι διατεταχέναι Κλαύδιον Κλαύδιος χωρίζεσθαι πάντας τούς Ἰουδαίους ἀπό ἐκ τῆς Ῥώμης οἱ καί κατῴκησεν εἰς τήν Ἀχαΐαν προσῆλθεν αὐτοῖς αὐτῷ ὁ Παῦλος καί διά τό ὁμότεχνον εἶναι ἔμενεν πάρʼ πρός αὐτοῖς αὐτούς καί ἠργάζετο ἠργάζοντο ἦσαν γάρ σκηνοποιοί τῇ τήν τέχνῃ τέχνην εἰσπορευόμενος διελέγετο Δέ ἐν εἰς τῇ τήν συναγωγῇ συναγωγήν κατά παν Σάββατον διελέγετο καί ἐντιθεῖς τό ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ καί ἔπειθεν τέ δέ οὒ μόνον Ἰουδαίους ἀλλά καί Ἕλληνας ὡς παρεγένοντο Δέ κατῆλθον ἀπό τῆς Μακεδονίας τότε ὁ τέ Σιλᾶς καί ὁ Τιμόθεος συνείχετο τῷ λόγῳ Πνεύματι ὁ Παῦλος διαμαρτυρόμενος τοῖς Ἰουδαίοις εἶναι τόν Χριστόν Κύριον Ἰησοῦν πολλοῦ δέ λόγου γινομένου καί γραφῶν διερμηνευομένων ἀντιτασσομένων ἔτι τασσομένων Δέ αὐτῶν καί βλασφημούντων ἐκτιναξάμενος ὁ Παῦλος τά ἱμάτια αὐτοῦ εἶπεν πρός αὐτούς Τό αἷμα ὑμῶν ἐπί τήν κεφαλήν ὑμῶν καθαρός ἐγώ Ἀπό ὑμῶν τοῦ νῦν εἰς τά ἔθνη πορεύσομαι πορεύομαι Καί μεταβάς δέ ἀπό Ἀκύλα ἐκεῖθεν εἰσῆλθεν ἦλθεν εἰς τόν οἶκον οἰκίαν τινός ὀνόματι ὀνόματος Τίτου Τιτίου Ἰούστου σεβομένου τόν Θεόν οὗ ἡ οἰκία ἦν συνομοροῦσα τῇ συναγωγῇ Κρίσπος ὁ Δέ ὁ ἀρχισυνάγωγος Κρίσπος ἐπίστευσεν εἰς τῷ τόν Κυρίῳ Κύριον σύν ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καί πολλοί τῶν Κορινθίων ἀκούοντες ἐπίστευον καί ἐβαπτίζοντο πιστεύοντες τῷ Θεῷ διά τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶπεν Δέ ὁ Κύριος ἐν νυκτί διʼ ὁράματος ὁράματι ἐν νυκτί τῷ Παύλῳ ἐν νυκτί Μή φοβοῦ ἀλλά λάλει καί μή σιωπήσῃς ἀλλά διότι ἐγώ εἰμί μετά σοῦ καί οὐδείς ἐπιθήσεται σοί τοῦ κακῶσαι σέ διότι λαός ἐστί μοί πολύς ἐν τῇ πόλει ταύτῃ καί ἐκάθισεν δέ Τέ ἐν Κορίνθῳ ἐνιαυτόν καί ἕνα καί μῆνας ἕξ διδάσκων ἐν αὐτοῖς αὐτούς τόν λόγον τοῦ Θεοῦ Γαλλίωνος Τέ Δέ ἀνθυπατεύοντος ἀνθυπάτου ὄντος τῆς Ἀχαΐας κατεπέστησαν ὁμοθυμαδόν οἱ Ἰουδαῖοι ὁμοθυμαδόν συλλαλήσαντες μεθʼ ἑαυτῶν ἐπί τῷ τόν Παύλῳ Παῦλον καί ἐπιθέντες τάς χεῖρας ἤγαγον αὐτόν παρά ἐπί τό βῆμα καταβοῶντες καί λέγοντες ὅτι Παρά τόν νόμον οὗτος ἀναπείθει οὗτος τούς ἀνθρώπους σέβεσθαι τόν Θεόν μέλλοντος Δέ τοῦ Παύλου ἀνοίγειν τό στόμα εἶπεν ὁ Γαλλίων πρός τούς Ἰουδαίους Εἰ Ἦ μέν οὖν ἦν ᾖ ἀδίκημα τὶ ἤ ῥᾳδιούργημα πονηρόν ὦ ἄνδρες Ἰουδαῖοι κατά λόγον ἄν ἀνεσχόμην ὑμῶν εἰ δέ ζήτημα ζήτημα ζητήματα ἔχετε ἐστίν περί λόγου καί ὀνομάτων καί νόμου τοῦ καθʼ ὑμᾶς ὄψεσθε αὐτοί κριτής γάρ ἐγώ τούτων οὒ θέλω βούλομαι εἶναι Καί ἀπέλυσεν ἀπήλασεν αὐτούς ἀπό τοῦ βήματος ἀπολαβόμενοι ἐπιλαβόμενοι Δέ πάντες οἱ Ἕλληνες μετά Σωσθένην τόν ἀρχισυνάγωγον ἔτυπτον ἔμπροσθεν τοῦ βήματος Καί οὐδέν τούτων τῶν τῷ Γαλλίωνι ἔμελλεν ἔμελεν ὁ Δέ Παῦλος ἔφη ἔτι προσμείνας ἡμέρας ἱκανάς τοῖς ἀδελφοῖς ἀποταξάμενος ἔπλευσεν ἐξέπλει εἰς τήν Συρίαν καί σύν αὐτῷ Πρίσκιλλα καί Ἀκύλας κειράμενος τήν κεφαλήν ἐν Κεγχρεαῖς τήν κεφαλήν εἶχεν γάρ προσευχήν εὐχήν κατήντησαν κατήντησεν καταντήσας Δέ εἰς Ἔφεσον καί τῷ ἐπιόντι Σαββάτῳ κἀκείνους καί ἐκείνους κατέλιπεν κατέλειπεν ἐκεῖ αὐτοῦ αὐτός δέ εἰσελθών εἰς τήν συναγωγήν διελέχθη διελέγετο διελέξατο τοῖς Ἰουδαίοις ἐρωτώντων Τέ Δέ αὐτῶν ἐπί πλείονα πλεῖον χρόνον μεῖναι πάρʼ αὐτοῖς οὐκ ἐπένευσεν ἀλλά ἀπετάξατο ἀποταξάμενος αὐτοῖς καί εἰπών Δεῖ δέ μέ πάντως τήν ἑορτήν ἡμέραν τήν ἐρχομένην ποιῆσαι εἰς Ἱεροσόλυμα Πάλιν δέ ἀνακάμψω πρός ὑμᾶς τοῦ Θεοῦ θέλοντος καί ἀνήχθη δέ ἀπό τῆς τοῦ Ἐφέσου Καί κατελθών εἰς Καισάρειαν καί ἀναβάς καί ἀσπασάμενος τήν ἐκκλησίαν κατέβη εἰς Ἀντιοχείαν Καί ποιήσας χρόνον τινά ἐξῆλθεν διερχόμενος καί καθεξῆς τήν Γαλατικήν χώραν καί Φρυγίαν καί ἐπιστηρίζων στηρίζων πάντας τούς μαθητάς Ἰουδαῖος Δέ τὶς Ἀπελλῆς Ἀπολλῶς ὀνόματι Ἀπολλώνιος Ἀλεξανδρεύς τῷ γένει Ἀλεξανδρεύς ἀνήρ λόγιος κατήντησεν εἰς Ἔφεσον δυνατός ὤν ἐν ταῖς Γραφαῖς Οὗτος ὅς ἦν κατηχημένος ἐν τῇ πατρίδι τήν τόν ὁδόν λόγον τοῦ Κυρίου καί ζέων τῷ πνεύματι ᾧ ἐλάλει ἀπελάλει δέ καί ἐδίδασκεν ἀκριβῶς τά περί τοῦ Ἰησοῦ Κυρίου ἐπιστάμενος μόνον τό βάπτισμα Ἰωάννου οὗτος Τέ ἤρξατο παρρησιάζεσθαι ἐν τῇ συναγωγῇ καί ἀκούσαντες ἀκούσαντος Δέ αὐτοῦ Πρίσκιλλα Ἀκύλας καί Ἀκύλας Ἀκύλα Πρίσκιλλα προσελάβοντο αὐτόν καί ἀκριβέστερον αὐτῷ ἐξέθεντο τήν ὁδόν τοῦ Θεοῦ ὁδόν ἐν δέ τῇ Ἐφέσῳ ἐπιδημοῦντες τινές Κορίνθιοι καί ἀκούσαντες αὐτοῦ παρεκάλουν διελθεῖν σύν αὐτοῖς εἰς τήν πατρίδα αὐτῶν συγκατανεύσαντος βουλομένου Δέ αὐτοῦ οἱ Ἐφέσιοι ἔγραψαν τοῖς ἐν Κορίνθῳ μαθηταῖς ὅπως ἀποδέξωνται τόν ἄνδρα ὅς ἐπιδημήσας διελθεῖν εἰς τήν τῇ Ἀχαΐαν Ἀχαΐᾳ προτρεψάμενοι οἱ ἀδελφοί ἔγραψαν τοῖς μαθηταῖς ἀποδέξασθαι αὐτόν ὅς παραγενόμενος πολύ πολύν συνεβάλετο συνεβάλλετο πολύ ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τοῖς πεπιστευκόσιν διά τῆς χάριτος εὐτόνως Γάρ τοῖς Ἰουδαίοις διακατηλέγχετο δημοσίᾳ διαλεγόμενος καί ἐπιδεικνύς διά τῶν Γραφῶν εἶναι τόν Χριστόν εἶναι Ἰησοῦν εἶναι Χριστόν θέλοντος ἐγένετο Δέ ἐν τῷ τόν Ἀπελλῆν Ἀπολλῶ Ἀπολλῶν εἶναι ἐν Κορίνθῳ Παῦλον τοῦ Παύλου κατά τήν ἰδίαν βουλήν πορεύεσθαι εἰς Ἱεροσόλυμα εἶπεν αὐτῷ τό Πνεῦμα ὑποστρέφειν εἰς τήν Ἀσίαν διελθόντα διελθών δέ τά ἀνωτερικά μέρη κατελθεῖν ἐλθεῖν ἔρχεται εἰς Ἔφεσον καί εὑρών εὑρεῖν τινάς μαθητάς καί εἶπεν τέ πρός αὐτούς τοῖς μαθηταῖς Εἰ Πνεῦμα Ἅγιον ἐλάβετε πιστεύσαντες οἱ Δέ ἀπεκρίναντο εἶπον πρός αὐτόν Ἀλλʼ οὐδʼ εἰ Πνεῦμα Ἅγιον λαμβάνουσιν τινές ἐστίν ἠκούσαμεν ὁ ὁ Εἶπεν δέ τέ εἶπεν Παῦλος πρός αὐτούς εἰς τί Οὖν ἐβαπτίσθητε οἱ Δέ εἶπαν ἔλεγον Εἰς τό Ἰωάννου βάπτισμα εἶπεν Δέ ὁ Παῦλος Ἰωάννης μέν ἐβάπτισεν βάπτισμα μετανοίας τῷ λαῷ λέγων εἰς τόν ἐρχόμενον μετʼ αὐτόν ἵνα πιστεύσωσιν τοῦτʼ ἐστίν εἰς τόν Χριστόν Ἰησοῦν ἀκούσαντες Δέ τοῦτο ἐβαπτίσθησαν εἰς τό ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ τοῦ Χριστοῦ εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν Καί ἐπιθέντος ἐπιθέντο αὐτοῖς χεῖρα τοῦ Παύλου τάς χεῖρας εὐθέως ἐπέπεσεν ἦλθε τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἐπʼ αὐτούς αὐτοῖς ἐλάλουν λαλοῦν δέ τέ γλώσσαις καί ἐπροφήτευον ἦσαν Δέ οἱ πάντες ἄνδρες ὡσεί δώδεκα εἰσελθών Δέ ὁ Παῦλος εἰς τήν συναγωγήν ἐν δυνάμει μεγάλῃ ἐπαρρησιάζετο ἐπί μῆνας τρεῖς διαλεγόμενος καί πείθων τά περί τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ ὡς Δέ τινές μέν οὖν αὐτῶν ἐσκληρύνοντο καί ἠπείθουν κακολογοῦντες τήν ὁδόν ἐνώπιον τοῦ πλήθους τῶν ἐθνῶν τότε ἀποστάς ὁ Παῦλος ἀπʼ αὐτῶν ἀφώρισεν τούς μαθητάς τό καθʼ ἡμέραν διαλεγόμενος ἐν τῇ σχολῇ Τυράννου τινός ἀπό ὥρας πέντε ἕως δεκάτης τοῦτο Δέ ἐγένετο ἐπί ἔτη δύο ὥστε ἕως πάντας πάντες τούς οἱ κατοικοῦντας κατοικοῦντες Ἰσραηλῖται τήν Ἀσίαν Ἀσίας ἀκοῦσαι ἤκουσαν τόν τούς λόγον λόγους τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Ἰουδαίους Ἰουδαῖοι τέ καί Ἕλληνας Ἕλληνες δυνάμεις Δέ Τέ οὒ τάς τυχούσας ἐποίει ὁ Θεός ἐποίει διά τῶν χειρῶν Παύλου ὥστε καί ἐπί τούς ἀσθενοῦντας ἀποφέρεσθαι ἐπιφέρεσθαι ἀπό τοῦ χρωτός αὐτοῦ σουδάρια ἤ καί σιμικίνθια καί ἀπαλλάσσεσθαι ἀπʼ αὐτῶν τάς νόσους τά τέ πνεύματα τά πονηρά ἐκπορεύεσθαι ἐξέρχεσθαι ἀπʼ αὐτῶν ἐπεχείρησαν Δέ τινές καί ἐκ ἀπό τῶν περιερχομένων περιερχομένῳ Ἰουδαίων ἐξορκιστῶν ὀνομάζειν ἐπί τούς ἔχοντας τά πνεύματα τά πονηρά τό ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ λέγοντες Ἐξορκίζομεν Ὁρκίζομεν Ὁρκίζω ὑμᾶς τόν Κύριον Ἰησοῦν ὅν κηρύσσει ὁ Παῦλος κηρύσσει ἐν οἷς Ἦσαν καί δέ τινές τινός υἱοί Σκευᾶ Ἰουδαίου τινός ἱερέως ἀρχιερέως ἠθέλησαν ἑπτά υἱοί οἱ τό αὐτό τοῦτο ποιοῦντες ποιῆσαι ἔθος ἔχοντες εἶχαν ἐξορκίζειν τούς τοιούτους ἐξορκίζειν καί εἰσελθόντες πρός τόν δαιμονιζόμενον ἤρξαντο ἐπικαλεῖσθαι τό ὄνομα λέγοντες Παραγγέλλομεν σοί ἐν Ἰησοῦ ὅν Παῦλος ὁ ἀπόστολος ἐξελθεῖν κηρύσσει ἐξελθεῖν τότε ἀποκριθέν ἀπεκρίθη Δέ τό πνεῦμα τό πονηρόν εἶπεν αὐτοῖς Τόν μέν Ἰησοῦν γινώσκω καί τόν Παῦλον ἐπίσταμαι ὑμεῖς δέ τίνες ἐστέ Καί ἐφαλόμενος ἐφαλλόμενος ἐναλλόμενος εἰς ἐπʼ αὐτούς ὁ ἄνθρωπος ἐπʼ αὐτούς ἐν ᾧ ἦν τό πνεῦμα τό πονηρόν καί κατακυριεύσαν κατακυριεύσας κυριεύσας ἀμφοτέρων αὐτῶν ἐνίσχυσεν ἴσχυσεν κατʼ αὐτῶν ὥστε γυμνούς καί τετραυματισμένους ἐκφυγεῖν αὐτούς ἐκ τοῦ οἴκου ἐκείνου τοῦτο Δέ ἐγένετο γνωστόν πᾶσιν Ἰουδαίοις τέ καί Ἕλλησιν τοῖς κατοικοῦσιν τήν Ἔφεσον καί ἔπεσεν ἐπέπεσεν ὁ φόβος ἔπεσεν ἐπί πάντας αὐτούς καί ἐμεγαλύνετο τό ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ πολλοί Δέ Τέ τῶν πεπιστευκότων πιστευόντων ἤρχοντο ἐξομολογούμενοι καί ἀναγγέλλοντες τάς πράξεις αὐτῶν ἱκανοί Δέ τῶν περί τά ἔργα περίεργα πραξάντων συνενέγκαντες καί τάς βίβλους κατέκαιον ἐνώπιον πάντων Καί συνεψήφισαν τάς τιμάς αὐτῶν καί εὗρον ἀργυρίου μυριάδας πέντε Οὕτως κατά κράτος ἐνίσχυσεν καί ὁ ἡ λόγος πίστις τοῦ Κυρίου Θεοῦ ὁ λόγος ηὔξανεν καί ἐπλήθυνε ἴσχυεν ἴσχυσεν ὡς τότε Δέ ἐπληρώθη ταῦτα ἔθετο ὁ Παῦλος ἔθετο ἐν τῷ Πνεύματι διελθών διελθεῖν τήν Μακεδονίαν καί τήν Ἀχαΐαν καί πορεύεσθαι εἰς Ἰερουσαλήμ Ἱεροσόλυμα εἰπών ὅτι Μετά τό γενέσθαι μέ ἐκεῖ δεῖ μέ καί Ῥώμην ἰδεῖν καί ἀποστείλας Δέ εἰς τήν Μακεδονίαν δύο τῶν διακονούντων διακονοῦν αὐτῷ αὐτῶν εἰπών Τιμόθεον καί Ἔραστον αὐτός ἐπέσχεν χρόνον ὀλίγον εἰς ἐν τήν τῇ Ἀσίαν Ἀσίᾳ ἐγένετο Δέ κατά τόν καιρόν ἐκεῖνον τάραχος οὐχ ὀλίγος περί τῆς ὁδοῦ Δημήτριος Γάρ τὶς ἦν ὀνόματι ἀργυροκόπος ποιῶν ναούς ναόν ἀργυροῦς ἀργυροῦν Ἀρτέμιδος ὅς παρείχετο παρεῖχε τοῖς τεχνίταις ἐργασίαν οὐκ ὀλίγην ἐργασίαν οὗτος οὕς συναθροίσας καί τούς τούς περί τά τοιαῦτα τοιαύτας ἐργάτας τεχνίταις εἶπεν ἔφη πρός αὐτούς Ἄνδρες συντεχνῖται ἐπίστασθε ὅτι ἐκ ταύτης τῆς ἐργασίας ἡ εὐπορία ἡμῶν ἡμῖν ἐστίν Καί θεωρεῖτε ἀκούεται καί ἀκούετε θεωρεῖται ὅτι οὒ μόνον ἕως Ἐφέσιου Ἐφέσου ἀλλά καί σχεδόν πάσης τῆς Ἀσίας ὁ Παῦλος οὗτος τὶς τότε πείσας πεῖσαν μετέστησεν ἱκανόν ὄχλον λέγων ὅτι οὗτοι οὐκ εἰσίν θεοί οἱ διά χειρῶν γινόμενοι γενόμενοι οὒ μόνον Δέ τοῦτο ἡμῖν κινδυνεύει κινδυνεύσει ἡμῖν τό μέρος κινδυνεύει ἡμῖν εἰς ἀπελεγμόν ἐλθεῖν ἀλλά καί τό τῆς μεγάλης θεᾶς ἱερόν Ἀρτέμιδος ἱερόν εἰς οὐθέν λογισθῆναι λογισθήσεται μέλλειν μέλλει ἀλλά δέ τέ καί καθαιρεῖσθαι μέλλει τῆς τήν μεγαλειότητος μεγαλειότητα αὐτῆς ἥν ἡ ὅλη ἡ Ἀσία καί ἡ οἰκουμένη σέβεται ταῦτα ἀκούσαντες Δέ ἀκούσαντες καί γενόμενοι πλήρεις θυμοῦ δραμόντες εἰς τό ἄμφοδον ἔκραζον λέγοντες Μεγάλη ἡ Ἄρτεμις Ἐφεσίων Καί ἐπλήσθη συνεχύθη ὅλη ἡ πόλις ὅλη τῆς συγχύσεως αἰσχύνης ὥρμησαν δέ τέ ὁμοθυμαδόν εἰς τό θέατρον καί συναρπάσαντες Γάϊον καί Ἀρίσταρχον Μακεδόνας Μακεδόνες συνεκδήμους τοῦ Παύλου βουλομένου Παύλου τοῦ Δέ τοῦ Παύλου βουλομένου εἰσελθεῖν εἰς τόν δῆμον οὐκ εἴων αὐτόν οἱ μαθηταί ἐκώλυον τινές Δέ καί τῶν Ἀσιαρχῶν ὑπάρχοντες ὄντες αὐτῷ φιλοῖ πέμψαντες πρός αὐτόν παρεκάλουν μή δοῦναι αὐτόν ἑαυτόν εἰς τό θέατρον ἄλλοι μέν Οὖν ἄλλο τὶ ἔκραζον ἦν ἡ γάρ ἡ ἐκκλησία ἦν συγκεχυμένη καί οἱ πλεῖστοι πλείους οὐκ ᾔδεισαν τίνος ἕνεκα συνεληλύθεισαν ἐκ Δέ τοῦ ὄχλου κατεβίβασαν συνεβίβασαν προεβίβασαν Ἀλέξανδρον προβαλόντων προβαλλόντων αὐτόν τῶν Ἰουδαίων ὁ Δέ οὖν Ἀλέξανδρος κατασείσας τήν τῇ χεῖρα χειρί ἦλθεν ἤθελεν ἀπολογεῖσθαι τῷ δήμῳ ἐπιγνόντες ἐπιγνόντων Δέ ὅτι Ἰουδαῖος ἐστίν φωνή ἐγένετο μία ἐκ πάντων ὡσεί ὡς ἐπί ὥρας δύο κραζόντων κράζοντες Μεγάλη ἡ Ἄρτεμις Ἐφεσίων Μεγάλη ἡ Ἄρτεμις Ἐφεσίων κατασείσας καταστείλας Δέ ὁ γραμματεύς τόν ὄχλον ὁ γραμματεύς φησίν Ἄνδρες ἀδελφοί Ἐφέσιοι τίς γάρ ἐστίν ὁ ἄνθρωπος ἀνθρώπων ὅς οὒ γινώσκει τήν ἡμετέραν Ἐφεσίων πόλιν νεωκόρον οὖσαν εἶναι καί τῆς μεγάλης θεᾶς Ἀρτέμιδος καί τοῦ διοπετοῦς ἀναντιρρήτων Οὖν τούτων ὄντων τούτων δέον ἐστίν ὑμᾶς κατεσταλμένους ὑπάρχειν καί μηδέν προπετές πράσσειν ἠγάγετε Γάρ τούς ἄνδρας τούτους ἐνθάδε μήτε οὔτε ἱεροσύλους μήτε οὔτε βλασφημοῦντας τήν θεόν θεάν ἡμῶν ὑμῶν Εἰ μέν οὖν Δημήτριος Δημήτριοις οὗτος καί οἱ καί σύν αὐτῷ τεχνῖται ἔχουσιν πρός αὐτούς τινά λόγον ἔχουσιν ἀγοραῖοι ἄγονται καί ἀνθύπατοι εἰσίν ἐγκαλείτωσαν ἀλλήλοις εἰ Δέ τὶ τὶ τὶ περαιτέρω περί ἑτέρων ἐπιζητεῖτε ἐπιζητεῖται ἐν τῇ τῷ ἐννόμῳ νόμῳ ἐκκλησίᾳ ἐπιλυθήσεται καί Γάρ κινδυνεύομεν σήμερον ἐγκαλεῖσθαι στάσεως περί τῆς σήμερον μηδενός αἰτίου ὄντος ὑπάρχοντος περί οὗ οὒ δυνησόμεθα δοῦναι ἀποδοῦναι λόγον περί τῆς συντροφῆς συστροφῆς ταύτης Καί ταῦτα εἰπών ἀπέλυσεν τήν ἐκκλησίαν μετά Δέ τό παύσασθαι τόν θόρυβον μεταπεμψάμενος προσκαλεσάμενος ὁ Παῦλος τούς μαθητάς καί πολλά παρακελεύσας παρακαλέσας καί ἀσπασάμενος ἀποσπασάμενος ἐξῆλθεν πορευθῆναι πορεύεσθαι εἰς τήν Μακεδονίαν διελθών Δέ παντᾶ τά μέρη ἐκείνα ἐκείνῃ καί χρησάμενος παρακαλέσας αὐτούς λόγῳ πολλῷ ἦλθεν εἰς τήν Ἑλλάδα ποιήσας Δέ Τέ μῆνας τρεῖς καί γενομένης γενηθείς αὐτῷ ἐπιβουλῆς αὐτῷ ὑπό τῶν Ἰουδαίων ἠθέλησεν μέλλοντι ἀνάγεσθαι ἀναχθῆναι εἰς τήν Συρίαν εἶπεν δέ τό Πνεῦμα αὐτῷ ἐγένετο γνώμη γνώμης τοῦ ὑποστρέφειν διά τῆς Μακεδονίας συνείπετο μέλλοντος Δέ Οὖν ἐξιέναι αὐτῷ αὐτοῦ μέχρι ἄχρι τῆς Ἀσίας Σώπατρος Πύρρου Βεροιαῖος Θεσσαλονικέων Δέ Ἀρίσταρχος καί Σεκοῦνδος καί Γάϊος ὁ Δερβαῖος καί Τιμόθεος Ἐφέσιοι Ἀσιανοί Δέ Εὔτυχος Τυχικός καί Τρόφιμος οὗτοι Δέ προσελθόντες προελθόντες ἔμενον αὐτόν ἡμάς ἐν Τρῳάδι ἡμεῖς Δέ ἐξεπλεύσαμεν μετά τάς ἡμέρας τῶν Ἀζύμων ἀπό Φιλίππων καί ἤλθομεν πρός αὐτούς εἰς τήν Τρῳάδα ἄχρι ἀπό ἡμερῶν πέντε πεμπταῖοι ἐν ᾗ καί ὅπου οὗ διετρίψαμεν ἡμέρας ἑπτά ἐν Τέ Δέ τῇ μιᾷ πρώτῃ τῶν σαββάτων συνηγμένων ἡμῶν τῶν μαθητῶν τοῦ κλάσαι ἄρτον ὁ Παῦλος διελέγετο αὐτοῖς μέλλων ἐξιέναι τῇ ἐπαύριον παρέτεινεν τέ τόν λόγον μέχρι μεσονυκτίου ἦσαν Δέ ὑπολαμπάδες λαμπάδες ἱκαναί ἐν τῷ ὑπερῴῳ οὗ ἦμεν ἦσαν συνηγμένοι καθεζόμενος καθήμενος Δέ τὶς νεανίας ὀνόματι Εὔτυχος ἐπί τῆς τῇ θυρίδος θυρίδι κατεχόμενος καταφερόμενος ὕπνῳ βάρει βαθεῖ διαλεγομένου τοῦ Παύλου ἐπί πλεῖον κατενεχθείς ὑπό ἀπό τοῦ ὕπνου ἔπεσεν ἀπό τοῦ τριστέγου κάτω καί ὅς ἤρθη νεκρός καταβάς Δέ ὁ Παῦλος ἐπέπεσεν ἔπεσεν ἐπʼ αὐτῷ καί συμπεριλαβών συμπεριβαλών αὐτοῦ καί εἶπεν Μή θορυβεῖσθε ἡ γάρ ψυχή αὐτοῦ ἐν αὐτῷ ἐστίν ἀναβάς Δέ καί κλάσας τόν ἄρτον καί γευσάμενος ἐφʼ ἱκανόν δέ τέ ὁμιλήσας ἄχρι αὐγῆς αὐτῆς οὕτως ἐξῆλθεν ἀσπαζομένων ἤγαγον Δέ αὐτῶν ἤγαγεν τόν νεανίσκον παῖδα ζῶντα καί παρεκλήθησαν οὒ μετρίως ἡμεῖς Δέ προελθόντες προσελθόντες κατελθόντες ἐπί εἰς τό πλοῖον ἀνήχθημεν ἐπί εἰς τήν Ἆσσον ἐκεῖθεν μέλλοντες ἀναλαμβάνειν τόν Παῦλον οὕτως γάρ ἦν διατεταγμένος διατεταγμένον ἐντεταγμένος ἦν ὡς μέλλων αὐτός πεζεύειν ὡς Δέ συνέβαλλεν συνέβαλεν συνέβαλλον ἡμῖν ἐπί εἰς τήν Ἆσσον ἀναλαβόντες αὐτόν ἤλθομεν εἰς Μιτυλήνην Κἀκεῖθεν ἀποπλεύσαντες τῇ ἐπιούσῃ κατηντήσαμεν ἄντικρυς Χίου τῇ δέ ἑσπέρα ἑτέρᾳ παρελάβομεν παρεβάλομεν εἰς Σάμον καί μείναντες ἐν Τρωγυλλίῳ τῇ δέ ἐχομένῃ ἐρχομένη ἤλθομεν εἰς Μίλητον κεκρίκει ἔκρινεν Γάρ ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τήν Ἔφεσον ὅπως μή μήποτε γένηται γενηθῇ αὐτῷ χρονοτριβῆσαι κατάσχεσις τὶς ἐν τῇ Ἀσίᾳ ἔσπευδεν γάρ εἰ δυνατόν εἴη ἦν αὐτῷ εἰς τήν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς ἐν Ἱεροσόλυμα Ἰερουσαλήμ ἀπό Δέ τῆς Μιλήτου πέμψας εἰς Ἔφεσον μετεπέμψατο μετεκαλέσατο τούς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας ὡς Δέ παρεγένοντο πρός αὐτόν ὁμοῦ ὅμως ὄντων αὐτῶν εἶπεν πρός αὐτούς αὐτοῖς Ὑμεῖς ἐπίστασθε ἀδελφοί ἀπό πρώτης ἡμέρας ἐφʼ ἀφʼ ἧς ἐπέβην εἰς τήν Ἀσίαν ὡς τριετίαν ἥ καί πλεῖον ποταπῶς πῶς μεθʼ ὑμῶν ἦν τόν παντᾶ παντός χρόνον χρόνου ἐγενόμην δουλεύων τῷ Κυρίῳ μεθʼ ὑμῶν μετά πάσης ταπεινοφροσύνης καί πολλῶν δακρύων καί πειρασμῶν τῶν συμβάντων συμβαινόντων μοί ἐν ταῖς ἐπιβουλαῖς τῶν Ἰουδαίων ὡς οὐδέν ὑπεστειλάμην τῶν συμφερόντων ὑπεστειλάμην τοῦ μή ἀναγγεῖλαι ὑμῖν καί διδάξαι ὑμᾶς δημοσίᾳ καί κατʼ οἴκους καί δημοσίᾳ διαμαρτυρόμενος Ἰουδαίοις τέ καί Ἕλλησιν τήν εἰς τόν Θεόν μετάνοιαν καί πίστιν τήν εἰς διά τόν τοῦ Κύριον Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦν Ἰησοῦ Χριστόν Χριστοῦ Καί νῦν ἰδού ἐγώ δεδεμένος ἐγώ τῷ Πνεύματι πορεύομαι εἰς Ἰερουσαλήμ Ἱεροσόλυμα τά ἐν αὐτῇ συμβησόμενα συναντήσοντα συναντήσαντα μοί μή γινώσκων εἰδώς πλήν ὅτι τό Πνεῦμα τό Ἅγιον Πνεῦμα κατά πασᾶν πόλιν διαμαρτύρεται διεμαρτύρατο μοί λέγον λέγων ὅτι δεσμά μέ καί θλίψεις μέ μένουσιν μοί ἐν Ἱεροσολύμοις Ἀλλʼ οὐδενός οὐδενός λόγου λόγον ἔχω μοί οὐδέ ποιοῦμαι οὐδέ ἔχω τήν ψυχήν μού τιμίαν ἐμαυτῷ ἐμαυτοῦ ὡς τό τοῦ τελειῶσαι τελειώσω τόν δρόμον μού μετά χαρᾶς καί τήν διακονίαν τοῦ λόγου ἥν ὅν παρέλαβον ἔλαβον παρά τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ διαμαρτύρασθαι Ἰουδαίοις καί Ἕλλησιν τό εὐαγγέλιον τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ Καί νῦν ἰδού ἐγώ οἶδα ἐγώ ὅτι οὐκ οὐκέτι ὄψεσθε ὄψομαι τό πρόσωπον μού ὑμεῖς πάντες ἐν οἷς διῆλθον κηρύσσων τήν βασιλείαν τοῦ Ἰησοῦ Θεοῦ ἄχρι οὖν Διότι διό μαρτύρομαι ὑμῖν ἐν τῇ τῆς σήμερον ἡμέρᾳ ἡμέρας ὅτι καθαρός εἰμί ἐγώ ἀπό τοῦ αἵματος πάντων οὒ γάρ ὑπεστειλάμην τοῦ μή ἀναγγεῖλαι ὑμῖν πασᾶν τήν βουλήν τοῦ Θεοῦ ἡμῖν ὑμῖν Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς αὐτοῖς καί παντί τῷ ποιμνίῳ ἐν ᾧ ὑμᾶς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον Πνεῦμα ἔθετο ἐπισκόπους ποιμαίνειν τήν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ ἥν περιεποιήσατο ἑαυτῷ διά τοῦ ἰδίου αἵματος τοῦ ἰδίου ὅτι Ἐγώ γάρ οἶδα τοῦτο ὅτι εἰσελεύσονται μετά τήν ἄφεξιν ἄφιξιν μού λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μή φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου καί ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποστρέφειν ἀποσπᾶν τούς μαθητάς ὀπίσω ἑαυτῶν αὐτῶν Διό γρηγορεῖτε μνημονεύοντες ὅτι τριετίαν νύκτα δέ καί ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην μετά δακρύων νουθετῶν ἕνα ἕκαστον ὑμῶν Καί τά νῦν παρατίθεμαι ὑμᾶς ὑμῖν ἀδελφοί τῷ Κυρίῳ Θεῷ καί τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ τῷ δυναμένῳ οἰκοδομῆσαι ἐποικοδομῆσαι ὑμᾶς καί δοῦναι ὑμῖν τήν κληρονομίαν αὐτοῦ ἐν αὐτοῖς τοῖς ἡγιασμένοις τῶν πᾶσιν πάντων ἀργυρίου καί ἤ χρυσίου ἤ ἱματισμοῦ οὐδενός ὑμῶν Ἐπεθύμησα αὐτοί Δέ γινώσκετε οἴδατε ὅτι ταῖς τάς χρείαις χρείας μού πᾶσιν καί τοῖς οὖσιν μετʼ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες μού αὗται καί παντᾶ Πᾶσι ὑπέδειξα ὑμῖν ὅτι οὕτως κοπιῶντας δεῖ ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ἀσθενούντων ἀντιλαμβάνεσθε μνημονεύειν τέ τῶν λόγων τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ὅτι οὗτος αὐτός εἶπεν Μακάριον Μακάριος ἐστίν διδόναι μᾶλλον διδόναι ἤ λαμβάνειν Καί ταῦτα εἰπών θείς τά γόνατα αὐτοῦ σύν πᾶσιν αὐτοῖς προσηύξατο ἱκανός Τέ Δέ ἐγένετο κλαυθμός ἐγένετο πάντων καί ἐπιπεσόντες ἐπί τόν τράχηλον τοῦ Παύλου κατεφίλουν αὐτόν ὀδυνώμενοι μάλιστα ἐπί τῷ λόγῳ ὀδυνώμενοι ᾧ εἰρήκει ὅτι εἶπεν οὐκέτι μέλλουσιν μέλλει σοί τό πρόσωπον αὐτοῦ θεωρεῖν προέπεμπον Δέ αὐτόν ἐπί εἰς τό πλοῖον ὡς Καί Δέ ἐγένετο ἐπιβάντες ἡμάς ἀναχθῆναι ἀνήχθημεν ἀναχθέντας ἡμάς ἀποσπασθέντας ἀποσπασθέντες ἀποσπασθέντων δέ ἡμῶν ἀπʼ αὐτῶν εὐθυδρομήσαντες ἥκομεν ἤλθομεν εἰς τήν Κῶ τῇ δέ ἐπιούσῃ ἑξῆς εἰς τήν Ῥόδον κἀκεῖθεν εἰς Πάταρα καί Μύρα Καί εὑρόντες πλοῖον διαπερῶν εἰς Φοινίκην ἐπιβάντες ἀνήχθημεν ἀναφάναντες ἀναφανέντες Δέ τήν Κύπρον καί καταλιπόντες καταλείποντες αὐτήν εὐώνυμον ἐπλέομεν εἰς Συρίαν καί κατήλθομεν κατήχθημεν εἰς Τύρον ἐκεῖσε γάρ ἦν τό πλοῖον ἦν ἀποφορτιζόμενον τόν γόμον καί ἀνευρόντες Δέ τούς μαθητάς ἐπεμείναμεν αὐτοῖς αὐτοῦ ἡμέρας ἑπτά οἵτινες τῷ Παύλῳ ἔλεγον διά τοῦ Πνεύματος ἔλεγαν μή ἐπιβαίνειν ἀναβαίνειν εἰς Ἰερουσαλήμ Ἱεροσόλυμα ὅτε Δέ ἐγένετο ἡμάς ἐξαρτίσαι ἡμάς τάς ἡμέρας ἐξελθόντες ἐπορευόμεθα προπεμπόντων ἡμάς πάντων σύν γυναιξί καί τέκνοις ἕως ἔξω τῆς πόλεως καί θέντες τά γόνατα προσευξάμενοι ἐπί τόν αἰγιαλόν προσηυξάμεθα προσευξάμενοι καί ἀσπασάμενοι ἀπησπασάμεθα ἀπεσπασάμεθα ἀλλήλους καί ἐνέβημεν ἀνέβημεν ἐπέβημεν εἰς τό πλοῖον ἐκεῖνοι δέ ὑπέστρεψαν εἰς τά ἰδία ἡμεῖς Δέ τόν πλοῦν διανύσαντες ἀπό Τύρου κατέβημεν κατηντήσαμεν εἰς Πτολεμαΐδα καί ἀσπασάμενοι τούς ἀδελφούς ἐπεμείναμεν ἐμείναμεν ἡμέραν μίαν πάρʼ αὐτοῖς τῇ Δέ ἐπαύριον ἐξελθόντες οἱ περί τόν Παῦλον ἦλθον ἤλθομεν εἰς Καισάρειαν καί εἰσελθόντες εἰς τόν οἶκον Φιλίππου τοῦ εὐαγγελιστοῦ τοῦ ὄντος ἐκ τῶν ἑπτά ἐμείναμεν πάρʼ αὐτῷ τούτῳ Δέ ἦσαν παρθένοι θυγατέρες παρθένοι τέσσαρες παρθένοι προφητεύουσαι ἐπιμενόντων Δέ αὐτῶν ἡμῶν ἡμέρας πλείους κατῆλθεν τὶς ἀπό τῆς Ἰουδαίας προφήτης ὀνόματι Ἅγαβος καί ἐλθών ἀνελθών δέ πρός ἡμάς καί ἄρας τήν ζώνην τοῦ Παύλου δήσας τέ αὐτοῦ ἑαυτοῦ τούς τάς πόδας χεῖρας καί τάς τούς χεῖρας πόδας εἶπεν τάδε λέγει Τό Πνεῦμα τό Ἅγιον Τόν ἄνδρα οὗ ἐστίν ἡ ζώνη αὕτη οὕτως δήσουσιν εἰς ἐν Ἰερουσαλήμ οἱ Ἰουδαῖοι καί παραδώσουσιν παραδῷ σοῦ εἰς τάς χεῖρας ἐθνῶν ὡς Δέ ἠκούσαμεν ταῦτα παρεκαλοῦμεν παρακαλοῦμεν ἡμεῖς τέ καί οἱ ἐντόπιοι τόν Παῦλον τοῦ μή ἐπιβαίνειν ἀναβαίνειν αὐτόν εἰς Ἰερουσαλήμ Τότε ἀπεκρίθη εἶπεν τέ δέ πρός ἡμάς ὁ Παῦλος καί εἶπεν Τί ποιεῖτε κλαίοντες καί θορυβοῦντες συνθρύπτοντες μού τήν καρδίαν ἐγώ Γάρ οὒ μόνον δεθῆναι βούλομαι ἀλλά καί ἀποθανεῖν ἐν εἰς Ἰερουσαλήμ ἑτοίμως ἔχω εἰς Ἰερουσαλήμ ὑπέρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ μή πειθομένου Δέ αὐτοῦ ἡσυχάσαμεν οἱ εἰπόντες πρός ἀλλήλους τοῦ Κυρίου Τό θέλημα τοῦ Θεοῦ Κυρίου γινέσθω γενέσθω μετά Δέ τινάς τάς ἡμέρας ταύτας ἐπισκευασάμενοι ἐπισκευασάμενον παρασκευασάμενοι ἀποσκευασάμενοι ἀποταξάμενοι ἀνεβαίνομεν ἀναβαίνομεν εἰς Ἰερουσαλήμ Ἱεροσόλυμα συνῆλθον Δέ καί τῶν μαθητῶν ἀπό ἐκ Καισαρείας σύν ἡμῖν ἄγοντες πάρʼ ᾧ ξενισθῶμεν Ἰάσονί Μνάσωνι τινί Κυπρίῳ ἀρχαίῳ μαθητῇ γενομένων Δέ ἡμῶν εἰς Ἱεροσόλυμα ἀσμένως ἀπεδέξαντο ἐδέξαντο ἡμάς οἱ ἀδελφοί τῇ ἦσαν Τέ δέ πάρʼ αὐτῷ ἐπιούσῃ εἰσῄει ὁ Παῦλος σύν ἡμῖν πρός Ἰάκωβον πάντες τέ παρεγένοντο οἱ πρεσβύτεροι συνηγμένοι Καί οὕς ἀσπασάμενος ἀσπάμενος αὐτούς αὐτοῦ ἐξηγεῖτο διηγεῖτο καθʼ ἕν ἕνα ἕκαστον ἕκαστον αὐτῶν ὧν ὡς ἐποίησεν ὁ Θεός ἐν τοῖς ἔθνεσιν διά τῆς διακονίας αὐτοῦ οἱ Δέ ἀκούσαντες ἐδόξαζον ἐδόξασαν τόν Θεόν Κύριον εἰπόντες εἶπον τέ αὐτῷ Θεωρεῖς ἀδελφέ πόσαι μυριάδες εἰσίν ἐν τοῖς τῇ Ἰουδαίοις Ἰουδαίᾳ Ἰουδαίων τῶν πεπιστευκότων καί πάντες οὗτοι ζηλωταί τοῦ νόμου ὑπάρχουσιν κατηχήθησαν Δέ περί σοῦ ὅτι ἀποστασίαν διδάσκεις ἀπό Μωϋσέως τούς κατά τά ἔθνη εἰσίν πάντας Ἰουδαίους Ἰουδαίοις λέγων λέγω μή περιτέμνειν αὐτούς τά τέκνα μηδέ μήτε ἐν τοῖς ἔθεσιν ἔθνεσιν αὐτοῦ περιπατεῖν τί Οὖν ἐστίν Πάντως δεῖ πλῆθος συνελθεῖν πλῆθος ἀκούσονται γάρ ὅτι ἐλήλυθας τοῦτο Οὖν ποίησον ὅ σοί λέγομεν εἰσίν ἡμῖν Ἄνδρες Τέσσαρες εὐχήν ἔχοντες ἀφʼ ἐφʼ ἑαυτῶν τούτους Παραλαβών ἁγνίσθητι σύν αὐτοῖς αὐτούς καί δαπάνησον ἐπʼ εἰς αὐτοῖς αὐτούς ἵνα ξυρήσονται ξυρήσωνται ξυρῶνται τήν κεφαλήν καί γνώσονται γνῶσιν πάντες ὅτι περί ὧν κατήχηνται περί οὗ σοῦ οὐδέν ἐστίν ἀλλά καί ὅτι πορεύου στοιχεῖς καί αὐτός φυλάσσων τόν νόμον φυλάσσων περί Δέ τῶν πεπιστευκότων ἐθνῶν οὐδέν ἔχουσι λέγειν πρός σέ ἡμεῖς γάρ ἀπεστείλαμεν ἐπεστείλαμεν ἐπεκρίναμεν κρίναντες κρίνοντες μηδέν τοιοῦτον τοιοῦτο τηρεῖν αὐτούς εἰ μή φυλάσσεσθαι αὐτούς τό τέ εἰδωλόθυτον καί τό αἷμα καί πνικτόν καί πορνείαν Τότε ὁ Παῦλος παραλαβών τούς ἄνδρας τῇ ἐπιούσῃ ἐχομένῃ ἡμέρᾳ σύν αὐτοῖς ἁγνισθείς εἰσῆλθεν εἰσῄει εἰς τό ἱερόν διαγγέλλων τήν ἐκπλήρωσιν τῶν ἡμερῶν τοῦ ἁγνισμοῦ ὅπως ἕως οὗ προσηνέχθη ὑπέρ ἑνός ἑκάστου αὐτῶν ἡ προσφορά ὡς συντελουμένης Δέ ἔμελλον αἱ τῆς ἑπτά ἑβδόμης ἡμέραι ἡμέρας συντελεῖσθαι οἱ δέ ἅ ἀπό τῆς Ἀσίας Ἰουδαῖοι ἐληλυθότες θεασάμενοι αὐτόν ἐν τῷ ἱερῷ οἱ ἀπό τῆς Ἀσίας Ἰουδαῖοι συνέχεον συνέχεαν παντᾶ τόν ὄχλον καί ἐπέβαλον ἐπιβάλλουσιν τάς χεῖρας ἐπʼ αὐτόν τάς χεῖρας κράζοντες Ἄνδρες Ἰσραηλῖται βοηθεῖτε Οὗτος ἐστίν ὁ ἄνθρωπος ὁ κατά τοῦ λαοῦ καί τοῦ νόμου καί τοῦ τόπου τοῦ ἁγίου τούτου τούτους πάντας πανταχῇ πανταχοῦ διδάσκων ἔτι τέ καί Ἕλληνας εἰσήγαγεν εἰσῆγεν εἰς τό ἱερόν καί ἐκοινώνησεν κεκοίνωκεν τόν ἅγιον τόπον τοῦτον ἦσαν Γάρ ἑωρακότες προεωρακότες Τρόφιμον τόν Ἐφέσιον ἐν τῇ πόλει σύν αὐτῷ ὅν ἐνόμιζον ἐνομίσαμεν ὅτι εἰς τό ἱερόν εἰσήγαγεν ὁ Παῦλος ἐκινήθη Τέ ἡ πόλις ὅλη καί ἐγένετο συνδρομή τοῦ λαοῦ καί ἐπιλαβόμενοι τοῦ Παύλου εἷλκον αὐτόν ἔξω τοῦ ἱεροῦ καί εὐθέως ἐκλείσθησαν ἐκλείσθη εὐθέως αἱ θύραι καί ζητούντων τέ Δέ αὐτόν ἀποκτεῖναι ἀνέβη φάσις τῷ χιλιάρχῳ τῆς σπείρης ὅτι ὅλη συγχύννεται συγκέχυται Ἰερουσαλήμ ὅς ἐξαυτῆς λαβών παραλαβών στρατιώτας καί ἑκατοντάρχας κατέδραμεν ἐπʼ αὐτούς οἱ δέ ἰδόντες τόν χιλίαρχον καί τούς τοῦ στρατιώτας ἐπαύσαντο τύπτοντες τόν Παῦλον Τότε ἐγγίσας δέ ὁ χιλίαρχος ἐπελάβετο αὐτοῦ καί ἐκέλευσε δεθῆναι ἁλύσεσι δυσί καί ἐπυνθάνετο τίς ἄν εἴη καί τί τίς ἐστίν πεποιηκώς ἄλλοι Δέ ἀλλά ἄλλο τὶ ἐπεφώνουν ἐβόων ἐν τῷ ὄχλῳ καί μή δυνάμενος δυναμένου Δέ αὐτοῦ γνῶναι τό ἀσφαλές διά τόν θόρυβον ἐκέλευσεν ἄγεσθαι αὐτόν εἰς τήν παρεμβολήν ὅτε Δέ ἐγένετο εἰς ἐπί τούς ἀναβαθμούς συνέβη τόν Παῦλον βαστάζεσθαι αὐτόν ὑπό τῶν στρατιωτῶν διά τήν βίαν τοῦ λαοῦ ὄχλου ἠκολούθει Γάρ τό πλῆθος τοῦ λαοῦ κρᾶζον κράζοντες ἀναιρεῖσθαι Αἶρε Αὐτόν μέλλων Τέ εἰσάγεσθαι εἰς τήν παρεμβολήν ὁ Παῦλος λέγει τῷ χιλιάρχῳ ἀποκριθείς εἶπεν Εἰ ἔξεστιν μοί λαλῆσαι εἰπεῖν τὶ πρός σέ ὁ Δέ ἔφη Ἑλληνιστί Γινώσκεις οὐκ Ἄρα σύ εἶ ὁ Αἰγύπτιος ὁ πρό τούτων τῶν ἡμερῶν ἀναστατώσας καί ἐξαγαγών εἰς τήν ἐρῆμον τούς τετρακισχιλίους ἄνδρας τῶν σικαρίων εἶπεν Δέ ὁ Παῦλος ἐγώ ἄνθρωπος Μέν εἰμί Ἰουδαῖος ἐν Ταρσῷ Ταρσεύς δέ τῆς Κιλικίας γεγεννημένος οὐκ ἀσήμου πόλεως πολίτης δέομαι Δέ σοῦ συγχωρῆσαι ἐπίτρεψον μοί λόγον λαλῆσαι πρός τόν λαόν καί ἐπιτρέψαντος Δέ αὐτοῦ τοῦ χιλιάρχου ἑστώς ὁ Παῦλος ἑστώς ἐπί τῶν ἀναβαθμῶν καί σείσας κατέσεισε τῇ χειρί τῷ πρός λαῷ αὐτούς πολλῆς δέ τέ ἡσυχίας σιγῆς γενομένης σιγῆς προσεφώνει προσεφώνησεν τῇ ἰδίᾳ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ λέγων Ἄνδρες ἀδελφοί καί πατέρες ἀκούσατε μού τῆς πρός ὑμᾶς νυνί νῦν ἀπολογίας ἀκούσαντες Δέ ὅτι τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ προσεφώνει αὐτοῖς μᾶλλον παρέσχον ἡσυχίαν ἡσύχασαν Καί φησίν Ἐγώ μέν ἀνήρ εἰμί ἀνήρ Ἰουδαῖος ἀνήρ γεγεννημένος γεγενημένος ἐν Ταρσῷ τῆς Κιλικίας γεγεννημένος ἀνατεθραμμένος δέ ἐν τῇ πόλει ταύτῃ παρά τούς πόδας Γαμαλιήλ πεπαιδευμένος παιδευόμενος κατά ἀκρίβειαν τοῦ πατρῴου νόμου ζηλωτής ὑπάρχων τοῦ Θεοῦ καθώς πάντες ἐστέ ὑμεῖς ἐστέ πάντες σήμερον καί ὅς ταύτην τήν Ὁδόν ἐδίωξα μέχρι ἄχρι θανάτου δεσμεύων καί παραδιδούς εἰς φυλακάς φυλακήν ἄνδρας τέ καί γυναῖκας ὡς καί ὁ ἀρχιερεύς μάρτυρι μαρτυρεῖ ἐμαρτύρει μαρτυρήσει μοί καί ὅλον παν τό πρεσβυτέριον πάρʼ ὧν καί ἐπιστολάς δεξάμενος πρός παρά τούς τῶν ἀδελφούς ἀδελφῶν εἰς Δαμασκόν ἐπορευόμην ἄξων καί τούς ἐκεῖ ἐκεῖσε ὄντας δεδεμένους εἰς ἐν Ἰερουσαλήμ Ἰερουσαλήμ ἵνα τιμωρηθῶσιν Ἐγγίζοντι ἐγένετο Δέ μοί πορευομένῳ καί ἐγγίζοντι τῇ Δαμασκῷ περί μεσημβρίαν μεσημβριάς Δαμασκῷ ἐξαίφνης ἀπό ἐκ τοῦ οὐρανοῦ περιαστράψαι περιεστράψα μέ φῶς ἱκανόν περί ἐμέ καί ἔπεσα Τέ εἰς τό ἔδαφος καί ἤκουσα φωνῆς λεγούσης μοί Σαούλ Σαούλ τί μέ διώκεις ἐγώ Δέ ἀπεκρίθην καί εἶπα Τίς εἶ κύριε εἶπεν Δέ Τέ πρός ἐμέ Ἐγώ εἰμί εἶ Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὅν σύ διώκεις οἱ Δέ σύν ἐμοί ὄντες τό μέν φῶς ἐθεάσαντο ἐθεᾶτο καί ἔμφοβοι ἐγένοντο τήν δέ φωνήν οὐκ ἤκουσαν τοῦ λαλοῦντος μοί εἶπον Δέ Τί ποιήσω Κύριε ὁ Δέ Κύριος εἶπεν πρός μέ Ἀναστάς πορεύου εἰς Δαμασκόν κἀκεῖ σοί λαληθήσεται περί πάντων ὧν ἐντέτακταί τέτακται σοί ποιῆσαι ὡς Δέ οὐκ οὐδέν ἐνέβλεπον ἔβλεπον ἀπό τῆς δόξης τοῦ φωτός ἐκείνου χειραγωγούμενος ἀπό ὑπό τῶν συνόντων μοί ἦλθον εἰς Δαμασκόν Ἁνανίας Δέ τὶς ἀνήρ εὐλαβής εὐσεβής κατά τόν νόμον μαρτυρόμενος μαρτυρούμενος ὑπό πάντων τῶν κατοικούντων Ἰουδαίων ἐλθών πρός ἐμέ καί ἐπιστάς εἶπεν μοί Σαούλ ἀδελφέ ἀνάβλεψον Κἀγώ αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἔβλεψα ἀνέβλεψα εἰς αὐτόν ὁ Δέ εἶπεν Ὁ Θεός τῶν πατέρων ἡμῶν προεχειρίσατο προσεχειρίσατό σέ γνῶναι τό θέλημα αὐτοῦ καί ἰδεῖν τόν Δίκαιον καί ἀκοῦσαι φωνήν ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ Ὅτι ἔσῃ μάρτυς αὐτῷ πρός πάντας ἀνθρώπους ἔσῃ ὧν ἑώρακας καί ἤκουσας Καί νῦν τί μέλλεις Ἀναστάς βάπτισαι καί ἀπολοῦσαι τάς ἁμαρτίας σοῦ ἐπικαλεσάμενος τό ὄνομα τοῦ Κυρίου αὐτοῦ ἐγένετο Δέ μοί ὑποστρέψαντι εἰς Ἰερουσαλήμ καί προσευχομένου μού ἐν τῷ ἱερῷ γενέσθαι μέ ἐν ἐκστάσει καί ἰδεῖν εἶδον αὐτόν λέγοντα μοί Σπεῦσον καί ἔξελθε ἐν τάχει ἐξ Ἰερουσαλήμ διότι οὒ παραδέξονται σοῦ τήν μαρτυρίαν περί ἐμοῦ Κἀγώ εἶπον Κύριε αὐτοί ἐπίστανται ὅτι ἐγώ ἤμην φυλακίζων καί δέρων κατά τάς συναγωγάς τούς πιστεύοντας ἐπί σέ Καί ὅτε ἐξεχύννετο τό αἷμα Στεφάνου τοῦ μάρτυρος σοῦ καί αὐτός ἤμην ἑστώς ἐφεστώς καί συνευδοκῶν τῇ ἀναιρέσει αὐτοῦ καί φυλάσσων τά ἱμάτια τῶν ἀναιρούντων αὐτόν Καί εἶπεν πρός μέ Πορεύου ὅτι ἐγώ εἰς ἔθνη μακράν ἀποστελῶ ἐξαποστελῶ ἐξαποστέλλω σέ ἤκουον ἤκουσαν Δέ αὐτοῦ ἄχρι τούτου τοῦ λόγου καί ἐπῆραν τήν φωνήν αὐτῶν λέγοντες Αἶρε ἀπό τῆς γῆς τόν τοιοῦτον οὒ γάρ καθῆκεν καθῆκον αὐτόν ζῆν κραζόντων Κραυγαζόντων τέ δέ αὐτῶν καί ῥιπτούντων τά ἱμάτια καί κονιορτόν βαλλόντων εἰς τόν οὐρανόν ἀέρα ἐκέλευσεν αὐτόν ὁ χιλίαρχος εἰσάγεσθαι ἄγεσθαι αὐτόν εἰς τήν παρεμβολήν εἴπας μάστιξιν ἀνετάζεσθαι ἀνετάζειν αὐτόν ἵνα γνῷ ἐπιγνῷ διʼ ἥν αἰτίαν οὕτως ἐπεφώνουν κατεφώνουν περί αὐτοῦ αὐτῷ ὡς Δέ προσέτειναν προέτειναν προέτεινεν προέτεινον αὐτόν τοῖς ἱμᾶσιν εἶπεν πρός τόν ἑστῶτα ἑκατόνταρχον ὁ Παῦλος εἰ Ἔξεστιν ὑμῖν ἄνθρωπον Ῥωμαῖον καί ἀκατάκριτον ἐστίν ἔξεστιν ὑμῖν μαστίζειν τοῦτο ἀκούσας Δέ ὁ ἑκατοντάρχης ὅτι Ῥωμαῖον ἑαυτόν λέγει προσελθών ἀπήγγειλεν τῷ χιλιάρχῳ ἐπήγγειλεν ἀπήγγειλεν αὐτῷ λέγων Ὅρα Τί μέλλεις ποιεῖν ὁ Γάρ ἄνθρωπος οὗτος Ῥωμαῖος ἐστίν τότε προσελθών Δέ ὁ χιλίαρχος ἐπηρώτησεν εἶπεν αὐτῷ αὐτόν Λέγε μοί εἰ σύ Ῥωμαῖος εἶ ὁ Δέ ἔφη εἶπεν Ναί Εἰμί καί ἀπεκρίθη ἀποκριθείς δέ Τέ ὁ χιλίαρχος εἶπεν Ἐγώ οἶδα πόσου πολλοῦ κεφαλαίου τήν πολιτείαν ταύτην ἐκτησάμην ὁ Παῦλος Δέ Παῦλος ἔφη ἐγώ Δέ καί γεγέννημαι γεγένημαι εὐθέως Οὖν Τότε ἀπέστησαν ἀπʼ αὐτοῦ οἱ μέλλοντες αὐτόν ἀνετάζειν καί ὁ χιλίαρχος δέ ἐφοβήθη ἐπιγνούς ὅτι Ῥωμαῖος ἐστίν καί ὅτι ἦν αὐτόν ἦν δεδεκώς τῇ Δέ ἐπαύριον βουλόμενος γνῶναι τό ἀσφαλές τό τί κατηγορεῖται ὑπό παρά τῶν Ἰουδαίων ἔλυσεν αὐτόν ἀπό τῶν δεσμῶν καί ἐκέλευσεν συνελθεῖν ἐλθεῖν τούς ἀρχιερεῖς καί παν ὅλον τό Συνέδριον αὐτῶν καί καταγαγών τόν Παῦλον ἔστησεν εἰς αὐτούς ἀτενίσας Δέ ὁ Παῦλος τῷ Συνεδρίῳ ὁ Παῦλος εἶπεν Ἄνδρες ἀδελφοί ἐγώ πάσῃ συνειδήσει ἀγαθῇ πεπολίτευμαι τῷ Θεῷ ἄχρι ταύτης τῆς ἡμέρας ὁ Δέ ἀρχιερεύς Ἁνανίας ἐκέλευσεν ἐπέταξεν τοῖς παρεστῶσιν αὐτῷ τύπτειν αὐτοῦ τό στόμα Τότε ὁ Παῦλος εἶπεν πρός αὐτόν ὁ Παῦλος εἶπεν τύπτειν σέ μέλλει Ὁ Θεός τοῖχε κεκονιαμένε Καί σύ κάθῃ κρίνων μέ κατά τόν νόμον καί παρανομῶν κελεύεις μέ τύπτεσθαι οἱ Δέ παρεστῶτες εἶπαν τόν ἀρχιερέα τοῦ Θεοῦ Λοιδορεῖς ἔφη Τέ ὁ Παῦλος Οὐκ ᾔδειν ἀδελφοί ὅτι ἐστίν ἀρχιερεύς γέγραπται γάρ ὅτι Ἄρχοντα τοῦ λαοῦ σοῦ οὐκ ἐρεῖς κακῶς γνούς Δέ ὁ Παῦλος ὅτι τό ἕν μέρος ἐστίν Σαδδουκαίων τό δέ ἕτερον Φαρισαίων ἔκραξεν ἔκραζεν ἐν τῷ Συνεδρίῳ Ἄνδρες ἀδελφοί ἐγώ Φαρισαῖος εἰμί υἱός Φαρισαίου Φαρισαίων περί ἐλπίδος καί ἀναστάσεως νεκρῶν ἐγώ κρίνομαι τοῦτο Δέ αὐτοῦ εἰπόντος λαλήσαντος λαλοῦντος ἔπεσε ἐπέπεσε ἐγένετο στάσις τῶν Φαρισαίων Σαδδουκαίων καί τῶν Σαδδουκαίων Φαρισαίων καί ἐσχίσθη τό πλῆθος Σαδδουκαῖοι μέν Γάρ λέγουσιν μή εἶναι ἀνάστασιν μήτε μηδέ ἄγγελον μήτε πνεῦμα Φαρισαῖοι Δέ ὁμολογοῦσιν τά ἀμφοτέρα ἐγένετο Δέ κραυγή μεγάλη καί ἀναστάντες τινές ἐκ τῶν οἱ γραμματέων γραμματεῖς τοῦ μέρους τῶν Φαρισαίων διεμάχοντο πρός ἀλλήλους λέγοντες οὐδέν κακόν Εὑρίσκομεν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ εἰ δέ πνεῦμα ἐλάλησεν αὐτῷ ἤ ἄγγελος μή θεομαχῶμεν πολλῆς Δέ γινομένης γενομένης γινόμενος στάσεως γινομένης γενομένης φοβηθείς εὐλαβηθείς ὁ χιλίαρχος μή διασπασθῇ ὁ Παῦλος ἀπʼ ὑπʼ αὐτῶν ἐκέλευσεν τό στράτευμα καταβῆναι καταβάν καί ἁρπάσαι αὐτόν ἐκ μέσου αὐτῶν ἀπάγειν ἄγειν τέ εἰς τήν παρεμβολήν τῇ Δέ ἐπιούσῃ νυκτί ἐπιστάς αὐτῷ ὁ Κύριος εἶπεν Θάρσει Παῦλε ὡς γάρ διεμαρτύρω διεμαρτύρου τά περί ἐμοῦ εἰς Ἰερουσαλήμ οὕτω σέ δεῖ καί εἰς Ῥώμην μαρτυρῆσαι γενομένης Τέ Δέ ἡμέρας καίτοιγε βοήθειαν ποιήσαντες συστροφήν συστραφέντες τινές τῶν οἱ Ἰουδαίων Ἰουδαῖοι συστροφήν ἀνεθεμάτισαν ἑαυτούς λέγοντες μή μήτε φαγεῖν μήτε πιεῖν ἕως ἄν οὗ ἀνέλωσιν ἀποκτείνωσιν ἀποκτείνας τόν τήν Παῦλον ἦσαν Δέ πλείους τεσσεράκοντα οἱ ἀναθεματίσαντες ἑαυτούς ταύτην τήν συνωμοσίαν πεποιηκότες ποιησάμενοι οἵτινες προσελθόντες τοῖς ἀρχιερεῦσιν καί τοῖς πρεσβυτέροις εἶπαν Ἀναθέματι ἀνεθεματίσαμεν ἑαυτούς μηδενός γεύσασθαι τό σύνολον ἕως ὅτου οὗ ἀποκτείνωμεν τόν Παῦλον νῦν Οὖν παρακαλοῦμεν ὑμεῖς ὑμᾶς ποιήσατε ἡμῖν τοῦτο συναγαγόντες τό Συνέδριον ἐμφανίσατε τῷ χιλιάρχῳ σύν τῷ Συνεδρίῳ ὅπως αὔριον αὐτόν καταγάγῃ αὐτόν εἰς πρός ἡμάς ὑμᾶς ὡς μέλλοντας διαγινώσκειν ἀκριβέστερον γινώσκειν τά περί αὐτοῦ ἡμεῖς δέ πρό τοῦ ἐγγίσαι ὑμῖν αὐτόν ἑτοῖμοι ἐσμέν τοῦ ἀνελεῖν αὐτόν ἐάν δέῃ καί ἀποθανεῖν ἀκούσας Δέ ὁ υἱός τῆς ἀδελφῆς Παύλου τήν τό ἐνέδραν ἔνεδρον παραγενόμενος καί εἰσελθών εἰς τήν συναγωγήν παρεμβολήν ἀπήγγειλεν τῷ Παύλῳ προσκαλεσάμενος Δέ ὁ Παῦλος ἕνα τῶν ἑκατονταρχῶν εἶπεν ἔφη τόν νεανίαν τοῦτον Ἀπάγαγε ἄπαγε πρός τόν χιλίαρχον ἔχει γάρ τὶ ἀπαγγεῖλαι τὶ αὐτῷ ὁ μέν Οὖν παραλαβών αὐτόν ἤγαγεν πρός τόν χιλίαρχον καί φησίν Ὁ δέσμιος Παῦλος προσκαλεσάμενος μέ ἠρώτησεν τοῦτον τόν νεανίσκον νεανίαν ἀγαγεῖν πρός σέ ἔχοντα τὶ λαλῆσαι σοί ἐπιλαβόμενος ἐπιλαβομένου Δέ τῆς χειρός αὐτοῦ ὁ χιλίαρχος καί ἀναχωρήσας ἐπυνθάνετο κατʼ ἰδίαν ἐπυνθάνετο Τί ἐστίν ὅ ἔχεις ἀπαγγεῖλαι μοί εἶπεν Δέ ὅτι Οἱ Ἰουδαῖοι συνέθεντο τοῦ ἐρωτῆσαι σέ ὅπως αὔριον τόν Παῦλον καταγάγῃς εἰς τό Συνέδριον καταγάγῃς τόν Παῦλον ὡς μέλλοντα μέλλων μέλλον μέλλοντες τὶ ἀκριβέστερον πυνθάνεσθαι περί αὐτοῦ σύ Οὖν μή πεισθῇς αὐτοῖς ἐνεδρεύουσιν γάρ αὐτόν ἐξ αὐτῶν ἄνδρες πλείους τεσσεράκοντα οἵτινες ἀνεθεμάτισαν ἑαυτούς μήτε φαγεῖν μήτε πιεῖν ἕως οὗ ἀνέλωσιν αὐτόν καί νῦν ἑτοῖμοι εἰσίν ἑτοῖμοι προσδεχόμενοι τήν ἀπό σοῦ ἐπαγγελίαν ὁ μέν Οὖν χιλίαρχος ἀπέλυσε τόν νεανίσκον νεανίαν παραγγείλας μηδενί Ἐκλαλῆσαι ὅτι ταῦτα ἐνεφάνισας πρός ἐμέ Καί προσκαλεσάμενος δύο τινάς δύο τῶν ἑκατονταρχῶν εἶπεν Ἑτοιμάσατε στρατιώτας διακοσίους ὅπως πορευθῶσιν ἕως Καισαρείας καί ἱππεῖς ἑβδομήκοντα καί δεξιολάβους διακοσίους ἀπό τρίτης ὥρας τῆς νυκτός κτήνη Τέ παραστῆσαι ἵνα ἐπιβιβάσαντες τόν Παῦλον διασώσωσι πρός Φήλικα τόν ἡγεμόνα ἐφοβήθη γάρ μήποτε ἐξαρπάσαντες αὐτόν οἱ Ἰουδαῖοι ἀποκτείνωσιν καί αὐτός μεταξύ ἔγκλημα ἔχῃ ὡς εἰληφώς ἀργύρια γράψας δέ αὐτοῖς ἐπιστολήν ἔχουσαν περιέχουσαν τόν τύπον τοῦτον ἐν ᾗ ἐγέγραπτο Κλαύδιος Λυσίας Φήλικι τῷ κρατίστῳ ἡγεμόνι Φήλικι χαίρειν Τόν ἄνδρα τοῦτον ὑπό τῶν Ἰουδαίων συλλημφθέντα ὑπό τῶν Ἰουδαίων καί μέλλοντα ἀναιρεῖσθαι ὑπʼ αὐτῶν ἐπιστάς σύν τῷ στρατεύματι ἐξειλάμην ἐρρυσάμην αὐτόν κράζοντα καί λέγοντα μαθών ὅτι εἶναι Ῥωμαῖον Ῥωμαῖος ἐστίν βουλόμενος Τέ Δέ ἐπιγνῶναι γνῶναι τήν αἰτίαν διʼ ἥν ἐκάλουν ἐνεκάλουν αὐτῷ κατήγαγον αὐτόν εἰς τό Συνέδριον αὐτῶν οὐδέν πλεῖον Ὅν εὗρον ἐγκαλούμενον περί ζητημάτων τοῦ νόμου αὐτῶν μηδέν δέ ἄξιον θανάτου ἤ δεσμῶν ἔγκλημα ἔχοντα ἔγκλημα μηνυθείσης Δέ μοί ἐπιβουλῆς εἰς τόν ἄνδρα μέλλειν ἔσεσθαι ὑπό τῶν Ἰουδαίων ἐξαυτῆς ἐξ αὐτῶν ἔπεμψα πρός σέ παραγγείλας καί τοῖς κατηγόροις λέγειν τά πρός αὐτόν αὐτούς ἐπί σοῦ ἔρρωσο οἱ μέν Οὖν στρατιῶται κατά τό διατεταγμένον αὐτοῖς ἀναλαβόντες τόν Παῦλον ἤγαγον διά τῆς νυκτός εἰς τήν Ἀντιπατρίδα τῇ Δέ ἐπαύριον ἐάσαντες τούς ἱππεῖς ἀπέρχεσθαι πορεύεσθαι σύν αὐτῷ ἐπέστρεψαν ὑπέστρεψαν εἰς τήν παρεμβολήν οἵτινες εἰσελθόντες εἰς τήν Καισάρειαν καί ἀναδόντες τήν ἐπιστολήν τῷ ἡγεμόνι παρέστησαν καί τόν Παῦλον αὐτῷ ἀναγνούς Δέ ὁ ἡγεμών καί ἐπερωτήσας ἐπερωτηθείς ἐκ ποίας ἐπαρχείας ἐστίν καί πυθόμενος ὅτι ἀπό Κιλικίας ἐστίν διά τί Ἀκούσομαι Διακούσομαι σοῦ ἔφη Ὅταν καί οἱ κατήγοροι σοῦ παραγένωνται ἐκέλευσεν κελεύσαντος κελεύσας τέ αὐτόν ἐν τῷ πραιτωρίῳ τοῦ τῷ Ἡρῴδου φυλάσσεσθαι αὐτόν μετά Δέ τινάς πέντε ἡμέρας κατέβη ὁ ἀρχιερεύς Ἁνανίας μετά τῶν πρεσβυτέρων τινῶν καί ῥήτορος Τερτύλλου τινός οἵτινες ἐνεφάνισαν τῷ ἡγεμόνι κατά τοῦ Παύλου κληθέντος Δέ αὐτοῦ ἤρξατο κατηγορεῖν ὁ Τέρτυλλος λέγων Πολλῆς εἰρήνης τυγχάνοντες διά σοῦ καί διορθωμάτων κατορθωμάτων γινομένων τῷ ἔθνει τούτῳ διά τῆς σῆς προνοίας πάντῃ τέ καί πανταχοῦ ἀποδεχόμεθα κράτιστε Φῆλιξ μετά πάσης εὐχαριστίας ἵνα Δέ μή ἐπί πλεῖον σέ κόπτω ἐγκόπτω παρακαλῶ ἀκοῦσαι σέ ἡμῶν συντόμως τῇ σῇ ἐπιεικείᾳ εὑρόντες Γάρ τόν ἄνδρα τοῦτον λοιπόν λοιμόν καί κινοῦντα στάσιν στάσεις πᾶσι τοῖς Ἰουδαίοις τοῖς κατά τήν οἰκουμένην πρωτοστάτην τέ τῆς τῶν Ναζωραίων αἱρέσεως ὅς καί τό ἱερόν ἐπείρασεν βεβηλῶσαι ὅν καί ἐκρατήσαμεν Καί κατά τόν ἡμέτερον νόμον ἠθελήσαμεν κρίνειν Παρελθών δέ Λυσίας ὁ χιλίαρχος μετά πολλῆς βίας ἐκ τῶν χειρῶν ἡμῶν ἀπήγαγε κελεύσας τούς κατηγόρους αὐτοῦ ἔρχεσθαι ἐπί σέ πάρʼ οὗ δυνήσῃ αὐτός ἀνακρίνας περί πάντων τούτων ἐπιγνῶναι ὧν ἡμεῖς κατηγοροῦμεν αὐτοῦ συνέθεντο συνεπέθεντο Δέ καί οἱ Ἰουδαῖοι φάσκοντες ταῦτα οὕτως ἔχειν ἀπεκρίθη Τέ Δέ ὁ Παῦλος νεύσαντος αὐτῷ τοῦ ἡγεμόνος λέγειν ἐκ πολλῶν ἐτῶν ὄντα σέ κριτήν τῷ ἔθνει τούτῳ Ἐπιστάμενος εὐθύμως εὐθυμότερον τά περί ἐμαυτοῦ ἀπολογοῦμαι δυναμένου Σοῦ ἐπιγνῶναι γνῶναι ὅτι οὒ πλείους εἰσίν μοί ἡμέραι ἤ δώδεκα ἀφʼ ἧς ἀνέβην προσκυνήσων εἰς ἐν Ἰερουσαλήμ Ἰερουσαλήμ Καί οὔτε ἐν τῷ ἱερῷ εὗρον μέ πρός τινά διαλεγόμενον ἤ ἐπίστασιν ἐπισύστασιν ποιοῦντα ὄχλου οὔτε ἐν ταῖς συναγωγαῖς οὔτε κατά τήν πόλιν οὐδέ οὔτε παραστῆσαι μέ δύνανται σοί σοῦ περί ὧν νυνί νῦν κατηγοροῦσιν μού ὁμολογῶ Δέ τοῦτο σοί ὅτι κατά τήν Ὁδόν ἥν λέγουσιν αἵρεσιν οὕτως λατρεύω τῷ πατρῴῳ Θεῷ πιστεύων πᾶσι τοῖς κατά τόν νόμον καί τοῖς ἐν τοῖς προφήταις γεγραμμένοις ἐλπίδα ἔχων πρός εἰς τόν Θεόν ἥν καί αὐτοί οὗτοι προσδέχονται ἀνάστασιν μέλλειν ἔσεσθαι νεκρῶν δικαιῶν τέ καί ἀδικῶν Ἐν τούτῳ καί δέ αὐτός ἀσκῶ ἀπρόσκοπον συνείδησιν ἔχων ἔχειν πρός τόν Θεόν καί τούς ἀνθρώπους διά παντός διʼ ἐτῶν Δέ πλειόνων παρεγενόμην ἐλεημοσύνας ποιήσων εἰς τό ἔθνος μού παρεγενόμην καί προσφοράς ἐν αἷς οἷς εὗρον μέ ἡγνισμένον ἐν τῷ ἱερῷ οὒ μετά ὄχλου οὐδέ μετά θορύβου τινές Δέ τῶν ἀπό τῆς Ἀσίας Ἰουδαῖοι οὕς ἔδει δεῖ ἐπί σοῦ παρεῖναι καί κατηγορεῖν εἰ τὶ ἔχοιεν πρός ἐμέ Ἤ εἰ αὐτοί οὗτοι εἰπάτωσαν εἰ τί εὗρον ἐν ἐμοί ἀδίκημα στάντος μού ἐπί τοῦ Συνεδρίου ἤ περί μιᾶς ταύτης φωνῆς ἧς ἐκέκραξα ἔκραξα ἑστώς ἐν αὐτοῖς ἑστώς ὅτι περί ἀναστάσεως νεκρῶν Ἐγώ κρίνομαι σήμερον ἐφʼ ὑφʼ ὑμῶν ἀνεβάλετο ἀκούσας Δέ αὐτούς ταῦτα ὁ Φῆλιξ ἀνεβάλετο αὐτούς ἀκριβέστερον εἰδώς τά περί τῆς Ὁδοῦ εἴπας Ὅταν Λυσίας ὁ χιλίαρχος καταβῇ διαγνώσομαι τά καθʼ ὑμᾶς διαταξάμενος τέ τῷ χιλιάρχῃ ἑκατοντάρχῃ τηρεῖσθαι αὐτόν τόν Παῦλον ἔχειν τέ ἄνεσιν καί μηδένα κωλύειν τῶν ἰδίων αὐτοῦ ὑπηρετεῖν ἤ προσέρχεσθαι αὐτῷ μετά Δέ ἡμέρας τινάς ἡμέρας παραγενόμενος ὁ Φῆλιξ σύν Δρουσίλλῃ τῇ ἰδίᾳ γυναικί αὐτοῦ οὔσῃ Ἰουδαίᾳ καί μετεπέμψατο τόν Παῦλον καί ἤκουσεν αὐτοῦ περί τῆς εἰς Χριστόν Ἰησοῦν Ἰησοῦ πίστεως διαλεγομένου Δέ αὐτοῦ περί δικαιοσύνης ἐγκρατείας καί ἐγκρατείας δικαιοσύνης καί τοῦ κρίματος τοῦ μέλλοντος κρίματος ἔσεσθαι ἔμφοβος δέ γενόμενος ὁ Φῆλιξ ἀπεκρίθη τό Νῦν ἔχον πορεύου καιρόν δέ παραλαβών μεταλαβών μετακαλέσομαι σέ Ἅμα δέ καί ἐλπίζων ὅτι χρήματα δοθήσεται αὐτῷ ὑπό τοῦ Παύλου ὅπως λύσῃ αὐτόν διό καί πυκνότερον αὐτόν μεταπεμπόμενος διελέγετο ὡμίλει αὐτῷ διετίας Δέ πληρωθείσης ἔλαβεν διάδοχον ὁ Φῆλιξ Πόρκιον Φῆστον θέλων τέ χάριτας χάριτα καταθέσθαι τοῖς Ἰουδαίοις ὁ Φῆλιξ κατέλιπεν κατέλειπεν τόν Παῦλον δεδεμένον Φῆστος Οὖν ἐπιβάς τῇ ἐπάρχειῳ ἐπαρχείᾳ μετά τρεῖς ἡμέρας ἀνέβη εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπό Καισαρείας ἐνεφάνισαν Τέ Δέ αὐτῷ ὁ οἱ ἀρχιερεύς ἀρχιερεῖς καί οἱ πρῶτοι τῶν Ἰουδαίων κατά τοῦ Παύλου καί παρεκάλουν αὐτόν αἰτούμενοι χάριν κατʼ πάρʼ αὐτοῦ ὅπως μεταπέμψηται αὐτόν αὐτοῦ εἰς Ἰερουσαλήμ ἐνέδραν ποιοῦντες ἀνελεῖν αὐτόν κατά τήν ὁδόν ὁ μέν Οὖν Φῆστος ἀπεκρίθη τηρεῖσθαι τόν Παῦλον εἰς ἐν Καισάρειαν Καισαρείᾳ ἑαυτόν δέ μέλλειν ἐν τάχει ἐκπορεύεσθαι οἱ Οὖν δυνατοί ἐν ἡμῖν ὑμῖν φησίν Δυνατοί καταβάντες συγκαταβάντες εἰ τὶ ἐστίν ἄτοπον ἐν τῷ ἀνδρί τούτῳ ἄτοπον κατηγορείτωσαν αὐτοῦ διατρίψας Δέ ἐν αὐτοῖς ἡμέρας οὒ πλείους ἡμέρας ὀκτώ ἤ δέκα καταβάς εἰς Καισάρειαν καί τῇ ἐπαύριον καθίσας ἐπί τοῦ βήματος ἐκέλευσεν τόν Παῦλον προαχθῆναι ἀχθῆναι παραγενομένου Δέ αὐτοῦ περιέστησαν αὐτόν οἱ ἀπό Ἱεροσολύμων καταβεβηκότες Ἰουδαῖοι πολλά καί βαρέα αἰτιώματα καταφέροντες φέροντες κατά τοῦ Παύλου ἅ οὐκ ἴσχυον ἴσχυσαν ἀποδεῖξαι τοῦ Παύλου ἀπολογουμένου αὐτοῦ ὅτι οὔτε εἰς τόν νόμον τῶν Ἰουδαίων οὔτε εἰς τό ἱερόν οὔτε εἰς Καίσαρα τὶ Ἥμαρτον ὁ Φῆστος Οὖν Δέ θέλων τοῖς Ἰουδαίοις θέλων χάριν καταθέσθαι ἀποκριθείς τῷ Παύλῳ εἶπεν Θέλεις εἰς Ἱεροσόλυμα ἀναβάς ἐκεῖ περί τούτων κρίνεσθαι κριθῆναι ἐπʼ ἐμοῦ εἶπεν Δέ ὁ Παῦλος Ἑστώς Ἐπί τοῦ βήματος Καίσαρος ἑστώς εἰμί οὗ μέ δεῖ κρίνεσθαι Ἰουδαίους οὐδέν ἠδίκησα ἠδίκηκα ὡς καί σύ κάλλιον γινώσκεις ἐπιγινώσκεις εἰ μέν Οὖν Γάρ ἀδικῶ καί ἄξιον θανάτου πέπραχα τὶ οὒ παραιτοῦμαι τό ἀποθανεῖν εἰ δέ οὐδέν ἐστίν ὧν οὗτοι κατηγοροῦσιν μού οὐδείς μέ δύναται τούτοις αὐτοῖς χαρίσασθαι Καίσαρα Ἐπικαλοῦμαι Τότε ὁ Φῆστος συλλαλήσας μετά τοῦ Συνεδρίου συμβουλίου ἀπεκρίθη Καίσαρα Ἐπικέκλησαι ἐπί Καίσαρα πορεύσῃ ἡμερῶν Δέ διαγενομένων τινῶν Ἀγρίππας ὁ βασιλεύς καί Βερνίκη κατήντησαν κατήντησεν εἰς Καισάρειαν ἀσπασάμενοι ἀσπασόμενοι τόν Φῆστον ὡς Δέ πλείους ἡμέρας διέτριβον διέτριβεν ἐκεῖ ὁ Φῆστος τῷ βασιλεῖ ἀνέθετο τά κατά τόν Παῦλον λέγων ἀνήρ τὶς Ἐστίν καταλελειμμένος ὑπό Φήλικος δέσμιος περί οὗ γενομένου μού εἰς Ἱεροσόλυμα ἐνεφάνισαν ἐνεφανίσθησαν οἱ ἀρχιερεῖς καί οἱ πρεσβύτεροι τῶν Ἰουδαίων αἰτούμενοι κατʼ αὐτοῦ καταδίκην δίκην πρός οὕς ἀπεκρίθην ὅτι οὐκ ἐστίν ἔθος Ῥωμαίοις χαρίζεσθαι τινά τινί ἄνθρωπον εἰς ἀπώλειαν πρίν ἤ ὁ κατηγορούμενος ἔχοι κατά πρόσωπον ἔχοι τούς κατηγόρους τόπον δέ τέ ἀπολογίας λάβοι περί τοῦ ἐγκλήματος συνελθόντων Οὖν αὐτῶν ἐνθάδε αὐτῶν ἀναβολήν μηδεμίαν ποιησάμενος ποιησάμενοι τῇ ἑξῆς καθίσας ἐπί τοῦ βήματος ἐκέλευσα ἀχθῆναι τόν ἄνδρα περί οὗ σταθέντες οἱ κατήγοροι οὐδεμίαν αἰτίαν ἔφερον ἐπέφερον ὧν ἐγώ ὑπενόουν ἐγώ πονηρῶν πονηράν πονηρά ζητήματα Δέ τινά περί τῆς ἰδίας δεισιδαιμονίας εἶχον πρός αὐτόν αὐτούς καί περί τινός Ἰησοῦ τεθνηκότος ὅν ἔφασκεν ὁ Παῦλος ζῆν ἀπορούμενος Δέ ἐγώ εἰς τήν περί τούτου τούτων ζήτησιν ἔλεγον εἰ βούλοιτο κρίνεσθαι πορεύεσθαι εἰς Ἰερουσαλήμ Ἱεροσόλυμα κἀκεῖ κρίνεσθαι περί τούτων τοῦ Δέ Παύλου ἐπικαλεσαμένου τηρηθῆναι τηρεῖσθαι αὐτόν εἰς τήν τοῦ Σεβαστοῦ διάγνωσιν ἐκέλευσα τηρεῖσθαι αὐτόν ἕως οὗ ἀναπέμψω πέμψω αὐτόν πρός Καίσαρα Ἀγρίππας Δέ πρός τόν Φῆστον ἔφη Ἐβουλόμην καί αὐτός τοῦ ἀνθρώπου ἀκοῦσαι ὁ δέ Αὔριον φησίν Ἀκούσῃ αὐτοῦ τῇ Οὖν ἐπαύριον ἐλθόντος τοῦ Ἀγρίππα καί τῆς Βερνίκης μετά πολλῆς φαντασίας καί εἰσελθόντων εἰς τό ἀκρωτήριον ἀκροατήριον σύν τέ τοῖς χιλιάρχοις καί ἀνδράσιν τοῖς κατʼ ἐξοχήν οὖσιν τῆς πόλεως καί κελεύσαντος τοῦ Φήστου ἤχθη ὁ Παῦλος Καί φησίν ὁ Φῆστος Ἀγρίππα Βασιλεῦ καί πάντες οἱ συμπαρόντες ἡμῖν ἄνδρες θεωρεῖτε τοῦτον περί οὗ ἅπαν παν τό πλῆθος τῶν Ἰουδαίων ἐνέτυχον ἐνέτυχεν μοί ἐν τέ Ἱεροσολύμοις καί ἐνθάδε βοῶντες ἐπιβοῶντες μή δεῖν ζῆν αὐτόν ζῆν μηκέτι ἐγώ Δέ καταλαβόμενος κατελαβόμην μηδέν ἄξιον αὐτόν θανάτου αὐτόν πεπραχέναι καί αὐτοῦ δέ τούτου τοῦ Παύλου ἐπικαλεσαμένου τόν Σεβαστόν ἔκρινα πέμπειν αὐτόν Περί οὗ ἀσφαλῶς ἀσφαλές τὶ γράψαι τῷ κυρίῳ οὐκ ἔχω Διό ἐπήγαγον προήγαγον αὐτόν ἐφʼ ὑμῶν καί μάλιστα ἐπί σοῦ Βασιλεῦ Ἀγρίππα ὅπως τῆς ἀνακρίσεως γενομένης σχῶ ἔχω τὶ γράψαι γράψω ἄλογον Γάρ μοί δοκεῖ πέμποντα δέσμιον μή καί τάς κατʼ αὐτοῦ αἰτίας σημᾶναι Ἀγρίππας Δέ πρός τόν Παῦλον ἔφη Ἐπιτρέπεται σοί περί ὑπέρ σεαυτοῦ λέγειν Τότε ὁ Παῦλος ἀπελογεῖτο ἐκτείνας τήν χεῖρα ἀπελογεῖτο Περί πάντων ὧν ἐγκαλοῦμαι ὑπό Ἰουδαίων Βασιλεῦ Ἀγρίππα ἥγημαι ἐμαυτόν μακάριον ἐπί σοῦ μέλλων ἀπολογεῖσθαι ἐπί σοῦ σήμερον ἀπολογεῖσθαι Μάλιστα γνώστην ὄντα σέ ὄντα εἰδώς πάντων τῶν κατά Ἰουδαίους Ἰουδαίων ἐθνῶν ἠθῶν ἐθῶν τέ καί ζητημάτων ἐπιστάμενος διό δέομαι σοῦ μακροθύμως ἀκοῦσαι μού τήν μέν Οὖν βίωσιν μού τήν ἐκ νεότητος τήν ἀπʼ ἀρχῆς γενομένην ἐν τῷ ἔθνει μού ἐν τέ Ἱεροσολύμοις ἴσασι πάντες οἱ Ἰουδαῖοι προγινώσκοντες μέ ἄνωθεν ἐάν θέλωσι μαρτυρεῖν ὅτι κατά τήν ἀκριβεστάτην αἵρεσιν τῆς ἡμετέρας θρησκείας ἔζησα Φαρισαῖος Καί νῦν ἐπʼ ἐλπίδι τῆς εἰς πρός τούς πατέρας ἡμῶν ἐπαγγελίας γενομένης ὑπό τοῦ Θεοῦ ἕστηκα κρινόμενος εἰς ἥν τό δωδεκάφυλον ἡμῶν ἐν ἐκτενείᾳ νύκτα καί ἡμέραν λατρεῦον ἐλπίδι ἐλπίζει καταντῆσαι καταντησεῖν περί ἧς ἐλπίδος ἐγκαλοῦμαι βασιλεῦ Ἀγρίππα ὑπό τῶν Ἰουδαίων Βασιλεῦ Τί ἄπιστον κρίνεται πάρʼ ὑμῖν εἰ ὁ Θεός νεκρούς ἐγείρει ἐγώ μέν Οὖν ἔδοξα ἐμαυτῷ πρός τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου δεῖν πολλά ἐναντία πρᾶξαι διό Ὅ καί ἐποίησα ἐποίησαν ἐν Ἱεροσολύμοις καί πολλούς τέ τῶν ἁγίων ἐγώ ἐν φυλακαῖς κατέκλεισα τήν παρά τῶν ἀρχιερέων ἐξουσίαν λαβών ἀναιρουμένων τέ αὐτῶν κατήνεγκα κατήνεγκαν ψῆφον Καί κατά πάσας τάς συναγωγάς πολλάκις τιμωρῶν αὐτούς ἠνάγκαζον βλασφημεῖν περισσῶς τέ ἐμμαινόμενος αὐτοῖς ἐδίωκον ἕως καί εἰς τάς ἔξω πόλεις Ἐν οἷς καί πορευόμενος εἰς τήν Δαμασκόν μετʼ ἐξουσίας καί ἐπιτροπῆς τῆς παρά τῶν ἀρχιερέων ἡμέρας μέσης κατά τήν ὁδόν εἶδον Βασιλεῦ οὐρανόθεν ὑπέρ τήν λαμπρότητα τοῦ ἡλίου περιλάμψαν μέ φῶς καί τούς σύν ἐμοί πορευομένους πάντων Τέ Δέ καταπεσόντων ἡμῶν εἰς τήν γῆν ἤκουσα φωνήν λαλοῦσαν λέγουσαν πρός μέ καί λέγουσαν τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ Σαούλ Σαούλ τί μέ διώκεις Σκληρόν σοί πρός κέντρα λακτίζειν ἐγώ Δέ εἶπα Τίς εἶ κύριε ὁ Δέ Κύριος εἶπεν Ἐγώ εἰμί Ἰησοῦς ὅν σύ διώκεις Ἀλλά ἀνάστηθι καί στῆθι ἐπί τούς πόδας σοῦ εἰς τοῦτο γάρ ὤφθην σοί προχειρίσασθαι σέ σοί ὑπηρέτην καί μάρτυρα ὧν τέ εἶδες μέ ὧν τέ ὀφθήσομαι σοί ἐξαιρούμενος σέ ἐκ τοῦ λαοῦ καί ἐκ τῶν ἐθνῶν εἰς οὕς ἐγώ νῦν σέ ἀποστέλλω ἐξαποστέλλω σέ ἀνοῖξαι ὀφθαλμούς αὐτῶν τοῦ ἀποστρέψαι ὑποστρέψαι ἐπιστρέψαι ἀπό σκότους εἰς φῶς καί ἀπό τῆς ἐξουσίας τοῦ Σατανᾶ ἐπί τόν Θεόν τοῦ λαβεῖν αὐτούς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί κλῆρον ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πίστει τῇ εἰς ἐμέ Ὅθεν Βασιλεῦ Ἀγρίππα οὐκ ἐγενόμην ἀπειθής τῇ οὐρανίῳ ὀπτασίᾳ ἀλλά τοῖς ἐν Δαμασκῷ πρῶτον τέ καί ἐν Ἱεροσολύμοις εἰς πασᾶν τέ καί τήν χώραν τῆς Ἰουδαίας καί τοῖς ἔθνεσιν ἐκήρυξα ἀπαγγέλλων ἀπήγγελλον μετανοεῖν καί ἐπιστρέφειν ἐπί τόν Θεόν ἀξία τῆς μετανοίας ἔργα πράσσοντας Ἕνεκα τούτων μέ οἱ Ἰουδαῖοι μέ συλλαβόμενοι ὄντα μέ ἐν τῷ ἱερῷ ἐπειρῶντο διαχειρίσασθαι ἐπικουρίας Οὖν τυχών τῆς ἀπό παρά τοῦ Θεοῦ ἄχρι τῆς ἡμέρας ταύτης ἕστηκα μαρτυρόμενος μαρτυρούμενος μικρῷ τέ καί μεγάλῳ οὐδέν ἐκτός λέγων ὧν τέ οἱ προφῆται ἐλάλησαν μελλόντων γίνεσθαι καί Μωϋσῆς εἰ παθητός ὁ Χριστός εἰ πρῶτος ἐξ ἀναστάσεως νεκρῶν φῶς μέλλει μέλλειν καταγγέλλειν τῷ τέ λαῷ καί τοῖς ἔθνεσιν ταῦτα Δέ αὐτοῦ ἀπολογουμένου ὁ Φῆστος μεγάλῃ τῇ φωνῇ ἔφη φησίν Μαίνῃ Παῦλε Τά πολλά σέ γράμματα ἐπίστασθε εἰς μανίαν περιτρέπει ὁ Δέ Παῦλος οὒ μαίνομαι Φησίν Κράτιστε Φῆστε ἀλλά ἀληθείας καί σωφροσύνης ῥήματα ἀποφθέγγομαι ἐπίσταται Γάρ περί τούτων ὁ βασιλεύς πρός ὅν καί παρρησιαζόμενος λαλῶ λανθάνειν γάρ αὐτόν τὶ τούτων οὒ πείθομαι οὐθέν οὒ γάρ ἐστίν ἐν γωνίᾳ πεπραγμένον τοῦτο πιστεύεις Βασιλεῦ Βασιλεύς Ἀγρίππα τοῖς προφήταις Οἶδα ὅτι πιστεύεις ὁ Δέ Ἀγρίππας πρός τόν Παῦλον ἔφη ἐν ὀλίγῳ μέ Πείθεις πείθῃ Χριστιανόν ποιῆσαι γενέσθαι ὁ Δέ Παῦλος εἶπεν Εὐξαίμην Εὐξάμην ἄν τῷ Θεῷ καί ἐν ὀλίγῳ καί ἐν μεγάλῳ πολλῷ οὒ μόνον σέ ἀλλά καί πάντας τούς ἀκούοντας μού σήμερον γενέσθαι τοιούτους ὁποῖος κἀγώ καί ἐγώ εἰμί παρεκτός τῶν δεσμῶν τούτων Καί ταῦτα εἰπόντος αὐτοῦ Ἀνέστη τέ ὁ βασιλεύς καί ὁ ἡγεμών ἡ τέ Βερνίκη καί οἱ συγκαθήμενοι αὐτοῖς καί ἀναχωρήσαντες ἐλάλουν πρός ἀλλήλους λέγοντες ὅτι οὐδέν ἄξιον θανάτου ἄξιον ἤ δεσμῶν ἄξιον τὶ πράσσει ὁ ἄνθρωπος Οὗτος Ἀγρίππας Δέ τῷ Φήστῳ ἔφη ἀπολελύσθαι ἐδύνατο ὁ ἄνθρωπος Οὗτος εἰ μή ἐπεκέκλητο Καίσαρα ὡς Δέ ἐκρίθη τοῦ ἀποπλεῖν ἡμάς εἰς τήν Ἰταλίαν παρεδίδουν παρεδίδου τόν τέ Παῦλον καί τινάς ἑτέρους δεσμώτας ἑκατοντάρχῃ Ἰουλίῳ ὀνόματι Ἰουλίῳ σπείρης Σεβαστῆς ἐπιβάντες Δέ πλοίῳ Ἀδραμυντηνῷ μέλλοντες μέλλοντι πλεῖν εἰς τούς κατά τήν Ἀσίαν τόπους ἀνήχθημεν ὄντος σύν ἡμῖν Ἀριστάρχου Ἀρίσταρχος Μακεδόνος Θεσσαλονικέως τῇ Τέ ἑτέρᾳ κατήχθημεν εἰς Σιδῶνα φιλανθρώπως τέ ὁ Ἰούλιος τῷ Παύλῳ χρησάμενος ἐπέτρεψεν πρός τούς φίλους πορευθέντα πορευθέντι ἐπιμελείας τυχεῖν Κἀκεῖθεν ἀναχθέντες ὑπεπλεύσαμεν τήν Κύπρον διά τό τούς ἀνέμους εἶναι ἐναντίους τό Τέ πέλαγος τό κατά τήν Κιλικίαν καί Παμφυλίαν διαπλεύσαντες κατήλθαμεν εἰς Λύστρα Λύστραν Μύρα τῆς Λυκίας κἀκεῖθεν Κἀκεῖ εὑρών ὁ ἑκατοντάρχης πλοῖον Ἀλεξανδρῖνον πλέον εἰς τήν Ἰταλίαν ἐνεβίβασεν ἡμάς εἰς αὐτό τοῦτο ἐν ἱκαναῖς Δέ ἡμέραις βραδυπλοοῦντες καί μόλις γενόμενοι κατά τήν Κνίδον μή προσεῶντος ἡμάς τοῦ ἀνέμου ὑπεπλεύσαμεν τήν Κρήτην κατά Σαλμώνην μόλις Τέ παραλεγόμενοι αὐτήν ἤλθομεν εἰς τόπον τινά καλούμενον Καλούς Λιμένας ᾧ ἐγγύς ἦν πόλις ἦν Λασαία ἱκανοῦ Δέ χρόνου διαγενομένου καί ὄντος ἤδη ἐπισφαλοῦς τοῦ πλόος διά τό καί τήν νηστείαν ἤδη παρεληλυθέναι παρῄνει ὁ Παῦλος λέγων αὐτοῖς Ἄνδρες θεωρῶ ὅτι μετά ὕβρεως καί πολλῆς ζημίας οὒ μόνον τοῦ τοῦ φόρτου φορτίου καί τοῦ πλοίου ἀλλά καί τῶν ψυχῶν ἡμῶν μέλλειν ἔσεσθαι τόν πλοῦν ὁ Δέ ἑκατοντάρχης τῷ κυβερνήτῃ καί τῷ ναυκλήρῳ ἐπείθετο μᾶλλον ἐπείθετο ἤ τοῖς ὑπό τοῦ Παύλου λεγομένοις ἀνευθέτου Δέ τοῦ λιμένος ὑπάρχοντος πρός παραχειμασίαν οἱ πλείονες ἔθεντο βουλήν ἀναχθῆναι ἐκεῖθεν κἀκεῖθεν εἰ πώς δύναιντο δύνανται καταντήσαντες εἰς Φοίνικα παραχειμάσαι λιμένα τῆς Κρήτης βλέποντα κατά λίβα καί κατά χῶρον ὑποπνεύσαντος ὑποπνεύσαντες Δέ νότου δόξαντες τῆς προθέσεως κεκρατηκέναι ἄραντες ἆσσον παρελέγοντο τήν Κρήτην μετʼ οὒ πολύ Δέ ἔβαλεν κατʼ ταύτης αὐτῆς ἄνεμος τυφωνικός ὁ καλούμενος Εὐρακύλων συναρπασθέντος Δέ τοῦ πλοίου καί μή δυναμένου ἀντοφθαλμεῖν τῷ ἀνέμῳ ἐπιδόντες ἐφερόμεθα νησίον Δέ τὶ ὑποδραμόντες καλούμενον Κλαῦδα Κλαύδην μόλις ἰσχύσαμεν μόλις περικρατεῖς γενέσθαι τῆς σκάφης ἥν ἄραντες βοηθείαις βοήθειαν ἐχρῶντο ὑποζωννύντες τό πλοῖον φοβούμενοι Τέ μή εἰς τήν Σύρτιν ἐκπέσωσιν χαλάσαντες τό σκεῦος οὕτως ἐφέροντο σφοδρῶς Τέ Δέ χειμαζομένων ἡμῶν τῇ ἑξῆς ἐκβολήν ἐποιοῦντο καί τῇ τρίτῃ αὐτόχειρες τήν σκευήν τοῦ πλοίου ἐρρίψαμεν ἔρριψαν μήτε Δέ ἡλίου μήτε ἄστρων ἐπιφαινόντων ἐπί πλείονας ἡμέρας χειμῶνος τέ οὐκ ὀλίγου ἐπικειμένου λοιπόν περιῃρεῖτο πάσα ἐλπίς πάσα τοῦ σῴζεσθαι ἡμάς πολλῆς Τέ Δέ ἀσιτίας ὑπαρχούσης τότε σταθείς ὁ Παῦλος ἐν μέσῳ αὐτῶν εἶπεν Ἔδει μέν ὦ ἄνδρες πειθαρχήσαντας μοί μή ἀνάγεσθαι ἀπό τῆς Κρήτης κερδῆσαι τέ τήν ὕβριν ταύτην καί τήν ζημίαν Καί τά νῦν παραινῶ ὑμᾶς εὐθυμεῖν ἀποβολή γάρ ψυχῆς οὐδεμία ψυχῆς ἔσται ἐξ ὑμῶν πλήν τοῦ πλοίου παρέστη Γάρ μοί τῇδε ταύτῃ τῇ νυκτί ταύτῃ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ οὗ εἰμί ἐγώ ᾧ καί λατρεύω ἄγγελος λέγων Μή φοβοῦ Παῦλε Καίσαρι σέ δεῖ παραστῆναι καί ἰδού κεχάρισται σοί ὁ Θεός πάντας τούς πλέοντας μετά σοῦ Διό εὐθυμεῖτε ἄνδρες πιστεύω γάρ τῷ Θεῷ ὅτι οὕτως ἔσται καθʼ ὅ ὅν τρόπον λελάληται μοί εἰς νῆσον Δέ τινά δεῖ ἡμάς δεῖ ἐκπεσεῖν ὡς Δέ τεσσαρεσκαιδεκάτη νύξ ἐπεγένετο ἐγένετο διαφερομένων ἡμῶν ἐν τῷ Ἀδρίᾳ κατά μέσον τῆς νυκτός ὑπενόουν οἱ ναῦται προαγαγεῖν προσάγειν προσαχεῖν τινά αὐτοῖς χώραν οἵτινες Καί βολίσαντες εὗρον ὀργυιάς εἴκοσι βραχύ δέ διαστήσαντες καί πάλιν βαλεῖν βολίσαντες εὗρον εὕρομεν ὀργυιάς δεκαπέντε φοβούμενοι Δέ Τέ μήπω μή πού πῶς κατά εἰς τραχεῖς τόπους ἐμπέσωμεν ἐκπέσωμεν ἐκπέσωσιν ἐκ πρύμνης ῥίψαντες ἀγκύρας τέσσαρας ηὔχοντο ἡμέραν γενέσθαι τῶν Δέ ναυτῶν ζητούντων ἐκφυγεῖν φυγεῖν ἐκ τοῦ πλοίου καί χαλασάντων τήν σκάφην εἰς τήν θάλασσαν προφάσει ὡς ἐκ πρῴρας μελλόντων ἀγκύρας μελλόντων ἐκτείνειν εἶπεν ὁ Παῦλος τῷ ἑκατοντάρχῃ καί τοῖς στρατιώταις Ἐάν μή οὗτοι μείνωσιν ἐν τῷ πλοίῳ μείνωσιν ὑμεῖς σωθῆναι οὒ δύνασθε Τότε ἀπέκοψαν οἱ στρατιῶται ἀπέκοψαν τά σχοινία τῆς σκάφης καί εἴασαν αὐτήν ἐκπεσεῖν ἄχρι Δέ οὗ ἔμελλεν ἡμέρα ἤμελλεν γίνεσθαι παρεκάλει δέ ὁ Παῦλος ἅπαντας μεταλαβεῖν τροφῆς λέγων τεσσαρεσκαιδεκάτην Σήμερον ἡμέραν προσδοκῶντες ἄσιτοι διατελεῖτε μηθέν προσλαβόμενοι προσλαμβανόμενοι Διό καί παρακαλῶ ὑμᾶς μεταλαβεῖν προσλαβεῖν τὶ τροφῆς τοῦτο γάρ πρό πρός τῆς ἡμετέρας ὑμετέρας σωτηρίας ὑπάρχει οὐδενός γάρ ὑμῶν θρίξ ἀπό ἐκ τῆς κεφαλῆς ἀπολεῖται πεσεῖται εἴπας Δέ ταῦτα καί λαβών ἄρτον εὐχαρίστησεν εὐχαριστήσας τῷ Θεῷ ἐνώπιον πάντων καί κλάσας ἤρξατο ἐσθίειν εὔθυμοι Δέ γενόμενοι ἅπαντες πάντες καί αὐτοί μετάλαβαν προσελάβοντο προσέλαβον τροφῆς ἦμεν ἤμεθα Δέ ἐν τῷ πλοίῳ αἱ πάσαι ψυχαί ἐν τῷ πλοίῳ ὡς διακόσιαι ἑβδομήκοντα πέντε ἕξ κορεσθέντες Δέ τῆς τροφῆς ἐκούφιζον τό πλοῖον ἐκβαλλόμενοι τόν σῖτον εἰς τήν θάλασσαν ὅτε Δέ ἡμέρα ἐγένετο τήν γῆν οὐκ ἐγίνωσκον ἐπεγίνωσκον κόλπον δέ τινά κατενόουν ἔχοντα αἰγιαλόν πρός εἰς ὅν ἐβούλοντο ἐβουλεύοντο ἐβουλεύσαντο εἰ δυνατόν δύναιντο ἐκσῶσαι ἐξῶσαι τό πλοῖον Καί τάς ἀγκύρας προελόντες περιελόντες εἴων εἰς τήν θάλασσαν ἅμα ἀνέντες τάς ζευκτηρίας τῶν πηδαλίων καί ἐπάραντες τόν ἀρτέμωνα τῇ πνεούσῃ κατεῖχον εἰς τόν αἰγιαλόν περιπεσόντες Δέ εἰς τόπον διθάλασσον ἐπέκειλαν τήν ναῦν καί ἡ μέν πρώτη πρῷρα ἐρείσασα ἔμεινεν ἔμενεν ἀσάλευτος ἡ δέ πρύμνα ἐλύετο ἀπό ὑπό τῆς βίας τῶν κυμάτων τῶν Δέ στρατιωτῶν βουλή ἐγένετο ἵνα τούς δεσμώτας ἀποκτείνωσιν μή τὶς ἐκκολυμβήσας διαφύγῃ διαφύγοι ὁ Δέ ἑκατοντάρχης βουλόμενος διασῶσαι τόν Παῦλον διασῶσαι ἐκώλυσεν αὐτούς τοῦ βήματος βουλήματος ἐκέλευσεν δέ τέ τούς δυναμένους ἐκκολυμβᾶν κολυμβᾶν ἀπορίψαντας πρώτους ἐπί τήν τῆς γῆν γῆς ἐξιέναι καί τούς λοιπούς οὕς μέν ἐπί σανίσιν οὕς δέ ἐπί τινῶν τῶν ἀπό τοῦ πλοίου Καί οὕτως ἐγένετο πάντας διασωθῆναι ἐπί τήν γῆν Καί διασωθέντες τότε ἐπέγνωσαν ἐπέγνωμεν ὅτι Μελίτη ἡ νῆσος καλεῖται οἱ Τέ Δέ βάρβαροι παρεῖχαν οὒ τήν τυχοῦσαν φιλανθρωπίαν ἡμῖν ἅψαντες ἀνάψαντες γάρ πυράν προσανελάμβανον προσελάβοντο πάντας ἡμάς διά τόν ὑετόν τόν ἐφεστῶτα καί διά τό ψῦχος συστρέψαντος Δέ τοῦ Παύλου φρυγάνων τὶ πλῆθος καί ἐπιθέντος ἐπιθέντες τοῦ Παύλου ἐπί τήν πυράν ἔχιδνα ἀπό ἐκ τῆς θέρμης διεξελθοῦσα ἐξελθοῦσα καθῆψε καθήψατο τῆς χειρός αὐτοῦ ὡς Δέ εἶδον οἱ βάρβαροι κρεμάμενον τό θηρίον ἐκ τῆς χειρός αὐτοῦ ἔλεγον πρός ἀλλήλους ἔλεγον Πάντως φονεύς ἐστίν ὁ ἄνθρωπος οὗτος ὅν διασωθέντα ἐκ τῆς θαλάσσης ἡ δίκη ζῆν οὐκ εἴασεν ὁ μέν Οὖν ἀποτινάξας ἀποτιναξάμενος τό θηρίον εἰς τό πῦρ ἔπαθεν οὐδέν κακόν οἱ Δέ προσεδόκων αὐτόν μέλλειν μέλλων ἐμπίπρασθαι πίμπρασθαι ἤ καταπίπτειν ἄφνω νεκρόν ἐπί πολύ Δέ αὐτῶν προσδοκώντων καί θεωρούντων μηδέν ἄτοπον εἰς αὐτόν γινόμενον μεταβαλόμενοι μεταβαλλόμενοι ἔλεγον Θεόν εἶναι αὐτόν εἶναι θεόν ἐν Δέ τοῖς περί τόν τόπον ἐκεῖνον ὑπῆρχεν χωρία τῷ πρώτῳ τῆς νήσου ὀνόματι Ποπλίῳ ὅς ἀναδεξάμενος ἡμάς τρεῖς ἡμέρας τρεῖς φιλοφρόνως ἐξένισεν ἐγένετο Δέ τόν πατέρα τοῦ Ποπλίου πυρετοῖς καί δυσεντερίῳ δυσεντερίᾳ συνεχόμενον κατακεῖσθαι πρός ὅν ὁ Παῦλος εἰσελθών καί προσευξάμενος εὐξάμενος ἐπιθείς τάς χεῖρας αὐτῷ ἰάσατο αὐτόν τούτου Δέ Οὖν γενομένου καί οἱ λοιποί οἱ ἔχοντες ἀσθενείας ἐν τῇ νήσῳ ἔχοντες ἀσθενείας προσήρχοντο προσήρχον καί ἐθεραπεύοντο οἵ καί πολλαῖς τιμαῖς ἐτίμησαν ἡμάς καί ἀναγομένοις ἐπέθεντο τά τάς πρός τήν τάς χρείαν χρείας μετά Δέ τρεῖς μῆνας ἤχθημεν ἀνήχθημεν ἐν πλοίῳ παρακεχειμακότι ἐν τῇ νήσῳ Ἀλεξανδρίνῳ παρασήμῳ Διοσκούροις Καί καταχθέντες εἰς Συρακούσας ἐπεμείναμεν ἡμέρας ἡμέραις τρεῖς τρισίν ὅθεν περιελόντες περιελθόντες κατηντήσαμεν εἰς Ῥήγιον Καί μετά μίαν ἡμέραν ἐπιγενομένου νότου δευτεραῖοι ἤλθομεν εἰς Ποτιόλους οὗ εὑρόντες ἀδελφούς παρεκλήθημεν πάρʼ ἐπʼ αὐτοῖς ἐπιμεῖναι ἐπιμεῖνα ἡμέρας ἑπτά Καί οὕτως ἤλθαμεν εἰς τήν Ῥώμην ἤλθαμεν Κἀκεῖθεν οἱ ἀδελφοί ἀκούσαντες τά περί ἡμῶν ἦλθαν ἐξῆλθον εἰς ἀπάντησιν ὑπάντησιν ἡμῖν ὑμῖν ἄχρι Ἀππίου Φόρου καί Τριῶν Ταβερνῶν οὕς ἰδών ὁ Παῦλος εὐχαριστήσας τῷ Θεῷ ἔλαβε θάρσος Ὅτε Δέ εἰσήλθομεν ἤλθομεν εἰς τήν Ῥώμην ὁ ἑκατόνταρχος παρέδωκεν τούς δεσμίους τῷ στρατοπεδάρχῃ ἐπετράπη τῷ δέ Παύλῳ ἐπετράπη μένειν καθʼ αὐτόν ἑαυτόν σύν τῷ φυλάσσοντι αὐτόν στρατιώτῃ ἐγένετο Δέ μετά ἡμέρας τρεῖς συγκαλέσασθαι αὐτόν τόν Παῦλον τούς ὄντας τῶν Ἰουδαίων πρώτους συνελθόντων Δέ Δέ αὐτῶν ἔλεγεν πρός αὐτούς λέγων ἐγώ Ἄνδρες ἀδελφοί ἐγώ οὐδέν ἐναντιόν ποιήσας τῷ λαῷ ἤ τοῖς ἔθεσι τοῖς πατρῴοις δέσμιος ἐξ Ἱεροσολύμων παρεδόθην εἰς τάς χεῖρας τῶν Ῥωμαίων οἵτινες ἀνακρίναντες ἀνακρίνοντες μέ ἐβούλοντο μέ ἀπολῦσαι διά τό μηδεμίαν αἰτίαν θανάτου ὑπάρχειν ἐν ἐμοί ἀντιλεγόντων Δέ τῶν Ἰουδαίων ἠναγκάσθην ἐπικαλέσασθαι Καίσαρα οὐχ ὡς τοῦ ἔθνους μού οὗ ἔχων τὶ κατηγορῆσαι κατηγορεῖν διά ταύτην Οὖν τήν αἰτίαν παρεκάλεσα παρεκάλεσαν ὑμᾶς ἰδεῖν καί προσλαλῆσαι εἵνεκεν γάρ τῆς ἐλπίδος τοῦ Ἰσραήλ τήν ἅλυσιν ταύτην περίκειμαι οἱ Δέ πρός αὐτόν εἶπαν Ἡμεῖς οὔτε γράμματα ἐδεξάμεθα περί κατά σοῦ ἐδεξάμεθα ἀπό τῆς Ἰουδαίας οὔτε παραγενόμενος τὶς τῶν ἀδελφῶν ἀπήγγειλεν ἤ ἐλάλησεν τὶ περί σοῦ πονηρόν ἀξιοῦμεν Δέ ἀκοῦσαι παρά σοῦ ἀκοῦσαι ἅ φρονεῖς περί μέν γάρ τῆς αἱρέσεως ταύτης γνωστόν ἐστίν ἡμῖν ἐστίν ὅτι πανταχοῦ ἀντιλέγεται ταξάμενοι Δέ αὐτῷ ἡμέραν ἦλθον ἧκον πρός αὐτόν εἰς τήν ξενίαν πλείονες οἷς ἐξετίθετο ἐξέθετο παρατιθέμενος διαμαρτυρόμενος διαμαρτυράμενοι τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ πείθων πιθών τέ αὐτούς τά περί τοῦ Ἰησοῦ ἀπό τέ τοῦ νόμου Μωϋσέως καί τῶν προφητῶν ἀπό πρωΐ ἕως ἑσπέρας Καί οἱ μέν οὖν ἐπείθοντο τοῖς λεγομένοις οἱ δέ ἠπίστουν ἀσύμφωνοι Τέ Δέ ὄντες πρός ἀλλήλους ἀπελύοντο εἰπόντος τοῦ Παύλου ῥῆμα ἕν ὅτι Καλῶς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἐλάλησεν περί διά Ἠσαΐου τοῦ προφήτου πρός τούς πατέρας ὑμῶν ἡμῶν διά Ἠσαΐου τοῦ προφήτου λέγων λέγον Πορεύθητι πρός τόν λαόν τοῦτον καί εἰπόν Ἀκοῇ ἀκούσετε ἀκούσητε καί οὒ μή συνῆτε καί βλέποντες βλέψετε βλέψητε καί οὒ μή ἴδητε ἐβαρύνθη ἐπαχύνθη Γάρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου καί τοῖς ὠσίν αὐτῶν βαρέως ἤκουσαν καί τούς ὀφθαλμούς αὐτῶν ἐκάμμυσαν μήποτε ἴδωσιν τοῖς ὀφθαλμοῖς καί τοῖς ὠσίν ἀκούσωσιν καί τῇ καρδίᾳ συνῶσιν καί ἐπιστρέψωσιν ἐπιστρέψουσιν καί ἰάσομαι ἰάσωμαι αὐτούς γνωστόν Οὖν ἔστω ὑμῖν ἔστω ὅτι τοῖς ἔθνεσιν ἀπεστάλη τοῦτο τό σωτήριον τοῦ Θεοῦ αὐτοί καί ἀκούσονται Καί ταῦτα αὐτοῦ εἰπόντος ἀπῆλθον οἱ Ἰουδαῖοι πολλήν ἔχοντες ἐν ἑαυτοῖς συζήτησιν Ἐνέμεινεν Ἐνέμειναν ἔμεινεν Δέ ὁ Παῦλος διετίαν ὅλην ἐν ἰδίῳ μισθώματι καί ἀπεδέχετο πάντας τούς εἰσπορευομένους πρός αὐτόν κηρύσσων τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί διδάσκων τά περί τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ μετά πάσης παρρησίας ἀκωλύτως Παῦλος δοῦλος Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ κλητός ἀπόστολος ἀφωρισμένος εἰς εὐαγγέλιον Θεοῦ ὅ προεπηγγείλατο διά τῶν προφητῶν αὐτοῦ ἐν Γραφαῖς ἁγίαις περί τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ τοῦ γενομένου ἐκ σπέρματος Δαυίδ κατά σάρκα τοῦ ὁρισθέντος Υἱοῦ Θεοῦ ἐν δυνάμει κατά Πνεῦμα ἁγιωσύνης ἐξ ἀναστάσεως νεκρῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν διʼ οὗ ἐλάβομεν χάριν καί ἀποστόλων ἀποστολήν εἰς ὑπακοήν ὑπάκουον πίστεως ἐν πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν ὑπέρ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ ἐν οἷς ἐστέ καί ὑμεῖς κλητοί Ἰησοῦ Χριστοῦ πᾶσιν τοῖς τούς οὖσιν ἐν Ῥώμῃ ἀγαπητοῖς Θεοῦ κλητοῖς ἁγίοις χάρις ἡμῖν ὑμῖν καί εἰρήνη ἀπό Θεοῦ Πατρός ἡμῶν καί Κυρίου Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ Πρῶτον μέν εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μού διά Ἰησοῦ Χριστοῦ περί ὑπέρ πάντων ὑμῶν ὅτι ἡ πίστις ὑμῶν καταγγέλλεται ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ μάρτυς Γάρ μού ἐστίν ὁ Θεός ᾧ λατρεύω ἐν τῷ πνεύματι μού ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ ὡς ἀδιαλείπτως μνείαν ὑμῶν ποιοῦμαι πάντοτε ἐπί τῶν προσευχῶν μού δεόμενος εἰ πώς ἤδη ποτέ εὐοδωθήσομαι ἐν τῷ θελήματι τοῦ Θεοῦ ἐλθεῖν πρός ὑμᾶς ἐπιποθῶ Γάρ ἰδεῖν ὑμᾶς ἵνα τὶ μεταδῶ χάρισμα ὑμῖν πνευματικόν εἰς τό στηριχθῆναι ὑμᾶς τοῦτο δέ ἐστίν συμπαρακληθῆναι ἦν ἐν ὑμῖν διά τῆς ἐν ἀλλήλοις πίστεως ὑμῶν τέ καί ἐμοῦ Οὒ θέλω γάρ δέ ὑμᾶς ἀγνοεῖν ἀδελφοί ὅτι πολλάκις προεθέμην ἐλθεῖν πρός ὑμᾶς καί ἐκωλύθην ἄχρι τοῦ δεῦρο ἵνα τινά καρπόν τινά σχῶ καί ἐν ὑμῖν καθώς καί ἐν τοῖς λοιποῖς ἔθνεσιν Ἕλλησιν τέ καί βαρβαροῖς σοφοῖς τέ καί ἀνοήτοις ὀφειλέτης εἰμί Οὕτως τό κατʼ ἐμέ πρόθυμον καί ὑμῖν τοῖς ἐν Ῥώμῃ εὐαγγελίσασθαι οὒ Γάρ ἐπαισχύνομαι τό εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ δύναμις γάρ Θεοῦ ἐστίν εἰς σωτηρίαν παντί τῷ πιστεύοντι Ἰουδαίῳ τέ πρῶτον καί Ἕλληνι δικαιοσύνη Δέ Γάρ Θεοῦ ἐν αὐτῷ ἀποκαλύπτεται ἐκ πίστεως εἰς πίστιν καθώς γέγραπται ὁ Δέ δίκαιος μού ἐκ πίστεως ζήσεται ἀποκαλύπτεται Γάρ ὀργή Θεοῦ ἀπʼ οὐρανοῦ ἐπί πασᾶν ἀσέβειαν καί ἀδικίαν ἀνθρώπων τῶν τήν ἀλήθειαν ἐν ἀδικίᾳ κατεχόντων διότι τό γνωστόν τοῦ Θεοῦ φανερόν ἐστίν ἐν αὐτοῖς ὁ γάρ Θεός Γάρ αὐτοῖς ἐφανέρωσεν τά Γάρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπό κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασιν νοούμενα καθορᾶται ἡ τέ ἀΐδιος αὐτοῦ δύναμις καί θειότης εἰς τό εἶναι αὐτούς ἀναπολογήτους Διότι γνόντες τόν Θεόν οὐχ ὡς Θεόν ἐδόξασαν ἤ ηὐχαρίστησαν ἀλλʼ ἐματαιώθησαν ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτῶν καί ἐσκοτίσθη ἡ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία Φάσκοντες εἶναι σοφοί ἐμωράνθησαν καί ἤλλαξαν τήν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καί πετεινῶν καί τετραπόδων καί ἑρπετῶν Διό καί παρέδωκεν αὐτούς ὁ Θεός ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῶν καρδιῶν αὐτῶν εἰς ἀκαθαρσίαν τοῦ ἀτιμάζεσθαι τά σώματα αὐτῶν ἐν αὐτοῖς ἑαυτοῖς οἵτινες μετήλλαξαν τήν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ψεύδει καί ἐσεβάσθησαν καί ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρά τόν κτίσαντα ὅς ἐστίν εὐλογητός εἰς τούς αἰῶνας Ἀμήν Διά τοῦτο παρέδωκεν αὐτούς ὁ Θεός εἰς πάθη ἀτιμίας αἱ τέ γάρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τήν φυσικήν χρῆσιν εἰς τήν παρά φύσιν ὁμοίως δέ τέ καί οἱ ἄρρενες ἀφέντες τήν φυσικήν χρῆσιν τῆς θηλείας ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους ἄρσενες ἐν ἄρσεσιν τήν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι καί τήν ἀντιμισθίαν ἥν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν αὐτοῖς ἑαυτοῖς ἀπολαμβάνοντες Καί καθώς οὐκ ἐδοκίμασαν τόν Θεόν ἔχειν ἐν ἐπιγνώσει παρέδωκεν αὐτούς ὁ Θεός εἰς ἀδόκιμον νοῦν ποιεῖν τά μή καθήκοντα πεπληρωμένους πάσῃ ἀδικίᾳ πορνείᾳ κακίᾳ πονηρίᾳ κακίᾳ πλεονεξίᾳ κακίᾳ μεστούς φθόνου φόνου ἔριδος φόνου δόλου κακοηθείας ψιθυριστάς καταλάλους Θεοστυγεῖς ὑβριστάς ὑπερηφάνους ἀλαζόνας ἐφευρετάς κακῶν γονεῦσιν ἀπειθεῖς ἀσυνέτους ἀσυνθέτους ἀστόργους ἀσπόνδους ἀνελεήμονας οἵτινες τό δικαίωμα τοῦ Θεοῦ ἐπιγνόντες ἐπιγινώσκοντες ὅτι οἱ τά τοιαῦτα πράσσοντες ἀξιοῖ θανάτου εἰσίν οὒ μόνον αὐτά ποιοῦσιν ποιοῦντες ἀλλά καί συνευδοκοῦσιν συνευδοκοῦντες τοῖς πράσσουσιν Διό ἀναπολόγητος εἶ ὦ ἄνθρωπε πᾶς ὁ κρίνων ἐν ᾧ ᾧ γάρ κρίματι κρίνεις τόν ἕτερον σεαυτόν κατακρίνεις τά γάρ αὐτά πράσσεις ὁ κρίνων οἴδαμεν Γάρ Δέ ὅτι τό κρίμα τοῦ Θεοῦ ἐστίν κατά ἀλήθειαν ἐπί τούς τά τάς τοιαῦτα πράσσοντας λογίζῃ Δέ τοῦτο ὦ ἄνθρωπε ὁ κρίνων τούς τά τοιαῦτα πράσσοντας καί ποιῶν αὐτά ὅτι σύ ἐκφεύξῃ τό κρίμα τοῦ Θεοῦ Ἤ τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητος αὐτοῦ καί τῆς ἀνοχῆς καί τῆς μακροθυμίας καταφρονεῖς ἀγνοῶν ὅτι τό χρηστόν τοῦ Θεοῦ εἰς μετάνοιαν σέ ἄγει κατά Δέ τήν σκληρότητα σοῦ καί ἀμετανόητον καρδίαν θησαυρίζεις σεαυτῷ ὀργήν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς καί ἀποκαλύψεως ἀνταποδῷς ἕως καί δικαιοκρισίας τοῦ Θεοῦ Ὅς ἀποδώσει ἑκάστῳ κατά τά ἔργα αὐτοῦ τοῖς μέν καθʼ ὑπομονήν ἔργου ἀγαθοῦ δόξαν καί τιμήν καί ἀφθαρσίαν ζητοῦσιν ζωήν αἰώνιον τοῖς δέ ἐξ ἐριθείας καί ἀπειθοῦσι μέν τῇ ἀληθείᾳ πειθομένοις δέ τῇ ἀδικίᾳ θυμός ὀργή καί θυμός ὀργή Θλῖψις καί στενοχωρία ἐπί πασᾶν ψυχήν ἀνθρώπου τοῦ κατεργαζομένου τό κακόν Ἰουδαίου τέ πρῶτον καί Ἕλληνος δόξα δέ καί τιμή καί εἰρήνη παντί τῷ ἐργαζομένῳ τό ἀγαθόν Ἰουδαίῳ τέ πρῶτον καί Ἕλληνι οὒ Γάρ ἐστίν προσωπολημψία παρά τῷ Θεῷ ὅσοι Γάρ ἀνόμως ἥμαρτον ἀνόμως καί ἀπολοῦνται καί ὅσοι ἐν νόμῳ ἥμαρτον διά νόμου κριθήσονται οὒ γάρ οἱ ἀκροαταί τοῦ νόμου δικαιοί παρά τῷ Θεῷ ἀλλʼ οἱ ποιηταί τοῦ νόμου δικαιωθήσονται ὅταν Γάρ ἔθνη τά μή νόμον ἔχοντα φύσει τά τοῦ νόμου ποιῇ ποιῶσιν οὗτοι νόμον μή ἔχοντες ἑαυτοῖς εἰσίν νόμος οἵτινες ἐνδείκνυνται τό ἔργον τοῦ νόμου γραπτόν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν συμμαρτυρούσης αὐτῶν τῆς συνειδήσεως καί μεταξύ ἀλλήλων τῶν λογισμῶν κατηγορούντων ἤ καί ἀπολογουμένων ἐν ᾗ ἡμέρᾳ ᾗ ὅτε κρίνει κρινεῖ ὁ Θεός τά κρυπτά τῶν ἀνθρώπων κατά τό εὐαγγέλιον μού διά Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἴδε εἰ Δέ σύ Ἰουδαῖος ἐπονομάζῃ καί ἐπαναπαύῃ τῷ νόμῳ καί καυχᾶσαι ἐν Θεῷ καί γινώσκεις τό θέλημα καί δοκιμάζεις τά διαφέροντα κατηχούμενος ἐκ τοῦ νόμου πέποιθας τέ σεαυτόν ὁδηγόν εἶναι τυφλών φῶς τῶν ἐν σκότει παιδευτήν ἀφρόνων διδάσκαλον νηπίων ἔχοντα τήν μόρφωσιν τῆς γνώσεως καί τῆς ἀληθείας ἐν τῷ νόμῳ ὁ οὖν διδάσκων ἕτερον σεαυτόν οὒ διδάσκεις Ὁ κηρύσσων μή κλέπτειν κλέπτεις Ὁ λέγων μή μοιχεύειν μοιχεύεις Ὁ βδελυσσόμενος τά εἴδωλα ἱεροσυλεῖς Ὅς ἐν νόμῳ καυχᾶσαι διά τῆς παραβάσεως τοῦ νόμου τόν Θεόν ἀτιμάζεις τό Γάρ ὄνομα τοῦ Θεοῦ διʼ ὑμᾶς βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσιν καθώς γέγραπται Περιτομή μέν γάρ ὠφελεῖ ἐάν νόμον πράσσῃς ἐάν δέ παραβάτης νόμου ᾖς ἡ περιτομή σοῦ ἀκροβυστία γέγονεν ἐάν Οὖν ἡ ἀκροβυστία τά δικαιώματα τοῦ νόμου φυλάσσῃ οὐχ οὐχί ἡ ἀκροβυστία αὐτοῦ εἰς περιτομήν λογισθήσεται Καί κρινεῖ ἡ ἐκ φύσεως ἀκροβυστία τόν νόμον τελοῦσα σέ τόν διά γράμματος καί περιτομῆς παραβάτην νόμου οὒ Γάρ ὁ ἐν τῷ φανερῷ Ἰουδαῖος ἐστίν οὐδέ ἡ ἐν τῷ φανερῷ ἐν σαρκί περιτομή ἀλλʼ ὁ ἐν τῷ κρυπτῷ Ἰουδαῖος καί περιτομή καρδίας ἐν Πνεύματι οὒ γράμματι οὗ ὁ ἔπαινος οὐκ ἐξ ἀνθρώπων ἀλλʼ ἐκ τοῦ Θεοῦ τί Οὖν τό περισσόν τοῦ Ἰουδαίου ἤ τίς ἡ ὠφέλεια τῆς περιτομῆς Πολύ κατά παντᾶ τρόπον Πρῶτον μέν γάρ ὅτι ἐπιστεύθησαν τά λόγια τοῦ Θεοῦ τί Γάρ εἰ ἠπείθησαν ἠπίστησαν τινές Μή ἡ ἀπιστία αὐτῶν τήν πίστιν τοῦ Θεοῦ καταργήσει Μή γένοιτο γινέσθω Δέ ὁ Θεός ἀληθής πᾶς δέ ἄνθρωπος ψεύστης καθάπερ καθώς γέγραπται Ὅπως ἄν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σοῦ καί νικήσεις νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαι σέ εἰ Δέ ἡ ἀδικία ἡμῶν Θεοῦ δικαιοσύνην συνίστησιν τί ἐροῦμεν Μή ἄδικος ὁ Θεός ὁ ἐπιφέρων τήν ὀργήν αὐτοῦ Κατά ἄνθρωπον λέγω Μή γένοιτο Ἐπεί πῶς κρινεῖ κρίνει ὁ Θεός τόν κόσμον Εἰ δέ γάρ ἡ ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ἐμῷ ψεύσματι ἐπερίσσευσεν εἰς τήν δόξαν αὐτοῦ τί ἔτι κἀγώ ὡς ἁμαρτωλός κρίνομαι Καί μή καθώς βλασφημούμεθα καί καθώς φασίν τινές ἡμάς λέγειν ὅτι Ποιήσωμεν τά κακά ἵνα ἔλθῃ ἐφʼ ἡμάς τά ἀγαθά Ὧν τό κρίμα ἔνδικον ἐστίν τί Οὖν Προεχόμεθα προεχώμεθα Οὒ πάντως προῃτιασάμεθα γάρ Ἰουδαίους τέ πρῶτον καί Ἕλληνας πάντας ὑφʼ ἁμαρτίαν εἶναι Καθώς γέγραπται ὅτι Οὐκ ἐστίν δίκαιος οὐδέ εἱς οὐκ ἐστίν ὁ συνίων οὐκ ἐστίν ὁ ἐκζητῶν ζητῶν τόν Θεόν Πάντες ἐξέκλιναν ἅμα ἠχρεώθησαν οὐκ ἐστίν ὁ ποιῶν χρηστότητα οὐκ ἐστίν ἕως αἰνός ἑνός Τάφος ἀνεῳγμένος ὁ λάρυγξ αὐτῶν ταῖς γλώσσαις αὐτῶν ἐδολιοῦσαν Ἰός ἀσπίδων ὑπό τά χείλη αὐτῶν Ὧν τό στόμα αὐτῶν ἀρᾶς καί πικρίας γέμει Ὀξεῖς οἱ πόδες αὐτῶν ἐκχέαι αἷμα σύντριμμα καί ταλαιπωρία ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν καί ὁδόν εἰρήνης οὐκ ἔγνωσαν Οὐκ ἐστίν φόβος Θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν οἴδαμεν Δέ ὅτι ὅσα ὁ νόμος λαλεῖ λέγει τοῖς ἐν τῷ νόμῳ λαλεῖ ἵνα παν στόμα φραγῇ καί ὑπόδικος γένηται πᾶς ὁ κόσμος τῷ Θεῷ Διότι ἐξ ἔργων νόμου οὒ δικαιωθήσεται πάσα σάρξ ἐνώπιον αὐτοῦ διά γάρ νόμου ἐπίγνωσις ἁμαρτίας νυνί Δέ χωρίς νόμου δικαιοσύνη Θεοῦ πεφανέρωται μαρτυρουμένη ὑπό τοῦ νόμου καί τῶν προφητῶν δικαιοσύνη δέ Θεοῦ διά πίστεως ἐν Ἰησοῦ Χριστοῦ Χριστῷ Ἰησοῦ εἰς πάντας καί ἐπί πάντας τούς πιστεύοντας οὒ γάρ ἐστίν διαστολή πάντες Γάρ ἥμαρτον καί ὑστεροῦνται τῆς δόξεως δόξης τοῦ Θεοῦ δικαιούμενοι δωρεάν τῇ αὐτοῦ χάριτι διά τῆς ἀπολυτρώσεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὅν προέθετο ὁ Θεός ἱλαστήριον διά τῆς πίστεως ἐν τῷ ἑαυτοῦ αὐτοῦ αἵματι εἰς ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ διά τήν πάρεσιν τῶν προγεγονότων ἁμαρτημάτων ἐν τῇ ἀνοχῇ τοῦ Θεοῦ πρός τήν ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ ἐν τῷ νῦν καιρῷ εἰς τό εἶναι αὐτόν δίκαιον καί δικαιοῦντα τόν ἐκ πίστεως Ἰησοῦ ποῦ Οὖν ἡ καύχησις Ἐξεκλείσθη Διά ποίου νόμου Τῶν ἔργων Οὐχί ἀλλά διά νόμου πίστεως λογιζόμεθα Γάρ Οὖν πίστει δικαιοῦσθαι πίστει ἄνθρωπον χωρίς ἔργων νόμου Ἤ μή Ἰουδαίων ὁ Θεός μονῶν μόνον Οὐχί δέ καί ἐθνῶν Ναί καί ἐθνῶν εἴπερ ἐπείπερ εἱς ὁ Θεός ὅς δικαιώσει περιτομήν ἐκ πίστεως καί ἀκροβυστίαν διά τῆς πίστεως νόμον Οὖν καταργοῦμεν διά τῆς πίστεως νή Μή γένοιτο Ἀλλά νόμον ἱστάνομεν τί Οὖν ἐροῦμεν εὑρηκέναι Ἀβραάμ τόν προπάτορα πατέρα ἡμῶν εὑρηκέναι κατά σάρκα εἰ Γάρ Ἀβραάμ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη ἔχει καύχημα ἀλλʼ οὒ πρός τόν Θεόν τί Γάρ ἡ Γραφή λέγει ἐπίστευσεν Δέ Ἀβραάμ τῷ Θεῷ καί ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην τῷ Δέ ἐργαζομένῳ ὁ μισθός οὒ λογίζεται κατά χάριν ἀλλά κατά ὀφείλημα ὁ μισθός οὒ λογίζεται κατά χάριν ἀλλά κατά τό ὀφείλημα τῷ Δέ μή ἐργαζομένῳ τῷ Δέ μή ἐργαζομένῳ οὒ λογίζεται ὁ μισθός κατά χάριν πιστεύοντι δέ ἐπί τόν δικαιοῦντα τόν ἀσεβῆ λογίζεται ἡ πίστις ἑαυτοῦ αὐτοῦ εἰς δικαιοσύνην καθάπερ καί Δαυίδ λέγει τόν μακαρισμόν τοῦ ἀνθρώπου ᾧ ὁ Θεός λογίζεται δικαιοσύνην χωρίς ἔργων Μακάριοι ὧν ἀφέθησαν αἱ ἀνομίαι καί ὧν ἐπεκαλύφθησαν αἱ ἁμαρτίαι Μακάριος ἀνήρ ᾧ οὗ οὒ μή λογίσηται Κύριος ἁμαρτίαν Ὁ μακαρισμός οὖν οὗτος ἐπί τήν περιτομήν ἤ καί εἰς ἐπί τήν ἀκροβυστίαν λέγομεν Γάρ ὅτι Ἐλογίσθη τῷ Ἀβραάμ ἡ πίστις εἰς δικαιοσύνην πῶς Οὖν ἐλογίσθη Ἐν περιτομῇ ὄντι ἤ ἐν ἀκροβυστίᾳ Οὐκ ἐν περιτομῇ ἀλλʼ ἐν ἀκροβυστίᾳ καί σημεῖον ἔλαβεν περιτομῆς περιτομήν σφραγῖδα τῆς δικαιοσύνης τῆς πίστεως τῆς ἐν τῇ ἀκροβυστίᾳ εἰς τό εἶναι αὐτόν πατέρα πάντων τῶν πιστευόντων διʼ ἀκροβυστίας εἰς τό λογισθῆναι καί αὐτοῖς εἰς τήν δικαιοσύνην καί πατέρα περιτομῆς τοῖς οὐκ ἐκ περιτομῆς μόνον ἀλλά καί τοῖς στοιχοῦσιν τοῖς ἴχνεσιν τῆς πίστεως τῆς ἐν τῇ ἀκροβυστίᾳ ἀκροβυστίας πίστεως τοῦ πατρός ἡμῶν Ἀβραάμ οὒ Γάρ διά νόμου ἡ ἐπαγγελία τῷ Ἀβραάμ ἤ τῷ σπέρματι αὐτοῦ τό κληρονόμον αὐτόν εἶναι τοῦ κόσμου ἀλλά διά δικαιοσύνης πίστεως εἰ Γάρ οἱ ἐκ νόμου κληρονόμοι κεκένωται ἡ πίστις καί κατήργηται ἡ ἐπαγγελία ὁ Γάρ νόμος ὀργήν κατεργάζεται οὗ δέ γάρ οὐκ ἐστίν νόμος οὐδέ παράβασις Διά τοῦτο ἐκ πίστεως ἵνα ᾖ κατά χάριν εἰς τό εἶναι βεβαίαν τήν ἐπαγγελίαν παντί τῷ σπέρματι οὒ τῷ ἐκ τοῦ νόμου μόνον ἀλλά καί τῷ ἐκ πίστεως Ἀβραάμ ὅς ἐστίν πατήρ πάντων ἡμῶν καθώς γέγραπται ὅτι Πατέρα πολλῶν ἐθνῶν τέθεικα σέ κατέναντι οὗ ἐπίστευσεν Θεοῦ τοῦ ζῳοποιοῦντος τούς νεκρούς καί καλοῦντος τά μή ὄντα ὡς ὄντα Ὅς πάρʼ ἐλπίδα ἐπʼ ἐλπίδι ἐπίστευσεν εἰς τό γενέσθαι αὐτόν πατέρα πολλῶν ἐθνῶν κατά κατά τό εἰρημένον Οὕτως ἔσται τό σπέρμα σοῦ Καί μή ἀσθενήσας τῇ πίστει οὒ κατενόησεν τό ἑαυτοῦ σῶμα ἤδη νενεκρωμένον ἑκατονταετής πού ὑπάρχων καί τήν νέκρωσιν τῆς μήτρας Σάρρας εἰς δέ τήν ἐπαγγελίαν τοῦ Θεοῦ οὒ διεκρίθη τῇ ἀπιστίᾳ ἀλλʼ ἐνεδυναμώθη τῇ πίστει δούς δόξαν τῷ Θεῷ καί πληροφορηθείς ὅτι ὅ ἐπήγγελται δυνατός ἐστίν καί ποιῆσαι Διό καί Ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην Οὐκ ἐγράφη δέ διʼ αὐτόν μόνον ὅτι ἐλογίσθη αὐτῷ ἀλλά καί διʼ ἡμάς οἷς μέλλει λογίζεσθαι τοῖς πιστεύουσιν ἐπί τόν ἐγείραντα ἐγείροντα Ἰησοῦν τόν Κύριον ἡμῶν ἐκ νεκρῶν ὅς παρεδόθη διά τά παραπτώματα ἡμῶν καί ἠγέρθη διά τήν δικαίωσιν ἡμῶν δικαιωθέντες Οὖν ἐκ πίστεως εἰρήνην ἔχομεν ἔχωμεν πρός τόν Θεόν διά τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ διʼ οὗ καί τήν προσαγωγήν ἐσχήκαμεν ἐν τῇ πίστει εἰς τήν χαράν χάριν ταύτην ἐν ᾗ ἑστήκαμεν καί καυχώμεθα ἐπʼ ἐλπίδι τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ Οὒ μόνον δέ ἀδελφοί ἀλλά καί καυχώμεθα καυχώμενοι ἐν ταῖς θλίψεσιν εἰδότες ὅτι ἡ θλῖψις ὑπομονήν κατεργάζεται ἡ δέ ὑπομονή δοκιμήν ἡ δέ δοκιμή ἐλπίδα ἡ Δέ ἐλπίς οὒ καταισχύνει ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐκκέχυται ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν ἡμῶν διά Πνεύματος Ἁγίου τοῦ δοθέντος ἡμῖν Ἔτι Εἰ γάρ γέ Χριστός ὄντων ἡμῶν ἀσθενῶν ἔτι κατά καιρόν ὑπέρ ἀσεβῶν ἀπέθανεν μόγις μόλις Γάρ ὑπέρ δικαίου τὶς ἀποθανεῖται ὑπέρ γάρ τοῦ ἀγαθοῦ τάχα τὶς καί τολμᾷ ἀποθανεῖν συνίστησιν Δέ τήν ἑαυτοῦ ἀγάπην εἰς ἡμάς ὁ Θεός ὅτι ἔτι ἁμαρτωλῶν ὄντων ἡμῶν Χριστός ὑπέρ ἡμῶν ἀπέθανεν πολλῷ Οὖν μᾶλλον δικαιωθέντες ἐν νῦν ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ σωθησόμεθα διʼ αὐτοῦ ἀπό τῆς ὀργῆς εἰ Γάρ ἐχθροί ὄντες κατηλλάγημεν τῷ Θεῷ διά τοῦ θανάτου τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ πολλῷ μᾶλλον καταλλαγέντες σωθησόμεθα ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ Οὒ μόνον δέ ἀλλά καί καυχώμενοι ἐν τῷ Θεῷ διά τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ διʼ οὗ νῦν τήν καταλλαγήν ἐλάβομεν Διά τοῦτο ὥσπερ διʼ ἑνός ἀνθρώπου ἡ ἁμαρτία εἰς τόν κόσμον εἰσῆλθεν καί διά τῆς ἁμαρτίας ὁ θάνατος καί οὕτως εἰς πάντας ἀνθρώπους ὁ θάνατος διῆλθεν ἐφʼ ᾧ πάντες ἥμαρτον ἄχρι γάρ νόμου ἁμαρτία ᾖ ἦν ἐν κόσμῳ ἁμαρτία δέ οὐκ ἐλλογεῖται ἐνελογεῖτο μή ὄντος νόμου Ἀλλʼ ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπό Ἀδάμ μέχρι Μωϋσέως καί ἐπί τούς μή ἁμαρτήσαντας ἐν ἐπί τῷ ὁμοιώματι τῆς παραβάσεως Ἀδάμ ὅς ἐστίν τύπος τοῦ μέλλοντος Ἀλλʼ οὐχ ὡς τό παράπτωμα οὕτως καί τό χάρισμα εἰ Γάρ τῷ τοῦ ἑνός παραπτώματι οἱ πολλοί ἀπέθανον πολλῷ οὖν μᾶλλον ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ καί ἡ δωρεά ἐν χάριτι τῇ τοῦ ἑνός ἀνθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τούς πολλούς ἐπερίσσευσεν Καί οὐχ ὡς διʼ ἑνός ἁμαρτήσαντος ἀμάρτητος τό δώρημα τό μέν γάρ κρίμα ἐξ ἑνός εἰς κατάκριμα τό δέ χάρισμα ἐκ πολλῶν παραπτωμάτων εἰς δικαίωμα εἰ Γάρ τῷ τοῦ ἐν ἑνός ἑνί παραπτώματι ὁ θάνατος ἐβασίλευσεν διά τοῦ ἑνός πολλῷ μᾶλλον οἱ τήν περισσείαν τῆς δικαιοσύνης χάριτος καί τῆς δωρεᾶς καί τῆς χάριτος δικαιοσύνης λαμβάνοντες ἐν ζωῇ βασιλεύσουσιν διά τοῦ ἑνός Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἄρα Οὖν ὡς διʼ ἑνός ἀνθρώπου παραπτώματος εἰς πάντας ἀνθρώπους εἰς κατάκριμα οὕτως καί διʼ ἑνός δικαιώματος εἰς πάντας ἀνθρώπους εἰς δικαίωσιν ζωῆς ὥσπερ Γάρ διά τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνός ἀνθρώπου ἁμαρτωλοί κατεστάθησαν κατέστησαν οἱ πολλοί οὕτως καί διά τῆς τῇ ὑπακοῆς ὑπακοῇ τοῦ ἑνός δικαιοί κατασταθήσονται οἱ πολλοί νόμος Δέ παρεισῆλθεν ἵνα πλεονάσῃ τό παράπτωμα οὗ δέ ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις ἵνα ὥσπερ ἐβασίλευσεν ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θανάτῳ οὕτως καί ἡ χάρις καί βασιλεύσῃ διά δικαιοσύνης εἰς ζωήν αἰώνιον διά Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν τί Οὖν ἐροῦμεν Ἐπιμένωμεν ἐπιμένομεν ἐπιμενοῦμεν τῇ ἁμαρτίᾳ ἵνα ἡ χάρις πλεονάσῃ Μή γένοιτο Οἵτινες ἀπεθάνομεν τῇ ἁμαρτίᾳ πῶς ἔτι ζήσομεν ζήσωμεν ἐν αὐτῇ ἔτι Ἤ ἀγνοεῖτε ἀδελφοί ὅτι ὅσοι ἐβαπτίσθημεν εἰς Χριστόν Ἰησοῦν εἰς τόν θάνατον αὐτοῦ ἐβαπτίσθημεν συνετάφημεν Οὖν αὐτῷ διά τοῦ βαπτίσματος εἰς τόν θάνατον ἵνα ὥσπερ ἠγέρθη Χριστός ἐκ νεκρῶν διά τῆς δόξης τοῦ Πατρός οὕτως καί ἡμεῖς ἐν καινότητι ζωῆς περιπατήσωμεν εἰ Γάρ σύμφυτοι γεγόναμεν τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου αὐτοῦ ἀλλά καί τῆς ἀναστάσεως ἐσόμεθα καί τοῦτο γινώσκοντες ὅτι ὁ παλαιός ἡμῶν ἄνθρωπος συνεσταυρώθη ἵνα καταργηθῇ καταργήσῃ τό σῶμα τῆς ἁμαρτίας τοῦ μηκέτι δουλεύειν ἡμάς τῇ ἁμαρτίᾳ ὁ Γάρ ἀποθανών δεδικαίωται ἀπό τῆς ἁμαρτίας εἰ εἰ Γάρ Δέ ἀπεθάνομεν σύν Χριστῷ πιστεύομεν ὅτι καί συζήσομεν αὐτῷ εἰδότες ὅτι Χριστός ἐγερθείς ἐκ νεκρῶν οὐκέτι ἀποθνῄσκει θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει ὅ Γάρ ἀπέθανεν τῇ ἁμαρτίᾳ ἀπέθανεν ἐφάπαξ ὅ δέ ζῇ ζῇ τῷ Θεῷ Οὕτως καί ὑμεῖς λογίζεσθε ἑαυτούς εἶναι νεκρούς μέν εἶναι τῇ ἁμαρτίᾳ ζῶντας δέ τῷ Θεῷ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν μή Οὖν βασιλευέτω ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θνητῷ ὑμῶν σώματι εἰς τό ὑπακούειν αὐτῇ ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτοῦ καί Μηδέ παριστάνετε τά μέλη ὑμῶν ὅπλα ἀδικίας τῇ ἁμαρτίᾳ ἀλλά παραστήσατε ἑαυτούς τῷ Θεῷ ὡσεί ὡς ἐκ νεκρῶν ζῶντας ζῶντες καί τά μέλη ὑμῶν ὅπλα δικαιοσύνης τῷ Θεῷ ἁμαρτία Γάρ ὑμῶν οὐκέτι οὒ κυριεύσει οὒ γάρ ἐστέ ὑπό νόμον ἀλλά ὑπό χάριν τί Οὖν Ἁμαρτήσωμεν ἁμαρτήσομεν ὅτι οὐκ ἐσμέν ὑπό νόμον ἀλλά ὑπό χάριν Μή γένοιτο Οὐκ οἴδατε ὅτι ᾧ παριστάνετε ἑαυτούς δούλους εἰς ὑπακοήν δοῦλοι ἐστέ ᾧ ὑπακούετε ἤτοι ἁμαρτίας εἰς θάνατον ἤ ὑπακοῆς εἰς δικαιοσύνην χάρις Δέ τῷ Θεῷ ὅτι ἦτε δοῦλοι τῆς ἁμαρτίας ὑπηκούσατε δέ ἐκ καθαρᾶς καρδίας εἰς ὅν παρεδόθητε τύπον διδαχῆς ἐλευθερωθέντες Οὖν Δέ ἀπό τῆς ἁμαρτίας ἐδουλώθητε τῇ δικαιοσύνῃ Ἀνθρώπινον λέγω διά τήν ἀσθένειαν τῆς σαρκός ὑμῶν ὥσπερ Γάρ παρεστήσατε τά μέλη ὑμῶν δούλα τῇ ἀκαθαρσίᾳ καί τῇ ἀνομίᾳ εἰς τήν ἀνομίαν οὕτως νῦν παραστήσατε τά μέλη ὑμῶν ὅπλα δούλα τῇ δικαιοσύνῃ εἰς ἁγιασμόν ὅτε Γάρ δοῦλοι ἦτε τῆς ἁμαρτίας ἐλευθεροῖ ἦτε τῇ δικαιοσύνῃ τίνα Οὖν καρπόν εἴχετε τότε ἐφʼ οἷς νῦν ἐπαισχύνεσθε τό μέν Γάρ τέλος ἐκείνων θάνατος νυνί Δέ ἐλευθερωθέντες ἀπό τῆς ἁμαρτίας δουλωθέντες δέ τῷ Θεῷ ἔχετε τόν καρπόν ὑμῶν εἰς ἁγιασμόν τό τέ δέ τέλος ζωήν αἰώνιον τά Γάρ ὀψώνια τῆς ἁμαρτίας θάνατος τό δέ χάρισμα τοῦ Θεοῦ ζωή αἰώνιος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν Ἤ ἀγνοεῖτε ἀδελφοί γινώσκουσιν γάρ νόμον λαλῶ ὅτι ὁ νόμος κυριεύει τοῦ ἀνθρώπου ἐφʼ ὅσον χρόνον ζῇ ἡ Γάρ ὕπανδρος γυνή τῷ ζῶντι ἀνδρί δέδεται νόμῳ ἐάν δέ ἀποθάνῃ ὁ ἀνήρ κατήργηται ἀπό τοῦ νόμου τοῦ ἀνδρός ἄρα Οὖν ζῶντος τοῦ ἀνδρός μοιχαλίς χρηματίσει ἡ γυνή ἐάν γένηται ἀνδρί ἑτέρῳ ἐάν δέ ἀποθάνῃ ὁ ἀνήρ ἐλευθέρα ἐστίν ἀπό τοῦ νόμου τοῦ μή εἶναι αὐτήν μοιχαλίδα γενομένην ἀνδρί ἑτέρῳ Ὥστε ἀδελφοί μού καί ὑμεῖς ἀδελφοί μού ἐθανατώθητε τῷ νόμῳ διά τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ εἰς τό γενέσθαι ὑμᾶς ἑτέρῳ τῷ ἐκ νεκρῶν ἐγερθέντι ἵνα καρποφορήσωμεν τῷ Θεῷ ὅτε Γάρ ἦμεν ἐν τῇ σαρκί τά παθήματα τῶν ἁμαρτιῶν τά διά τοῦ νόμου ἐνηργεῖτο ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν εἰς τό καρποφορῆσαι τῷ θανάτῳ νυνί Δέ κατηργήθημεν ἀπό τοῦ νόμου ἀποθανόντες ἐν ᾧ κατειχόμεθα ὥστε δουλεύειν ἡμάς ἐν καινότητι Πνεύματος καί οὒ παλαιότητι γράμματος τί Οὖν ἐροῦμεν Ὁ νόμος ἁμαρτία Μή γένοιτο Ἀλλά τήν ἁμαρτίαν οὐκ ἔγνων ἔγνω εἰ μή διά νόμου τήν τέ γάρ ἐπιθυμίαν οὐκ ᾔδειν εἰ μή ὁ νόμος ἔλεγεν Οὐκ ἐπιθυμήσεις ἀφορμήν Δέ λαβοῦσα ἡ ἁμαρτία διά τῆς ἐντολῆς κατειργάσατο ἐν ἐμοί πασᾶν ἐπιθυμίαν χωρίς γάρ νόμου ἁμαρτία νεκρά ἐγώ Δέ ἔζων χωρίς νόμου ποτέ ἐλθούσης δέ τῆς ἐντολῆς ἡ ἁμαρτία ἀνέζησεν ἐγώ δέ ἀπέθανον καί εὑρέθη μοί ἡ ἐντολή ἡ εἰς ζωήν αὕτη εἰς θάνατον ἡ Γάρ ἁμαρτία ἀφορμήν λαβοῦσα διά τῆς ἐντολῆς ἐξηπάτησεν μέ καί διʼ αὐτῆς ἀπέκτεινεν Ὥστε ὁ μέν νόμος ἅγιος καί ἡ ἐντολή ἁγία καί δικαία καί ἀγαθή τό Οὖν ἀγαθόν ἐμοί γέγονεν ἐγένετο θάνατος Μή γένοιτο Ἀλλά ἡ ἁμαρτία ἵνα φανῇ ἁμαρτία διά τοῦ ἀγαθοῦ μοί κατεργαζομένη θάνατον ἵνα γένηται καθʼ ὑπερβολήν ἁμαρτωλός ἡ ἁμαρτία διά τῆς ἐντολῆς οἴδαμεν Δέ Γάρ ὅτι ὁ νόμος πνευματικός ἐστίν ἐγώ δέ σάρκινος σαρκικός εἰμί πεπραμένος ὑπό τήν ἁμαρτίαν ὅ Γάρ κατεργάζομαι οὒ γινώσκω οὒ γάρ ὅ θέλω τοῦτο πράσσω ἀλλʼ ὅ μισῶ τοῦτο ποιῶ εἰ Δέ ὅ οὒ θέλω τοῦτο ποιῶ σύμφημι τῷ νόμῳ ὅτι καλός νυνί Δέ οὐκέτι ἐγώ κατεργάζομαι αὐτό ἀλλʼ ἡ ἐνοικοῦσα οἰκοῦσα ἐν ἐμοί ἁμαρτία οἶδα Γάρ ὅτι οὐκ οἰκεῖ ἐν ἐμοί τοῦτʼ ἐστίν ἐν τῇ σαρκί μού ἀγαθόν τό γάρ θέλειν παράκειται μοί τό δέ κατεργάζεσθαι τό καλόν οὒ εὑρίσκω οὒ Γάρ ὅ θέλω τοῦτο ποιῶ ἀγαθόν ἀλλά ὅ οὒ θέλω κακόν τοῦτο πράσσω εἰ Δέ ὅ οὒ θέλω ἐγώ τοῦτο ποιῶ οὐκέτι ἐγώ κατεργάζομαι αὐτό ἀλλʼ ἡ οἰκοῦσα ἐν ἐμοί ἁμαρτία Εὑρίσκω ἄρα τόν νόμον τῷ θέλοντι ἐμοί ποιεῖν τό καλόν ὅτι ἐμοί τό κακόν παράκειται συνήδομαι Γάρ τῷ νόμῳ τοῦ νοός Θεοῦ κατά τόν ἔσω ἄνθρωπον βλέπω δέ ἕτερον νόμον ἐν τοῖς μέλεσιν μού ἀντιστρατευόμενον καί αἰχμαλωτίζοντα τῷ νόμῳ τοῦ νοός μού καί αἰχμαλωτίζοντα μέ ἐν τῷ νόμῳ τῆς ἁμαρτίας τῷ ὄντι ἐν τοῖς μέλεσιν μού Ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος Τίς μέ ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου εὐχαριστῶ Χάρις δέ τῷ Θεῷ διά Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ἄρα Οὖν αὐτός ἐγώ τῷ μέν νοΐ δουλεύω τῷ νόμῳ Θεοῦ τῇ δέ σαρκί νόμῳ ἁμαρτίας Οὐδέν ἄρα νῦν κατάκριμα τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ μή κατά σάρκα περιπατοῦσιν ἀλλά κατά Πνεῦμα ὁ γάρ νόμος τοῦ Πνεύματος τῆς ζωῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἠλευθέρωσεν σέ μέ ἀπό τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ θανάτου τό Γάρ ἀδύνατον τοῦ νόμου ἐν ᾧ ἠσθένει διά τῆς σαρκός ὁ Θεός τόν αὐτοῦ ἑαυτοῦ Υἱόν πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκός ἁμαρτίας καί περί ἁμαρτίας κατέκρινεν τήν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί ἵνα τό δικαίωμα τοῦ νόμου πληρωθῇ ἐν ἡμῖν τοῖς μή κατά σάρκα περιπατοῦσιν ἀλλά κατά Πνεῦμα οἱ Γάρ κατά σάρκα ὄντες τά τῆς σαρκός φρονοῦσιν οἱ δέ κατά Πνεῦμα τά τοῦ Πνεύματος τό Γάρ φρόνημα τῆς σαρκός θάνατος τό δέ φρόνημα τοῦ Πνεύματος ζωή καί εἰρήνη Διότι τό φρόνημα τῆς σαρκός ἔχθρα εἰς Θεόν τῷ γάρ νόμῳ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑποτάσσεται οὐδέ γάρ δύναται οἱ Δέ ἐν σαρκί ὄντες Θεῷ ἀρέσαι οὒ δύνανται ὑμεῖς Δέ οὐκ ἐστέ ἐν σαρκί ἀλλʼ ἐν Πνεύματι εἴπερ Πνεῦμα Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν εἰ Δέ τὶς Πνεῦμα Χριστοῦ οὐκ ἔχει οὗτος οὐκ ἐστίν αὐτοῦ εἰ Δέ Χριστός ἐν ὑμῖν τό μέν σῶμα νεκρόν διά ἁμαρτίαν τό δέ Πνεῦμα ζωή διά δικαιοσύνην εἰ Δέ τό Πνεῦμα τοῦ ἐγείραντος τόν Ἰησοῦν ἐκ νεκρῶν οἰκεῖ ἐν ὑμῖν ὁ ἐγείρας τόν Χριστόν ἐκ νεκρῶν Χριστόν Ἰησοῦν Χριστόν ζῳοποιήσει καί τά θνητά σώματα ὑμῶν διά τοῦ τό ἐνοικοῦντος ἐνοικοῦν αὐτοῦ αὐτοί Πνεῦμα Πνεύματος ἐν ὑμῖν ἄρα Οὖν ἀδελφοί ὀφειλέται ἐσμέν οὒ τῇ σαρκί τοῦ κατά σάρκα ζῆν εἰ Γάρ κατά σάρκα ζῆτε μέλλετε ἀποθνῄσκειν εἰ δέ Πνεύματι τάς πράξεις τοῦ σώματος θανατοῦτε ζήσεσθε ὅσοι Γάρ Πνεύματι Θεοῦ ἄγονται οὗτοι εἰσίν υἱοί εἰσίν Θεοῦ εἰσίν οὒ Γάρ ἐλάβετε πνεῦμα δουλείας πάλιν εἰς φόβον ἀλλά ἐλάβετε Πνεῦμα υἱοθεσίας ἐν ᾧ κράζομεν Ἀββα ὁ Πατήρ Αὐτό τό Πνεῦμα συμμαρτυρεῖ τῷ Πνεύματι ἡμῶν ὅτι ἐσμέν τέκνα Θεοῦ εἰ Δέ τέκνα καί κληρονόμοι κληρονόμοι μέν Θεοῦ συγκληρονόμοι δέ Χριστοῦ εἴπερ πάσχομεν συμπάσχομεν συμπάσχωμεν ἵνα καί συνδοξασθῶμεν λογίζομαι Δέ Γάρ ὅτι οὐκ ἀξία τά παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρός τήν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθῆναι εἰς ἡμάς ἡ Γάρ ἀποκαραδοκία τῆς κτίσεως τήν ἀποκάλυψιν τῶν υἱῶν τοῦ Θεοῦ ἀπεκδέχεται τῇ Γάρ ματαιότητι ἡ κτίσις ὑπετάγη οὐχ ἑκοῦσα ἀλλά διά τόν ὑποτάξαντα ἐφʼ ἐλπίδι διότι ὅτι καί αὐτή ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται ἐλευθερώθη ἐκ ἀπό τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τήν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ οἴδαμεν Δέ Γάρ ὅτι πάσα ἡ κτίσις συστενάζει καί συνωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν Οὒ μόνον δέ ἀλλά καί αὐτοί τήν ἀπαρχήν τοῦ Πνεύματος ἔχοντες καί ἡμεῖς καί αὐτοί ἐν ἑαυτοῖς στενάζομεν υἱοθεσίαν ἀπεκδεχόμενοι τήν ἀπολύτρωσιν τοῦ σώματος ἡμῶν τῇ Γάρ ἐλπίδι ἐσώθημεν ἐλπίς δέ βλεπομένη οὐκ ἐστίν ἐλπίς ὅ γάρ βλέπει τὶς τί καί ὑπομένει ἐλπίζει εἰ Δέ ὅ οὒ βλέπομεν ἐλπίζομεν διʼ ὑπομονῆς ἀπεκδεχόμεθα ὡσαύτως Δέ καί τό Πνεῦμα συναντιλαμβάνεται ταῖς τῇ ἀσθενείαις ἀσθενείᾳ ἡμῶν τό γάρ τί προσευξώμεθα προσευξόμεθα καθό δεῖ οὐκ οἴδαμεν ἀλλʼ αὐτό τό Πνεῦμα ὑπερεντυγχάνει ὑπέρ ἡμῶν στεναγμοῖς ἀλαλήτοις ὁ Δέ ἐραυνῶν τάς καρδίας οἶδεν τί τό φρόνημα τοῦ Πνεύματος ὅτι κατά Θεόν ἐντυγχάνει ὑπέρ ἁγίων οἴδαμεν Δέ ὅτι τοῖς ἀγαπῶσιν τόν Θεόν παντᾶ παν συνεργεῖ ὁ Θεός εἰς ἀγαθόν τοῖς κατά πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν Ὅτι οὕς προέγνω καί προώρισεν συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τό εἶναι αὐτόν πρωτότοκον ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς οὗ οὕς Δέ προέγνω προώρισεν τούτους καί ἐκάλεσεν οὗ καί οὕς ἐκάλεσεν τούτους καί ἐδικαίωσεν καί οὕς δέ ἐδικαίωσεν τούτους καί ἐδόξασεν τί Οὖν ἐροῦμεν πρός ταῦτα Εἰ ὁ Θεός ὑπέρ ἡμῶν τίς καθʼ ἡμῶν Ὅς γέ τοῦ ἰδίου Υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο ἀλλά ὑπέρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν πάντων ἁπάντων πῶς οὐχί καί σύν αὐτῷ ἡμῖν τά παντᾶ ἡμῖν χαρίσεται Τίς ἐγκαλέσει κατά ἐκλεκτῶν Θεοῦ Θεός ὁ δικαιῶν Τίς ὁ κατακρίνων κατακρινῶν ἅμα δέ Χριστός Ἰησοῦς ὁ ἀποθανών μᾶλλον δέ καί ἐγερθείς ἐκ νεκρῶν ὅς καί ἐστίν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ ὅς καί ἐντυγχάνει ἐντυγχάνῃ ὑπέρ ἡμῶν Τίς ἡμάς χωρίσει χωρίσῃ ἀπό τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστοῦ Χριστῷ Ἰησοῦ Θλῖψις ἤ στενοχωρία ἤ διωγμός ἤ λιμός ἤ γυμνότης ἤ κίνδυνος ἤ μάχαιρα Καθώς γέγραπται ὅτι Ἕνεκεν σοῦ θανατούμεθα ὅλην τήν ἡμέραν ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς Ἀλλʼ ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπερνικῶμεν διά τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμάς πέπεισμαι Γάρ ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωή οὔτε ἄγγελοι οὔτε ἀρχαί οὔτε οὒ ἐξουσίαι οὔτε δυνάμεις οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε μέλλοντα οὔτε δυνάμεις δύναμις οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος οὔτε τὶς κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμάς χωρίσαι ἀπό τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ τοῦ Κυρίῳ Κυρίου ἡμῶν Ἀλήθειαν λέγω ἐν Χριστῷ οὒ ψεύδομαι συμμαρτυρούσης μοί τῆς συνειδήσεως μού ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ ὅτι λύπη μοί λύπη ἐστίν μεγάλη καί ἀδιάλειπτος ὀδύνη τῇ καρδίᾳ μού ηὐχόμην Γάρ αὐτός ἐγώ εἶναι ἀνάθεμα εἶναι αὐτός ἐγώ ἀπό τοῦ Χριστοῦ ὑπέρ τῶν ἀδελφῶν μού τῶν συγγενῶν μού κατά σάρκα οἵτινες εἰσίν Ἰσραηλῖται ὧν ἡ υἱοθεσία υἱοθεσίαν καί ἡ δόξα καί αἱ ἡ διαθῆκαι διαθήκη καί ἡ νομοθεσία καί ἡ λατρεία καί αἱ ἐπαγγελίαι ὧν οἱ πατέρες καί ἐξ ὧν ὁ Χριστός τό τά ὁ κατά σάρκα ὁ ὤν ἐπί πάντων Θεός εὐλογητός εἰς τούς αἰῶνας Ἀμήν Οὐχ οἷον δέ ὅτι ἐκπέπτωκεν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ οὒ Γάρ πάντες οἱ ἐξ Ἰσραήλ οὗτοι Ἰσραήλ οὔτʼ Οὐδʼ ὅτι εἰσίν σπέρμα Ἀβραάμ πάντες τέκνα ἀλλʼ Ἐν Ἰσαάκ κληθήσεται σοί σπέρμα Τοῦτʼ ἐστίν ὅτι οὒ τά τέκνα τῆς σαρκός ταῦτα τέκνα τοῦ Θεοῦ ἀλλά τά τέκνα τῆς ἐπαγγελίας λογίζεται εἰς σπέρμα ἐπαγγελίας Γάρ ὁ λόγος οὗτος Κατά τόν καιρόν τοῦτον ἐλεύσομαι καί ἔσται τῇ Σάρρᾳ υἱός Οὒ μόνον δέ ἀλλά καί Ῥεβέκκα ἐξ ἑνός κοίτην ἔχουσα Ἰσαάκ τοῦ πατρός ἡμῶν μήπω γάρ γεννηθέντων μηδέ πραξάντων τὶ ἀγαθόν ἤ φαῦλον κακόν ἵνα ἡ κατʼ ἐκλογήν ἐκλογῇ τοῦ πρόθεσις τοῦ Θεοῦ πρόθεσις μένῃ μείνῃ οὐκ ἐξ ἔργων ἀλλʼ ἐκ τοῦ καλοῦντος ἐρρέθη αὐτῇ ὅτι Ὁ μείζων μεῖζον δουλεύσει τῷ ἐλάσσονι καθάπερ Καθώς γέγραπται Τόν Ἰακώβ ἠγάπησα τόν δέ Ἠσαῦ ἐμίσησα τί Οὖν ἐροῦμεν Μή ἀδικία παρά τῷ Θεῷ Μή γένοιτο Τῷ Μωϋσεῖ Γάρ Μωϋσῇ λέγει Ἐλεήσω ὅν ἄν ἐλεῶ καί οἰκτειρήσω ὅν ἄν οἰκτείρω οἰκτίρω ἄρα Οὖν οὒ τοῦ τρέχοντος θέλοντος οὐδέ τοῦ θέλοντος τρέχοντος ἀλλά τοῦ ἐλεῶντος Θεοῦ λέγει Γάρ ἡ Γραφή τῷ Φαραώ ὅτι Εἰς αὐτό τοῦτο ἐξήγειρα σέ ὅπως ἐνδείξωμαι ἐνδείξομαι ἐν σοί τήν δύναμιν μού καί ὅπως διαγγελῇ τό ὄνομα μού ἐν πάσῃ τῇ γῇ ἄρα Οὖν ὅν θέλει ἐλεεῖ ὅν δέ θέλει ἐλεεῖ ὅν δέ θέλει σκληρύνει Ἐρεῖς μοί οὖν μοί τί Οὖν ἔτι μέμφεται τῷ Γάρ βουλήματι αὐτοῦ τίς ἀνθέστηκεν μενοῦνγε Ὦ ἄνθρωπε μενοῦνγε σύ τίς εἶ ὁ ἀνταποκρινόμενος τῷ Θεῷ Μή ἐρεῖ τό πλάσμα τῷ πλάσαντι αὐτόν Τί μέ ἐποίησας οὕτως Ἤ οὐκ ἔχει ἐξουσίαν ὁ κεραμεύς τοῦ πηλοῦ ἐκ τοῦ αὐτοῦ φυράματος ποιῆσαι ὅ μέν εἰς τιμήν σκεῦος ὅ δέ εἰς ἀτιμίαν εἰ Δέ θέλων ὁ Θεός ἐνδείξασθαι τήν ὀργήν καί γνωρίσαι τό δυνατόν αὐτοῦ ἤνεγκεν ἐν πολλῇ μακροθυμίᾳ σκεύη ὀργῆς κατηρτισμένα εἰς ἀπώλειαν καί ἵνα γνωρίσῃ τόν τό πλοῦτον πλοῦτος τῆς δόξης αὐτοῦ ἐπί σκεύη ἐλέους ἅ προητοίμασεν εἰς δόξαν οὕς καί ἐκάλεσεν ἡμάς οὒ μόνον ἐξ Ἰουδαίων ἀλλά καί ἐξ ἐθνῶν Ὡς καί ἐν τῷ Ὡσηέ λέγει λέγεν Καλέσω τόν οὒ λαόν μού Λαόν μού καί τήν οὐκ ἠγαπημένην Ἠγαπημένην Καί ἔσται ἐν τῷ τόπῳ ᾧ οὗ ἐάν κληθήσονται ἐρρέθη αὐτοῖς Οὒ λαός μού ὑμεῖς ἐκεῖ κληθήσονται Υἱοί Θεοῦ ζῶντος Ἠσαΐας Δέ κράζει ὑπέρ τοῦ Ἰσραήλ Ἐάν ᾖ ὁ ἀριθμός τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης τό ὑπόλειμμα κατάλειμμα σωθήσεται λόγον Γάρ συντελῶν καί συντέμνων ἐν δικαιοσύνῃ ὅτι λόγον συντετμημένον ποιήσει ὁ Κύριος ἐπί τῆς γῆς Καί καθώς προείρηκεν Ἠσαΐας Εἰ μή Κύριος Σαβαώθ ἐγκατέλιπεν ἐγκατέλειπεν ἡμῖν σπέρμα ὡς Σόδομα ἄν ἐγενήθημεν καί ὡς Γόμορρα ἄν ὡμοιώθημεν τί Οὖν ἐροῦμεν Ὅτι ἔθνη τά μή διώκοντα δικαιοσύνην κατέλαβεν τήν δικαιοσύνην δικαιοσύνην δέ τήν ἐκ πίστεως Ἰσραήλ Δέ διώκων νόμον δικαιοσύνης εἰς νόμον δικαιοσύνης οὐκ ἔφθασεν Διά τί Ὅτι οὐκ ἐκ πίστεως ἀλλʼ ὡς ἐξ ἔργων νόμου Προσέκοψαν γάρ τῷ λίθῳ τοῦ προσκόμματος καθώς γέγραπται Ἰδού τίθημι ἐν Σιών λίθον προσκόμματος καί πέτραν σκανδάλου καί πᾶς ὁ πιστεύων ἐπʼ αὐτῷ οὒ καταισχυνθήσεται Ἀδελφοί ἡ μέν εὐδοκία τῆς ἐμῆς καρδίας καί ἡ δέησις ἡ πρός τόν Θεόν ὑπέρ αὐτῶν τοῦ Ἰσραήλ ἐστίν εἰς σωτηρίαν μαρτυρῶ Γάρ αὐτοῖς ὅτι ζῆλον Θεοῦ ἔχουσιν ἀλλʼ οὒ κατʼ ἐπίγνωσιν ἀγνοοῦντες Δέ Γάρ τήν τοῦ Θεοῦ δικαιοσύνην καί τήν ἰδίαν δικαιοσύνην ζητοῦντες στῆσαι τῇ δικαιοσύνῃ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑπετάγησαν τέλος Γάρ νόμου Χριστός εἰς δικαιοσύνην παντί τῷ πιστεύοντι Μωϋσῆς Γάρ γράφει ὅτι τήν δικαιοσύνην τήν ἐκ τοῦ νόμου πίστεως ὅτι Ὁ ποιήσας αὐτά ἄνθρωπος ζήσεται ἐν αὐτοῖς αὐτῇ ἡ Δέ ἐκ πίστεως δικαιοσύνη οὕτως λέγει Μή εἴπῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σοῦ Τίς ἀναβήσεται εἰς τόν οὐρανόν Τοῦτʼ ἐστίν Χριστόν καταγαγεῖν ἤ Τίς καταβήσεται εἰς τήν Ἄβυσσον Τοῦτʼ ἐστίν Χριστόν ἐκ νεκρῶν ἀναγαγεῖν Ἀλλά τί λέγει Ἐγγύς σοῦ τό ῥῆμα ἐστίν ἐν τῷ στόματι σοῦ καί ἐν τῇ καρδίᾳ σοῦ τοῦτʼ ἐστίν τό ῥῆμα τῆς πίστεως ὅ κηρύσσομεν Ὅτι ἐάν ὁμολογήσῃς τό ῥῆμα ἐν τῷ στόματι σοῦ ὅτι Κύριον Κύριος Ἰησοῦν Ἰησοῦς Χριστόν καί πιστεύσῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σοῦ ὅτι ὁ Θεός αὐτόν ἤγειρεν αὐτόν ἐκ νεκρῶν σωθήσῃ καρδίᾳ Γάρ πιστεύεται εἰς δικαιοσύνην στόματι δέ ὁμολογεῖται εἰς σωτηρίαν λέγει Γάρ ἡ Γραφή Πᾶς ὁ πιστεύων ἐπʼ αὐτῷ οὒ καταισχυνθήσεται οὒ Γάρ ἐστίν διαστολή Ἰουδαίου τέ καί Ἕλληνος ὁ γάρ αὐτός Κύριος πάντων πλουτῶν εἰς πάντας τούς ἐπικαλουμένους αὐτόν πᾶς Γάρ Ὅς ἐάν ἄν ἐπικαλέσηται τό ὄνομα Κυρίου σωθήσεται πῶς Οὖν ἐπικαλέσωνται ἐπικαλέσονται εἰς ὅν οὐκ ἐπίστευσαν πῶς Δέ πιστεύσουσιν πιστεύσωσιν ὅ οὗ οὐκ ἤκουσαν πῶς Δέ ἀκούσουσιν ἀκούσωνται ἀκούσονται ἀκούσωσιν χωρίς κηρύσσοντος πῶς Δέ κηρύξουσιν κηρύξωσιν ἐάν μή ἀποσταλῶσιν καθάπερ Καθώς γέγραπται ὅτι Ὡς ὡραῖοι οἱ πόδες τῶν εὐαγγελιζομένων εἰρήνην τῶν εὐαγγελιζομένων τά ἀγαθά Ἀλλʼ οὒ πάντες ὑπήκουσαν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ καθώς γέγραπται ἐν τῷ Ἠσαΐας Ἠσαΐᾳ Γάρ λέγει Κύριε τίς ἐπίστευσεν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν Ἄρα ἡ πίστις ἐξ ἀκοῆς ἡ δέ ἀκοή διά ῥήματος Χριστοῦ Θεοῦ Ἀλλά λέγω μή οὐκ ἤκουσαν Μενοῦνγε Εἰς πασᾶν τήν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν καί εἰς τά πέρατα τῆς οἰκουμένης τά ῥήματα αὐτῶν Ἀλλά λέγω μή Ἰσραήλ οὐκ ἔγνω Ἰσραήλ Πρῶτος Μωϋσῆς λέγει Ἐγώ παραζηλώσω αὐτούς ὑμᾶς ἐπʼ οὐκ ἔθνει ἐπʼ ἔθνει ἀσυνέτῳ παροργιῶ ὑμᾶς Ἠσαΐας Δέ ἀποτολμᾷ καί λέγει Εὑρέθην ἐν τοῖς ἐμέ μή ζητοῦσιν ἐμφανής ἐγενόμην ἐν τοῖς ἐμέ μή ἐπερωτῶσιν πρός Δέ τόν Ἰσραήλ λέγει Ὅλην τήν ἡμέραν ἐξεπέτασα τάς χεῖρας μού πρός λαόν ἀπειθοῦντα καί ἀντιλέγοντα λέγω Οὖν μή ἀπώσατο ὁ Θεός τόν τήν λαόν κληρονομίαν αὐτοῦ ὅν προέγνω Μή γένοιτο καί Γάρ ἐγώ Ἰσραηλίτης εἰμί ἐκ σπέρματος Ἀβραάμ φυλῆς Βενιαμίν Οὐκ ἀπώσατο ὁ Θεός τόν λαόν αὐτοῦ ὅν προέγνω Ἤ οὐκ οἴδατε ἐν Ἠλίᾳ τί λέγει ἡ Γραφή ὡς ἐντυγχάνει τῷ Θεῷ κατά τοῦ Ἰσραήλ λέγων Κύριε τούς προφήτας σοῦ ἀπέκτειναν καί τά θυσιαστήρια σοῦ κατέσκαψαν κἀγώ ὑπελείφθην μόνος καί ζητοῦσιν τήν ψυχήν μού Ἀλλά τί λέγει αὐτῷ ὁ χρηματισμός Κατέλιπον Κατέλειπον ἐμαυτῷ ἑπτακισχιλίους ἄνδρας οἵτινες οὐκ ἔκαμψαν γόνυ τῇ Βάαλ οὕτως Οὖν καί ἐν τῷ νῦν καιρῷ λεῖμμα κατʼ ἐκλογήν χάριτος γέγονεν εἰ Δέ χάριτι χάρις οὐκ οὐκέτι ἐξ ἔργων ἐπεί ἡ χάρις οὐκέτι γίνεται χάρις εἰ δέ ἐξ ἔργων οὐκέτι ἐστίν χάρις ἐπεί τό ἔργον οὐκέτι ἐστίν χάρις ἔργον τί Οὖν Ὅ ἐπιζητεῖ Ἰσραήλ τοῦτο τούτου ὅ οὐκ ἐπέτυχεν ἡ δέ ἐκλογή ἐπέτυχεν οἱ δέ λοιποί ἐπωρώθησαν ἐπαρώθησαν καθάπερ καθώς γέγραπται Ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ ὁ Θεός πνεῦμα κατανύξεως Ὀφθαλμούς τοῦ μή βλέπειν καί ὦτα τοῦ μή ἀκούειν ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας καθάπερ Καί Δαυίδ λέγει Γενηθήτω ἡ τράπεζα αὐτῶν εἰς παγίδα καί εἰς θήραν καί εἰς σκάνδαλον καί εἰς ἀνταπόδομα αὐτοῖς Σκοτισθήτωσαν οἱ ὀφθαλμοί αὐτῶν τοῦ μή βλέπειν καί τόν νῶτον αὐτῶν διά παντός σύγκαμψον λέγω Οὖν μή ἔπταισαν ἵνα πέσωσιν Μή γένοιτο Ἀλλά τῷ αὐτῶν παραπτώματι ἡ σωτηρία τοῖς ἔθνεσιν εἰς τό παραζηλῶσαι αὐτούς εἰ Δέ τό παράπτωμα αὐτῶν πλοῦτος κόσμου καί τό ἥττημα αὐτῶν πλοῦτος ἐθνῶν πόσῳ μᾶλλον τό πλήρωμα αὐτῶν Ὑμῖν οὖν δέ γάρ λέγω τοῖς ἔθνεσιν Ἐφʼ ὅσον μέν οὖν εἰμί ἐγώ τῶν ἐθνῶν ἀπόστολος τήν διακονίαν μού δοξάζω δοξάσω εἰ πώς παραζηλώσω μού τήν σάρκα καί σώσω τινάς ἐξ αὐτῶν εἰ Γάρ ἡ ἀπολῇ ἀποβολή αὐτῶν καταλλαγή κόσμου τίς ἡ πρόληψις πρόσλημψις εἰ μή ζωή ἐκ νεκρῶν εἰ Γάρ Δέ ἡ ἀπαρχή ἁγία καί τό φύραμα καί εἰ ἡ ῥίζα ἁγία καί οἱ κλάδοι εἰ Δέ τινές τῶν κλάδων ἐξεκλάσθησαν σύ δέ ἀγριέλαιος ὤν ἐνεκεντρίσθης ἐν αὐτοῖς καί συγκοινωνός τῆς ῥίζης καί τῆς πιότητος τῆς ἐλαίας ἐγένου μή κατακαυχῶ τῶν κλάδων εἰ Δέ σύ καυχᾶσαι κατακαυχᾶσαι οὒ σύ τήν ῥίζαν βαστάζεις ἀλλά ἡ ῥίζα σέ ἐρεῖς Οὖν Ἐξεκλάσθησαν οἱ κλάδοι ἵνα ἐγώ ἐγκεντρισθῶ Καλῶς τῇ ἀπιστίᾳ ἐκλάσθησαν ἐξεκλάσθησαν σύ δέ τῇ πίστει ἕστηκας Μή ὑψηλοφρόνει ὑψηλά φρόνει ἀλλά φοβοῦ εἰ Γάρ ὁ Θεός τῶν κατά φύσιν φύσει κλάδων οὐκ ἐφείσατο μή πῶς οὐδέ σοῦ φείσεται ἴδε Οὖν χρηστότητα καί ἀποτομίαν τοῦ Θεοῦ ἐπί μέν τούς μέν πεσόντας ἀποτομία ἀποτομίαν ἐπί δέ σέ χρηστότητα χρηστότητος χρηστότης Θεοῦ ἐάν ἐπιμένῃς ἐπιμείνῃς τῇ χρηστότητι ἐπεί καί σύ ἐκκοπήσῃ κἀκεῖνοι καί ἐκεῖνοι Δέ ἐάν μή ἐπιμένωσι ἐπιμείνωσιν τῇ ἀπιστίᾳ ἐγκεντρισθήσονται δυνατός γάρ ἐστίν ὁ Θεός ἐστίν πάλιν ἐγκεντρίσαι αὐτούς εἰ Γάρ σύ ἐκ τῆς κατά φύσιν ἐξεκόπης ἀγριελαίου καί παρά φύσιν ἐνεκεντρίσθης εἰς καλλιέλαιον πόσῳ μᾶλλον οὗτοι οἱ κατά φύσιν ἐγκεντρισθήσονται τῇ ἰδίᾳ ἐλαίᾳ οὒ θέλω Γάρ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν ἀδελφοί τό μυστήριον τοῦτο ἵνα μή ἦτε ἐν πάρʼ ἑαυτοῖς φρόνιμοι ὅτι πώρωσις ἀπό μέρους τῷ Ἰσραήλ γέγονεν ἄχρις οὗ τό πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ καί οὕτως πᾶς Ἰσραήλ σωθήσεται καθώς γέγραπται Ἥξει ἐκ Σιών ὁ ῥυόμενος καί ἀποστρέψει ἀσεβεῖς ἀσεβείας ἀπό Ἰακώβ Καί αὕτη αὐτοῖς ἡ πάρʼ ἐμοῦ ἡ διαθήκη Ὅταν ἀφέλωμαι τάς ἁμαρτίας αὐτῶν Κατά μέν τό εὐαγγέλιον ἐχθροί διʼ ὑμᾶς κατά δέ τήν ἐκλογήν ἀγαπητοί διά τούς πατέρας ἀμεταμέλητα Γάρ τά χαρίσματα καί ἡ κτίσις κλῆσις τοῦ Θεοῦ ὥσπερ Γάρ καί ὑμεῖς ποτέ ὑμεῖς ἠπειθήσατε τῷ Θεῷ νῦν νυνί δέ ἠλεήθητε τῇ τούτων ἀπειθείᾳ οὕτως καί οὗτοι νῦν ἠπείθησαν τῷ ὑμετέρῳ ἐλέει ἵνα καί αὐτοί νῦν ἐλεηθῶσιν συνέκλεισεν Γάρ ὁ Θεός τούς τά πάντας παντᾶ εἰς ἀπείθειαν ἵνα τούς πάντας ἐλεήσῃ Ὦ βάθος πλούτου καί σοφίας καί γνώσεως Θεοῦ Ὡς ἀνεξεραύνητα τά κρίματα αὐτοῦ καί ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδοί αὐτοῦ τίς Γάρ Ἔγνω νοῦν Κυρίου ἤ τίς σύμβουλος αὐτοῦ ἐγένετο Ἤ τίς προέδωκεν αὐτῷ καί ἀνταποδοθήσεται αὐτῷ Ὅτι διʼ ἐξ αὐτοῦ καί ἐξ διʼ αὐτοῦ καί εἰς αὐτόν τά παντᾶ Αὐτῷ ἡ δόξα εἰς τούς αἰῶνας Ἀμήν παρακαλῶ Οὖν ὑμᾶς ἀδελφοί διά τῶν οἰκτιρμῶν τοῦ Θεοῦ παραστῆσαι τά σώματα ὑμῶν ψυχήν θυσίαν ζῶσαν ἁγίαν τῷ Θεῷ εὐάρεστον τῷ Θεῷ τήν λογικήν λατρείαν ὑμῶν Καί μή συσχηματίζεσθε συσχηματίζεσθαι τῷ αἰωνίῳ αἰῶνι τούτῳ ἀλλά μεταμορφοῦσθε μεταμορφοῦσθαι τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοός ὑμῶν εἰς τό δοκιμάζειν ὑμᾶς τί τό θέλημα τοῦ Θεοῦ τό ἀγαθόν καί εὐάρεστον καί τέλειον λέγω Γάρ διά τῆς χάριτος τῆς δοθείσης μοί παντί τῷ ὄντι ἐν ὑμῖν μή ὑπερφρονεῖν πάρʼ ὅ δεῖ φρονεῖν ἀλλά φρονεῖν εἰς τό σωφρονεῖν ἑκάστῳ ὡς ἐμέρισεν ὁ Θεός ἐμέρισεν μέτρον πίστεως καθάπερ Γάρ ἐν ἑνί σώματι μέλη πολλά μέλη ἔχομεν τά δέ μέλη παντᾶ οὒ τήν αὐτήν ἔχει πρᾶξιν ἔχει οὕτως οἱ πολλοί ἕν σῶμα ἐσμέν ἐν Χριστῷ ὁ τό δέ καθʼ εἱς ἀλλήλων μέλη ἔχοντες Δέ χαρίσματα κατά τήν χάριν τήν δοθεῖσαν ἡμῖν διαφορά εἴτε προφητείαν προφητείᾳ κατά τήν ἀναλογίαν τῆς πίστεως εἴτε διακονίαν ἐν τῇ διακονίᾳ ἤτοι εἴτε ὁ διδάσκων διδασκαλίαν ἐν τῇ διδασκαλίᾳ εἴτε ὁ παρακαλῶν ἐν τῇ παρακλήσει ὁ μεταδιδούς ἐν ἁπλότητι ὁ προϊστάμενος ἐν σπουδῇ ὁ ἐλεών ἐν ἱλαρότητι Ἡ ἀγάπη ἀνυπόκριτος Ἀποστυγοῦντες τό πονηρόν κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ τῇ φιλαδελφίᾳ εἰς ἀλλήλους φιλόστοργοι τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι τῇ σπουδῇ μή ὀκνηροί τῷ πνεύματι ζέοντες τῷ καιρῷ Κυρίῳ δουλεύοντες τῇ ἐλπίδι χαίροντες τῇ θλίψει ὑπομένοντες τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες ταῖς χρείαις τῶν ἁγίων κοινωνοῦντες τήν φιλοξενίαν διώκοντες Εὐλογεῖτε τούς διώκοντας ὑμᾶς εὐλογεῖτε καί μή καταρᾶσθε Χαίρειν μετά χαιρόντων καί κλαίειν μετά κλαιόντων Τό αὐτό εἰς ἀλλήλους φρονοῦντες μή τά ὑψηλά φρονοῦντες ἀλλά τοῖς ταπεινοῖς συναγόμενοι συναπαγόμενοι Μή γίνεσθε γίνεσθαι φρόνιμοι πάρʼ ἑαυτοῖς Μηδενί κακόν ἀντί κακοῦ ἀποδιδόντες προνοούμενοι καλά ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί ἐνώπιον τῶν πάντων ἀνθρώπων Εἰ δυνατόν τό ἐξ ὑμῶν μετά πάντων ἀνθρώπων εἰρηνεύοντες Μή ἑαυτούς ἐκδικοῦντες ἀγαπητοί ἀλλά δότε τόπον τῇ ὀργῇ γέγραπται γάρ Ἐμοί ἐκδίκησις ἐκδίκησεις ἐγώ ἀνταποδώσω λέγει Κύριος Ἀλλά ἐάν οὖν πεινᾷ ὁ ἐχθρός σοῦ ψώμιζε αὐτόν ἐάν διψᾷ πότιζε αὐτόν τοῦτο δέ γάρ ποιῶν ἄνθρακας πυρός σωρεύσεις ἐπί τήν τῆς κεφαλήν κεφαλῆς αὐτοῦ Μή νικῶ ὑπό τοῦ κακοῦ ἀλλά νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τό κακόν Πάσα Πάσαις ψυχή ἐξουσίαις ὑπερεχούσαις ὑποτασσέσθω ὑποτάσσεσθε οὒ γάρ ἐστίν ἐξουσία εἰ μή ὑπό ἀπό Θεοῦ αἱ δέ οὖσαι ἐξουσίαι ὑπό τοῦ Θεοῦ τεταγμέναι εἰσίν Ὥστε ὁ ἀντιτασσόμενος τῇ ἐξουσίᾳ τῇ τοῦ Θεοῦ διαταγῇ ἀνθέστηκεν οἱ δέ ἀνθεστηκότες ἑαυτοῖς κρίμα λήμψονται οἱ Γάρ ἄρχοντες οὐκ εἰσίν φόβος τῷ τῶν ἀγαθῷ ἀγαθῶν ἔργῳ ἔργων ἀλλά τῷ τῶν κακῷ κακῶν θέλεις Δέ μή φοβεῖσθαι τήν ἐξουσίαν Τό ἀγαθόν ποίει καί ἕξεις ἔπαινον ἐξ αὐτῆς Θεοῦ Γάρ διάκονος ἐστίν σοί εἰς τό ἀγαθόν ἐάν Δέ τό κακόν ποιῇς φοβοῦ οὒ γάρ εἰκῇ τήν μάχαιραν φορεῖ Θεοῦ Γάρ διάκονος ἐστίν ἔκδικος εἰς ὀργήν ἔκδικος πράκτωρ ἐν τῷ τό κακόν πράσσοντι Διό καί ἀνάγκη ὑποτάσσεσθαι ὑποτάσσεσθε οὒ μόνον διά τήν ὀργήν ἀλλά καί διά τήν συνείδησιν Διά τοῦτο γάρ καί φόρους τελεῖτε λειτουργοί γάρ Θεοῦ εἰσίν εἰς αὐτό τοῦτο προσκαρτεροῦντες Ἀπόδοτε οὖν πᾶσι τάς ὀφειλάς τῷ τόν φόρον τόν φόρον τῷ τό τέλος τό τέλος τῷ τόν φόβον τόν φόβον τῷ τήν τιμήν τήν τιμήν Μηδενί μηδέν ὀφείλετε ὀφείλοντες εἰ μή τό ἀγαπᾶν ἀλλήλους ἀγαπᾶν ὁ γάρ ἀγαπῶν τόν ἕτερον νόμον πεπλήρωκεν τό Γάρ Οὒ μοιχεύσεις Οὒ φονεύσεις Οὒ κλέψεις Οὒ ψευδομαρτυρήσεις οὐκ ἐπιθυμήσεις καί εἰ τὶς ἑτέρα ἐστίν ἐντολή ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ τούτῳ ὅ ἀνακεφαλαιοῦται ἐν τῷ Ἀγαπήσεις τόν πλησίον σοῦ ὡς σεαυτόν ἑαυτόν Ἡ ἀγάπη τῷ πλησίον κακόν οὐκ ἐργάζεται πλήρωμα οὖν νόμου ἡ ἀγάπη Καί τοῦτο ἰδόντες εἰδότες τόν καιρόν ὅτι ὥρα ἡμάς ἤδη ὑμᾶς ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι νῦν γάρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἤ ὅτε ἐπιστεύσαμεν Ἡ νύξ προέκοψεν ἡ δέ ἡμέρα ἤγγικεν ἤγγισεν ἀποβαλώμεθα ἀποθώμεθα Οὖν τά ἔργα τοῦ σκότους καί ἐνδυσώμεθα οὖν δέ τά ἔργα ὅπλα τοῦ φωτός Ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν μή κώμοις καί μέθαις μή κοίταις καί ἀσελγείαις μή ἔριδι ἔρισι καί ζήλῳ ζηλοῖς Ἀλλά ἐνδύσασθε ἐνδύσασθαι τόν Κύριον Χριστόν Ἰησοῦν Χριστόν τόν Κύριον ἡμῶν καί τῆς σαρκός πρόνοιαν μή ποιεῖσθε ποιεῖσθαι εἰς ἐπιθυμίας ἐπιθυμίαν τόν Δέ ἀσθενοῦντα τῇ πίστει προσλαμβάνεσθε μή εἰς διακρίσεις διαλογισμῶν Ὅς μέν πιστεύει φαγεῖν παντᾶ ὁ δέ ἀσθενῶν λάχανα ἐσθίει ἐσθιέτω Ὁ ἐσθίων τόν μή ἐσθίοντα μή κρινέτω ἐξουθενείτω καί ὁ δέ μή ἐσθίων τόν ἐσθίοντα μή κρινέτω ὁ Θεός Γάρ αὐτόν προσελάβετο Σύ τίς εἶ ὁ κρίνων ἀλλότριον οἰκέτην Τῷ ἰδίῳ κυρίῳ ἡ στήκει ἤ πίπτει σταθήσεται Δέ δυνατεῖ δυνατός γάρ ἐστίν ὁ Κύριος Θεός στῆσαι αὐτόν Ὅς μέν γάρ κρίνει ἡμέραν πάρʼ ἡμέραν ὅς δέ κρίνει πασᾶν ἡμέραν Ἕκαστος ἐν τῷ ἰδίῳ νοΐ πληροφορείσθω Ὁ φρονῶν τήν ἡμέραν Κυρίῳ φρονεῖ καί ὁ μή φρονῶν τήν ἡμέραν Κυρίῳ οὒ φρονεῖ Καί ὁ ἐσθίων Κυρίῳ ἐσθίει καί εὐχαριστεῖ γάρ τῷ Κυρίῳ Θεῷ καί ὁ μή ἐσθίων Κυρίῳ οὐκ ἐσθίει καί εὐχαριστεῖ τῷ Θεῷ οὐδείς Γάρ ἡμῶν ἑαυτῷ ζῇ καί οὐδείς ἑαυτῷ ἀποθνῄσκει Ἐάν τέ γάρ ζῶμεν τῷ Κυρίῳ ζῶμεν ἐάν τέ ἀποθνῄσκωμεν ἀποθνῄσκομεν ἀποθάνωμεν τῷ Κυρίῳ ἀποθνῄσκομεν ἀποθνῄσκωμεν Ἐάν τέ οὖν ζῶμεν ἐάν τέ ἀποθνῄσκωμεν ἀποθνῄσκομεν τοῦ Κυρίου ἐσμέν Εἰς τοῦτο γάρ Χριστός καί ἀπέθανεν καί ἀνέστη καί ἔζησεν ἀνέζησεν ἵνα καί νεκρῶν καί ζώντων κυριεύσῃ σύ Δέ τί κρίνεις τόν ἀδελφόν σοῦ Ἤ καί σύ τί ἐξουθενεῖς τόν ἀδελφόν σοῦ πάντες Γάρ παραστησόμεθα τῷ βήματι τοῦ Θεοῦ Χριστοῦ γέγραπται Γάρ Ζῶ ἐγώ λέγει Κύριος ὅτι ἐμοί κάμψει παν γόνυ καί ἐξομολογήσεται πάσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται τῷ Θεῷ ἄρα Οὖν ἕκαστος ἡμῶν ὑμῶν περί αὐτοῦ ἑαυτοῦ λόγον ἀποδώσει δώσει τῷ Θεῷ μηκέτι Οὖν ἀλλήλους κρίνωμεν ἀλλά τοῦτο κρίνατε μᾶλλον τό μή τιθέναι πρόσκομμα τῷ ἀδελφῷ ἤ σκάνδαλον Οἶδα καί πέπεισμαι ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ ὅτι οὐδέν κοινόν διʼ αὐτοῦ ἑαυτοῦ εἰ μή τῷ λογιζομένῳ τὶ κοινόν εἶναι ἐκείνῳ κοινόν Εἰ γάρ δέ διά βρῶμα ὁ ἀδελφός σοῦ λυπεῖται οὐκέτι κατά ἀγάπην περιπατεῖς Μή τῷ βρώματι σοῦ ἐκεῖνον ἀπόλλυε ὑπέρ οὗ Χριστός ἀπέθανεν Μή βλασφημείσθω οὖν ὑμῶν τό ἀγαθόν οὒ Γάρ ἐστίν ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ βρῶσις καί πόσις ἀλλά δικαιοσύνη καί εἰρήνη καί χαρά ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ ὁ Γάρ ἐν τούτοις τούτῳ δουλεύων τῷ Θεῷ Χριστῷ εὐάρεστος τῷ Θεῷ καί δόκιμος δοκίμοις τοῖς ἀνθρώποις ἄρα Οὖν τά τῆς εἰρήνης διώκωμεν διώκομεν καί τά τῆς οἰκοδομῆς τῆς εἰς ἀλλήλους Μή ἕνεκεν βρώματος ἀπόλλυε κατάλυε τό ἔργον τοῦ Θεοῦ Παντᾶ μέν καθαρά ἀλλά κακόν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ διά προσκόμματος ἐσθίοντι Καλόν τό μή φαγεῖν κρέα μηδέ πιεῖν οἶνον μηδέ ἐν ᾧ ὁ ἀδελφός σοῦ λυπεῖται προσκόπτει ἤ σκανδαλίζεται ἤ ἀσθενεῖ Σύ πίστιν ἥν ἔχεις κατά σεαυτόν ἔχε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ Μακάριος ὁ μή κρίνων ἑαυτόν ἐν ᾧ δοκιμάζει ὁ Δέ διακρινόμενος ἄν ἐάν φάγῃ κατακέκριται ὅτι οὐκ ἐκ πίστεως παν δέ τό ὅ οὐκ ἐκ πίστεως ἁμαρτία ἐστίν τῷ δέ δυναμένῳ ὑμᾶς στηρίξαι κατά τό εὐαγγέλιον μού καί τό κήρυγμα Ἰησοῦ Χριστοῦ κατά ἀποκάλυψιν μυστηρίου χρόνοις αἰωνίοις σεσιγημένου φανερωθέντος δέ νῦν διά τέ Γραφῶν προφητικῶν κατʼ ἐπιταγήν τοῦ αἰωνίου Θεοῦ εἰς ὑπακοήν πίστεως εἰς παντᾶ τά ἔθνη γνωρισθέντος μόνῳ σοφῷ Θεῷ διά Ἰησοῦ Χριστοῦ ᾧ ἡ δόξα εἰς τούς αἰῶνας ἀμήν ὀφείλομεν Δέ ἡμεῖς οἱ δυνατοί τά ἀσθενήματα τῶν ἀδυνατῶν βαστάζειν καί μή ἑαυτοῖς ἀρέσκειν Ἕκαστος γάρ ἡμῶν τῷ πλησίον ἀρεσκέτω εἰς τό ἀγαθόν πρός οἰκοδομήν καί Γάρ ὁ Χριστός οὐχ ἑαυτῷ ἤρεσεν ἀλλά καθώς γέγραπται Οἱ ὀνειδισμοί τῶν ὀνειδιζόντων σέ ἐπέπεσαν ἐπʼ ἐμέ ὅσα Γάρ ἐγράφη προεγράφη παντᾶ εἰς τήν ἡμετέραν διδασκαλίαν ἐγράφη προεγράφη ἵνα διά τῆς ὑπομονῆς καί διά τῆς παρακλήσεως τῶν Γραφῶν τήν ἐλπίδα ἔχωμεν τῆς παρακλήσεως ὁ Δέ Θεός τῆς ὑπομονῆς καί τῆς παρακλήσεως δῴη ἡμῖν ὑμῖν τό αὐτό φρονεῖν ἐν ἀλλήλοις κατά Χριστόν Ἰησοῦν Χριστόν ἵνα ὁμοθυμαδόν ἐν ἑνί στόματι δοξάζητε τόν Θεόν καί Πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ Διό Διʼ οὗ προσλαμβάνεσθε ἀλλήλους καθώς καί ὁ Χριστός προσελάβετο ὑμᾶς ἡμάς εἰς δόξαν τοῦ Θεοῦ Λέγω γάρ δέ Ἰησοῦν Χριστόν Ἰησοῦν διάκονον γεγενῆσθαι γενέσθαι περιτομῆς ὑπέρ ἀληθείας Θεοῦ εἰς τό βεβαιῶσαι τάς ἐπαγγελίας τῶν πατέρων τά δέ ἔθνη ὑπέρ ἐλέους δοξάσαι τόν Θεόν καθώς γέγραπται Διά τοῦτο τοῦ προφήτου ἐξομολογήσομαι σοί ἐν ἔθνεσιν καί τῷ ὀνόματι σοῦ ψαλῶ Καί πάλιν λέγει Εὐφράνθητε ἔθνη μετά τοῦ λαοῦ αὐτοῦ Καί πάλιν λέγει Αἰνεῖτε τόν Κύριον παντᾶ τὰ ἔθνη τόν Κύριον καί ἐπαινέσατε ἐπαινεσάτωσαν αὐτόν πάντες οἱ λαοί Καί πάλιν Ἠσαΐας λέγει Ἠσαΐας Ἔσται ἡ ῥίζα τοῦ Ἰεσσαί καί ὁ ἀνιστάμενος ἄρχειν ἄρχει ἐθνῶν ἐπʼ αὐτῷ ἔθνη ἐλπιοῦσιν ὁ Δέ Θεός τῆς ἐλπίδος πληροφορῆσαι πληρώσαι ὑμᾶς ἐν πάσης πάσῃ πάσῃσι ἡ χαρᾶς χαρᾷ καί εἰρήνης εἰρήνῃ ἐν τῷ πιστεύειν εἰς τό περισσεύειν ὑμᾶς ἐν τῇ ἐλπίδι ἐν δυνάμει Πνεύματος Ἁγίου πέπεισμαι Δέ ἀδελφοί μού καί αὐτός ἐγώ ὑπέρ περί ὑμῶν ὅτι καί αὐτοί μεστοί ἐστέ ἀγαθωσύνης πεπληρωμένοι πάσης τῆς γνώσεως δυνάμενοι καί ἄλλους ἀλλήλους νουθετεῖν τολμηρότερον Δέ ἔγραψα ὑμῖν ἀδελφοί ἀναμιμνῄσκων ἀπό μέρους οὕτως ὡς ἀναμιμνῄσκων ἐπαναμιμνῄσκων ὑμᾶς διά τήν χάριν τήν δοθεῖσαν μοί ἀπό ὑπό τοῦ Θεοῦ διά εἰς τό εἶναι μέ λειτουργόν Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τά ἔθνη ἱερουργοῦντα τό εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ ἵνα γεννηθῇ γένηται καί ἡ προσφορά τῶν ἐθνῶν εὐπρόσδεκτος ἡγιασμένη ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ ἥν ἔχω Οὖν τήν καύχησιν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τά πρός τόν Θεόν οὒ Γάρ τολμήσω τολμῶ λαλεῖν τὶ τολμήσω λαλεῖν ὧν οὒ κατειργάσατο Χριστός διʼ ἐμοῦ λόγων εἰς ἀκοήν ὑπακοήν ἐθνῶν λόγῳ καί ἔργῳ ἐν δυνάμει αὐτοῦ σημείων τέ καί τεράτων ἐν δυνάμει Πνεύματος ἁγίου Θεοῦ ὥστε μέ ἀπό Ἰερουσαλήμ καί κύκλῳ μέχρι τοῦ Ἰλλυρικοῦ πεπληρωκέναι τό εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ οὕτως δέ φιλοτιμούμενον φιλοτιμοῦμαι εὐαγγελίζεσθαι οὐχ ὅπου ὠνομάσθη ὁ Χριστός ἵνα μή ἐπʼ ἀλλότριον θεμέλιον οἰκοδομῶ ἀλλά καθώς γέγραπται Ὄψονται Οἷς οὐκ ἀνηγγέλη περί αὐτοῦ ὄψονται καί οἵ οὐκ ἀκηκόασιν συνήσουσιν Διό καί ἐνεκοπτόμην τά πολλά πολλάκις τοῦ ἐλθεῖν πρός ὑμᾶς νυνί Δέ μηκέτι τόπον ἔχων ἔχειν ἐκ ἐν τοῖς κλίμασι τούτοις ἐπιποθίαν δέ ἔχων τοῦ ἐλθεῖν πρός ὑμᾶς ἀπό ἱκανῶν πολλῶν ἐτῶν ἕως ὡς ἄν ἐάν πορεύωμαι εἰς τήν Σπανίαν ἐλεύσομαι πρός ὑμᾶς ἐλπίζω γάρ πορευόμενος διαπορευόμενος θεάσασθαι ὑμᾶς καί ἀπό ὑφʼ ὑμῶν προπεμφθῆναι ἐκεῖ ἐάν ὑμῶν πρῶτον ἀπό μέρους ἐμπλησθῶ νυνί Δέ πορεύομαι εἰς Ἰερουσαλήμ διακονῶν διακονήσων διακονῆσαι τοῖς ἁγίοις εὐδόκησαν εὐδόκησεν γάρ Μακεδονία καί Ἀχαΐα Ἀχαΐαν κοινωνίαν τινά ποιήσασθαι εἰς τούς πτωχούς τῶν ἁγίων τῶν ἐν Ἰερουσαλήμ εὐδόκησαν Γάρ καί ὀφειλέται γάρ αὐτῶν εἰσίν αὐτῶν εἰ γάρ τοῖς πνευματικοῖς αὐτῶν ἐκοινώνησαν τά ἔθνη ὀφείλουσιν καί ἐν τοῖς σαρκικοῖς λειτουργῆσαι αὐτοῖς τοῦτο Οὖν ἐπιτελέσας καί σφραγισάμενος σφραγισάμενοις αὐτοῖς τόν καρπόν τοῦτον ἀπελεύσομαι διʼ ὑμῶν εἰς τήν Σπανίαν οἶδα Τέ Δέ ὅτι ἐρχόμενος πρός ὑμᾶς ἐν πληρώματι εὐλογίας τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ ἐλεύσομαι παρακαλῶ Δέ ὑμᾶς ἀδελφοί διά τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί διά τῆς ἀγάπης τοῦ Πνεύματος συναγωνίσασθαι μοί ἐν ταῖς προσευχαῖς ὑπέρ ἐμοῦ πρός τόν Θεόν ἵνα ῥυσθῶ ἀπό τῶν ἀπειθούντων ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ καί ἵνα ἡ δωροφορία διακονία μού ἡ εἰς ἐν Ἰερουσαλήμ Ἰερουσαλήμ εὐπρόσδεκτος γένηται διά τοῖς τῶν ἁγίοις ἁγίων γένηται ἵνα ἐλθών ἐν χαρᾷ ἐλθών ἔλθω πρός ὑμᾶς διά θελήματος Θεοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καί συναναπαύσωμαι ὑμῖν ὁ Δέ Θεός τῆς εἰρήνης μετά πάντων ὑμῶν τῷ δέ δυναμένῳ ὑμᾶς στηρίξαι κατά τό εὐαγγέλιον μού καί τό κήρυγμα Ἰησοῦ Χριστοῦ κατά ἀποκάλυψιν μυστηρίου χρόνοις αἰωνίοις σεσιγημένου φανερωθέντος δέ νῦν διά τέ Γραφῶν προφητικῶν κατά ἐπιταγήν τοῦ αἰωνίου Θεοῦ εἰς ὑπακοήν πίστεως εἰς παντᾶ τά ἔθνη γνωρισθέντος μόνῳ σοφῷ Θεῷ διά Ἰησοῦ Χριστοῦ ᾧ ἡ δόξα εἰς τούς αἰῶνας Ἀμήν συνίστημι Δέ ὑμῖν Φοίβην τήν ἀδελφήν ὑμῶν ἡμῶν οὖσαν καί διάκονον τῆς ἐκκλησίας τῆς ἐν Κεγχρεαῖς ἵνα αὐτήν προσδέξησθε αὐτήν ἐν Κυρίῳ ἀξίως τῶν ἁγίων καί παραστῆτε αὐτῇ ἐν ᾧ ἐάν ἄν ὑμῶν χρῄζῃ πράγματι καί γάρ αὐτή προστάτις καί ἀλλῶν πολλῶν πολλῶν ἐγενήθη καί αὑτοῦ καί ἐμοῦ τέ αὑτοῦ Ἀσπάσασθε Πρίσκαν Πρίσκιλλαν καί Ἀκύλαν τούς συνεργούς μού ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ οἵτινες ὑπέρ τῆς ψυχῆς μού τόν ἑαυτῶν τράχηλον ὑπέθηκαν οἷς οὐκ ἐγώ μόνος εὐχαριστῶ ἀλλά καί πάσαι αἱ ἐκκλησίαι τῶν ἐθνῶν καί τήν κατʼ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίαν Ἀσπάσασθε Ἐπαίνετον τόν ἀγαπητόν μού ὅς ἐστίν ἀπαρχή ἀπαρχῆς τῆς Ἀσίας Ἀχαΐας εἰς Χριστόν Ἀσπάσασθε Μαρίαν ἥτις πολλά ἐκοπίασεν εἰς ὑμᾶς ἡμάς Ἀσπάσασθε Ἀνδρόνικον καί Ἰουλίαν Ἰουνίαν τούς συγγενεῖς μού καί τούς συναιχμαλώτους μού οἵτινες εἰσίν ἐπίσημοι ἐν τοῖς ἀποστόλοις οἵ ὅς καί πρό ἐμοῦ γέγοναν γέγονεν ἐν Χριστῷ Ἀσπάσασθε Ἀμπλιᾶτον τόν ἀγαπητόν μού ἐν Κυρίῳ Ἀσπάσασθε Οὐρβανόν τόν συνεργόν ἡμῶν ἐν Κυρίῳ Χριστῷ καί Στάχυν τόν ἀγαπητόν μού Ἀσπάσασθε Ἀπελλῆν τόν δόκιμον ἐν Χριστῷ Ἀσπάσασθε τούς ἐκ τῶν Ἀριστοβούλου Ἀσπάσασθε Ἡρῳδίωνα τόν συγγενῆν μού Ἀσπάσασθε τούς ἐκ τῶν Ναρκίσσου τούς ὄντας ἐν Κυρίῳ Ἀσπάσασθε Τρύφαιναν καί Τρυφῶσαν τάς κοπιώσας ἐν Κυρίῳ Ἀσπάσασθε Περσίδα τήν ἀγαπητήν ἥτις πολλά ἐκοπίασεν ἐν Κυρίῳ Ἀσπάσασθε Ῥοῦφον τόν ἐκλεκτόν ἐν Κυρίῳ καί τήν μητέρα αὐτοῦ καί ἐμοῦ Ἀσπάσασθε Ἀσύγκριτον Φλέγοντα Ἑρμῆν Ἑρμᾶν Πατροβᾶν Ἑρμᾶν Ἑρμῆν καί τούς σύν αὐτοῖς ἀδελφούς Ἀσπάσασθε Φιλόλογον καί Ἰουνίαν Ἰουλίαν Νηρέα καί Ἰουλίαν καί τήν ἀδελφήν αὐτοῦ καί Ὀλυμπᾶν καί τούς σύν αὐτοῖς πάντας ἁγίους Ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἁγίῳ Ἀσπάζονται ὑμᾶς αἱ ἐκκλησίαι πάσαι τοῦ Χριστοῦ παρακαλῶ Δέ ὑμᾶς ἀδελφοί σκοπεῖν τούς τάς διχοστασίας καί τά σκάνδαλα παρά τήν διδαχήν ποιοῦντας ἥν ὑμεῖς ἐμάθετε ἡ λέγοντας ἤ ποιοῦντας καί ἐκκλίνετε ἐκκλίνατε ἀπʼ αὐτῶν οἱ Γάρ τοιοῦτοι τῷ Κυρίῳ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστῷ οὒ δουλεύουσιν ἀλλά τῇ ἑαυτῶν κοιλίᾳ καί διά τῆς χρηστολογίας καί εὐλογίας ἐξαπατῶσιν τάς καρδίας τῶν ἀκάκων ἡ Γάρ ὑμῶν ὑπακοή εἰς πάντας ἀφίκετο χαίρω οὖν τό Ἐφʼ ὑμῖν οὖν χαίρω καί θέλω δέ ὑμᾶς σοφούς μέν εἶναι εἰς τό ἀγαθόν ἀκεραίους δέ εἰς τό κακόν ὁ Δέ Θεός τῆς εἰρήνης συντρίψει συντρῖψαι τόν Σατανᾶν ἐν τάχει ὑπό τούς πόδας ἡμῶν ὑμῶν ἐν τάχει Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθʼ ὑμῶν ἀμήν Ἀσπάζονται Ἀσπάζεται ὑμᾶς Τιμόθεος ὁ συνεργός μού καί Λούκιος καί Ἰάσων καί Σωσίπατρος οἱ συγγενεῖς μού Ἀσπάζομαι ὑμᾶς ἐγώ ὁ Τέρτιος ὁ γράψας τήν ἐπιστολήν ἐν Κυρίῳ Ἀσπάζεται ὑμᾶς Γάϊος ὁ ξένος μού καί ὅλης τῆς τῆς ἐκκλησίας ὅλης Ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἔραστος ὁ οἰκονόμος τῆς πόλεως καί Κούαρτος ὁ ἀδελφός Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετά πάντων ὑμῶν Ἀμήν τῷ Δέ δυναμένῳ ὑμᾶς στηρίξαι κατά τό εὐαγγέλιον μού καί τό κήρυγμα Κυρίου Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ κατά ἀποκάλυψιν μυστηρίου χρόνοις αἰωνίοις σεσιγημένου φανερωθέντος δέ νῦν διά τέ Γραφῶν προφητικῶν κατʼ ἐπιταγήν τοῦ αἰωνίου Θεοῦ εἰς ὑπακοήν πίστεως εἰς παντᾶ τά ἔθνη γνωρισθέντος Μόνῳ σοφῷ Θεῷ διά Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ᾧ ἡ δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων Ἀμήν Παῦλος κλητός ἀπόστολος Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ διά θελήματος Θεοῦ καί Σωσθένης ὁ ἀδελφός τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ τῇ οὔσῃ ἐν Κορίνθῳ ἡγιασμένοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῇ οὔσῃ ἐν Κορίνθῳ κλητοῖς ἁγίοις σύν πᾶσιν τοῖς ἐπικαλουμένοις τό ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐν παντί τόπῳ αὐτῶν τέ καί ἡμῶν χάρις ὑμῖν καί εἰρήνη ἀπό Θεοῦ Πατρός ἡμῶν καί Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μού πάντοτε περί ὑμῶν ἐπί τῇ χάριτι τῇ τοῦ Θεοῦ τῇ δοθείσῃ ὑμῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὅτι ἐν παντί ἐπλουτίσθητε ἐν ἐν αὐτῷ ἐν παντί λόγῳ καί πάσῃ γνώσει καθώς τό μαρτύριον τοῦ Θεοῦ Χριστοῦ ἐβεβαιώθη ἐν ὑμῖν ὥστε ὑμᾶς μή ὑστερεῖσθαι ἐν μηδενί χαρίσματι ἀπεκδεχομένους τήν ἀποκάλυψιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὅς καί βεβαιώσει ὑμᾶς ἕως τέλους τελείους ἀνεγκλήτους ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὅς καί βεβαιώσει ὑμᾶς ἕως τέλους ἀνεγκλήτους ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ Πιστός ὁ Θεός διʼ οὗ ἐκλήθητε εἰς κοινωνίαν τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν παρακαλῶ Δέ ὑμᾶς ἀδελφοί διά τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἵνα τό αὐτό λέγητε πάντες καί μή ᾖ ἐν ὑμῖν σχίσματα σχίσμα ἦτε δέ κατηρτισμένοι ἐν τῷ αὐτῷ νοΐ καί ἐν τῇ αὐτῇ γνώμῃ ἐδηλώθη Γάρ μοί περί ὑμῶν ἀδελφοί μού μοί ὑπό τῶν Χλόης ὅτι ἔριδες ἐν ὑμῖν εἰσίν λέγω Δέ τοῦτο ὅτι ἕκαστος ὑμῶν λέγει Ἐγώ μέν Εἰμί Παύλου ἐγώ Δέ Ἀπολλῶ ἐγώ Δέ Κηφᾶ ἐγώ Δέ Χριστοῦ μή Μεμέρισται ὁ Χριστός Μή ἤ Παῦλος ἐσταυρώθη περί ὑπέρ ὑμῶν ἤ εἰς τό ὄνομα Παύλου ἐβαπτίσθητε Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μού ὅτι οὐδένα ὑμῶν ἐβάπτισα εἰ μή Κρίσπον καί Γάϊον ἵνα μή τὶς εἴπῃ εἰ μή ὅτι εἰς τό ἐμόν ὄνομα ἐβάπτισα ἐβαπτίσθητε ἐβάπτισα Δέ καί τόν Στεφανᾶ οἶκον λοιπόν οὐκ οἶδα εἰ τινά ἄλλον ἐβάπτισα οὒ Γάρ ἀπέστειλεν ἀπέσταλκεν μέ ὁ Χριστός βαπτίζειν ἀλλά εὐαγγελίζεσθαι εὐαγγελίσασθαι οὐκ ἐν σοφίᾳ λόγου ἵνα μή κενωθῇ ὁ σταυρός τοῦ Χριστοῦ Ὁ λόγος γάρ ὁ τοῦ σταυροῦ τοῖς μέν ἀπολλυμένοις μωρία ἐστίν τοῖς δέ σῳζομένοις ἡμῖν δύναμις Θεοῦ ἐστίν γέγραπται Γάρ Ἀπολῶ τήν σοφίαν τῶν σοφῶν καί τήν σύνεσιν τῶν συνετῶν συνετῷ ἀθετήσω Ποῦ σοφός Ποῦ γραμματεύς Ποῦ συζητητής τοῦ αἰῶνος τούτου Οὐχί ἐμώρανεν ὁ Θεός τήν σοφίαν τοῦ κόσμου τούτου ἐπειδή Γάρ ἐν τῇ σοφίᾳ τοῦ κόσμου Θεοῦ οὐκ ἔγνω ὁ κόσμος διά τῆς σοφίας τόν Θεόν εὐδόκησεν ὁ Θεός διά τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος σῶσαι τούς πιστεύοντας Ἐπειδή καί Ἰουδαῖοι σημεῖα σημεῖον αἰτοῦσιν οἱ καί Ἕλληνες σοφίαν ἐπιζητοῦσιν ζητοῦσιν ἡμεῖς δέ κηρύσσομεν Χριστόν ἐσταυρωμένον Ἰουδαίοις μέν σκάνδαλον ἔθνεσιν Ἕλλησιν δέ μωρίαν αὐτοῖς αὐτοί δέ τοῖς κλητοῖς Ἰουδαίοις τέ καί Ἕλλησιν Χριστόν Χριστός Θεοῦ δύναμιν δύναμις καί Θεοῦ σοφίαν σοφίᾳ Ὅτι τό μωρόν τοῦ Θεοῦ σοφώτερον τῶν ἀνθρώπων ἐστίν καί τό ἀσθενές τοῦ Θεοῦ ἰσχυρότερον τῶν ἀνθρώπων ἐστίν βλέπετε Γάρ τήν κλῆσιν ὑμῶν ἀδελφοί ὅτι οὒ πολλοί σοφοί κατά σάρκα οὒ πολλοί δυνατοί οὒ πολλοί εὐγενεῖς Ἀλλά τά μωρά τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεός ἵνα καταισχύνῃ τούς σοφούς καταισχύνῃ καί τά ἀσθενῆ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεός ἵνα καταισχύνῃ τά ἰσχυρά καί τά ἀσθενῆ ἀγενῆ τοῦ κόσμου καί τά ἐξουθενημένα ἐξελέξατο ὁ Θεός καί τά μή ὄντα ἵνα καταργήσῃ τά ὄντα καταργήσῃ ὅπως μή καυχήσηται πάσα σάρξ ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ Ἐξ αὐτοῦ δέ ὑμεῖς ἐστέ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὅς ἐγενήθη ἡμῖν σοφία ἡμῖν ἡμῶν ἀπό Θεοῦ δικαιοσύνη τέ καί ἁγιασμός καί ἀπολύτρωσις ἵνα καθώς γέγραπται Ὁ καυχώμενος ἐν Κυρίῳ καυχάσθω Κἀγώ ἐλθών πρός ὑμᾶς ἀδελφοί ἦλθον οὒ καθʼ ὑπεροχήν λόγου λόγων ἤ σοφίας καταγγέλλων ὑμῖν τό μυστήριον μαρτύριον τοῦ Θεοῦ οὒ Γάρ ἔκρινα τοῦ τὶ εἰδέναι τὶ ἐν ὑμῖν εἰ μή Ἰησοῦν Χριστόν καί τοῦτον ἐσταυρωμένον Κἀγώ καί ἐγώ ἐν ἀσθενείᾳ καί ἐν φόβῳ καί ἐν τρόμῳ ἐν πολλῷ πολλῷ ἐγενόμην πρός ὑμᾶς Καί ὁ λόγος μού καί τό κήρυγμα μού οὐκ ἐν πειθοῖς πειθοῖ ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις λόγος ἀλλʼ ἐν ἀποδείξει Πνεύματος καί δυνάμεως ἵνα ἡ πίστις ὑμῶν μή ᾖ ἐν σοφίᾳ ἀνθρώπων ἀλλʼ ἐν δυνάμει Θεοῦ σοφίαν Δέ λαλοῦμεν ἐν τοῖς τελείοις σοφίαν δέ οὒ τοῦ αἰῶνος τούτου οὐδέ τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου τῶν καταργουμένων ἀλλά λαλοῦμεν σοφίαν Θεοῦ σοφίαν ἐν μυστηρίῳ τήν ἀποκεκρυμμένην ἥν προώρισεν ὁ Θεός πρό τῶν αἰώνων εἰς δόξαν ἡμῶν ἥν οὐδείς τῶν ἀρχόντων τοῦ αἰῶνος τούτου ἔγνωκεν ἔγνω εἰ γάρ ἔγνωσαν οὐκ ἄν τόν Κύριον τῆς δόξης αὐτῶν ἐσταύρωσαν ἀλλά καθώς γέγραπται Ἅ ὀφθαλμός οὐκ εἶδεν καί οὖς οὐκ ἤκουσεν καί ἐπί καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη ὅσα ἅ ἡτοίμασεν ὁ Θεός τοῖς ἀγαπῶσιν ὑπομένουσιν αὐτόν Ἡμῖν γάρ δέ ἀπεκάλυψεν ὁ Θεός ἀπεκάλυψεν διά τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ τό γάρ Πνεῦμα παντᾶ ἐραυνᾷ καί τά βάθη τοῦ Θεοῦ τίς Γάρ οἶδεν ἀνθρώπων τά τοῦ ἀνθρώπου εἰ μή τό πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τό ἐν αὐτῷ Οὕτως καί τά τοῦ Θεοῦ οὐδείς ἔγνωκεν οἶδεν εἰ μή τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ἡμεῖς Δέ οὒ τό πνεῦμα τοῦ κόσμου ἐλάβομεν ἀλλά τό Πνεῦμα τό ἐκ τοῦ Θεοῦ ἵνα ἴδωμεν εἰδῶμεν τά ὑπό τοῦ Θεοῦ χαρισθέντα ἡμῖν Ἅ καί λαλοῦμεν οὐκ ἐν διδακτοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις ἀλλʼ ἐν διδακτοῖς Πνεύματος ἁγίου πνευματικοῖς πνευματικῶς πνευματικά συγκρίνοντες ψυχικός Δέ ἄνθρωπος οὒ δέχεται τά τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ μωρία γάρ αὐτῷ ἐστίν καί οὒ δύναται γνῶναι ὅτι πνεύματος πνευματικῶς ἀνακρίνεται ὁ Δέ πνεύματος πνευματικός ἀνακρίνει τά μέν παντᾶ αὐτός δέ ὑπʼ οὐδενός ἀνακρίνεται τίς Γάρ Ἔγνω νοῦν οὖν Κυρίου ὅς συμβιβάσει αὐτόν ἡμεῖς Δέ νοῦν Κυρίου Χριστοῦ ἔχομεν Κἀγώ καί ἐγώ ἀδελφοί οὐκ ἠδυνήθην λαλῆσαι ὑμῖν λαλῆσαι ὡς πνεύματος πνευματικοῖς ἀλλʼ ὡς σαρκίνοις σαρκικοῖς ὡς νηπίοις ἐν Χριστῷ Γάλα ὑμᾶς ἐπότισα καί οὒ βρῶμα οὔπω γάρ ἐδύνασθε ἠδύνασθε Ἀλλʼ οὐδέ οὔτε ἔτι νῦν δύνασθε ἔτι γάρ σαρκικοί ἐστέ οὒ ποῦ ὅπου Γάρ ἐν ὑμῖν ζῆλος καί ἔρις ἔρεις καί διχοστασίαι οὐχί σάρκινοι σαρκικοί ἐστέ καί κατά ἄνθρωπον περιπατεῖτε ὅταν Γάρ λέγῃ τὶς Ἐγώ μέν Εἰμί Παύλου ἕτερος ἐγώ δέ Ἐγώ Ἀπολλῶ οὐκ οὐχί ἄνθρωποι σαρκικοί ἐστέ τίς τί Οὖν ἐστίν Ἀπολλῶς Παῦλος τίς τί Δέ ἐστίν Παῦλος Ἀπολλῶς ἀλλʼ ἤ Διάκονοι διʼ ὧν ἐπιστεύσατε καί ἑκάστῳ ὡς ὁ Κύριος ἔδωκεν Ἐγώ ἐφύτευσα Ἀπολλῶς ἐπότισεν ἀλλά ὁ Θεός ηὔξανεν Ὥστε οὔτε ὁ φυτεύων ἐστίν τὶ οὐδέ οὔτε ὁ ποτίζων ἀλλʼ ὁ αὐξάνων Θεός Ὁ φυτεύων δέ καί ὁ ποτίζων ἕν εἰσίν ἕκαστος δέ τόν ἴδιον μισθόν λήμψεται κατά τόν ἴδιον τόπον κόπον Θεοῦ Γάρ ἐσμέν συνεργοί Θεοῦ γεώργιον Θεοῦ οἰκοδομή ἐστέ Κατά τήν χάριν τοῦ Θεοῦ τήν δοθεῖσαν μοί ὡς σοφός ἀρχιτέκτων θεμέλιον τέθεικα ἔθηκα ἄλλος δέ ἐποικοδομεῖ ἕκαστος Δέ βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ θεμέλιον Γάρ ἄλλον οὐδείς δύναται θεῖναι παρά τόν κείμενον ὅς ἐστίν Ἰησοῦς ὁ Χριστός εἰ Δέ τὶς ἐποικοδομεῖ ἐπί τόν θεμέλιον τοῦτον χρυσόν χρυσίον καί ἄργυρον ἀργύριον λίθους τιμίους ξύλα χόρτον καλάμην ἑκάστου τό ἔργον φανερόν γενήσεται ἡ γάρ ἡμέρα δηλώσει ὅτι ἐν πυρί ἀποκαλύπτεται καί ἑκάστου τό ἔργον ὁποῖον ἐστίν τό πῦρ αὐτό δοκιμάσει Εἰ τινός τό ἔργον μενεῖ ὅ ἐποικοδόμησεν μισθόν λήμψεται Εἰ τινός τό ἔργον κατακαήσεται ζημιωθήσεται αὐτός δέ σωθήσεται οὕτως δέ ὡς διά πυρός Οὐκ οἴδατε ὅτι ναός Θεοῦ ἐστέ καί τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν οἰκεῖ Εἰ τὶς τόν ναόν τοῦ Θεοῦ φθείρει φθερεῖ αὐτόν τοῦτον ὁ Θεός ὁ γάρ ναός τοῦ Θεοῦ ἅγιος ἐστίν οἵτινες ἐστέ ὑμεῖς Μηδείς ἑαυτόν ἐξαπατάτω εἰ τὶς δοκεῖ σοφός εἶναι ἐν ὑμῖν ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ μωρός γενέσθω ἵνα γένηται σοφός ἡ Γάρ σοφία τοῦ κόσμου τούτου μωρία παρά τῷ Θεῷ ἐστίν γέγραπται Γάρ Ὁ δρασσόμενος τούς σοφούς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν Καί πάλιν Κύριος γινώσκει τούς διαλογισμούς αὐτῶν τῶν σοφῶν ὅτι εἰσίν μάταιοι Ὥστε μηδείς καυχάσθω ἐν ἀνθρώποις παντᾶ γάρ ὑμῶν ἐστίν εἴτε Παῦλος εἴτε Ἀπολλῶς εἴτε Κηφᾶς εἴτε κόσμος εἴτε ζωή εἴτε θάνατος εἴτε ἐνεστῶτα εἴτε μέλλοντα παντᾶ ἡμῶν ὑμῶν ἐστίν ἡμεῖς ὑμεῖς δέ Χριστοῦ Χριστός Δέ Θεοῦ Οὕτως ἡμάς λογιζέσθω ἄνθρωπος ὡς ὑπηρέτας Χριστοῦ καί οἰκονόμους μυστηρίων Θεοῦ Ὧδε ὅ δέ λοιπόν τί ζητεῖται ἐν τοῖς οἰκονόμοις ἵνα πιστός τὶς εὑρεθῇ ἐμοί Δέ εἰς ἐλάχιστον ἐστίν ἵνα ὑφʼ ἡμῶν ὑμῶν ἀνακριθῶ ἤ ὑπό ἀνθρωπίνης ἡμέρας ἀλλʼ οὐδέ ἐμαυτόν ἀνακρίνω οὐδέν Γάρ ἐμαυτῷ σύνοιδα ἀλλʼ οὐκ ἐν τούτῳ δεδικαίωμαι ὁ γάρ δέ ἀνακρίνων μέ Κύριος ἐστίν Ὥστε μή πρό καιροῦ τὶ κρίνετε ἕως ἄν ἔλθῃ ὁ Κύριος ὅς καί φωτίσει τά κρυπτά τοῦ σκότους καί φανερώσει τάς βουλάς τῶν καρδιῶν καί τότε ὁ ἔπαινος γενήσεται ἑκάστῳ ἀπό τοῦ Θεοῦ ταῦτα Δέ ἀδελφοί μετεσχημάτισα εἰς ἐμαυτόν καί Ἀπολλῶν Ἀπολλῶ διʼ ὑμᾶς ἵνα ἐν ἡμῖν μάθητε τό Μή ὑπέρ ἅ ὅ γέγραπται φρονεῖν ἵνα μή εἱς ὑπέρ τοῦ ἑνός φυσιοῦσθε κατά τοῦ ἑτέρου τίς Γάρ σέ διακρίνει τί Δέ ἔχεις ὅ οὐκ ἔλαβες εἰ Δέ καί ἔλαβες τί καυχᾶσαι ὡς μή λαβών Ἤδη κεκορεσμένοι ἐστέ ἤδη ἐπλουτήσατε χωρίς ἡμῶν ἐβασιλεύσατε καί ὄφελον γέ ἐβασιλεύσατε ἵνα καί ἡμεῖς ὑμῖν συμβασιλεύσωμεν δοκῶ Γάρ ὅτι ὁ Θεός ἡμάς τούς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν ὡς ἐπιθανατίους ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τῷ κόσμῳ καί ἀγγέλοις καί ἀνθρώποις Ἡμεῖς μωροί διά Χριστόν ὑμεῖς δέ φρόνιμοι ἐν Χριστῷ ἡμεῖς ἀσθενεῖς ὑμεῖς δέ ἰσχυροί ὑμεῖς ἔνδοξοι ἡμεῖς δέ ἀτιμοῖ Ἄχρι τῆς ἄρτι ὥρας καί πεινῶμεν καί διψῶμεν καί γυμνιτεύομεν καί κολαφιζόμεθα καί ἀστατοῦμεν καί κοπιῶμεν ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις χερσίν Λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν διωκόμενοι ἀνεχόμεθα δυσφημούμενοι βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν ὡς περικαθάρματα τοῦ κόσμου ἐγενήθημεν πάντων περίψημα ἕως ἄρτι Οὐκ ἐντρέπων ὑμᾶς γράφω ταῦτα ἀλλʼ ὡς τέκνα μού ἀγαπητά νουθετῶν νουθετῶ νουθετῇ ἐάν Γάρ μυρίους παιδαγωγούς ἔχητε ἐν Χριστῷ ἀλλʼ οὒ πολλούς πατέρας ἐν γάρ Χριστῷ Ἰησοῦ διά τοῦ εὐαγγελίου ἐγώ ὑμᾶς ἐγέννησα παρακαλῶ Οὖν ὑμᾶς μιμηταί μού γίνεσθε Διά τοῦτο αὐτό ἔπεμψα ὑμῖν Τιμόθεον ὅς ἐστίν τέκνον μού τέκνον ἀγαπητόν καί πιστόν ἐν Κυρίῳ ὅς ὑμᾶς ἀναμνήσει τάς ὁδούς μού τάς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ καθώς πανταχοῦ ἐν πάσῃ ἐκκλησίᾳ διδάσκω Ὡς μή ἐρχομένου δέ μού πρός ὑμᾶς ἐφυσιώθησαν τινές ἐλεύσομαι Δέ ταχέως πρός ὑμᾶς ἐάν ὁ Κύριος θελήσῃ καί γνώσομαι οὒ τόν λόγον τῶν πεφυσιωμένων ἀλλά τήν δύναμιν οὒ Γάρ ἐν λόγῳ ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἀλλʼ ἐν δυνάμει Τί θέλετε Ἐν ῥάβδῳ ἔλθω πρός ὑμᾶς ἤ ἐν ἀγάπῃ πνεύματι πνεύματος τέ πραΰτητος Ὅλως ἀκούεται ἀκούω ἐν ὑμῖν πορνεία καί τοιαύτη πορνεία ἥτις οὐδέ ἐν τοῖς ἔθνεσιν ὀνομάζεται ὥστε τήν γυναῖκα τινά τοῦ πατρός ἔχειν Καί ὑμεῖς πεφυσιωμένοι ἐστέ καί οὐχί μᾶλλον ἐπενθήσατε ἵνα ἀρθῇ ἐξαρθῇ ἐκ μέσου ὑμῶν ὁ τό ἔργον τοῦτο πράξας ποιήσας Ἐγώ μέν γάρ ὡς ἀπών τῷ σώματι παρών δέ τῷ πνεύματι ἤδη κέκρικα ὡς παρών τόν οὕτως τοῦτο κατεργασάμενον Ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ συναχθέντων ὑμῶν καί τοῦ ἐμοῦ πνεύματος σύν τῇ δυνάμει τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ παραδοῦναι τόν τόν τοιοῦτον τῷ Σατανᾷ εἰς ὄλεθρον τῆς σαρκός ἵνα τό πνεῦμα σωθῇ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ Οὒ καλόν τό καύχημα ὑμῶν Οὐκ οἴδατε ὅτι μικρά ζύμη ὅλον τό φύραμα ζυμοῖ Ἐκκαθάρατε οὖν τήν παλαιάν ζύμην ἵνα ἦτε νέον φύραμα καθώς ἐστέ ἄζυμοι καί Γάρ τό Πάσχα ἡμῶν ὑπέρ ἡμῶν ἐτύθη Χριστός Ὥστε ἑορτάζωμεν ἑορτάζομεν μή ἐν ζύμῃ παλαιᾷ μή μηδέ ἐν ζύμῃ κακίας καί πονηρίας ἀλλʼ ἐν ἀζύμοις εἰλικρινείας καί ἀληθείας Ἔγραψα ὑμῖν ἐν τῇ ἐπιστολῇ μή συναναμίγνυσθαι πόρνοις καί οὒ πάντως τοῖς πόρνοις τοῦ κόσμου τούτου ἤ τοῖς πλεονέκταις καί ἤ ἅρπαξιν ἤ εἰδωλολάτραις ἐπεί ὠφείλετε ὀφείλετε ἄρα ἐκ τοῦ κόσμου ἐξελθεῖν νῦν νυνί Δέ ἔγραψα ὑμῖν μή συναναμίγνυσθαι ἐάν τὶς Ἀδελφός ὀνομαζόμενος ᾖ πόρνος ἤ μέθυσος πλεονέκτης ἤ εἰδωλολάτρης ἤ λοίδορος ἤ πλεονέκτης μέθυσος ἤ ἅρπαξ τῷ τοιούτῳ μή μηδέ συνεσθίειν τί Γάρ μοί καί τούς ἔξω κρίνειν Οὐχί τούς ἔσωθεν ἔσω ὑμεῖς ὑμᾶς κρίνετε κρινεῖτε κρίνατε τούς Δέ ἔξωθεν ἔξω ὁ Θεός κρινεῖ κρίνει καί Ἐξάρατε Ἐξαρεῖτε Ἐξαίρετε τόν πονηρόν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν Τολμᾷ τὶς ἐξ ὑμῶν πρᾶγμα ἔχων πρός τόν ἕτερον κρίνεσθαι ἐπί τῶν ἀδικῶν καί οὐχί ἐπί τῶν ἁγίων Ἤ οὐκ οἴδατε ὅτι οἱ ἅγιοι τόν κόσμον κρινοῦσιν Καί εἰ ἐν ὑμῖν κρίνεται ὁ κόσμος ἀνάξιοι ἐστέ κριτηρίων ἐλαχίστων Οὐκ οἴδατε ὅτι ἀγγέλους κρινοῦμεν μήτι γέ βιωτικά Βιωτικά μέν οὖν κριτήρια ἐάν ἔχητε τούς ἐξουθενημένους ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τούτους καθίζετε Πρός ἐντροπήν ὑμῖν λαλῶ λέγω Οὕτως οὐκ ἐστίν ἔνι ἐν ὑμῖν οὐδείς σοφός οὐδέ εἱς ὅς δυνήσεται ἀνακρῖναι διακρῖναι ἀνά μέσον τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ Ἀλλά ἀδελφός μετά ἀδελφοῦ κρίνεται καί ταῦτα τοῦτο ἐπί ἀπιστῶν Ἤδη μέν οὖν ὅλως ἥττημα ἐν ὑμῖν ἐστίν ὅτι κρίματα κρίμα ἔχετε μεθʼ ἑαυτῶν Διά τί οὐχί μᾶλλον ἀδικεῖσθε ἀδικεῖσθαι Διά τί οὐχί μᾶλλον ἀποστερεῖσθε ἀποστερεῖσθαι Ἀλλά ὑμεῖς ἀδικεῖτε καί ἀποστερεῖτε καί ταῦτα τοῦτο ἀδελφούς Ἤ οὐκ οἴδατε ὅτι οἱ ἀδικοῖ βασιλείαν Θεοῦ Βασιλείαν οὒ κληρονομήσουσιν Μή πλανᾶσθε οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοί οὔτε μαλακοί οὔτε ἀρσενοκοῖται οὔτε οὐδέ κλέπται πλεονέκται οὔτε οὐδέ κλέπται πλεονέκται οὒ οὔτε οὐδέ μέθυσοι οὒ λοίδοροι οὐχ ἅρπαγες Βασιλείαν Θεοῦ οὒ κληρονομήσουσιν Καί ταῦτα τινές ἦτε ἀλλά ἀπελούσασθε ἀλλά ἡγιάσθητε ἀλλά ἐδικαιώθητε ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἐν τῷ Πνεύματι τοῦ Θεοῦ ἡμῶν Παντᾶ μοί ἔξεστιν ἀλλʼ οὒ παντᾶ συμφέρει Παντᾶ μοί ἔξεστιν ἀλλʼ οὐκ ἐγώ ἐξουσιασθήσομαι ὑπό τινός Τά βρώματα τῇ κοιλίᾳ καί ἡ κοιλία τοῖς βρώμασιν ὁ δέ Θεός καί ταύτην καί ταῦτα καταργήσει τό Δέ σῶμα οὒ τῇ πορνείᾳ ἀλλά τῷ Κυρίῳ καί ὁ Κύριος τῷ σώματι ὁ Δέ Θεός καί τόν Κύριον ἤγειρεν καί ἡμάς ἐξεγερεῖ ἐξεγείρει ἐξήγειρεν διά τῆς δυνάμεως αὐτοῦ Οὐκ οἴδατε ὅτι τά σώματα ἡμῶν ὑμῶν μέλη Χριστοῦ ἐστίν ἄρας Οὖν τά μέλη τοῦ Χριστοῦ ποιήσω μέλη πόρνης μέλη Μή γένοιτο Ἤ οὐκ οἴδατε ὅτι ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἕν σῶμα ἐστίν ἔσονται Γάρ φησίν Οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν ὁ Δέ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ Ἕν πνεῦμα ἐστίν Φεύγετε τήν πορνείαν Παν ἁμάρτημα ὅ ἐάν ποιήσῃ ἄνθρωπος ἐκτός τοῦ σώματος ἐστίν ὁ δέ πορνεύων εἰς τό ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει Ἤ οὐκ οἴδατε ὅτι τό τά σῶμα σώματα ὑμῶν ναός τοῦ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματος ἁγίου ἐστίν οὗ ἔχετε ἀπό Θεοῦ Καί οὐκ ἐστέ αὐτῶν ἑαυτῶν ἠγοράσθητε γάρ τιμῆς δοξάσατε δή τόν Θεόν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καί ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν ἅτινα ἐστίν τοῦ Θεοῦ περί Δέ ὧν ἐγράψατε μοί καλόν ἀνθρώπῳ γυναικός μή ἅπτεσθαι διά Δέ τάς πορνείας ἕκαστος τήν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἐχέτω καί ἑκάστη τόν ἴδιον ἄνδρα ἐχέτω Τῇ γυναικί ὁ ἀνήρ τήν ὀφειλήν ὀφειλομένην εὔνοιαν ἀποδιδότω ὁμοίως δέ καί ἡ γυνή τῷ ἀνδρί Ἡ γυνή τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει ἀλλά ὁ ἀνήρ ὁμοίως δέ καί ὁ ἀνήρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει ἀλλά ἡ γυνή Μή ἀποστερεῖτε ἀλλήλους εἰ μήτι ἄν ἐκ συμφώνου πρός καιρόν ἵνα σχολάσητε τῇ νηστείᾳ καί τῇ προσευχῇ καί πάλιν ἐπί τό αὐτό ἦτε συνέρχησθε συνέρχεσθε ἵνα μή πειράζῃ ὑμᾶς ὁ Σατανᾶς διά τήν ἀκρασίαν ὑμῶν τοῦτο Δέ λέγω κατά συγγνώμην οὒ κατʼ ἐπιταγήν Θέλω δέ γάρ πάντας ἀνθρώπους εἶναι ὡς καί ἐμαυτόν Ἀλλά ἕκαστος ἴδιον χάρισμα ἔχει χάρισμα ἐκ Θεοῦ ὁ ὅς μέν οὕτως ὁ ὅς δέ οὕτως λέγω Δέ τοῖς ἀγάμοις καί ταῖς χήραις ὅτι καλόν αὐτοῖς ἐστίν ἐάν ἄν οὕτως μείνωσιν ὡς κἀγώ καί ἐγώ εἰ Δέ οὐκ ἐγκρατεύονται γαμησάτωσαν κρεῖττον γάρ ἐστίν γαμῆσαι γαμεῖν ἤ πυροῦσθαι τοῖς Δέ γεγαμηκόσιν παραγγέλλω οὐκ ἐγώ ἀλλά ὁ Κύριος γυναῖκα ἀπό ἀνδρός μή χωρισθῆναι χωρίζεσθαι χωριζέσθω ἐάν δέ καί χωρισθῇ μενέτω ἄγαμος ἤ τῷ ἀνδρί καταλλαγήτω καί ἄνδρα γυναῖκα μή ἀφιέναι τοῖς Δέ λοιποῖς ἐγώ λέγω ἐγώ οὐχ ὁ Κύριος εἰ τὶς ἀδελφός γυναῖκα ἔχει ἄπιστον καί αὕτη συνευδοκεῖ συνευδοκία οἰκεῖν μετʼ αὐτοῦ μή ἀφιέτω αὐτήν Καί γυνή ἥτις εἰ τὶς ἔχει ἄνδρα ἄπιστον καί οὗτος αὐτός συνευδοκεῖ εὐδοκεῖ οἰκεῖν μετʼ αὐτῆς μή ἀφιέτω τόν αὐτόν ἄνδρα ἡγίασται Γάρ ὁ ἀνήρ ὁ ἄπιστος ἐν τῇ γυναικί καί ἡγίασται ἡ γυνή ἡ ἄπιστος ἐν τῷ ἀδελφῷ ἀνδρί ἐπεί ἄρα τά τέκνα ὑμῶν ἀκάθαρτα ἐστίν νῦν δέ ἅγια ἐστίν εἰ Δέ ὁ ἄπιστος χωρίζεται χωριζέσθω Οὒ δεδούλωται ὁ ἀδελφός ἤ ἡ ἀδελφή ἐν τοῖς τοιούτοις ἐν δέ εἰρήνῃ κέκληκεν ὑμᾶς ἡμάς ὁ Θεός τί τίς Γάρ οἶδας γύναι εἰ τόν ἄνδρα σώσεις εἰ Ἤ τί οἶδας ἄνερ εἰ τήν γυναῖκα σώσεις Εἰ μή ἑκάστῳ ὡς ἐμέρισεν μεμέρικεν ὁ Θεός Κύριος ἐμέρισεν ἕκαστον ὡς κέκληκεν ὁ Θεός Κύριος οὕτως περιπατείτω Καί οὕτως ἐν πάσαις ταῖς ἐκκλησίαις πάσαις διατάσσομαι Περιτετμημένος τὶς ἐκλήθη Μή ἐπισπάσθω Ἐν ἀκροβυστίᾳ τὶς ἐκλήθη κέκληται τὶς Μή περιτεμνέσθω Ἡ περιτομή οὐδέν ἐστίν καί ἡ ἀκροβυστία οὐδέν ἐστίν ἀλλά τήρησις ἐντολῶν Θεοῦ Ἕκαστος ἐν τῇ κλήσει ἐν ᾗ ἐκλήθη ἐν ταύτῃ τούτῳ μενέτω Δοῦλος ἐκλήθης Μή σοί μελετῶ ἀλλʼ εἰ καί δύνασαι ἐλεύθερος γενέσθαι μᾶλλον χρῆσαι ὁ Γάρ ἐν Κυρίῳ κληθείς δοῦλος ἀπελεύθερος Κυρίου ἐστίν ὁμοίως καί ὁ ἐλεύθερος κληθείς δοῦλος ἐστίν Χριστοῦ ἐστίν Τιμῆς ἠγοράσθητε μή γίνεσθε γίνεσθαι δοῦλοι ἀνθρώπων Ἕκαστος ἐν ᾧ ἐκλήθη ἀδελφοί ἐν τούτῳ μενέτω παρά τῷ Θεῷ περί Δέ τῶν παρθένων ἐπιταγήν Κυρίου οὐκ ἔχω γνώμην δέ δίδωμι ὡς ἠλεημένος ὑπό Κυρίου πιστός εἶναι νομίζω Οὖν τοῦτο καλόν ὑπάρχειν διά τήν ἐνεστῶσαν ἀνάγκην ὅτι καλόν ἀνθρώπῳ τό οὕτως εἶναι Δέδεσαι γυναικί Μή ζήτει λύσιν Λέλυσαι ἀπό γυναικός Μή ζήτει γυναῖκα ἐάν Δέ καί γαμήσῃς γαμήσῃ οὐχ ἥμαρτες Καί ἐάν γήμῃ ἡ παρθένος οὐχ ἥμαρτεν θλῖψιν Δέ τῇ σαρκί ἕξουσιν οἱ τοιοῦτοι ἐγώ δέ ὑμῶν φείδομαι τοῦτο Δέ φημί ἀδελφοί ὁ καιρός συνεσταλμένος ἐστίν Τό λοιπόν ἐστίν ἵνα καί οἱ ἔχοντες γυναῖκας ὡς μή ἔχοντες ὦσιν καί οἱ κλαίοντες ὡς μή κλαίοντες καί οἱ χαίροντες ὡς μή χαίροντες καί οἱ ἀγοράζοντες ὡς μή κατέχοντες καί οἱ χρώμενοι τόν τῷ κόσμον κόσμῳ τούτῳ ὡς μή καταχρώμενοι παράγει γάρ τό σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου θέλω Δέ ὑμᾶς ἀμερίμνους εἶναι Ὁ ἄγαμος μεριμνᾷ τά τοῦ Κυρίου πῶς ἀρέσῃ ἀρέσει τῷ Κυρίῳ ὁ δέ γαμήσας μεριμνᾷ τά τοῦ κόσμου πῶς ἀρέσῃ ἀρέσει τῇ γυναικί καί μεμέρισται Καί ἡ γυνή ἡ ἄγαμος καί ἡ παρθένος ἡ ἄγαμος μεριμνᾷ τά τοῦ Κυρίου ἵνα ᾖ ἁγία καί τῷ σώματι καί τῷ πνεύματι ἡ δέ γαμήσασα μεριμνᾷ τά τοῦ κόσμου πῶς ἀρέσῃ ἀρέσει τῷ ἀνδρί τοῦτο Δέ πρός τό ὑμῶν αὐτῶν σύμφορον συμφέρον λέγω οὐχ ἵνα βρόχον ὑμῖν ἐπιβάλω ἀλλά πρός τό εὔσχημον καί εὐπάρεδρον εὐπρόσεδρον τῷ Κυρίῳ ἀπερισπάστους ἀπερισπάστως εἶναι εἰ Δέ τὶς ἀσχημονεῖν ἐπί τήν παρθένον αὐτοῦ νομίζει ἐάν ᾖ ἦν ὑπέρακμος καί τοῦτο οὕτως ὀφείλει γίνεσθαι ὅ θέλει ποιείτω οὐχ ἁμαρτάνει γαμείτωσαν ὅς Δέ ἕστηκεν ἑδραῖος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἑδραῖος μή ἔχων ἀνάγκην ἐξουσίαν δέ ἔχει περί τοῦ ἰδίου θελήματος καί τοῦτο κέκρικεν ἐν τῇ ἰδίᾳ καρδίᾳ αὐτοῦ τοῦ τηρεῖν τήν ἑαυτοῦ παρθένον καλῶς ποιήσει ποιεῖ Ὥστε καί ὁ γαμίζων ἐκγαμίζων τήν ἑαυτοῦ παρθένον αὐτοῦ ἑαυτοῦ καλῶς ποιήσει ποιεῖ καί ὁ δέ μή γαμίζων ἐκγαμίζων κρεῖσσον ποιήσει ποιεῖ Γυνή δέδεται νόμῳ ἐφʼ ὅσον χρόνον ζῇ ὁ ἀνήρ αὐτῆς ἐάν δέ καί κοιμηθῇ ἀποθάνῃ ὁ ἀνήρ αὐτῆς ἐλευθέρα ἐστίν ᾧ θέλει γαμηθῆναι μόνον ἐν Κυρίῳ μακαρία μακαριωτέρα Δέ ἐστίν ἐάν οὕτως μείνῃ κατά τήν ἐμήν γνώμην δοκῶ γάρ δέ κἀγώ Πνεῦμα Χριστοῦ Θεοῦ ἔχειν περί Δέ τῶν εἰδωλοθύτων οἴδαμεν ὅτι πάντες γνῶσιν ἔχομεν Ἡ δέ γνῶσις φυσιοῖ ἡ δέ ἀγάπη οἰκοδομεῖ Εἰ δέ τὶς δοκεῖ ἐγνωκέναι εἰδέναι τὶ οὔπω οὐδέπω οὐδέν ἔγνωκεν ἔγνω καθώς δεῖ γνῶναι εἰ Δέ τὶς ἀγαπᾷ τόν Θεόν οὗτος ἔγνωσται ὑπʼ αὐτοῦ Περί τῆς βρώσεως οὖν τῶν εἰδωλοθύτων οἴδαμεν ὅτι οὐδέν εἴδωλον ἐν κόσμῳ καί ὅτι οὐδείς Θεός ἕτερος εἰ μή εἱς καί Γάρ εἴπερ εἰσίν λεγόμενοι θεοί εἴτε ἐν οὐρανῷ εἴτε ἐπί τῆς γῆς ὥσπερ πολλοί εἰσίν θεοί πολλοί καί κύριοι πολλοί ἀλλʼ ἡμῖν εἱς Θεός καί ὁ Πατήρ ἐξ οὗ τά παντᾶ καί ἡμεῖς εἰς αὐτόν καί εἱς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός διʼ οὗ ὅν τά παντᾶ καί ἡμεῖς διʼ αὐτοῦ Ἀλλʼ οὐκ ἐν πᾶσιν ἡ γνῶσις τινές δέ τῇ συνηθείᾳ συνειδήσει τοῦ εἰδώλου ἕως ἄρτι τοῦ εἰδώλου ὡς εἰδωλόθυτον ἐστίν ἐσθίουσιν καί ἡ συνείδησις αὐτῶν ἀσθενοῦσα ἀσθενής οὖσα μολύνεται βρῶμα Δέ ὑμᾶς ἡμάς οὒ παρίστησιν παραστήσει τῷ Θεῷ οὔτε γάρ ἐάν μή φάγωμεν περισσεύομεν ὑστερούμεθα οὔτε ἐάν μή φάγωμεν περισσεύομεν περισσευόμεθα ὑστερούμεθα βλέπετε Δέ μή πώς ἡ ἐξουσία ὑμῶν αὕτη πρόσκομμα γένηται τοῖς ἀσθενέσιν ἀσθενοῦσιν ἐάν Γάρ τὶς ἴδῃ σέ τόν ἔχοντα γνῶσιν ἔχοντα ἐν εἰδωλείῳ κατακείμενον οὐχ οὐχί ἡ συνείδησις αὐτοῦ ἀσθενοῦς ὄντος οἰκοδομηθήσεται εἰς τό τά εἰδωλόθυτα ἐσθίειν καί ἀπόλλυται ἀπολεῖται Οὖν γάρ ὁ ἀσθενῶν ἀδελφός ἐπί ἐν τῇ σῇ γνώσει ὁ ἀδελφός διʼ ὅν Χριστός ἀπέθανεν οὕτως Δέ ἁμαρτάνοντες εἰς τούς ἀδελφούς καί τύπτοντες αὐτῶν τήν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν εἰς Χριστόν ἁμαρτάνετε Διόπερ εἰ βρῶμα σκανδαλίζει τόν ἀδελφόν μού οὒ μή φάγω κρέα κρέας εἰς τόν αἰῶνα ἵνα μή τόν ἀδελφόν μού σκανδαλίσω Οὐκ εἰμί ἐλεύθερος ἀπόστολος Οὐκ εἰμί ἀπόστολος ἐλεύθερος Οὐχί Ἰησοῦν Χριστόν τόν Κύριον ἡμῶν ἑόρακα Οὒ τό ἔργον μού ὑμεῖς ἐστέ ἐν Κυρίῳ Εἰ ἄλλοις οὐκ εἰμί ἀπόστολος ἀλλά γέ ὑμῖν εἰμί ἡ γάρ σφραγίς μού τῆς ἐμῆς ἀποστολῆς ὑμεῖς ἐστέ ἐν Κυρίῳ Ἡ ἐμή ἀπολογία τοῖς ἐμέ ἀνακρίνουσιν αὕτη ἐστίν αὕτη μή οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν φαγεῖν καί πεῖν Μή οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν ἀδελφήν γυναῖκα περιάγειν ὡς καί οἱ λοιποί ἀπόστολοι καί οἱ ἀδελφοί τοῦ Κυρίου καί Κηφᾶς Ἤ μόνος ἐγώ καί Βαρναβᾶς οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν τοῦ μή ἐργάζεσθαι Τίς στρατεύεται ἰδίοις ὀψωνίοις ποτέ Τίς φυτεύει ἀμπελῶνα καί ἐκ τοῦ τόν καρποῦ καρπόν αὐτοῦ οὐκ ἐσθίει Ἤ τίς ποιμαίνει ποίμνην καί ἐκ τοῦ γάλακτος τῆς ποίμνης οὐκ ἐσθίει Μή κατά ἄνθρωπον ταῦτα λαλῶ λέγω ἤ οὐχί καί ὁ νόμος ταῦτα οὒ λέγει ἐν Γάρ τῷ Μωϋσέως νόμῳ γέγραπται Οὒ φιμώσεις κημώσεις βοῦν ἀλοῶντα Μή τῶν βοῶν μέλει τῷ Θεῷ Ἤ διʼ ἡμάς πάντως λέγει Διʼ ἡμάς γάρ ἐγράφη ὅτι ὀφείλει ἐπʼ ἐλπίζει ἐλπίδι ὀφείλει ὁ ἀροτριῶν ἀροτριᾶν καί ὁ ἀλοῶν τῆς ἐλπίδος αὐτοῦ μετέχειν ἐπʼ ἐλπίζει ἐλπίδι τοῦ μετέχειν Εἰ ἡμεῖς ὑμῖν τά πνεύματι πνευματικά ἐσπείραμεν μέγα εἰ ἡμεῖς ὑμῶν τά σαρκικά θερίσομεν θερίσωμεν Εἰ ἄλλοι τῆς ἐξουσίας ὑμῶν ἐξουσίας μετέχουσιν οὒ μᾶλλον ἡμεῖς Ἀλλʼ οὐκ ἐχρησάμεθα τῇ ἐξουσίᾳ ταύτῃ ἀλλά παντᾶ στέγομεν ἵνα μή ἐγκοπήν τινά ἐκκοπήν ἐγκοπήν δῶμεν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Κυρίου Χριστοῦ Οὐκ οἴδατε ὅτι οἱ τά ἱερά ἐργαζόμενοι τά ἐκ τοῦ ἱεροῦ ἐσθίουσιν οἱ τῷ θυσιαστηρίῳ παρεδρεύοντες προσεδρεύοντες τῷ θυσιαστηρίῳ συμμερίζονται Οὕτως καί ὁ Κύριος διέταξεν τοῖς τό εὐαγγέλιον καταγγέλλουσιν ἐκ τοῦ εὐαγγελίου ζῆν ἐγώ Δέ οὒ κέχρημαι οὐδενί ἐχρησάμην τούτων Οὐκ ἔγραψα δέ ταῦτα ἵνα οὕτως γένηται ἐν ἐμοί καλόν γάρ μοί μᾶλλον ἀποθανεῖν ἤ μᾶλλον ἤ τό καύχημα μού οὐδείς μή ἵνα τὶς κενώσει κενώσῃ ἐάν Γάρ εὐαγγελίζωμαι οὐκ ἐστίν μοί χάρις καύχημα ἀνάγκη γάρ μοί ἐπίκειται οὐαί γάρ δέ μοί ἐστίν ἐάν μή εὐαγγελίζωμαι εὐαγγελίσωμαι εἰ Γάρ ἑκών τοῦτο πράσσω μισθόν ἔχω εἰ δέ ἄκων οἰκονομίαν πεπίστευμαι τίς Οὖν μοί μού ἐστίν ὁ μισθός Ἵνα εὐαγγελιζόμενος ἀδάπανον θήσω τό εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ εἰς τό μή καταχρήσασθαι καταχρᾶσθαι ἐν τῇ ἐξουσίᾳ μού ἐν τῷ εὐαγγελίῳ ἐλεύθερος Γάρ ὤν ἐκ πάντων πᾶσιν ἐμαυτόν ἐδούλωσα ἵνα τούς πλείονας κερδήσω Καί ἐγενόμην τοῖς Ἰουδαίοις ὡς Ἰουδαῖος ἵνα Ἰουδαίους κερδήσω τοῖς ὑπό νόμον ὡς ὑπό ὅν νόμον μή ὤν αὐτός ὑπό νόμον ἵνα τούς ὑπό νόμον κερδήσω τοῖς ἀνόμοις ὡς ἄνομος μή ὤν ἄνομος Θεοῦ Θεῷ ἀλλʼ ἔννομος Χριστοῦ Χριστῷ ἵνα κερδάνω τούς ἀνόμους Ἐγενόμην τοῖς ἀσθενέσιν ὡς ἀσθενής ἵνα τούς ἀσθενεῖς κερδήσω Τοῖς πᾶσιν γέγονα τά παντᾶ παντᾶ ἵνα πάντως τινάς σώσω παντᾶ τοῦτο Δέ ποιῶ διά τό εὐαγγέλιον ἵνα συγκοινωνός αὐτοῦ γένωμαι Οὐκ οἴδατε ὅτι οἱ ἐν σταδίῳ τρέχοντες πάντες μέν τρέχουσιν εἱς δέ λαμβάνει τό βραβεῖον Οὕτως τρέχετε ἵνα καταλάβητε πᾶς Δέ ὁ ἀγωνιζόμενος παντᾶ ἐγκρατεύεται ἐγκρατεύσηται ἐκεῖνοι μέν οὖν ἵνα φθαρτόν στέφανον λάβωσιν ἡμεῖς δέ φθαρτόν ἄφθαρτον Ἐγώ τοίνυν οὕτως τρέχω ὡς οὐκ ἀδήλως οὕτως πυκτεύω ὡς οὐκ ἀέρα δέρων ἀλλʼ ὑπωπιάζω μού τό σῶμα καί δουλαγωγῶ μή πώς ἄλλοις κηρύξας αὐτός ἀδόκιμος γένωμαι Οὒ θέλω γάρ δέ ὑμᾶς ἀγνοεῖν ἀδελφοί ὅτι οἱ πατέρες ἡμῶν πάντες ὑπό τήν νεφέλην ἦσαν καί πάντες διά τῆς θαλάσσης διῆλθον καί πάντες εἰς ἐν τόν τῷ Μωϋσῆν Μωϋσῇ ἐβαπτίσαντο ἐβαπτίζοντο ἐβαπτίσθησαν ἐν τῇ νεφέλῃ καί ἐν τῇ θαλάσσῃ καί πάντες τό αὐτό βρῶμα πνευματικόν βρῶμα ἔφαγον βρῶμα καί πάντες τό αὐτό πόμα πνευματικόν ἔπιον πόμα ἔπινον ἔπιον γάρ ἐκ πνευματικῆς ἀκολουθούσης πέτρας ἡ πέτρα δέ πέτρα ἦν ὁ Χριστός Ἀλλʼ οὐκ ἐν τοῖς πλείοσιν αὐτῶν ηὐδόκησεν ὁ Θεός κατεστρώθησαν γάρ ἐν τῇ ἐρήμῳ ταῦτα Δέ τύποι ἡμῶν ἐγενήθησαν εἰς τό μή εἶναι ἡμάς ἐπιθυμητάς κακῶν καθώς κἀκεῖνοι καί ἐκείνοις ἐπεθύμησαν Μηδέ εἰδωλολάτραι γίνεσθε καθώς τινές ἐξ αὐτῶν ὡς ὥσπερ γέγραπται Ἐκάθισεν ὁ λαός φαγεῖν καί πεῖν καί ἀνέστησαν παίζειν Μηδέ πορνεύωμεν καθώς τινές αὐτῶν ἐπόρνευσαν καί ἔπεσαν ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ εἴκοσι τρεῖς χιλιάδες Μηδέ ἐκπειράζωμεν τόν Θεόν Κύριον Χριστόν καθώς καί τινές αὐτῶν αὐτῷ ἐξεπείρασαν ἐπείρασαν καί ὑπό τῶν ὄφεων ἀπώλλυντο ἀπώλοντο Μηδέ γογγύζετε γογγύζωμεν καθάπερ καθώς καί τινές αὐτῶν ἐγόγγυσαν καί ἀπώλοντο ἀπώλλυντο ὑπό τοῦ ὀλοθρευτοῦ ταῦτα παντᾶ Δέ παντᾶ ταῦτα τυπικῶς τύποι συνέβαινεν συνέβαινον ἐκείνοις ἐγράφη δέ εἰς πρός νουθεσίαν ἡμῶν εἰς οὕς τά τέλη τῶν αἰώνων κατήντησεν κατήντηκεν Ὥστε ὁ δοκῶν ἑστάναι βλεπέτω μή πέσῃ Πειρασμός ὑμᾶς οὐκ ἤλειφεν εἴληφεν εἰ μή ἀνθρώπινος πιστός δέ ὁ Θεός ὅς οὐκ ἐάσει ὑμᾶς πειρασθῆναι ὑμᾶς ὑπέρ ὅ δύνασθε ἀλλά ποιήσει σύν τῷ πειρασμῷ καί τήν ἔκβασιν τοῦ δύνασθαι ὑμᾶς ὑπενεγκεῖν Διόπερ ἀγαπητοί μού φεύγετε ἀπό τῆς εἰδωλολατρίας Ὡς φρονίμοις λέγω κρίνατε ὑμεῖς ὑμᾶς ὅ φημί Τό ποτήριον τῆς εὐλογίας ὅ εὐλογοῦμεν οὐχί κοινωνία κοινωνίας ἐστίν τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ ἐστίν Τόν ἄρτον ὅν κλῶμεν οὐχί κοινωνία ἐστίν τοῦ σώματος ἐστίν τοῦ Χριστοῦ ἐστίν Ὅτι εἱς ἄρτος ἕν σῶμα οἱ πολλοί ἐσμέν οἱ γάρ πάντες ἐκ τοῦ ἑνός ἄρτου μετέχομεν Βλέπετε τόν Ἰσραήλ κατά σάρκα οὐχ οὐχί οἱ ἐσθίοντες τάς θυσίας κοινωνοί τοῦ θυσιαστηρίου εἰσίν τί Οὖν φημί Ὅτι εἰδωλόθυτον εἴδωλον τὶ ἐστίν ἤ ὅτι εἴδωλον εἰδωλόθυτον τὶ ἐστίν Ἀλλʼ ὅτι ἅ θύει θύουσιν τά ἔθνη δαιμονίοις θύει θύουσιν καί οὒ Θεῷ θύουσιν οὒ θέλω δέ ὑμᾶς κοινωνούς τῶν δαιμονίων γίνεσθαι Οὒ δύνασθε τό ποτήριον τοῦ Κυρίου πίνειν καί τό ποτήριον δαιμονίων δαιμόνιον Οὒ δύνασθε τραπέζης Κυρίου μετέχειν καί τραπέζης δαιμονίων Ἤ παραζηλοῦμεν τόν Κύριον Μή ἰσχυρότεροι αὐτοῦ ἐσμέν Παντᾶ μοί ἔξεστιν ἀλλʼ οὒ παντᾶ συμφέρει Παντᾶ μοί ἔξεστιν ἀλλʼ οὒ παντᾶ οἰκοδομεῖ Μηδείς τό τά ἑαυτοῦ ζητείτω ἀλλά τό τά τοῦ ἑτέρου ἕκαστος Παν τό ἐν μακέλλῳ πωλούμενον ἐσθίετε μηδέν ἀνακρίνοντες διά τήν συνείδησιν Τοῦ Κυρίου Γάρ Κυρίου ἡ γῆ καί τό πλήρωμα αὐτῆς Εἰ δέ τὶς καλεῖ ὑμᾶς τῶν ἀπιστῶν καί θέλετε πορεύεσθαι παν παντᾶ τό τά παρατιθέμενον παρατιθέμενα ὑμῖν ἐσθίετε φάγεσθε μηδέν ἀνακρίνοντες διά τήν συνείδησιν ἐάν Δέ τὶς ὑμῖν εἴπῃ Τοῦτο ἱερόθυτον εἰδωλόθυτον ἐστίν μή ἐσθίετε διʼ ἐκεῖνον τόν μηνύσαντα καί τήν συνείδησιν τοῦ γάρ Κυρίου ἡ γῆ καί τό πλήρωμα αὐτῆς συνείδησιν δέ λέγω οὐχί τήν ἑαυτοῦ ἀλλά τήν τοῦ ἑτέρου ἵνα τί γάρ ἡ ἐλευθερία μού κρίνεται ὑπό ἄλλης συνειδήσεως Εἰ δέ ἐγώ χάριτι μετέχω τί βλασφημοῦμαι ὑπέρ οὗ ἐγώ εὐχαριστῶ εἴτε Οὖν ἐσθίετε εἴτε πίνετε εἴτε τὶ ποιεῖτε παντᾶ εἰς δόξαν Θεοῦ ποιεῖτε Ἀπρόσκοποι γίνεσθε καί Ἰουδαίοις γίνεσθε καί Ἕλλησιν καί τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ Καθώς κἀγώ παντᾶ πᾶσιν ἀρέσκω μή ζητῶν τό ἐμαυτοῦ σύμφορον συμφέρον ἀλλά τό τῶν πολλῶν ἵνα σωθῶσιν Μιμηταί μού γίνεσθε καθώς κἀγώ Χριστοῦ ἐπαινῶ Δέ ὑμᾶς ἀδελφοί ὅτι παντᾶ μού μέμνησθε καί καθώς παρέδωκα παραδέδωκα ὑμῖν τάς παραδόσεις οὕτως κατέχετε θέλω Δέ ὑμᾶς εἰδέναι ὅτι παντός ἀνδρός ἡ κεφαλή ὁ Χριστός ἐστίν κεφαλή δέ γυναικός ὁ ἀνήρ κεφαλή δέ τοῦ Χριστοῦ ὁ Θεός Χριστός Πᾶς ἀνήρ προσευχόμενος ἤ προφητεύων κατά κεφαλῆς ἔχων καταισχύνει τήν κεφαλήν αὐτοῦ καί πάσα Δέ γυνή προσευχομένη ἤ προφητεύουσα ἀκατακαλύπτῳ τῇ τήν κεφαλῇ καταισχύνει τήν κεφαλήν αὐτῆς ἑαυτῆς ἕν γάρ ἐστίν καί τό αὐτό τῇ ἐξυρημένῃ εἰ Γάρ οὒ κατακαλύπτεται γυνή καί κειράσθω ἤ ξυράσθω εἰ Δέ αἰσχρόν γυναικί τό κείρασθαι ἤ ξυρᾶσθαι κατακαλυπτέσθω Ἀνήρ μέν γάρ οὐκ ὀφείλει κατακαλύπτεσθαι τήν κεφαλήν εἰκών καί δόξα δόξαν Θεοῦ ὑπάρχων ἡ γυνή δέ δόξα ἀνδρός ἐστίν οὒ Γάρ ἐστίν ἀνήρ ἐκ γυναικός ἀλλά γυνή ἐξ ἀνδρός καί Γάρ οὐκ ἐκτίσθη ἀνήρ διά τήν γυναῖκα ἀλλά γυνή διά τόν ἄνθρωπον ἄνδρα Διά τοῦτο ὀφείλει ἡ γυνή ἐξουσίαν ἔχειν ἐπί τῆς κεφαλῆς διά τούς ἀγγέλους Πλήν οὔτε ἀνήρ χωρίς γυναικός οὔτε γυνή χωρίς ἀνδρός οὔτε ἀνήρ χωρίς γυναικός ἐν Κυρίῳ ὥσπερ Γάρ ἡ γυνή ἐκ τοῦ ἀνδρός οὕτως καί ὁ ἀνήρ διά τῆς γυναικός τά δέ παντᾶ ἐκ τοῦ Θεοῦ Ἐν ὑμῖν αὐτοῖς κρίνατε πρέπον ἐστίν γυναῖκα ἀκάλυπτον ἀκατακάλυπτον τῷ Θεῷ προσεύχεσθαι ἤ Οὐδέ αὐτή ἡ φύσις αὐτή αὐτῆς διδάσκει ὑμᾶς ὅτι ἀνήρ μέν γάρ ἐάν κομᾷ ἀτιμία αὐτῷ ἐστίν γυνή δέ ἐάν κομᾷ δόξα αὐτῇ ἐστίν Ὅτι ἡ κόμη ἀντί περιβολαίου αὐτή δέδοται αὐτῇ εἰ Δέ τὶς δοκεῖ φιλόνικος εἶναι ἡμεῖς τοιαύτην συνήθειαν οὐκ ἔχομεν οὐδέ αἱ ἐκκλησίαι τοῦ Θεοῦ τοῦτο Δέ παραγγέλλων παραγγέλλω οὐκ ἐπαινῶ ἐπαινῶν ὅτι οὐκ εἰς τό κρεῖσσον ἀλλά εἰς τό ἧσσον συνέρχεσθε Πρῶτον μέν γάρ συνερχομένων ὑμῶν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἀκούω σχίσματα ἐν ὑμῖν ὑπάρχειν καί μέρος τὶ πιστεύω δεῖ Γάρ καί αἱρέσεις ἐν ὑμῖν εἶναι ἵνα καί οἱ δόκιμοι φανεροί γένωνται ἐν ὑμῖν συνερχομένων Οὖν ὑμῶν ἐπί τό αὐτό οὐκ ἐστίν Κυριακόν δεῖπνον φαγεῖν φαγεῖ ἕκαστος Γάρ τό ἴδιον δεῖπνον προσλαμβάνει προλαμβάνει ἐν τῷ φαγεῖν καί ὅς μέν πεινᾷ ὅς δέ μεθύει μή Γάρ οἰκίας οὐκ ἔχετε εἰς τό ἐσθίειν καί πίνειν Ἤ τῆς ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ καταφρονεῖτε καί καταισχύνετε τούς μή ἔχοντας Τί ὑμῖν εἴπω ὑμῖν Ἐπαινέσω ἐπαινῶ ὑμᾶς ἐν τούτῳ Οὐκ ἐπαινῶ ἐγώ Γάρ παρέλαβον ἀπό τοῦ Κυρίου ὅ καί παρέδωκα ὑμῖν ὅτι ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἐν τῇ νυκτί ᾗ παρεδίδετο ἔλαβεν ἄρτον καί εὐχαριστήσας ἔκλασεν καί εἶπεν λάβετε φάγετε Τοῦτο μού ἐστίν μού τό σῶμα τό ὑπέρ ὑμῶν κλώμενον τοῦτο ποιεῖτε εἰς τήν ἐμήν ἀνάμνησιν Ὡσαύτως καί τό ποτήριον μετά τό δειπνῆσαι λέγων Τοῦτο τό ποτήριον ἡ καινή διαθήκη ἐστίν ἐν τῷ ἐμῷ αἵματι μού τοῦτο ποιεῖτε ὁσάκις ἐάν ἄν πίνητε εἰς τήν ἐμήν ἀνάμνησιν ὁσάκις Γάρ ἐάν ἄν ἐσθίητε τόν ἄρτον τοῦτον τοῦτο καί τό ποτήριον τοῦτο πίνητε τόν θάνατον τοῦ Κυρίου καταγγέλλετε ἄχρι οὗ ἄν ἔλθῃ Ὥστε ὅς ἄν ἐσθίῃ τόν ἄρτον τοῦτον καί ἤ πίνῃ τό ποτήριον τοῦ Κυρίου ἀναξίως τοῦ Κυρίου ἔνοχος ἔσται τοῦ σώματος καί τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ Κυρίου δοκιμαζέτω Δέ ἄνθρωπος ἑαυτόν ἄνθρωπος καί οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω καί ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω ὁ Γάρ ἐσθίων καί πίνων ἀναξίως κρίμα ἑαυτῷ ἐσθίει καί πίνει μή διακρίνων τό σῶμα τοῦ Κυρίου Διά τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοί ἀσθενεῖς καί ἄρρωστοι καί κοιμῶνται ἱκανοί Εἰ δέ γάρ ἑαυτούς διεκρίνομεν οὐκ ἄν ἐκρινόμεθα κρινόμενοι Δέ ὑπό τοῦ Κυρίου παιδευόμεθα ἵνα μή σύν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν Ὥστε ἀδελφοί μού συνερχόμενοι εἰς τό φαγεῖν ἀλλήλους ἐκδέχεσθε Εἰ δέ τὶς πεινᾷ ἐν οἴκῳ ἐσθιέτω ἵνα μή εἰς κρίμα συνέρχησθε τά Δέ λοιπά ὡς ἐάν ἄν ἔλθω διατάξομαι διατάξωμαι περί Δέ τῶν πνευματικῶν ἀδελφοί οὒ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν Οἴδατε ὅτι ὅτε ἔθνη ἦτε πρός τά εἴδωλα τά ἄφωνα ὡς ἄν ἤγεσθε ἀπαγόμενοι Διό γνωρίζω ὑμῖν ὅτι οὐδείς ἐν Πνεύματι Θεοῦ λαλῶν λέγει Ἀνάθεμα Ἰησοῦς Ἰησοῦν καί οὐδείς δύναται εἰπεῖν Κύριος Κύριον Ἰησοῦς Ἰησοῦν εἰ μή ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ διαιρέσεις Δέ χαρισμάτων εἰσίν τό δέ αὐτό Πνεῦμα Καί διαιρέσεις διακονιῶν εἰσίν καί ὁ αὐτός Κύριος Καί διαιρέσεις ἐνεργημάτων εἰσίν καί ὁ δέ αὐτός ἐστίν Θεός ὁ ἐνεργῶν ἐστίν τά παντᾶ ἐν πᾶσιν ἑκάστῳ Δέ δίδοται ἡ φανέρωσις τοῦ Πνεύματος πρός τό συμφέρον ᾯ μέν γάρ δίδοται διά τοῦ Πνεύματος δίδοται λόγος σοφίας ἄλλῳ δέ λόγος γνώσεως κατά τό αὐτό Πνεῦμα ἑτέρῳ δέ πίστις ἐν τῷ αὐτῷ Πνεύματι ἄλλῳ δέ χαρίσματα ἰαμάτων ἐν τῷ ἑνί αὐτῷ Πνεύματι ἄλλῳ δέ ἐνεργήματα δυνάμεων δυνάμεως ἄλλῳ δέ προφητεία ἄλλῳ δέ διακρίσεις διάκρισις πνευμάτων ἑτέρῳ δέ γένη γλωσσῶν ἑτέρῳ ἄλλῳ δέ διερμηνεία ἑρμηνεία γλωσσῶν παντᾶ Δέ ταῦτα ἐνεργεῖ τό ἕν καί τό αὐτό Πνεῦμα διαιροῦν ἰδίᾳ ἑκάστῳ καθώς βούλεται καθάπερ Γάρ τό σῶμα ἕν ἐστίν καί μέλη ἔχει πολλά μέλη ἔχει παντᾶ δέ τά μέλη τοῦ σώματος τοῦ ἑνός πολλά ὄντα ἕν ἐστίν σῶμα οὕτως καί ὁ Κύριος Χριστός καί Γάρ ἐν ἑνί Πνεύματι ἡμεῖς πάντες εἰς ἕν σῶμα ἐβαπτίσθημεν εἴτε Ἰουδαῖοι εἴτε Ἕλληνες εἴτε δοῦλοι εἴτε ἐλευθεροῖ καί πάντες εἰς ἕν Πνεῦμα σῶμα ἐποτίσθημεν ἐσμέν καί Γάρ τό σῶμα οὐκ ἐστίν ἕν μέλος ἀλλά πολλά Ἐάν εἴπῃ ὁ πούς Ὅτι οὐκ εἰμί χείρ οὐκ εἰμί ἐκ τοῦ σώματος οὒ παρά τοῦτο οὐκ ἐστίν εἰμί ἐκ τοῦ σώματος Καί ἐάν εἴπῃ τό ὁ οὖς πούς Ὅτι οὐκ εἰμί ὀφθαλμός οὐκ εἰμί ἐκ τοῦ σώματος οὒ παρά τοῦτο ὅτι οὐκ ἐστίν ἐκ τοῦ σώματος Εἰ ὅλον τό σῶμα ὀφθαλμός ποῦ ἡ ἀκοή Εἰ ὅλον ἀκοή ποῦ ἡ ὄσφρησις νυνί νῦν Δέ ἔθετο ὁ Θεός ἔθετο τά μέλη ἕν ἕκαστον αὐτῶν ἐν τῷ σώματι καθώς ἠθέλησεν εἰ Δέ ἦν τά παντᾶ ἕν μέλος ποῦ τό σῶμα νῦν Δέ πολλά μέν μέλη ἕν δέ σῶμα Οὒ δύναται δέ ὁ ὀφθαλμός εἰπεῖν εἶπεν τῇ χειρί Χρείαν σοῦ οὐκ ἔχω ἤ πάλιν ἡ κεφαλή τοῖς ποσίν Χρείαν ὑμῶν οὐκ ἔχω Ἀλλά πολλῷ μᾶλλον τά δοκοῦντα μέλη τοῦ σώματος ἀσθενέστερα ὑπάρχειν ἀναγκαῖα ἐστίν καί ἅ δοκοῦμεν ἀτιμότερα εἶναι τοῦ σώματος τούτοις τιμήν περισσοτέραν περιτίθεμεν καί τά ἀσχήμονα ἡμῶν εὐσχημοσύνην περισσοτέραν ἔχει τά δέ εὐσχήμονα ἡμῶν οὒ χρείαν ἔχει Ἀλλά συνεκέρασεν ὁ Θεός συνεκέρασεν τό σῶμα τῷ ὑστεροῦντι ὑστερουμένῳ τὶ περισσότερον περισσοτέραν δούς τιμήν ἵνα μή ᾖ σχίσματα σχίσμα ἐν τῷ σώματι ἀλλά τό αὐτό ὑπέρ ἀλλήλων μεριμνῶσι τά μέλη Καί εἴτε ἔτι εἰ τὶ πάσχει ἕν μέλος συμπάσχει παντᾶ παν τά μέλη εἴτε δοξάζεται ἕν μέλος συγχαίρει παντᾶ τά μέλη ὑμεῖς Δέ ἐστέ σῶμα Χριστοῦ καί μέλη ἐκ μέρους Καί οὕς μέν ἔθετο ὁ Θεός ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πρῶτον ἀποστόλους δεύτερον προφήτας τρίτον διδασκάλους ἔπειτα δυνάμεις ἔπειτα εἶτα χαρίσματα ἰαμάτων ἀντιλήμψεις κυβερνήσεις γένη γλωσσῶν Μή πάντες ἀπόστολοι Μή πάντες προφῆται Μή πάντες διδάσκαλοι Μή πάντες δυνάμεις Μή πάντες χαρίσματα ἔχουσιν ἰαμάτων Μή πάντες γλώσσαις λαλοῦσιν Μή πάντες διερμηνεύουσιν ζηλοῦτε Δέ τά χαρίσματα τά μείζονα κρείττονα Καί ἔτι εἰ τὶ καθʼ ὑπερβολήν ὁδόν ὑμῖν δείκνυμι Ἐάν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καί τῶν ἀγγέλων ἀγάπην δέ μή ἔχω γέγονα χαλκός ἠχῶν ἤ κύμβαλον ἀλαλάζον ἀλαλάζων Κἄν καί ἐάν ἔχω προφητείαν καί εἰδῶ τά μυστήρια ταῦτα παντᾶ καί πασᾶν τήν γνῶσιν κἄν καί ἐάν ἔχω πασᾶν τήν πίστιν ὥστε ὄρη μεθιστάναι ἀγάπην δέ μή ἔχω οὐθέν ὠφελοῦμαι εἰμί Κἄν καί ἐάν ψωμίσω παντᾶ τά ὑπάρχοντα μού κἄν καί ἄν ἐάν παραδῶ τό σῶμα μού ἵνα καυχήσωμαι καυθήσωμαι καυθήσομαι ἀγάπην δέ μή ἔχω οὐθέν ὠφελοῦμαι Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ χρηστεύεται ἡ ἀγάπη οὒ ζηλοῖ ἡ ἀγάπη οὒ περπερεύεται ἡ ἀγάπη οὒ φυσιοῦται οὐκ ἀσχημονεῖ εὐσχημονεῖ οὒ ζητεῖ τά τό μή ἑαυτῆς οὒ παροξύνεται οὒ λογίζεται τό κακόν οὒ χαίρει ἐπί τῇ ἀδικίᾳ συγχαίρει δέ τῇ ἀληθείᾳ παντᾶ στέγει παντᾶ στέγει παντᾶ πιστεύει παντᾶ ἐλπίζει παντᾶ ὑπομένει Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε πίπτει ἐκπίπτει εἴτε Δέ προφητεῖαι προφητεία καταργηθήσονται καταργηθήσεται εἴτε γλῶσσαι παύσονται εἴτε γνῶσις καταργηθήσεται καταργηθήσονται Ἐκ μέρους δέ γάρ γινώσκομεν καί ἐκ μέρους προφητεύομεν ὅταν δέ ἔλθῃ τό τέλειον τότε τό ἐκ μέρους καταργηθήσεται Ὅτε ἤμην νήπιος ὡς νήπιος ἐλάλουν ὡς νήπιος ἐφρόνουν ὡς νήπιος ἐλογιζόμην ὡς νήπιος ὅτε δέ γέγονα ἐγενόμην ἀνήρ κατήργηκα τά τοῦ νηπίου βλέπομεν Γάρ ἄρτι διʼ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι τότε δέ πρόσωπον πρός πρόσωπον ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους τό τότε δέ ἐπιγνώσομαι καθώς καί ἐπεγνώσθην νυνί Δέ μένει πίστις ἐλπίς ἀγάπη τά τρία ταῦτα πίστις ἐλπίς ἀγάπη μείζων δέ τούτων ἡ ἀγάπη Διώκετε τήν ἀγάπην ζηλοῦτε δέ τά πνευματικά μᾶλλον δέ ἵνα προφητεύητε οὗ ὁ Γάρ λαλῶν γλώσσῃ οὐκ ἀνθρώποις λαλεῖ ἀλλά τῷ Θεῷ οὐδείς γάρ ἀκούει πνεύματι δέ λαλεῖ μυστήρια ὁ Δέ προφητεύων ἀνθρώποις λαλεῖ οἰκοδομήν καί παράκλησιν καί παραμυθίαν Ὁ λαλῶν γλώσσῃ ἑαυτόν οἰκοδομεῖ ὁ δέ προφητεύων ἐκκλησίαν οἰκοδομεῖ θέλω Δέ πάντας παντᾶ ὑμᾶς πάντας λαλεῖν γλώσσαις λαλεῖν μᾶλλον δέ ἵνα προφητεύητε μείζων δέ γάρ ὁ προφητεύων ἤ ὁ λαλῶν γλώσσαις ἐκτός εἰ μή διερμηνεύῃ διερμηνεύει ἵνα ἡ ἐκκλησία οἰκοδομήν λάβῃ νῦν νυνί Δέ ἀδελφοί ἐάν ἔλθω πρός ὑμᾶς γλώσσαις λαλῶν τί ὑμᾶς ὠφελήσω ἐάν μή ὑμῖν λαλήσω ἤ ἐν ἀποκαλύψει ἤ ἐν γνώσει ἤ ἐν προφητείᾳ ἤ ἐν διδαχῇ Ὅμως τά ἄψυχα φωνήν διδόντα εἴτε αὐλός εἴτε κιθάρα ἐάν διαστολήν τοῖς φθόγγοις φθόγγου μή διδῶ δῷ πῶς γνωσθήσεται τό αὐλούμενον ἤ τό κιθαριζόμενον καί Γάρ ἐάν ἄδηλον φωνήν σάλπιγξ φωνήν δῷ τίς παρασκευάσεται παρασκευάζεται εἰς πόλεμον Οὕτως καί ὑμεῖς διά τῆς γλώσσης ἐάν μή εὔσημον λόγον δῶτε πῶς γνωσθήσεται τό αὐλούμενον λαλούμενον ἔσεσθε Γάρ εἰς ἀέρα λαλοῦντες Τοσαῦτα εἰ τύχοι γένη φωνῶν ἐστίν εἰσίν ἐν κόσμῳ καί οὐδέν αὐτῶν ἄφωνον ἐάν Οὖν μή εἰδῶ τήν τῆς δύναμιν τῆς φωνῆς ἔσομαι τῷ λαλοῦντι βάρβαρος καί ὁ λαλῶν ἐν ἐμοί βάρβαρος Οὕτως καί ὑμεῖς ἐπεί ζηλωταί ἐστέ πνευμάτων πρός τήν οἰκοδομήν τῆς ἐκκλησίας ζητεῖτε ἵνα προφητεύητε περισσεύητε Διό Διόπερ ὁ λαλῶν γλώσσῃ προσευχέσθω ἵνα διερμηνεύῃ Ἐάν γάρ προσεύχωμαι γλώσσῃ τό πνεῦμα μού προσεύχεται ὁ δέ νοῦς μού ἄκαρπος ἐστίν τί Οὖν ἐστίν Προσεύξομαι προσεύξωμαι τῷ Πνεύματι προσεύξομαι προσεύξωμαι δέ καί τῷ νοΐ Ψαλῶ τῷ Πνεύματι ψαλῶ δέ καί τῷ νοΐ Ἐπεί ἐάν εὐλογήσῃς εὐλογῇς ἐν τῷ πνεύματι ὁ ἀναπληρῶν τόν τόπον τοῦ ἰδιώτου πῶς ἐρεῖ τό Ἀμήν ἐπί τῇ σῇ εὐχαριστίᾳ ἐπεί ἐπειδή τί λέγεις οὐκ οἶδεν Σύ μέν γάρ καλῶς εὐχαριστεῖς ἀλλʼ ὁ ἕτερος οὐκ οἰκοδομεῖται Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μού ὑπέρ πάντων ὑμῶν μᾶλλον γλώσσαις γλώσσῃ λαλῶ λαλῶν λαλεῖν ἀλλά ἐν ἐκκλησίᾳ θέλω πέντε λόγους ἐν διά τῷ τοῦ νοΐ νοός μού λαλῆσαι ἵνα καί ἄλλους κατηχήσω ἤ μυρίους λόγους ἐν γλώσσῃ Ἀδελφοί μή παιδία γίνεσθε ταῖς φρεσίν ἀλλά τῇ κακίᾳ νηπιάζετε ταῖς δέ φρεσίν τελειοῖ γίνεσθε Ἐν τῷ νόμῳ τί γέγραπται ὅτι Ἐάν Ἐν ἑτερογλώσσοις καί ἐν χείλεσιν ἑτέροις ἑτέρων λαλήσω τῷ λαῷ τούτῳ καί οὐδʼ ὡς οὕτως εἰσακούσονται μού λέγει Κύριος Ὥστε αἱ γλῶσσαι εἰς σημεῖον εἰσίν οὒ τοῖς πιστεύουσιν ἀλλά τοῖς ἀπίστοις ἡ δέ προφητεία οὒ τοῖς ἀπίστοις ἀλλά τοῖς πιστεύουσιν ἐάν Οὖν ἔλθῃ συνέλθῃ ἡ ἐκκλησία ὅλη ἐπί τό αὐτό καί πάντες λαλῶσιν λαλήσωσιν γλώσσαις λαλῶσιν εἰσέλθωσιν δέ καί ἰδιῶται ἤ ἄπιστοι οὐκ ἐροῦσιν ὅτι μαίνεσθε ἐάν Δέ πάντες προφητεύωσιν εἰσέλθῃ τέ δέ τὶς ἄπιστος ἤ ἰδιώτης ἐλέγχεται ὑπό πάντων ἀνακρίνεται ὑπό πάντων καί οὕτως τά κρυπτά τῆς διανοίας καρδίας αὐτοῦ φανερά γίνεται καί οὕτως πεσών ἐπί πρόσωπον προσκυνήσει τῷ Θεῷ ἀπαγγέλλων ὅτι Ὁ Θεός Ὄντως ὁ Θεός ἐν ὑμῖν ἐστίν ὁ Θεός τί Οὖν ἐστίν ἀδελφοί Ὅταν συνέρχησθε ἕκαστος ὑμῶν ψαλμόν ἔχει διδαχήν ἔχει γλῶσσαν ἔχει ἀποκάλυψιν ἔχει γλῶσσαν ἔχει ἑρμηνείαν ἔχει Παντᾶ πρός οἰκοδομήν γινέσθω γενέσθω Εἴτε γλώσσῃ τὶς λαλεῖ κατά δύο ἤ τό πλεῖστον τρεῖς καί ἀνά μέρος καί εἱς διερμηνευέτω ἐάν Δέ μή ᾖ ἦν ἑρμηνευτής διερμηνευτής σιγάτω ἐν ἐκκλησίᾳ ἑαυτῷ δέ λαλείτω καί τῷ Θεῷ Προφῆται δέ δύο ἤ τρεῖς λαλείτωσαν καί οἱ ἄλλοι διακρινέτωσαν ἐάν Δέ ἄλλῳ ἀποκαλυφθῇ ὀπτημένῳ καθημένῳ ὁ πρῶτος σιγάτω δύνασθε Γάρ καθʼ ἕνα πάντες προφητεύειν ἵνα πάντες μανθάνωσιν καί πάντες παρακαλῶνται Καί πνεύματα προφητῶν προφήταις ὑποτάσσεται οὒ Γάρ ἐστίν ὁ Θεός ἀκαταστασίας ὁ Θεός ἀλλά εἰρήνης Ὡς ἐν πάσαις ταῖς ἐκκλησίαις τῶν ἁγίων αἱ γυναῖκες ὑμῶν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις σιγάτωσαν οὒ γάρ ἐπιτέτραπται ἐπιτρέπεται αὐταῖς λαλεῖν ἀλλά ὑποτάσσεσθαι ὑποτασσέσθωσαν τοῖς ἀνδράσιν καθώς καί ὁ νόμος λέγει εἰ Δέ τὶ τὶς μαθεῖν μανθάνειν θέλουσιν θέλωσιν ἐν οἴκῳ τούς ἰδίους ἄνδρας ἐπερωτάτωσαν αἰσχρόν γάρ ἐστίν γυναιξίν γυναικί λαλεῖν ἐν ἐκκλησίᾳ λαλεῖν Ἤ ἀφʼ ὑμῶν ἐξῆλθεν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐξῆλθεν ἤ εἰς ὑμᾶς μόνους κατήντησεν Εἰ τὶς δοκεῖ προφήτης εἶναι ἤ πνευματικός γινωσκέτω ἐπιγινωσκέτω ἅ γράφω ὑμῖν ὅτι τοῦ Κυρίου Θεοῦ ἐντολή εἰσίν ἐστίν ἐντολαί ἐντολή εἰ Δέ τὶς ἀγνοεῖ ἀγνοείτω ἀγνοεῖται Ὥστε ἀδελφοί μού ζηλοῦτε τό προφητεύειν καί τό λαλεῖν γλώσσαις μή κωλύετε ἐν γλώσσαις παντᾶ Δέ εὐσχημόνως καί κατά τάξιν γινέσθω γνωρίζω ἅ Δέ ὑμῖν ἀδελφοί τό εὐαγγέλιον ὅ εὐηγγελισάμην ὑμῖν ὅ καί παρελάβετε ἐν ᾧ καί ἑστήκατε διʼ οὗ καί σῴζεσθε τίνι λόγῳ εὐηγγελισάμην ὑμῖν κατέχειν εἰ κατέχετε ἐκτός εἰ μή εἰκῇ ἐπιστεύσατε παρέδωκα Γάρ ὑμῖν ἐν πρώτοις ὅ καί παρέλαβον ὅτι Χριστός ἀπέθανεν ὑπέρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν κατά τάς Γραφάς καί ὅτι ἐτάφη καί ὅτι ἐγήγερται τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ κατά τάς Γραφάς καί ὅτι ὤφθη Κηφᾷ ἔπειτα εἶτα τοῖς δώδεκα Ἔπειτα ὤφθη ἐπάνω πεντακοσίοις ἀδελφοῖς ἐφάπαξ ἐξ ὧν οἱ πλείονες μένουσιν ἕως ἄρτι τινές δέ καί ἐκοιμήθησαν Ἔπειτα ὤφθη Ἰακώβῳ ἔπειτα εἶτα τοῖς ἀποστόλοις πᾶσιν ἔσχατον δέ πάντων ὡσπερεί τῷ ἐκτρώματι ὤφθη κἀμοί ἐγώ Γάρ εἰμί ὁ ἐλάχιστος τῶν ἀποστόλων ὅς οὐκ εἰμί ἱκανός καλεῖσθαι ἀπόστολος διότι ἐδίωξα τήν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ χάριτι Δέ Θεοῦ εἰμί ὅ εἰμί καί ἡ χάρις αὐτοῦ ἡ εἰς ἐμέ οὒ κενή οὐκ ἐγενήθη ἀλλά περισσότερον αὐτῶν ἁπάντων πάντων ἐκοπίασα οὐκ ἐγώ δέ ἀλλά ἡ χάρις τοῦ ἡ Θεοῦ ἡ εἰς σύν ἐμοί ἐμέ εἴτε Οὖν ἐγώ εἴτε ἐκεῖνοι οὕτως κηρύσσομεν καί οὕτως ἐπιστεύσατε εἰ Δέ Χριστός κηρύσσεται ὅτι ἐκ νεκρῶν ὅτι ἐγήγερται πῶς λέγουσιν τινές ἐν ὑμῖν τινές ὅτι ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἐστίν εἰ Δέ ἀνάστασις νεκρῶν οὐκ ἐστίν οὐδέ Χριστός ἐγήγερται εἰ δέ Χριστός οὐκ ἐγήγερται κενόν ἄρα καί τό κήρυγμα ἡμῶν κενή δέ καί ἡ πίστις ἡμῶν ὑμῶν εὑρισκόμεθα Δέ καί ψευδομάρτυρες τοῦ Θεοῦ ὅτι ἐμαρτυρήσαμεν κατά τοῦ Θεοῦ ὅτι ἤγειρεν τόν Χριστόν αὐτοῦ ὅν οὐκ ἤγειρεν εἴπερ ἄρα νεκροί οὐκ ἐγείρονται εἰ Γάρ νεκροί οὐκ ἐγείρονται οὐδέ Χριστός ἐγήγερται εἰ δέ Χριστός οὐκ ἐγήγερται ματαία ἡ πίστις ὑμῶν καί ἐστίν ἔτι εἰ ἐστέ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν Ἄρα καί οἱ κοιμηθέντες ἐν Χριστῷ ἀπώλοντο Εἰ ἐν τῇ ζωῇ ταύτῃ ἠλπικότες ἐσμέν ἐν Χριστῷ ἠλπικότες ἐσμέν μόνον ἐλεεινότεροι πάντων ἀνθρώπων ἐσμέν νυνί Δέ Χριστός ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν ἀπαρχή τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο ἐπειδή Γάρ διʼ ἀνθρώπου ὁ θάνατος καί διʼ ἀνθρώπου ἀνάστασις νεκρῶν ὥσπερ Γάρ ἐν τῷ Ἀδάμ πάντες ἀποθνῄσκουσιν οὕτως καί ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζῳοποιηθήσονται ἕκαστος Δέ ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι ἀπαρχή Χριστός ἔπειτα οἱ τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ εἶτα τό τέλος ὅταν Παραδείσῳ παραδιδῷ παραδῷ τήν βασιλείαν τῷ τοῦ Θεῷ Θεοῦ καί Πατρί Πατήρ ὅταν καταργήσῃ πασᾶν ἀρχήν καί πασᾶν ἐξουσίαν καί δύναμιν δεῖ Γάρ αὐτόν βασιλεύειν ἄχρι οὗ ἄν θῇ πάντας τούς ἐχθρούς αὐτοῦ ὑπό τούς πόδας αὐτοῦ παντᾶ γάρ ὑπέταξεν ὑπό τούς πόδας αὐτοῦ Ἔσχατος ἐχθρός καταργεῖται ὁ θάνατος παντᾶ Γάρ ὑπέταξεν ὑπό τούς πόδας αὐτοῦ ὅταν Δέ εἴπῃ ὅτι τά παντᾶ παντᾶ ὑποτέτακται δῆλον ὅτι ἐκτός τοῦ τούς ὑποτάξαντος αὐτῷ τά παντᾶ ὅταν Δέ ὑποταγῇ αὐτῷ τά παντᾶ τότε καί αὐτός ὁ Υἱός ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τά παντᾶ ἵνα ᾖ ὁ Θεός τά παντᾶ παντᾶ ἐν πᾶσιν Ἐπεί τί ποιήσουσιν οἱ βαπτιζόμενοι ὑπέρ τῶν νεκρῶν Εἰ ὅλως νεκροί οὐκ ἐγείρονται τί καί βαπτίζονται ὑπέρ αὐτῶν τῶν νεκρῶν Τί καί ἡμεῖς κινδυνεύομεν πασᾶν ὥραν Καθʼ ἡμέραν ἀποθνῄσκω ἀποθνῄσκων νή τήν ἡμετέραν ὑμετέραν καύχησιν ἀδελφοί ἥν ἔχω ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν Εἰ κατά ἄνθρωπον ἐθηριομάχησα ἐν Ἐφέσῳ τί μοί τό ὄφελος Εἰ νεκροί οὐκ ἐγείρονται Φάγωμεν καί πίωμεν αὔριον γάρ ἀποθνῄσκομεν Μή πλανᾶσθε φθείρουσιν ἤθη χρηστά ὁμιλίαι κακαί Ἐκνήψατε δικαίως καί μή ἁμαρτάνετε ἀγνωσίαν γάρ Θεοῦ τινές ἔχουσιν πρός ἐντροπήν ὑμῖν λαλῶ λέγω Ἀλλʼ ἐρεῖ τὶς Πῶς ἐγείρονται οἱ νεκροί ποίῳ Δέ σώματι ἔρχονται Ἄφρων Σύ ὅ σπείρεις οὒ ζῳοποιεῖται ζῳογονεῖτε εἰς τήν ἐάν μή ἀποθάνῃ Καί ὅ σπείρεις οὒ τό σῶμα τό γενησόμενον γεννησόμενον σπείρεις ἀλλά γυμνόν κόκκον εἰ τύχοι σίτου εἰ ἤ τινός τῶν λοιπῶν ὁ Δέ Θεός αὐτῷ δίδωσιν αὐτῷ σῶμα καθώς ἠθέλησεν καί ἑκάστῳ τῶν σπερμάτων τό ἴδιον σῶμα Οὒ πάσα σάρξ ἡ αὐτή σάρξ ἀλλά ἄλλη μέν σάρξ ἀνθρώπων ἄλλη δέ σάρξ κτηνῶν ἄλλη δέ σάρξ πτηνῶν ἰχθύων ἄλλη δέ ἰχθύων πτηνῶν Καί σώματα ἐπουράνια καί σώματα ἐπίγεια Ἀλλά ἑτέρα μέν ἡ τῶν ἐπουρανίων δόξα ἑτέρα δέ ἡ τῶν ἐπιγείων Ἄλλη δόξα δόξῃ ἡλίου καί ἄλλη δόξα σελήνης καί ἄλλη δόξα ἀστέρων ἀστήρ γάρ ἀστέρος διαφέρει ἐν δόξῃ Οὕτως καί ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν Σπείρεται ἐν φθορᾷ ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσίᾳ σπείρεται ἐν ἀτιμίᾳ ἐγείρεται ἐν δόξῃ σπείρεται ἐν ἀσθενείᾳ ἐγείρεται ἐν δυνάμει σπείρεται σῶμα ψυχικόν ἐγείρεται σῶμα πνευματικόν Εἰ ἐστίν σῶμα ψυχικόν καί ἐστίν καί σῶμα πνευματικόν οὗτος Οὕτως καί γέγραπται Ἐγένετο ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδάμ Εἰς ψυχήν ζῶσαν Ὁ ἔσχατος Ἀδάμ εἰς πνεῦμα ζῳοποιοῦν Ἀλλʼ οὒ πρῶτον τό πνευματικόν ἀλλά τό ψυχικόν ἔπειτα τό πνευματικόν Ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδάμ ἐκ γῆς χοικός ὁ δεύτερος ἄνθρωπος ὁ Κύριος πνευματικός ἐξ οὐρανοῦ Οἷος ὁ χοικός τοιοῦτοι οὗτοι καί οἱ χοϊκοί καί οἷος ὁ οὐράνιος ἐπουράνιος τοιοῦτοι καί οἱ ἐπουράνιοι οὐράνιοι Καί καθώς ἐφορέσαμεν τήν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ φορέσωμεν φορέσομεν δή καί τήν εἰκόνα τοῦ πνευματικοῦ ἐπουρανίου τοῦτο Δέ φημί ἀδελφοί ὅτι σάρξ καί αἷμα Βασιλείαν Θεοῦ κληρονομῆσαι οὒ δύναται δύνανται οὐδέ ἡ φθορά τήν ἀφθαρσίαν κληρονομεῖ κληρονομήσει Ἰδού μυστήριον ὑμῖν λέγω οἱ πάντες πάντες μέν οὒ κοιμηθησόμεθα οἱ οὒ πάντες δέ ἀλλαγησόμεθα ἐν ἀτόμῳ ὡς ἐν ῥιπῇ ῥοπῇ ὀφθαλμοῦ ὀφθαλμούς ἐν τῇ ἐσχάτῃ σάλπιγγι σαλπίσει γάρ καί οἱ νεκροί ἀναστήσονται ἐγερθήσονται ἄφθαρτοι καί ἡμεῖς ἀλλαγησόμεθα δεῖ Γάρ τό φθαρτόν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν καί τό θνητόν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθανασίαν ὅταν Δέ τό φθαρτόν τοῦτο ἐνδύσηται ἀφθαρσίαν καί τό θνητόν τοῦτο ἐνδύσηται τήν ἀθανασίαν καί τό φθαρτόν τοῦτο ἐνδύσηται ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν τότε γενήσεται ὁ λόγος ὁ γεγραμμένος Κατεπόθη ὁ θάνατος εἰς νῖκος Ποῦ σοῦ θάνατε τό νῖκος Ποῦ σοῦ θάνατε τό κέντρον ποῦ σοῦ ᾍδη τό νῖκος τό Δέ κέντρον τοῦ θανάτου ἐστίν ἡ ἁμαρτία ἡ δέ δύναμις τῆς ἁμαρτίας ὁ νόμος τῷ Δέ Θεῷ χάρις τῷ διδόντι δόντι ἡμῖν τό νῖκος διά τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ Ὥστε ἀδελφοί μού ἀγαπητοί μού ἑδραῖοι γίνεσθε καί ἀμετακίνητοι περισσεύοντες ἐν τῷ ἔργῳ τοῦ Κυρίου πάντοτε εἰδότες ὅτι ὁ κόπος ὑμῶν οὐκ ἐστίν κενός ἐν Κυρίῳ περί Δέ τῆς λογίας τῆς εἰ εἰς τούς ἁγίους ὥσπερ διέταξα ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας οὕτως καί ὑμεῖς ποιήσατε Κατά μίαν σαββάτων σαββάτῳ σαββάτου ἕκαστος ὑμῶν πάρʼ ἑαυτῷ τιθέτω θησαυρίζων ὅ τὶ ἐάν ἄν εὐοδῶται εὐοδῶθη ἵνα μή ὅταν ἔλθω τότε λογίαι γίνωνται γίνονται ὅταν Δέ παραγένωμαι οὕς ἄν ἐάν δοκιμάσητε δοκιμάζετε διʼ ἐπιστολῶν τούτους πέμψω ἀπενεγκεῖν τήν χάριν ὑμῶν εἰς Ἰερουσαλήμ Ἱεροσόλυμα ἐάν Δέ ᾖ ἄξιον ᾖ τοῦ κἀμέ πορεύεσθαι σύν ἐμοί πορεύσονται πορεύονται ἐλεύσομαι Δέ πρός ὑμᾶς ὅταν Μακεδονίαν διέλθω Μακεδονίαν Γάρ παρέρχομαι διέρχομαι Πρός ὑμᾶς δέ τυχόν καταμενῶ παραμενῶ ἤ καί παραχειμάσω ἵνα ὑμεῖς μέ προπέμψητε οὗ ἐάν πορεύωμαι Οὒ θέλω γάρ ὑμᾶς ἄρτι ὑμᾶς ἐν παρόδῳ ἰδεῖν ἐλπίζω γάρ δέ χρόνον τινά ἐπιμεῖναι πρός ὑμᾶς ἐάν ὁ Κύριος ἐπιτρέπῃ ἐπιτρέψῃ ἐπιμενῶ Δέ ἐν Ἐφέσῳ ἕως τῆς Πεντηκοστῆς θύρα γάρ μοί ἀνέῳγεν μεγάλη καί ἐνεργής καί ἀντικείμενοι πολλοί ἐάν Δέ ἔλθῃ Τιμόθεος βλέπετε ἵνα ἀφόβως γένηται πρός ὑμᾶς τό γάρ ἔργον Κυρίου ἐργάζεται ὡς κἀγώ καί ἐγώ Μή τὶς οὖν αὐτόν ἐξουθενήσῃ προπέμψατε Δέ αὐτόν ἐν εἰρήνῃ ἵνα ἔλθῃ πρός μέ ἐκδέχομαι γάρ αὐτόν μετά τῶν ἀδελφῶν Περί Δέ Ἀπολλῶ τοῦ ἀδελφοῦ δήλω ὑμῖν ὅτι πολλά παρεκάλεσα αὐτόν ἵνα ἔλθῃ πρός ὑμᾶς μετά τῶν ἀδελφῶν καί πάντως οὐκ ἦν θέλημα ἵνα νῦν ἔλθῃ ἐλεύσεται δέ ὅταν ἐάν εὐκαιρήσῃ Γρηγορεῖτε στήκετε ἐν τῇ πίστει ἀνδρίζεσθε καί κραταιοῦσθε Παντᾶ ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω παρακαλῶ Δέ ὑμᾶς ἀδελφοί οἴδατε τήν οἰκίαν Στεφανᾶ καί Φορτουνάτου καί Ἀχαϊκοῦ ὅτι ἐστίν ἀπαρχή τῆς Ἀσίας Ἀχαΐας καί εἰς διακονίαν τοῖς ἁγίοις ἔταξαν ἑαυτούς ἵνα καί ὑμεῖς ὑποτάσσησθε τοῖς τοιούτοις καί παντί τῷ συνεργοῦντι καί κοπιῶντι χαίρω Δέ ἐπί τῇ παρουσίᾳ Στεφανᾶ καί Φορτουνάτου καί Ἀχαϊκοῦ ὅτι τό ὑμέτερον ὑμῶν ὑστέρημα αὐτοί οὗτοι ἀνεπλήρωσαν ἀνέπαυσαν Γάρ τό ἐμόν πνεῦμα καί τό ὑμῶν ἐπιγινώσκετε Οὖν τούς τοιούτους Ἀσπάζονται ὑμᾶς αἱ ἐκκλησίαι πάσαι τῆς Ἀσίας ἀσπάζεται Ἀσπάζονται ὑμᾶς ἐν Κυρίῳ πολλά Ἀκύλας καί Πρίσκα Πρίσκιλλα σύν τῇ κατʼ οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίᾳ Ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἀδελφοί πάντες Ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἁγίῳ Ὁ ἀσπασμός τῇ ἐμῇ χειρί Παύλου Παῦλος Εἰ τὶς οὒ φιλεῖ τόν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν ἤτω ἀνάθεμα μαρὰν Μαράνα ἀθά θά Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθʼ ὑμῶν Ἡ ἀγάπη μού μετά πάντων ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ Ἀμήν Παῦλος ἀπόστολος Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ διά θελήματος Θεοῦ καί Τιμόθεος ὁ ἀδελφός τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ τῇ τοῦ οὔσῃ ἐν Κορίνθῳ σύν τοῖς ἁγίοις πᾶσιν τοῖς οὖσιν ἐν ὅλῃ τῇ Ἀχαΐᾳ χάρις καί ὑμῖν καί εἰρήνη ἀπό Θεοῦ Πατρός ἡμῶν καί Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ Εὐλογητός ὁ Θεός καί Πατήρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὁ Πατήρ τῶν οἰκτιρμῶν καί Θεός πάσης παρακλήσεως ὁ παρακαλῶν ἡμάς ἐπί πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν εἰς τό δύνασθαι ἡμάς παρακαλεῖν τούς ἐν πάσῃ θλίψει διά τῆς παρακλήσεως ἧς παρακαλούμεθα αὐτοί ὑπό τοῦ Θεοῦ Ὅτι καθώς περισσεύει τά παθήματα τοῦ Χριστοῦ εἰ εἰς ἡμάς οὕτως διά τοῦ Χριστοῦ περισσεύει καί ἡ παράκλησις ἡμῶν εἴτε Δέ θλιβόμεθα ὑπέρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως καί σωτηρίας εἴτε παρακαλούμεθα ὑπέρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως τῆς ἐνεργουμένης ἐν ὑπομονῇ τῶν αὐτῶν παθημάτων ὧν καί ἡμεῖς πάσχομεν εἴτε παρακαλούμεθα ὑπέρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως καί σωτηρίας Καί ἡ ἐλπίς ὑμῶν ἡμῶν βεβαία ὑπέρ ὑμῶν εἴτε παρακαλούμεθα ὑπέρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως καί σωτηρίας εἰδότες ὅτι ὡς ὥσπερ κοινωνοί ἐστέ τῶν παθημάτων οὕτως καί τῆς παρακλήσεως οὒ Γάρ θέλομεν ὑμᾶς ἀγνοεῖν ἀδελφοί περί ὑπέρ τῆς θλίψεως ἡμῶν τῆς γενομένης ἡμῖν ἐν τῇ Ἀσίᾳ ὅτι καθʼ ὑπερβολήν ἐβαρήθημεν ὑπέρ δύναμιν ἐβαρήθημεν ὥστε ἐξαπορηθῆναι ἡμάς καί τοῦ ζῆν Ἀλλά αὐτοί ἐν ἑαυτοῖς τό ἀπόκριμα τοῦ θανάτου ἐσχήκαμεν ἵνα μή πεποιθότες ὦμεν ἐφʼ ἑαυτοῖς ἀλλʼ ἐπί τῷ Θεῷ τῷ ἐγείροντι τούς νεκρούς νεκροῦ ὅς ἐκ τηλικούτου τηλικούτων θανάτου θανάτων ἐρρύσατο ἡμάς καί ἔτι ῥύσεται ῥύεται εἰς ὅν ἠλπίκαμεν ὅτι καί ἔτι ῥύσεται συνυπουργούντων καί ἡμῶν ὑμῶν ὑπέρ ὑμῶν ἡμῶν τῇ δεήσει ὑπέρ ἡμῶν ἵνα ἐκ ἐν πολλῶν πολλῷ προσώπων προσώπῳ τό εἰς ἡμάς χάρισμα διά πολλῶν εὐχαριστηθῇ ὑπέρ ὑμῶν ἡμῶν ἡ Γάρ καύχησις ἡμῶν αὕτη ἐστίν τό μαρτύριον τῆς συνειδήσεως ὑμῶν ἡμῶν ὅτι ἐν ἁγιότητι ἁπλότητι καί ἐν εἰλικρινείᾳ τοῦ Θεοῦ καί οὐκ ἐν σοφίᾳ σαρκικῇ ἀλλʼ ἐν χάριτι Θεοῦ ἀνεστράφημεν ἐν τῷ κόσμῳ περισσοτέρως δέ πρός ὑμᾶς οὒ Γάρ ἀλλά γράφομεν ὑμῖν ἀλλʼ ἤ ἅ ἀναγινώσκετε ἤ καί ἐπιγινώσκετε ἐλπίζω δέ ὅτι καί ἕως τέλους ἐπιγνώσεσθε καθώς καί εἶπεν γνῶτε ἐπέγνωτε ἡμάς ἀπό μέρους ὅτι καύχημα ὑμῶν ἐσμέν καθάπερ καί ὑμεῖς ἡμεῖς ἡμῶν ὑμῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Καί ταύτῃ τῇ πεποιθήσει ἐβουλόμην πρότερον ἐλθεῖν πρός ὑμᾶς ἐλθεῖν τό πρότερον ἵνα δευτέραν χαράν χάριν σχῆτε ἔχητε καί διʼ ὑμῶν ἀπελθεῖν διελθεῖν εἰς Μακεδονίαν καί πάλιν ἀπό Μακεδονίας ἐλθεῖν πρός ὑμᾶς καί ἀφʼ ὑφʼ ὑμῶν προπεμφθῆναι εἰς τήν Ἰουδαίαν τοῦτο Δέ Οὖν βουλόμενος βουλευόμενος μήτι ἄρα τῇ ἐλαφρίᾳ ἐχρησάμην Ἤ ἅ βουλεύομαι κατά σάρκα βουλεύομαι ἵνα ᾖ πάρʼ ἐμοί τό Ναί ναί καί τό Οὒ οὒ πιστός Δέ ὁ Θεός ὅτι ὁ λόγος ἡμῶν ὁ πρός ὑμᾶς οὐκ ἐστίν ἐγένετο Ναί καί Οὒ Ὁ τοῦ Θεοῦ Γάρ τοῦ Θεοῦ Υἱός Χριστός Ἰησοῦς Χριστός ὁ ἐν ὑμῖν διʼ ἡμῶν κηρυχθείς διʼ ἐμοῦ καί Σιλουανοῦ καί Τιμοθέου οὐκ ἐστίν ἐγένετο Ναί καί Οὒ ἀλλά Ναί ἐν αὐτῷ γέγονεν ὅσαι Γάρ ἐπαγγελίαι τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ τό Ναί Διό καί διʼ ἐν αὐτοῦ αὐτῷ τό Ἀμήν τῷ Θεῷ πρός δόξαν διʼ ἡμῶν ὁ Δέ βεβαιῶν ὑμᾶς ἡμάς σύν ὑμῖν εἰς Χριστόν καί χρίσας ὑμᾶς ἡμάς Θεός ὁ καί σφραγισάμενος ἡμάς καί δούς τόν ἀρραβῶνα τοῦ Πνεύματος ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν ἐγώ Δέ μάρτυρα τόν Θεόν ἐπικαλοῦμαι ἐπί τήν ἐμήν ψυχήν ὅτι φειδόμενος ὑμῶν οὐκέτι ἦλθον εἰς Κόρινθον Οὐχ ὅτι κυριεύομεν ὑμῶν τῆς πίστεως ἀλλά συνεργοί ἐσμέν τῆς χαρᾶς ὑμῶν τῇ γάρ πίστει ἑστήκατε Ἔκρινα γάρ δέ ἐμαυτῷ τοῦτο τό μή πάλιν ἐλθεῖν ἐν λύπῃ ἐλθεῖν πρός ὑμᾶς ἐλθεῖν εἰ Γάρ ἐγώ ὁ λυπῶ ὑμᾶς καί τίς ἐστίν ὁ εὐφραίνων μέ εἰ μή ὁ λυπούμενος ἐξ ἐμοῦ Καί ἔγραψα ὑμῖν τοῦτο αὐτό ἵνα μή ἐλθών λύπην ἔχω σχῶ ἀφʼ ὧν ἔδει μέ χαίρειν πεποιθώς ἐπί πάντας ὑμᾶς ὅτι ἡ ἐμή χαρά πάντων ὑμῶν ἐστίν ἐκ Γάρ πολλῆς θλίψεως καί συνοχῆς καρδίας ἔγραψα ὑμῖν διά πολλῶν δακρύων οὐχ ἵνα λυπηθῆτε ἀλλά τήν ἀγάπην ἵνα γνῶτε ἥν ἔχω περισσοτέρως εἰς ὑμᾶς εἰ Δέ τὶς λελύπηκεν οὐκ ἐμέ λελύπηκεν ἀλλά ἀπό μέρους ἵνα μή ἐπιβαρῶ πάντας ὑμᾶς Ἱκανόν τῷ τοιούτῳ ἡ ἐπιτιμία αὕτη ἡ ὑπό τῶν πλειόνων ὥστε τοὐναντίον μᾶλλον ὑμᾶς χαρίσασθαι καί παρακαλέσαι μή πώς τῇ περισσοτέρᾳ λύπῃ καταποθῇ ὁ τοιοῦτος Διό παρακαλῶ ὑμᾶς κυρῶσαι εἰς αὐτόν ἀγάπην Εἰς τοῦτο γάρ καί ἔγραψα ἵνα γνῶ τήν δοκιμήν ὑμῶν εἰ εἰς παντᾶ ὑπήκοοι ἐστέ ᾧ Δέ τὶ χαρίζεσθε κἀγώ καί ἐγώ καί γάρ ἐγώ ὅ κεχάρισμαι εἰ τὶ κεχάρισμαι ᾧ κεχάρισμαι διʼ ὑμᾶς ἐν προσώπῳ Χριστοῦ ἵνα μή πλεονεκτηθῶμεν ὑπό τοῦ Σατανᾶ οὒ γάρ αὐτοῦ τά νοήματα ἀγνοοῦμεν ἐλθών Δέ εἰς τήν Τρῳάδα εἰς τό εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ καί θύρας μοί ἀνεῳγμένης ἐν Κυρίῳ οὐκ ἔσχηκα ἄνεσιν τῷ πνεύματι μού τῷ τοῦ μή εὑρεῖν μέ Τίτον τόν ἀδελφόν μού ἀλλά ἀποταξάμενος αὐτοῖς ἐξῆλθον εἰς Μακεδονίαν τῷ Δέ Θεῷ χάρις τῷ πάντοτε θριαμβεύοντι ἡμάς ἐν τῷ Χριστῷ Ἰησοῦ καί τήν ὀσμήν τῆς τῇ γνώσεως αὐτοῦ φανεροῦντι διʼ ἡμῶν ἐν παντί τόπῳ Ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμέν τῷ Θεῷ ἐν τοῖς σῳζομένοις καί ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις οἷς μέν ὀσμή ἐκ θανάτου εἰς θάνατον οἷς δέ ὀσμή ἐκ ζωῆς ζωήν εἰς ζωήν Καί πρός αὐτά ταῦτα τίς ἱκανός οὒ Γάρ ἐσμέν ὡς οἱ λοιποί πολλοί καπηλεύοντες τόν λόγον τοῦ Θεοῦ ἀλλʼ ὡς ἐξ εἰλικρινείας ἀλλʼ ὡς ἐκ Θεοῦ κατέναντι κατενώπιον τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ λαλοῦμεν Ἀρχόμεθα πάλιν αὐτούς ἑαυτούς συνιστάνειν συνιστᾶν εἰ Ἤ μή χρῄζομεν ὥσπερ ὡς τινές συστατικῶν ἐπιστολῶν πρός ὑμᾶς ἤ ἐξ ὑμῶν συστατικῶν Ἡ ἐπιστολή ἡμῶν ὑμεῖς ἐστέ ἐγγεγραμμένη ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν ἡμῶν γινωσκομένη καί ἀναγινωσκομένη ὑπό πάντων ἀνθρώπων φανερούμενοι ὅτι ἐστέ ἐπιστολή Χριστοῦ διακονηθεῖσα ὑφʼ ἡμῶν καί ἐγγεγραμμένη οὒ μέλανι ἀλλά Πνεύματι Θεοῦ ζῶντος οὐκ ἐν πλαξίν λιθίναις ἀλλʼ ἐν πλαξίν καρδίαις καρδίας σαρκίναις πεποίθησιν Δέ τοιαύτην ἔχομεν ἔχω διά τοῦ Χριστοῦ πρός τόν Θεόν Οὐχ ὅτι ἀφʼ ἑαυτῶν ἱκανοί ἐσμέν ἀφʼ ἑαυτῶν λογίσασθαι λογίζεσθαι τὶ ἀφʼ ἑαυτῶν ὡς ἐξ αὐτῶν ἑαυτῶν ἀλλʼ ἡ ἱκανότης ἡμῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ ὡς ὅς καί ἱκάνωσεν ἡμάς διακόνους καινῆς διαθήκης οὒ γράμματος ἀλλά Πνεύματος τό γάρ γράμμα ἀποκτείνει ἀποκτενεῖ ἀποκτέννει τό δέ Πνεῦμα ζῳοποιεῖ εἰ Δέ ἡ διακονία τοῦ Θεοῦ θανάτου ἐν γράμμασιν γράμματι ἐντετυπωμένη ἐν λίθοις ἐγενήθη ἐν δόξῃ ὥστε μή δύνασθαι ἀτενίσαι τούς υἱούς Ἰσραήλ εἰς τό πρόσωπον Μωϋσέως διά τήν δόξαν αὐτοῦ τοῦ προσώπου αὐτοῦ τήν καταργουμένην πῶς οὐχί μᾶλλον ἡ διακονία τοῦ Πνεύματος ἔσται ἐν δόξῃ εἰ Γάρ ἡ τῇ διακονία διακονίᾳ τῆς κατακρίσεως δόξα πολλῷ μᾶλλον περισσεύει ἡ διακονία τῆς δικαιοσύνης ἐν δόξῃ δόξα καί Γάρ οὐδέ οὒ δεδόξασται τό δεδοξασμένον ἐν τούτῳ τῷ μέρει εἵνεκεν τῆς ὑπερβαλλούσης δόξης εἰ Γάρ τό τό καταργούμενον διά δόξης πολλῷ μᾶλλον τό μένον ἐν δόξῃ ἔχοντες Οὖν τοιαύτην ἐλπίδα πολλῇ παρρησίᾳ χρώμεθα καί οὒ καθάπερ Μωϋσῆς ἐτίθει κάλυμμα ἐπί τό πρόσωπον αὐτοῦ ἑαυτοῦ πρός τό μή ἀτενίσαι τούς υἱούς Ἰσραήλ εἰς τό πρόσωπον τέλος τοῦ καταργουμένου Ἀλλʼ ἐπωρώθη τά νοήματα αὐτῶν ἄχρι Γάρ τῆς σήμερον ἡμέρας τό αὐτό κάλυμμα ἐπί τῇ ἀναγνώσει τῆς παλαιᾶς διαθήκης μένει μή ἀνακαλυπτόμενον ὅτι ἐν Χριστῷ καταργεῖται Ἀλλʼ ἕως σήμερον ἡνίκα ἐάν ἄν ἀναγινώσκηται ἀναγινώσκεται Μωϋσῆς κάλυμμα ἐπί τήν καρδίαν αὐτῶν κεῖται ἡνίκα δʼ ἄν ἐπιστρέψῃ πρός Κύριον περιαιρεῖται τό κάλυμμα ἐπί τήν καρδίαν αὐτῶν κεῖται ἡνίκα Δέ ἐάν ἄν ἐπιστρέψῃ πρός Κύριον περιαιρεῖται τό κάλυμμα ὁ Δέ Κύριος τό Πνεῦμα ἐστίν οὗ δέ τό Πνεῦμα Κυρίου ἐκεῖ ἐλευθερία ἡμεῖς Δέ πάντες ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τήν δόξαν τοῦ Κυρίου κατοπτριζόμενοι κατοπτριζόμεθα οἱ τήν αὐτήν εἰκόνα μεταμορφούμεθα μεταμορφούμενοι ἀπό δόξης εἰς δόξαν καθάπερ ἀπό Κυρίου Πνεύματος Διά τοῦτο ἔχοντες τήν διακονίαν ταύτην καθώς ἠλεήθημεν οὐκ ἐγκακοῦμεν ἐκκακοῦμεν Ἀλλά ἀπειπάμεθα τά κρυπτά τῆς αἰσχύνης μή περιπατοῦντες ἐν πανουργίᾳ μηδέ δολοῦντες τόν λόγον τοῦ Θεοῦ ἀλλά τῇ φανερώσει τῆς ἀληθείας συνιστάνοντες ἑαυτούς πρός πασᾶν συνείδησιν ἀνθρώπων ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ εἰ Δέ καί ἐστίν κεκαλυμμένον τό εὐαγγέλιον ἡμῶν ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις ἐστίν κεκαλυμμένον ἐν οἷς ὁ θεός τοῦ αἰῶνος τούτου ἐτύφλωσεν τά νοήματα τῶν ἀπιστῶν εἰς τό μή καταυγάσαι διαυγάσαι αὐγάσαι αὐτοῖς τόν φωτισμόν τοῦ εὐαγγελίου τῆς δόξης τοῦ Κυρίου Χριστοῦ ὅς ἐστίν εἰκών τοῦ Θεοῦ οὒ Γάρ ἑαυτούς κηρύσσομεν ἀλλά Χριστόν Ἰησοῦν Χριστόν Κύριον ἑαυτούς δέ δούλους ἡμῶν ὑμῶν διά Χριστοῦ Κυρίου Ἰησοῦν Ἰησοῦ Ὅτι ὁ Θεός ὁ εἰπών Ὁ Ἐκ σκότους φῶς λάμψει λάμψαι ὅς ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν ὑμῶν πρός φωτισμόν τῆς γνώσεως τῆς δόξης αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔχομεν Δέ τόν θησαυρόν τοῦτον ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν ἵνα ἡ ὑπερβολή τῆς δυνάμεως ᾖ τοῦ Θεοῦ καί μή ἐξ ἡμῶν ἐν παντί θλιβόμενοι ἀλλʼ καί οὒ μή στενοχωρούμενοι ἀπορούμενοι ἀλλʼ οὐκ ἐξαπορούμενοι διωκόμενοι ἀλλʼ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι καταβαλλόμενοι ἀλλʼ οὐκ ἀπολλύμενοι πάντοτε τήν νέκρωσιν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέροντες ἵνα καί ἡ ζωή τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ φανερωθῇ ἐν τῷ τοῖς σώματι σώμασιν ἡμῶν φανερωθῇ εἰ ἀεί Γάρ ἡμεῖς οἱ ζῶντες εἰς θάνατον παραδιδόμεθα διά Ἰησοῦν ἵνα καί ἡ ζωή ἡ τοῦ υἱοῦ Ἰησοῦ φανερωθῇ φανερῷ ἐν τῇ θνητῇ σαρκί ἡμῶν Ὥστε ὁ μέν θάνατος ἐν ἡμῖν ἐνεργεῖται ἡ δέ ζωή ἐν ὑμῖν ἔχοντες Δέ τό αὐτό πνεῦμα τῆς πίστεως κατά τό γεγραμμένον Ἐπίστευσα διό καί ἐλάλησα καί ἡμεῖς πιστεύομεν διό καί λαλοῦμεν εἰδότες ὅτι ὁ ἐγείρας τόν Κύριον Ἰησοῦν καί ἡμάς σύν διά Ἰησοῦ Ἰησοῦ ἐγερεῖ καί παραστήσει σύν ὑμῖν τά Γάρ παντᾶ διʼ ὑμᾶς ἵνα ἡ χάρις πλεονάσασα διά τῶν πλειόνων τήν εὐχαριστίαν περισσεύσῃ εἰς τήν δόξαν τοῦ Θεοῦ Διό καί οὐκ ἐγκακοῦμεν ἐκκακοῦμεν ἀλλʼ εἰ καί ὁ ἔξω ἡμῶν ἄνθρωπος διαφθείρεται ἀλλʼ ὁ ἔσω ἔσωθεν ἡμῶν ἀνακαινοῦται ἡμέρᾳ καί ἡμέρᾳ τό Γάρ παραυτίκα ἐλαφρόν τῆς θλίψεως ἡμῶν καθʼ ὑπερβολήν εἰς ὑπερβολήν αἰώνιον βάρος δόξης κατεργάζεται ἡμῖν μή σκοπούντων ἡμῶν τά βλεπόμενα ἀλλά τά μή βλεπόμενα τά γάρ βλεπόμενα πρόσκαιρα τά δέ μή βλεπόμενα αἰωνία οἴδαμεν Γάρ ὅτι ἐάν ἡ ἐπίγειος ἡμῶν οἰκία τοῦ σκήνους καταλυθῇ ὅτι οἰκοδομήν ἐκ Θεοῦ οἰκοδομήν ἔχομεν οἰκίαν ἀχειροποίητον αἰώνιον ἐν τοῖς οὐρανοῖς καί Γάρ ἐν τούτῳ στενάζομεν τό οἰκητήριον ἡμῶν τό ἐξ οὐρανοῦ ἐπενδύσασθαι ἐπιποθοῦντες εἴπερ Εἰ γέ καί ἐκδυσάμενοι ἐνδυσάμενοι οὒ γυμνοί εὑρεθησόμεθα καί Γάρ οἱ ὄντες ἐν τῷ σκήνει στενάζομεν βαρούμενοι ἐπειδή ἐφʼ ᾧ οὒ θέλομεν ἐκδύσασθαι ἀλλʼ ἐπενδύσασθαι ἵνα ἵνα καταποθῇ τό θνητόν ὑπό τῆς ζωῆς ὁ Δέ κατεργασάμενος ἡμάς εἰς αὐτό τοῦτο ὁ Θεός ὁ καί δούς ἡμῖν τόν ἀρραβῶνα τοῦ Πνεύματος θαρροῦντες Οὖν πάντοτε καί εἰδότες ὅτι ἐνδημοῦντες ἐν τῷ σώματι ἐνδημοῦντες ἐκδημοῦμεν ἀπό τοῦ Κυρίου διά πίστεως γάρ περιπατοῦμεν οὒ διά εἴδους θαρροῦμεν θαρροῦντες θαρρῶμεν Δέ καί εὐδοκοῦμεν εὐδοκοῦντες μᾶλλον ἐκδημῆσαι ἐκ τοῦ σώματος καί ἐνδημῆσαι πρός τόν Κύριον Διό καί φιλοτιμούμεθα φιλοτιμώμεθα εἴτε ἐνδημοῦντες εἴτε ἐκδημοῦντες εὐάρεστοι αὐτῷ εἶναι τούς Γάρ πάντας ἡμάς φανερωθῆναι δεῖ ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ ἵνα κομίσηται ἕκαστος τά ἰδία διά τοῦ σώματος πρός ἅ ἔπραξεν εἴτε ἀγαθόν εἴτε φαῦλον κακόν εἰδότες Οὖν τόν φόβον τοῦ Κυρίου ἀνθρώπους πείθομεν πείθωμεν Θεῷ Δέ πεφανερώμεθα ἐλπίζω δέ καί ἐν ταῖς συνειδήσεσιν ὑμῶν πεφανερῶσθαι Οὒ γάρ πάλιν ἑαυτούς συνιστάνομεν ὑμῖν ἀλλά ἀφορμήν διδόντες ἡμῖν ὑμῖν καυχήματος ὑπέρ ὑμῶν ἡμῶν ἵνα ἔχητε πρός τούς ἐν προσώπῳ καυχωμένους καί μή οὒ ἐν καρδίᾳ εἴτε Γάρ ἐξέστημεν Θεῷ εἴτε σωφρονοῦμεν ὑμῖν ἡ Γάρ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ Χριστοῦ συνέχει ἡμάς κρίναντας τοῦτο ὅτι εἰ εἱς ὑπέρ πάντων ἀπέθανεν ἄρα οἱ πάντες ἀπέθανον ἀπέθανεν Καί ὑπέρ πάντων ἀπέθανεν ἵνα οἱ ζῶντες μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶσιν ἀλλά τῷ ὑπέρ αὐτῶν ἀποθανόντι καί ἐγερθέντι Ὥστε ἡμεῖς ἀπό τοῦ νῦν οὐδένα οἴδαμεν κατά σάρκα Εἰ δέ καί ἐγνώκαμεν κατά σάρκα Χριστόν ἀλλά νῦν οὐκέτι γινώσκομεν Ὥστε εἰ τὶς ἐν Χριστῷ καινή κτίσις τά ἀρχαία παρῆλθεν ἰδού γέγονεν καινά τά παντᾶ τά Δέ παντᾶ ἐκ τοῦ Θεοῦ τοῦ καταλλάξαντος ἡμάς ἑαυτῷ διά Ἰησοῦ Χριστοῦ καί δόντος ἡμῖν τήν διακονίαν τῆς καταλλαγῆς ὡς ὅτι ὁ Θεός ἦν ἐν Χριστῷ κόσμον καταλλάσσων ἑαυτῷ μή λογιζόμενος αὐτοῖς τά παραπτώματα αὐτῶν καί θέμενος ἐν ἡμῖν τό τόν εὐαγγέλιον λόγον τῆς καταλλαγῆς Ὑπέρ Χριστοῦ Οὖν πρεσβεύομεν ὡς τοῦ Θεοῦ παρακαλοῦντος διʼ ἡμῶν δεόμεθα ὑπέρ Χριστοῦ καταλλάγητε τῷ Θεῷ Τόν γάρ μή γνόντα ἁμαρτίαν ὑπέρ ἡμῶν ἁμαρτίαν ἐποίησεν ἵνα ἡμεῖς γενώμεθα γινώμεθα δικαιοσύνη Θεοῦ ἐν αὐτῷ συνεργοῦντες Δέ καί παρακαλοῦμεν παρακαλοῦντες μή εἰς κενόν τήν χάριν τοῦ Θεοῦ δέξασθαι ἡμάς ὑμᾶς λέγει Γάρ Καιρῷ γάρ λέγει δεκτῷ δέ ἐπήκουσα σοῦ καί ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησα σοί Ἰδού νῦν Καιρός εὐπρόσδεκτος ἰδού νῦν Ἡμέρα σωτηρίας Μηδεμίαν ἐν μηδενί διδόντες προσκοπήν ἵνα μή μωμηθῇ ἡ διακονία Ἀλλʼ ἐν παντί συνιστάντες ἑαυτούς ὡς Θεοῦ διάκονοι ἐν ὑπομονῇ πολλῇ ἐν θλίψεσιν ἐν ἀνάγκαις ἐν στενοχωρίαις ἐν πληγαῖς ἐν φυλακαῖς ἐν ἀκαταστασίαις ἐν κόποις ἐν ἀγρυπνίαις ἐν νηστείαις ἐν ἁγνότητι ἐν γνώσει ἐν μακροθυμίᾳ ἐν χρηστότητι ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ ἐν ἀγάπῃ ἀνυποκρίτῳ ἐν λόγῳ ἀληθείας ἐν δυνάμει Θεοῦ διά τῶν ὅπλων τῆς δικαιοσύνης τῶν δεξιῶν καί ἀριστερῶν διά δόξης καί ἀτιμίας διά δυσφημίας καί εὐφημίας ὡς πλάνοι καί ἰδού ἀληθείς ἀληθείας ὡς ἀγνοούμενοι καί ἐπιγινωσκόμενοι ὡς ἀποθνῄσκοντες καί ἰδού ζῶμεν ὡς παιδευόμενοι καί μή θανατούμενοι ὡς λυπούμενοι ἀεί δέ χαίροντες ὡς πτωχοί πολλούς δέ πλουτίζοντες ὡς μηδέν ἔχοντες καί παντᾶ κατέχοντες Τό στόμα ἡμῶν ἀνέῳγεν πρός ὑμᾶς Κορίνθιοι ἡ καρδία ὑμῶν ἡμῶν πεπλάτυνται Οὒ στενοχωρεῖσθε ἐν ἡμῖν στενοχωρεῖσθε δέ ἐν τοῖς σπλάγχνοις ὑμῶν τήν Δέ αὐτήν ἀντιμισθίαν ὡς τέκνοις λέγω πλατύνθητε καί ὑμεῖς Μή γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις τίς γάρ μετοχή δικαιοσύνῃ δικαιοσύνης καί ἀνομίᾳ ἤ τίς δέ κοινωνία φωτί πρό πρός σκότος τίς Δέ συμφώνησις Χριστοῦ Χριστῷ πρός Βελιάρ ἤ τίς μερίς πιστῷ πιστοῦ μετά ἀπίστου τίς Δέ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετά εἰδώλων ἡμεῖς ὑμεῖς γάρ ναός ναοί Θεοῦ ἐστέ ἐσμέν ζῶντος καθώς καί εἶπεν ὁ Θεός ὅτι Ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καί ἐμπεριπατήσω καί ἔσομαι αὐτῶν Θεός καί αὐτοί ἔσονται μοί μού λαός Διό ἐξέλθατε ἐκ μέσου αὐτῶν καί ἀφορίσθητε λέγει Κύριος Καί ἀκαθάρτου μή ἅπτεσθε Κἀγώ εἰσδέξομαι ὑμᾶς Καί ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα καί ὑμεῖς ἔσεσθε μοί εἰς υἱούς καί θυγατέρας λέγει Κύριος Παντοκράτωρ ταύτας Οὖν ἔχοντες τάς ἐπαγγελίας ἀγαπητοί καθαρίσωμεν ἑαυτούς ἀπό παντός μολυσμοῦ σαρκός καί πνεύματος πνεύματι ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἁγιωσύνης ἐν ἀγάπῃ φόβῳ Θεοῦ Χωρήσατε ἡμάς οὐδένα ἠδικήσαμεν οὐδένα ἐφθείραμεν οὐδένα ἐπλεονεκτήσαμεν οὒ Πρός κατάκρισιν οὒ λέγω προείρηκα γάρ ὅτι ἐστέ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν ἡμῶν ἐστέ εἰς τό συναποθανεῖν καί συζῆν Πολλή μοί παρρησία πρός ὑμᾶς πολλή μοί καύχησις ὑπέρ ὑμῶν πεπλήρωμαι τῇ παρακλήσει ὑπερπερισσεύομαι ἐν τῇ χαρᾷ ἐπί πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν καί Γάρ ἐλθόντων τῶν ἡμῶν εἰς Μακεδονίαν οὐδεμίαν ἔσχηκεν ἔσχεν ἄνεσιν ἔσχεν ἔσχηκεν ἡ σάρξ ἡμῶν ἀλλʼ ἐν παντί θλιβόμενοι ἔξωθεν μάχαι ἔσωθεν φόβοι φόβος Ἀλλʼ ὁ παρακαλῶν τούς ταπεινούς παρεκάλεσεν ἡμάς ὁ Θεός ἐπί ἐν τῇ παρουσίᾳ Τίτου οὒ μόνον δέ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ ἀλλά καί ἐν τῇ παρακλήσει ᾗ παρεκλήθη ἐφʼ ὑμῖν ἀναγγέλλων ὑμῖν ἡμῖν τήν ὑμῶν ἐπιπόθησιν τόν ὑμῶν ὀδυρμόν τόν ὑμῶν ζῆλον ὑπέρ ἐμοῦ ἡμῶν ὥστε μέ μᾶλλον χαρῆναι Ὅτι εἰ καί ἐλύπησα ὑμᾶς ἐν τῇ ἐπιστολῇ οὒ μεταμέλομαι εἰ Δέ καί μετεμελόμην βλέπω βλέπων γάρ ὅτι ἡ ἐπιστολή ἐκείνη εἰ καί πρός ὥραν ὥρας ἐλύπησεν ὑμᾶς νῦν χαίρω οὐχ ὅτι ἐλυπήθητε ἀλλʼ ὅτι ἐλυπήθητε εἰς μετάνοιαν ἐλυπήθητε γάρ κατά Θεόν ἵνα ἐν μηδενί ζημιωθῆτε ἐξ ἡμῶν ἡ Γάρ κατά Θεόν λύπη μετάνοιαν εἰς σωτηρίαν ἀμεταμέλητον ἐργάζεται κατεργάζεται ἡ δέ τοῦ κόσμου λύπη θάνατον κατεργάζεται ἰδού Γάρ αὐτό τοῦτο τό κατά Θεόν λυπηθῆναι ὑμᾶς πόσην κατειργάσατο ἐν ὑμῖν ἡμῖν σπουδήν ἀλλά ἀπολογίαν ἀλλά ἀνάκτησιν ἀγανάκτησιν ἀλλά φόβον ἀλλά ἐπιποθίαν ἐπιπόθησιν ἀλλά ζῆλον ζῆλος ἀλλά ἐκδίκησιν Ἐν παντί συνεστήσατε ἑαυτούς ἁγνούς εἶναι ἐν τῷ πράγματι Ἄρα εἰ καί ἔγραψα ὑμῖν οὐχ ἕνεκεν τοῦ ἀδικήσαντος ἀλλʼ οὐδέ ἕνεκεν τοῦ ἀδικηθέντος ἀλλʼ ἕνεκεν τοῦ φανερωθῆναι τήν σπουδήν ὑμῶν ἡμῶν τήν ὑπέρ ἡμῶν ὑμῶν πρός ὑμᾶς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ Διά τοῦτο παρακεκλήμεθα ἐπί Δέ τῇ παρακλήσει ἡμῶν ὑμῶν περισσοτέρως δέ μᾶλλον ἐχάρημεν ἐπί τῇ χαρᾷ Τίτου ὅτι ἀναπέπαυται τό πνεῦμα αὐτοῦ ἀπό πάντων ὑμῶν Ὅτι εἰ τὶ αὐτῷ αὐτῶν ὑπέρ ὑμῶν κεκαύχημαι οὒ κατῃσχύνθην ἀλλʼ ὡς πάντοτε παντᾶ ὑμῖν ἐν ἀληθείᾳ ἐλαλήσαμεν ὑμῖν οὕτως καί ἡ καύχησις ὑμῶν ἡμῶν ἡ ἐπί Τίτου ἀλήθεια ἐγενήθη Καί τά σπλάγχνα αὐτοῦ περισσοτέρως εἰς ἡμάς ὑμᾶς ἐστίν ἀναμιμνῃσκομένου τήν πάντων ὑμῶν ὑπακοήν ὅς ὡς μετά φόβου καί τρόμου ἐδέξασθε αὐτόν Χαίρω οὖν ὅτι ἐν παντί θαρρῶ ἐν ὑμῖν γνωρίζομεν Δέ ὑμῖν ἀδελφοί τήν χάριν τοῦ Θεοῦ τήν δεδομένην ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἐκκλησίας τῆς Μακεδονίας ὅτι ἐν πολλῇ δοκιμῇ θλίψεως ἡ περισσεία τῆς χαρᾶς αὐτῶν καί ἡ κατά βάθους βάθος πτωχεία αὐτῶν ἐπερίσσευσεν εἰς τό τόν πλοῦτον πλοῦτος τῆς ἁπλότητος αὐτῶν Ὅτι κατά δύναμιν μαρτυρῶ καί παρά ὑπέρ δύναμιν αὐθαίρετοι μετά πολλῆς τῆς παρακλήσεως δεόμενοι ἡμῶν τήν χάριν καί τήν κοινωνίαν τῆς διακονίας τῆς εἰς τούς ἁγίους δέξασθαι ἡμάς Καί οὒ καθώς ἠλπίσαμεν ἠλπίκαμεν ἀλλʼ ἑαυτούς ἔδωκαν ἐδώκαμεν πρῶτον τῷ Θεῷ Κυρίῳ καί ἡμῖν διά θελήματος Θεοῦ Εἰς τό παρακαλέσαι ἡμάς Τίτον ἵνα καθώς ἐνήρξατο προενήρξατο οὕτως καί ἐπιτελέσῃ εἰς ὑμᾶς καί τήν χάριν ταύτην Ἀλλʼ ὥσπερ περισσεύετε ἐν παντί περισσεύετε περισσεύητε ἐν πίστει καί λόγῳ καί γνώσει καί πάσῃ σπουδῇ καί τῇ ἐξ ἡμῶν ὑμῶν ἐν ὑμῖν ἡμῖν ἀγάπῃ ἵνα καί ἐν ταύτῃ τῇ χάριτι περισσεύητε Οὒ κατʼ ἐπιταγήν λέγω ἀλλά διά τῆς ἑτέρων σπουδῆς καί τό τῆς ἡμετέρας ὑμετέρας ἀγάπης γνήσιον δοκιμάζων γινώσκετε Γάρ τήν χάριν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὅτι διʼ ἡμάς ὑμᾶς ἐπτώχευσεν πλούσιος ὤν ἵνα ὑμεῖς τῇ τῇ ἐκείνου πτωχείᾳ πλουτήσητε Καί γνώμην ἐν τούτῳ δίδωμι τοῦτο γάρ ὑμῖν συμφέρει οἵτινες οὒ μόνον τό ποιῆσαι ἀλλά καί τό θέλειν προενήρξασθε ἀπό πέρυσι νυνί Δέ καί τό ποιῆσαι ἐπιτελέσατε ὅπως καθάπερ ἡ προθυμία τοῦ θέλειν οὕτως καί τό ἐπιτελέσαι ἐκ τοῦ ἔχειν εἰ Γάρ ἡ προθυμία πρόκειται καθό ἄν ἐάν ἔχῃ τὶς εὐπρόσδεκτος οὒ καθό οὐκ ἔχει οὒ Γάρ ἵνα ἄλλοις ἄνεσις ὑμῖν δέ θλῖψις ἀλλʼ ἐξ ἰσότητος Ἐν τῷ νῦν καιρῷ τό ὑμῶν περίσσευμα εἰς τό ἐκείνων ὑστέρηκα ὑστέρημα ἵνα καί τό ὁ ἐκείνων περίσσευμα γένηται εἰς τό ὑμῶν ὑστέρημα ὅπως γένηται ἰσότης Καθώς γέγραπται Ὁ τό πολύ οὐκ ἐπλεόνασεν καί ὁ τό ὀλίγον οὐκ ἠλαττόνησεν χάρις Δέ τῷ Θεῷ τῷ διδόντι δόντι ἡμῖν τήν αὐτήν σπουδήν ὑπέρ ὑμῶν ἐν τῇ καρδίᾳ Τίτου Ὅτι τήν μέν παράκλησιν ἐδέξατο σπουδαιότερος δέ ὑπάρχων αὐθαίρετος ἐξῆλθεν πρός ὑμᾶς συνεπέμψαμεν Δέ μετʼ αὐτοῦ τόν ἀδελφόν μετʼ αὐτοῦ οὗ ὁ ἔπαινος ἐν τῷ εὐαγγελίῳ διά πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν οὒ μόνον δέ ἀλλά καί χειροτονηθείς ὑπό τῶν ἐκκλησιῶν συνέκδημος ἡμῶν ἐν σύν τῇ χάριτι ταύτῃ τῇ διακονουμένῃ ὑφʼ ἡμῶν ὑμῶν πρός τήν αὐτοῦ τοῦ Κυρίου δόξαν καί προθυμίαν ἡμῶν ὑμῶν στελλόμενοι τοῦτο μή τὶς ἡμάς μωμήσηται ἐν τῇ ἁδρότητι ταύτῃ τῇ διακονουμένῃ ὑφʼ ἡμῶν προνοούμενοι προνοοῦμεν γάρ καλά οὒ μόνον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ Κυρίου ἀλλά καί ἐνώπιον ἀνθρώπων συνεπέμψαμεν Δέ αὐτοῖς τόν ἀδελφόν ἡμῶν ὅν ἐδοκιμάσαμεν ἐν πολλοῖς πολλάκις σπουδαῖον ὄντα νυνί δέ πολύ σπουδαιότερον πεποιθήσει δέ πολλῇ τῇ εἰς ὑμᾶς Εἴτε ὑπέρ Τίτου κοινωνός ἐμός καί εἰς ὑμᾶς συνεργός εἴτε ἀδελφοί ἡμῶν ἀπόστολοι ἐκκλησιῶν δόξα Κυρίου Χριστοῦ τήν τῇ Οὖν ἔνδειξιν τῆς ἀγάπης ὑμῶν καί ἡμῶν καυχήσεως ὑπέρ ὑμῶν εἰς αὐτούς ἐνδείξασθε ἐνδείξασθαι ἐνδεικνύμενοι καί εἰς πρόσωπον τῶν ἐκκλησιῶν Περί μέν γάρ τῆς διακονίας τῆς εἰς τούς ἁγίους περισσότερον περισσόν μοί ἐστίν τό γράφειν ὑμῖν ὅτι οἶδα Γάρ τήν προθυμίαν ὑμῶν ἥν ὑπέρ ὑμῶν καυχῶμαι ἐν Μακεδόσιν ὅτι Ἀχαΐα παρεσκεύασται ἀπό πέρυσι καί τό ὁ ἐξ ὑμῶν ζῆλος ζῆλος ἠρέθισε τούς πλείονας ἔπεμψα Δέ τούς ἀδελφούς ἵνα μή τό καύχημα ὑμῶν ἡμῶν τό ὑπέρ ὑμῶν κενωθῇ ἐν τῷ μέρει τούτῳ ἵνα καθώς ἔλεγον ἔλεγεν παρεσκευασμένοι ἦτε Μή πώς ἄν ἐάν ἔλθωσιν σύν ἐμοί Μακεδόνες καί εὕρωσιν ὑμᾶς ἀπαρασκευάστους καταισχυνθῶμεν ἡμεῖς ἵνα μή λέγωμεν λέγω ἡμεῖς ὑμεῖς ἐν τῇ ὑποστάσει ταύτῃ τῆς καυχήσεως ἀναγκαῖον Οὖν ἡγησάμην παρακαλέσαι τούς ἀδελφούς ἵνα προέλθωσιν πρός εἰς ὑμᾶς καί προκαταρτίσωσιν τήν προεπηγγελμένην προκατηγγελμένην εὐλογίαν ὑμῶν ταύτην ἑτοίμην εἶναι οὕτως ὡς εὐλογίαν καί μή ὥσπερ ὡς πλεονεξίαν τοῦτο Δέ ὁ σπείρων φειδομένως φειδομένως καί θερίσει καί ὁ σπείρων ἐπʼ εὐλογίαις ἐπʼ εὐλογίαις καί θερίσει Ἕκαστος καθώς προῄρηται προαιρεῖται τῇ καρδίᾳ μή ἐκ λύπης ἤ ἐξ ἀνάγκης ἱλαρόν γάρ δότην ἀγαπᾷ ὁ Θεός δυνατεῖ δυνατός Δέ ὁ Θεός πασᾶν χάριν περισσεῦσαι εἰς ὑμᾶς ἵνα ἐν παντί πάντοτε πασᾶν αὐτάρκειαν ἔχοντες περισσεύητε εἰς παν ἔργον ἀγαθόν Καθώς γέγραπται Ἐσκόρπισεν ἔδωκεν τοῖς πένησιν ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τόν αἰῶνα ὁ Δέ ἐπιχορηγῶν σπόρον σπέρμα τῷ σπείροντι καί ἄρτον εἰς βρῶσιν χορηγήσει χορηγήσαι καί πληθυνεῖ πληθυνῇ πληθυναῖ τόν σπόρον ὑμῶν καί αὐξήσει αὐξῆσαι τά γεννήματα τῆς δικαιοσύνης ὑμῶν ἐν παντί πλουτιζόμενοι εἰς πασᾶν ἁπλότητα εἰ τίς ἥτις κατεργάζεται διʼ ἡμῶν εὐχαριστίαν τῷ Θεῷ Θεοῦ Ὅτι ἡ διακονία τῆς λειτουργίας ταύτης οὒ μόνον ἐστίν προσαναπληροῦσα τά ὑστερήματα τῶν ἁγίων ἀλλά καί περισσεύουσα διά πολλῶν εὐχαριστιῶν εὐχαριστίαν τῷ Χριστῷ Θεῷ καί διά τῆς δοκιμῆς τῆς διακονίας ταύτης δοξάζοντες τόν Θεόν ἐπί τῇ ὑποταγῇ τῆς ὁμολογίας ὑμῶν εἰς τό εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ καί ἁπλότητι τῆς κοινωνίας εἰς αὐτούς καί εἰς πάντας καί αὐτῶν δεήσει ὑπέρ ὑμῶν ἡμῶν ἐπιποθούντων ἡμάς ὑμᾶς διά τήν ὑπερβάλλουσαν χάριν τοῦ Θεοῦ ἐφʼ ἡμῖν ὑμῖν Χάρις δέ τῷ Θεῷ ἐπί τῇ ἀνεκδιηγήτῳ αὐτοῦ δωρεᾷ αὐτός Δέ ἐγώ Παῦλος παρακαλῶ ὑμᾶς διά τῆς πραΰτητος καί ἐπιεικείας τοῦ Χριστοῦ ὅς κατά πρόσωπον μέν ταπεινός ἐν ὑμῖν ἀπών δέ θαρρῶ διʼ εἰς ὑμᾶς δέομαι Δέ τό μή παρών θαρρῆσαι τέ τῇ πεποιθήσει ᾗ λογίζομαι τολμῆσαι ἐπί τινάς τούς λογιζομένους ἡμάς ὡς κατά σάρκα περιπατοῦντας Ἐν σαρκί γάρ περιπατοῦντες περιπατοῦντας οὒ κατά σάρκα στρατευόμεθα τά Γάρ ὅπλα τῆς στρατιᾶς στρατείας ἡμῶν οὒ σαρκικά ἀλλά δυνατά τῷ Θεῷ πρός καθαίρεσιν ὀχυρωμάτων λογισμούς καθαιροῦντες καθαίροντες καί παν ὕψωμα ἐπαιρόμενον κατά τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ καί αἰχμαλωτίζοντες παν νόημα εἰς τήν ὑπακοήν τοῦ Χριστοῦ καί ἐν ἑτοίμῳ ἔχοντες ἐκδικῆσαι πασᾶν παρακοήν ὅταν πληρωθῇ πρότερον ὑμῶν ἡ ὑπακοή Τά κατά πρόσωπον βλέπετε Εἰ τὶς δοκεῖ πέποιθεν πεποιθέναι ἑαυτῷ ἑαυτῶν Χριστοῦ εἶναι τοῦτο λογιζέσθω πάλιν ἐφʼ ἀφʼ ἑαυτοῦ ὅτι καθώς αὐτός ὁ Χριστός Χριστοῦ οὕτως καί ἡμεῖς Χριστοῦ ἐάν Τέ Γάρ καί περισσότερον τὶ καυχήσωμαι καυχήσομαι περί τῆς ἐξουσίας ἡμῶν ἧς ἔδωκεν ὁ Κύριος ἡμῖν εἰς οἰκοδομήν καί οὐκ εἰς καθαίρεσιν ὑμῶν οὐκ αἰσχυνθήσομαι ἵνα μή δόξω ὡς ἄν ἐκφοβεῖν ὑμᾶς διά τῶν ἐπιστολῶν Ὅτι Αἱ μέν ἐπιστολαί μέν φησίν φασίν Βαρεῖαι καί ἰσχυραί ἡ δέ παρουσία τοῦ σώματος ἀσθενής καί ὁ λόγος ἐξουθενημένος Τοῦτο λογιζέσθω ὁ τοιοῦτος ὅτι οἷοι ἐσμέν τῷ λόγῳ διʼ ἐπιστολῶν ἀπόντες τοιοῦτοι καί παρόντες τῷ ἔργῳ οὒ Γάρ τολμῶμεν τολμῶ ἐγκρῖναι ἤ συγκρῖναι ἑαυτούς τισίν τῶν ἑαυτούς συνιστανόντων ἀλλά αὐτοί ἐν ἑαυτοῖς ἑαυτούς νεκροῦντες μετροῦντες καί συγκρίνοντες ἑαυτούς ἑαυτοῖς οὒ συνίσασιν συνιᾶσιν ἡμεῖς Δέ οὐκ οὐχί εἰς τά ἄμετρα καυχησόμεθα ἀλλά κατά τό μέτρον τοῦ κανόνος οὗ ἐμέρισεν ἡμῖν ὁ Θεός μέτρου ἐφικέσθαι ἄχρι καί ὑμῶν οὒ Ὡς Γάρ ὡς μή ὡς ἐφικνούμενοι εἰς ὑμᾶς ὑπερεκτείνομεν ἑαυτούς ἄχρι γάρ καί ὑμῶν ἐφθάσαμεν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ οὐκ εἰς τά μέτρα ἄμετρα καυχώμενοι ἐν ἀλλοτρίοις κόποις ἐλπίδα δέ ἔχοντες αὐξανομένης τῆς πίστεως ἡμῶν ὑμῶν ἐν ὑμῖν μεγαλυνθῆναι κατά τόν κανόνα ὑμῶν ἡμῶν εἰς περισσείαν εἰς τά ὑπερέκεινα ὑμῶν εὐαγγελίσασθαι οὐκ ἐν ἀλλοτρίῳ κανόνι εἰς τά ἑτοίμα καυχήσασθαι ὁ Δέ καυχώμενος ἐν Κυρίῳ καυχάσθω οὒ ὁ Γάρ ὁ ἑαυτόν συνιστάνων ἐκεῖνος ἐστίν δόκιμος ἐστίν ἀλλά ὅν ὁ Κύριος συνίστησιν Ὄφελον ἀνείχεσθε μού μικρόν τὶ τῇ ἀφροσύνῃ ἀφροσύνης ἀλλά καί ἀνέχεσθε ἀνάσχεσθε μού ζηλῶ Γάρ ὑμᾶς Θεοῦ ζήλῳ ἡρμοσάμην γάρ ὑμᾶς ἑνί ἀνδρί παρθένον ἁγνήν παραστῆσαι τῷ Χριστῷ φοβοῦμαι Δέ μή πώς ὡς ὁ ὄφις Εὕαν ἐξηπάτησεν ὑμῖν Εὕαν ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτοῦ οὕτως φθαρῇ τά νοήματα ὑμῶν ἀπό τῆς ἁπλότητος καί τῆς ἁγνότητος τῆς εἰς τόν Χριστόν Εἰ μέν γάρ ὁ ἐρχόμενος ἄλλον Ἰησοῦν κηρύσσει ὅν οὐκ ἐκηρύξαμεν ἤ πνεῦμα ἕτερον λαμβάνετε ὅ οὐκ ἐλάβετε ἤ εὐαγγέλιον ἕτερον ἕτερον ὅ οὐκ ἐδέξασθε καλῶς ἀνέχεσθε ἀνείχεσθε Λογίζομαι γάρ δέ μηδέν ὑστερηκέναι τῶν ὑπερλίαν ἀποστόλων εἰ Δέ καί ἰδιώτης τῷ λόγῳ ἀλλʼ οὒ τῇ γνώσει ἀλλʼ ἐν παντί φανερώσαντες φανερωθέντες ἐν πᾶσιν εἰς ὑμᾶς Ἤ ἁμαρτίαν ἐποίησα ἐμαυτόν ταπεινῶν ἵνα ὑμεῖς ὑψωθῆτε ὅτι δωρεάν τό τοῦ Θεοῦ εὐαγγέλιον εὐηγγελισάμην ὑμῖν Ἀλλᾶς ἐκκλησίας ἐσύλησα λαβών ὀψώνιον πρός τήν ὑμῶν διακονίαν καί παρών πρός ὑμᾶς καί ὑστερηθείς οὒ κατενάρκησα οὐθενός τό γάρ ὑστέρημα μού προσανεπλήρωσαν οἱ ἀδελφοί ἐλθόντες ἀπό Μακεδονίας καί ἐν παντί ἀβαρῆ ὑμῖν ἐμαυτόν ὑμῖν ἐτήρησα καί τηρήσω Ἐστίν ἀλήθεια Χριστοῦ ἐν ἐμοί ὅτι ἡ καύχησις αὕτη οὒ σφραγίσεται φραγήσεται εἰς ἐμέ ἐν τοῖς κλίμασι τῆς Ἀχαΐας Διά τί Ὅτι οὐκ ἀγαπῶ ὑμᾶς Ὁ Θεός οἶδεν ὅ Δέ ποιῶ καί ποιήσω ἵνα ἐκκόψω τήν ἀφορμήν τῶν θελόντων ἀφορμήν ἵνα ἐν ᾧ καυχῶνται εὑρεθῶσιν καθώς καί ἡμεῖς οἱ Γάρ τοιοῦτοι ψευδαπόστολοι ἐργάται δόλιοι μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ Καί οὒ θαῦμα θαυμαστόν αὐτός γάρ ὁ Σατανᾶς μετασχηματίζεται εἰς ἄγγελον φωτός Οὒ μέγα οὖν εἰ καί οἱ διάκονοι αὐτοῦ μετασχηματίζονται ὡς διάκονοι δικαιοσύνης ὧν τό τέλος ἔσται κατά τά ἔργα αὐτῶν Πάλιν λέγω μή τὶς μέ δόξῃ ἄφρονα εἶναι εἰ δέ μή γέ καί κἄν ὡς ἄφρονα δέξασθε μέ ἵνα κἀγώ μικρόν τὶ κἀγώ καυχήσωμαι Ὅ λαλῶ οὒ λαλῶ κατά Κύριον λαλῶ ἀλλʼ ὡς ἐν ἀφροσύνῃ ἐν ταύτῃ τῇ ὑποστάσει τῆς καυχήσεως Ἐπεί πολλοί καυχῶνται κατά τήν σάρκα κἀγώ καυχήσομαι ἡδέως Γάρ ἀνέχεσθε τῶν ἀφρόνων φρόνιμοι ὄντες ἀνέχεσθε Γάρ εἰ τὶς ὑμᾶς καταδουλοῖ εἰ τὶς κατεσθίει εἰ τὶς λαμβάνει εἰ τὶς ἐπαίρεται εἰ τὶς ὑμᾶς εἰς πρόσωπον ὑμᾶς δέρει Κατά ἀτιμίαν λέγω ὡς ὅτι ἡμεῖς ἠσθενήκαμεν ἠσθενήσαμεν Ἐν ᾧ δʼ ἄν τὶς τολμᾷ ἐν ἀφροσύνῃ λέγω τολμῶ κἀγώ Ἑβραῖοι εἰσίν Κἀγώ Ἰσραηλῖται εἰσίν Κἀγώ Σπέρμα Ἀβραάμ εἰσίν Κἀγώ Διάκονοι Χριστοῦ εἰσίν Παραφρονῶν λαλῶ ὑπέρ ἐγώ ἐν κόποις περισσοτέρως ἐν πληγαῖς ὑπερβαλλόντως ἐν φυλακαῖς πληγαῖς περισσοτέρως ἐν πληγαῖς φυλακαῖς ὑπερβαλλόντως ἐν θανάτοις πολλάκις Ὑπό Ἰουδαίων πεντάκις τεσσεράκοντα παρά μίαν ἔλαβον τρίς ἐρραβδίσθην ἅπαξ ἐλιθάσθην τρίς ἐναυάγησα νυχθήμερον ἐν τῷ βυθῷ πεποίηκα ὁδοιπορίαις πολλάκις κινδύνοις ποταμῶν κινδύνοις λῃστῶν κινδύνοις ἐκ γένους κινδύνοις ἐξ ἐθνῶν κινδύνοις ἐν πόλει κινδύνοις ἐν ἐρημίᾳ κινδύνοις ἐν θαλάσσῃ κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις ἐν κόπῳ καί μόχθῳ ἐν ἀγρυπνίαις πολλάκις ἐν λιμῷ καί δίψει ἐν νηστείαις πολλάκις ἐν ψύχει καί γυμνότητι Χωρίς τῶν παρεκτός ἡ ἐπίστασις ἐπισύστασις μοί μού ἡ καθʼ ἡμέραν ἡ μέριμνα πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν Τίς ἀσθενεῖ καί οὐκ ἀσθενῶ Τίς σκανδαλίζεται καί οὐκ ἐγώ πυροῦμαι Εἰ καυχᾶσθαι δεῖ τά τῆς ἀσθενείας μού καυχήσομαι Ὁ Θεός καί Πατήρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ οἶδεν ὁ ὤν εὐλογητός εἰς τούς αἰῶνας ὅτι οὒ ψεύδομαι Ἐν Δαμασκῷ ὁ ἐθνάρχης Ἁρέτα τοῦ βασιλέως ἐφρούρει τήν Δαμασκηνῶν πόλιν Δαμασκηνῶν πιάσαι μέ θέλων καί διά θυρίδος ἐν σαργάνῃ ἐχαλάσθην διά τοῦ τείχους καί ἐξέφυγον τάς χεῖρας αὐτοῦ Καυχᾶσθαι δέ δεῖ δή οὒ συμφέρει συμφέρον μέν μοί ἐλεύσομαι δέ γάρ καί εἰς ὀπτασίας καί ἀποκαλύψεις Κυρίου Οἶδα ἄνθρωπον ἐν Χριστῷ πρό ἐτῶν δεκατεσσάρων εἴτε ἐν σώματι οὐκ οἶδα εἴτε ἐκτός τοῦ σώματος οὐκ οἶδα ὁ Θεός οἶδεν ἁρπαγέντα τόν τοιοῦτον ἕως τούτου τρίτου οὐρανοῦ Καί οἶδα τόν τοιοῦτον ἄνθρωπον εἴτε ἐν σώματι εἴτε χωρίς ἐκτός τοῦ σώματος οὐκ οἶδα ὁ Θεός οἶδεν ὅτι ἡρπάγη εἰς τόν Παράδεισον καί ἤκουσεν ἄρρητα ῥήματα ἅ οὐκ ἐξόν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι Ὑπέρ τοῦ τοιούτου καυχήσομαι ὑπέρ δέ ἐμαυτοῦ οὐδέν οὒ καυχήσομαι εἰ μή ἐν ταῖς ἀσθενείαις μού ἐάν Γάρ θελήσω θέλω καυχήσασθαι καυχήσομαι οὐκ ἔσομαι ἄφρων ἀλήθειαν γάρ ἐρῶ φείδομαι δέ μή τὶς εἰς ἐμέ λογίσηται ὑπέρ ὅ βλέπει μέ ἤ ἀκούει τὶ ἐξ ἐμοῦ Καί τῇ ὑπερβολῇ τῶν ἀποκαλύψεων διό ἵνα μή ὑπεραίρωμαι ἐδόθη μοί σκόλοψ τῇ σαρκί ἄγγελος Σατανᾶ ἵνα μέ κολαφίζῃ ἵνα μή ὑπεραίρωμαι καί Ὑπέρ τούτου τρίς τόν Κύριον παρεκάλεσα ἵνα ἀποστῇ ἀπʼ ἐμοῦ Καί εἴρηκεν μοί Ἀρκεῖ σοί ἡ χάρις μού ἡ γάρ δύναμις μού ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται τελεῖται ἥδιστα Οὖν μᾶλλον καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μού ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπʼ ἐμέ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ Διό εὐδοκῶ ἐν ἀσθενείαις ἐν ὕβρεσιν καί ἐν ἀνάγκαις ἐν διωγμοῖς καί ἐν στενοχωρίαις ὑπέρ Χριστοῦ ὅταν γάρ ἀσθενῶ τότε δυνατός εἰμί Γέγονα ἄφρων καυχώμενος ὑμεῖς μέ ἠναγκάσατε ἀναγκάζετε ἐγώ Γάρ ὤφειλον ὑφʼ ἡμῶν ὑμῶν συνίστασθαι οὐδέν Γάρ τὶ ὑστέρησα ὑστέρηκα τῶν ὑπερλίαν ἀποστόλων εἰ καί οὐδέν εἰμί Τά μέν σημεῖα τοῦ ἀποστόλου κατειργάσθη ἐν ὑμῖν ἐν πάσῃ ὑπομονῇ ἐν σημείοις τέ καί τέρασιν καί δυνάμεσιν τί Γάρ ἐστίν ὅ ἡσσώθητε ὑπέρ τάς λοιπάς ἐκκλησίας εἰ μή ὅτι αὐτός ἐγώ οὒ κατενάρκησα ὑμῶν Χαρίσασθε μοί τήν ἀδικίαν ταύτην Ἰδού τρίτον τοῦτο ἑτοίμως ἔχω ἐλθεῖν πρός ὑμᾶς καί οὒ καταναρκήσω ὑμῶν οὒ γάρ ζητῶ τά ὑμῶν ἀλλά ὑμᾶς οὒ γάρ ὀφείλει τά τέκνα θησαυρίζειν τοῖς γονεῦσιν θησαυρίζειν ἀλλά οἱ γονεῖς τοῖς τέκνοις ἐγώ Δέ ἥδιστα δαπανήσω καί ἐκδαπανηθήσομαι ὑπέρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν Εἰ καί περισσοτέρως ὑμᾶς ἀγαπῶν ἀγαπῶ ἧσσον ἀγαπῶμαι ἔστω Δέ ἐγώ οὒ κατενάρκησα ἐβάρησα κατεβάρησα ὑμᾶς ὑμῶν ἀλλά ὑπάρχων πανοῦργος δόλῳ ὑμᾶς ἔλαβον Μή τινά ὧν ἀπέσταλκα πρός ὑμᾶς διʼ αὐτοῦ ἐπλεονέκτησα ὑμᾶς Παρεκάλεσα Τίτον καί συναπέστειλα τόν ἀδελφόν Μήτι ἐπλεονέκτησεν ὑμᾶς Τίτος Οὒ τῷ αὐτῷ πνεύματι περιεπατήσαμεν οὒ τοῖς αὐτοῖς ἴχνεσιν Οὒ Πάλαι Πάλιν δοκεῖτε ὅτι ὑμῖν ἀπολογούμεθα Κατέναντι κατενώπιον τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ λαλοῦμεν τά Δέ παντᾶ ἀγαπητοί ὑπέρ τῆς ὑμῶν οἰκοδομῆς φοβοῦμαι Γάρ μή πώς ἐλθών οὐχ οἵους θέλω εὕρω ὑμᾶς κἀγώ εὑρεθῶ ὑμῖν οἷον οὒ θέλετε μή πώς ἔρις ἔρεις ζῆλος ζηλοῖ θυμοί ἐριθεῖαι καταλαλιαί ψιθυρισμοί φυσιώσεις φυσίωσις ἀκαταστασίαι μή πάλιν ἐλθόντα ἐλθόντος μέ μού ταπεινώσῃ ταπεινώσει μέ ὁ Θεός μού πρός ὑμᾶς καί πενθήσω πολλούς τῶν προημαρτηκότων καί μή μετανοησάντων ἐπί τῇ ἀκαθαρσίᾳ καί πορνείᾳ καί ἀσελγείᾳ ᾗ ἔπραξαν ἰδού Τρίτον τοῦτο ἑτοίμως ἔχω ἔρχομαι ἐλθεῖν πρός ὑμᾶς ἵνα Ἐπί στόματος δύο μαρτυρῶν ἤ καί τριῶν σταθήσεται παν ῥῆμα Προείρηκα καί προλέγω ὡς παρών τό δεύτερον καί ἀπών νῦν γράφω τοῖς προημαρτηκόσιν καί τοῖς λοιποῖς πᾶσιν ὅτι ἐάν ἔλθω εἰς τό πάλιν οὒ φείσομαι Ἐπεί ἐπί δοκιμήν ζητεῖτε τοῦ ἐν ἐμοί λαλοῦντος Χριστοῦ ὅς οὐκ εἰς ὑμᾶς οὐκ ἀσθενεῖ ἀλλά δυνατεῖ ἐν ὑμῖν καί Γάρ εἰ ἐσταυρώθη ἐξ ἀσθενείας ἀλλά ζῇ ἐκ δυνάμεως Θεοῦ καί Γάρ ἡμεῖς ἀσθενοῦμεν σύν ἐν αὐτῷ ἀλλά ζησόμεθα ζῶμεν ζήσομεν ἐν σύν αὐτῷ ἐκ δυνάμεως Θεοῦ εἰς ὑμᾶς Ἑαυτούς πειράζετε εἰ ἐστέ ἐν τῇ πίστει ἑαυτούς δοκιμάζετε Ἤ οὐκ ἐπιγινώσκετε ἑαυτούς ὅτι Χριστός Ἰησοῦς Χριστός ἐν ὑμῖν ἐστίν εἰ μήτι ἀδόκιμοι ἐστέ ἐλπίζω Δέ ὅτι γνώσεσθε ὅτι ἡμεῖς οὐκ ἐσμέν ἀδόκιμοι εὔχομαι εὐχόμεθα Δέ πρός τόν Θεόν μή ποιῆσαι ὑμᾶς κακόν μηδέν οὐχ ἵνα ἡμεῖς δόκιμοι φανῶμεν ἀλλʼ ἵνα ἡμεῖς ὑμεῖς τό καλόν ποιῆτε ποιεῖτε ἡμεῖς δέ ὡς ἀδόκιμοι ὦμεν οὒ Γάρ δυνάμεθα τὶ κατά τῆς ἀληθείας ἀλλʼ ὑπέρ τῆς ἀληθείας χαίρομεν Γάρ ὅταν ἡμεῖς ἀσθενῶμεν ὑμεῖς δέ δυνατοί ἦτε Τοῦτο δέ καί εὐχόμεθα τήν ὑμῶν κατάρτισιν Διά τοῦτο ταῦτα ἀπών ταῦτα γράφω ἵνα παρών μή ἀποτόμως χρήσωμαι κατά τήν ἐξουσίαν ἥν ἔδωκεν μοί ὁ Κύριος ἔδωκεν μοί εἰς οἰκοδομήν καί οὐκ εἰς καθαίρεσιν Λοιπόν ἀδελφοί χαίρετε καί καταρτίζεσθε παρακαλεῖσθε τό αὐτό φρονεῖτε εἰρηνεύετε καί ὁ Θεός τῆς ἀγάπης καί εἰρήνης ἔσται μεθʼ ὑμῶν Ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν ἁγίῳ φιλήματι ἁγίῳ Ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἅγιοι πάντες Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μετά πάντων ὑμῶν ἀμήν Παῦλος ἀπόστολος οὐκ ἀπʼ ἀνθρώπων οὐδέ διʼ ἀνθρώπου ἀλλά διά Ἰησοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ Πατρός τοῦ ἐγείραντος αὐτόν αὐτῶν ἐκ νεκρῶν καί οἱ σύν ἐμοί πάντες ἀδελφοί ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας χάρις ὑμῖν καί εἰρήνη ἀπό Θεοῦ Πατρός ἡμῶν καί Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ δόντος αὐτόν ἑαυτόν περί ὑπέρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ὅπως ἐξέληται ἡμάς ἐκ τοῦ ἐνεστῶτος αἰῶνος τοῦ ἐνεστῶτος πονηροῦ κατά τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί Πατρός ἡμῶν ᾧ ἐστίν ἡ δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων Ἀμήν Θαυμάζω ὅτι οὕτως ταχέως μετατίθεσθε ἀπό τοῦ καλέσαντος ἡμάς ὑμᾶς ἐν χάριτι Χριστοῦ εἰς ἕτερον εὐαγγέλιον ὅ οὐκ ἐστίν ἄλλο εἰ μή τινές εἰσίν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς καί θέλοντες μεταστρέψαι τό εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ Ἀλλά κἄν καί ἐάν ἡμεῖς ἤ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ ὑμῖν εὐαγγελίζηται εὐαγγελίσηται ὑμῖν πάρʼ ὅ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν ἀνάθεμα ἔστω Ὡς προειρήκαμεν προείρηκα καί ἄρτι πάλιν λέγω εἰ τὶς ὑμᾶς εὐαγγελίζεται πάρʼ ὅ ἐλάβετε παρελάβετε ἀνάθεμα ἔστω ἄρτι Γάρ ἀνθρώπους πείθω πίθω ἤ τόν Θεόν Ἤ ζητῶ ἀνθρώποις ἀρέσκειν Εἰ γάρ ἔτι ἀνθρώποις ἤρεσκον Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἄν ἤμην γνωρίζω Γάρ Δέ ὑμῖν ἀδελφοί τό εὐαγγέλιον τό εὐαγγέλιον τό εὐαγγέλιον τό εὐαγγελισθέν ὅθεν ὑπʼ ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἐστίν κατά ἄνθρωπον οὐδέ Γάρ ἐγώ παρά ἀνθρώπου παρέλαβον αὐτό οὐδέ οὔτε ἐδιδάχθην ἀλλά διʼ ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ ἠκούσατε Γάρ τήν ἐμήν ἀναστροφήν ποτέ ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ ὅτι καθʼ ὑπερβολήν ἐδίωκον τήν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ καί ἐπόρθουν αὐτήν Καί προέκοπτον ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ ὑπέρ πολλούς συνηλικιώτας ἐν τῷ γένει μού περισσοτέρως ὡς ζηλωτής ὑπάρχων τῶν πατρικῶν μού παραδόσεων διδασκαλιῶν ὅτε Δέ εὐδόκησεν ὁ Θεός ὁ ἀφορίσας μέ ἐκ κοιλίας μητρός μού καί καλέσας διά τῆς χάριτος αὐτοῦ ἀποκαλύψαι τόν Υἱόν αὐτοῦ ἐν ἐμοί ἵνα εὐαγγελίζωμαι εὐαγγελίσωμαι αὐτόν ἐν τοῖς ἔθνεσιν εὐθέως οὒ προσανεθέμην σαρκί καί αἵματι οὐδέ ἀπῆλθον ἦλθον ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα πρός τούς πρό ἐμοῦ ἀποστόλους ἀλλά ἀπῆλθον εἰς Ἀραβίαν καί πάλιν ὑπέστρεψα εἰς Δαμασκόν Ἔπειτα μετά ἔτη τρία ἔτη ἀνῆλθον εἰς τό Ἱεροσόλυμα ἱστορῆσαι Κηφᾶν Πέτρον καί ἔμεινα ἐπέμεινα πρός αὐτόν ἡμέρας δεκαπέντε ἕτερον Δέ τῶν ἀποστόλων οὐκ εἶδον οὐδένα εἰ μή Ἰάκωβον τόν ἀδελφόν τοῦ Κυρίου ἅ Δέ γράφω ὑμῖν ἰδού ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὅτι οὒ ψεύδομαι Ἔπειτα ἦλθον εἰς τά κλίματα τῆς Συρίας καί τῆς Κιλικίας ἤμην Δέ ἀγνοούμενος τῷ προσώπῳ ταῖς ταῖς ἐκκλησίαις ἐκκλησίας τῆς Ἰουδαίας ταῖς ἐν Χριστῷ μόνον δέ ἀκούοντες ἦσαν ὅτι Ὁ διώκων ἡμάς ποτέ νῦν εὐαγγελίζεται τήν πίστιν ἥν ποτέ ἐπόρθει Καί ἐδόξαζον ἐν ἐμοί τόν Θεόν Ἔπειτα διά δεκατεσσάρων ἐτῶν πάλιν ἀνῆλθον ἀνέβην εἰς Ἱεροσόλυμα μετά Βαρναβᾶ Βαρναβᾶς συμπαραλαβών καί Τίτον ἀνέβην δέ κατά ἀποκάλυψιν καί ἀνεθέμην αὐτοῖς τό εὐαγγέλιον ὅ κηρύσσω ἐν τοῖς ἔθνεσιν κατʼ ἰδίαν δέ τοῖς δοκοῦσιν μή πώς εἰς κενόν τρέχω ἤ ἔδραμον Ἀλλʼ οὐδέ Τίτος ὁ σύν ἐμοί Ἕλλην ὤν ἠναγκάσθη περιτμηθῆναι διά Δέ τούς παρεισάκτους ψευδαδέλφους οἵτινες παρεισῆλθον κατασκοπῆσαι τήν ἐλευθερίαν ἡμῶν ἥν ἔχομεν ἐν τῷ Χριστῷ Ἰησοῦ ἵνα ἡμάς καταδουλώσουσιν καταδουλώσωνται οἷς οὐδέ πρός ὥραν εἴξαμεν τῇ ὑποταγῇ ἵνα ἡ ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ εὐαγγελίου διαμείνῃ διαμένῃ πρός ὑμᾶς ἀπό Δέ τῶν δοκούντων εἶναι τὶ ὁποῖοι ποτέ ἦσαν οὐδέν μοί διαφέρει πρόσωπον ὁ Θεός ἀνθρώπου οὒ λαμβάνει ἐμοί γάρ οἱ δοκοῦντες οὐδέν προσανέθεντο Ἀλλά τοὐναντίον εἰδότες ἰδόντες ὅτι πεπίστευμαι τό εὐαγγέλιον τῆς ἀκροβυστίας καθώς Πέτρος τῆς περιτομῆς ὁ γάρ ἐνεργήσας Πέτρῳ εἰς ἀποστολήν τῆς περιτομῆς ἐνήργησεν κἀμοί καί ἐμοί εἰς τά ἔθνη καί γνόντες τήν χάριν τήν δοθεῖσαν μοί Ἰάκωβος καί Πέτρος Κηφᾶς καί Ἰωάννης οἱ δοκοῦντες στῦλοι εἶναι δεξιάς ἔδωκαν ἐμοί καί Βαρναβᾷ κοινωνίας ἵνα ἡμεῖς μέν εἰς τά ἔθνη αὐτοί δέ εἰς τήν περιτομήν μόνον τῶν πτωχῶν ἵνα μνημονεύωμεν ὅ καί ἐσπούδασα αὐτό τοῦτο ποιῆσαι ὅτε Δέ ἦλθεν Κηφᾶς Πέτρος εἰς Ἀντιοχείαν κατά πρόσωπον αὐτῷ ἀντέστην ὅτι κατεγνωσμένος ἦν πρό τοῦ Γάρ ἐλθεῖν τινάς τινά ἀπό Ἰακώβου μετά τῶν ἐθνῶν συνήσθιεν συνήσθιον ὅτε δέ ἦλθον ἦλθεν ὑπέστελλεν καί ἀφώριζεν ἑαυτόν φοβούμενος τούς ἐκ περιτομῆς Καί συνυπεκρίθησαν αὐτῷ καί οἱ λοιποί Ἰουδαῖοι πάντες ὥστε καί Βαρναβᾶς ἀπήχθη συναπήχθη αὐτῶν τῇ ὑποκρίσει Ἀλλʼ ὅτε εἶδον ὅτι οὐκ ὀρθοποδοῦσιν πρός τήν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου εἶπον τῷ Κηφᾷ Πέτρῳ ἔμπροσθεν πάντων Εἰ σύ Ἰουδαῖος ὑπάρχων ἐθνικῶς ζῇς καί οὐχί οὐχ Ἰουδαϊκῶς ζῇς πῶς τί τά ἔθνη ἀναγκάζεις Ἰουδαΐζειν Ἡμεῖς φύσει Ἰουδαῖοι ὄντες καί οὐκ ἐξ ἐθνῶν ἁμαρτωλοί εἰδότες δέ ὅτι οὒ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐάν μή διά πίστεως Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἡμεῖς εἰς Χριστόν Ἰησοῦν Χριστόν ἐπιστεύσαμεν ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καί οὐκ ἐξ ἔργων νόμου ὅτι διότι οὒ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου οὒ δικαιωθήσεται πάσα σάρξ εἰ Δέ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν εὑρεθῶμεν καί αὐτοί ἁμαρτωλοί ἆρα Χριστός ἁμαρτίας διάκονος Μή γένοιτο εἰ Γάρ ἅ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ παραβάτην ἐμαυτόν συνιστάνω ἐγώ Γάρ διά νόμου νόμῳ ἀπέθανον ἵνα Θεῷ ζήσω Χριστῷ Συνεσταύρωμαι ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χριστός ὅ δέ νῦν ζῶ ἐν σαρκί ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καί Χριστοῦ τοῦ ἀγαπήσαντος μέ καί παραδόντος ἑαυτόν ὑπέρ ἐμοῦ Οὐκ ἀθετῶ τήν χάριν τοῦ Θεοῦ εἰ γάρ διά νόμου δικαιοσύνη ἄρα Χριστός δωρεάν ἀπέθανεν Ὦ ἀνόητοι Γαλάται Τίς ὑμᾶς ἐβάσκανεν τῇ ἀληθείᾳ μή πείθεσθαι οἷς κατʼ ὀφθαλμούς Ἰησοῦς Χριστός προεγράφη ἐν ὑμῖν ἐσταυρωμένος τοῦτο μόνον Θέλω μαθεῖν ἀφʼ ὑμῶν ἐξ ἔργων ὁμοῦ νόμου τό Πνεῦμα ἐλάβετε ἤ ἐξ ἀκοῆς πίστεως Οὕτως ἀνόητοι ἐστέ Ἐναρξάμενοι Πνεύματι νῦν σαρκί ἐπιτελεῖσθε ἐπιτελεῖσθαι τοσαῦτα Ἐπάθετε εἰκῇ εἰ γέ καί εἰκῇ ὁ Οὖν ἐπιχορηγῶν ὑμῖν τό Πνεῦμα καί ἐνεργῶν δυνάμεις ἐν ὑμῖν ἐξ ἔργων νόμου τό πνεῦμα ἐλάβετε ἤ ἐξ ἀκοῆς πίστεως Καθώς Ἀβραάμ Ἐπίστευσεν τῷ Θεῷ καί ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην Γινώσκετε Γινώσκεται ἄρα ὅτι οἱ ἐκ πίστεως οὗτοι εἰσίν υἱοί εἰσίν Ἀβραάμ προϊδοῦσα Δέ ἡ Γραφή ὅτι ἐκ πίστεως δικαιοῖ τά ἔθνη δικαιοῖ ὁ Θεός προευηγγελίσατο τῷ Ἀβραάμ ὅτι ἐνευλογηθήσονται ἐν σοί Παντᾶ τά ἔθνη Ὥστε οἱ ἐκ πίστεως εὐλογοῦνται σύν τῷ πιστῷ Ἀβραάμ ὅσοι Γάρ ἐξ ἔργων νόμου εἰσίν ὑπό κατάραν εἰσίν γέγραπται γάρ τί ὅτι Ἐπικατάρατος πᾶς ὅς οὐκ ἐμμένει ἐν πᾶσιν τοῖς ἐγγεγραμμένοις γεγραμμένοις ἐν τῷ βίβλῳ βιβλίῳ τοῦ νόμου τοῦ ποιῆσαι αὐτά ὅτι Δέ ἐν νόμῳ οὐδείς δικαιοῦται παρά τῷ Θεῷ δῆλον ὅτι Ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται ὁ Δέ νόμος οὐκ ἐστίν ἐκ πίστεως ἀλλʼ Ὁ Ὁ ποιήσας αὐτά ἄνθρωπος ζήσεται ἐν αὐτοῖς Χριστός ἡμάς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου γενόμενος ὑπέρ ἡμῶν κατάρα ὅτι γέγραπται γάρ Ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπί ξύλου ἵνα εἰς τά ἔθνη ἡ εὐλογία τοῦ Ἀβραάμ γένηται ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ Χριστῷ Χριστοῦ ἵνα τήν εὐλογίαν ἐπαγγελίαν τοῦ Πνεύματος λάβωμεν διά τῆς πίστεως Ἀδελφοί κατά ἄνθρωπον λέγω ἀδελφοί Ὅμως ἀνθρώπου προκεκυρωμένην κεκυρωμένην διαθήκην οὐδείς ἀθετεῖ ἤ ἐπιδιατάσσεται τῷ Δέ Ἀβραάμ ἐρρέθησαν αἱ ἐπαγγελίαι καί τῷ σπέρματι αὐτοῦ Οὒ λέγει Καί τοῖς σπέρμασιν ὡς ἐπί πολλῶν ἀλλʼ ὡς ἐφʼ ἑνός Καί τῷ σπέρματι σοῦ ὅς ἐστίν Χριστός τοῦτο Δέ λέγω διαθήκην προκεκυρωμένην ὑπό τοῦ Θεοῦ εἰς Χριστόν ὁ μετά ἔτη τετρακοσία καί τριάκοντα ἔτη γεγονώς νόμος οὐκ ἀκυροῖ εἰς τό καταργῆσαι τήν ἐπαγγελίαν εἰ Γάρ διά ἐκ νόμου ἡ κληρονομία οὐκέτι ἐξ ἐπαγγελίας τῷ δέ Ἀβραάμ διʼ ἐπαγγελίας κεχάρισται ὁ Θεός τί Οὖν ὁ νόμος τῶν παραβάσεων πράξεων χάριν Προσετέθη ἄχρις ἄν οὗ ἔλθῃ τό σπέρμα ᾧ ἐπήγγελται διαταγείς διʼ ἀγγέλων ἀγγέλου ἐν χειρί μεσίτου ὁ Δέ μεσίτης ἑνός οὐκ ἐστίν ὁ δέ Θεός εἱς ἐστίν ὁ Οὖν νόμος κατά τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ Θεοῦ Μή γένοιτο εἰ Γάρ ἐδόθη νόμος ὁ δύναμος δυνάμενος ζῳοποιῆσαι ζῳοποιηθήσεται ὄντως ἄν ἐκ ἐν νόμου νόμῳ ἄν ἦν ἄν ἡ δικαιοσύνη Ἀλλά συνέκλεισεν ἡ Γραφή τά παντᾶ ὑπό ἁμαρτίαν ἵνα ἡ ἐπαγγελία ἐκ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ δοθῇ τοῖς πιστεύουσιν πρό τοῦ Δέ ἐλθεῖν τήν πίστιν ὑπό νόμον ἐφρουρούμεθα συγκεκλεισμένοι συγκλειόμενοι εἰς τήν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι Ὥστε ὁ νόμος παιδαγωγός ἡμῶν γέγονεν ἐγένετο εἰς Χριστόν ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν ἐλθούσης Δέ τῆς πίστεως οὐκέτι ὑπό παιδαγωγόν ἐσμέν πάντες Γάρ υἱοί οἱ Θεοῦ ἐστέ διά τῆς πίστεως ἐν Χριστῷ Χριστοῦ Ἰησοῦ ὅσοι Γάρ εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε ἐβαπτίσθημεν Χριστόν ἐνεδύσασθε οὐκ οὐκέτι Ἔνι Ἰουδαῖος οὐδέ Ἕλλην οὐκέτι οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδέ ἐλεύθερος οὐκ ἔνι ἄρσεν καί θῆλυ ἅπαντες πάντες γάρ ὑμεῖς εἱς ἐστέ ἐν Χριστῷ Χριστοῦ Ἰησοῦ εἰ Δέ ὑμεῖς Χριστοῦ ἄρα τοῦ Ἀβραάμ σπέρμα σπέρματος ἐστέ καί κατʼ ἐπαγγελίαν κληρονόμοι λέγω Δέ ἐφʼ ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος νήπιος ἐστίν οὐδέν διαφέρει δούλου κύριος πάντων ὤν ἀλλά ὑπό ἐπιτρόπους ἐστίν καί οἰκονόμους ἄχρι τῆς προθεσμίας τῆς τοῦ πατρός Οὕτως καί ἡμεῖς ὅτε ἦμεν νήπιοι ὑπό τά στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἦμεν ἤμεθα δεδουλωμένοι ὅτε Δέ ἦλθεν τό πλήρωμα τοῦ χρόνου ἐξαπέστειλεν ὁ Θεός τόν Υἱόν αὐτοῦ γενόμενον ἐκ γυναικός γενόμενον ὑπό νόμον ἵνα τούς ὑπό νόμον ἐξαγοράσῃ ἵνα τήν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν ὅτι Δέ ἐστέ υἱοί ἐξαπέστειλεν ὁ Θεός τό Πνεῦμα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τάς καρδίας ἡμῶν ὑμῶν κρᾶζον Ἀββα ὁ Πατήρ Ὥστε οὐκέτι εἶ δοῦλος ἀλλά υἱός εἰ δέ υἱός καί κληρονόμος Θεοῦ διά Θεοῦ Χριστοῦ Ἀλλά τότε μέν οὐκ εἰδότες Θεόν ἐδουλεύσατε τοῖς μή φύσει μή οὖσι θεοῖς νῦν δέ γνόντες Θεόν μᾶλλον δέ γνωσθέντες ὑπό Θεοῦ πῶς ἐπιστρέφετε πάλιν ἐπί τά ἀσθενῆ καί πτωχείᾳ πτωχά στοιχεῖα οἷς πάλιν ἄνωθεν δουλεύειν δουλεῦσαι θέλετε ἡμέρας Παρατηρεῖσθε Παρατηροῦντες καί μῆνας καί καιρούς καί ἐνιαυτούς Φοβοῦμαι ὑμᾶς μή πώς εἰκῇ κεκοπίακα ἐκοπίασα εἰς ὑμᾶς Γίνεσθε ὡς ἐγώ ὅτι κἀγώ ὡς ὑμεῖς ἀδελφοί δέομαι ὑμῶν Οὐδέν μέ ἠδικήσατε οἴδατε δέ ὅτι διʼ ἀσθένειαν τῆς σαρκός εὐηγγελισάμην ὑμῖν τό πρότερον Καί τόν πειρασμόν ὑμῶν μού τόν ἐν τῇ σαρκί μού οὐκ ἐξουθενήσατε οὐδέ ἐξεπτύσατε ἀλλʼ ὡς ἄγγελον Θεοῦ ἐδέξασθε μέ ὡς Χριστόν Ἰησοῦν τίς ποῦ Οὖν ἦν ὁ μακαρισμός ὑμῶν μαρτυρῶ Γάρ ὑμῖν ὅτι εἰ δυνατόν τούς ὀφθαλμούς ὑμῶν ἐξορύξαντες ἐξὀρύξατε ἄν ἐδώκατε μοί Ὥστε ἐχθρός ὑμῶν γέγονα ἀληθεύων ὑμῖν Ζηλοῦσιν ὑμᾶς οὒ καλῶς ἀλλά ἐκκλεῖσαι ὑμᾶς θέλουσιν ἵνα αὐτούς ζηλοῦτε καλόν Δέ τό ζηλοῦσθαι ζηλοῦσθε ἐν καλῷ πάντοτε καί μή μόνον ἐν τῷ παρεῖναι μέ πρός ὑμᾶς Τέκνα τεκνία μού οὕς πάλιν ὠδίνω μέχρις ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστός ἐν ὑμῖν ἤθελον δέ παρεῖναι πρός ὑμᾶς ἄρτι καί ἀλλάξαι τήν φωνήν μού ὅτι ἀποροῦμαι ἐν ὑμῖν Λέγετε μοί οἱ ὑπό νόμον λέγοντες θέλοντες εἶναι τόν νόμον οὐκ ἀκούετε γέγραπται Γάρ ὅτι Ἀβραάμ δύο υἱούς ἔσχεν ἕνα ἐκ τῆς παιδίσκης καί ἕνα ἐκ τῆς ἐλευθέρας Ἀλλʼ ὁ μέν ἐκ τῆς παιδίσκης κατά σάρκα γεγέννηται γεγένηται ὁ δέ ἐκ τῆς ἐλευθερίας ἐλευθέρας διʼ τῆς ἐπαγγελίας Ἅτινα ἐστίν ἀλληγορούμενα αὗται γάρ εἰσίν αἱ δύο διαθῆκαι μία μέν ἀπό Ὄρους Σινᾶ εἰς δουλείαν γεννῶσα ἥτις ἐστίν Ἁγάρ Τό δέ γάρ Ἁγάρ Σινᾶ Ὄρος ἐστίν ὅν ἐν τῇ Ἀραβίᾳ συστοιχεῖ δέ τῇ νῦν Ἰερουσαλήμ δουλεύει γάρ δέ μετά τῶν τέκνων αὐτῆς ἡ Δέ ἄνω Ἰερουσαλήμ ἐλευθέρα ἐστίν ἥτις ἐστίν μήτηρ πάντων ἡμῶν γέγραπται Γάρ Εὐφράνθητι στεῖρα ἡ οὒ τίκτουσα ῥῆξον καί βόησον ἡ οὐκ ὠδίνουσα ὅτι πολλά τά τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἤ τῆς ἐχούσης τόν ἄνδρα ὑμεῖς ἡμεῖς Δέ ἀδελφοί κατά Ἰσαάκ ἐπαγγελίας τέκνα ἐσμέν ἐστέ Ἀλλʼ ὥσπερ τότε ὁ κατά σάρκα γεννηθείς ἐδίωκε τόν κατά Πνεῦμα οὕτως καί νῦν Ἀλλά τί λέγει ἡ Γραφή Ἔκβαλε τήν παιδίσκην ταύτην καί τόν υἱόν αὐτῆς οὒ γάρ μή κληρονομήσει κληρονομήσῃ ὁ υἱός τῆς παιδίσκης μετά τοῦ υἱοῦ τῆς ἐλευθέρας ἡμεῖς δέ Διό ἄρα ἀδελφοί οὐκ ἐσμέν παιδίσκης τέκνα ἀλλά τῆς ἐλευθέρας Τῇ ἐλευθερίᾳ οὖν ᾗ Χριστός ἡμάς Χριστός ἠλευθέρωσεν στήκετε οὖν καί μή πάλιν ζυγῷ δουλείας ἐνέχεσθε Ἴδε ἐγώ Παῦλος λέγω ὑμῖν ὅτι ἐάν περιτέμνησθε Χριστός ὑμᾶς οὐδέν ὠφελήσει μαρτύρομαι Δέ πάλιν παντί ἀνθρώπῳ περιτεμνομένῳ ὅτι ὀφειλέτης ἐστίν ὅλον τόν νόμον ποιῆσαι Κατηργήθητε ἀπό τοῦ Χριστοῦ οἵτινες ἐν νόμῳ δικαιοῦσθε τῆς χάριτος ἐξεπέσατε ἡμεῖς Γάρ Πνεύματι ἐκ πίστεως ἐλπίδα δικαιοσύνης ἐκδεχόμεθα ἀπεκδεχόμεθα ἐν Γάρ Χριστῷ Ἰησοῦ οὔτε περιτομή τὶ ἰσχύει οὔτε ἀκροβυστία ἀλλά πίστις διʼ ἀγάπης ἐνεργουμένη ἐνεργουμένης Ἐτρέχετε καλῶς τίς ὑμᾶς ἐνέκοψεν ἀνέκοψεν τῇ ἀληθείᾳ μή πείθεσθαι πείθεσθε Ἡ πεισμονή οὐκ ἐκ τοῦ καλοῦντος καλοῦντας ὑμᾶς Μικρά ζύμη ὅλον τό φύραμα ζυμοῖ Ἐγώ δέ πέποιθα εἰς ὑμᾶς ἐν Κυρίῳ ὅτι οὐδέν ἄλλο φρονήσετε ὁ Δέ ταράσσων ὑμᾶς βαστάσει τό κρίμα ὅστις ἐάν ἄν ᾖ ἐγώ Δέ ἀδελφοί εἰ περιτομήν ἔτι εἴτε κηρύσσω τί ἔτι διώκομαι Ἄρα κατήργηται τό σκάνδαλον τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ ἄρα Ὄφελον καί ἀποκόψονται ἀποκόψωνται οἱ ἀναστατοῦντες ὑμᾶς ὑμεῖς Γάρ ἐπʼ ἐλευθερίᾳ ἐκλήθητε ἀδελφοί μόνον μή τήν ἐλευθερίαν εἰς ἀφορμήν τῇ σαρκί ἀλλά διά τῆς ἀγάπης δουλεύετε δουλεύσατε ἀλλήλοις ὁ Γάρ πᾶς νόμος ἐν ἑνί λόγῳ πεπλήρωται πληροῦται ἐν τῷ Ἀγαπήσεις Ἀγαπῆσαι τόν πλησίον σοῦ ὡς σεαυτόν ἑαυτόν εἰ Δέ ἀλλήλους δάκνετε καί κατεσθίετε βλέπετε μή ὑπʼ ἀλλήλων ἀναλωθῆτε λέγω Δέ Πνεύματι περιπατεῖτε περιπατεῖσθε καί ἐπιθυμίαν σαρκός οὒ μή τελέσητε ἡ Γάρ σάρξ ἐπιθυμεῖ κατά τοῦ Πνεύματος τό δέ τό Πνεῦμα κατά τῆς σαρκός ταῦτα γάρ δέ ἀντίκειται ἀλλήλοις ἀντίκειται ἵνα μή ἅ ἐάν ἄν θέλητε ταῦτα ποιῆτε εἰ Δέ Πνεύματι ἄγεσθε οὐκέτι οὐκ ἐστέ ἔσται ὑπό νόμον φανερά Δέ ἐστίν τά ἔργα τῆς σαρκός ἅτινα ἐστίν μοιχεία πορνεία ἀκαθαρσία ἀσέλγεια εἰδωλολατρία φαρμακεία ἔχθραι ἔρις ἔρεις ζηλοῖ ζῆλος θυμοί ἐριθεῖαι διχοστασίαι αἱρέσεις φθόνοι φόνοι μέθαι κῶμοι κῶμαι καί τά ὅμοια τούτοις ἅ προλέγω ὑμῖν καθώς καί προεῖπον εἶπον ὅτι οἱ τά τοιαῦτα πράσσοντες Βασιλείαν Θεοῦ οὒ κληρονομήσουσιν ὁ Δέ καρπός τοῦ Πνεύματος ἐστίν ἀγάπη χαρά εἰρήνη μακροθυμία χρηστότης ἀγαθωσύνη πίστις πραΰτης ἐγκράτεια κατά τῶν τοιούτων οὐκ ἐστίν νόμος οἱ Δέ τοῦ Κυρίου Χριστοῦ Ἰησοῦ τήν σάρκα ἐσταύρωσαν σύν τοῖς παθήμασιν καί ταῖς ἐπιθυμίαις Εἰ ζῶμεν Πνεύματι Πνεύματι καί στοιχῶμεν Μή γινώμεθα κενόδοξοι ἀλλήλους προκαλούμενοι ἀλλήλοις ἀλλήλους φθονοῦντες Ἀδελφοί ἐάν καί προλημφθῇ ἄνθρωπος ἐν τινί παραπτώματι ὑμεῖς οἱ πνευματικοί καταρτίζετε τόν τοιοῦτον ἐν πνεύματι πραΰτητος σκοπῶν σεαυτόν μή καί σύ πειρασθῇς ἀλλήλων τά βάρη Βαστάζετε καί οὕτως ἀναπληρώσετε ἀποπληρώσετε ἀναπληρώσατε τόν νόμον τοῦ Χριστοῦ εἰ Εἴπερ Γάρ δοκεῖ τὶς εἶναι τὶ μηδέν ὤν ἑαυτόν φρεναπατᾷ ἑαυτόν τό Δέ ἔργον ἑαυτοῦ δοκιμαζέτω ἕκαστος καί τότε εἰς αὐτόν ἑαυτόν μόνον τό καύχημα ἕξει καί οὐκ εἰς τόν ἕτερον ἕκαστος Γάρ τό ἴδιον φορτίον βαστάσει κοινωνείτω Δέ ὁ κατηχούμενος τόν λόγον τῷ κατηχοῦντι ἐν πᾶσιν ἀγαθοῖς Μή πλανᾶσθε Θεός οὒ μυκτηρίζεται ὅ ἅ Γάρ ἄν ἐάν σπείρῃ ἄνθρωπος τοῦτο ταῦτα καί θερίσει Ὅτι ὁ σπείρων εἰς τήν σάρκα ἑαυτοῦ ἐκ τῆς σαρκός θερίσει φθοράν ὁ δέ σπείρων εἰς τό Πνεῦμα ἐκ τοῦ Πνεύματος θερίσει ζωήν αἰώνιον τό Δέ καλόν ποιοῦντες μή ἐγκακῶμεν ἐκκακῶμεν καιρῷ γάρ ἰδίῳ θερίσομεν θερίσωμεν μή ἐκλυόμενοι ἄρα Οὖν ὡς καιρόν ἔχομεν ἔχωμεν ἐργαζώμεθα ἐργαζόμεθα τό ἀγαθόν πρός πάντας μάλιστα δέ πρός τούς οἰκείους τῆς πίστεως Ἴδετε ἡλίκοις πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί Ὅσοι θέλουσιν εὐπροσωπῆσαι ἐν σαρκί οὗτοι ἀναγκάζουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι μόνον ἵνα μή τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ μή διώκωνται διώκονται οὔτε οὐδέ Γάρ οἱ περιτεμνόμενοι περιτετμημένοι αὐτοί νόμον φυλάσσουσιν ἀλλά βούλονται θέλουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι ἵνα ἐν τῇ ὑμετέρᾳ σαρκί καυχήσωνται ἐμοί Δέ μή γένοιτο μέ καυχᾶσθαι καυχήσασθαι εἰ μή ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ διʼ οὗ ἐμοί κόσμος ἐσταύρωται κἀγώ τῷ κόσμῳ ἐν γάρ Χριστῷ Ἰησοῦ οὔτε Γάρ περιτομή τὶ ἐστίν ἰσχύει οὔτε ἀκροβυστία ἀλλά καινή κτίσις Καί ὅσοι τῷ κανόνι τούτῳ στοιχήσουσιν στοιχοῦσιν στοιχήσωσιν εἰρήνη ἐπʼ αὐτούς καί ἔλεος καί ἐπί τόν Ἰσραήλ τοῦ Θεοῦ Τοῦ λοιποῦ κόπους μοί μηδείς παρεχέτω ἐγώ γάρ τά στίγματα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐν τῷ σώματι μού βαστάζω Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετά τοῦ πνεύματος ὑμῶν ἀδελφοί Ἀμήν Παῦλος ἀπόστολος Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ διά θελήματος Θεοῦ τοῖς ἁγίοις πᾶσιν τοῖς οὖσιν ἐν Ἐφέσῳ καί πιστοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ χάρις ὑμῖν καί εἰρήνη ἀπό Θεοῦ Πατρός ἡμῶν καί Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ Εὐλογητός ὁ Θεός καί Πατήρ τοῦ Κυρίου καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὁ εὐλογήσας ἡμάς ἐν πάσῃ εὐλογίᾳ πνευματικῇ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ καθώς ἐξελέξατο ἡμάς ἐν αὐτῷ πρό καταβολῆς κόσμου εἶναι ἡμάς ἁγίους καί ἀμώμους κατενώπιον αὐτοῦ ἐν ἀγάπῃ προορίσας ἡμάς εἰς υἱοθεσίαν διά Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς αὐτόν κατά τήν εὐδοκίαν τοῦ θελήματος αὐτοῦ εἰς ἔπαινον δόξης τῆς χάριτος αὐτοῦ ἐν ᾗ ἧς ἐχαρίτωσεν ἡμάς ἐν τῷ ἠγαπημένῳ ἐν ᾧ ἔχομεν ἔσχομεν τήν ἀπολύτρωσιν διά τοῦ αἵματος αὐτοῦ τήν ἄφεσιν τῶν παραπτωμάτων κατά τό τόν πλοῦτος πλοῦτον τῆς χρηστότητος χάριτος αὐτοῦ ἧς ἐπερίσσευσεν εἰς ἡμάς ἐν πάσῃ σοφίᾳ καί φρονήσει γνωρίσας ἡμῖν τό μυστήριον τοῦ θελήματος αὐτοῦ εἰς τό εἶναι ἡμάς εἰς ἔπαινον τῆς δόξης κατά τήν εὐδοκίαν αὐτοῦ ἥν προέθετο ἐν αὐτῷ εἰς εἰς κατά τήν οἰκονομίαν τοῦ πληρώματος τῶν καιρῶν ἀνακεφαλαιώσασθαι τά παντᾶ ἐν τῷ Χριστῷ τά τέ ἐν ἐπί τοῖς οὐρανοῖς καί τά ἐπί τῆς γῆς ἐν αὐτῷ ἐν ᾧ καί ἐκληρώθημεν προορισθέντες κατά πρόθεσιν τοῦ τά παντᾶ ἐνεργοῦντος κατά τήν βουλήν τοῦ θελήματος αὐτοῦ εἰς τό εἶναι ἡμάς εἰς ἔπαινον τῆς δόξης αὐτοῦ τούς προηλπικότας ἐν τῷ Χριστῷ ἐν ᾧ καί ἡμεῖς ὑμεῖς ἀκούσαντες τόν λόγον τῆς ἀληθείας τό εὐαγγέλιον τῆς σωτηρίας ὑμῶν ἐν ᾧ καί πιστεύσαντες ἐσφραγίσθητε ἐσφραγίσθη τῷ Πνεύματι τῆς ἐπαγγελίας τῷ Ἁγίῳ ὅς ὅ ἐστίν ἀρραβών τῆς κληρονομίας ἡμῶν εἰς ἀπολύτρωσιν τῆς περιποιήσεως εἰς ἔπαινον τῆς δόξης αὐτοῦ Διά τοῦτο κἀγώ ἀκούσας τήν καθʼ ὑμᾶς πίστιν ἐν τῷ Κυρίῳ ἡμῶν Ἰησοῦ καί τήν ἀγάπην τήν εἰς πάντας τούς ἁγίους οὒ παύομαι εὐχαριστῶν ὑπέρ ὑμῶν μνείαν ὑμῶν ποιούμενος ἐπί τῶν προσευχῶν μού ἵνα ὁ Θεός τοῦ Κυρίου ἡμῶν Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ὁ Πατήρ τῆς δόξης δῴη δῷ ὑμῖν πνεῦμα σοφίας καί ἀποκαλύψεως ἐν ἐπιγνώσει αὐτοῦ πεφωτισμένους τούς ὀφθαλμούς τῆς καρδίας διανοίας ὑμῶν εἰς τό εἰδέναι ἡμάς ὑμᾶς τίς ἐστίν ἡ ἐλπίς τῆς κλήσεως αὐτοῦ καί τίς ὁ πλοῦτος τῆς δόξης τῆς κληρονομίας τῆς δόξης αὐτοῦ ἐν τοῖς ἁγίοις καί τί τό ὑπερβάλλον πλοῦτος μέγεθος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ εἰς ἡμάς τούς πιστεύοντας κατά τήν ἐνέργειαν τοῦ κράτους τῆς ἰσχύος αὐτοῦ ἥν ἐνήργησεν ἐνήργηκεν ἐν τῷ Χριστῷ ἐγείρας αὐτόν ἐκ τῶν νεκρῶν καί ἐκάθισεν καθίσας αὐτόν ἐν ἐκ δεξιᾷ δεξιῶν αὐτοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἐπουρανίοις ὑπεράνω πάσης ἀρχῆς ἐξουσίας καί ἐξουσίας ἀρχῆς καί δυνάμεως καί κυριότητος καί παντός ὀνόματος ὀνομαζομένου οὒ μόνον ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ ἀλλά καί ἐν τῷ μέλλοντι καί παντᾶ ὑπέταξεν ὑπό τούς πόδας αὐτοῦ καί αὐτόν ἔδωκεν κεφαλήν ὑπέρ παντᾶ τῇ ἐκκλησίᾳ ἥτις ἐστίν τό σῶμα αὐτοῦ τό πλήρωμα τοῦ τά παντᾶ ἐν πᾶσιν πληρουμένου Καί ὑμᾶς ὄντας νεκρούς τοῖς παραπτώμασιν ὑμῶν καί ταῖς ἁμαρτίαις ἐπιθυμίαις ἑαυτῶν αὐτῶν ὑμῶν ἐν αἷς ποτέ περιεπατήσατε κατά τόν αἰῶνα τοῦ κόσμου τούτου κατά τόν ἄρχοντα τῆς ἐξουσίας τοῦ ἀέρος τοῦ πνεύματος τοῦ νῦν ἐργοῦντος ἐνεργοῦντος ἐν τοῖς υἱοῖς τῆς ἀπειθείας ἐν οἷς καί ὑμεῖς ἡμεῖς πάντες ἀνεστράφημεν ποτέ ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις ἐπιθυμίας τῆς σαρκός ἡμῶν ποιοῦντες τά θελήματα τῆς σαρκός καί τῶν διανοιῶν καί ἦμεν ἤμεθα τέκνα φύσει τέκνα ὀργῆς ὡς καί οἱ λοιποί ὁ ὁ Δέ Θεός πλούσιος ὤν ἐν ἐλέει διά τήν πολλήν ἀγάπην αὐτοῦ ἥν ἠγάπησεν ἠλέησεν ἡμάς καί ὄντας ἡμάς νεκρούς ἐν τοῖς σώμασιν παραπτώμασιν καί ταῖς ἐπιθυμίαις συνεζωοποίησεν ἐν τῷ Χριστῷ χάριτι ἐστέ σεσῳσμένοι καί συνήγειρεν καί συνεκάθισεν ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν τῷ Χριστῷ Ἰησοῦ ἵνα ἐνδείξηται ἐν τοῖς αἰῶσιν τοῖς ἐπερχομένοις τό τόν ὑπερβάλλον ὑπερβάλλοντα πλοῦτος πλοῦτον τῆς χάριτος αὐτοῦ ἐν χρηστότητι ἐφʼ ἡμάς ἐν τῷ Χριστῷ Ἰησοῦ τῇ Γάρ χάριτι ἐστέ σεσῳσμένοι διά τῆς πίστεως καί τοῦτο οὐκ ἐξ ὑμῶν Θεοῦ τό δῶρον οὐκ ἐξ ἔργων ἵνα μή τὶς καυχήσηται Θεοῦ αὐτοῦ Γάρ ἐσμέν ποίημα κτισθέντες ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἐπί ἔργοις ἀγαθοῖς οἷς προητοίμασεν ὁ Θεός ἵνα ἐν αὐτοῖς περιπατήσωμεν Διό μνημονεύετε μνημονεύεται ὅτι ὑμεῖς ποτέ ὑμεῖς τά ἔθνη ἐν σαρκί οἱ λεγόμενοι ἀκροβυστία ὑπό τῆς λεγομένης περιτομῆς ἐν σαρκί χειροποιήτου ὅτι ἦτε ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ χωρίς Χριστοῦ ἀπηλλοτριωμένοι τῆς πολιτείας τοῦ Ἰσραήλ καί ξένοι τῶν διαθηκῶν τῆς ἐπαγγελίας ἐλπίδα μή ἔχοντες καί ἄθεοι ἐν τῷ κόσμῳ νυνί Δέ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὑμεῖς οἵ ποτέ ὄντες μακράν ἐγγύς ἐγενήθητε ἐγγύς ἐν τῷ αἵματι τοῦ Χριστοῦ αὐτός Γάρ ἐστίν ἡ εἰρήνη ἡμῶν ὁ ποιήσας τά ἀμφοτέρα ἕν καί τό μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύσας τήν ἔχθραν ἐν τῇ σαρκί αὐτοῦ τόν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασιν καταργήσας ἵνα τούς δύο κτίσῃ ἐν αὐτῷ ἑαυτῷ εἰς ἕνα κοινόν καινόν ἄνθρωπον ποιῶν εἰρήνην ἅ καί καί ἀποκαταλλάξῃ τούς ἀμφοτέρους ἐν ἑνί σώματι τῷ Θεῷ διά τοῦ σταυροῦ ἀποκτείνας τήν ἔχθραν ἐν αὐτῷ καί ἐλθών εὐηγγελίσατο Εἰρήνην ὑμῖν τοῖς μακράν καί εἰρήνην τοῖς ἐγγύς ὅτι διʼ αὐτοῦ οἱ ἀμφότεροι ἐν ἑνί ἔχομεν ἔσχομεν τήν προσαγωγήν οἱ ἀμφότεροι ἐν ἑνί Πνεύματι πρός τόν Πατέρα ἄρα Οὖν οὐκέτι ἐστέ ξένοι καί πάροικοι ἀλλʼ ἐστέ συμπολῖται τῶν ἁγίων καί οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ ἐποικοδομηθέντες ἐπί τῷ θεμελίῳ τῶν ἀποστόλων καί προφητῶν ὄντος ἀκρογωνιαίου τοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ ἐν ᾧ πάσα ἡ οἰκοδομή συναρμολογουμένη αὔξει εἰς ναόν ἅγιον ἐν Κυρίῳ ἐν ᾧ καί ὑμεῖς συνοικοδομεῖσθε εἰς κατοικητήριον τοῦ Χριστοῦ Θεοῦ ἐν Πνεύματι Τούτου Τοῦτο χάριν ἐγώ Παῦλος ὁ δέσμιος τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ ὑπέρ ὑμῶν τῶν ἐθνῶν εἰ γέ ἠκούσατε τήν οἰκονομίαν τῆς χάριτος αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ τῆς δοθείσης μοί εἰς ὑμᾶς ὅτι κατά ἀποκάλυψιν ἐγνώρισεν ἐγνωρίσθη μοί τό μυστήριον καθώς προέγραψα προέγραψεν ἐν ὀλίγῳ πρός ὅ δύνασθε ἀναγινώσκοντες νοῆσαι τήν σύνεσιν μού ἐν τῷ μυστηρίῳ τοῦ Χριστοῦ ὅ ἐν ἑτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων ὡς νῦν ἀπεκαλύφθη τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις αὐτοῦ καί προφήταις ἐν Πνεύματι εἶναι τά ἔθνη συγκληρονόμα καί σύσσωμα καί συμμέτοχα τῆς ἐπαγγελίας αὐτοῦ ἐν τῷ Χριστῷ Ἰησοῦ διά τοῦ εὐαγγελίου οὗ ἐγενόμην ἐγενήθην διάκονος κατά τήν δωρεάν τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ τῆς τήν δοθείσης δοθεῖσαν μοί κατά τήν ἐνέργειαν τῆς δυνάμεως αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ Ἐμοί τῷ ἐλαχιστοτέρῳ πάντων τῶν ἁγίων ἐδόθη ἡ χάρις αὕτη ἐν τοῖς ἔθνεσιν εὐαγγελίσασθαι τό τόν ἀνεξιχνίαστον πλοῦτον πλοῦτος τοῦ Χριστοῦ καί φωτίσαι πάντας τίς ἡ οἰκονομία κοινωνία τοῦ μυστηρίου τοῦ ἀποκεκρυμμένου ἀπό τῶν αἰώνων ἐν τῷ Θεῷ τῷ τά παντᾶ κτίσαντι διά Ἰησοῦ Χριστοῦ ἵνα γνωρισθῇ νῦν ταῖς ἀρχαῖς καί ταῖς ἐξουσίαις ἐν τοῖς ἐπουρανίοις διά τῆς ἐκκλησίας ἡ πολυποίκιλος σοφία τοῦ Θεοῦ κατά πρόθεσιν τῶν αἰώνων ἥν ἐποίησεν ἐν τῷ Κυρίῳ Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν ἐν ᾧ ἔχομεν τήν παρρησίαν καί τήν προσαγωγήν ἐν πεποιθήσει διά τῆς πίστεως αὐτοῦ Διό αἰτοῦμαι μή ἐγκακεῖν ἐκκακεῖν ἐν ταῖς θλίψεσιν μού ὑπέρ ἡμῶν ὑμῶν ἥτις ἐστίν δόξα ἡμῶν ὑμῶν Τούτου χάριν κάμπτω τά γόνατα μού πρός τόν Πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐξ οὗ πάσα πατριά ἐν οὐρανοῖς καί ἐπί γῆς ὀνομάζεται ἵνα δῴη δῷ ὑμῖν κατά τό τόν πλοῦτος πλοῦτον τῆς δόξης αὐτοῦ δυνάμει κραταιωθῆναι διά τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ εἰς τόν ἔσω ἄνθρωπον κατοικῆσαι τόν Χριστόν διά τῆς πίστεως ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ ἐρριζωμένοι καί τεθεμελιωμένοι ἵνα ἐξισχύσητε καταλαβέσθαι καταλαμβάνεσθαι σύν πᾶσιν τοῖς ἁγίοις τί τό ὁ πλάτος καί μῆκος καί ὕψος βάθος καί βάθος ὕψος γνῶναι τέ τήν ὑπερβάλλουσαν ἀγάπην τῆς γνώσεως ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ ἵνα πληρωθῆτε πληρωθῇ εἰς παν τό πλήρωμα τοῦ Θεοῦ τῷ Δέ δυναμένῳ ὑπέρ παντᾶ ποιῆσαι ὑπερεκπερισσοῦ ὧν αἰτούμεθα ἤ νοοῦμεν κατά τήν δύναμιν τήν ἐνεργουμένην ἐν ὑμῖν ἡμῖν αὐτῷ ἡ δόξα ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ καί ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ εἰς πάσας τάς γενεάς τοῦ αἰῶνος τῶν αἰώνων Ἀμήν παρακαλῶ Οὖν ὑμᾶς ἐγώ ὁ δέσμιος ἐν Κυρίῳ Χριστῷ ἀξίως περιπατῆσαι τῆς κλήσεως ἧς ἐκλήθητε μετά πάσης ταπεινοφροσύνης καί πραΰτητος μετά μακροθυμίας ἀνεχόμενοι ἀλλήλων ἐν ἀγάπῃ σπουδάζοντες τηρεῖν τήν ἑνότητα τοῦ Πνεύματος ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης Ἕν σῶμα καί ἕν Πνεῦμα καθώς καί ἐκλήθητε ἐκλήθη ἐν μιᾷ ἐλπίδι τῆς κλήσεως ὑμῶν εἱς Κύριος Μία πίστις ἕν βάπτισμα εἱς Θεός καί Πατήρ πάντων ὁ ἐπί πάντων καί διά πάντων καί ἐν πᾶσιν ἡμῖν ὑμῖν ἑνί Δέ ἑκάστῳ ὑμῶν ἡμῶν ἐδόθη ἡ χάρις κατά τό μέτρον τῆς δωρεᾶς τοῦ Χριστοῦ Διό λέγει Ἀναβάς εἰς ὕψος ᾐχμαλώτευσεν ᾐχμαλώτευσας αἰχμαλωσίαν καί ἔδωκεν δόματα δόμα τοῖς ἀνθρώποις τό Δέ Ἀνέβη τί ἐστίν εἰ μή ὄντι ὅτι καί κατέβη πρῶτον εἰς τά κατώτερα μέρη τῆς γῆς Ὁ καταβάς αὐτός ἐστίν καί ὁ ἀναβάς ὑπεράνω πάντων τῶν οὐρανῶν ἵνα πληρώσῃ τά παντᾶ Καί αὐτός ἔδωκεν δέδωκεν τούς μέν ἀποστόλους τούς δέ προφήτας τούς δέ εὐαγγελιστάς τούς δέ ποιμένας καί διδασκάλους πρός τόν καταρτισμόν τῶν ἁγίων εἰς ἔργον διακονίας εἰς οἰκοδομήν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ μέχρι καταντήσωμεν οἱ πάντες εἰς τήν ἑνότητα τῆς πίστεως καί τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ εἰς ἄνδρα τέλειον εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ ἵνα μηκέτι ὦμεν ἤπιοι νήπιοι κλυδωνιζόμενοι καί περιφερόμενοι παντί ἐμῷ ἀνέμῳ τῆς διδασκαλίας ἐν τῇ κυβείᾳ τῶν ἀνθρώπων ἐν πανουργίᾳ πρός τήν τῇ τάς μεθοδείαν μεθοδείας τῆς πλάνης τοῦ διαβόλου ἀληθεύοντες δέ ἐν ἀγάπῃ αὐξήσωμεν εἰς αὐτόν τά παντᾶ ὁ ὅς ἐστίν ἡ κεφαλή ὁ τοῦ Χριστός Χριστοῦ ἐξ οὗ παν τό σῶμα συναρμολογούμενον καί συμβιβαζόμενον διά πάσης ἁφῆς τῆς ἐπιχορηγίας καί κατʼ ἐνέργειαν ἐνεργείας ἐν μέτρῳ ἑνός ἑκάστου μέλους μέρους τήν αὔξησιν τοῦ σώματος ποιεῖται εἰς οἰκοδομήν αὐτοῦ ἑαυτοῦ ἐν ἀγάπῃ τοῦτο Οὖν λέγω καί μαρτύρομαι ἐν Κυρίῳ μηκέτι ὑμᾶς περιπατεῖν καθώς καί τά λοιπά ἔθνη περιπατεῖ ἐν ματαιότητι τοῦ νοός αὐτῶν Ἐσκοτωμένοι ἐσκοτισμένοι τῇ διανοίᾳ ὄντες ἀπηλλοτριωμένοι τῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ διά τήν ἄγνοιαν τήν οὖσαν ἐν αὐτοῖς διά τήν πώρωσιν τῆς καρδίας αὐτῶν οἵτινες ἀπηλγηκότες ἑαυτούς παρέδωκαν τῇ ἀσελγείᾳ εἰς ἐργασίαν ἀκαθαρσίαν ἀκαθαρσίας πάσης ἐν πλεονεξίᾳ ὑμεῖς Δέ οὐχ οὕτως ἐμάθετε τόν Χριστόν εἰ γέ αὐτόν ἠκούσατε καί ἐν αὐτῷ ἐδιδάχθητε καθώς ἐστίν ἀλήθεια ἐν τῷ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀποθέσθαι ὄθεσθαι ὑμᾶς κατά τήν προτέραν ἀναστροφήν τόν παλαιόν ἄνθρωπον τόν φθειρόμενον κατά τάς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης ἀνανεοῦσθαι ἀνανεοῦσθε δέ ἐν τῷ πνεύματι τοῦ νοός ὑμῶν καί ἐνδύσασθαι ἐνδύσασθε τόν καινόν ἄνθρωπον τόν κατά Θεόν κτισθέντα ἐν δικαιοσύνῃ ὁσιότητι καί ὁσιότητι δικαιοσύνη τῆς ἀληθείας Διό ἀποθέμενοι τό ψεῦδος Λαλεῖτε ἀλήθειαν ἕκαστος ἀλήθειαν μετά πρός τοῦ τόν πλησίον αὐτοῦ ὅτι μέλη ἐσμέν ἀλλήλων μέλη Ὀργίζεσθε καί μή ἁμαρτάνετε ὁ ἥλιος μή ἐπιδυέτω ἐπί τῷ παροργισμῷ ὑμῶν μήτε μηδέ δίδοτε τόπον τῷ διαβόλῳ Ὁ κλέπτων μηκέτι κλεπτέτω μᾶλλον δέ κοπιάτω ἐργαζόμενος τό ἀγαθόν ταῖς ἰδίαις χερσίν τό ἀγαθόν ἵνα ἔχῃ ἔχηται μεταδιδόναι τῷ χρείαν ἔχοντι πᾶς λόγος σαπρός ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν Μή ἐκπορευέσθω ἀλλʼ εἰ τὶς ἀγαθός πρός οἰκοδομήν τῆς χρείας ἵνα δῷ χάριν τοῖς ἀκούουσιν Καί μή λυπεῖτε τό Πνεῦμα τό Ἅγιον τοῦ Θεοῦ ἐν ᾧ ἐσφραγίσθητε εἰς ἡμέραν ἀπολυτρώσεως Πάσα πικρία καί θυμός καί ὀργή καί κραυγή καί βλασφημία ἀρθήτω ἀρθῇ τῶν ἀφʼ ὑμῶν σύν πάσῃ κακίᾳ Γίνεσθε Δέ εἰς ἀλλήλους χρηστοί εὔσπλαγχνοι χαριζόμενοι ἑαυτοῖς καθώς καί ὁ Θεός ἐν Χριστῷ ἐχαρίσατο ἡμῖν ὑμῖν γίνεσθε Οὖν μιμηταί τοῦ Θεοῦ ὡς τέκνα ἀγαπητά καί περιπατεῖτε ἐν ἀγάπῃ καθώς καί ὁ Χριστός ἠγάπησεν ὑμᾶς ἡμάς καί παρέδωκεν ἑαυτόν ὑπέρ ὑμῶν ἡμῶν προσφοράν θυσίαν καί ὀσμήν θυσίαν προσφοράν τῷ Θεῷ εἰς ὀσμήν εὐωδίας πορνεία Δέ καί πάσα ἀκαθαρσία πάσα ἤ πλεονεξία μηδέ ὀνομαζέσθω ἐν ὑμῖν καθώς πρέπει ἁγίοις καί ἤ αἰσχρότης καί ἤ μωρολογία ἤ καί εὐτραπελία ἅ τά οὐκ ἀνήκοντα ἀνῆκεν ἀλλά μᾶλλον εὐχαριστία τοῦτο Γάρ ἴστε ἐστέ γινώσκοντες ὅτι πᾶς πόρνος ἤ ἀκάθαρτος ἤ πλεονέκτης ὅς ὅ ἐστίν εἰδωλολάτρης οὐκ ἔχει κληρονομίαν κληρονομία ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ Μηδείς ὑμᾶς ἀπατάτω καινοῖς κενοῖς λόγοις διά ταῦτα γάρ ἔρχεται ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ ἐπί τούς υἱούς τῆς ἀπιστίας ἀπειθείας μή Οὖν γίνεσθε συμμέτοχοι αὐτῶν ἦτε γάρ ποτέ σκότος νῦν δέ φῶς ἐν Κυρίῳ ὡς τέκνα φωτός περιπατεῖτε ὁ γάρ καρπός τοῦ φωτός πνεύματος ἐν πάσῃ ἀγαθωσύνῃ καί δικαιοσύνῃ καί ἀληθείᾳ δοκιμάζοντες τί ἐστίν εὐάρεστον τῷ Κυρίῳ Καί μή συγκοινωνεῖτε τοῖς ἔργοις τοῖς ἀκάρποις τοῦ σκότους μᾶλλον δέ καί ἐλέγχετε τά γάρ κρυβῆ κρυφῇ γινόμενα ὑπʼ αὐτῶν αἰσχρόν ἐστίν καί λέγειν τά Δέ παντᾶ ἐλεγχόμενα ὑπό τοῦ φωτός φανεροῦται παν γάρ τό φανερούμενον φῶς ἐστίν Διό λέγει Ἔγειρε Ἐγεῖραι ὁ καθεύδων καί ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν καί ἐπιφαύσει σοί ὁ Χριστός βλέπετε Οὖν ἀδελφοί πῶς ἀκριβῶς πῶς περιπατεῖτε περιπατῆτε μή ὡς ἄσοφοι ἀλλʼ ὡς σοφοί ἐξαγοραζόμενοι τόν καιρόν ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσίν Διά τοῦτο μή γίνεσθε ἄφρονες ἀλλά συνιέντες συνίετε τί τό φρόνημα θέλημα τοῦ Θεοῦ Χριστοῦ Κυρίου ἡμῶν Καί μή μεθύσκεσθε μεθύσκεσθαι οἴνῳ ἐν ᾧ ἐστίν ἀσωτία ἀλλά πληροῦσθε πληροῦσθαι ἐν Πνεύματι λαλοῦντες ἑαυτοῖς ἐν ψαλμοῖς καί ὕμνοις καί ᾠδαῖς καί πνευματικαῖς ἐν χάριτι ᾄδοντες καί ψάλλοντες ἐν τῇ ταῖς καρδίᾳ καρδίαις ὑμῶν τῷ Κυρίῳ εὐχαριστοῦντες πάντοτε ὑπέρ πάντων ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τῷ Θεῷ Πατρί καί Πατρί Θεῷ ὑποτασσόμενοι ἀλλήλοις ἐν φόβῳ Χριστοῦ Θεοῦ Αἱ γυναῖκες τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ὑποτάσσεσθε ὑποτασσέσθωσαν ὡς τῷ Κυρίῳ ὅτι ὁ ἀνήρ ἐστίν κεφαλή ἐστίν τῆς γυναικός ὡς καί ὁ Χριστός κεφαλή τῆς ἐκκλησίας καί αὐτός ἐστίν ὁ Σωτήρ τοῦ σώματος Ἀλλʼ ὅτι ὡς ὥσπερ ἡ ἐκκλησία ὑποτάσσεται τῷ Χριστῷ οὕτως καί αἱ γυναῖκες τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ἐν παντί Οἱ Ἄνδρες ἀγαπᾶτε τάς γυναῖκας ἑαυτῶν καθώς καί ὁ Χριστός ἠγάπησεν τήν ἐκκλησίαν καί ἑαυτόν παρέδωκεν ὑπέρ αὐτῆς ἵνα αὐτήν ἁγιάσῃ καθαρίσας τῷ λουτρῷ τοῦ ὕδατος ἐν ῥήματι ἵνα παραστήσῃ αὐτός αὐτήν ἑαυτῷ αὐτῷ ἔνδοξον τήν ἐκκλησίαν μή ἔχουσαν ἔχουσα σπίλον ἤ ῥυτίδα ἤ τὶ τῶν τοιούτων ἀλλʼ ἵνα ᾖ ἁγία καί ἄμωμος Οὕτως ὀφείλουσιν καί οἱ ἄνδρες ὀφείλουσιν ἀγαπᾶν τάς ἑαυτῶν γυναῖκας ὡς τά ἑαυτῶν τέκνα σώματα Ὁ ἀγαπῶν τήν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἑαυτόν ἀγαπᾷ οὐδείς Γάρ ποτέ τήν ἑαυτοῦ σάρκα αὐτοῦ ἐμίσησεν ἀλλά ἐκτρέφει καί θάλπει αὐτήν καθώς καί ὁ Χριστός Κύριος τήν ἐκκλησίαν ὅτι μέλη ἐσμέν τοῦ σώματος αὐτοῦ ἐκ τῆς σαρκός αὐτοῦ καί ἐκ τῶν ὀστέων αὐτοῦ Ἀντί τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τόν πατέρα αὐτοῦ καί τήν μητέρα καί προσκολληθήσεται πρός τῇ τήν γυναικί γυναῖκα αὐτοῦ καί ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν τό μυστήριον Τοῦτο μέγα ἐστίν ἐγώ δέ λέγω εἰς Χριστόν καί εἰς τήν ἐκκλησίαν Πλήν καί ὑμεῖς οἱ καθʼ ἕνα ἕκαστος τήν ἑαυτοῦ γυναῖκα οὕτως ἀγαπάτω ὡς ἑαυτόν ἡ δέ γυνή ἵνα φοβῆται τόν ἄνδρα Τὰ Τέκνα ὑπακούετε τοῖς γονεῦσιν ὑμῶν ἐν Κυρίῳ τοῦτο γάρ ἐστίν δίκαιον Τίμα τόν πατέρα σοῦ καί τήν μητέρα ἥτις ἐστίν ἐντολή πρώτη ἐν ἐπαγγελίᾳ Ἵνα εὖ σοί γένηται καί ἔσῃ μακροχρόνιος ἐπί τῆς γῆς Ἵνα εὖ σοί γένηται καί ἔσῃ μακροχρόνιος ἐπί τῆς γῆς Καί οἱ πατέρες μή παροργίζετε τά τέκνα ὑμῶν ἀλλά ἐκτρέφετε αὐτά ἐν παιδείᾳ καί νουθεσίᾳ Κυρίου Οἱ Δουλοῖ ὑπακούετε τοῖς κυρίοις κατά σάρκα κυρίοις μετά φόβου καί τρόμου ἐν ἁπλότητι τῆς καρδίας ὑμῶν ὡς τῷ Κυρίῳ Χριστῷ μή κατʼ ὀφθαλμοδουλείαν ὡς ἀνθρωπάρεσκοι ἀλλʼ ὡς δοῦλοι τοῦ Χριστοῦ ποιοῦντες τό θέλημα τοῦ Θεοῦ ἐκ ψυχῆς μετʼ εὐνοίας δουλεύοντες ὡς τῷ Κυρίῳ καί οὐκ ἀνθρώποις ἀνθρώπῳ εἰδότες ὅτι ἕκαστος ὅ ἄν ἐάν τὶ ἕκαστος ποιήσῃ ποιῇ ἕκαστος ἀγαθόν τοῦτο κομίσεται παρά τοῦ Κυρίου εἴτε δοῦλος εἴτε ἐλεύθερος Καί οἱ κύριοι τά αὐτά ποιεῖτε πρός αὐτούς ἀνιέντες τήν ἀπειλήν εἰδότες ὅτι καί ὑμῶν αὐτῶν ἑαυτῶν καί ὑμῶν ὁ Κύριος ἐστίν ἐν οὐρανοῖς οὐρανῷ καί προσωπολημψία οὐκ ἐστίν πάρʼ αὐτῷ Τό Τοῦ λοιπόν λοιποῦ ἀδελφοί μού ἐνδυναμοῦσθε δυναμοῦσθε ἀδελφοί ἐν τῷ Κυρίῳ καί ἐν τῷ κράτει τῆς ἰσχύος αὐτοῦ Ἐνδύσασθε τήν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ πρός τό δύνασθαι ὑμᾶς στῆναι πρός τάς μεθοδείας τοῦ διαβόλου Ὅτι οὐκ ἐστίν ὑμῖν ἡμῖν ἡ πάλη πρός αἷμα καί σάρκα ἀλλά πρός τάς μεθοδείας ἀρχάς πρός τάς ἐξουσίας πρός τούς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου πρός τά πνευματικά τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις Διά τοῦτο ἀναλάβετε τήν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ ἵνα δυνηθῆτε δυνῆτε ἀντιστῆναι ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ πονηρᾷ καί ἅπαντα κατεργασάμενοι κατεργασμένοι στῆναι στῆτε Οὖν Περιζωσάμενοι τήν ὀσφύν ὑμῶν ἐν ἀληθείᾳ καί Ἐνδυσάμενοι τόν θώρακα τῆς δικαιοσύνης καί ὑποδησάμενοι τούς Πόδας ἐν ἑτοιμασίᾳ τοῦ εὐαγγελίου τῆς εἰρήνης Ἐν ἐπί πᾶσιν ἀναλαβόντες τόν θυραῖον θυρεόν τῆς πίστεως ἐν ᾧ δυνήσεσθε παντᾶ τά βέλη τοῦ πονηροῦ τά πεπυρωμένα σβέσαι Καί Τήν περικεφαλαίαν τοῦ σωτηρίου δέξασθε δέξασθαι καί τήν μάχαιραν τοῦ Πνεύματος ὅ ἐστίν ῥῆμα Θεοῦ διά πάσης προσευχῆς καί δεήσεως προσευχόμενοι ἐν παντί καιρῷ ἐν Πνεύματι καί εἰς αὐτό τοῦτο ἀγρυπνοῦντες ἐν πάσῃ προσκαρτερήσει καί δεήσει περί πάντων τῶν ἁγίων καί ὑπέρ ἐμοῦ ἵνα μοί δοθῇ δοθείη μοί λόγος ἐν ἀνοίξει τοῦ στόματος μού ἐν παρρησίᾳ γνωρίσαι τό μυστήριον τοῦ εὐαγγελίου ὑπέρ οὗ πρεσβεύω ἐν ἁλύσει ἵνα ἐν αὐτῷ αὐτό παρρησιάσωμαι ἐν αὐτῷ ὡς δεῖ μέ λαλῆσαι ἵνα Δέ εἰδῆτε καί ὑμεῖς ἴδητε τά κατʼ ἐμέ τί πράσσω παντᾶ ὑμῖν γνωρίσει ὑμῖν Τυχικός ὁ ἀγαπητός ἀδελφός καί πιστός διάκονος εἰς ἐν Κυρίῳ ὅν ἔπεμψα πρός ὑμᾶς εἰς αὐτό τοῦτο ἵνα γνῶτε τά περί ἡμῶν καί παρακαλέσῃ τάς καρδίας ἡμῶν ὑμῶν Εἰρήνη τοῖς ἁγίοις ἀδελφοῖς καί ἔλεος ἀγάπη μετά πίστεως ἀπό Θεοῦ Πατρός καί Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ Ἡ Χάρις μετά πάντων τῶν ἀγαπώντων τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν ἐν ἀφθαρσίᾳ ἀμήν Παῦλος καί Τιμόθεος δοῦλοι Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ πᾶσιν τοῖς ἁγίοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τοῖς οὖσιν ἐν Φιλίπποις σύν ἐπισκόποις καί διακόνοις χάρις ὑμῖν καί εἰρήνη ἀπό Θεοῦ Πατρός ἡμῶν καί Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μού ἐπί πάσῃ τῇ μνείᾳ ὑμῶν πάντοτε ἐν πάσῃ τῇ δεήσει μού ὑπέρ πάντων ὑμῶν μετά χαρᾶς τήν δέησιν ποιούμενος ἐπί τῇ κοινωνίᾳ ὑμῶν εἰς τό εὐαγγέλιον ἀπό τῆς πρώτης ἡμέρας ἄχρι τοῦ νῦν πεποιθώς αὐτό τοῦτο ὅτι ὁ ἐναρξάμενος ἐν ὑμῖν ἔργον ἀγαθόν ἐπιτελέσει ἄχρι ἧς ἡμέρας Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καθώς ἐστίν δίκαιον ἐμοί τοῦ τοῦτο φρονεῖν ὑπέρ πάντων ὑμῶν διά τό ἔχειν μέ ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμᾶς ἐν τέ τοῖς δεσμοῖς μού καί ἐν τῇ ἀπολογίᾳ καί βεβαιώσει τοῦ εὐαγγελίου καί κοινωνούς συγκοινωνούς μού τῆς χάριτος πάντας ὑμᾶς ὄντας μάρτυς Γάρ μού μοί ἐστίν ὁ Θεός ᾧ ὡς ἐπιποθῶ πάντας ὑμᾶς ἐν σπλάγχνοις Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ Καί τοῦτο προσεύχομαι ἵνα ἡ ἀγάπη ὑμῶν ἔτι μᾶλλον καί μᾶλλον περισσεύῃ περισσεύσῃ ἐν ἐπιγνώσει καί πάσῃ αἰσθήσει εἰς τό δοκιμάζειν ὑμᾶς τά διαφέροντα ἵνα ἦτε εἰλικρινεῖς καί ἀπρόσκοποι εἰς τήν ἡμέραν Χριστοῦ πεπληρωμένοι καρπόν καρπῶν δικαιοσύνης τῶν τόν διά Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς δόξαν Θεοῦ καί ἔπαινον ἐμοί Θεοῦ γινώσκειν Δέ ὑμᾶς βούλομαι ἀδελφοί ὅτι τά κατʼ ἐμέ μᾶλλον εἰς προκοπήν τοῦ εὐαγγελίου ἐλήλυθεν ὥστε τούς δεσμούς μού φανεροῦσθαι φανερούς ἐν τῷ Χριστῷ γενέσθαι γεγονέναι ἐν ὅλῳ τῷ πραιτωρίῳ καί τοῖς λοιποῖς πᾶσιν καί τούς πλείονας τῶν ἀδελφῶν ἐν Κυρίῳ πεποιθότας τοῖς δεσμοῖς μού περισσοτέρως τολμᾶν ἀφόβως τόν λόγον τοῦ Θεοῦ λαλεῖν Τινές μέν δέ καί διά φθόνον καί ἔριν τινές δέ καί διʼ εὐδοκίαν τόν Χριστόν κηρύσσουσιν κηρύσσειν Οἱ δέ μέν ἐξ ἐριθείας τόν Χριστόν καταγγέλλουσιν οὐχ ἁγνῶς οἰόμενοι θλῖψιν ἐγείρειν ἐπιφέρειν τοῖς δεσμοῖς μού Οἱ μέν δέ ἐξ ἀγάπης εἰδότες ὅτι εἰς ἀπολογίαν τοῦ εὐαγγελίου κεῖμαι τί γάρ Πλήν ὅτι παντί τρόπῳ εἰ εἴτε προφάσει εἴτε ἀληθείᾳ Χριστός καταγγέλλεται ἀλλά καί ἐν τούτῳ χαίρω ἀλλά καί χαρήσομαι Οἶδα δέ γάρ ὅτι τοῦτο μοί ἀποβήσεται εἰς σωτηρίαν διά τῆς ὑμῶν δεήσεως καί ἐπιχορηγίας τοῦ Πνεύματος Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ κατά τήν ἀποκαραδοκίαν καί ἐλπίδα μού ὅτι ἐν οὐδενί αἰσχυνθήσομαι ἀλλʼ ἐν πάσῃ παρρησίᾳ ὡς πάντοτε καί νῦν μεγαλυνθήσεται Χριστός ἐν τῷ σώματι μού εἴτε διά ζωῆς εἴτε διά θανάτου ἐμοί Γάρ τό ζῆν Χριστός καί τό ἀποθανεῖν κέρδος εἴτε εἰ Δέ τό ζῆν ἐν σαρκί τοῦτο μοί καρπός ἔργου Καί τί αἱρήσομαι αἱρήσωμαι οὒ γνωρίζω Συνέχομαι δέ γάρ ἐκ τῶν δύο τήν ἐπιθυμίαν ἔχων εἰς ἐν Χριστῷ τό ἀναλῦσαι καί σύν Χριστῷ εἶναι πολλῷ γάρ μᾶλλον κρεῖσσον τό δέ ἐπιμένειν ἐπιμεῖναι ἐν τῇ σαρκί ἀναγκαιότερον διʼ ὑμᾶς Καί τοῦτο πεποιθώς οἶδα ὅτι μενῶ καί παραμενῶ συμπαραμένω πᾶσιν ὑμῖν εἰς τήν ὑμῶν προκοπήν καί χαράν τῆς πίστεως ὑμῶν ἵνα τό καύχημα ὑμῶν περισσεύῃ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἐν ἐμοί διά τῆς ἐμῆς παρουσίας πάλιν πρός ὑμᾶς Μόνον ἀξίως τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ πολιτεύεσθε ἵνα εἴτε ἐλθών καί ἰδών ὑμᾶς εἴτε ἀπών ἀκούσω ἀκούω τά περί ὑμῶν ὅτι στήκετε ἐν ἑνί πνεύματι μιᾷ ψυχῇ συναθλοῦντες τῇ πίστει τοῦ εὐαγγελίου καί μή πτυρόμενοι ἐν μηδενί ὑπό τῶν ἀντικειμένων ἥτις αὐτοῖς μέν ἐστίν αὐτοῖς ἔνδειξις ἀπωλείας ἡμῖν ὑμῖν ὑμῶν δέ σωτηρίας καί τοῦτο ἀπό Θεοῦ ὅτι ἡμῖν ὑμῖν ἐχαρίσθη τό ὑπέρ Χριστοῦ οὒ μόνον τό εἰς αὐτόν πιστεύειν ἀλλά καί τό ὑπέρ αὐτοῦ πάσχειν τόν αὐτόν ἀγῶνα ἔχοντες ἔχον οἷον εἴδετε καί ἐν ἐμοί καί νῦν ἀκούετε ἐν ἐμοί Εἰ τὶς οὖν παράκλησις ἐν Χριστῷ εἰ τὶ παραμύθιον ἀγάπης εἰ τὶς κοινωνία Πνεύματος εἰ τὶς τινά σπλάγχνα καί οἰκτιρμοί πληρώσατε μού τήν χαράν ἵνα τό αὐτό φρονῆτε τήν αὐτήν ἀγάπην ἔχοντες σύμψυχοι τό αὐτό ἕν φρονοῦντες Μηδέν κατʼ ἐριθείαν ἤ μηδέ κατά κενοδοξίαν ἀλλά τῇ ταπεινοφροσύνῃ ἀλλήλους ἡγούμενοι προηγούμενοι τούς ὑπερέχοντας ἑαυτῶν μή τά ἑαυτῶν ἑαυτῷ ἕκαστος ἕκαστοι σκοπεῖτε σκοποῦντες ἀλλά καί τά ἑτέρων ἕκαστος ἕκαστοι Τοῦτο γάρ φρονείσθω φρονεῖτε ἐν ἡμῖν ὑμῖν ὅ καί ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὅς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμόν ἡγήσατο τό εἶναι ἴσα Θεῷ ἀλλά ἑαυτόν ἐκένωσεν μορφήν δούλου λαβών ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων ἀνθρώπου γενόμενος Καί σχήματι εὑρεθείς ὡς ἄνθρωπος ἀνθρώποις ἐταπείνωσεν ἑαυτόν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου θανάτου δέ τοῦ σταυροῦ Διό καί ὁ Θεός αὐτόν ὑπερύψωσεν καί ἐχαρίσατο αὐτῷ τό ὄνομα τό ὑπέρ παν ὄνομα ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ παν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καί ἐπιγείων καί καταχθονίων καί πάσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται ἐξομολογήσεται ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός Κύριος εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός Ὥστε ἀδελφοί ἀγαπητοί μού καθώς πάντοτε ὑπηκούσατε μή ὡς ἐν τῇ παρουσίᾳ μού μόνον ἀλλά νῦν πολλῷ μᾶλλον ἐν τῇ ἀπουσίᾳ μού μετά φόβου καί τρόμου τήν ἑαυτῶν σωτηρίαν κατεργάζεσθε κατεργάζεσθαι ὁ Θεός Γάρ ἐστίν ὁ ἐνεργῶν δυνάμεις ἐν ὑμῖν καί τό θέλειν καί τό ἐνεργεῖν ὑπέρ τῆς εὐδοκίας αὐτοῦ Παντᾶ ποιεῖτε χωρίς γογγυσμῶν καί διαλογισμῶν ἵνα ἦτε γένησθε ἄμεμπτοι καί ἀκέραιοι τέκνα Θεοῦ ἄμωμα ἀμώμητα ἐν μέσῳ μέσον γενεᾶς σκολιᾶς καί διεστραμμένης ἐν οἷς φαίνεσθε ὡς φωστῆρες ἐν κόσμῳ λόγον ζωῆς ἔχοντες ἐπέχοντες εἰς καύχημα ἐμοί εἰς ἡμέραν Χριστοῦ ὅτι οὐκ εἰς κενόν ἔδραμον οὐδείς οὐδέ εἰς κενόν ἐκοπίασα ἀλλʼ εἰ καί σπένδομαι ἐπί τῇ θυσίᾳ καί λειτουργίᾳ τῆς πίστεως ὑμῶν χαίρω καί συγχαίρω πᾶσιν ὑμῖν τό Δέ αὐτό καί ὑμεῖς χαίρετε καί ὑμεῖς χαίρετε καί συγχαίρετε μοί ἐλπίζω Δέ ἐν Κυρίῳ Χριστῷ Ἰησοῦ Τιμόθεον ταχέως πέμψαι ὑμῖν ἵνα κἀγώ ἐκψύχω εὐψυχῶ γνούς τά περί ὑμῶν οὐδένα Γάρ ἔχω ἰσόψυχον ὅστις γνησίως τά περί ὑμῶν μεριμνήσει Οἱ πάντες γάρ τά ἑαυτῶν ζητοῦσιν οὒ τά τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τήν Δέ δοκιμήν αὐτοῦ οἴδατε γινώσκετε ὅτι ὡς πατρί τέκνον σύν ἐμοί ἐδούλευσεν εἰς ἐν τοῖς δεσμοῖς τό τοῦ εὐαγγέλιον εὐαγγελίου Τοῦτον τοῦτο μέν οὖν ἐλπίζω πέμψαι ὡς ἄν ἀφίδω τά περί ἐμέ ἐξαυτῆς πέποιθα δέ ἐν Κυρίῳ ὅτι καί αὐτός ἐγώ ταχέως ἐλεύσομαι πρός ὑμᾶς ἀναγκαῖον Δέ ἡγησάμην Ἐπαφρόδιτον τόν ἀδελφόν καί συνεργόν καί συστρατιώτην μού ὑμῶν δέ ἀπόστολον ἀπόστολος καί λειτουργόν τῆς χρείας μού πέμψαι πρός ὑμᾶς ἐπειδή ἐπιποθῶν ἦν πέμψαι πρός πάντας ὑμᾶς πάντας ἰδεῖν καί ἀδημονῶν διότι ἠκούσατε ὅτι ἠσθένησεν καί Γάρ ἠσθένησεν παραπλήσιον θανάτῳ θανάτου ἀλλά ὁ Θεός αὐτόν ἠλέησεν αὐτόν οὐκ αὐτόν δέ μόνον ἀλλά καί ἐμέ ἵνα μή λύπην ἐπί λύπην λύπῃ σχῶ σπουδαιοτέρως Οὖν ἔπεμψα αὐτόν ἵνα ἰδόντες αὐτόν πάλιν χαρῆτε κἀγώ ἀλυπότερος ὦ προσδέχεσθε προσδέξασθε Οὖν αὐτόν ἐν Κυρίῳ μετά πάσης χαρᾶς καί τούς τοιούτους ἐντίμους ἔχετε ὅτι διά τό ἔργον τοῦ Χριστοῦ Κυρίου μέχρι θανάτου ἤγγισεν παραβολευσάμενος παραβουλευσάμενος τῇ ψυχῇ ἵνα πληρώσῃ ἀναπληρώσῃ ἀναπληρώσει τό ὑμῶν ὑστέρημα τῆς πρός μέ λειτουργίας Τό λοιπόν ἀδελφοί μού χαίρετε ἐν Κυρίῳ ταῦτα Τά αὐτά γράφειν ὑμῖν ἐμοί μέν οὐκ ὀκνηρόν ὑμῖν δέ ἀσφαλές Βλέπετε τούς κύνας βλέπετε τούς κακούς ἐργάτας βλέπετε τήν κατατομήν ἡμεῖς Γάρ ἐσμέν ἡ περιτομή οἱ ἐν Πνεύματι Θεοῦ Θεῷ λατρεύοντες καί καυχώμενοι ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ καί οὐκ ἐν σαρκί πεποιθότες καίπερ ἐγώ ἔχων πεποίθησιν καί ἐν σαρκί Εἰ τὶς δοκεῖ ἄλλος πεποιθέναι ἐν σαρκί περιτομῇ ἐγώ μᾶλλον περιτομῇ περιτομῆς ὀκταήμερος ἐκ γένους Ἰσραήλ φυλῆς Βενιαμίν Ἑβραῖος ἐξ Ἑβραίων κατά νόμον Φαρισαῖος κατά ζῆλον ζῆλος διώκων τήν ἐκκλησίαν κατά δικαιοσύνην τήν ἐν νόμῳ γενόμενος ἄμεμπτος Ἀλλά ἅτινα ἦν μοί ἦν κέρδη ταῦτα ἥγημαι διά τόν Χριστόν ζημίαν Ἀλλά μενοῦνγε καί ἡγοῦμαι παντᾶ ζημίαν εἶναι διά τό ὑπερέχον τῆς γνώσεως τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου μού ἡμῶν διʼ ὅν τά παντᾶ ἐζημιώθην καί ἡγοῦμαι σκύβαλα εἶναι ἵνα Χριστόν κερδήσω καί εὑρεθῶ ἐν αὐτῷ μή ἔχων ἐμήν δικαιοσύνην ἐμήν τήν ἐκ νόμου ἀλλά τήν διά πίστεως Χριστοῦ τήν ἐκ Θεοῦ δικαιοσύνην ἐπί τῇ πίστει τοῦ γνῶναι αὐτόν καί τήν δύναμιν τῆς γνώσεως ἀναστάσεως αὐτοῦ καί τήν κοινωνίαν τῶν παθημάτων αὐτοῦ συμμορφιζόμενος τῷ θανάτῳ αὐτοῦ εἰ πώς καταντήσω εἰς τήν ἐξανάστασιν τῶν τήν ἐκ νεκρῶν Οὐχ ὅτι ἤδη ἔλαβον ἤ ἤδη δεδικαίωμαι ἤ ἤδη τετελείωμαι διώκω δέ εἰ καί καταλάβω ἐφʼ ᾧ εἰ καί κατελήμφθην ὑπό τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ Ἀδελφοί ἐγώ ἐμαυτόν οὔπω οὒ λογίζομαι ἐμαυτόν κατειληφέναι ἕν δέ τά μέν ὀπίσω ἐπιλανθανόμενος τοῖς δέ ἔμπροσθεν ἐπεκτεινόμενος κατασκοπῶν κατά σκοπόν διώκω εἰς ἐπί τό βραβεῖον τῆς ἄνω κλήσεως τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ Χριστῷ ὅσοι Οὖν τελειοῖ τοῦτο οὖν φρονῶμεν φρονοῦμεν καί εἰ τὶ ἑτέρως φρονεῖτε καί τοῦτο ὁ Θεός ὑμῖν ἀποκαλύψει Πλήν εἰς ὅ ἐφθάσαμεν ἐφθάσατε τῷ αὐτῷ αὐτῷ στοιχεῖν κανόνι τό αὐτό φρονεῖν Συμμιμηταί μού γίνεσθε ἀδελφοί καί σκοπεῖτε τούς οὕτω περιπατοῦντας καθώς καί ἔχετε τύπον ἡμάς πολλοί Γάρ περιπατοῦσιν οὕς πολλάκις ἔλεγον ὑμῖν νῦν δέ καί κλαίων λέγω βλέπετε τούς ἐχθρούς τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ ὧν τό τέλος ἀπώλεια ὧν ὁ Θεός ἡ κοιλία καί ἡ δόξα ἐν τῇ αἰσχύνῃ αὐτῶν οἱ τά ἐπίγεια φρονοῦντες ἡμῶν Γάρ τό πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει ἐξ οὗ καί Σωτῆρα ἀπεκδεχόμεθα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν ὅς μετασχηματίσει τό σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν εἰς τό γενέσθαι αὐτό σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ κατά τήν ἐνέργειαν τοῦ δύνασθαι αὐτόν καί ὑποτάξαι αὐτῷ ἑαυτῷ τά παντᾶ Ὥστε ἀδελφοί μού καί ἀγαπητοί καί ἐπιπόθητοι χαρά καί στέφανος μού οὕτως στήκετε ἐν Κυρίῳ ἀγαπητοί μού Εὐοδίαν παρακαλῶ καί Συντύχην παρακαλῶ τό αὐτό φρονεῖν φρονεῖτε ἐν Κυρίῳ Ναί καί ἐρωτῶ καί σέ σύζυγε γνήσιε σύζυγε συλλαμβάνου αὐταῖς αἵτινες ἐν τῷ εὐαγγελίῳ συνήθλησαν μοί μετά καί Κλήμεντος καί τῶν λοιπῶν συνεργῶν μού καί τῶν λοιπῶν ὧν τά ὀνόματα ἐν βίβλῳ ζωῆς Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε πάλιν ἐρῶ χαίρετε Τό ἐπιεικές ὑμῶν γνωσθήτω πᾶσιν τοῖς ἀνθρώποις Ὁ Κύριος ἐγγύς Μηδέν μεριμνᾶτε ἀλλʼ ἐν παντί τῇ προσευχῇ καί τῇ δεήσει μετά εὐχαριστίας μετά εὐχαριστίας τά αἰτήματα ὑμῶν γνωριζέσθω πρός τόν Θεόν Καί ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ Χριστοῦ ἡ ὑπερέχουσα παντᾶ νῦν νοῦν φρουρήσει τάς καρδίας ὑμῶν καί τά νοήματα καί τά σώματα ὑμῶν ἐν Κυρίῳ Χριστῷ Ἰησοῦ Τό λοιπόν ἀδελφοί ὅσα ἐστίν ἀληθῆ ὅσα σεμνά ὅσα δικαία ὅσα ἁγνά ὅσα προσφιλῆ ὅσα εὔφημα εἰ τὶς ἀρετή καί εἰ τὶς ἔπαινος ταῦτα λογίζεσθε Ἅ καί ἐμάθετε καί παρελάβετε καί ἠκούσατε καί εἴδετε ἐν ἐμοί ταῦτα πράσσετε καί ὁ Θεός τῆς εἰρήνης ἔσται μεθʼ ὑμῶν ἐχάρην Δέ ἐν Κυρίῳ μεγάλως ὅτι ἤδη ποτέ ἀνεθάλετε τό ὑπέρ ἐμοῦ φρονεῖν ἐφʼ ᾧ καί ἐφρονεῖτε ἠκαιρεῖσθε δέ Οὐχ ὅτι καθʼ ὑστέρησιν λέγω ἐγώ γάρ ἔμαθον ἐν οἷς εἰμί αὐτάρκης εἶναι Οἶδα δέ καί ταπεινοῦσθαι οἶδα καί περισσεύειν Ἐν παντί καί ἐν πᾶσιν μεμύημαι καί χορτάζεσθαι καί πεινᾶν καί περισσεύειν καί ὑστερεῖσθαι Παντᾶ ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντι μέ Χριστῷ Πλήν καλῶς ἐποιήσατε συγκοινωνήσαντες μού τῇ θλίψει οἴδατε Δέ καί ὑμεῖς Φιλιππήσιοι ὅτι ἐν ἀρχῇ τοῦ εὐαγγελίου ὅτε ἐξῆλθον ἀπό Μακεδονίας οὐδεμία μοί ἐκκλησία ἐκοινώνησεν εἰς λόγον δόσεως καί λήμψεως εἰ μή ὑμεῖς μόνοι μόνον Ὅτι καί ἐν Θεσσαλονίκῃ καί ἅπαξ καί δίς εἰς τήν χρείαν μοί ἐπέμψατε Οὐχ ὅτι ἐπιζητῶ τό δόμα ἀλλά ἐπιζητῶ τόν καρπόν τόν πλεονάζοντα εἰς λόγον ὑμῶν ἀπέχω Δέ παντᾶ καί περισσεύω πεπλήρωμαι δέ δεξάμενος ἀπό παρά Ἐπαφροδίτου τά πάρʼ ὑμῶν ὀσμήν ὀσμή εὐωδίας θυσίαν δεκτήν εὐάρεστον τῷ Θεῷ ὁ Δέ Θεός μού πληρώσει πασᾶν χρείαν ὑμῶν κατά τό τόν πλοῦτος πλοῦτον αὐτοῦ ἐν δόξῃ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Δέ Θεῷ καί Πατρί ἡμῶν ᾧ ἡ δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων Ἀμήν Ἀσπάσασθε παντᾶ ἅγιον ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ σύν ἐμοί ἀδελφοί ἀσπάζονται ὑμᾶς πάντες οἱ ἅγιοι μάλιστα δέ οἱ ἀπό ἐκ τῆς Καίσαρος οἰκίας Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετά τοῦ πνεύματος πάντων ὑμῶν Ἀμήν Παῦλος ἀπόστολος Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ διά θελήματος Θεοῦ καί Τιμόθεος ὁ ἀδελφός τοῖς ἐν Κολοσσαῖς ἁγίοις καί πιστοῖς ἀδελφοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ χάρις ὑμῖν καί εἰρήνη ἀπό Θεοῦ Πατρός ἡμῶν καί Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ Εὐχαριστοῦμεν τῷ Θεῷ καί Πατρί τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ πάντοτε ὑπέρ περί ὑμῶν προσευχόμενοι ἀκούσαντες τήν πίστιν ὑμῶν ἐν Κυρίῳ Χριστῷ Ἰησοῦ καί τήν ἀγάπην τήν ἥν ἔχετε εἰς πάντας τούς ἁγίους διά τήν ἐλπίδα τήν ἀποκειμένην ὑμῖν ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἥν προηκούσατε ἐν τῷ λόγῳ τῆς ἀληθείας τοῦ εὐαγγελίου τοῦ παρόντος εἰς ὑμᾶς καθώς καί ἐν παντί τῷ κόσμῳ καί ἐστίν καρποφορούμενον καί αὐξανόμενον καθώς καί ἐν ὑμῖν ἀφʼ ἧς ἡμέρας ἠκούσατε καί ἐπέγνωτε τήν χάριν τοῦ Θεοῦ ἐν ἀληθείᾳ καθώς καί ἐμάθετε ἀπό Ἐπαφρᾶ τοῦ ἀγαπητοῦ συνδούλου ἡμῶν ὁ ὅς ἐστίν πιστός ὑπέρ ἡμῶν ὑμῶν διάκονος τοῦ Χριστοῦ ὁ καί δηλώσας ἡμῖν τήν ὑμῶν ἀγάπην ἐν Πνεύματι Διά τοῦτο καί ἡμεῖς ἀφʼ ἧς ἡμέρας ἠκούσαμεν οὒ παυόμεθα ὑπέρ ὑμῶν προσευχόμενοι καί αἰτούμενοι ἵνα πληρωθῆτε τήν ἐπίγνωσιν τοῦ θελήματος αὐτοῦ ἐν πάσῃ σοφίᾳ καί συνέσει πνευματικῇ περιπατῆσαι ὑμᾶς ἀξίως τοῦ Κυρίου εἰς πασᾶν ἀρεσκείαν ἐν παντί ἔργῳ ἀγαθῷ καρποφοροῦντες καί αὐξανόμενοι εἰς τῇ τήν ἐπιγνώσει ἐπίγνωσιν τοῦ Θεοῦ ἐν πάσῃ δυνάμει δυναμούμενοι κατά τό κράτος τῆς δόξης αὐτοῦ εἰς πασᾶν ὑπομονήν καί μακροθυμίαν μετά χαρᾶς καί εὐχαριστοῦντες ἅμα τῷ Θεῷ Πατρί τῷ καλέσαντι καί ἱκανώσαντι ὑμᾶς ἡμάς εἰς τήν μερίδα τοῦ κλήρου τῶν ἁγίων ἐν τῷ φωτί ὅς ἐρρύσατο ἡμάς ἐκ τῆς ἐξουσίας τοῦ σκότους καί μετέστησεν εἰς τήν βασιλείαν τοῦ Υἱοῦ τῆς ἀγάπης αὐτοῦ ἐν ᾧ ἔχομεν ἔσχομεν τήν ἀπολύτρωσιν διά τοῦ αἵματος αὐτοῦ τήν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν ὅς ἐστίν εἰκών τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου Θεοῦ πρωτότοκος πάσης κτίσεως ὅτι ἐν αὐτῷ ἐκτίσθη τά παντᾶ τά τέ ἐν τοῖς οὐρανοῖς καί τά ἐπί τῆς γῆς τά ὁρατά καί τά ἀόρατα εἴτε θρόνοι εἴτε κυριότητες εἴτε ἀρχαί εἴτε ἐξουσίαι ὅτι τά τά παντᾶ παντᾶ παντᾶ διʼ αὐτοῦ καί εἰς αὐτόν ἔκτισται ἐκτῖσαι Καί αὐτός ἐστίν πρό πάντων καί τά παντᾶ ἐν αὐτῷ συνέστηκεν Καί αὐτός ἐστίν ἡ κεφαλή τοῦ σώματος τῆς ἐκκλησίας ὁ ὅς ἐστίν ἡ ἀρχή πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν ἵνα γένηται ἐν πᾶσιν αὐτός πρωτεύων ὅτι ἐν αὐτῷ ἐδόκησεν εὐδόκησεν παν τό πλήρωμα κατοικῆσαι καί διʼ αὐτοῦ ἀποκαταλλάξαι ἀποκαταλλάξῃ τά παντᾶ εἰς αὐτόν εἰρηνοποιήσας διά τοῦ αἵματος τοῦ σταυροῦ αὐτοῦ διʼ αὐτοῦ τοῦ εἴτε τά ἐπί τῆς γῆς εἴτε τά ἐπί ἐν τοῖς οὐρανοῖς Καί ὑμᾶς ποτέ ὄντας ἀπηλλοτριωμένους καί ἐχθρούς τῇ διανοίᾳ ἐν τοῖς ἔργοις τοῖς πονηροῖς νυνί νῦν δέ ἀποκατήλλαξεν ἀποκατηλλάγητε ἐν τῷ σώματι τῆς σαρκός αὐτοῦ διά τοῦ θανάτου αὐτοῦ παραστῆσαι ὑμᾶς ἁγίους καί ἀμώμους καί ἀνεγκλήτους κατενώπιον αὐτοῦ εἰ γέ ἐπιμένετε τῇ πίστει τεθεμελιωμένοι καί ἑδραῖοι καί μή μετακινούμενοι μετακινητόι ἀπό τῆς ἐλπίδος τοῦ εὐαγγελίου οὗ ἠκούσατε τοῦ κηρυχθέντος ἐν πάσῃ τῇ κτίσει τῇ ὑπό τόν οὐρανόν οὗ ἐγενόμην ἐγώ Παῦλος κῆρυξ καί ἀπόστολος καί διάκονος ὅς Νῦν χαίρω ἐν τοῖς παθήμασιν μού ὑπέρ ὑμῶν καί ἀνταναπληρῶ ἀνταναπληρῶν τά ὑστερήματα τῶν θλίψεων τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ σαρκί μού ὑπέρ τοῦ σώματος αὐτοῦ ὅ ὅς ἐστίν ἡ ἐκκλησία ἧς ἐγενόμην ἐγώ Παῦλος διάκονος κατά τήν οἰκονομίαν τοῦ Θεοῦ τήν δοθεῖσαν μοί εἰς ὑμᾶς πληρῶσαι τόν λόγον τοῦ Θεοῦ τό μυστήριον τό ἀποκεκρυμμένον ἀπό τῶν αἰώνων καί ἀπό τῶν γενεῶν νῦν νυνί δέ ἐφανερώθη τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ οἷς ἠθέλησεν ὁ Θεός γνωρίσαι τί τίς τό ὁ πλοῦτος πλοῦτος τῆς δόξης τοῦ μυστηρίου τοῦ τούτου ἐν τοῖς ἔθνεσιν ὅς ὅ ἐστίν Χριστός ἐν ὑμῖν ἡ ἐλπίς τῆς δόξης ὅν ἡμεῖς καταγγέλλομεν καταγγέλλοντες νουθετοῦντες παντᾶ ἄνθρωπον καί διδάσκοντες παντᾶ ἄνθρωπον ἐν πάσῃ σοφίᾳ ἵνα παραστήσωμεν παντᾶ ἄνθρωπον τέλειον ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ Εἰς ὅ καί κοπιῶ ἀγωνιζόμενος κατά τήν ἐνέργειαν αὐτοῦ τήν ἐνεργουμένην ἐν ἐμοί ἐν δυνάμει θέλω Γάρ ὑμᾶς εἰδέναι ἡλίκον ἀγῶνα ἔχω ὑπέρ περί ὑμῶν καί τῶν ἐν Λαοδικείᾳ καί ὅσοι οὐχ ἑόρακαν μού τό πρόσωπον μού ἐν σαρκί ἵνα παρακληθῶσιν αἱ καρδίαι αὐτῶν συμβιβασθέντων συμβιβασθέντες ἐν ἀγάπῃ καί εἰς παντᾶ παν τό πλοῦτος πλοῦτον τῆς πληροφορίας τῆς συνέσεως εἰς ἐπίγνωσιν τοῦ μυστηρίου τοῦ Θεοῦ καί Πατρός καί τοῦ Χριστοῦ ἐν ᾧ εἰσίν πάντες οἱ θησαυροί τῆς σοφίας καί τῆς γνώσεως ἀπόκρυφοι Τοῦτο δέ λέγω ἵνα μηδείς μή τὶς ὑμᾶς ἡμάς παραλογίζηται ἐν πιθανολογίᾳ εἰ Γάρ καί τῇ σαρκί ἄπειμι ἀλλά τῷ πνεύματι σύν ὑμῖν εἰμί χαίρων καί βλέπων ὑμῶν τήν τάξιν καί τό στερέωμα τῆς εἰς Χριστόν πίστεως ὑμῶν ὡς Οὖν παρελάβετε τόν Χριστόν Ἰησοῦν τόν Κύριον ἐν αὐτῷ περιπατεῖτε ἐρριζωμένοι καί ἐποικοδομούμενοι ἐν αὐτῷ καί βεβαιούμενοι ἐν τῇ πίστει καθώς ἐδιδάχθητε περισσεύοντες ἐν αὐτῇ ἐν εὐχαριστίᾳ Βλέπετε μή τὶς ὑμᾶς ἔσται ὑμᾶς ὁ συλαγωγῶν διά τῆς φιλοσοφίας καί καινῆς κενῆς ἀπάτης κατά τήν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων κατά τά στοιχεῖα τοῦ κόσμου καί οὒ κατά Χριστόν Ὅτι ἐν αὐτῷ κατοικεῖ παν τό πλήρωμα τῆς Θεότητος σωματικῶς καί ἐστέ ἐν αὐτῷ πεπληρωμένοι ὁ ὅς ἐστίν ἡ κεφαλή πάσης τῆς ἀρχῆς καί ἐξουσίας ἐκκλησίας ἐν ᾧ καί περιετμήθητε περιτομῇ ἀχειροποιήτῳ ἐν τῇ ἀπεκδύσει τοῦ σώματος τῶν ἁμαρτιῶν τῆς σαρκός ἐν τῇ περιτομῇ τοῦ Χριστοῦ συνταφέντες αὐτῷ ἐν τῷ βαπτισμῷ βαπτίσματι ἐν ᾧ καί συνηγέρθητε συνηγέρθημεν διά τῆς πίστεως τῆς ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ τοῦ ἐγείραντος αὐτόν ἐκ τῶν νεκρῶν Καί ὑμᾶς νεκρούς ὄντας ἐν τοῖς παραπτώμασιν καί τῇ ἀκροβυστίᾳ τῆς σαρκός ὑμῶν συνεζωοποίησεν ἡμάς ὑμᾶς σύν ἐν αὐτῷ χαρισάμενος ἡμῖν ὑμῖν παντᾶ τά παραπτώματα παντᾶ ἐξαλείψας τό καθʼ ἡμῶν χειρόγραφον τοῖς δόγμασιν ὅ ἦν ὑπεναντίον ἡμῖν ἡμῶν καί αὐτό ἦρκεν ἐκ τοῦ μέσου προσηλώσας αὐτό τῷ σταυρῷ ἀπεκδυσάμενος τάς ἀρχάς καί τάς ἐξουσίας καί ἐδειγμάτισεν ἐν παρρησίᾳ θριαμβεύσας αὐτούς ἐν αὐτῷ μή Οὖν τὶς τὶ ὑμᾶς κρινέτω ἐν βρώσει καί ἤ ἐν πόσει ἤ ἐν μέρει ἑορτῆς ἤ νουμηνίας ἤ Σαββάτων ἅ ὁ ἐστίν σκιά τῶν μελλόντων τό δέ σῶμα τοῦ Χριστοῦ Μηδείς ὑμᾶς καταβραβευέτω θέλων ἐν ταπεινοφροσύνῃ καί θρησκείᾳ τῶν μελλόντων ἀγγέλων ἅ μή ἑόρακεν ἐμβατεύων εἰκῇ φυσιούμενος ὑπό τοῦ νοός τῆς σαρκός αὐτοῦ αὐτῶν καί οὒ κρατῶν τήν κεφαλήν ἐξ οὗ παν τό σῶμα σῶμα διά τῶν ἁφῶν καί συνδέσμων ἐπιχορηγούμενον καί συμβιβαζόμενον αὔξει αὔξῃ τήν αὔξησιν τοῦ Θεοῦ Εἰ οὖν ἀπεθάνετε οὖν σύν τῷ Χριστῷ ἀπό τῶν στοιχείων τοῦ κόσμου τί ὡς ζῶντες ἐν κόσμῳ δογματίζεσθε Μή ἅψῃ Μηδέ γεύσῃ Μηδέ θίγῃς Ἅ ἐστίν παντᾶ εἰς φθοράν τῇ ἀποχρήσει κατά τά ἐντάλματα καί διδασκαλίας τῶν ἀνθρώπων Ἅτινα ἐστίν λόγον μέν ἔχοντα σοφίας ἐν ἐθελοθρησκίᾳ καί ταπεινοφροσύνῃ καί ἀφειδίᾳ σώματος οὐκ ἐν τιμῇ τινί πρός πλησμονήν τῆς σαρκός εἰ Οὖν συνηγέρθητε ἐν τῷ Χριστῷ τά ἄνω ζητεῖτε οὗ ὁ Θεός Χριστός ἐστίν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ καθήμενος τά ἄνω Φρονεῖτε μή τά ἐπί τῆς γῆς ἀπεθάνετε Γάρ καί ἡ ζωή ὑμῶν κέκρυπται σύν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ Θεῷ Ὅταν ὁ Χριστός φανερωθῇ ἡ ζωή ὑμῶν ἡμῶν τότε καί ὑμεῖς σύν αὐτῷ φανερωθήσεσθε φανερωθήσεσθαι ἐν δόξῃ νεκρώσατε Οὖν τά μέλη ὑμῶν τά ἐπί τῆς γῆς πορνείαν ἀκαθαρσίαν πάθος ἐπιθυμίαν κακήν καί τήν πλεονεξίαν ἥτις ἐστίν εἰδωλολατρία διʼ ὅ ἅ ταῦτα γάρ ἔρχεται ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ ἐπί τούς υἱούς τῆς ἀπειθείας ἐν οἷς καί ὑμεῖς περιεπατήσατε ποτέ ὅτε ἐζῆτε ἐν τούτοις αὐτοῖς νυνί Δέ ἀπόθεσθε καί ὑμεῖς τά παντᾶ ὀργήν θυμόν κακίαν βλασφημίαν αἰσχρολογίαν ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν Μή ψεύδεσθε ψεύδεσθαι εἰς ἀλλήλους ἀπεκδυσάμενοι τόν παλαιόν ἄνθρωπον σύν ταῖς πράξεσιν αὐτοῦ καί ἐπενδυσάμενοι ἐνδυσάμενοι τόν νέον τόν ἀνακαινούμενον εἰς ἐπίγνωσιν κατʼ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν ὅπου οὐκ ἔνι Ἕλλην καί Ἰουδαῖος περιτομή καί ἀκροβυστία βάρβαρος Σκύθης δοῦλος καί ἐλεύθερος ἀλλά τά παντᾶ παντᾶ καί ἐν πᾶσιν Χριστός ἐνδύσασθε Οὖν ὡς ἐκλεκτοί τοῦ Θεοῦ ἅγιοι καί ἠγαπημένοι σπλάγχνα οἰκτιρμοῦ οἰκτιρμῶν χρηστότητα ταπεινοφροσύνην πραΰτητα μακροθυμίαν ἀνεχόμενοι ἀλλήλων ἀλλήλων καί χαριζόμενοι ἑαυτοῖς ἐάν τὶς πρός τινά ἔχῃ μορφήν μομφήν καθώς καί ὁ Θεός Κύριος Χριστός ἐχαρίσατο ὑμῖν οὕτως καί ὑμεῖς ἐπί πᾶσιν Δέ τούτοις τήν ἀγάπην ὅ ὅς ἥτις ἐστίν σύνδεσμος τῆς τελειότητος Καί ἡ εἰρήνη τοῦ Χριστοῦ Θεοῦ βραβευέτω ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν εἰς ἥν καί ἐκλήθητε ἐν ἑνί σώματι καί εὐχάριστοι γίνεσθε ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ Κυρίου Χριστοῦ Οἰκείτω Ἐνοικείτω ἐν ὑμῖν πλουσίως ἐν πάσῃ σοφίᾳ διδάσκοντες καί νουθετοῦντες ἑαυτούς ψαλμοῖς καί ὕμνοις καί ᾠδαῖς πνευματικαῖς πνευματικοῖς ἐν τῇ χάριτι ᾄδοντες ἐν ταῖς τῇ καρδίαις καρδίᾳ ὑμῶν τῷ Θεῷ Κυρίῳ Καί παν ὅ τὶ ἐάν ἄν ποιῆτε ἐν λόγῳ ἤ ἐν ἔργῳ παντᾶ ἐν τῷ ὀνόματι Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ εὐχαριστοῦντες τῷ Θεῷ καί Πατρί διʼ αὐτοῦ Αἱ Γυναῖκες ὑποτάσσεσθε τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ὡς ἀνῆκεν ἐν Κυρίῳ Οἱ Ἄνδρες ἀγαπᾶτε τάς γυναῖκας καί μή πικραίνεσθε πρός αὐτάς αὐταῖς Τὰ Τέκνα ὑπακούετε τοῖς γονεῦσιν κατά παντᾶ τοῦτο γάρ ἐστίν εὐάρεστον ἐστίν ἐν τῷ Κυρίῳ Οἱ Πατέρες μή παροργίζετε ἐρεθίζετε τά τέκνα ὑμῶν ἵνα μή ἀθυμῶσιν Οἱ Δουλοῖ ὑπακούετε κατά παντᾶ τοῖς κατά σάρκα κυρίοις μή ὡς ἐν ὀφθαλμοδουλείαις ὀφθαλμοδουλείᾳ ὡς ἀνθρωπάρεσκοι ἀλλʼ ἐν ἁπλότητι καρδίας φοβούμενοι τόν Κύριον Θεόν καί παν Ὅ τὶ ἐάν ἄν ποιῆτε ἐκ ψυχῆς ἐργάζεσθε ἐργάζεσθαι ὡς τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες καί οὐκ ἀνθρώποις εἰδότες ὅτι ἀπό τοῦ Κυρίου λήμψεσθε ἀπολήμψεσθε τήν ἀνταπόδοσιν τῆς κληρονομίας τῷ γάρ Κυρίῳ Χριστῷ Δουλεύετε Ὁ γάρ δέ ἀδικῶν κομιεῖται ὅ ἠδίκησεν καί οὐκ ἐστίν προσωπολημψία Οἱ Κύριοι τό δίκαιον καί τήν ἰσότητα τοῖς δούλοις παρέχεσθε παρέχετε εἰδότες ὅτι καί ὑμεῖς ἔχετε ἔχε Κύριον ἐν οὐρανῷ οὐρανοῖς τῇ προσευχῇ προσευχῇ Προσκαρτερεῖτε γρηγοροῦντες ἐν αὐτῇ ἐν εὐχαριστίᾳ προσευχόμενοι ἵνα ἅμα καί περί ἡμῶν ἵνα ὁ Θεός ἀνοίξει ἀνοίξῃ ἡμῖν θύραν τοῦ λόγου ἐν παρρησίᾳ λαλῆσαι τό μυστήριον τοῦ Θεοῦ Χριστοῦ διʼ ὅ ὅν καί δέδεμαι ἵνα φανερώσω αὐτό ὡς δεῖ μέ λαλῆσαι Ἐν σοφίᾳ περιπατεῖτε πρός τούς ἔξω τόν καιρόν ἐξαγοραζόμενοι Ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι ἅλατι ἠρτυμένος εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνί ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι τά δέ κατʼ ἐμέ παντᾶ γνωρίσει ὑμῖν Τυχικός ὁ ἀγαπητός ἀδελφός καί πιστός διάκονος καί σύνδουλος ἐν Κυρίῳ ὅν ἔπεμψα πρός ὑμᾶς εἰς αὐτό τοῦτο ἵνα γνῷ γνῶτε τά περί ἡμῶν ὑμῶν καί παρακαλέσῃ τάς καρδίας ὑμῶν σύν Ὀνησίμῳ τῷ πιστῷ καί ἀγαπητῷ ἀδελφῷ ὁ ὅς ἐστίν ἐξ ὑμῶν παντᾶ ὑμῖν Γνωριοῦσιν τά ὧδε ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτος μού καί Μᾶρκος ὁ ἀνεψιός Βαρναβᾶ περί οὗ ἐλάβετε ἐντολάς ἐάν ἔλθῃ πρός ὑμᾶς δέξασθε δέξασθαι αὐτόν καί Ἰησοῦς ὁ λεγόμενος Ἰοῦστος οἱ ὄντες ἐκ τῆς περιτομῆς οὗτοι μόνοι συνεργοί εἰς τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ οἵτινες ἐγενήθησαν μοί παρηγορία ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἐπαφρᾶς ὁ ἐξ ὑμῶν δοῦλος Χριστοῦ Ἰησοῦ πάντοτε ἀγωνιζόμενος ὑπέρ ἡμῶν ὑμῶν ἐν ταῖς προσευχαῖς ἵνα σταθῆτε στῆτε τελειοῖ καί πεπληροφορημένοι πεπληρωμένοι ἐν παντί θελήματι τοῦ Θεοῦ μαρτυρῶ Γάρ αὐτῷ ὅτι ἔχει ζῆλον πολύν πόνον ὑπέρ ὑμῶν καί τῶν ἐν Λαοδικείᾳ καί τῶν ἐν Ἱεραπόλει ἀσπάζεται ὑμᾶς Λουκᾶς ὁ ἰατρός ὁ ἀγαπητός καί Δημᾶς Ἀσπάσασθε τούς ἐν Λαοδικείᾳ ἀδελφούς καί Νύμφαν καί τήν κατʼ οἶκον αὐτοῦ αὐτῶν αὐτῆς ἐκκλησίαν Καί ὅταν ἀναγνωσθῇ πάρʼ ὑμῖν ἡ ἐπιστολή ποιήσατε ἵνα καί ἐν τῇ Λαοδικέων ἐκκλησίᾳ ἀναγνωσθῇ καί τήν ἐκ Λαοδικείας ἵνα καί ὑμεῖς ἀναγνῶτε Καί εἴπατε Ἀρχίππῳ Βλέπε τήν διακονίαν ἥν παρέλαβες ἐν Κυρίῳ ἵνα αὐτήν πληροῖς Ὁ ἀσπασμός τῇ ἐμῇ χειρί Παύλου Μνημονεύετε μού τῶν δεσμῶν Ἡ χάρις μεθʼ ὑμῶν ἀμήν Παῦλος καί Σιλουανός καί Τιμόθεος τῇ ἐκκλησίᾳ Θεσσαλονικέων ἐν Θεῷ Πατρί ἡμῶν καί Κυρίῳ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστῷ Χριστοῦ χάρις ὑμῖν καί εἰρήνη ἀπό Θεοῦ πατρός ἡμῶν καί Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ Εὐχαριστοῦμεν τῷ Θεῷ πάντοτε περί περιπαρεῖ πάντων ὑμῶν μνείαν ὑμῶν ποιούμενοι ποιούμενος ἐπί τῶν προσευχῶν ὑμῶν ἡμῶν ἀδιαλείπτως μνημονεύοντες ὑμῶν τοῦ ἔργου τῆς πίστεως καί τοῦ κόπου τῆς ἀγάπης καί τῆς ὑπομονῆς τῆς ἐλπίδος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ καί Πατρός ἡμῶν εἰδότες ἀδελφοί ἠγαπημένοι ὑπό τοῦ Θεοῦ τήν ἐκλογήν ὑμῶν ὅτι τό εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν οὐκ ἐγενήθη πρός εἰς ὑμᾶς ἐν λόγῳ μόνον ἀλλά καί ἐν δυνάμει καί ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ καί ἐν πληροφορίᾳ πολλῇ καθώς οἴδατε οἷοι ἐγενήθημεν ἐν ὑμῖν διʼ ὑμᾶς Καί ὑμεῖς μιμηταί ἡμῶν ἐγενήθητε καί τοῦ Θεοῦ Κυρίου δεξάμενοι τόν λόγον ἐν θλίψει πολλῇ μετά χαρᾶς καί Πνεύματος Ἁγίου ὥστε γενέσθαι ὑμᾶς τύπους τύπον πᾶσιν τοῖς πιστεύουσιν ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καί ἐν τῇ Ἀχαΐᾳ Ἀφʼ ὑμῶν γάρ ἐξήχηται ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ Κυρίου οὒ μόνον ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καί ἐν τῇ Ἀχαΐᾳ ἀλλʼ καί ἐν παντί τόπῳ ἡ πίστις ὑμῶν ἡ πρός τόν Θεόν ἐξελήλυθεν ὥστε μή χρείαν ἡμάς ἔχειν ὑμᾶς ἡμάς πάλιν λαλεῖν τὶ αὐτοί Γάρ περί ὑμῶν ἡμῶν ἀπαγγέλλουσιν ὁποίαν εἴσοδον ἔσχομεν ἔχομεν πρός ὑμᾶς καί πῶς ἐπεστρέψατε πρός τόν Θεόν ἀπό τῶν εἰδώλων δουλεύειν Θεῷ ζῶντι καί ἀληθινῷ καί ὑπομένειν ἀναμένειν τόν Υἱόν αὐτοῦ ἐκ τῶν οὐρανῶν ὅν ἤγειρεν ἐκ τῶν νεκρῶν Ἰησοῦν τόν ῥυόμενον ἡμάς ἐκ ἀπό τῆς ὀργῆς τῆς ἐρχομένης αὐτοί Γάρ οἴδατε ἀδελφοί τήν εἴσοδον ἡμῶν τήν πρός ὑμᾶς ὅτι οὒ κενή γέγονεν ἀλλά καί προπαθόντες καί ὑβρισθέντες καθώς οἴδατε ἐν Φιλίπποις ἐπαρρησιασάμεθα ἐν τῷ Θεῷ ἡμῶν λαλῆσαι πρός ὑμᾶς τό εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ ἐν πολλῷ ἀγῶνι ἡ Γάρ παράκλησις ἡμῶν οὐκ ἐκ πλάνης οὐδέ ἐξ ἀκαθαρσίας οὐδέ οὔτε ἐν δόλῳ ἀλλά καθώς δεδοκιμάσμεθα ὑπό τοῦ Θεοῦ πιστευθῆναι τό εὐαγγέλιον οὕτως λαλοῦμεν οὐχ ὡς ἀνθρώποις ἀρέσκοντες ἀλλά τῷ Θεῷ τῷ δοκιμάζοντι τάς καρδίας ἡμῶν οὔτε Γάρ ποτέ ἐν λόγῳ κολακείας ἐγενήθημεν καθώς οἴδατε οὔτε ἐν προφάσει πλεονεξίας Θεός μάρτυς οὔτε ζητοῦντες ἐξ ἀνθρώπων δόξαν οὔτε ἀφʼ ἡμῶν ὑμῶν οὔτε ἀπʼ ἀλλῶν τινῶν δυνάμενοι ἐν βάρει εἶναι ὡς Χριστοῦ ἀπόστολοι Ἀλλά ἐγενήθημεν νήπιοι ἤπιοι ἐν μέσῳ ὑμῶν ὡς ἐάν ἄν τροφός θάλπῃ τά ἑαυτῆς τέκνα Οὕτως ὁμειρόμενοι ὑμῶν εὐδοκοῦμεν μεταδοῦναι ὑμῖν οὒ μόνον τό εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ ἀλλά καί τάς ἑαυτῶν ψυχάς διότι ἀγαπητοί ἡμῖν γεγένησθε ἐγενήθητε μνημονεύετε Γάρ ἀδελφοί τόν κόπον ἡμῶν καί τόν μόχθον νυκτός γάρ καί ἡμέρας ἐργαζόμενοι πρός τό μή ἐπιβαρῆσαι τινά ὑμῶν ἐκηρύξαμεν εἰς ὑμᾶς ὑμῖν τό εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ Ὑμεῖς μάρτυρες καί ὁ Θεός ὡς ὁσίως καί δικαίως καί ἀμέμπτως ὑμῖν τοῖς πιστεύουσιν πιστεύσασιν ἐγενήθημεν καθάπερ οἴδατε ὡς ἕνα ἕκαστον ὑμῶν ὡς πατήρ τέκνα ἑαυτοῦ παρακαλοῦντες ὑμᾶς καί παραμυθούμενοι καί μαρτυρόμενοι εἰς τό περιπατῆσαι περιπατεῖν ὑμᾶς ἀξίως τοῦ Θεοῦ τοῦ καλοῦντος καλέσαντος ὑμᾶς εἰς τήν ἑαυτοῦ βασιλείαν καί δόξαν Καί διά τοῦτο καί ἡμεῖς εὐχαριστοῦμεν τῷ Θεῷ ἀδιαλείπτως ὅτι παραλαβόντες λόγον ἀκοῆς πάρʼ ἡμῶν τοῦ Θεοῦ ἐδέξασθε οὒ λόγον ἀνθρώπων ἀλλά καθώς ἀληθῶς ἐστίν ἀληθῶς λόγον Θεοῦ ὅς καί ἐνεργεῖται ἐν ἡμῖν ὑμῖν τοῖς πιστεύουσιν ἐδέξασθε οὒ λόγον ἀνθρώπων ἀλλά καθώς ἐστίν λόγον Θεοῦ ὅς καί ἐνεργεῖται ἐν ἡμῖν τοῖς πιστεύουσιν ὑμεῖς Γάρ μιμηταί ἐγενήθητε ἀδελφοί τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ Θεοῦ ὑμεῖς Γάρ μιμήθητε ἐγενήθητε ἀδελφοί τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ Θεοῦ τῶν οὐσῶν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὅτι ταῦτα τά αὐτά ἐπάθετε καί ὑμεῖς ὑπό τῶν ἰδίων συμφυλετῶν καθώς καί αὐτοί ὑπό τῶν Ἰουδαίων τῶν καί τόν Κύριον ἀποκτεινάντων Ἰησοῦν καί τούς ἰδίους προφήτας καί ὑμᾶς ἡμάς ἐκδιωξάντων καί Θεῷ μή ἀρεσκόντων καί πᾶσιν ἀνθρώποις ἐναντίων κωλυόντων ἡμάς τοῖς ἔθνεσιν λαλῆσαι ἵνα σωθῶσιν εἰς τό ἀναπληρῶσαι αὐτῶν τάς ἁμαρτίας πάντοτε ἔφθασεν ἔφθακεν Δέ ἐπʼ αὐτούς ἡ ὀργή ἐπʼ αὐτούς εἰς τέλος ἡμεῖς Δέ ἀδελφοί ἀπορφανισθέντες ἀφʼ ὑμῶν πρός καιρόν ὥρας προσώπῳ οὒ καρδίᾳ περισσοτέρως ἐσπουδάσαμεν τό πρόσωπον ὑμῶν ἰδεῖν ἐν πολλῇ ἐπιθυμίᾳ Διότι διό ἠθελήσαμεν ἐλθεῖν πρός ἡμάς ὑμᾶς ἐγώ μέν Παῦλος καί ἅπαξ καί δίς καί ἐνέκοψεν ἡμάς ὁ Σατανᾶς τίς Γάρ ἡμῶν ἐλπίς ἤ χαρά ἤ στέφανος ἀγαλλιάσεως καυχήσεως Ἤ οὐχί καί ὑμεῖς ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ αὐτοῦ παρουσίᾳ ὑμεῖς Γάρ ἐστέ ἡ δόξα ἡμῶν καί ἡ χαρά Διότι Διό μηκέτι στέγοντες ηὐδοκήσαμεν καταλειφθῆναι ἐν Ἀθήναις μόνοι καί ἐπέμψαμεν Τιμόθεον τόν ἀδελφόν ἡμῶν καί διάκονον συνεργόν τοῦ Θεοῦ καί συνεργόν ἡμῶν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ εἰς τό στηρίξαι ὑμᾶς καί παρακαλέσαι ὑμᾶς ὑπέρ περί τῆς πίστεως ὑμῶν τό τῷ μηδένα σαίνεσθαι ἐν ταῖς θλίψεσιν ταύταις αὐτοί Γάρ οἴδατε ὅτι εἰς τοῦτο κείμεθα καί Γάρ ὅτε πρός ὑμᾶς ἦμεν προελέγομεν ὑμῖν ὅτι μέλλομεν θλίβεσθαι καθώς καί ἐγένετο καί οἴδατε Διά τοῦτο κἀγώ μηκέτι στέγων ἔπεμψα εἰς τό γνῶναι τήν πίστιν ὑμῶν πίστιν μή πώς ἐπείρασεν ὑμᾶς ὁ πειράζων καί εἰς κενόν γένηται ὁ κόπος ἡμῶν ἄρτι Δέ ἐλθόντος Τιμοθέου πρός ἡμάς ἀφʼ ὑμῶν καί εὐαγγελισαμένου ἡμῖν ὑμῖν τήν ὑμῶν πίστιν καί τήν ἀγάπην ὑμῶν καί ὅτι ἔχετε μνείαν ἡμῶν ἀγαθήν πάντοτε ἐπιποθοῦντες ἡμάς ἰδεῖν καθάπερ καί ἡμεῖς ὑμᾶς Διά τοῦτο παρεκλήθημεν παρακεκλήμεθα ἀδελφοί ἐφʼ ὑμῖν ἐπί πάσῃ τῇ θλίψει ἀνάγκῃ καί θλίψει ἀνάγκῃ ἡμῶν ὑμῶν καί διά τῆς ὑμῶν πίστεως ὑμῶν Ὅτι νῦν ζῶμεν ἐάν ὑμεῖς στήκετε στήκητε ἐν Κυρίῳ τίνα Γάρ εὐχαριστίαν δυνάμεθα τῷ Κυρίῳ Θεῷ ἀνταποδοῦναι περί ἡμῶν ὑμῶν ἐπί πάσῃ τῇ χαρᾷ ᾗ χαίρομεν διʼ ὑμᾶς ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν Νυκτός καί ἡμέρας ὑπερεκπερισσοῦ δεόμενοι εἰς τό ἰδεῖν ὑμῶν τό πρόσωπον καί καταρτίσαι τά ὑστερήματα τῆς πίστεως ὑμῶν αὐτός Δέ ὁ Θεός καί Πατήρ ἡμῶν καί ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός κατευθύναι τήν ὁδόν ὑμῶν ἡμῶν πρός ὑμᾶς ὑμᾶς Δέ ὁ Θεός Κύριος πλεονάσαι καί περισσεύσαι τῇ ἀγάπῃ εἰς ἀλλήλους καί εἰς πάντας καθάπερ καί ἡμεῖς εἰς ὑμᾶς εἰς τό στηρίξαι ὑμῶν τάς καρδίας ἀμέμπτως ἀμέμπτους ἐν δικαιοσύνη ἁγιωσύνῃ ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ καί Πατρός ἡμῶν ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετά πάντων τῶν ἁγίων αὐτοῦ Ἀμήν Τό λοιπόν Οὖν ἀδελφοί ἐρωτῶμεν ὑμᾶς καί παρακαλοῦμεν ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ ἵνα καθώς παρελάβετε πάρʼ ἡμῶν τό πῶς δεῖ ὑμᾶς περιπατεῖν καί ἀρέσκειν Θεῷ καθώς καί περιπατεῖτε ἵνα περισσεύητε περισσεύσητε μᾶλλον οἴδατε Γάρ τίνας παραγγελίας ἐδώκαμεν δεδώκαμεν ὑμῖν διά τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ τοῦτο Γάρ ἐστίν τό θέλημα τοῦ Θεοῦ ὁ ἁγιασμός ὑμῶν ἀπέχεσθαι ὑμᾶς ἀπό τῆς πορνείας εἰδέναι ἕκαστον ἕκαστος ὑμῶν τό ἑαυτοῦ σκεῦος κτᾶσθαι ἐν ἁγιασμῷ καί ἐν τιμῇ μή ἐν πάθει ἐπιθυμίας καθάπερ καί τά ἔθνη τά μή εἰδότα τόν Θεόν τό μή ὑπερβαίνειν καί πλεονεκτεῖν ἐν τῷ πράγματι τόν ἀδελφόν αὐτοῦ διότι ἔκδικος ὁ Κύριος περί πάντων τούτων καθώς καί προείπαμεν ὑμῖν καί διεμαρτυράμεθα οὒ Γάρ ἐκάλεσεν ἡμάς ὁ Θεός ἐπί ἀκαθαρσίᾳ ἀλλʼ ἐν ἁγιασμῷ Τοιγαροῦν ὁ ἀθετῶν οὐκ ἄνθρωπον ἀθετεῖ ἀλλά τόν Θεόν τόν καί διδόντα δόντα αὐτοῦ τό Πνεῦμα αὐτοῦ τό Ἅγιον εἰς ὑμᾶς ἡμάς περί Δέ τῆς φιλαδελφίας οὒ χρείαν ἔχετε εἴχομεν γράφειν ὑμῖν αὐτοί γάρ ὑμεῖς Θεοδίδακτοι ἐστέ εἰς τό ἀγαπᾶν ἀλλήλους καί Γάρ ποιεῖτε αὐτό καί εἰς πάντας τούς ἀδελφούς ὑμῶν τούς ἐν ὅλῃ τῇ Μακεδονίᾳ παρακαλοῦμεν Δέ ὑμᾶς ἀγαπητοί ἀδελφοί περισσεύειν μᾶλλον καί φιλοτιμεῖσθαι φιλοτιμεῖσθε ἡσυχάζειν καί πράσσειν τά ἰδία καί ἐργάζεσθαι ταῖς ἰδίαις χερσίν ὑμῶν καθώς ὑμῖν παρηγγείλαμεν ὑμῖν ἵνα περιπατῆτε εὐσχημόνως πρός τούς ἔξω καί μηδενός χρείαν ἔχητε Οὒ θέλομεν θέλω δέ ὑμᾶς ἀγνοεῖν ἀδελφοί περί τῶν κοιμωμένων κεκοιμημένων ἵνα μή λυπῆσθε λυπεῖσθε καθώς καί οἱ λοιποί οἱ μή ἔχοντες ἐλπίδα εἰ Γάρ πιστεύομεν ἐπιστεύομεν ὅτι Ἰησοῦς ἀπέθανεν καί ἀνέστη οὕτως καί ὁ Θεός καί τούς κοιμηθέντας διά τοῦ Ἰησοῦ ἄξει σύν αὐτῷ τοῦτο Γάρ ὑμῖν λέγομεν ἐν λόγῳ Κυρίου ὅτι ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι εἰς τήν παρουσίαν τοῦ Ἰησοῦ Κυρίου οὒ μή φθάσωμεν τούς κοιμηθέντας Ὅτι αὐτός ὁ Κύριος ἐν κελεύσματι ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου καί ἐν σάλπιγγι Θεοῦ καταβήσεται ἀπʼ οὐρανοῦ καί οἱ νεκροί ἐν Χριστῷ ἀναστήσονται πρῶτον ἔπειτα ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι περιλελειμμένοι ἅμα σύν αὐτοῖς ἁρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυρίου εἰς ἀέρα καί οὕτως πάντοτε ἐν σύν Κυρίῳ ἐσόμεθα Ὥστε παρακαλεῖτε ἀλλήλους ἐν τοῖς λόγοις τούτοις περί Δέ τῶν χρόνων καί τῶν καιρῶν ἀδελφοί οὒ χρείαν ἔχετε τοῦ ὑμῖν γράφεσθαι ὑμῖν αὐτοί Γάρ ἀκριβῶς οἴδατε ὅτι ἡ ἡμέρα Κυρίου ὡς κλέπτης ἐν νυκτί οὕτως ἔρχεται Ὅταν δέ γάρ λέγωσιν Εἰρήνη καί ἀσφάλεια τότε αἰφνίδιος αὐτοῖς ἐπίσταται ἐφίσταται αὐτοῖς ὄλεθρος ὥσπερ ἡ ὠδίν τῇ ἐν γαστρί ἐχούσῃ καί οὒ μή ἐκφύγωσιν ὑμεῖς Δέ ἀδελφοί οὐκ ἐστέ ἐν σκότει ἵνα ὑμᾶς ἡ ἡμέρα ὑμᾶς ὡς κλέπτης κλέπτας καταλάβῃ πάντες Γάρ ὑμεῖς υἱοί φωτός ἐστέ καί υἱοί ἡμέρας Οὐκ ἐσμέν νυκτός οὐδέ σκότους ἄρα Οὖν μή καθεύδωμεν ὡς καί οἱ λοιποί ἀλλά γρηγορῶμεν καί νήφωμεν νήψωμεν οἱ Γάρ καθεύδοντες νυκτός καθεύδουσιν καί οἱ μεθύοντες μεθυσκόμενοι νυκτός μεθύουσιν ἡμεῖς Δέ ἡμέρας ὄντες νήφωμεν ἐνδυσάμενοι θώρακα πίστεως καί ἀγάπης καί περικεφαλαίαν ἐλπίδα σωτηρίας Ὅτι οὐκ ἔθετο ἡμάς ὁ Θεός ἡμάς εἰς ὀργήν ἀλλά εἰς περιποίησιν σωτηρίας διά τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ ἀποθανόντος περί ὑπέρ ἡμῶν πάντων ἵνα εἴτε γρηγορῶμεν εἴτε καθεύδωμεν ἅμα σύν αὐτῷ ζήσωμεν ζήσομεν Διό παρακαλεῖτε ἀλλήλους καί οἰκοδομεῖτε εἱς τόν αἰῶνα ἕνα καθώς καί ποιεῖτε ἐρωτῶμεν Δέ ὑμᾶς ἀδελφοί εἰδέναι τούς κοπιῶντας ἐν ὑμῖν καί προϊστανομένους ὑμῶν ἐν Κυρίῳ καί νουθετοῦντας νουθετοῦντες ὑμᾶς καί ἡγεῖσθαι ἡγεῖσθε αὐτούς ἐκπερισσοῦ ὑπερεκπερισσοῦ ἐν ἀγάπῃ διά τό ἔργον αὐτῶν καί Εἰρηνεύετε ἐν αὐτοῖς ἑαυτοῖς παρακαλοῦμεν Δέ ὑμᾶς ἀδελφοί νουθετεῖτε τούς ἀτάκτους παραμυθεῖσθε τούς ὀλιγοψύχους ἀντέχεσθε τῶν ἀσθενῶν ἐν ὑμῖν μακροθυμεῖτε πρός πάντας Ὁρᾶτε μή τὶς κακόν ἀντί κακοῦ τινί ἀποδῷ ἀλλά πάντοτε τό ἀγαθόν διώκετε καί εἰς ἀλλήλους καί εἰς πάντας Πάντοτε χαίρετε Ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε Ἐν παντί εὐχαριστεῖτε τοῦτο γάρ ἐστίν θέλημα τοῦ Θεοῦ εἰς ὑμᾶς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ εἰς ὑμᾶς Τό Πνεῦμα μή σβέννυτε Προφητείας μή ἐξουθενεῖτε Παντᾶ δέ δοκιμάζετε τό καλόν κατέχετε Ἀπό παντός εἴδους πονηροῦ ἀπέχεσθε ἀπέχεσθαι αὐτός ὁ Δέ ὁ Θεός τῆς εἰρήνης ἁγιάσαι ὑμᾶς ὁλοτελεῖς καί ὁλόκληρον ὑμῶν τό πνεῦμα καί ἡ ψυχή καί τό σῶμα ἀμέμπτως ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τηρηθείη Πιστός ὁ καλῶν ἡμάς ὑμᾶς ὅς καί ποιήσει Ἀδελφοί προσεύχεσθε καί περί ἡμῶν Ἀσπάσασθε τούς ἀδελφούς πάντας ἐν φιλήματι ἁγίῳ Ἐνορκίζω ὁρκίζω ὑμᾶς τόν Κύριον ἀναγνωσθῆναι τήν ἐπιστολήν πᾶσιν τοῖς ἁγίοις ἀδελφοῖς τοῖς ἁγίοις Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθʼ ὑμῶν Ἀμήν Παῦλος καί Σιλουανός καί Τιμόθεος τῇ ἐκκλησίᾳ Θεσσαλονικέων ἐν Θεῷ καί Πατρί ἡμῶν καί Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ χάρις ὑμῖν καί εἰρήνη ἀπό Θεοῦ Πατρός ἡμῶν καί Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ Εὐχαριστεῖν ὀφείλομεν τῷ Θεῷ πάντοτε περί ὑμῶν ἀδελφοί καθώς ἄξιον ἐστίν ὅτι ὑπεραυξάνει ἡ πίστις ὑμῶν καί πλεονάζει ἡ ἀγάπη ἑνός ἑκάστου πάντων ὑμῶν εἰς ἀλλήλους ὥστε ἡμάς αὐτούς ἡμάς ἐν ὑμῖν ἐγκαυχᾶσθαι καυχᾶσθαι ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τοῦ Θεοῦ ὑπέρ τῆς ὑπομονῆς ὑμῶν καί πίστεως ἐν πᾶσιν τοῖς διωγμοῖς ὑμῶν καί ταῖς θλίψεσιν αἷς ἐνέχεσθε ἀνέχεσθε ἔνδειγμα τῆς δικαίας κρίσεως τοῦ Θεοῦ εἰς τό καταξιωθῆναι ὑμᾶς τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ ὑπέρ ἧς καί πάσχετε εἴπερ δίκαιον παρά τῷ Θεῷ ἀνταποδοῦναι τοῖς θλίβουσιν ὑμᾶς θλῖψιν καί ὑμῖν τοῖς θλιβομένοις ἄνεσιν μεθʼ ὑμῶν ἡμῶν ἐν τῇ ἀποκαλύψει τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἀπʼ οὐρανοῦ μετʼ ἀγγέλων δυνάμεως αὐτοῦ ἐν πυρί φλογός φλογί πυρός διδόντος ἐκδίκησιν τοῖς μή εἰδόσι Θεόν καί τοῖς μή ὑπακούουσιν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ οἵτινες δίκην τίσουσιν τείσουσιν ὀλέθριον ὄλεθρον αἰώνιον ἀπό προσώπου τοῦ Κυρίου καί ἀπό τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ ὅταν ἔλθῃ ἐνδοξασθῆναι ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ καί θαυμασθῆναι ἐν πᾶσιν τοῖς πιστεύσασιν πιστεύουσιν ὅτι ἐπιστεύθη τό μαρτύριον ἡμῶν ἐφʼ ὑμᾶς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ Εἰς ὅ καί προσευχόμεθα πάντοτε περί ὑμῶν ἵνα ὑμᾶς ἀξιώσῃ τῆς κλήσεως ὁ Θεός ἡμῶν καί πληρώσῃ πληρώσει πασᾶν εὐδοκίαν ἀγαθωσύνης καί ἔργον πίστεως ἐν δυνάμει ὅπως ἐνδοξασθῇ τό ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐν ὑμῖν καί ἡμεῖς ὑμεῖς ἐν αὐτῷ κατά τήν χάριν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καί Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐρωτῶμεν Δέ ὑμᾶς ἀδελφοί ὑπέρ τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἡμῶν ἐπισυναγωγῆς ἐπʼ αὐτόν εἰς τό μή ταχέως σαλευθῆναι ὑμᾶς ἀπό τοῦ νοός μηδέ μήτε θροεῖσθαι θροεῖσθε μήτε διά πνεύματος μήτε διά λόγου μήτε διʼ ἐπιστολῆς ὡς διʼ ἡμῶν ὡς ὅτι ἐνέστηκεν ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου Χριστοῦ Μή τὶς ὑμᾶς ἐξαπατήσῃ κατά μηδένα τρόπον ὅτι ἐάν μή ἔλθῃ ἡ ἀποστασία πρῶτον καί ἀποκαλυφθῇ ὁ ἄνθρωπος τῆς ἀνομίας ἁμαρτίας ὁ υἱός τῆς ἀπωλείας ὁ ἀντικείμενος καί ὑπεραιρόμενος ὑπεράμενος ἐπί παντᾶ λεγόμενον θεόν ἤ σέβασμα ὥστε αὐτόν εἰς τόν ναόν τοῦ Θεοῦ ὡς Θεόν καθίσαι ἀποδεικνύντα ἑαυτόν ὅτι ἐστίν Θεός Οὒ μνημονεύετε μνημονεύεται ὅτι ἔτι ὤν πρός ὑμᾶς ταῦτα ἔλεγον ὑμῖν Καί νῦν τό κατέχον οἴδατε εἰς τό ἀποκαλυφθῆναι αὐτόν ἐν τῷ αὐτοῦ ἑαυτοῦ καιρῷ τό Γάρ μυστήριον ἤδη γάρ ἐνεργεῖται τῆς ἀνομίας μόνον ὁ κατέχων ἄρτι ἕως ἐκ μέσου γένηται Καί τότε ἀποκαλυφθήσεται ὁ ἄνομος ὅν ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἀνελεῖ ἀναλώσει ἀναλοῖ τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ καί καταργήσει τῇ ἐπιφανείᾳ τῆς παρουσίας αὐτοῦ οὗ ἐστίν ἡ παρουσία κατʼ ἐνέργειαν τοῦ Σατανᾶ ἐν πάσῃ δυνάμει καί σημείοις καί τέρασιν ψεύδους καί ἐν πάσῃ ἀπάτῃ τῆς ἀδικίας ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις ἀνθʼ ὧν τήν ἀγάπην τῆς ἀληθείας οὐκ ἐδέξαντο εἰς τό σωθῆναι αὐτούς Καί διά τοῦτο πέμψει πέμπει αὐτοῖς ὁ Θεός ἐνέργειαν πλάνης εἰς τό πιστεῦσαι αὐτούς τῷ ψεύδει ἵνα κριθῶσιν ἅπαντες πάντες οἱ μή πιστεύσαντες τῇ ἀληθείᾳ ἀλλά εὐδοκήσαντες ἐν τῇ ἀδικίᾳ ἡμεῖς Δέ ὀφείλομεν εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ πάντοτε περί ὑμῶν ἀδελφοί ἠγαπημένοι ὑπό τοῦ Κυρίου ὅτι εἵλατο ἡμάς ὑμᾶς ὁ Θεός ἀπαρχήν ἀπʼ ἀρχῆς εἰς σωτηρίαν ἐν ἁγιασμῷ Πνεύματος καί πίστει ἀληθείας εἰς ὅ καί ἐκάλεσεν ἡμάς ὑμᾶς διά τοῦ εὐαγγελίου ὑμῶν ἡμῶν εἰς περιποίησιν δόξης τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἄρα Οὖν ἀδελφοί στήκετε καί κρατεῖτε τάς παραδόσεις ἅς ἐδιδάχθητε εἴτε διά λόγου εἴτε διʼ ἐπιστολῆς ἡμῶν αὐτός Δέ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστός Ἰησοῦς καί ὁ Θεός ὁ καί Πατήρ ἡμῶν ὁ ἀγαπήσας ἡμάς καί δούς παράκλησιν αἰωνίαν καί ἐλπίδα ἀγαθήν ἐν χάριτι παρακαλέσαι ὑμῶν τάς καρδίας ὑμῶν καί στηρίξαι ὑμᾶς ἐν παντί λόγῳ ἔργῳ καί λόγῳ ἔργῳ ἀγαθῷ Τό λοιπόν προσεύχεσθε ἀδελφοί περί ἡμῶν ἵνα ὁ λόγος τοῦ Κυρίου τρέχῃ καί δοξάζηται καθώς καί πρός ὑμᾶς καί ἵνα ῥυσθῶμεν ἀπό τῶν ἀτόπων καί πονηρῶν ἀνθρώπων οὒ γάρ πάντων ἡ πίστις πιστός Δέ ἐστίν ὁ Θεός Κύριος ἐστίν ὅς καί στηρίξει ὑμᾶς καί φυλάξει ἀπό τοῦ πονηροῦ πεποίθαμεν Δέ ἐν Κυρίῳ ἐφʼ ὑμᾶς ὅτι ἅ παραγγέλλομεν ὑμῖν καί ἐποιήσατε καί ποιεῖτε καί ποιήσετε ὁ Δέ Κύριος κατευθύναι ὑμῶν τάς καρδίας εἰς τήν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ καί εἰς τήν ὑπομονήν τοῦ Χριστοῦ παραγγέλλομεν Δέ ὑμῖν ἀδελφοί ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ στέλλεσθαι ὑμᾶς ἀπό παντός ἀδελφοῦ ἀτάκτως περιπατοῦντος καί μή κατά τήν παράδοσιν ἥν παρέλαβε παρέλαβον παρελάβετε παρελάβοσαν ἀφʼ πάρʼ ἡμῶν αὐτοί Γάρ οἴδατε πῶς δεῖ μιμεῖσθαι ἡμάς ὅτι οὐκ ἠτακτήσαμεν ἐν ὑμῖν οὐδέ δωρεάν ἄρτον ἐφάγομεν παρά τινός ἀλλʼ ἐν κόπῳ καί μόχθῳ νυκτός νύκτα καί ἡμέρας ἡμέραν ἐργαζόμενοι πρός τό μή ἐπιβαρῆσαι τινά ὑμῶν Οὐχ ὅτι οὐκ ἔχομεν ἐξουσίαν ἀλλʼ ἵνα ἑαυτούς τύπον δῶμεν ὑμῖν εἰς τό μιμεῖσθαι ἡμάς καί Γάρ ὅτε ἦμεν πρός ὑμᾶς τοῦτο παρηγγέλλομεν ὑμῖν ὅτι εἰ τὶς οὒ θέλει ἐργάζεσθαι μηδέ ἐσθιέτω ἀκούομεν Γάρ τινάς περιπατοῦντας ἐν ὑμῖν ἀτάκτως μηδέν ἐργαζομένους ἀλλά περιεργαζομένους τοῖς Δέ τοιούτοις παραγγέλλομεν καί παρακαλοῦμεν ἐν διά τοῦ Κυρίῳ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Ἰησοῦ Χριστῷ Χριστοῦ ἵνα μετά ἡσυχίας ἐργαζόμενοι τόν ἑαυτῶν ἄρτον ἐσθίωσιν ὑμεῖς Δέ ἀδελφοί μή ἐγκακήσητε ἐκκακήσητε καλοποιοῦντες εἰ Δέ τὶς οὐχ ὑπακούει τῷ λόγῳ ὑμῶν ἡμῶν διά τῆς ἐπιστολῆς τοῦτον σημειοῦσθε καί μή συναναμίγνυσθαι συναναμίγνυσθε αὐτῷ ἵνα ἐντραπῇ Καί μή ὡς ἐχθρόν ἡγεῖσθε ἀλλά νουθετεῖτε ὡς ἀδελφόν αὐτός Δέ ὁ Κύριος τῆς εἰρήνης δῴη ὑμῖν τήν εἰρήνην διά παντός ἐν παντί τόπῳ τρόπῳ Ὁ Κύριος μετά πάντων ὑμῶν Ὁ ἀσπασμός τῇ ἐμῇ χειρί Παύλου ὅ ἐστίν σημεῖον ἐν πάσῃ ἐπιστολῇ οὕτως γράφω Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετά πάντων ὑμῶν ἀμήν Παῦλος ἀπόστολος Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ κατʼ ἐπαγγελίαν ἐπιταγήν Θεοῦ Σωτῆρος ἡμῶν καί Κυρίου Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τῆς ἐλπίδος ἡμῶν Τιμοθέῳ γνησίῳ τέκνῳ ἐν πίστει χάρις ἔλεος εἰρήνη ἀπό Θεοῦ Πατρός ἡμῶν καί Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Καθώς παρεκάλεσα σέ προσμεῖναι ἐν Ἐφέσῳ πορευόμενος εἰς Μακεδονίαν ἵνα παραγγείλῃς τισίν μή ἑτεροδιδασκαλεῖν μηδέ προσέχειν μύθοις καί γενεαλογίαις ἀπεράντοις αἵτινες ἐκζητήσεις ζητήσεις παρέχουσι μᾶλλον ἤ οἰκονομίαν Θεοῦ τήν ἐν πίστει τό Δέ τέλος τῆς παραγγελίας ἐστίν ἀγάπη ἐκ καθαρᾶς καρδίας καί συνειδήσεως ἀγαθῆς καί πίστεως ἀνυποκρίτου ὧν τινές ἀστοχήσαντες ἐξετράπησαν εἰς ματαιολογίαν θέλοντες εἶναι νομοδιδάσκαλοι μή νοοῦντες μήτε ἅ λέγουσιν μήτε περί τίνων διαβεβαιοῦνται οἴδαμεν Δέ ὅτι καλός ὁ νόμος ἐάν τὶς αὐτῷ νομίμως χρῆται χρήσηται εἰδώς τοῦτο ὅτι δικαίῳ νόμος οὒ κεῖται ἀνόμοις δέ καί ἀνυποτάκτοις ἀσεβέσι καί ἁμαρτωλοῖς ἀνοσίοις καί βεβήλοις πατρολῴαις καί μητρολῴαις ἀνδροφόνοις πόρνοις ἀρσενοκοίταις ἀνδραποδισταῖς ψεύσταις ἐπιόρκοις καί εἰ τὶ ἕτερον τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ διδασκαλεῖται ἀντίκειται κατά τό εὐαγγέλιον τῆς δόξης τοῦ μακαρίου Θεοῦ ὅ ἐπιστεύθην ἐγώ Καί χάριν Ἔχω τῷ ἐνδυναμώσαντι ἐνδυναμοῦντι μέ Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν ὅτι πιστόν μέ ἡγήσατο θέμενος εἰς διακονίαν τό τόν πρότερον ὄντα μέ βλάσφημον καί διώκτην καί ὑβριστήν ἀλλά ἠλεήθην ὅτι ἀγνοῶν ἐποίησα ἐν ἀπιστίᾳ ὑπερεπλεόνασεν Δέ ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν μετά πίστεως καί ἀγάπης τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ Πιστός ὁ λόγος καί πάσης ἀποδοχῆς ἄξιος ὅτι Χριστός Ἰησοῦς ἦλθεν εἰς τόν κόσμον ἁμαρτωλούς σῶσαι ὧν πρῶτος εἰμί ἐγώ Ἀλλά διά τοῦτο ἠλεήθην ἵνα ἐν ἐμοί πρώτῳ ἐνδείξηται Χριστός Ἰησοῦς Χριστός τήν ἅπασαν πασᾶν μακροθυμίαν πρός ὑποτύπωσιν τῶν μελλόντων ἀγαθῶν πιστεύειν ἐπʼ αὐτῷ εἰς ζωήν αἰώνιον τῷ Δέ Βασιλεῖ τῶν αἰώνων ἀφθάρτῳ ἀοράτῳ μόνῳ σοφῷ Θεῷ τιμή καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων Ἀμήν Ταύτην τήν παραγγελίαν παρατίθεμαι σοί τέκνον Τιμόθεε κατά τάς προαγούσας ἐπί σέ προφητείας ἵνα στρατεύῃ στρατεύσῃ ἐν αὐταῖς τήν καλήν στρατείαν ἔχων πίστιν καί ἀγαθήν συνείδησιν ἥν τινές ἀπωσάμενοι περί τήν πίστιν ἐναυάγησαν ὧν ἐστίν Ὑμέναιος καί Ἀλέξανδρος οὕς παρέδωκα τῷ Σατανᾷ ἵνα παιδευθῶσι μή βλασφημεῖν παρακαλῶ Οὖν πρῶτον πάντων ποιεῖσθαι δεήσεις προσευχάς ἐντεύξεις εὐχαριστίας ὑπέρ πάντων ἀνθρώπων ὑπέρ βασιλέων καί πάντων τῶν ἐν ὑπεροχῇ ὄντων ἵνα ἤρεμον καί ἡσύχιον βίον διάγωμεν ἐν πάσῃ εὐσεβείᾳ καί σεμνότητι Τοῦτο γάρ καλόν καί ἀπόδεκτον ἐνώπιον τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ ὅς πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καί εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν εἱς Γάρ Θεός εἱς καί μεσίτης Θεοῦ καί ἀνθρώπων ἄνθρωπος Χριστός Ἰησοῦς ὁ δούς ἑαυτόν ἀντίλυτρον ὑπέρ πάντων καί τό μαρτύριον καιροῖς ἰδίοις εἰς ὅ ἐπιστεύθην ἐτέθην ἐγώ κῆρυξ καί ἀπόστολος ἀλήθειαν λέγω ἐν Χριστῷ οὒ ψεύδομαι διδάσκαλος ἐθνῶν ἐν πνεύματι γνώσει πίστει καί ἀληθείᾳ βούλομαι Οὖν προσεύχεσθαι τούς ἄνδρας ἐν παντί τόπῳ ἐπαίροντας ὁσίους χεῖρας χωρίς ὀργῆς καί διαλογισμοῦ διαλογισμῶν Ὡσαύτως καί τάς γυναῖκας ἐν καταστολῇ κοσμίῳ μετά αἰδοῦς καί σωφροσύνης κοσμεῖν ἑαυτάς μή ἐν καταπλέγμασιν πλέγμασιν καί ἤ χρυσίῳ χρυσῷ ἤ μαργαρίταις ἤ ἱματισμῷ πολυτελεῖ ἀλλʼ ὅ πρέπει γυναιξίν ἐπαγγελλομέναις Θεοσέβειαν διʼ ἔργων ἀγαθῶν Γυνή ἐν ἡσυχίᾳ μανθανέτω ἐν πάσῃ ὑποταγῇ διδάσκειν γυναικί Δέ γυναικί διδάσκειν οὐκ ἐπιτρέπω οὐδέ αὐθεντεῖν ἀνδρός ἀλλʼ εἶναι ἐν ἡσυχίᾳ Ἀδάμ Γάρ πρῶτος ἐπλάσθη εἶτα Εὕα καί Ἀδάμ οὐκ ἠπατήθη ἡ δέ γυνή ἐξαπατηθεῖσα ἀπατηθεῖσα ἐν παραβάσει γέγονεν σωθήσεται Δέ διά τῆς τεκνογονίας ἐάν μείνωσιν ἐν πίστει καί ἀγάπῃ καί ἁγιασμῷ μετά σωφροσύνης πιστός Ὁ λόγος Εἰ τὶς ἐπισκοπῆς ὀρέγεται καλοῦ ἔργου ἐπιθυμεῖ διʼ δεῖ Οὖν τόν ἐπίσκοπον ἀνεπίλημπτον εἶναι μιᾶς γυναικός ἄνδρα νηφάλιον σώφρονα κόσμιον φιλόξενον διδακτικόν μή πάροινον μή πλήκτην μή αἰσχροκερδῆ ἀλλά ἐπιεικῆ ἄμαχον ἀφιλάργυρον τοῦ ἰδίου οἴκου καλῶς προϊστάμενον τέκνα ἔχοντα ἐν ὑποταγῇ μετά πάσης σεμνότητος εἰ δέ τὶς τοῦ ἰδίου οἴκου προστῆναι οὐκ οἶδεν πῶς ἐκκλησίας Θεοῦ ἐπιμελήσεται Μή νεόφυτον ἵνα μή τυφωθείς εἰς κρίμα ἐμπέσῃ τοῦ διαβόλου δεῖ Δέ αὐτόν καί μαρτυρίαν καλήν ἔχειν ἀπό τῶν ἔξωθεν ἵνα μή εἰς ὀνειδισμόν ἐμπέσῃ καί παγίδα τοῦ διαβόλου Διακόνους ὡσαύτως σεμνούς μή διλόγους μή οἴνῳ πολλῷ προσέχοντας μή αἰσχροκερδεῖς ἔχοντας τό μυστήριον τῆς πίστεως καί ἐν καθαρᾷ καθαρᾶς συνειδήσει συνειδήσεως καί οὗτοι Δέ δοκιμαζέσθωσαν πρῶτον εἶτα διακονείτωσαν ἀνέγκλητοι ὄντες Γυναῖκας ὡσαύτως σεμνάς σεμνούς μή διαβόλους νηφαλίους πιστάς ἐν πᾶσιν Διάκονοι ἔστωσαν μιᾶς γυναικός ἄνδρες τέκνων καλῶς προϊστάμενοι καί τῶν ἰδίων οἴκων οἱ Γάρ καλῶς διακονήσαντες βαθμόν ἑαυτοῖς καλόν περιποιοῦνται καί πολλήν παρρησίαν ἐν πίστει τῇ τήν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ταῦτα σοί Γράφω ἐλπίζων ἐλθεῖν πρός σέ ἐν τάχει τάχιον ἐάν δέ βραδύνω ἵνα εἰδῇς πῶς δεῖ ἐν οἴκῳ Θεοῦ ἀναστρέφεσθαι ἥτις εἰ τὶς ἐστίν ἐκκλησία Θεοῦ ζῶντος στῦλος καί ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας Καί ὁμολογουμένως μέγα ἐστίν τό τῆς εὐσεβείας μυστήριον Ὅς Θεός ἐφανερώθη ἐν σαρκί ἐδικαιώθη ἐν Πνεύματι ὤφθη ἀγγέλοις ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ ἀνελήμφθη ἐν δόξῃ τό Δέ Πνεῦμα ῥητῶς λέγει ὅτι ἐν ὑστέροις καιροῖς ἀποστήσονται τινές τῆς πίστεως προσέχοντες πνεύμασι πλάνοις καί διδασκαλίαις διδασκαλίας δαιμονίων ἐν ὑποκρίσει ψευδολόγων κεκαυστηριασμένων τήν ἰδίαν συνείδησιν κωλυόντων γαμεῖν ἀπέχεσθαι βρωμάτων ἅ ὁ Θεός ἔκτισεν εἰς μετάλημψιν μετά εὐχαριστίας τοῖς πιστοῖς καί ἐπεγνωκόσι τήν ἀλήθειαν Ὅτι παν κτίσμα Θεοῦ καλόν καί οὐδέν ἀπόβλητον μετά εὐχαριστίας λαμβανόμενον ἁγιάζεται γάρ διά λόγου Θεοῦ καί ἐντεύξεως Ταῦτα ὑποτιθέμενος τοῖς ἀδελφοῖς καλός ἔσῃ διάκονος Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐντρεφόμενος τοῖς λόγοις τῆς πίστεως καί τῆς καλῆς διδασκαλίας ᾗ ἧς παρηκολούθηκας παρηκολούθησας τούς Δέ βεβήλους καί γραώδεις θυμούς μύθους παραιτοῦ γύμναζε Δέ σεαυτόν πρός εὐσέβειαν ἡ Γάρ Σωματική γυμνασία πρός ὀλίγον ἐστίν ὠφέλιμος ὠφελίμου ἡ δέ εὐσέβεια πρός παντᾶ ὠφέλιμος ἐστίν ἐπαγγελίαν ἔχουσα ζωῆς τῆς νῦν καί τῆς μελλούσης πιστός Ὁ λόγος καί πάσης ἀποδοχῆς ἄξιος Εἰς τοῦτο γάρ καί κοπιῶμεν καί ἀγωνιζόμεθα ὀνειδιζόμεθα ὅτι ἠλπίκαμεν ἐπί Θεῷ ζῶντι ὅς ἐστίν Σωτήρ πάντων ἀνθρώπων μάλιστα πιστῶν Παράγγελλε ταῦτα καί δίδασκε μηδείς σοῦ τῆς νεότητος Καταφρονείτω ἀλλά τύπος γίνου τῶν πιστῶν ἐν λόγῳ ἐν ἀναστροφῇ ἐν ἀγάπῃ ἐν πνεύματι ἐν πίστει ἐν ἁγνείᾳ Ἕως ἔρχομαι πρόσεχε τῇ ἀναγνώσει τῇ παρακλήσει τῇ διδασκαλίᾳ Μή ἀμέλει τοῦ ἐν σοί χαρίσματος ὅ ἐδόθη σοί διά προφητείας μετά ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τοῦ πρεσβυτέρου πρεσβυτερίου ταῦτα Μελέτα ἐν τούτοις ἴσθι ἵνα σοῦ ἡ προκοπή φανερά ᾖ ἐν πᾶσιν Ἔπεχε σεαυτῷ καί τῇ διδασκαλίᾳ Ἐπίμενε αὐτοῖς τοῦτο γάρ ποιῶν καί σεαυτόν σώσεις καί τούς ἀκούοντας σοῦ πρεσβυτέρῳ Μή ἐπιπλήξῃς ἀλλά παρακάλει ὡς πατέρα νεωτέρους ὡς ἀδελφούς πρεσβυτέρας ὡς μητέρας νεωτέρας ὡς ἀδελφάς ἐν πάσῃ ἁγνείᾳ χήρας Τίμα τάς ὄντως χήρας εἰ Δέ τὶς χήρα τέκνα ἤ ἔκγονα ἔχει μανθανέτωσαν πρῶτον τόν ἴδιον οἶκον εὐσεβεῖν καί ἀμοιβάς ἀποδιδόναι τοῖς προγόνοις τοῦτο γάρ ἐστίν καλόν καί ἀπόδεκτον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἡ Δέ ὄντως χήρα καί μεμονωμένη ἤλπικεν ἐπί τόν Θεόν Κύριον καί προσμένει ταῖς δεήσεσιν καί ταῖς προσευχαῖς νυκτός καί ἡμέρας ἡμέραις ἡ Δέ σπαταλῶσα ζῶσα τέθνηκεν Καί ταῦτα παράγγελλε ἵνα ἀνεπίλημπτοι ὦσιν εἰ Δέ τὶς τῶν ἰδίων καί μάλιστα τῶν οἰκειῶν οὒ προνοεῖ προνοεῖται τήν πίστιν ἤρνηται καί ἐστίν ἀπίστου χειρῶν Χήρα καταλεγέσθω μή ἔλαττον ἐτῶν ἑξήκοντα γεγονυῖα ἑνός ἀνδρός γυνή ἐν ἔργοις καλοῖς μαρτυρουμένη εἰ ἐτεκνοτρόφησεν εἰ ἐξενοδόχησεν εἰ ἁγίων πόδας ἔνιψεν εἰ θλιβομένοις ἐπήρκεσεν εἰ παντί ἔργῳ ἀγαθῷ ἐπηκολούθησεν νεωτέρας Δέ χήρας παραιτοῦ ὅταν γάρ καταστρηνιάσωσιν καταστρηνιάσουσιν τοῦ Χριστοῦ γαμεῖν θέλουσιν ἔχουσαι κρίμα ὅτι τήν πρώτην πίστιν ἠθέτησαν ἅμα Δέ καί ἀργαί μανθάνουσιν περιερχόμεναι ἐρχόμεναι τάς οἰκίας οὒ μόνον δέ ἀργαί ἀλλά καί φλύαροι καί περίεργοι λαλοῦσαι τά μή δέοντα βούλομαι Οὖν νεωτέρας γαμεῖν τεκνογονεῖν οἰκοδεσποτεῖν μηδεμίαν ἀφορμήν διδόναι τῷ ἀντικειμένῳ λοιδορίας χάριν ἤδη Γάρ τινές ἐξετράπησαν τινές ὀπίσω τοῦ Σατανᾶ Εἰ τὶς πιστός ἤ πιστή ἔχει χήρας ἐπαρκείτω ἐπαρκείσθω αὐταῖς καί μή βαρείσθω ἡ ἐκκλησία ἵνα ταῖς ὄντως χήραις ἐπαρκέσῃ Οἱ καλῶς προεστῶτες πρεσβύτεροι διπλῆς τιμῆς ἀξιούσθωσαν μάλιστα οἱ κοπιῶντες ἐν λόγῳ καί διδασκαλίᾳ λέγει Γάρ ἡ Γραφή βοῦν ἀλοῶντα Οὒ φιμώσεις βοῦν ἀλοῶντα καί Ἄξιος ὁ ἐργάτης τοῦ τῆς μισθοῦ τροφῆς αὐτοῦ κατά πρεσβυτέρου κατηγορίαν Μή παραδέχου ἐκτός εἰ μή ἐπί δύο ἤ τριῶν μαρτυρῶν τούς δέ ἁμαρτάνοντας ἐνώπιον πάντων Ἔλεγχε ἵνα καί οἱ λοιποί φόβον ἔχωσιν Διαμαρτύρομαι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί Κυρίου Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τῶν ἐκλεκτῶν ἀγγέλων ἵνα ταῦτα φυλάξῃς χωρίς προκρίματος μηδέν ποιῶν κατά πρόσκλισιν χεῖρας ταχέως μηδενί Ἐπιτίθει μηδέ κοινώνει ἁμαρτίαις ἀλλοτρίαις σεαυτόν ἁγνόν τήρει Μηκέτι ὑδροπότει ἀλλά οἴνῳ ὀλίγῳ χρῶ διά τόν τό στόμαχον σοῦ καί τάς πυκνάς σοῦ ἀσθενείας τινῶν ἀνθρώπων Αἱ ἁμαρτίαι πρόδηλοι εἰσίν προάγουσαι εἰς κρίσιν τισίν δέ καί ἐπακολουθοῦσιν Ὡσαύτως δέ καί τά καλά ἔργα τά καλά πρόδηλα ἐστίν καί τά ἄλλως ἔχοντα κρυβῆναι οὒ δύνανται δύναται Ὅσοι εἰσίν ὑπό ζυγόν δοῦλοι πάσης τούς ἰδίους δεσπότας πάσης τιμῆς ἀξίους ἡγείσθωσαν ἵνα μή τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ καί ἡ διδασκαλία βλασφημῆται οἱ Δέ πιστούς ἔχοντες ἔχοντας δεσπότας μή καταφρονείτωσαν ὅτι ἀδελφοί εἰσίν ἀλλά μᾶλλον δουλευέτωσαν ὅτι πιστοί εἰσίν καί ἀγαπητοί οἱ τῆς εὐεργεσίας ἀντιλαμβανόμενοι ταῦτα Δίδασκε καί παρακάλει Εἰ τὶς ἑτεροδιδασκαλεῖ καί μή προσέχετε προσέρχεται ὑγιαίνουσι λόγοις τοῖς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τῇ κατʼ εὐσέβειαν διδασκαλίᾳ τετύφωται μηδέν ἐπιστάμενος ἀλλά νοσῶν περί ζητήσεις καί λογομαχίας ἐξ ὧν γίνεται φθόνος ἔρις βλασφημίαι ὑπόνοιαι πονηραί διαπαρατριβαί παραδιατριβαὶ διεφθαρμένων ἀνθρώπων τόν νοῦν καί ἀπεστερημένων τῆς ἀληθείας νομιζόντων πορισμόν εἶναι τήν εὐσέβειαν ἀφίστασο ἀπό τῶν τοιούτων ἐστίν Δέ πορισμός μέγας ἡ εὐσέβεια μετά αὐταρκείας οὐδέν Γάρ εἰσηνέγκαμεν εἰς τόν κόσμον δῆλον ὅτι οὐδέ ἐξενεγκεῖν τὶ δυνάμεθα ἔχοντες Δέ διατροφάς καί σκεπάσματα τούτοις ἀρκεσθησόμεθα οἱ Δέ βουλόμενοι πλουτεῖν ἐμπίπτουσιν εἰς πειρασμόν καί παγίδα καί ἐπιθυμίας πολλάς ἀνοήτους καί βλαβεράς αἵτινες βυθίζουσι τούς ἀνθρώπους εἰς ὄλεθρον καί ἀπώλειαν ῥίζα Γάρ πάντων τῶν κακῶν ἐστίν ἡ φιλαργυρία ἧς τινές ὀρεγόμενοι ἀπεπλανήθησαν ἀπό τῆς πίστεως καί ἑαυτούς περιέπειραν ὀδύναις ποικίλαις πολλαῖς σύ Δέ ὦ ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ ταῦτα φεῦγε δίωκε δέ δικαιοσύνην εὐσέβειαν πίστιν ἀγάπην ὑπομονήν πραϋπαθίαν πραότητα Ἀγωνίζου τόν καλόν ἀγῶνα τῆς πίστεως ἐπιλαβοῦ τῆς αἰωνίου ζωῆς εἰς ἥν καί ἐκλήθης καί ὡμολόγησας τήν καλήν ὁμολογίαν ἐνώπιον πολλῶν μαρτυρῶν Παραγγέλλω σοί ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῳογονοῦντος ζῳοποιοῦντος τά παντᾶ καί Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ μαρτυρήσαντος ἐπί Ποντίου Πιλάτου τήν καλήν ὁμολογίαν τηρῆσαι σέ τήν ἐντολήν ἄσπιλον ἀνεπίλημπτον μέχρι τῆς ἐπιφανείας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἥν καιροῖς ἰδίοις δείξει ὁ μακάριος καί μόνος Δυνάστης ὁ Βασιλεύς τῶν βασιλευόντων καί Κύριος τῶν κυριευόντων ὁ μόνος ἔχων ἀθανασίαν φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον ὅν εἶδεν ἀνθρώπων οὐδείς ἀνθρώπων οὐδέ ἰδεῖν δύναται ᾧ τιμή καί τό κράτος αἰώνιον Ἀμήν Τοῖς πλουσίοις ἐν τῷ νῦν καιρῷ αἰῶνι παράγγελλε μή ὑψηλοφρονεῖν μηδέ ἠλπικέναι ἐπί πλούτου ἀδηλότητι ἀλλʼ ἐπί ἐν τῷ Θεῷ τῷ ζῶντι τῷ παρέχοντι ἡμῖν πλουσίως τά παντᾶ παντᾶ πλουσίως εἰς ἀπόλαυσιν ἀγαθοεργεῖν πλουτεῖν ἐν ἔργοις καλοῖς εὐμεταδότους εἶναι κοινωνικούς ἀποθησαυρίζοντας ἑαυτοῖς θεμέλιον καλόν εἰς τό μέλλον ἵνα ἐπιλάβωνται τῆς ὄντως αἰωνίου ζωῆς Ὦ Τιμόθεε τήν παρακαταθήκην παραθήκην φύλαξον ἐκτρεπόμενος τάς βεβήλους κενοφωνίας καί ἀντιθέσεις τῆς ψευδωνύμου γνώσεως ἥν τινές ἐπαγγελλόμενοι περί τήν πίστιν ἠστόχησαν Ἡ χάρις μεθʼ σοῦ ὑμῶν ἀμήν Παῦλος ἀπόστολος Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ διά θελήματος Θεοῦ κατʼ ἐπαγγελίαν ἐπαγγελίας ζωῆς τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ Τιμοθέῳ ἀγαπητῷ τέκνῳ χάρις ἔλεος εἰρήνη ἀπό Θεοῦ Πατρός καί Κυρίου Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν χάριν Ἔχω τῷ Θεῷ ᾧ λατρεύω λατρεύων ἀπό προγόνων ἐν καθαρᾷ συνειδήσει ὡς ἀδιάλειπτον ἔχω τήν περί σοῦ μνείαν ἐν ταῖς δεήσεσιν μού νυκτός καί ἡμέρας ἐπιποθῶν σέ ἰδεῖν μεμνημένος σοῦ τῶν δακρύων ἵνα χαρᾶς πληρωθῶ ὑπόμνησιν λαβών λαμβάνων τῆς ἐν σοί ἀνυποκρίτου πίστεως ἥτις ἐνῴκησεν πρῶτον ἐν τῇ μάμμῃ σοῦ Λωΐδι καί τῇ μητρί σοῦ Εὐνίκῃ πέπεισμαι δέ ὅτι καί ἐν σοί Διʼ ἥν ἥν αἰτίαν ἀναμιμνῄσκω σέ ἀναζωπυρεῖν τό θέλημα χάρισμα τοῦ Θεοῦ Χριστοῦ ὅ ἐστίν ἐν σοί διά τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν μού οὒ Γάρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεός πνεῦμα δειλίας ἀλλά δυνάμεως καί ἀγάπης καί σωφρονισμοῦ μή Οὖν ἐπαισχυνθῇς τό μαρτύριον τοῦ Κυρίου ἡμῶν μηδέ ἐμέ τόν δέσμιον αὐτοῦ ἀλλά συγκακοπάθησον τῷ εὐαγγελίῳ κατά δύναμιν Θεοῦ τοῦ σώσαντος ἡμάς καί καλέσαντος κλήσει ἁγίᾳ οὒ κατά τά ἔργα ἡμῶν ἀλλά κατά ἰδίαν πρόθεσιν καί χάριν τήν δοθεῖσαν ἡμῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ πρό χρόνων αἰωνίων αἰωνίαν φανερωθεῖσαν δέ νῦν διά τῆς ἐπιφανείας τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καταργήσαντος μέν τόν θάνατον φωτίσαντος δέ ζωήν καί ἀφθαρσίαν διά τοῦ εὐαγγελίου εἰς ὅ ἐτέθην ἐγώ κηρύξαι κῆρυξ καί ἀπόστολος καί διδάσκαλος ἐθνῶν Διʼ ἥν αἰτίαν καί ταῦτα πάσχω ἀλλʼ οὐκ ἐπαισχύνομαι οἶδα γάρ ᾧ πεπίστευκα καί πέπεισμαι ὅτι δυνατός ἐστίν τήν παραθήκην μού φυλάξαι εἰς ἐκείνην τήν ἡμέραν ὑποτύπωσιν Ἔχε ὑγιαινόντων λόγων ὧν πάρʼ ἐμοῦ ἤκουσας ἐν πίστει καί ἀγάπῃ τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τήν καλήν παρακαταθήκην παραθήκην Φύλαξον διά Πνεύματος Ἁγίου τοῦ ἐνοικοῦντος ἐν ἡμῖν Οἶδας τοῦτο ταῦτα ὅτι ἀπεστράφησαν μέ πάντες οἱ ἐν τῇ Ἀσίᾳ ὧν ἐστίν Φύγελος καί Ἑρμογένης δῴη ἔλεος Ὁ Κύριος τῷ Ὀνησιφόρου Ὀνησιφόρῳ οἴκῳ ὅτι πολλάκις μέ ἀνέψυξεν καί τήν ἅλυσιν μού οὐκ ἐπαισχύνθη ἀλλά γενόμενος ἐν Ῥώμῃ σπουδαίως σπουδαιοτέρως ἐνεζήτησέν ἐζήτησεν μέ καί εὗρεν δῴη αὐτῷ ὁ Κύριος εὑρεῖν ἔλεος παρά Κυρίου ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καί ὅσα ἐν Ἐφέσῳ διηκόνησεν μοί βέλτιον σύ γινώσκεις Σύ οὖν τέκνον μού ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ Καί ἅ ἤκουσας πάρʼ ἐμοῦ διά πολλῶν μαρτυρῶν ταῦτα παράθου πιστοῖς ἀνθρώποις οἵτινες ἱκανοί ἔσονται καί ἑτέρους διδάξαι σύ οὖν κακοπάθησον Συγκακοπάθησον ὡς καλός στρατιώτης Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ Οὐδείς στρατευόμενος ἐμπλέκεται ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις ἵνα τῷ στρατολογήσαντι ἀρέσῃ ἐάν Δέ καί ἀθλῇ τὶς οὒ στεφανοῦται ἐάν μή νομίμως ἀθλήσῃ τόν κοπιῶντα γεωργόν Δεῖ πρότερον πρῶτον τῶν καρπῶν μεταλαμβάνειν Νόει ὅ ἅ λέγω δῴη δώσει γάρ σοί ὁ Κύριος σύνεσιν ἐν πᾶσιν Μνημόνευε Ἰησοῦν Χριστόν ἐγηγερμένον ἐκ νεκρῶν ἐκ σπέρματος Δαυίδ κατά τό εὐαγγέλιον μού ἐν ᾧ κακοπαθῶ μέχρι δεσμῶν ὡς κακοῦργος Ἀλλά ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ οὒ δέδεται Διά τοῦτο παντᾶ ὑπομένω διά τούς ἐκλεκτούς ἵνα καί αὐτοί σωτηρίας τύχωσιν τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ μετά δόξης αἰωνίου πιστός Ὁ λόγος εἰ Γάρ συναπεθάνομεν καί συζήσομεν εἰ ὑπομένομεν καί συμβασιλεύσομεν συμβασιλεύσωμεν εἰ ἀρνησόμεθα ἀρνούμεθα κἀκεῖνος ἀρνήσεται ἡμάς εἰ ἀπιστοῦμεν ἐκεῖνος πιστός μένει ἀρνήσασθαι γάρ ἑαυτόν οὒ δύναται ταῦτα Ὑπομίμνῃσκε διαμαρτυρόμενος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ Κυρίου μή λογομαχεῖν λογομαχεῖ ἐπʼ εἰς οὐδέν χρήσιμον ἐπί καταστροφῇ τῶν ἀκουόντων Σπούδασον σεαυτόν δόκιμον παραστῆσαι τῷ Χριστῷ Θεῷ ἐργάτην ἀνεπαίσχυντον ὀρθοτομοῦντα τόν λόγον τῆς ἀληθείας τάς Δέ βεβήλους κενοφωνίας περιΐστασο ἐπί πλεῖον γάρ προκόψουσιν ἀσεβείας καί ὁ λόγος αὐτῶν ὡς γάγγραινα νομήν ἕξει ὧν ἐστίν Ὑμέναιος καί Φίλητος οἵτινες περί τήν ἀλήθειαν ἠστόχησαν λέγοντες τήν ἀνάστασιν ἤδη γεγονέναι καί ἀνατρέπουσιν τήν τινῶν πίστιν τήν τινῶν ὁ Μέντοι Μέν τοῖς στερεός στερεοῖς θεμέλιος τοῦ Κυρίου Θεοῦ ἕστηκεν ἔχων τήν σφραγῖδα ταύτην ἔγνω Κύριος πάντας τούς ὄντας αὐτοῦ καί Ἀποστήτω ἀπό ἀδικίας πᾶς ὁ ὀνομάζων τό ὄνομα Κυρίου Χριστοῦ ἐν μεγάλῃ Δέ οἵᾳ οἰκίᾳ οὐκ ἐστίν μόνον σκεύη χρυσᾶ καί ἀργυρᾶ ἀλλά καί ξύλινα καί ὀστράκινα καί ἅ μέν εἰς τιμήν ἅ δέ εἰς ἀτιμίαν ἐάν Οὖν τὶς ἐκκαθάρῃ ἑαυτόν ἀπό τούτων ἔσται σκεῦος εἰς τιμήν ἡγιασμένον καί εὔχρηστον τῷ Δεσπότῃ εἰς παν ἔργον ἀγαθόν ἡτοιμασμένον τάς Δέ νεωτερικάς ἐπιθυμίας φεῦγε δίκαι δίωκε δέ δικαιοσύνην πίστιν ἀγάπην εἰρήνην μετά πάντων τῶν ἀγαπώντων ἐπικαλουμένων τόν Κύριον ἐκ καθαρᾶς καρδίας τάς Δέ μωράς καί ἀπαιδεύτους ζητήσεις παραιτοῦ εἰδώς ὅτι γεννῶσι μάχας δοῦλον Δέ Κυρίου οὒ δεῖ μάχεσθαι ἀλλά ἤπιον εἶναι πρός πάντας διδακτικόν ἀνεξίκακον ἐν πραΰτητι παιδεύοντα τούς ἀντιδιατιθεμένους ἀντιδιαθεμένους μήποτε δῷ δῴη αὐτοῖς ὁ Θεός μετάνοιαν εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν καί ἀνανήψωσιν ἀνανήψουσιν ἐκ τῆς τοῦ διαβόλου παγίδος ἐζωγρημένοι ὑπʼ αὐτοῦ εἰς τό ἐκείνου θέλημα τοῦτο Δέ γίνωσκε γινώσκετε ὅτι ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐνστήσονται καιροί χαλεποί ἔσονται Γάρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι φιλάργυροι ἀλαζόνες ὑπερήφανοι βλασφημοῖ γονεῦσιν ἀπειθεῖς ἀχριστόι ἀχάριστοι ἀνόσιοι ἄστοργοι ἄσπονδοι διάβολοι ἀκρατεῖς ἀνήμεροι φιλάγαθοι ἀφιλάγαθοι προδόται προπετεῖς τετυφωμένοι τέ τύφω νοῖ φιλήδονοι μᾶλλον ἤ Φιλόθεοι ἔχοντες μόρφωσιν εὐσεβείας τήν δέ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι καί τούτους ἀποτρέπου ἐκ τούτων Γάρ εἰσίν οἱ ἐνδύνοντες εἰς τάς οἰκίας καί αἰχμαλωτίζοντες αἰχμαλωτεύοντες τά γυναικάρια σεσωρευμένα ἁμαρτίαις ἁμαρτίας ἀγόμενα ἐπιθυμίαις καί ἡδοναῖς ποικίλαις πάντοτε μανθάνοντα καί μηδέποτε εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν δυνάμενα ὅν τρόπον Δέ Ἰωάννης Ἰάννης καί Ἰαμβρῆς ἀντέστησαν Μωϋσεῖ οὕτως καί οὗτοι ἀνθίστανται τῇ ἀληθείᾳ ἄνθρωποι κατεφθαρμένοι τόν νοῦν ἀδόκιμοι περί τήν πίστιν Ἀλλʼ οὒ προκόψουσιν ἐπί πλεῖον ἡ γάρ διανοίᾳ ἄνοια αὐτῶν ἔκδηλος ἔσται πᾶσιν ὡς καί ἡ ἐκείνων ἐγένετο σύ Δέ παρηκολούθηκας παρηκολούθησας μού τῇ διδασκαλίᾳ τῇ ἀγωγῇ τῇ προθέσει τῇ πίστει τῇ μακροθυμίᾳ τῇ ἀγάπῃ τῇ ὑπομονῇ τοῖς διωγμοῖς τοῖς παθήμασιν οἷα μοί ἐγένετο ἐγένοντο ἐν Ἀντιοχείᾳ ἐν Ἰκονίῳ ἐν Λύστροις οἵους διωγμούς ὑπήνεγκα καί ἐκ πάντων μέ ἐρρύσατο ὁ Κύριος καί πάντες Δέ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν εὐσεβῶς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται πονηροί Δέ ἄνθρωποι καί γόητες προκόψουσιν ἐπί τό χεῖρον πλανῶντες καί πλανώμενοι σύ Δέ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καί ἐπιστώθης εἰδώς παρά τίνος τίνων ἔμαθες καί ὅτι ἀπό βρέφους τά ἱερά γράμματα οἶδας τά δυνάμενα σέ σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διά πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ Πάσα Γραφή Θεόπνευστος καί ὠφέλιμος πρός διδασκαλίαν πρός ἐλεγμόν ἔλεγχον πρός ἐπανόρθωσιν πρός παιδείαν τήν ἐν δικαιοσύνῃ ἵνα ἄρτιος ᾖ ὁ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος πρός παν ἔργον ἀγαθόν ἐξηρτισμένος Διαμαρτύρομαι οὖν ἐγώ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί τοῦ Κυρίου Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ μέλλοντος κρῖναι κρίνειν ζῶντας καί νεκρούς καί κατά τήν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ καί τήν βασιλείαν αὐτοῦ κήρυξον τόν λόγον ἐπίστηθι εὐκαίρως ἀκαίρως εὐκαίρως ἔλεγξον ἐπιτίμησον παρακάλεσον ἐπιτίμησον ἐν πάσῃ μακροθυμίᾳ καί διδαχῇ ἔσται Γάρ καιρός ὅτε τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας οὐκ ἐνέξονται ἀνέξονται ἀλλά κατά τάς ἐπιθυμίας τάς ἰδίας ἐπιθυμίας ἑαυτοῖς ἐπισωρεύσουσιν διδασκάλους κνηθόμενοι τήν ἀκοήν καί ἀπό μέν τῆς ἀληθείας τήν ἀκοήν ἐπιστρέψουσιν ἀποστρέψουσιν ἐπί δέ τούς μύθους ἐκτραπήσονται σύ Δέ νῆφε ἐν πᾶσιν κακοπάθησον ὡς καλός στρατιώτης Χριστοῦ Ἰησοῦ ἔργον ποίησον εὐαγγελιστοῦ τήν διακονίαν σοῦ πληροφόρησον ἐγώ Γάρ ἤδη σπένδομαι καί ὁ καιρός τῆς ἐμῆς ἀναλύσεως μού ἐφέστηκεν τόν ἀγῶνα Τόν καλόν ἀγῶνα ἠγώνισμαι τόν δρόμον τετέλεκα τήν πίστιν τετήρηκα Λοιπόν ἀπόκειται μοί ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος ὅν ἀποδώσει μοί ὁ Κύριος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὁ δίκαιος κριτής οὒ μόνον δέ ἐμοί ἀλλά καί πᾶσι τοῖς ἠγαπηκόσι τήν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ Σπούδασον ἐλθεῖν πρός μέ ταχέως Δημᾶς Γάρ μέ ἐγκατέλιπεν ἐγκατέλειπεν ἀγαπήσας τόν νῦν αἰῶνα καί ἐπορεύθη εἰς Θεσσαλονίκην Κρήσκης εἰς Γαλλίαν Γαλατίαν Τίτος εἰς Δαλματίαν Λουκᾶς ἐστίν μόνος μετʼ ἐμοῦ Μᾶρκον Ἀναλαβών ἄγε ἄγαγε μετά σεαυτοῦ ἐστίν γάρ μοί εὔχρηστος εἰς διακονίαν Τυχικόν Δέ ἀπέστειλα εἰς Ἔφεσον Τόν φελόνην ὅν ἀπέλιπον ἀπέλειπον ἐν Τρῳάδι παρά Κάρπῳ ἐρχόμενος φέρε καί τά βιβλία μάλιστα τάς μεμβράνας Ἀλέξανδρος ὁ χαλκεύς πολλά μοί κακά ἐνεδείξατο ἀποδῴη ἀποδώσει αὐτῷ ὁ Κύριος κατά τά ἔργα αὐτοῦ ὅν καί σύ φυλάσσου λίαν γάρ ἀνθέστηκεν ἀντέστη τοῖς ἡμετέροις λόγοις Ἐν τῇ πρώτῃ μού ἀπολογίᾳ οὐδείς μοί παρεγένετο συμπαρεγένετο ἀλλά πάντες μέ ἐγκατέλιπον ἐγκατέλειπον μή αὐτοῖς λογισθείη ὁ Δέ Κύριος μοί παρέστη καί ἐνεδυνάμωσεν μέ ἵνα διʼ ἐμοῦ τό κήρυγμα πληροφορηθῇ καί ἀκούσῃ ἀκούσωσιν παντᾶ τά ἔθνη καί ἐρρύσθην ἐκ στόματος λέοντος καί ῥύσεται μέ Ὁ Κύριος ἀπό παντός ἔργου πονηροῦ καί σώσει εἰς τήν βασιλείαν αὐτοῦ τήν ἐπουράνιον αὐτῷ ᾧ ἡ δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων Ἀμήν Ἄσπασαι Πρίσκαν καί Ἀκύλαν καί τόν Ὀνησιφόρου οἶκον Ἔραστος ἔμεινεν ἐν Κορίνθῳ Τρόφιμον Δέ ἀπέλιπον ἀπέλειπον ἐν Μιλήτῳ ἀσθενοῦντα Σπούδασον πρό χειμῶνος ἐλθεῖν ἀσπάζεται σέ Εὔβουλος καί Πούδης καί Λίνος καί Κλαυδία καί οἱ ἀδελφοί πάντες Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός μετά τοῦ πνεύματος σοῦ Ἡ χάρις μεθʼ ὑμῶν ἀμήν Παῦλος δοῦλος Θεοῦ ἀπόστολος δέ Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ κατά πίστιν ἐκλεκτῶν Θεοῦ καί ἐπίγνωσιν ἀληθείας τῆς κατʼ εὐσέβειαν ἐπʼ ἐλπίδι ζωῆς αἰωνίου ἥν ἐπηγγείλατο ὁ ἀψευδής Θεός πρό χρόνων αἰωνίων ἐφανέρωσεν δέ καιροῖς ἰδίοις τόν λόγον αὐτοῦ ἐν κηρύγματι ὅ ἐπιστεύθην ἐγώ κατʼ ἐπιταγήν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ Τίτῳ γνησίῳ τέκνῳ κατά κοινήν πίστιν χάρις καί ἔλεος εἰρήνη ἀπό Θεοῦ Πατρός καί Κυρίου Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν τούτου Χάριν ἀπέλιπον ἀπέλειπον κατέλιπον σέ ἐν Κρήτῃ ἵνα τά λείποντα λιπόντα ἐπιδιορθώσῃ ἐπιδιορθώσης καί καταστήσῃς κατά πόλιν πρεσβυτέρους ὡς ἐγώ σοί διεταξάμην εἰ τὶς ἐστίν ἀνέγκλητος μιᾶς γυναικός ἀνήρ τέκνα ἔχων πιστά μή ἐν κατηγορίᾳ ἀσωτίας ἤ ἀνυπότακτα δεῖ Γάρ τόν ἐπίσκοπον ἀνέγκλητον εἶναι ὡς Θεοῦ οἰκονόμον μή αὐθάδη μή ὀργίλον μή πάροινον μή πλήκτην μή αἰσχροκερδῆ ἀλλά φιλόξενον φιλάγαθον σώφρονα δίκαιον ὅσιον ἐγκρατῆ ἀντεχόμενον τοῦ κατά τήν διδαχήν πιστοῦ λόγου ἵνα δυνατός ᾖ καί παρακαλεῖν τούς ἐν πάσῃ θλίψει τῇ διδασκαλίᾳ τῇ ὑγιαινούσῃ καί τούς ἀντιλέγοντας ἐλέγχειν εἰσίν Γάρ πολλοί καί ἀνυπότακτοι ματαιολόγοι καί φρεναπάται μάλιστα δέ οἱ ἐκ τῆς περιτομῆς οὕς δεῖ ἐπιστομίζειν οἵτινες ὅλους οἴκους ἀνατρέπουσιν διδάσκοντες ἅ μή δεῖ διʼ αἰσχροῦ κέρδους χάριν εἶπεν Δέ Τὶς ἐξ αὐτῶν ἴδιος αὐτῶν προφήτης Κρῆτες ἀεί ψεῦσται κακά θηρία γαστέρες ἀργαί Ἡ μαρτυρία Αὕτη ἐστίν ἀληθής Διʼ ἥν αἰτίαν ἔλεγχε αὐτούς ἀποτόμως ἵνα ὑγιαίνωσιν ἐν τῇ πίστει μή προσέχοντες Ἰουδαϊκοῖς μύθοις καί ἐντολαῖς ἀνθρώπων ἀποστρεφομένων τήν ἀλήθειαν Παντᾶ μέν καθαρά τοῖς καθαροῖς τοῖς δέ μεμιαμμένοις καί ἀπίστοις οὐδέν καθαρόν ἀλλά μεμίανται αὐτῶν καί ὁ νοῦς καί ἡ συνείδησις Θεόν Ὁμολογοῦσιν εἰδέναι τοῖς δέ ἔργοις ἀρνοῦνται βδελυκτοί ὄντες καί ἀπειθεῖς καί πρός παν ἔργον ἀγαθόν ἀδόκιμοι σύ Δέ ἅ λάλει ἅ πρέπει τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ Πρεσβύτας νηφαλίους εἶναι σεμνούς σώφρονας ὑγιαίνοντας τῇ πίστει τῇ ἀγάπῃ τῇ ὑπομονῇ Πρεσβύτιδας ὡσαύτως ἐν καταστήματι ἱεροπρεπεῖς ἱεροπρέπει μή διαβόλους μηδέ μή οἴνῳ πολλῷ δεδουλωμένας καλοδιδασκάλους ἵνα σωφρονίζωσι σωφρονίζουσιν τάς νεάς φιλάνδρους εἶναι φιλοτέκνους σώφρονας ἁγνάς οἰκουργούς ἀγαθάς ὑποτασσομένας ὑποτασσόμεναι τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ἵνα μή ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ καί ἡ διδασκαλία βλασφημῆται Τούς νεωτέρους ὡσαύτως παρακάλει σωφρονεῖν περί παντᾶ σεαυτόν τύπον παρεχόμενος τύπον καλῶν ἔργων ἐν τῇ διδασκαλίᾳ ἀφθονίαν ἀφθορίαν ἀδιαφθορίαν ἁγνείαν σεμνότητα ἀφθαρσίαν λόγον ὑγιῆ ἀκατάγνωστον ἵνα ὁ ἐξ ἐναντίας ἐντραπῇ μηδέν ἔχων ἔχω λέγειν περί ἡμῶν ὑμῶν λέγειν φαῦλον Δούλους ἰδίοις δεσπόταις ἰδίοις ὑποτάσσεσθαι ἐν πᾶσιν εὐαρέστους εἶναι μή ἀντιλέγοντας μή νοσφιζομένους ἀλλά πίστιν πασᾶν πίστιν ἐνδεικνυμένους ἀγαθήν ἵνα τήν διδασκαλίαν τήν τοῦ Σωτῆρος ὑμῶν ἡμῶν Θεοῦ κοσμῶσιν ἐν πᾶσιν ἐπεφάνη Γάρ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σωτήριος Σωτῆρος πᾶσιν ἀνθρώποις παιδεύουσα παιδεύσα ἡμάς ἵνα ἀρνησάμενοι τήν ἀσέβειαν καί τάς κοσμικάς ἐπιθυμίας σωφρόνως καί δικαίως καί εὐσεβῶς ζήσωμεν ἐν τῷ νῦν αἰῶνι προσδεχόμενοι τήν μακαρίαν ἐλπίδα καί ἐπιφάνειαν τῆς δόξης τοῦ μεγάλου Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ὅς ἔδωκεν αὐτόν ἑαυτόν ὑπέρ ἡμῶν ἵνα λυτρώσηται ἡμάς ἀπό πάσης ἀνομίας καί καθαρίσῃ ἑαυτῷ λαόν περιούσιον ζηλωτήν καλῶν ἔργων ταῦτα Δίδασκε Λάλει καί παρακάλει καί ἔλεγχε μετά πάσης ἐπιταγῆς Μηδείς σοῦ περιφρονείτω Ὑπομίμνῃσκε Δέ αὐτούς ἀρχαῖς καί ἐξουσίαις ὑποτάσσεσθαι πειθαρχεῖν καί πρός παν ἔργον ἀγαθόν ἀγαθούς ἑτοίμους εἶναι μηδένα βλασφημεῖν ἀμάχους εἶναι ἐπιεικεῖς πασᾶν ἐνδεικνυμένους ἐνδείκνυσθαι πραΰτητα σπουδήν τά πρός πάντας ἀνθρώπους ἦμεν Γάρ ποτέ καί ἡμεῖς ἀνόητοι ἀπειθεῖς πλανώμενοι δουλεύοντες ἐν ἐπιθυμίαις καί ἡδοναῖς ποικίλαις ἐν κακίᾳ καί φθόνῳ διάγοντες στυγητοί μισοῦντες ἀλλήλους ὅτε Δέ ἡ χρηστότης καί ἡ φιλανθρωπία ἐπεφάνη τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ οὐκ ἐξ ἔργων τῶν ἐν δικαιοσύνῃ ἅ ὧν ἐποιήσαμεν ἡμεῖς ἀλλά κατά τό τόν αὐτοῦ ἔλεος ἔλεον ἔσωσεν ἡμάς διά τοῦ λουτροῦ παλιγγενεσίας καί ἀνακαινώσεως Πνεύματος Ἁγίου οὗ ἐξέχεεν ἐφʼ ἡμάς πλουσίως διά Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἵνα δικαιωθέντες δικαιωθέντος τῇ ἐκείνου χάριτι κληρονόμοι γενώμεθα γενηθῶμεν κατʼ ἐλπίδα ζωῆς αἰωνίου Πιστός ὁ λόγος καί περί τούτων βούλομαι σέ διαβεβαιοῦσθαι Ἵνα φροντίζωσιν καλῶν ἔργων προΐστασθαι οἱ πεπιστευκότες τῷ Θεῷ Ταῦτα ἐστίν τά καλά καί ὠφέλιμα τοῖς ἀνθρώποις μωράς Δέ ζητήσεις καί γενεαλογίας καί ἔρεις ἔριν καί μάχας νομικάς περιΐστασο εἰσίν γάρ ἀνωφελεῖς καί μάταιοι αἱρετικόν ἄνθρωπον μετά μίαν καί δευτέραν νουθεσίαν Παραιτοῦ εἰδώς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος καί ἁμαρτάνει ὤν αὐτοκατάκριτος Ὅταν πέμψω Ἀρτεμᾶν πρός σέ ἤ Τυχικόν σπούδασον ἐλθεῖν πρός μέ εἰς Νικόπολιν ἐκεῖ γάρ κέκρικα παραχειμάσαι Ζηνᾶν τόν νομικόν καί Ἀπολλῶν Ἀπολλῶ Σπουδαίως πρόπεμψον ἵνα μηδέν αὐτοῖς λείπῃ λίπῃ μανθανέτωσαν Δέ καί οἱ ἡμέτεροι καλῶν ἔργων προΐστασθαι εἰς τάς ἀναγκαίας χρείας ἵνα μή ὦσιν ἄκαρποι ἀσπάζονται σέ οἱ μετʼ ἐμοῦ Πάντες Ἄσπασαι ἀσπάσασθε τούς φιλοῦντας ἡμάς ἐν πίστει Ἡ χάρις μετά πάντων ὑμῶν ἀμήν Παῦλος δέσμιος Χριστοῦ Ἰησοῦ καί Τιμόθεος ὁ ἀδελφός Φιλήμονι τῷ ἀγαπητῷ καί συνεργῷ ἡμῶν καί Ἀπφίᾳ τῇ ἀδελφῇ ἀγαπητῇ καί Ἀρχίππῳ τῷ συστρατιώτῃ ἡμῶν καί τῇ κατʼ οἶκον σοῦ ἐκκλησίᾳ χάρις ὑμῖν καί εἰρήνη ἀπό Θεοῦ Πατρός ἡμῶν καί Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μού πάντοτε μνείαν σοῦ ποιούμενος ἐπί τῶν προσευχῶν μού ἀκούων σοῦ τήν ἀγάπην καί τήν πίστιν ἥν ἔχεις εἰς πρός τόν Κύριον Ἰησοῦν καί εἰς πάντας τούς ἁγίους ὅπως ἡ κοινωνία τῆς πίστεως σοῦ ἐνεργής γένηται ἐν ἐπιγνώσει παντός ἀγαθοῦ τοῦ ἐν ἡμῖν ὑμῖν εἰς Χριστόν Ἰησοῦν χάριν χαράν Γάρ ἔχομεν πολλήν ἔσχον καί παράκλησιν ἐπί τῇ ἀγάπῃ σοῦ ὅτι τά σπλάγχνα τῶν ἁγίων ἀναπέπαυται διά σοῦ ἀδελφέ Διό πολλήν ἐν Χριστῷ παρρησίαν ἔχων ἐπιτάσσειν σοί τό ἀνῆκον διά τήν ἀνάγκην ἀγάπην μᾶλλον παρακαλῶ τοιοῦτος ὤν ὡς Παῦλος πρεσβύτης νυνί νῦν δέ καί δέσμιος Χριστοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ παρακαλῶ σέ περί τοῦ ἐμοῦ τέκνου ὅν ἐγώ ἐγέννησα ἐν τοῖς δεσμοῖς μού Ὀνήσιμον τόν ποτέ σοί ἄχρηστον νυνί δέ καί σοί καί ἐμοί εὔχρηστον ὅν ἀνέπεμψα σύ σοί δέ αὐτόν τοῦτʼ ἐστίν τά ἐμά σπλάγχνα προσλαβοῦ ὅν ἐγώ ἐβουλόμην πρός ἐμαυτόν κατέχειν ἵνα ὑπέρ σοῦ μοί διακονῇ μοί ἐν τοῖς δεσμοῖς τοῦ εὐαγγελίου χωρίς δέ τῆς σῆς γνώμης οὐδέν ἠθέλησα ποιῆσαι ἵνα μή ὡς κατά ἀνάγκην τό ἀγαθόν σοῦ ᾖ ἀλλά κατά ἑκούσιον τάχα Γάρ διά τοῦτο ἐχωρίσθη πρός ὥραν ἵνα αἰώνιον αὐτόν ἀπέχῃς οὐκέτι ὡς δοῦλον ἀλλʼ ὑπέρ δοῦλον ἀδελφόν ἀγαπητόν μάλιστα ἐμοί πόσῳ δέ μᾶλλον σοί καί ἐν σαρκί καί ἐν Κυρίῳ εἰ Οὖν μέ ἔχεις κοινωνόν προσλαβοῦ αὐτόν ὡς ἐμέ εἰ Δέ τὶ ἠδίκησεν σέ ἤ ὀφείλει ὀφείλετο τοῦτο ἐμοί ἔλλογα Ἐγώ Παῦλος ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί ἐγώ ἀποτίσω ἵνα μή λέγω σοί ὅτι καί σεαυτόν ἑαυτόν αὐτόν μοί προσοφείλεις Ναί ἀδελφέ ἐγώ σοῦ ὀναίμην ἐν Κυρίῳ ἀνάπαυσον μού τά σπλάγχνα ἐν Χριστῷ Κυρίῳ Πεποιθώς τῇ ὑπακοῇ σοῦ ἔγραψα σοί εἰδώς ὅτι καί ὑπέρ ἅ ὅ λέγω ποιήσεις ἅμα Δέ καί ἑτοίμαζε μοί ξενίαν ἐλπίζω γάρ ὅτι διά τῶν προσευχῶν ὑμῶν χαρισθήσομαι ὑμῖν Ἀσπάζεται Ἀσπάζονται σέ Ἐπαφρᾶς ὁ συναιχμάλωτος μού ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ Μᾶρκος Ἀρίσταρχος Δημᾶς Λουκᾶς οἱ συνεργοί μού Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετά τοῦ πνεύματος ὑμῶν Ἀμήν Πολυμερῶς καί πολυτρόπως πάλαι ὁ Θεός λαλήσας τοῖς πατράσιν ἡμῶν ἐν τοῖς προφήταις ἐπʼ ἐσχάτου ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τούτων ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν Υἱῷ ὅν ἔθηκεν κληρονόμον πάντων διʼ οὗ καί ἐποίησεν τούς αἰῶνας ἐποίησεν ὅς ὤν ἀπαύγασμα τῆς δόξης καί χαρακτήρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ φέρων φανερῶν τέ τά παντᾶ τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ διʼ αὐτοῦ ἑαυτοῦ καθαρισμόν ποιησάμενος τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ποιησάμενος Ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τῆς Μεγαλωσύνης ἐν ὑψηλοῖς Τοσούτῳ τοσούτων κρείττων γενόμενος τῶν ἀγγέλων ὅσῳ διαφορώτερον πάρʼ αὐτούς κεκληρονόμηκεν ὄνομα τίνι Γάρ εἶπεν ποτέ τῶν ἀγγέλων Υἱός μού εἶ σύ ἐγώ σήμερον γεγέννηκα σέ Καί πάλιν Ἐγώ ἔσομαι αὐτῷ εἰς Πατέρα καί αὐτός ἔσται μοί εἰς Υἱόν ὅταν Δέ πάλιν ἀγάγῃ εἰσαγάγῃ τόν πρωτότοκον εἰς τήν οἰκουμένην λέγει Καί προσκυνησάτωσαν αὐτῷ πάντες ἄγγελοι Θεοῦ Καί πρός μέν τούς ἀγγέλους λέγει Ὁ ποιῶν τούς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα καί τούς λειτουργούς αὐτοῦ πυρός φλόγα πρός δέ τόν Υἱόν Ὁ θρόνος σοῦ ὁ Θεός εἰς τόν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος καί ἡ ῥάβδος τῆς εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας αὐτοῦ σοῦ Ἠγάπησας δικαιοσύνην καί ἐμίσησας ἀδικίαν ἀνομίαν διά τοῦτο ἔχρισεν σέ ὁ Θεός σοῦ ὁ Θεός σοῦ ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρά τούς μετόχους σοῦ Καί Σύ κατʼ ἀρχάς Κύριε τήν γῆν ἐθεμελίωσας καί ἔργα τῶν χειρῶν σοῦ εἰσίν οἱ οὐρανοί Αὐτοί ἀπολοῦνται σύ δέ διαμένεις καί πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται καί ὡσεί περιβόλαιον ἀλλάξεις ἑλίξεις αὐτούς ὡς ἱμάτιον καί ἀλλαγήσονται σύ δέ καί ὁ αὐτός εἶ καί τά ἔτη σοῦ οὐκ ἐκλείψουσιν Πρός τίνα δέ τῶν ἀγγέλων εἴρηκεν ποτέ Κάθου ἐκ δεξιῶν μού ἕως ἄν θῶ τούς ἐχθρούς σοῦ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σοῦ Οὐχί πάντες εἰσίν λειτουργικά πνεύματα εἰς διακονίαν διακονίας ἀποστελλόμενα διά τούς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν Διά τοῦτο δεῖ περισσοτέρως δεῖ ἡμάς προσέχειν ἡμάς τοῖς ἀκουσθεῖσιν μήποτε παραρρυῶμεν παραρυῶμεν εἰ Γάρ ὁ διʼ ἀγγέλων λαληθείς λόγος ἐγένετο βέβαιος καί πάσα παράβασις καί παρακοή ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα ἐκφευξώμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας Ἥτις ἀρχήν λαβοῦσα λαλεῖσθαι διά τοῦ Κυρίου ὑπό τῶν ἀκουσάντων εἰς ἡμάς ἐβεβαιώθη συμμαρτυροῦντος συνεπιμαρτυροῦντος συνεπιμαρτυροῦντες τοῦ Θεοῦ σημείοις τέ καί τέρασιν καί ποικίλαις δυνάμεσιν καί Πνεύματος Ἁγίου μερισμοῖς θερισμοῖς κατά τήν αὐτοῦ θέλησιν οὒ Γάρ ἀγγέλοις ὑπέταξεν ὁ Θεός τήν οἰκουμένην τήν μέλλουσαν περί ἧς λαλοῦμεν διεμαρτύρατο Δέ πού τὶς λέγων Τί Τίς ἐστίν ἄνθρωπος ὅτι μιμνήσκῃ αὐτοῦ ἤ υἱός ἀνθρώπου ὅτι ἐπισκέπτῃ αὐτόν Ἠλάττωσας αὐτόν βραχύ τὶ τὶς πάρʼ ἀγγέλους δόξῃ καί τιμῇ ἐστεφάνωσας αὐτόν καί κατέστησας αὐτόν ἐπί τά ἔργα τῶν χειρῶν σοῦ παντᾶ ὑπέταξας ὑπέταξα ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτοῦ ἐν τῷ Γάρ τῷ ὑποτάξαι αὐτῷ τά παντᾶ οὐδέν ἀφῆκεν αὐτῷ ἀφῆκεν ἀνυπότακτον νῦν Δέ οὔπω ὁρῶμεν αὐτῷ τά παντᾶ ὑποτεταγμένα τόν Δέ βραχύ τὶ πάρʼ ἀγγέλους ἠλαττωμένον βλέπομεν Ἰησοῦν διά τό πάθημα τοῦ θανάτου δόξῃ καί τιμῇ ἐστεφανωμένον ὅπως χωρίς χάριτι Θεοῦ ὑπέρ παντός γεύσηται θανάτου ἔπρεπεν Γάρ αὐτῷ διʼ ὅν τά παντᾶ καί διʼ οὗ τά παντᾶ πολλούς υἱούς εἰς δόξαν ἀγαγόντα τόν ἀρχηγόν τῆς σωτηρίας αὐτῶν διά παθημάτων τελειῶσαι Ὁ τέ γάρ ἁγιάζων καί οἱ ἁγιαζόμενοι ἐξ ἑνός πάντες διʼ ἥν αἰτίαν οὐκ ἐπαισχύνεται ἀδελφούς αὐτούς καλεῖν λέγων Ἀπαγγελῶ τό ὄνομα σοῦ τοῖς ἀδελφοῖς μού ἐν μέσῳ ἐκκλησίας ὑμνήσω σέ Καί πάλιν Ἐγώ ἔσομαι πεποιθώς ἐπʼ αὐτῷ Καί πάλιν Ἰδού ἐγώ καί τά παιδία ἅ μοί ἔδωκεν ὁ Θεός ἐπεί Οὖν τά παιδία κεκοινώνηκεν αἵματος σαρκός καί σαρκός αἵματος καί αὐτός παραπλησίως μετέσχεν τῶν αὐτῶν ἵνα διά τοῦ θανάτου καταργήσῃ τόν τό κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου τοῦτʼ ἐστίν τόν διάβολον καί ἀποκαταλλάξῃ ἀπαλλάξῃ τούτους ὅσοι φόβῳ θανάτου διά παντός τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας οὒ Γάρ δήπου ἀγγέλων ἐπιλαμβάνεται ἀλλά σπέρματος Ἀβραάμ ἐπιλαμβάνεται Ὅθεν ὤφειλεν κατά παντᾶ τοῖς ἀδελφοῖς ὁμοιωθῆναι ἵνα ἐλεήμων γένηται καί πιστός ἀρχιερεύς τά πρός τόν Θεόν εἰς τό ἱλάσκεσθαι τάς ταῖς ἁμαρτίας ἁμαρτίαις τοῦ λαοῦ Ἐν ᾧ γάρ πέπονθεν αὐτός πειρασθείς δύναται τοῖς πειραζομένοις βοηθῆσαι Ὅθεν ἀδελφοί ἅγιοι κλήσεως ἐπουρανίου μέτοχοι κατανοήσατε τόν ἀπόστολον καί ἀρχιερέα τῆς ὁμολογίας ἡμῶν Χριστόν Ἰησοῦν Χριστόν πιστόν ὄντα τῷ ποιήσαντι αὐτόν ὡς καί Μωϋσῆς ἐν ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ πλείονος Γάρ δόξης οὗτος δόξης παρά Μωϋσῆν ἠξίωται καθʼ ὅσον πλείονα πλείονα τιμήν τιμῇ ἔχει τοῦ οἴκου ἔχει ὁ κατασκευάσας αὐτόν πᾶς Γάρ οἶκος κατασκευάζεται ὑπό τινός ὁ δέ τά παντᾶ παντᾶ Θεός κατασκευάσας Θεός παντᾶ Καί Μωϋσῆς μέν πιστός ἐν ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ ὡς θεράπων εἰς μαρτύριον τῶν λαληθησομένων Χριστός Δέ ὡς Υἱός ἐπί τόν οἶκον αὐτοῦ οὗ ὅς οἶκος μέν ἐσμέν ἡμεῖς κἄν ἐάν ἐάνπερ τήν παρρησίαν καί τό καύχημα τῆς ἐλπίδος μέχρι τέλους βεβαίαν κατάσχωμεν Διό καθώς λέγει τό Πνεῦμα τό Ἅγιον Σήμερον ἐάν τῆς φωνῆς μού αὐτοῦ ἀκούσητε μή σκληρύνητε τάς καρδίας ὑμῶν ὡς ἐν τῷ πειρασμῷ παραπικρασμῷ κατά τήν ἡμέραν τοῦ πειρασμοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ οὗ ἐπείρασαν μέ οἱ πατέρες ἡμῶν ὑμῶν ἐν δοκιμασίᾳ ἐδοκίμασαν μέ καί εἶδον τά ἔργα μού τεσσεράκοντα ἔτη Διό προσώχθισα τῇ γενεᾷ ταύτῃ ἐκείνῃ καί εἶπον Ἀεί πλανῶνται ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν αὐτοί διό δέ οὐκ ἔγνωσαν τάς ὁδούς μού ὡς ὤμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μού Εἰ εἰσελεύσονται εἰς τήν κατάπαυσιν μού Βλέπετε ἀδελφοί μήποτε ἔσται ἐν τινί ὑμῶν καρδία πονηρά ἀπιστίας ἐν τῷ ἀποστῆναι ἀπό Θεοῦ ζῶντος Ἀλλά παρακαλεῖτε παρακαλέσατε ἑαυτούς καθʼ ἑκάστην ἡμέραν ἄχρις οὗ τό Σήμερον καλεῖται ἵνα μή σκληρυνθῇ τὶς ἐξ ὑμῶν τὶς ἀπάτῃ τῆς τῇ ἁμαρτίας ἁμαρτίᾳ μέτοχοι Γάρ γεγόναμεν τοῦ Χριστοῦ γεγόναμεν ἐάνπερ τήν ἀρχήν τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ μέχρι τέλους βεβαίαν κατάσχωμεν Ἐν τῷ λέγεσθαι Σήμερον ἐάν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε μή σκληρύνητε τάς καρδίας ὑμῶν ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ τινές Γάρ ἀκούσαντες παρεπίκραναν Ἀλλʼ οὒ πάντες οἱ ἐξελθόντες ἐξ Αἰγύπτου διά Μωϋσέως τίσιν Δέ καί προσώχθισεν τεσσεράκοντα ἔτη Οὐχί τοῖς ἀπειθήσασιν ἁμαρτήσασιν ὧν τά κῶλα ἔπεσεν ἐν τῇ ἐρήμῳ τίσιν Δέ ὤμοσεν μή εἰσελεύσεσθαι εἰς τήν κατάπαυσιν αὐτοῦ εἰ μή τοῖς ἀπιστήσασιν ἀπειθήσασιν Καί βλέπομεν ὅτι οὐκ ἠδυνήθησαν εἰσελθεῖν διʼ ἀπιστίαν φοβηθῶμεν Οὖν μήποτε καταλειπομένης ἐπαγγελίας εἰσελθεῖν εἰς τήν κατάπαυσιν αὐτοῦ δοκῇ τὶς ἐξ ὑμῶν ὑστερηκέναι Καί πάρεσμεν γάρ ἐσμέν εὐηγγελισμένοι καθάπερ κἀκεῖνοι ἀλλʼ οὐκ ὠφέλησεν ὁ λόγος τῆς ἀκοῆς ἐκείνους μή συγκεκερασμένους συγκεκερασμένος τῇ πίστει τοῖς ἀκούσασιν εἰσερχόμεθα εἰσερχώμεθα Οὖν γάρ εἰς τήν κατάπαυσιν οἱ πιστεύσαντες καθώς εἴρηκεν Ὡς ὤμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μού Εἰ εἰσελεύσονται εἰς τήν κατάπαυσιν μού καίτοι τῶν ἔργων ἀπό καταβολῆς κόσμου γενηθέντων εἴρηκεν Γάρ πού περί τῆς ἑβδόμης οὕτως Καί κατέπαυσεν ὁ Θεός ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἀπό πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ καί ἐν τούτῳ πάλιν Εἰ εἰσελεύσονται εἰς τήν κατάπαυσιν μού ἐπεί Οὖν ἀπολείπεται τινάς εἰσελθεῖν εἰς αὐτήν καί οἱ πρότερον εὐαγγελισθέντες οὐκ εἰσῆλθον διʼ ἀπιστίαν ἀπείθειαν πάλιν τινά ὁρίζει τινά ἡμέραν Σήμερον ἐν Δαυίδ λέγων μετά τοσοῦτον χρόνον καθώς προείρηται προείρηκεν εἴρηται Σήμερον ἐάν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε μή σκληρύνητε τάς καρδίας ὑμῶν εἰ Γάρ αὐτούς Ἰησοῦς κατέπαυσεν οὐκ ἄρα ἄν περί ἄλλης ἐλάλει μετά αὐτά ταῦτα ἡμέρας Ἄρα ἀπολεῖται ἀπολείπεται Σαββατισμός τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ ὁ Γάρ εἰσελθών εἰς τήν κατάπαυσιν αὐτοῦ καί αὐτός κατέπαυσεν ἀπό τῶν ἔργων αὐτοῦ ὥσπερ ἀπό τῶν ἰδίων ὁ Θεός σπουδάσωμεν Οὖν εἰσελθεῖν εἰς ἐκείνην τήν κατάπαυσιν ἵνα μή ἐν τῷ αὐτῷ τὶς ὑποδείγματι πέσῃ τῆς ἀπιστίας ἀπειθείας ζῶν ζῶ Γάρ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ καί ἐνεργής καί τομώτερος ὑπέρ πασᾶν μάχαιραν δίστομον καί διϊκνούμενος ἄχρι μερισμοῦ ψυχῆς τέ καί πνεύματος ἁρμῶν τέ καί μυελῶν καί κριτικός ἐνθυμήσεων ἐνθυμήσεως καί ἐννοιῶν καρδίας Καί οὐκ ἐστίν κτίσις ἀφανής ἐνώπιον αὐτοῦ παντᾶ δέ γυμνά καί τετραχηλισμένα τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ πρός ὅν ἡμῖν ὁ λόγος ἔχοντες Οὖν ἀρχιερέα μέγαν μέγα διεληλυθότα διελήλυθα τούς οὐρανούς Ἰησοῦν τόν Υἱόν τοῦ Θεοῦ κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας οὒ Γάρ ἔχομεν ἀρχιερέα μή δυνάμενον συμπαθῆσαι ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν πεπειρασμένον δέ κατά παντᾶ καθʼ ὁμοιότητα χωρίς ἁμαρτίας προσερχώμεθα Οὖν μετά παρρησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος ἵνα λάβωμεν ἔλεον ἔλεος καί χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν πᾶς Γάρ ἀρχιερεύς ἐξ ἀνθρώπων λαμβανόμενος ὑπέρ ἀνθρώπων καθίσταται τά πρός τόν Θεόν ἵνα προσφέρῃ δῶρα τέ καί θυσίας περί ὑπέρ ἁμαρτιῶν μετριοπαθεῖν δυνάμενος τοῖς ἀγνοοῦσι καί πλανωμένοις ἐπεί καί αὐτός περίκειται ἀσθένειαν καί διʼ αὐτήν ταύτην ὀφείλει καθώς περί τοῦ λαοῦ οὕτως καί περί αὐτοῦ ἑαυτοῦ προσφέρειν προσφέρει περί ὑπέρ ἁμαρτιῶν Καί οὐχ ἑαυτῷ τὶς λαμβάνει τήν τιμήν ἀλλά ὁ καλούμενος ὑπό τοῦ Θεοῦ καθώσπερ καθώς καθάπερ καί ὁ Ἀαρών Οὕτως καί ὁ Χριστός οὐχ ἑαυτόν ἐδόξασεν γενηθῆναι γενέσθαι ἀρχιερέα ἀλλʼ ὁ λαλήσας πρός αὐτόν Υἱός μού εἶ σύ ἐγώ σήμερον γεγέννηκα σέ Καθώς καί ἐν ἑτέρῳ λέγει Σύ εἰ ἱερεύς εἰς τόν αἰῶνα κατά τήν τάξιν Μελχισέδεκ Ὅς ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς σαρκός αὐτοῦ δεήσεις τέ καί ἱκετηρίας πρός τόν δυνάμενον σῴζειν αὐτόν ἐκ θανάτου μετά κραυγῆς ἰσχυρᾶς καί δακρύων προσενέγκας καί εἰσακουσθείς ἀπό τῆς εὐλαβείας Καίπερ ὤν υἱός ἔμαθεν ἀφʼ ὧν ἔπαθεν τήν ὑπακοήν καί τελειωθείς ἐγένετο πᾶσιν τοῖς ὑπακούουσιν αὐτῷ πᾶσιν αἴτιος σωτηρίας αἰωνίου προσαγορευθείς ὑπό τοῦ Θεοῦ σύ εἰ ἀρχιερεύς κατά τήν τάξιν Μελχισέδεκ Περί οὗ πολύς ἡμῖν ὁ λόγος καί δυσερμήνευτος λέγειν ἐπεί νωθροί γεγόνατε ταῖς ἀκοαῖς καί Γάρ ὀφείλοντες εἶναι διδάσκαλοι διά τόν χρόνον πάλιν χρείαν ἔχετε τοῦ διδάσκειν ὑμᾶς τινά τά στοιχεῖα τῆς ἀρχῆς τῶν λογίων τοῦ Θεοῦ καί γεγόνατε χρείαν ἔχοντες γάλακτος καί οὒ στερεᾶς τροφῆς πᾶς Γάρ ὁ μετέχων γάλακτος ἄπειρος λόγου δικαιοσύνης νήπιος γάρ ἐστίν τελείων Δέ ἐστίν ἡ στερεά τροφή τῶν διά τήν ἕξιν τά αἰσθητήρια γεγυμνασμένα ἐχόντων πρός διάκρισιν καλοῦ τέ καί κακοῦ Διό ἀφέντες τόν τῆς ἀρχῆς τοῦ Χριστοῦ λόγον ἐπί τήν τελειότητα φερώμεθα μή πάλιν θεμέλιον καταβαλλόμενοι μετανοίας ἀπό νεκρῶν ἔργων καί πίστεως ἐπί Θεόν βαπτισμῶν διδαχῆς διδαχήν ἐπιθέσεως τέ χειρῶν ἀναστάσεως τέ νεκρῶν καί κρίματος αἰωνίου Καί τοῦτο ποιήσομεν ποιήσωμεν ἐάνπερ ἐπιτρέπῃ ὁ Θεός ἀδύνατον Γάρ τούς ἅπαξ φωτισθέντας γευσαμένους τέ τῆς δωρεᾶς τῆς ἐπουρανίου καί μετόχους γενηθέντας γεννηθέντας Πνεύματος Ἁγίου καί καλόν γευσαμένους Θεοῦ ῥῆμα ῥήματος δυνάμεις τέ μέλλοντος αἰῶνος καί παραπεσόντας πάλιν ἀνακαινίζειν εἰς μετάνοιαν ἀνασταυροῦντας ἀνασταυροῦντες ἑαυτοῖς ἑαυτούς τόν Υἱόν τοῦ Θεοῦ καί παραδειγματίζοντας γῆ Γάρ ἡ πιοῦσα πολλάκις τόν ἐπʼ αὐτῆς πολλάκις ἐρχόμενον πολλάκις ὑετόν καί τίκτουσα βοτάνην εὔθετον ἐκείνοις ἐκείνοις δίοις διʼ οὕς καί γεωργεῖται μεταλαμβάνει εὐλογίας ἀπό τοῦ Θεοῦ ἐκφέρουσα δέ ἀκάνθας καί τριβόλους ἀδόκιμος καί κατάρας ἐγγύς ἧς τό τέλος εἰς καῦσιν πεπείσμεθα Δέ περί ὑμῶν ἀδελφοί ἀγαπητοί τά κρείσσονα καί ἐχόμενα σωτηρίας εἰ καί οὕτως ἐλάβομεν λαλοῦμεν οὒ Γάρ ἄδικος ὁ Θεός ἐπιλαθέσθαι τοῦ ἔργου ὑμῶν καί τοῦ κόπου τῆς ἀγάπης ἧς ἥν ἐνεδείξασθε εἰς τό ὄνομα αὐτοῦ διακονήσαντες τοῖς ἁγίοις καί διακονοῦντες ἐπιθυμοῦμεν Δέ ἕκαστον ὑμῶν τήν αὐτήν δείκνυσθαι ἐνδείκνυσθαι σπουδήν πρός τήν πληροφορίαν τῆς ἐλπίδος ἄχρι τέλους ἵνα μή νωθροί γένησθε μιμηταί δέ τῶν διά πίστεως καί μακροθυμίας κληρονομούντων τάς ἐπαγγελίας τῷ Γάρ Ἀβραάμ ἐπαγγειλάμενος ὁ Θεός ἐπεί κατʼ οὐδενός εἶχεν μείζονος ὀμόσαι ὤμοσεν καθʼ ἑαυτοῦ λέγων Εἰ Ἦ μήν εὐλογῶν εὐλογήσω σέ καί πληθύνων πληθυνῶ σέ Καί οὕτως μακροθυμήσας ἐπέτυχεν τῆς ἐπαγγελίας ἄνθρωποι μέν Γάρ κατά τοῦ μείζονος ὀμνύουσιν καί πάσης αὐτοῖς ἀντιλογίας αὐτοῖς πέρας εἰς βεβαίωσιν ὁ ὅρκος Ἐν ᾧ περισσότερον βουλόμενος ὁ Θεός βουλόμενος ἐπιδεῖξαι ἐπιδείξασθαι τοῖς κληρονόμοις τῆς ἐπαγγελίας τό ἀμετάθετον τῆς βουλῆς αὐτοῦ ἐμεσίτευσεν ὅρκῳ ἵνα διά δύο πραγμάτων ἀμεταθέτων ἐν οἷς ἀδύνατον ψεύσασθαι τόν Θεόν ἰσχυράν παράκλησιν ἔχωμεν σχῶμεν οἱ καταφυγόντες κρατῆσαι τῆς προκειμένης ἐλπίδος ἥν ὡς ἄγκυραν ἔχομεν τῆς ψυχῆς ἀσφαλῆ τέ καί βεβαίαν καί ἐρχομένην εἰσερχομένην εἰς τό ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος ὅπου πρόδρομος ὑπέρ ἡμῶν εἰσῆλθεν Ἰησοῦς κατά τήν τάξιν Μελχισέδεκ ἀρχιερεύς γενόμενος εἰς τόν αἰῶνα οὗτος Γάρ ὁ Μελχισέδεκ βασιλεύς Σαμουήλ Σαλήμ ἱερεύς τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου ὅς ὁ συναντήσας τῷ Ἀβραάμ ὑποστρέφοντι ἀπό τῆς κοπῆς τῶν βασιλέων καί εὐλογήσας αὐτόν ᾧ καί δεκάτην ἐμέρισεν ἀπό πάντων παντός αὐτῷ ἐμέρισεν Ἀβραάμ πρῶτον μέν ἑρμηνευόμενος Βασιλεύς δικαιοσύνης ἔπειτα δέ καί Βασιλεύς Σαμουήλ Σαλήμ ὅ ὅς ἐστίν Βασιλεύς εἰρήνης ἀπάτωρ ἀμήτωρ ἀγενεαλόγητος μήτε ἀρχήν ἡμερῶν μήτε ζωῆς τέλος ἔχων ἀφωμοιωμένος δέ τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ μένει ἱερεύς εἰς τό διηνεκές θεωρεῖτε Δέ πηλίκος οὗτος ᾧ καί δεκάτην Ἀβραάμ ἔδωκεν Ἀβραάμ ἐκ τῶν ἀκροθινίων ὁ πατριάρχης Καί οἱ μέν ἐκ τῶν υἱῶν Λευί τήν ἱερατείαν λαμβάνοντες ἐντολήν ἔχουσιν ἀποδεκατοῦν τόν λαόν κατά τόν νόμον τοῦτʼ ἐστίν τούς ἀδελφούς αὐτῶν καίπερ ἐξεληλυθότας ἐκ τῆς ὀσφύος Ἀβραάμ ὁ δέ μή γενεαλογούμενος ἐξ αὐτῶν δεδεκάτωκεν τόν Ἀβραάμ καί τόν ἔχοντα τάς ἐπαγγελίας εὐλόγηκεν ηὐλόγησεν χωρίς Δέ πάσης ἀντιλογίας τό ἔλαττον ὑπό τοῦ κρείττονος εὐλογεῖται Καί ὧδε μέν δεκάτας ἀποθνῄσκοντες ἄνθρωποι λαμβάνουσιν ἐκεῖ δέ μαρτυρούμενος ὅτι ζῇ Καί ὡς ἔπος εἰπεῖν εἶπεν διʼ Ἀβραάμ καί Λευίς ὁ δεκάτας λαμβάνων δεδεκάτωται ἔτι Γάρ ἐν τῇ ὀσφύϊ τοῦ πατρός ἦν ὅτε συνήντησεν αὐτῷ ὁ Μελχισέδεκ Εἰ μέν οὖν τελείωσις διά τῆς Λευιτικῆς ἱερωσύνης ἦν ὁ λαός γάρ ἐπʼ αὐτῆς αὐτῇ νενομοθέτητο νενομοθέτηται τίς ἔτι χρεία κατά τήν τάξιν Μελχισέδεκ ἕτερον ἀνίστασθαι ἱερέα καί οὒ κατά τήν τάξιν Ἀαρών λέγεσθαι μετατιθεμένης Γάρ τῆς ἱερωσύνης ἐξ ἀνάγκης καί νόμου μετάθεσις μετάθεσιν γίνεται γίνεσθαι Ἐφʼ ὅν γάρ λέγεται ταῦτα φυλῆς ἑτέρας μετέσχηκεν μετέσχεν ἀφʼ ἧς οὐδείς προσέσχηκεν προσέσχεν τῷ θυσιαστηρίῳ πρόδηλον Γάρ ὅτι ἐξ Ἰούδα ἀνατέταλκεν ὁ Κύριος ἡμῶν εἰς ἥν φυλήν οὐδέν περί ἱερέων ἱερωσύνης οὐδέν Μωϋσῆς οὐδέν ἐλάλησεν Καί περισσότερον ἔτι κατάδηλον ἐστίν εἰ κατά τήν ὁμοιότητα Μελχισέδεκ ἀνίσταται ἀνίστασθαι ἱερεύς ἕτερος ὅς οὒ κατά νόμον ἐντολῆς ἐντολή σαρκίνης σαρκικῆς γέγονεν ἀλλά κατά δύναμιν ζωῆς ἀκαταλύτου μαρτυρεῖ μαρτυρεῖται Γάρ ὅτι Σύ εἰ ἱερεύς εἰς τόν αἰῶνα κατά τήν τάξιν Μελχισέδεκ Ἀθέτησις μέν γάρ γίνεται προαγούσης ἐντολῆς διά τό αὐτῆς ἀσθενές καί ἀνωφελές οὒ οὐδέν γάρ ἐτελείωσεν ὁ νόμος ἐπεισαγωγή δέ κρείττονος ἐλπίδος διʼ ἧς ἐγγίζομεν ἐγγίζωμεν τῷ Θεῷ Καί καθʼ ὅσον οὒ χωρίς ὁρκωμοσίας εἰσίν ἱερεῖς οἱ μέν γάρ χωρίς ὁρκωμοσίας εἰσίν ἱερεῖς γεγονότες ὁ δέ μετʼ ὁρκωμοσίας διά τοῦ λέγοντος πρός αὐτόν Ὤμοσεν Κύριος καί οὒ μεταμεληθήσεται μεταμελήσεται Σύ εἰ ἱερεύς εἰς τόν αἰῶνα κατά τήν τάξιν Μελχισέδεκ κατά τοσοῦτο τοσοῦτον καί κρείττονος διαθήκης γέγονεν ἔγγυος Ἰησοῦς Καί οἱ μέν πλείονες εἰσίν γεγονότες ἱερεῖς γεγονότες διά τό θανάτῳ κωλύεσθαι παραμένειν ὁ δέ διά τό μένειν αὐτόν εἰς τόν αἰῶνα ἀπαράβατον ἔχει τήν ἱερωσύνην Ὅθεν καί σῴζειν σῴζει εἰς τό παντελές δύναται τούς προσερχομένους διʼ αὐτοῦ τῷ Θεῷ πάντοτε ζῶν εἰς τό ἐντυγχάνειν ὑπέρ αὐτῶν τοιοῦτος Γάρ ἡμῖν καί ἔπρεπεν ἀρχιερεύς ὅσιος ἄκακος καί ἀμίαντος κεχωρισμένος ἀπό τῶν ἁμαρτωλῶν καί ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος ὅς οὐκ ἔχει καθʼ ἡμέραν ἀνάγκην ὥσπερ οἱ ἀρχιερεῖς πρότερον ὑπέρ τῶν ἰδίων ἁμαρτιῶν θυσίας ἀναφέρειν ἔπειτα τῶν τοῦ λαοῦ τοῦτο γάρ ἐποίησεν ἅπαξ ἐφάπαξ ἑαυτόν προσενέγκας ἀνενέγκας Ὁ νόμος γάρ ἀνθρώπους καθίστησιν ἀνθρώπους ἱερεῖς ἀρχιερεῖς ἔχοντας ἀσθένειαν ὁ λόγος δέ τῆς ὁρκωμοσίας τῆς μετά τόν νόμον Υἱόν εἰς τόν αἰῶνα τετελειωμένον κεφάλαιον Δέ ἐν ἐπί τοῖς λεγομένοις τοιοῦτον ἔχομεν ἀρχιερέα ὅς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ θρόνου τῆς Μεγαλωσύνης ἐν τοῖς οὐρανοῖς τῶν ἁγίων λειτουργός γάρ καί τῆς σκηνῆς τῆς ἀληθινῆς ἥν ἔπηξεν ὁ Κύριος καί οὐκ ἄνθρωπος ἀνθρώποις πᾶς Γάρ ἀρχιερεύς εἰς τό προσφέρειν δῶρα τέ καί θυσίας καθίσταται ὅθεν ἀναγκαῖον ἔχειν τὶ καί τοῦτον ὅ προσενέγκῃ Εἰ μέν οὖν γάρ ἦν ἐπί γῆς οὐδʼ ἄν ἦν ἱερεύς ὄντων τῶν ἱερέων τῶν προσφερόντων κατά τόν νόμον τά δῶρα οἵτινες ὑποδείγματι καί σκιᾷ λατρεύουσιν τῶν ἐπουρανίων καθώς κεχρημάτισται Μωϋσῆς Μωϋσῇ μέλλων ἐπιτελεῖν τήν Σκηνήν ὅρα γραφῇσι γάρ φησίν Ποιήσεις Ποιήσῃς παντᾶ κατά τόν τύπον τόν δειχθέντα σοί ἐν τῷ ὄρει νυνί νῦν Δέ διαφορωτέρας τέτυχεν λειτουργίας ὅσῳ καί κρείττονος ἐστίν διαθήκης ἐστίν μεσίτης ἥτις ἐπί κρείττοσιν ἐπαγγελίαις νενομοθέτηται εἰ Γάρ ἡ πρώτη ἐκείνη ἦν ἄμεμπτος οὐκ ἄν ἑτέρας δευτέρας ἐζητεῖτο τόπος μεμφόμενος Γάρ αὐτοῖς αὐτούς λέγει Ἰδού ἡμέραι ἔρχονται λέγει Κύριος καί συντελέσω ἐπί τόν οἶκον Ἰσραήλ καί ἐπί τόν οἶκον Ἰούδα διαθήκην καινήν καί οὒ κατά τήν διαθήκην ἥν ἐποίησα τοῖς πατράσιν αὐτῶν ἐν ἡμέρᾳ ἡμέραις ἐπιλαβομένου μού τῆς χειρός αὐτῶν ἐξαγαγεῖν αὐτούς ἐκ γῆς Αἰγύπτου ὅτι αὐτοί οὐκ ἐνέμειναν ἐν τῇ διαθήκῃ μού κἀγώ ἠμέλησα αὐτῶν λέγει Κύριος Ὅτι αὕτη ἡ διαθήκη μού ἥν διαθήσομαι τῷ οἴκῳ Ἰσραήλ μετά τάς ἡμέρας ἐκείνας λέγει Κύριος διδούς νόμους μού εἰς τήν διάνοιαν αὐτῶν καί ἐπί καρδίας καρδίᾳ καρδίαν ἑαυτῶν αὐτῶν γράψω ἐπιγράψω αὐτούς καί ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν καί αὐτοί ἔσονται μοί μού εἰς λαόν Καί οὒ μή διδάξωσιν διδάξῃ ἕτερος ἕκαστος τόν πολίτην πλησίον αὐτοῦ καί ἕκαστος τόν ἀδελφόν αὐτοῦ λέγων Γνῶθι Ἔγνω αὐτόν τόν Κύριον ὅτι πάντες εἰδήσουσιν ἰδοῦσιν μέ ἀπό μικροῦ αὐτῶν ἕως μεγάλου αὐτῶν Ὅτι ἵλεως ἔσομαι ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν καί τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν καί τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν οὒ μή μνησθῶ ἔτι Ἐν τῷ λέγειν Καινήν πεπαλαίωκεν τήν πρώτην τό Δέ παλαιούμενον καί γηράσκον ἐγγύς ἀφανισμοῦ Εἶχε μέν οὖν καί ἡ πρώτη πρώτη σκηνή δικαιώματα λατρείας τό τέ ἅγιον κοσμικόν σκηνή Γάρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη ἐν ᾗ ἡ τέ λυχνία καί ἡ τράπεζα καί ἡ Πρόθεσις τῶν ἄρτων καί τό χρυσοῦν θυμιατήριον ἥτις λέγεται τά Ἁγία Ἅγια ἁγίων μετά Δέ τό δεύτερον καταπέτασμα σκηνή ἡ λεγομένη τά Ἁγία Ἀνά τῶν Ἁγίων χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον καί τήν κιβωτόν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τό μάννα καί ἡ ῥάβδος Ἀαρών ἡ βλαστήσασα καί αἱ πλάκες τῆς διαθήκης ὑπεράνω Δέ αὐτῆς Χερουβὶν δόξης κατασκευάζον κατασκιάζοντα κατασκιάζον τό ἱλαστήριον περί ὧν οὐκ ἐστίν ἔνεστιν νῦν λέγειν κατά μέρος τούτων Δέ οὕτως κατεσκευασμένων εἰς μέν τήν πρώτην σκηνήν διά παντός ἴσασιν εἰσίασιν οἱ ἱερεῖς τάς λατρείας ἐπιτελοῦντες εἰς δέ τήν δευτέραν ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ μόνος ὁ ἀρχιερεύς οὒ χωρίς αἵματος ὅ προσφέρει ὑπέρ αὐτοῦ ἑαυτοῦ καί τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων Τοῦτο δηλοῦντος τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου μήπω μή πῶς πεφανερῶσθαι τήν τῶν ἁγίων ὁδόν ὅτι ἔτι τῆς πρώτης σκηνῆς ἐχούσης στάσιν ἥτις παραβολή εἰς τόν καιρόν τόν ἐνεστηκότα καθʼ ὅν ἥν δῶρα τέ καί θυσίαι προσφέρονται μή δυνάμεναι κατά συνείδησιν τελειῶσαι τόν λατρεύοντα μόνον ἐπί βρώμασιν καί πόμασιν καί διαφόροις βαπτισμοῖς καί δικαιώματα δικαιώμασιν σαρκός μέχρι καιροῦ διορθώσεως ἐπικείμενα Χριστός Δέ παραγενόμενος ἀρχιερεύς τῶν γενομένων μελλόντων ἀγαθῶν διά τῆς μείζονος καί τελειοτέρας σκηνῆς οὒ χειροποιήτου τοῦτʼ ἐστίν οὒ ταύτης τῆς κτίσεως οὐδέ διʼ αἵματος τράγων καί μόσχων διά δέ τοῦ ἰδίου αἵματος εἰσῆλθεν εἰς τά ἁγία ἐφάπαξ εἰς τά ἁγία αἰωνίαν αἰωνία λύτρωσιν εὑράμενος εἰ Γάρ τό αἷμα τράγων ταύρων καί ταύρων τράγων καί σποδός δαμάλεως ῥαντίζουσα τούς κεκοινωμένους ἁγιάζει πρός τήν τῆς σαρκός καθαρότητα πολλῷ πόσῳ μᾶλλον τό πνεῦμα αἷμα τοῦ Χριστοῦ ὅς διά Πνεύματος αἰωνίου ἑαυτόν προσήνεγκεν ἄμωμον τῷ Θεῷ καθαριεῖ τήν συνείδησιν ἡμῶν ὑμῶν ἀπό νεκρῶν ἔργων εἰς τό λατρεύειν Θεῷ τῷ ζῶντι καί ἀληθινῷ Καί διά τοῦτο τούτου διαθήκης καινῆς μεσίτης ἐστίν ὅπως θανάτου γενομένου εἰς ἀπολύτρωσιν τῶν ἐπί τῇ πρώτῃ διαθήκῃ παραβάσεων τήν ἐπαγγελίαν λάβωσιν οἱ κεκλημένοι τῆς αἰωνίου κληρονομίας αἰωνίου ὅπου Γάρ διαθήκη θάνατον ἀνάγκη φέρεσθαι τοῦ διαθεμένου διαθήκη Γάρ ἐπί νεκροῖς βεβαία ἐπεί μήποτε μή τότε ἰσχύει ὅτε ζῇ ὁ διαθέμενος Ὅθεν οὔτʼ οὐδέ ἡ πρώτη χωρίς αἵματος ἐγκεκαίνισται λαληθείσης Γάρ πάσης τῆς ἐντολῆς κατά τόν νόμον ὑπό Μωϋσέως παντί τῷ λαῷ λαβών τό αἷμα τῶν μόσχων τράγων καί τῶν τράγων μόσχων μετά ὕδατος καί ἐρίου κοκκίνου καί ὑσσώπου αὐτό δέ τέ τό βιβλίον καί παντᾶ τόν λαόν ἐρράντισεν λέγων Τοῦτο Αὐτό τό αἷμα τῆς διαθήκης ἧς διέθετο ἐνετείλατο πρός ὑμᾶς ὁ Θεός Καί τήν σκηνήν τέ δέ καί παντᾶ τά σκεύη τῆς λειτουργίας τῷ αἵματι ὁμοίως ἐρράντισεν Καί σχεδόν ἐν αἵματι νεκρῷ παντᾶ καθαρίζεται κατά τόν νόμον καί σχεδόν χωρίς αἱματεκχυσίας αἵματος ἐκ χυσίας οὒ γίνεται ἄφεσις ἀνάγκη Οὖν τά μέν ὑποδείγματα τῶν ἐν τοῖς οὐρανοῖς τούτοις καθαρίζεσθαι αὐτά δέ τά ἐπουράνια κρείττοσι θυσίαις παρά ταύτας ταύταις οὒ Γάρ εἰς χειροποίητα ἁγία εἰσῆλθεν ἁγία ὁ Χριστός ἀντίτυπα τῶν ἀληθινῶν ἀλλʼ εἰς αὐτόν τόν οὐρανόν νῦν ἐμφανισθῆναι τῷ προσώπῳ προσώπου τοῦ Θεοῦ ὑπέρ ἡμῶν ὑμῶν Οὐδʼ ἵνα πολλάκις προσφέρῃ αὐτός ἑαυτόν ὥσπερ ὁ ἀρχιερεύς εἰσέρχεται εἰς τά ἁγία κατʼ ἐνιαυτόν ἐν αἵματι ἀλλοτρίῳ ἐπεί ἔδει αὐτόν πολλάκις παθεῖν ἀπό καταβολῆς κόσμου νυνί νῦν Δέ ἅπαξ ἐπί συντελείᾳ τῶν αἰώνων εἰς ἀθέτησιν τῆς ἁμαρτίας διά τῆς θυσίας αὐτοῦ πεφανέρωται Καί καθʼ ὅσον ἀπόκειται τοῖς ἀνθρώποις ἅπαξ ἀποθανεῖν μετά δέ τοῦτο κρίσις οὕτως καί ὁ Χριστός ἅπαξ προσενεχθείς εἰς τό πολλῶν ἀνενεγκεῖν ἁμαρτίας ἐκ δευτέρου χωρίς ἁμαρτίας ὀφθήσεται τοῖς αὐτόν ἀπεκδεχομένοις ἀπεκδεχόμενοι εἰς σωτηρίαν διά πίστεως σκιάν Γάρ ἔχων ὁ νόμος τῶν μελλόντων ἀγαθῶν καί οὐκ αὐτήν τήν εἰκόνα τῶν πραγμάτων κατʼ ἐνιαυτόν ταῖς αὐταῖς θυσίαις αὐτῶν ἅς προσφέρουσιν εἰς τό διηνεκές αἵ οὐδέποτε δύναται δύνανται τούς προσερχομένους τελειῶσαι Ἐπεί οὐκ ἄν κἄν ἐπαύσαντο προσφερόμεναι διά τό μηδεμίαν ἔχειν ἔτι συνείδησιν ἁμαρτιῶν τούς λατρεύοντας ἅπαξ κεκαθαρισμένους κεκαθαρμένους Ἀλλʼ ἐν αὐταῖς ἀνάμνησις ἁμαρτιῶν κατʼ ἐνιαυτόν ἀδύνατον Γάρ αἷμα ταύρων τράγων καί τράγων ταύρων ἀφαιρεῖν ἀφελεῖν ἁμαρτίας Διό εἰσερχόμενος εἰς τόν κόσμον λέγει Θυσίαν καί προσφοράν οὐκ ἠθέλησας σῶμα δέ κατηρτίσω μοί Ὁλοκαυτώματα ὁλοκαύτωμα καί περί ἁμαρτίας οὐκ εὐδόκησας Τότε εἶπον Ἰδού ἥκω ἐν κεφαλίδι βιβλίου γέγραπται γάρ περί ἐμοῦ τοῦ ποιῆσαι ὁ Θεός τό θέλημα οὗ σοῦ Ἀνώτερον λέγων ὅτι Θυσίαν Θυσίας καί προσφοράν προσφοράς καί ὁλοκαυτώματα καί περί ἁμαρτίας οὐκ ἠθέλησας οὐδέ εὐδόκησας αἵτινες κατά τόν νόμον προσφέρονται τότε εἴρηκεν Ἰδού ἥκω τοῦ ποιῆσαι ὁ Θεός τό θέλημα σοῦ Ἀναιρεῖ τό πρῶτον ἵνα τό δεύτερον στήσῃ Ἐν ᾧ θελήματι ἡγιασμένοι ἐσμέν οἱ διά τῆς προσφορᾶς πρός τοῦ σώματος τοῦ Ἰησοῦ Ἰησοῦς Χριστοῦ Χριστός ἐφάπαξ Καί πᾶς μέν ἀρχιερεύς ἱερεύς ἕστηκεν λειτουργῶν καθʼ ἡμέραν λειτουργῶν καί τάς αὐτάς πολλάκις προσφέρων θυσίας αἵτινες οὐδέποτε δύνανται περιελεῖν ἁμαρτίας ἁμαρτίαν οὗτος αὐτός Δέ μίαν ὑπέρ ἁμαρτιῶν προσενέγκας θυσίαν εἰς τό διηνεκές Ἐκάθισεν ἐν ἐκ δεξιᾷ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ τό λοιπόν ἐκδεχόμενος Ἕως τεθῶσιν οἱ ἐχθροί αὐτοῦ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν ποδιῶν αὐτοῦ μιᾷ Γάρ προσφορᾷ τετελείωκεν εἰς τό διηνεκές τούς ἀνασῳζομένους ἁγιαζομένους μαρτυρεῖ Δέ ἡμῖν καί τό Πνεῦμα τό Ἅγιον μετά γάρ τό εἰρηκέναι προειρηκέναι Αὕτη δέ ἡ διαθήκη ἥν διαθήσομαι πρός αὐτούς μετά τάς ἡμέρας ἐκείνας λέγει Κύριος διδούς νόμους μού ἐπί καρδίας αὐτῶν καί ἐπί τήν τῶν διάνοιαν διανοιῶν αὐτῶν ἅ ἐπιγράψω αὐτούς καί τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν καί τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν οὒ μή μνησθήσομαι μνησθῶ ἔτι ὅπου Δέ ἀφείς ἄφεσις τούτων οὐκέτι προσφορά περί ἁμαρτίας ἁμαρτίαις ἔχοντες Οὖν ἀδελφοί παρρησίαν εἰς τήν εἴσοδον τῶν ἁγίων ἐν τῷ αἵματι Ἰησοῦ ἥν ἐνεκαίνισεν ἡμῖν ὁδόν πρόσφατον καί ζῶσαν διά τοῦ καταπετάσματος τοῦτʼ ἐστίν τῆς σαρκός αὐτοῦ καί ἱερέα μέγαν ἐπί τόν οἶκον τοῦ Θεοῦ προσερχώμεθα προσερχόμεθα γάρ μετά ἀληθείας ἀληθινῆς καρδίας ἐν πληροφορίᾳ πίστεως ῥεραντισμένοι τάς καρδίας ἀπό συνειδήσεως πονηρᾶς καί λελουμένοι τό σῶμα ὕδατι καθαρῷ Κατέχωμεν τήν ὁμολογίαν τῆς ἐλπίδος ἡμῶν ἀκλινῆ πιστός γάρ ὁ ἐπαγγειλάμενος καί κατανοῶμεν κατανοήσωμεν ἀλλήλους ἐκ εἰς παροξυσμόν παροξυσμοῦ ἀγάπης καί καλῶν ἔργων μή ἐγκαταλείποντες ἐγκαταλιπόντες καταλείποντες τήν συναγωγήν ἐπισυναγωγήν αὐτῶν ἑαυτῶν καθώς ἔθος τισίν τὶ ἀλλά παρακαλοῦντες καί τοσούτῳ μᾶλλον ὅσῳ ὅσον βλέπετε ἐγγίζουσαν τήν ἡμέραν ἑκουσίως Γάρ ἁμαρτανόντων ἁμαρτόντων ἡμῶν μετά τό λαβεῖν τήν τῆς ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας οὐκέτι περί ἁμαρτιῶν ἁμαρτίας ἀπολείπεται καταλείπεται θυσία φοβερά δέ τὶς ἐκδοχή κρίσεως καί Πυρός ζῆλος ἐσθίειν μέλλοντος τούς ὑπεναντίους Ἀθετήσας τὶς νόμον Μωϋσέως χωρίς οἰκτιρμῶν ἐπί δυσίν ἤ τρισίν μάρτυσιν ἀποθνῄσκει Πόσῳ δοκεῖτε δοκεῖται χείρονος καταξιωθήσεται ἀξιωθήσεται τιμωρίας ὁ τόν Υἱόν τοῦ Θεοῦ καταπατήσας καί τό αἷμα τῆς διαθήκης κοινόν ἡγησάμενος ἐν ᾧ ἡγιάσθη καί τό Πνεῦμα τῆς χάριτος ἐνυβρίσας οἴδαμεν Γάρ τόν εἰπόντα Ἐμοί ἐκδίκησις ἐκδίκησεις ἐγώ ἀνταποδώσω λέγει Κύριος καί πάλιν Κύριος Κρινεῖ Κύριος τόν λαόν αὐτοῦ Φοβερόν τό ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος ἀναμιμνῄσκεσθε Δέ τάς πρότερον ἁμαρτίας ἡμέρας ὑμῶν ἐν αἷς φωτισθέντες πολλήν ἄθλησιν ὑπεμείνατε παθημάτων τοῦτο μέν ὀνειδισμοῖς τέ καί θλίψεσιν θεατριζόμενοι τοῦτο δέ κοινωνοί τῶν οὕτως ἀναστρεφομένων γενηθέντες καί Γάρ τοῖς δεσμίοις δεσμοῖς μού συνεπαθήσατε καί τήν ἁρπαγήν τῶν ὑπαρχόντων ἡμῶν ὑμῶν μετά χαρᾶς προσεδέξασθε γινώσκοντες γίνωσκον ἔχειν ἐν ἑαυτοῖς ἑαυτούς κρείσσονα ὕπαρξιν ἐν οὐρανοῖς καί μένουσαν Μή ἀποβάλητε οὖν τήν παρρησίαν ἡμῶν ὑμῶν ἥτις ἔχει μισθαποδοσίαν μεγάλην μισθαποδοσίαν ὑπομονῆς ὑπομονήν Γάρ ἔχετε χρείαν ἔχετε ἵνα τό θέλημα τοῦ Θεοῦ ποιήσαντες κομίσησθε κομίσασθαι τήν ἐπαγγελίαν ἔτι Γάρ μικρόν ὅσον ὅσον ὁ ἐρχόμενος ἥξει καί οὒ χρονίσει ὁ Δέ δίκαιος μού ἐκ πίστεως ζήσεται κἄν καί ἐάν ὑποστείληται οὐκ εὐδοκεῖ μού ἡ ψυχή μού ἐν αὐτῷ ἡμεῖς Δέ οὐκ ἐσμέν ὑποστολῆς εἰς ἀπώλειαν ἀπωλείας ἀλλά πίστεως εἰς περιποίησιν ψυχῆς ἐστίν Δέ πίστις ἐλπιζομένων ὑπόστασις πραγμάτων ἀπόστασις ἔλεγχος οὒ βουλομένων βλεπομένων Ἐν αὐτῇ ταύτῃ γάρ ἐμαρτυρήθησαν οἱ πρεσβύτεροι Πίστει νοοῦμεν κατηρτίσθαι τούς αἰῶνας ῥήματι Θεοῦ εἰς τό μή ἐκ φαινομένων τό τά βλεπόμενον βλεπόμενα γεγονέναι Πίστει πλείονα θυσίαν Ἂβελ παρά Κάϊν προσήνεγκεν τῷ Θεῷ διʼ ἧς ἐμαρτυρήθη εἶναι δίκαιος μαρτυροῦντος ἐπί τοῖς δώροις αὐτοῦ αὐτῷ τοῦ τῷ Θεοῦ Θεῷ καί διʼ αὐτῆς ἀποθανών ἔτι λαλεῖται λαλεῖ Πίστει Ἑνώχ μετετέθη τοῦ μή ἰδεῖν θάνατον Καί οὐχ ηὑρίσκετο ὅτι διότι μετέθηκεν αὐτόν ὁ Θεός πρό γάρ τῆς μεταθέσεως αὐτοῦ μεμαρτύρηται εὐηρεστηκέναι τῷ Θεῷ χωρίς Δέ πίστεως ἀδύνατον εὐαρεστῆσαι πιστεῦσαι γάρ δεῖ τόν προσερχόμενον τῷ Θεῷ ὅτι ἐστίν καί τοῖς ζητοῦσιν ἐκζητοῦσιν αὐτόν μισθαποδότης γίνεται Πίστει χρηματισθείς Νῶε περί τῶν μηδέπω βλεπομένων εὐλαβηθείς κατεσκεύασεν κιβωτόν εἰς σωτηρίαν τοῦ οἴκου αὐτοῦ διʼ ἧς κατέκρινεν τόν κόσμον καί τῆς κατά πίστιν δικαιοσύνης ἐγένετο κληρονόμος Πίστει ὁ καλούμενος Ἀβραάμ ὑπήκουσεν ἐξελθεῖν εἰς τόν τόπον ὅν ἤμελλεν λαμβάνειν εἰς κληρονομίαν λαμβάνειν καί ἐξῆλθεν μή ἐπιστάμενος ποῦ ἔρχεται Πίστει παρῴκησεν εἰς τήν γῆν τῆς ἐπαγγελίας ὡς ἀλλοτρίαν ἐν σκηναῖς κατοικήσας μετά Ἰσαάκ καί Ἰακώβ τῶν συγκληρονόμων τῆς αὐτῆς ἐπαγγελίας τῆς αὐτῆς ἐξεδέχετο γάρ τήν τούς θεμελίους ἔχουσαν πόλιν ἧς τεχνίτης καί δημιουργός ὁ Θεός Πίστει καί αὐτή Σάρρα στεῖρα δύναμιν εἰς καταβολήν σπέρματος ἔλαβεν καί παρά καιρόν ἡλικίας ἔτεκεν ἐπεί ἐπί πιστόν ἡγήσατο τόν ἐπαγγειλάμενον Διό καί ἀφʼ ἑνός ἐγενήθησαν ἐγεννήθησαν καί ταῦτα νενεκρωμένου Καθώς τά ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ τῷ πλήθει καί ὡσεί ὡς ἡ ἄμμος ἡ παρά τό χεῖλος τῆς θαλάσσης ἡ ἀναρίθμητος Κατά πίστιν ἀπέθανον οὗτοι πάντες μή προσδεξάμενοι κομισάμενοι λαβόντες τάς ἐπαγγελίας ἀλλά πόρρωθεν ταύτας αὐτάς ἰδόντες καί πεισθέντες καί ἀσπασάμενοι καί ὁμολογήσαντες ὅτι ξένοι καί παρεπίδημοι εἰσίν ἐπί τῆς γῆς οἱ Γάρ τά τοιαῦτα τοιαῦτα λέγοντες ἐμφανίζουσιν ὅτι πατρίδα ζητοῦσιν ἐπιζητοῦσιν Καί εἰ μέν ἐκείνης ἐμνημόνευον μνημονεύουσιν ἀφʼ ἧς ἐξέβησαν ἐξῆλθον εἶχον ἄν καιρόν ἀνακάμψαι νῦν νυνί Δέ κρείττονος ὀρέγονται τοῦτʼ ἐστίν ἐπουρανίου Διό οὐκ ἐπαισχύνεται αὐτούς ὁ Θεός Θεός ἐπικαλεῖσθαι αὐτῶν ἡτοίμασεν γάρ αὐτοῖς πόλιν Πίστει προσενήνοχεν Ἀβραάμ τόν Ἰσαάκ πειραζόμενος καί τόν μονογενῆ προσέφερεν ὁ τάς ἐπαγγελίας ἀναδεξάμενος πρός ὅν ἐλαλήθη ὅτι Ἐν Ἰσαάκ κληθήσεται σοί σπέρμα λογισάμενος ὅτι καί ἐκ νεκρῶν ἐγείρειν ἔγειρε δυνατός δύναται ὁ Θεός ὅθεν αὐτόν καί ἐν παραβολῇ ἐκομίσατο Πίστει καί περί μελλόντων εὐλόγησεν Ἰσαάκ τόν Ἰακώβ καί τόν Ἠσαῦ Πίστει Ἰακώβ ἀποθνῄσκων ἕκαστον τῶν υἱῶν αὐτοῦ Ἰωσήφ εὐλόγησεν καί προσεκύνησεν ἐπί τό ἄκρον τῆς ῥάβδου αὐτοῦ Πίστει Ἰωσήφ τελευτῶν καί περί τῆς ἐξόδου τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἐμνημόνευσεν καί περί τῶν ὀστέων αὐτοῦ ἐνετείλατο Πίστει Μωϋσῆς γεννηθείς ἐκρύβη τρίμηνον τρίμηνος ὑπό τῶν πατέρων ἑαυτοῦ αὐτοῦ διότι εἶδον ἀστεῖον τό παιδίον καί οὐκ ἐφοβήθησαν τό διάταγμα τοῦ βασιλέως Πίστει Μωϋσῆς μέγας γενόμενος ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱός θυγατρός Φαραώ μᾶλλον ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ ἤ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τῶν ἐν Αἰγύπτῳ Αἰγύπτου θησαυρῶν τόν ὀνειδισμόν τοῦ Χριστοῦ ἀπέβλεπεν γάρ εἰς τήν μισθαποδοσίαν Πίστει κατέλιπεν κατέλειπεν Αἴγυπτον μή φοβηθείς τόν θυμόν τοῦ βασιλέως τόν γάρ ἀόρατον ὡς ὁρῶν ἐκαρτέρησεν Πίστει πεποίηκεν τό Πάσχα καί τήν πρόσχυσιν τοῦ αἵματος ἵνα μή ὁ ὀλεθρεύων τά πρωτότοκα θίγῃ αὐτῶν Πίστει διέβησαν τήν Ἐρυθράν Θάλασσαν ὡς διά ξηρᾶς γῆς ἧς πεῖραν λαβόντες οἱ Αἰγύπτιοι κατεπόθησαν Πίστει τά τείχη Ἰεριχώ ἔπεσαν ἔπεσεν κυκλόθεν κυκλωθέντα ἐπί ἑπτά ἡμέρας Πίστει Ῥαάβ ἡ ἐπιλεγομένη πόρνη οὒ συναπώλετο τοῖς ἀπειθήσασιν ἀπιστήσασιν δεξαμένη τούς κατασκόπους μετʼ εἰρήνης Καί τί ἔτι λέγω Ἐπιλείψει μέ γάρ μέ διηγούμενον ὁ χρόνος περί Γεδεών Βαράκ τέ καί Σαμψών καί Ἰεφθάε Δαυίδ τέ καί Σαμουήλ καί τῶν προφητῶν οἵ διά πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας βασιλεῖς εἰργάσαντο δικαιοσύνην ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν ἔφραξαν στόματα λεόντων ἔσβεσαν δύναμιν πυρός ἔφυγον στόματα μαχαίρης ἐδυναμώθησαν ἐνεδυναμώθησαν ἀπό ἐπί ἀσθενείας ἐγενήθησαν ἰσχυροί ἐν πολέμῳ παρεμβολάς ἔκλιναν ἀλλοτρίων Ἔλαβον γυναῖκες γυναῖκας ἐξ ἀναστάσεως τούς νεκρούς αὐτῶν ἄλλοι δέ ἐτυμπανίσθησαν οὒ προσδεξάμενοι τήν ἀπόλυσιν ἀπολύτρωσιν ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν ἕτεροι δέ ἐμπαιγμῶν καί μαστίγων πεῖραν ἔλαβον ἔτι δέ δεσμῶν καί φυλακῆς φυλακαῖς Ἐλιθάσθησαν ἐπειράσθησαν ἐπρίσθησαν ἐπειράσθησαν ἐν φόνῳ μαχαίρης ἀπέθανον περιῆλθον ἐν μηλωταῖς ἐν αἰγείοις δέρμασιν ὑστερούμενοι θλιβόμενοι κακουχούμενοι ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος ἐπί ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καί ὄρεσιν καί σπηλαίοις καί ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς Καί οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διά τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τήν τάς ἐπαγγελίαν ἐπαγγελίας τοῦ Θεοῦ περί ἡμῶν κρεῖττον τὶ προσβλεψαμένοι προβλεψαμένου ἵνα μή χωρίς ἡμῶν τελειωθῶσιν Τοιγάρ Τοιγαροῦν καί ἡμεῖς τηλικοῦτον τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτυρῶν ὄγκον ὀγκῶν ἀποθέμενοι παντᾶ καί τήν εὐπερίσπαστον εὐπερίστατον ἁμαρτίαν διʼ ὑπομονῆς τρέχωμεν τόν τό προκείμενον προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα ἀφορῶντες εἰς τόν τῆς πίστεως ἀρχηγόν καί τελειωτήν Ἰησοῦν ὅς ἀντί τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς ὑπέμεινεν τόν σταυρόν αἰσχύνης καταφρονήσας Ἐν δεξιᾷ ἐκάθισεν τέ τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ κεκάθικεν ἐκάθισεν ἀναλογίσασθε Γάρ τόν τοιαύτην ὑπομεμενηκότα ὑπό τῶν ἁμαρτωλῶν εἰς ἑαυτόν ἑαυτούς αὐτόν αὐτούς ἀντιλογίαν ἵνα μή κάμητε ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν ἐκλυόμενοι ἐκλελυμένοι ὅπου Οὔπω μέχρις αἵματος ἀντικατέστητε ἀντικατέστηκεν πρός τήν ἁμαρτίαν ἀγωνιζόμενοι ἀνταγωνιζόμενοι καί ἐκλέλησθε τῆς παρακλήσεως ἥτις ὑμῖν ὡς υἱοῖς υἱούς διαλέγεται Υἱέ μού μή ὀλιγώρει παιδείας παιδεία Κυρίου καί μή μηδέ ἐκλύου ὑπʼ αὐτοῦ ἐλεγχόμενος ὅν γάρ ἀγαπᾷ Κύριος παιδεύει μαστιγοῖ δέ παντᾶ υἱόν ὅν παραδέχεται Εἰς εἰ παιδείαν ὑπομένετε ὡς υἱοῖς ὑμῖν προσφέρεται ὁ Θεός τίς γάρ ἐστίν υἱός ὅν οὒ παιδεύει πατήρ εἰ Δέ χωρίς ἐστέ παιδείας ἧς οἷς μέτοχοι γεγόνασι πάντες ἄρα νόθοι ἐστέ καί οὐχ υἱοί ἐστέ Εἶτα τούς μέν τῆς σαρκός ἡμῶν πατέρας εἴχομεν παιδευτάς καί ἐνετρεπόμεθα οὒ πολλῷ πολύ δέ μᾶλλον ὑποταγησόμεθα τῷ Πατρί τῶν πνευμάτων καί ζήσομεν Οἱ ὁ μέν γάρ πρός ὀλίγας ἡμέρας κατά τό δοκοῦν ἑαυτοῖς αὐτοῖς ἐπαίδευον ὁ δέ ἐπί τό συμφέρον συμφέρων εἰς τό μεταλαβεῖν μεταβαλεῖν τῆς ἁγιότητος ἁγιωτάτης αὐτοῦ Πάσα δέ μέν παιδεία πρό πρός μέν τό παρόν οὒ δοκεῖ χαρᾶς εἶναι ἀλλά λύπης ὕστερον δέ καρπόν εἰρηνικόν τοῖς διʼ αὐτῆς αὐτοῖς γεγυμνασμένοις ἀποδίδωσιν δικαιοσύνης Διό τάς παρειμένας χεῖρας καί τά παραλελυμένα γόνατα ἀνορθώσατε καί Τροχιάς ὀρθάς ποιήσατε ποιεῖτε τοῖς ποσίν ὑμῶν ἵνα μή τό χωλόν ἐκτραπῇ ἰαθῇ δέ μᾶλλον Εἰρήνην διώκετε μετά πάντων καί τόν ἁγιασμόν οὗ χωρίς οὐδείς οὐδʼ εἰ ὄψεται τόν Κύριον Κύριος Ἐπισκοποῦντες ἐπισκοποῦντας μή τὶς ὑστερῶν ἀπό τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ μή τὶς ῥίζα πικρίας ἄνω φύουσα ἐνοχλῇ καί διʼ αὐτῆς ταύτης μιανθῶσιν οἱ πολλοί μή τὶς πόρνος ἤ βέβηλος ὡς Ἠσαῦ ὅς ἀντί βρώσεως μιᾶς ἀπέδετο τά τάς πρωτοτόκια πρωτοτόκιας ἑαυτοῦ αὐτοῦ ἴστε γάρ ὅτι καί μετέπειτα θέλων κληρονομῆσαι τήν εὐλογίαν ἀπεδοκιμάσθη μετανοίας γάρ τόπον γάρ οὐχ εὗρεν καίτοι καίπερ μετά δακρύων ἐκζητήσας αὐτήν οὒ Γάρ προσεληλύθατε ψηλαφωμένῳ ὄρει καί κεκαυμένῳ πυρί καί γνόφῳ καί ζόφῳ σκότῳ σκότει καί θυέλλῃ καί σάλπιγγος ἤχῳ καί φωνῇ φωνήν ῥημάτων ἧς οἱ ἀκούσαντες παρῃτήσαντο παρῄτησαν μή προστεθῆναι προσθεῖναι αὐτοῖς λόγον οὐκ ἔφερον γάρ τό διαστελλόμενον Κἄν θηρίον θίγῃ τοῦ ὄρους λιθοβοληθήσεται ἤ βολίδι κατατοξευθήσεται καί οὕτω φοβερόν ἦν ᾖ τό φανταζόμενον Μωϋσῆς εἶπεν Ἔκφοβος εἰμί καί ἔκτρομος ἔντρομος οὗ γάρ Ἀλλά προσεληλύθατε Σιών Ὄρει καί πόλει Θεοῦ ζῶντος Ἰερουσαλήμ ἐπουρανίῳ ἐπουρανίων καί μυριάσιν ἀγγέλων πανηγύρει καί ἐκκλησίᾳ πρωτοτόκων ἀπογεγραμμένων ἐν οὐρανοῖς ἀπογεγραμμένων καί κριτῇ Θεῷ πάντων καί πνεύμασιν δικαιῶν τελείων τετελειωμένων δεδικαιωμένοις καί διαθήκης νέας μεσίτῃ Ἰησοῦ Ἰησοῦς Χριστός καί αἵματι ῥαντισμοῦ κρεῖττον κρείττονα λαλοῦντι παρά τόν τό Ἂβελ Ἂβελ Βλέπετε μή παραιτήσησθε τόν λαλοῦντα εἰ Γάρ ἐκεῖνοι οὐκ ἐξέφυγον ἔφυγον τόν ἐπί τῆς γῆς παραιτησάμενοι τόν χρηματίζοντα πολλῷ πολύ μᾶλλον ἡμεῖς ὑμεῖς οἱ τόν ἀπʼ οὐρανῶν ἀποστρεφόμενοι ἀποστρεφόμενον εἰ οὗ ἡ φωνή τήν γῆν ἐσάλευσεν τότε νῦν δέ ἐπήγγελται λέγων Ἔτι ἅπαξ ἐγώ σείω σείσω οὒ μόνον τήν γῆν ἀλλά καί τόν οὐρανόν τό Δέ Ἔτι ἅπαξ δηλοῖ τήν τῶν σαλευομένων τήν μετάθεσιν ὡς πεποιημένων ἵνα μείνῃ τά μή σαλευόμενα Διό βασιλείαν ἀσάλευτον παραλαμβάνοντες ἔχωμεν ἔχομεν χάριν διʼ ἧς λατρεύωμεν λατρεύομεν λατρεύσωμεν εὐαρέστως τῷ Θεῷ μετά εὐλαβείας αἰδοῦς καί δέους εὐλαβείας Καί Γάρ ὁ Θεός ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον Ἡ φιλαδελφία μενέτω Τῆς τήν φιλοξενίας φιλοξενίαν μή ἐπιλανθάνεσθε ἐπιλανθάνεσθαι διά ταύτης γάρ ἔλαθον τινές ξενίσαντες ἀγγέλους Μιμνήσκεσθε τῶν δεσμίων ὡς συνδεδεμένοι τῶν κακουχουμένων ὡς καί αὐτοί ὄντες ἐν σώματι Τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσιν καί ἡ κοίτη ἀμίαντος πόρνους γάρ δέ καί μοιχούς κρινεῖ ὁ Θεός Θεοῦ Ἀφιλάργυρος ὁ τρόπος ἀρκούμενοι ἀρκούμενος τοῖς παροῦσιν αὐτός γάρ εἴρηκεν Οὒ μή σέ ἀνῶ οὐδʼ οὒ μή σέ ἐγκαταλείπω ἐγκαταλίπω Ὥστε θαρροῦντας θαρροῦντες ἡμάς λέγειν λέγει Κύριος ἐμοί βοηθός καί οὒ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοί ἄνθρωπος Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τόν λόγον τοῦ Θεοῦ ὡς ὧν ἀναθεωροῦντες τήν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε μιμεῖσθαι τήν πίστιν Ἰησοῦς Χριστός ἐχθές καί σήμερον ὁ αὐτός καί εἰς τούς αἰῶνας Διδαχαῖς ποικίλαις καί ξέναις μή παραφέρεσθε περιφέρεσθε καλόν γάρ χάριτι βεβαιοῦσθαι τήν καρδίαν οὒ βρώμασιν ἐν οἷς οὐκ ὠφελήθησαν οἱ περιπατοῦντες περιπατήσαντες Ἔχομεν θυσιαστήριον ἐξ οὗ φαγεῖν οὐκ ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ τῇ σκηνῇ λατρεύοντες ὧν Γάρ εἰσφέρεται ζῴων τό αἷμα περί ἁμαρτίας εἰς τά ἁγία περί ἁμαρτίας διά τοῦ ἀρχιερέως τούτων τά σώματα καίεται κατακαίεται ἔξω τῆς παρεμβολῆς Διό καί Ἰησοῦς ἵνα ἁγιάσῃ διά τοῦ ἰδίου αἵματος τόν λαόν ἔξω τῆς πύλης τῆς παρεμβολῆς ἔπαθεν Τοίνυν ἐξερχώμεθα πρός αὐτόν ἔξω τῆς παρεμβολῆς τόν ὀνειδισμόν αὐτοῦ φέροντες οὒ Γάρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν ἀλλά τήν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν Διʼ αὐτοῦ οὖν ἀναφέρωμεν θυσίαν θυσίας αἰνέσεως διά παντός τῷ Θεῷ τοῦτʼ ἐστίν καρπόν χειλέων ὁμολογούντων τῷ ὀνόματι αὐτοῦ Τῆς τέ δέ εὐποιΐας καί τῆς κοινωνίας μή ἐπιλανθάνεσθε ἐπιλανθάνεσθαι τοιαύταις γάρ θυσίαις εὐαρεστεῖται ὁ Θεός Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καί ὑπείκετε αὐτοί γάρ ἀγρυπνοῦσιν ὡς λόγον ἀποδώσοντες ὑπέρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες ἀποδώσοντας ἵνα μετά χαρᾶς τοῦτο ποιῶσιν καί μή στενάζοντες ἀλυσιτελές γάρ ὑμῖν τοῦτο Προσεύχεσθε περί ἡμῶν ὅτι καλήν πειθόμεθα πεποίθαμεν γάρ ὅτι καλήν συνείδησιν ἔχομεν ἐν πᾶσιν καλῶς θέλοντες ἀναστρέφεσθαι περισσοτέρως Δέ παρακαλῶ τοῦτο ποιῆσαι ἵνα τάχιον ἀποκατασταθῶ ὑμῖν ὁ Δέ Θεός τῆς εἰρήνης ὁ ἀναγαγών ἐκ νεκρῶν τόν Ποιμένα τῶν προβάτων τόν μέγαν ἐν αἵματι διαθήκης αἰωνίου τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν καταρτίσαι ὑμᾶς ἐν παντί ἔργῳ καί λόγῳ τῷ ἀγαθῷ ἀγαθῷ ἀγαθῷ εἰς τό ποιῆσαι τό θέλημα αὐτοῦ αὐτό αὐτῷ ποιῶν ἐν ἡμῖν ὑμῖν τό εὐάρεστον ἐνώπιον αὐτοῦ διά Ἰησοῦ Ἰησοῦς Χριστοῦ Χριστός ᾧ ἡ δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων αἰῶνας Ἀμήν παρακαλῶ Δέ ὑμᾶς ἀδελφοί ἀνέχεσθε τοῦ λόγου τῆς παρακλήσεως καί γάρ διά βραχέων ἀπέστειλα ἐπέστειλα ὑμῖν Γινώσκετε τόν ἀδελφόν ἡμῶν Τιμόθεον ἀπολελυμένον μεθʼ οὗ ἐάν τάχιον ἔρχηται ἔρχησθε ὄψομαι ὑμᾶς Ἀσπάσασθε πάντας τούς ἡγουμένους ὑμῶν καί πάντας τούς ἁγίους Ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἀπό τῆς Ἰταλίας Ἡ χάρις μετά πάντων ὑμῶν ἀμήν Ἰάκωβος Θεοῦ καί Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ δοῦλος ταῖς δώδεκα φυλαῖς ταῖς ἐν τῇ διασπορᾷ χαίρειν Πασᾶν χαράν ἡγήσασθε ἀδελφοί μού ὅταν πειρασμοῖς περιπέσητε ποικίλοις ποικίλαις γινώσκοντες ὅτι τό δοκίμιον ὑμῶν τῆς πίστεως κατεργάζεται ὑπομονήν ἡ Δέ ὑπομονή ἔργον τέλειον ἐχέτω ἵνα ἦτε τελειοῖ καί ὁλόκληροι ἐν μηδενί λειπόμενοι εἰ Δέ τὶς ὑμῶν λείπεται σοφίας αἰτείτω παρά τοῦ Θεοῦ τοῦ διδόντος Θεοῦ πᾶσιν ἁπλῶς καί οὐκ μή ὀνειδίζοντος καί δοθήσεται αὐτῷ αἰτείτω Δέ ἐν πίστει μηδέν διακρινόμενος ὁ γάρ διακρινόμενος ἔοικεν κλύδωνι θαλάσσης ἀνεμιζομένῳ καί ῥιπιζομένῳ μή Γάρ οἰέσθω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὅτι λήμψεται τὶ παρά τοῦ Θεοῦ Κυρίου ἀνήρ δίψυχος ἀκατάστατος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ καυχάσθω Δέ ὁ ἀδελφός ὁ ταπεινός ἐν τῷ ὕψει αὐτοῦ ὁ δέ πλούσιος ἐν τῇ ταπεινοῦσι ταπεινώσει αὐτοῦ ὅτι ὡς ἄνθος χόρτου παρελεύσεται ἀνέτειλεν Γάρ ὁ ἥλιος σύν τῷ καύσωνι καί ἐξήρανεν τόν χόρτον καί τό ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσεν καί ἡ εὐπρέπεια τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἀπώλετο Οὕτως καί ὁ πλούσιος ἐν ταῖς πορείαις ἑαυτοῦ αὐτοῦ μαρανθήσεται Μακάριος ἄνθρωπος ἀνήρ ὅς ὑπομένει ὑπομένειν πειρασμόν ὅτι δόκιμος γενόμενος λήμψεται τόν στέφανον τῆς ζωῆς ὅν ἐπηγγείλατο ὁ Κύριος τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν Μηδείς πειραζόμενος λεγέτω ὅτι Ἀπό Ὑπό τοῦ Θεοῦ πειράζομαι ὁ Γάρ Θεός ἀπείραστος ἐστίν κακῶν πειράζει δέ αὐτός οὐδένα ἕκαστος Δέ πειράζεται ὑπό τῆς ἰδίας ἐπιθυμίας ἐξελκόμενος καί δελεαζόμενος Εἶτα ἡ ἐπιθυμία συλλαβοῦσα τίκτει ἁμαρτίαν ἡ δέ ἁμαρτία ἀποτελεσθεῖσα ἀποκύει θάνατον Μή πλανᾶσθε ἀδελφοί μού ἀγαπητοί Πάσα δόσις ἀγαθή καί παν δώρημα τέλειον ἄνωθεν ἐστίν καταβαῖνον καταβαίνων ἀπό τοῦ Πατρός τῶν φώτων πάρʼ ᾧ οὐκ ἐστίν ἔνι παραλλαγή παραλλαγῆς ἤ τροπῆς ἀποσκίασμα ἀποσκιάσματος Βουληθείς ἀπεκύησεν ἡμάς λόγῳ ἀληθείας εἰς τό εἶναι ἡμάς ἀπαρχήν τινά τῶν ἑαυτοῦ αὐτοῦ κτισμάτων Ἴστε Ἴστω Ὥστε δέ ἀδελφοί μού ἀγαπητοί καί ἑστώς ἔστω Δέ πᾶς ἄνθρωπος ταχύς εἰς τό ἀκοῦσαι βραδύς εἰς τό λαλῆσαι βραδύς εἰς ὀργήν ὀργή γάρ ἀνδρός δικαιοσύνην Θεοῦ οὐκ ἐργάζεται κατεργάζεται Διό ἀποθέμενοι πασᾶν ῥυπαρίαν καί περίσσευμα περισσείαν κακίας ἐν πραΰτητι δέξασθε δέξασθαι τόν ἔμφυτον λόγον τόν δυνάμενον σῶσαι τάς ψυχάς ὑμῶν γίνεσθε Δέ ποιηταί λόγου καί μή μόνον ἀκροαταί μόνον παραλογιζόμενοι ἑαυτούς Ὅτι εἰ τὶς ἀκροατής λόγου ἐστίν καί οὒ ποιητής οὗτος ἔοικεν ἀνδρί κατανοοῦντι κατανοοῦντες τό πρόσωπον τῆς γενέσεως αὐτοῦ ἐν ἐσόπτρῳ κατενόησεν Γάρ ἑαυτόν καί ἀπελήλυθεν καί εὐθέως ἐπελάθετο ὁποῖος ἦν ὁ Δέ παρακύψας εἰς νόμον τέλειον τόν τῆς ἐλευθερίας καί παραμείνας οὗτος οὐκ ἀκροατής ἐπιλησμονῆς γενόμενος ἀλλά ποιητής ἔργου οὗτος μακάριος ἐν τῇ ποιήσει αὐτοῦ ἔσται Εἰ δέ τὶς δοκεῖ θρῆσκος εἶναι ἐν ὑμῖν μή χαλιναγωγῶν χαλινῶν γλῶσσαν ἑαυτοῦ αὐτοῦ ἀλλά ἀπατῶν καρδίαν ἑαυτοῦ αὐτοῦ τοῦ τούτου μάταιος ἡ θρησκεία Θρησκεία γάρ καθαρά καί ἀμίαντος παρά τῷ Θεῷ καί τῷ Πατρί αὕτη ἐστίν ἐπισκέπτεσθαι ὀρφανούς καί χήρας ἐν τῇ θλίψει αὐτῶν ἄσπιλον σεαυτόν ἑαυτόν τηρεῖν ἐκ ἀπό τοῦ κόσμου Ἀδελφοί μού μή ἐν προσωπολημψίαις ἔχετε τήν πίστιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τῆς δόξης ἐάν Γάρ εἰσέλθῃ εἰς τήν συναγωγήν ὑμῶν ἀνήρ χρυσοδακτύλιος ἐν ἐσθῆτι λαμπρᾷ εἰσέλθῃ δέ καί πτωχός ἐν ῥυπαρᾷ ἐσθῆτι καί ἐπιβλέψητε δέ ἐπί τόν φοροῦντα τήν ἐσθῆτα τήν λαμπράν καί εἴπητε αὐτῷ Σύ κάθου ὧδε καλῶς καί τῷ πτωχῷ εἴπητε Σύ στῆθι ἐκεῖ ἤ καί Κάθου ἐκεῖ ὧδε ὑπό τό ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σοῦ μού καί οὒ διεκρίθητε ἐν ἑαυτοῖς καί ἐγένεσθε κριταί διαλογισμῶν πονηρῶν Ἀκούσατε ἀδελφοί μού ἀγαπητοί οὐχ ὁ Θεός ἐξελέξατο τούς πτωχούς τῷ τοῦ κόσμῳ κόσμου τούτου πλουσίους ἐν πίστει καί κληρονόμους τῆς ἐπαγγελίας βασιλείας ἧς ἐπηγγείλατο τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν ὑμεῖς Δέ ἠτιμάσατε τόν πτωχόν οὐχί Οὐχ οἱ πλούσιοι καταδυναστεύουσιν ὑμῶν ὑμᾶς καί αὐτοί ἕλκουσιν ὑμᾶς εἰς κριτήρια καί Οὐκ αὐτοί βλασφημοῦσιν τό καλόν ὄνομα τό ἐπικληθέν ἐφʼ ὑμᾶς Εἰ μέντοι νόμον τελεῖτε βασιλικόν τελεῖτε κατά τήν Γραφήν Ἀγαπήσεις τόν πλησίον σοῦ ὡς σεαυτόν Ἀγαπήσεις τόν πλησίον σοῦ καλῶς ποιεῖτε εἰ Δέ προσωπολημπτεῖτε ἁμαρτίαν ἐργάζεσθε ἐλεγχόμενοι ὑπό τοῦ νόμου ὡς παραβάται ὅστις ὅς Γάρ ὅλον τόν νόμον ὅλον τηρήσῃ τηρήσει πληρώσει πταίσῃ πταίσει δέ ἐν ἑνί γέγονεν πάντων ἔνοχος ὁ Γάρ εἰπών Μή φονεύσῃς μοιχεύσῃς μοιχεύσεις εἶπεν καί Μή μοιχεύσῃς φονεύσῃς φονεύσεις εἰ Δέ οὒ μοιχεύεις μοιχεύσεις φονεύεις φονεύσεις δέ γέγονας ἐγένου ἀποστάτης παραβάτης νόμου Οὕτως λαλεῖτε καί οὕτως ποιεῖτε ὡς διά νόμου ἐλευθερίας μέλλοντες κρίνεσθαι ἡ Γάρ κρίσις ἀνέλεος τῷ μή ποιήσαντι ἔλεος καί Κατακαυχᾶται κατακαυχᾶσθω δέ ἔλεον ἔλεος κρίσεως Τί τό ὄφελος ἀδελφοί μού ἐάν πίστιν λέγῃ τὶς λέγῃ ἔχειν ἔργα δέ μή ἔρχῃ ἔχῃ Μή δύναται ἡ πίστις σῶσαι αὐτόν Ἐάν δέ ἀδελφός ἤ ἀδελφή γυμνοί ὑπάρχωσιν καί ἤ λειπόμενοι ὦσιν τῆς ἐφημέρου τροφῆς καί εἴπῃ εἶπε δέ τὶς τὶ αὐτοῖς ἐξ ὑμῶν Ὑπάγετε Ὕπαγε ἐν εἰρήνῃ θερμαίνεσθε θερμαίνεσθαι καί χορτάζεσθε χορτάζεσθαι μή δῶτε δέ αὐτοῖς τά ἐπιτηδεία τοῦ σώματος τί τό ὄφελος Οὕτως καί ἡ πίστις ἐάν μή ἔχῃ ἔργα ἔχῃ νεκρά ἐστίν καθʼ ἑαυτήν Ἀλλʼ ἐρεῖ τὶς Σύ πίστιν πίστις ἔχεις κἀγώ ἔργα ἔχω Δεῖξον εἶξον μοί τήν πίστιν σοῦ χωρίς ἐκ τῶν ἔργων σοῦ κἀγώ δείξω σοί δείξω ἐκ τῶν ἔργων μού τήν πίστιν μού Σύ πιστεύεις ὅτι ὁ Θεός εἱς ἐστίν ὁ Θεός ἐστίν Καλῶς ποιεῖς καί τά δαιμόνια πιστεύουσιν καί φρίσσουσιν θέλεις Δέ γνῶναι ὦ ἄνθρωπε κενέ ὅτι ἡ πίστις χωρίς τῶν ἔργων ἀργή νεκρά ἐστίν Ἀβραάμ ὁ πατήρ ἡμῶν οὐκ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη ἀνενέγκας Ἰσαάκ τόν υἱόν αὐτοῦ ἐπί τό θυσιαστήριον Βλέπεις ὅτι ἡ πίστις συνήργει συνεργεῖ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ καί ἐκ τῶν ἔργων ἡ πίστις ἐτελειώθη Καί ἐπληρώθη ἡ Γραφή ἡ λέγουσα ἐπίστευσεν Δέ Ἀβραάμ τῷ Θεῷ καί ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην καί φίλος Θεοῦ ἐκλήθη Ὁρᾶτε ὁρᾶται τοίνυν ὅτι ἐξ ἔργων δικαιοῦται ἄνθρωπος καί οὐκ ἐκ πίστεως μόνον οὕτως ὁμοίως Δέ καί Ῥαάβ ἡ πόρνη οὐκ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη ὑποδεξαμένη τούς κατασκόπους ἀγγέλους καί ἑτέρᾳ ὁδῷ ἐκβαλοῦσα ὥσπερ Γάρ τό σῶμα χωρίς πνεύματος νεκρόν ἐστίν οὕτως καί ἡ πίστις χωρίς τῶν ἔργων νεκρά ἐστίν Μή πολλοί διδάσκαλοι γίνεσθε ἀδελφοί μού εἰδότες ὅτι μεῖζον κρίμα λημψόμεθα πολλά Γάρ πταίομεν ἅπαντες Εἰ τὶς ἐν λόγῳ οὒ πταίει οὗτος τέλειος ἀνήρ δυνάμενος δυνατός χαλιναγωγῆσαι καί ὅλον τό σῶμα ἴδε ἰδού εἰ Δέ γάρ τῶν ἵππων τούς χαλινούς εἰς τά τό στόματα στόμα βάλλομεν εἰς πρός τό πείθεσθαι αὐτούς ἡμῖν αὐτούς καί ὅλον τό σῶμα αὐτῶν μετάγομεν αὐτῶν Ἰδού καί τά πλοῖα τά τηλικαῦτα ὄντα καί ὑπό σκληρῶν ἀνέμων σκληρῶν ἐλαυνόμενα μετάγεται ὑπό ἐλαχίστου πηδαλίου ὅπου ἄν ἡ ὁρμή τοῦ εὐθύνοντος βούλεται βούληται ὡσαύτως Οὕτως καί ἡ γλῶσσα μικρόν μέλος ἐστίν καί μεγαλαυχεῖ μεγάλα αὐχεῖ Ἰδού ἡλίκον ὀλίγον πῦρ ἡλίκην ὕλην ἀνάπτει Καί ἡ γλῶσσα πῦρ ὁ κόσμος τῆς ἀδικίας οὕτως ἡ γλῶσσα καθίσταται καθίσται ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν καί ἡ σπιλοῦσα ὅλον τό σῶμα καί φλογίζουσα τόν τροχόν τῆς γενέσεως ἡμῶν καί φλογιζομένη ὑπό τῆς Γεέννης πάσα Γάρ φύσις θηρίων τέ καί πετεινῶν ἑρπετῶν τέ καί ἐναλίων δαμάζεται δεδάμασται καί δεδάμασται δαμάζεται τῇ φύσει τῇ ἀνθρωπίνῃ ἀνθρωπίνων τήν δέ γλῶσσαν οὐδείς δαμάσαι δύναται δαμάσαι ἀνθρώπων δαμάσαι ἀκατάσχετον ἀκατάστατον κακόν μεστή ἰοῦ θανατηφόρου Ἐν αὐτῇ εὐλογοῦμεν τόν Κύριον Θεόν καί Πατέρα καί ἐν αὐτῇ καταρώμεθα τούς ἀνθρώπους τούς καθʼ ὁμοίωσιν Θεοῦ γεγονότας γεγενημένους Ἐκ τοῦ αὐτοῦ στόματος ἐξέρχεται εὐλογία καί κατάρα Οὒ χρή ἀδελφοί μού ταῦτα οὕτως γίνεσθαι Μήτι ἡ ἦ πή πηγή ἐκ τῆς αὐτῆς ὀπῆς βρύει τό γλυκύ καί τό πικρόν Μή δύναται ἀδελφοί μού συκῆ ἐλέας ἐλαίας ποιῆσαι ἤ ἄμπελος σῦκα οὕτως Οὔτε οὐδέ οὐδεμία πηγή ἁλυκόν καί γλυκύ ποιῆσαι ὕδωρ Τίς σοφός καί ἐπιστημῶν ἐν ὑμῖν Δειξάτω ἐκ τῆς καλῆς ἀναστροφῆς τά ἔργα αὐτοῦ ἐν πραΰτητι σοφίας εἰ Δέ ἄρα ζῆλον πικρόν ἔχετε καί ἐριθείαν ἐν τῇ ταῖς καρδίᾳ καρδίαις ὑμῶν μή καυχᾶσθε κατακαυχᾶσθε καί ψεύδεσθε κατά τῆς ἀληθείας καί ψεύδεσθαι Οὐκ ἐστίν αὕτη ἡ σοφία αὕτη ἄνωθεν κατερχομένη ἀλλʼ ἐπίγειος ψυχική δαιμονιώδης ὅπου Γάρ ζῆλος καί ἐριθεία ἔρις ἐκεῖ καί ἀκαταστασία καί παν φαῦλον πρᾶγμα ἡ Δέ ἄνωθεν σοφία πρῶτον μέν ἁγνή ἐστίν ἔπειτα εἰρηνική ἐπιεικής εὐπειθής μεστή ἐλέους καί καρπῶν ἔργων ἀγαθῶν ἀδιάκριτος καί ἀνυπόκριτος καρπός Δέ ὁ τῆς δικαιοσύνης ἐν εἰρήνῃ σπείρεται τοῖς ποιοῦσιν εἰρήνην Πόθεν πόλεμοι ἐν ὑμῖν καί πόθεν μάχαι ἐν ὑμῖν Οὐκ ἐντεῦθεν ἐκ τῶν ἡδονῶν ὑμῶν τῶν στρατευομένων ἐν τοῖς μέλεσιν ὑμῶν Ἐπιθυμεῖτε καί οὐκ ἔχετε φονεύετε καί ζηλοῦτε καί οὒ δύνασθε ἐπιτυχεῖν μάχεσθε καί πολεμεῖτε καί Οὐκ ἔχετε δέ διά τό μή αἰτεῖσθαι ὑμᾶς αἰτεῖτε καί οὒ λαμβάνετε διότι κακῶς αἰτεῖσθε αἰτεῖτε ἵνα ἐν ταῖς ἡδοναῖς ὑμῶν καταδαπανήσητε δαπανήσητε μοιχοί καί Μοιχαλίδες Οὐκ οἴδατε ὅτι ἡ φιλία τοῦ κόσμου τούτου ἔχθρα ἐστίν τοῦ τῷ Θεοῦ Θεῷ ἐστίν Ὅς ἐάν ἄν οὖν βουληθῇ φίλος εἶναι τοῦ κόσμου ἔχθρα ἐχθρός τοῦ Θεοῦ καθίσταται Ἤ δοκεῖτε ὅτι καινῶς κενῶς ἡ Γραφή λέγει Πρός φθόνον ἐπιποθεῖ τό Πνεῦμα ὅ κατῴκισεν κατῴκησεν ἐν ἡμῖν μείζονα Δέ δίδωσιν χάριν Διό λέγει Ὁ Θεός ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται ταπεινοῖς δέ δίδωσιν χάριν ὑποτάγητε Οὖν τῷ Θεῷ ἀντίστητε Δέ τῷ διαβόλῳ καί φεύξεται ἀφʼ ὑμῶν Ἐγγίσατε τῷ Θεῷ καί ἐγγιεῖ ὑμῖν Καθαρίσατε χεῖρας ἁμαρτωλοί καί ἁγνίσατε καρδίας δίψυχοι Ταλαιπωρήσατε καί πενθήσατε καί κλαύσατε Ὁ γέλως ὑμῶν εἰς πένθος μετατραπήτω μεταστραφήτω καί ἡ χαρά εἰς κατήφειαν Ταπεινώθητε οὖν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καί ὑψώσει ὑμᾶς Μή καταλαλεῖτε ἀλλήλων ἀδελφοί μού ἀλλήλων Ὁ καταλαλῶν ἀδελφοῦ ἤ καί κρίνων τόν ἀδελφόν αὐτοῦ καταλαλεῖ νόμου καί κρίνει νόμον ἦ εἰ Δέ νόμον κρίνεις οὐκ εἶ ποιητής νόμου ἀλλά κριτής Εἱς ἐστίν ὁ νομοθέτης καί κριτής ὁ δυνάμενος σῶσαι καί ἀπολέσαι σύ Δέ τίς εἶ ὁ ὅς κρίνεις κρίνων τόν πλησίον ἕτερον Ἄγε νῦν οἱ λέγοντες Σήμερον ἤ καί αὔριον πορευσόμεθα πορευσώμεθα εἰς τήνδε τήν πόλιν καί ποιήσομεν ποιήσωμεν ἐκεῖ ἐνιαυτόν ἕνα καί ἐμπορευσόμεθα ἐμπορευσώμεθα καί κερδήσομεν κερδήσωμεν Οἵτινες οὐκ ἐπίστασθε τό τά τῆς αὔριον ποία γάρ ἡ ζωή ὑμῶν ἀτμίς Γάρ ἐστέ ἔσται ἐστίν ἡ πρός ὀλίγον φαινομένη ἔπειτα δέ καί ἀφανιζομένη Ἀντί τοῦ λέγειν ὑμᾶς Ἐάν ὁ Κύριος θελήσῃ θέλῃ καί ζήσομεν ζήσωμεν καί ποιήσομεν ποιήσωμεν τοῦτο ἤ ἐκεῖνο νῦν Δέ καυχᾶσθε κατακαυχᾶσθε ἐν ταῖς ἀλαζονείαις ὑμῶν ἅπᾶσα Πάσα καύχησις τοιαύτη πονηρά ἐστίν εἰδότι Οὖν καλόν ποιεῖν ποιῆσαι καί μή ποιοῦντι ἁμαρτία αὐτῷ ἐστίν Ἄγε νῦν οἱ λέγοντες πλούσιοι κλαύσατε ὀλολύζοντες ἐπί ταῖς ταλαιπωρίαις ὑμῶν ταῖς ἐπερχομέναις ὑμῖν Ὁ πλοῦτος ὑμῶν σέσηπεν καί τά ἱμάτια ὑμῶν σητόβρωτα γέγονεν Ὁ χρυσός ὑμῶν κατίωται καί ὁ ἄργυρος κατίωται καί ὁ ἰός αὐτῶν εἰς μαρτύριον ὑμῖν ἔσται καί φαίνετε φάγεται τάς σάρκας ὑμῶν ὁ ἰός ὡς πῦρ Ἐθησαυρίσατε ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐσχάταις Ἰδού ὁ μισθός τῶν ἐργατῶν τῶν ἀμησάντων τάς χώρας ὑμῶν ὁ ἀφυστερημένος ἀπεστερημένος ἀφʼ ὑμῶν κράζει καί αἱ βοαί τῶν θερισάντων εἰς τά ὦτα Κυρίου Σαβαώθ εἰσεληλύθασιν εἰσελήλυθεν Ἐτρυφήσατε ἐνί ἐπί τῆς γῆς Καί ἐσπαταλήσατε ἐθρέψατε τάς καρδίας ὑμῶν ὡς ἐν ἡμέρᾳ ἡμέραις σφαγῆς Κατεδικάσατε ἐφονεύσατε τόν δίκαιον οὐκ ἀντιτάσσεται ὑμῖν μακροθυμήσατε Οὖν ἀδελφοί ἕως τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου Ἰδού ὁ γεωργός ἐκδέχεται τόν τίμιον καρπόν τῆς γῆς μακροθυμῶν ἐπʼ αὐτόν αὐτῷ ἕως ἄν λάβῃ καρπόν ὑετόν τόν πρόϊμον καί ὄψιμον Μακροθυμήσατε οὖν καί ὑμεῖς στηρίξατε τάς καρδίας ὑμῶν ὅτι ἡ παρουσία τοῦ Κυρίου ἤγγικεν Μή στενάζετε ἀδελφοί μού κατʼ ἀλλήλων ἀδελφοί ἵνα μή κριθῆτε κατακριθῆτε Ἰδού ὁ κριτής πρό τῶν θυρῶν ἕστηκεν Ὑπόδειγμα λάβετε ἀδελφοί μού τῆς καλοκἀγαθίας κακοπαθείας ἀδελφοί μού καί τῆς μακροθυμίας ἔχετε τούς προφήτας οἵ ἐλάλησαν ἐν τῷ ὀνόματι Κυρίου Ἰδού μακαρίζομεν τούς ὑπομείναντας ὑπομένοντας Τήν ὑπομονήν Ἰώβ ἠκούσατε καί τό τέλος Κυρίου εἴδετε ὅτι πολύσπλαγχνος ἐστίν ὁ Κύριος καί οἰκτίρμων Πρό πάντων οὖν δέ ἀδελφοί μού μή ὀμνύετε μήτε τόν οὐρανόν μήτε τήν γῆν μήτε ἄλλον τινά ὅρκον τινά ἤτω δέ ὁ λόγος ὑμῶν τό Ναί ναί καί τό Οὒ οὒ ἵνα μή εἰς ὑπό κρίσιν πέσητε Κακοπαθεῖ τὶς ἐν ὑμῖν Προσευχέσθω Εὐθυμεῖ τὶς ἐν ὑμῖν Ψαλλέτω Ἀσθενεῖ τὶς τίσας ἐν ὑμῖν Προσκαλεσάσθω τούς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας καί προσευξάσθωσαν ἐπʼ αὐτόν αὐτούς ἀλείψαντες αὐτόν ἐλαίῳ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου Καί ἡ εὐχή τῆς πίστεως σώσει τόν κάμνοντα καί ἐγερεῖ αὐτόν ὁ Κύριος κἄν ἁμαρτίας ᾖ πεποιηκώς ἀφεθήσεται αὐτῷ ἐξομολογεῖσθε Οὖν ἀλλήλοις τάς τά ἁμαρτίας παραπτώματα καί προσεύχεσθε εὔχεσθε ὑπέρ ἀλλήλων ὅπως ἰαθῆτε Πολύ ἰσχύει δέησις δικαίου ἐνεργουμένη Ἠλίας ἄνθρωπος ἦν ὁμοιοπαθής ἡμῖν καί προσευχῇ προσηύξατο τοῦ μή βρέξαι καί οὐκ ἔβρεξεν ἐπί τῆς γῆς ἐνιαυτούς ἐνιαυτοῦ τρεῖς καί μῆνας ἕξ Καί πάλιν προσηύξατο καί ὁ οὐρανός ὑετόν ἔδωκεν τόν ὑετόν καί ἡ γῆ ἐβλάστησεν τόν καρπόν αὐτῆς Ἀδελφοί μού ἐάν τὶς ἐν ὑμῖν πλανηθῇ ἀπό τῆς ὁδοῦ τῆς ἀληθείας καί ἐπιστρέψῃ τὶς αὐτόν γινωσκέτω γινώσκετε ὅτι ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλόν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ σώσει τήν ψυχήν αὐτοῦ ἐκ θανάτου αὐτοῦ καί καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν Πέτρος ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐκλεκτοῖς καί παρεπιδήμοις διασπορᾶς Πόντου Γαλατίας Καππαδοκίας Ἀσίας καί Βιθυνίας κατά πρόγνωσιν Θεοῦ Πατρός ἐν ἁγιασμῷ Πνεύματος εἰς ὑπακοήν καί ῥαντισμόν αἵματος Ἰησοῦ Χριστοῦ χάρις ὑμῖν καί εἰρήνη πληθυνθείη Εὐλογητός ὁ Θεός καί Πατήρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὁ κατά τό πολύ αὐτοῦ ἔλεος αὐτοῦ ἀναγεννήσας ἡμάς εἰς ἐλπίδα ζῶσαν διʼ ἀναστάσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐκ νεκρῶν εἰς κληρονομίαν ἄφθαρτον καί ἀμίαντον ἀμάραντον καί ἀμάραντον ἀμίαντον τετηρημένην τετηρημένον ἐν οὐρανοῖς οὐρανῷ εἰς ἡμάς ὑμᾶς τούς ἐν δυνάμει Θεοῦ φρουρουμένους διά πίστεως εἰς σωτηρίαν ἑτοίμως ἑτοίμην ἀποκαλυφθῆναι ἐν καιρῷ ἐσχάτῳ Ἐν ᾧ ἀγαλλιᾶσθε ἀγαλλιάσαντες ὀλίγον ἄρτι εἰ δέον ἐστίν λυπηθέντες λυπηθέντας ἐν πολλοῖς ποικίλοις ποικίλαις πειρασμοῖς ἵνα τό δοκίμιον δόκιμον ὑμῶν τῆς πίστεως ὑμῶν πολυτιμότερον χρυσοῦ χρυσίου τοῦ ἀπολλυμένου καί διά πυρός δέ δοκιμαζομένου εὑρεθῇ εἰς ἔπαινον καί τιμήν δόξαν καί εἰς δόξαν τιμήν ἐν ἀποκαλύψει Ἰησοῦ Χριστοῦ Ὅν οὐκ εἰδότες ἰδόντες ἀγαπᾶτε εἰ εἰς ὅν ἄρτι μή ὁρῶντες πιστεύοντες δέ ἀγαλλιᾶσθε ἀγαλλιᾶτε χαρᾷ ἀνεκλαλήτῳ καί δεδοξασμένῃ κομιζόμενοι τό τέλος τῆς πίστεως ὑμῶν σωτηρίαν ψυχῶν Περί ἧς σωτηρίας ἐξεζήτησαν καί ἐξηραύνησαν προφῆται οἱ περί τῆς εἰς ὑμᾶς χάριτος προφητεύσαντες ἐραυνῶντες εἰς τίνα ἤ ποῖον καιρόν ἐδήλου τό ἐν αὐτοῖς Πνεῦμα Χριστοῦ προμαρτυρόμενον τά εἰς Χριστόν παθήματα καί τάς μετά ταῦτα ταύτας δόξας Οἷς ἀπεκαλύφθη ὅτι οὐχ ἑαυτοῖς ὑμῖν ἡμῖν δέ διηκόνουν αὐτά ἅ νῦν ἀνηγγέλη ὑμῖν διά τῶν εὐαγγελισαμένων ὑμᾶς ὑμῖν ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ ἀποσταλέντι ἀπʼ οὐρανοῦ εἰς ἅ ἐπιθυμοῦσιν ἄγγελοι παρακύψαι Διό ἀναζωσάμενοι τάς ὀσφύας τῆς διανοίας ὑμῶν νήφοντες τελείως ἐλπίσατε ἐπί τήν φερομένην ὑμῖν χάριν ἐν ἀποκαλύψει Ἰησοῦ Χριστοῦ Ὡς τέκνα ὑπακοῆς μή συσχηματιζόμενοι ταῖς πρότερον ἐν τῇ ἀγνοίᾳ ὑμῶν ἐπιθυμίαις ἀλλά κατά τόν καλέσαντα ὑμᾶς ἅγιον καί αὐτοί ἅγιοι ἐν πάσῃ ἀναστροφῇ γενήθητε διό διότι γέγραπται ὅτι Ἅγιοι ἔσεσθε γένεσθε γίνεσθε ὅτι διότι ἐγώ ἅγιος Εἰμί Καί εἰ Πατέρα ἐπικαλεῖσθε καλεῖτε τόν ἀπροσωπολήμπτως κρίνοντα κρινοῦντα κατά τό ἑκάστου ἔργον ἐν φόβῳ οὖν τόν τῆς παροικίας ὑμῶν χρόνον ἀναστράφητε ἀναστρεφόμενοι εἰδότες ὅτι οὒ φθαρτοῖς φθαρτοῦ ἀργυρίῳ ἀργυρίου ἤ χρυσίῳ ἐλυτρώθητε ἐκ τῆς ματαίας ὑμῶν ἀναστροφῆς πατροπαραδότου ἀναστροφῆς ἀλλά τῷ τιμίῳ αἵματι ὡς ἀμνοῦ ἀμώμου καί ἀσπίλου Χριστοῦ ἀνεγνωσμένου προεγνωσμένου προσεγνωσμένου μέν πρό καταβολῆς κόσμου φανερωθέντος δέ ἐπʼ ἐσχάτου ἐσχάτων τῶν τοῦ χρόνων χρόνου διʼ ἡμάς ὑμᾶς τούς διʼ αὐτοῦ πιστούς πιστεύοντας εἰς Θεόν τόν ἐγείραντα ἐγείροντα αὐτόν ἐκ νεκρῶν καί δόξαν αὐτῷ δόντα ὥστε τήν πίστιν ὑμῶν καί τήν ἐλπίδα εἶναι εἰς Θεόν τάς ψυχάς ὑμῶν Ἡγνικότες ἐν τῇ ὑπακοῇ τῆς ἀληθείας διά Πνεύματος εἰς φιλαδελφίαν ἀνυπόκριτον ἐκ καθαρᾶς καρδίας ἀλλήλους ἀγαπήσατε ἐκτενῶς ὡς Ἀναγεγεννημένοι οὐκ ἐκ φθορᾶς σπορᾶς φθαρτῆς ἀλλά ἀφθάρτου διά λόγου ζῶντος Θεοῦ καί μένοντος εἰς τόν αἰῶνα ὅτι Διότι Πάσα σάρξ ὡσεί ὡς χόρτος καί πάσα ἡ δόξα αὐτῆς αὐτοῦ ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου Ἐξηράνθη Ὁ Χόρτος καί τό ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσεν τό δέ ῥῆμα Κυρίου μένει εἰς τόν αἰῶνα τοῦτο Δέ ἐστίν τό ῥῆμα τό εὐαγγελισθέν εἰς ὑμᾶς εὐαγγελισθέν ἀποθέμενοι Οὖν πασᾶν κακίαν καί παντᾶ παν δόλον καί ὑποκρίσεις ὑπόκρισιν καί φόνους φθόνους καί πάσας πασᾶν καταλαλιάς καταλαλιάν συγκαταλαλιάς ὡς ἀρτιγέννητα βρέφη τό λογικόν ἄδολον γάλα ἐπιποθήσατε ἵνα ἐν αὐτῷ αὐτῶν αὐξηθῆτε εἰ εἰς σωτηρίαν εἰ εἴπερ ἐγεύσασθε ἐπιστεύσατε ὅτι Χριστός χρηστός ὁ Κύριος Πρός ὅν προσερχόμενοι λίθον ζῶντα ἀπό ὑπό ἀνθρώπων μέν ἀποδεδοκιμασμένον παρά δέ Θεῷ ἐκλεκτόν ἔντιμον καί αὐτοί ὡς λίθοι λίθος ζῶντες ὄντες οἰκοδομεῖσθε ἐποικοδομεῖσθαι ἐποικοδομεῖσθε οἶκος πνευματικός πνεύματος εἰς ἱεράτευμα ἅγιον ἀνενέγκαι ἀνενέγκας πνευματικάς θυσίας εὐπροσδέκτους τῷ Θεῷ διά Ἰησοῦ Χριστοῦ Διότι διό καί περιέχει ἐν τῇ ἦ Γραφῇ Ἰδού τίθημι ἐν Σιών λίθον ἀκρογωνιαῖον ἐκλεκτόν ἀκρογωνιαῖον ἔντιμον καί ὁ πιστεύων ἐπʼ αὐτῷ αὐτόν οὒ μή καταισχυνθῇ ἡμῖν ὑμῖν Οὖν ἡ τιμή τοῖς πιστεύουσιν ἀπιστοῦσιν ἀπειθοῦσιν δέ Λίθον Λίθος ὅν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλήν γωνίας καί Λίθος προσκόμματος καί μέ πέτρα πέτραν σκανδάλου ὅσοι οἵ προσκόπτουσιν τῷ λόγῳ ἀπιστοῦντες ἀπειθοῦντες εἰς ὅ καί ἐτέθησαν ὑμεῖς Δέ Γένος ἐκλεκτόν Βασίλειον ἱεράτευμα ἔθνος ἅγιον λαός εἰς περιποίησιν ὅπως τάς ἀρετάς ἐξαγγείλητε τοῦ ἐκ σκότους ὑμᾶς καλέσαντος εἰς τό θαυμαστόν αὐτοῦ φῶς οἵ ποτέ Οὒ λαός μού νῦν δέ λαός Θεοῦ οἱ οὐκ ἠλεημένοι νῦν δέ ἐλεηθέντες Ἀγαπητοί παρακαλῶ ὡς παροίκους καί παρεπιδήμους ἀπέχεσθαι ἀπέχεσθε ἀπό τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν αἵτινες στρατεύονται κατά τῆς ψυχῆς τήν ἀναστροφήν ὑμῶν ὑμῖν ἔχοντες καλήν ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἔχοντες καλήν ἔχοντες ἵνα ἐν ᾧ καταλαλοῦσιν ὑμῶν ὡς κακοποιῶν ἐκ τῶν καλῶν ἔργων ἐποπτεύοντες ἐποπτεύσαντες δοξάσωσι δόξα σοῦ ὑμῶν τρέμουσιν τόν Θεόν ἐν ἡμέρᾳ ἐπισκοπῆς Ὑποτάγητε οὖν πάσῃ φύσει ἀνθρωπίνῃ κτίσει διά τόν Κύριον εἴτε βασιλεῖ ὡς ὑπερέχοντι εἴτε ἡγεμόσιν ὡς διʼ αὐτοῦ πεμπομένοις εἰς ἐκδίκησιν μέν κακοποιῶν ἔπαινον δέ ἀγαθοποιῶν Ὅτι οὕτως ἐστίν τό θέλημα τοῦ Θεοῦ ἀγαθοποιοῦντας ἀγαθοποιοῦντες ὑμᾶς φιμοῦν τήν τῶν ἀφρόνων ἀνθρώπων ἄγνοιαν ἀγνωσίαν ὡς ἐλευθεροῖ καί μή ὡς ἐπικάλυμμα ἔχοντες τῆς τήν κακίας τήν ἐλευθερίαν ἀλλʼ ὡς δοῦλοι Θεοῦ δοῦλοι πάντας πάντες Τιμήσατε τήν ἀδελφότητα ἀγαπᾶτε ἀγαπήσατε τόν δέ Θεόν φοβεῖσθε τόν βασιλέα τιμᾶτε Οἱ οἰκέται ὑποτασσόμενοι ἐν παντί φόβῳ ὑποτασσόμενοι τοῖς δεσπόταις ὑμῶν οὒ μόνον τοῖς ἀγαθοῖς καί ἐπιεικέσι ἀλλά καί τοῖς σκολιοῖς τοῦτο Γάρ χάρις παρά τῷ Θεῷ εἰ διά ἴδια συνείδησιν ἀγαθήν Θεοῦ ἀγαθήν ὑποφέρει τὶς λύπας πάσχων ἀδίκως ποῖον Γάρ κλέος εἰ ἁμαρτάνοντες καί κολαφιζόμενοι κολαζόμενοι ὑπομενεῖτε ὑπομένετε Ἀλλʼ εἰ ἀγαθοποιοῦντες καί πάσχοντες ὑπομενεῖτε ὑπομένετε τοῦτο γάρ χάρις παρά τῷ Θεῷ εἰς τό τοῦτο Γάρ καί ἐκλήθητε ὅτι καί ὁ Χριστός ἀπέθανεν ἔπαθεν περί ὑπέρ ὑμῶν ἡμῶν ὑμῖν ἡμῖν ὑπολιμπάνων ἀπολιμπάνων ὑπογραμμόν ἵνα ἐπακολουθήσητε τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ Ὅς ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν οὐδέ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ οἱ ὅς λοιδορούμενος οὐκ ἐλοιδόρει ἀντελοιδόρει πάσχων οὐκ ἠπείλει παρεδίδου τέ δέ τόν τόν τόπον τῷ κρίνοντι δικαίως ὅς τάς ἁμαρτίας ὑμῶν ἡμῶν αὐτός ἀνήνεγκεν εἰς ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ ἐπί τό ξύλον ἵνα ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν ἀπογενόμενοι τῇ δικαιοσύνῃ συζήσωμεν ζήσωμεν οὗ τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἰάθητε ἦτε Γάρ ὡς πρόβατα πλανώμενα πλανώμενοι ἀλλʼ ἐπεστράφητε ἐπεστρέψατε νῦν ἐπί τόν ποιμένα καί ἐπίσκοπον τῶν ψυχῶν ὑμῶν Ὁμοίως αἱ γυναῖκες ὑποτασσόμεναι τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ἵνα καί εἰ καί τινές ἀπειθοῦσιν τῷ λόγῳ διά τῆς τῶν γυναικῶν ἀναστροφῆς ἄνευ λόγου κερδηθήσονται κερδηθήσωνται ἐποπτεύσαντες ἐποπτεύοντες τήν ἐν φόβῳ ἁγνήν ἀναστροφήν ὑμῶν Ὧν ἔστω οὐχ ὁ ἔξωθεν ἐμπλοκῆς τριχῶν καί ἤ περιθέσεως χρυσίων ἤ ἐνδύσεως ἱματίων κόσμος ἀλλʼ ὁ κρυπτός τῆς καρδίας ἄνθρωπος ἐν τῷ ἀφθάρτῳ φθαρτῷ τοῦ πραέως ἡσυχίου καί ἡσυχίου ἡσυχίους πραέως πνεύματος ὅ ἐστίν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ πολυτελές οὕτως Γάρ ποτέ καί αἱ ἅγιαι γυναῖκες ἐκόσμουν ἑαυτάς αἱ ἐλπίζουσαι εἰς ἐπί τόν Θεόν ἐκόσμουν ἑαυτάς ὑποτασσόμεναι τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ὡς Σάρρα ὑπήκουσεν ὑπήκουεν τῷ Ἀβραάμ ὑπήκουσεν Κύριον αὐτόν καλοῦσα ἧς ἐγενήθητε ἐγεννήθητε τέκνα ἀγαθοποιοῦσαι καί μή φοβούμεναι μηδεμίαν πτόησιν Οἱ ἄνδρες ὁμοίως συνομιλοῦντες συνοικοῦντες κατά γνῶσιν ὡς ἀσθενεστέρῳ ἀσθενεστέρως σκεύει τῷ γυναικείῳ ἀπονέμοντες τιμήν ἀπονέμοντες ὡς καί συγκληρονόμοι συγκληρονόμοις συγκληρονόμους ποικίλης χάριτος ζωῆς αἰωνίου εἰς τό μή ἐγκόπτεσθαι ἐκκόπτεσθαι τάς ταῖς προσευχάς προσευχαῖς ὑμῶν τό Δέ τέλος πάντες ὁμόφρονες συμπαθεῖς φιλάδελφοι εὔσπλαγχνοι ταπεινόφρονες φιλόφρονες μή ἀποδιδόντες κακόν ἀντί κακοῦ ἤ λοιδορίαν ἀντί λοιδορίας τοὐναντίον δέ εὐλογοῦντες εἰδότες ὅτι εἰς τοῦτο ἐκλήθητε ἵνα εὐλογίαν κληρονομήσητε ὁ Γάρ Θέλων ζωήν ἀγαπᾶν καί ἰδεῖν ἡμέρας ἰδεῖν ἀγαθάς παυσάτω παύσασθαι τήν τῇ γλῶσσαν αὐτοῦ ἀπό κακοῦ καί τά χείλη αὐτοῦ τοῦ μή λαλῆσαι λαλεῖν δόλον ἐκκλινάτω Δέ ἀπό κακοῦ καί ποιησάτω ἀγαθόν ζητησάτω εἰρήνην καί διωξάτω αὐτήν Ὅτι οἱ ὀφθαλμοί Κυρίου ἐπί δικαίους καί ὦτα αὐτοῦ εἰς τήν δέησιν αὐτῶν πρόσωπον δέ Κυρίου ἐπί ποιοῦντας κακά Καί τίς ὁ κακώσων ὑμᾶς εἰ ἐάν τοῦ ἀγαθοῦ ζηλωταί μιμηταί γένησθε γένεσθε γένοισθε Ἀλλʼ εἰ δέ καί πάσχοιτε διά δικαιοσύνην μακάριοι ἐστέ τόν Δέ φόβον αὐτῶν μή φοβήθητε μηδέ ταραχθῆτε Κύριον Δέ τόν Χριστόν Θεόν ἁγιάσατε ἐν ταῖς καρδίαις καρδίαι ὑμῶν ἑτοῖμοι δέ ἀεί πρός ἀπολογίαν παντί τῷ ἀπαιτοῦντι αἰτοῦντι ὑμᾶς λόγον περί τῆς ἐν ὑμῖν ἐλπίδος ἀλλά μετά πραΰτητος καί φόβου συνείδησιν ἔχοντες ἀγαθήν ἵνα ἐν ᾧ καταλαλεῖσθε καταλαλοῦσιν καταλαλῶσιν ὑμῶν ὡς κακοποιῶν καταισχυνθῶσιν αἰσχυνθῶσιν οἱ ἐπηρεάζοντες ὑμῶν τήν ἀγαθήν ἐν εἰς Χριστῷ Χριστόν ἁγνήν ἀγαθήν ἀναστροφήν κρεῖττον Γάρ ἀγαθοποιοῦντας ἀγαθοποιοῦντες εἰ θέλοι θέλει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ πάσχειν εἰ ἤ κακοποιοῦντας κακοποιοῦντες Ὅτι καί ὁ Χριστός ἅπαξ περί τῶν ἁμαρτιῶν ὑπέρ ἡμῶν ὑμῶν ἀπέθανεν ἔπαθεν δίκαιος ὑπέρ ἀδικῶν ἵνα ὑμᾶς ἡμάς προσαγάγῃ τῷ Θεῷ θανατωθείς μέν σαρκί ζῳοποιηθείς δέ ἐν τῷ Πνεύματι ἐν ᾧ καί τοῖς ἐν φυλακῇ κατακεκλεισμένοις πνεύμασιν πνεύματι πορευθείς ἐκήρυξεν ἀπειθήσασιν ποτέ ὅτε ἅπαξ ἀπεξεδέχετο ἐξεδέχετο ἡ τήν τοῦ Θεοῦ μακροθυμία μακροθυμίαν ἐν ἡμέραις Νῶε κατασκευαζομένης κιβωτοῦ εἰς ἥν ὀλίγοι ὀλίγαι τοῦτʼ ἐστίν ὀκτώ ψυχαί διεσώθησαν διʼ ὕδατος Ὅ καί ἡμάς ὑμᾶς νῦν ἀντίτυπον νῦν καί ἡμάς σῴζει βάπτισμα οὒ σαρκός ἀπόθεσις ῥύπου ἀλλά συνειδήσεως ἀγαθῆς ἐπερώτημα εἰς Θεόν διʼ ἀναστάσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ ὅς οὗ ἐστίν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ πορευθείς εἰς οὐρανόν ὑποταγέντων αὐτῷ ἀγγέλων καί ἐξουσιῶν καί δυνάμεων Χριστοῦ Οὖν ἀποθανόντος παθόντος ὑπέρ ὑμῶν ἡμῶν σαρκί καί ὑμεῖς τήν αὐτήν ἔννοιαν ὁπλίσασθε ὅτι ὁ παθών ἐν σαρκί πέπαυται ἁμαρτίας ἁμαρτίαις εἰς τό μηκέτι ἀνθρώπων ἄνθρωπον ἐπιθυμίαις ἀνθρώπων ἀλλά θελήματι ἀνθρώπου Θεοῦ τόν ἐπίλοιπον ἐν σαρκί σῶσαι βιῶσαι χρόνον ἀρκετός Γάρ ὑμῖν ἡμῖν ὁ παρεληλυθώς χρόνος τοῦ βίου τό βούλημα θέλημα τῶν ἐθνῶν κατεργάσασθαι κατειργάσθαι πεπορευμένους πορευομένους ἐν ἀσελγείαις ἐπιθυμίαις οἰνοφλυγίαις κώμοις πότοις καί ἀθεμίτοις εἰδωλολατρίαις Ἐν ᾧ ξενίζονται μή συντρεχόντων ὑμῶν εἰς τήν αὐτήν τῆς ἀσωτίας ἀνάχυσιν καί βλασφημοῦντες βλασφημοῦσιν οἵ ἀποδώσουσιν λόγον τῷ ἑτοίμῳ ἑτοίμως ἔχοντι κρῖναι κρίνοντι ζῶντας καί νεκρούς εἰς τοῦτο Γάρ καί νεκροῖς εὐηγγελίσθη ἵνα κριθῶσι μέν ἕν κατά ἀνθρώπους σαρκί ζώσει ζῶσι δέ κατά Θεόν πνεύματι πάντων Δέ τό τέλος ἤγγικεν σωφρονήσατε Οὖν καί νήψατε εἰς τάς προσευχάς πρό πάντων δέ τήν εἰς αὐτούς ἑαυτούς ἀγάπην ἐκτενῆ ἔχοντες ὅτι ἀγάπη καλύψει καλύπτει πλῆθος ἁμαρτιῶν φιλόξενοι εἰς ἀλλήλους ἄνευ γογγυσμῶν γογγυσμοῦ ἕκαστος καθώς ἔλαβεν χάρισμα εἰς ἑαυτούς αὐτό διακονοῦντες ὡς καλοί οἰκονόμοι ποικίλης χάριτος Θεοῦ ἦ Εἰ τὶς λαλεῖ ὡς λόγια Θεοῦ ἦ εἰ τὶς διακονεῖ ὡς ἐξ ἰσχύος ὡς ἧς χορηγεῖ ὁ Θεός ἵνα ἐν πᾶσιν δοξάζηται ὁ Θεός διά Ἰησοῦ Χριστοῦ ὡς ᾧ ἐστίν ἡ δόξα καί τό κράτος εἰ εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων Ἀμήν Ἀγαπητοί μή ξενίζεσθε ἐπεί τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει πρός πειρασμόν ὑμῖν γινομένῃ ὡς ξένου ὑμῖν συμβαίνοντος ἀλλά καθό κοινωνεῖτε τοῖς τοῦ Χριστοῦ παθήμασιν χαίρετε ἵνα καί ἐν τῇ ἀποκαλύψει τῆς δόξης αὐτοῦ χαρῆτε ἀγαλλιώμενοι εἰ ὀνειδίζεσθε ἐν ὀνόματι Χριστοῦ Μακάριοι ὅτι τό τῆς δόξης καί τῆς δυνάμεως αὐτοῦ καί τό τοῦ Θεοῦ Πνεῦμα ἐφʼ ὑμᾶς ἐπαναπαύεται ἐπαναπέπαυται ἀναπαύεται κατά μέν αὐτούς βλασφημεῖται κατά δέ ὑμᾶς δοξάζεται μή Γάρ τὶς ὑμῶν πασχέτω ὡς φονεύς ἤ ὡς ᾧ κλέπτης ἤ ὡς κακοποιός ἤ ὡς ἀλλοτριεπίσκοπος ἀλλότριος ἀλλοτρίοις ἐπίσκοπος εἰ Δέ ὡς Χριστιανός μή αἰσχυνέσθω δοξαζέτω δέ τόν Θεόν ἐν τῷ ὀνόματι μέρει τούτῳ Ὅτι ὁ καιρός τοῦ ἄρξασθαι τό κρίμα ἀπό τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ εἰ δέ πρῶτον ἀφʼ ὑμῶν ἡμῶν τί τό τέλος τῶν ἀπειθούντων τῷ λόγῳ τοῦ Θεοῦ εὐαγγελίῳ Καί εἰ ὁ μέν δίκαιος μόλις σῴζεται ὁ δέ ἀσεβής καί ὁ ἁμαρτωλός καί ἀσεβής ποῦ φανεῖται Ὥστε καί οἱ πάσχοντες κατά τό θέλημα τοῦ Θεοῦ ὡς πιστῷ Κτίστῃ παρατιθέσθωσαν τάς ψυχάς ἑαυτῶν αὐτῶν ἐν ἀγαθοποιΐᾳ ἀγαθοποιΐαις πρεσβυτέρους Οὖν τούς ἐν ὑμῖν παρακαλῶ ὁ συμπρεσβύτερος καί μάρτυς τῶν τοῦ Θεοῦ Χριστοῦ παθημάτων ὁ καί τῆς μελλούσης ἀποκαλύπτεσθαι τῆς δόξης ἀποκαλύπτεσθαι κοινωνός ποιμάνατε τό ἐν ὑμῖν ποίμνιον τοῦ Θεοῦ ἐπισκοποῦντες μή ἀναγκαστῶς ἀλλά ἑκουσίως κατά Θεόν μή μηδέ αἰσχροκερδῶς ἀλλά προθύμως μηδʼ ὡς κατακυριεύοντες τῶν κλήρων ἀλλά τύποι γινόμενοι τοῦ ποιμνίου Καί φανερωθέντος τοῦ ἀρχιποίμενος κομιεῖσθε τόν ἀμαράντινον τῆς δόξης στέφανον Ὁμοίως δέ νεώτεροι ὑποτάγητε τοῖς πρεσβυτέροις πάντες Δέ ἐν ἀλλήλοις ὑποτασσόμενοι τήν ταπεινοφροσύνην ἐγκομβώσασθε ὅτι Ὁ Θεός ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται ταπεινοῖς δέ δίδωσιν χάριν ταπεινώθητε Οὖν ὑπό τήν κραταιάν χεῖρα τοῦ Θεοῦ ἵνα ὑμᾶς ὑψώσῃ ἐν καιρῷ ἐπισκοπῆς πασᾶν τήν μέριμναν ὑμῶν ἀπορίψαντες ἐπιρίψαντες ἐπιρίψατε ἐπʼ αὐτόν ὅτι αὐτῷ μέλει περί ἡμῶν ὑμῶν Νήψατε γρηγορήσατε ὅτι Ὁ ἀντίδικος ὑμῶν ὁ διάβολος ὡς ἐλεών λέων ὠρυόμενος περιπατεῖ ζητῶν τινά καταπιεῖν καταπίῃ ᾧ ἀντίστητε ἑδραῖοι στερεοί τῇ πίστει εἰδότες ὅτι τά αὐτά τῶν παθημάτων τῇ τήν ἐν τῷ κόσμῳ ὑμῶν ἀδελφότητι ἐπιτελεῖσθαι ἐπιτελεῖσθε ἐπιτελεῖται ὁ Δέ Θεός πάσης χάριτος ὁ καλέσας ὑμᾶς ἡμάς εἰς τήν αἰώνιον αὐτοῦ δόξαν ἐν τῷ Χριστῷ Ἰησοῦ ὀλίγον παθόντας αὐτός καταρτίσει καταρτίσαι ὑμᾶς στηρίξει στηρίξαι σθενώσει σθενώσαι θεμελιώσει θεμελιώσῃ θεμελιώσαι αὐτῷ ἡ δόξα καί τό κράτος εἰς τούς αἰῶνας Τῶν αἰώνων Ἀμήν Διά Σιλουανοῦ ὑμῖν τοῦ πιστοῦ ἀδελφοῦ ὡς λογίζομαι διʼ βραχέων ὀλίγων ἔγραψα παρακαλῶν καί ἐπιμαρτυρῶν καί ταύτην εἶναι ἀληθῆ χάριν τοῦ Θεοῦ εἰς ἥν ἑστήκατε στῆτε Ἀσπάζεται ὑμᾶς ἡ ἐν Βαβυλῶνι ἐκκλησία συνεκλεκτή καί Μᾶρκος ὁ υἱός μού Ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἀγάπης Εἰρήνη εἰρήνης ὑμῖν πᾶσιν τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἀμήν Σίμων Συμεών Πέτρος δοῦλος καί ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῖς ἰσότιμον ἡμῖν λαχοῦσιν πίστιν εἰς ἐν δικαιοσύνῃ δικαιοσύνην τοῦ Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ χάρις ὑμῖν καί εἰρήνη πληθυνθείη ἐν ἐπιγνώσει τοῦ Θεοῦ καί Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ὡς τά τά παντᾶ παντᾶ ἡμῖν τῆς θείας δυνάμεως αὐτοῦ τά πρός τόν Θεόν καί ζωήν καί εὐσέβειαν δεδωρημένης διά τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ καλέσαντος ἡμάς ἰδίᾳ διά δόξῃ δόξης καί ἀρετή ἀρετῆς διʼ ὧν τά τίμια μέγιστα ἡμῖν καί μέγιστα τίμια ἡμῖν ὑμῖν ἐπαγγέλματα ἡμῖν δεδώρηται ἵνα διά τούτων γένησθε θείας κοινωνοί φύσεως κοινωνοί ἀποφυγόντες τῆς τήν ἐν τῷ κόσμῳ ἐν ἐπιθυμίᾳ ἐπιθυμίαν ἐπιθυμίας καί φθορᾶς φθοράν Καί αὐτό αὐτοί τοῦτο δέ τοῦτο σπουδήν πασᾶν παρεισενέγκαντες ἐπιχορηγήσατε χορηγήσατε ἐν τῇ πίστει ὑμῶν τήν ἀρετήν ἐν δέ τῇ ἀρετῇ τήν γνῶσιν ἐν δέ τῇ γνώσει τήν ἐγκράτειαν ἐν δέ τῇ ἐγκρατείᾳ τήν ὑπομονήν ἐν δέ τῇ ὑπομονῇ τήν εὐσέβειαν ἐν δέ τῇ τήν εὐσεβείᾳ τήν φιλαδελφίαν ἐν δέ τῇ φιλαδελφίᾳ τήν ἀγάπην ταῦτα Γάρ ὑμῖν παρόντα ὑπάρχοντα καί πλεονάζοντα οὐκ ἀργούς οὐδέ ἀκάρπους οὐδʼ καθίστησιν εἰς τήν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπίγνωσιν ᾧ Γάρ μή πάρεστιν ταῦτα τυφλός ἐστίν μυωπάζων λήθην λαβών τοῦ καθαρισμοῦ τῶν πάλαι αὐτοῦ ἁμαρτημάτων ἁμαρτιῶν Διό μᾶλλον ἀδελφοί σπουδάσατε ἵνα διά τῶν καλῶν ὑμῶν ἔργων βεβαίαν ὑμῶν τήν παράκλησιν κλῆσιν καί ἐκλογήν ποιεῖσθαι ποιεῖσθε ταῦτα γάρ ποιοῦντες οὒ μή πταίσητε ποτέ οὕτως Γάρ πλουσίως ἐπιχορηγηθήσεται ὑμῖν ἡ εἴσοδος ἡ εἰς τήν αἰώνιον βασιλείαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ Διό Δεῖ οὒ μελλήσω ἀμελήσω ὑμᾶς ἀεί ὑμᾶς ὑπομιμνῄσκειν περί τούτων ὑπομιμνῄσκειν ὑμᾶς καί καίπερ εἰδότας καί ἐστηριγμένους ἐν τῇ παρούσῃ ἀληθείᾳ δίκαιον Δέ ἡγοῦμαι ἐφʼ ὅσον εἰμί ἐν τούτῳ τῷ σκηνώματι διεγείρειν ὑμᾶς ἐν τῇ ὑπομνήσει εἰδώς ὅτι ταχινή ἐστίν ἡ ἀπόθεσις τοῦ τούτου σκηνώματος μού καθώς καί ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ἐδήλωσεν μοί σπουδάσω σπουδάζω Δέ καί ἑκάστοτε ἔχειν ὑμᾶς μετά τήν ἐμήν ἔξοδον τήν τούτων μνήμην ποιεῖσθαι οὒ Γάρ σεσοφισμένοις μύθοις ἐξακολουθήσαντες ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν τήν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ δύναμιν καί παρουσίαν ἀλλʼ ἐπόπται γενηθέντες γεννηθέντες τῆς ἐκείνου μεγαλειότητος λαβών Γάρ παρά τοῦ Θεοῦ Πατρός τιμήν καί δόξαν φωνῆς ἐνεχθείσης αὐτῷ τοιᾶσδε αὐτῷ ὑπό τῆς Μεγαλοπρεποῦς Δόξης Οὗτος ἐστίν Ὁ Υἱός μού ὁ ἀγαπητός μού οὗτος ἐστίν εἰς ὅν ἐγώ εὐδόκησα καί ταύτην τήν φωνήν ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἐξ τοῦ οὐρανοῦ ἐνεχθεῖσαν οὖν σύν αὐτῷ ὄντες ἐν τῷ ὄρει τῷ ἁγίῳ ὄρει Καί ἔχομεν βεβαιότερον τόν προφητικόν λόγον ᾧ καλῶς ποιεῖτε προσέχοντες ὡς λύχνῳ φαίνοντι ἐν αὐχμηρῷ τόπῳ ἕως οὗ ἡ ἡμέρα διαυγάσῃ καί φωσφόρος ἀνατείλῃ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν τοῦτο πρῶτον Γινώσκοντες ὅτι πάσα προφητεία καί Γραφῆς γραφή ἰδίας ἐπιλύσεως οὒ γίνεται οὒ Γάρ θελήματι ἀνθρώπου ἠνέχθη ποτέ ἡ προφητεία ποτέ ἀλλά ὑπό Πνεύματος Ἁγίου φερόμενοι ἐλάλησαν οἱ ἅγιοι ἀπό τοῦ Θεοῦ ἅγιοι ἄνθρωποι ἐγένοντο Δέ καί ψευδοπροφῆται ἐν τῷ λαῷ ὡς καί ἐν ὑμῖν ἔσονται ψευδοδιδάσκαλοι οἵτινες παρεισάξουσιν αἱρέσεις ἀπωλείας καί τόν ἀγοράσαντα αὐτούς Δεσπότην ἀρνούμενοι ἐπάγοντες αὐτοῖς ἑαυτοῖς ταχινήν ἀπώλειαν Καί πολλοί ἐξακολουθήσουσιν αὐτῶν ταῖς ἀσελγείαις ἀπωλείαις διʼ οὕς ἡ δόξα ὁδός τῆς ἀληθείας βλασφημηθήσεται Καί ἐν πλεονεξίᾳ πλαστοῖς λόγοις ὑμᾶς ἐκπορεύσονται ἐμπορεύσονται οἷς εἰς τό τό κρίμα κρίμα ἔκπαλαι οὐκ ἀργεῖ καί ἡ ἀπώλεια αὐτῶν οὒ νυστάζει νυστάξει εἰ Γάρ ὁ Θεός ἀγγέλων ἁμαρτησάντων οὐκ ἐφείσατο ἀλλά σιροῖς σειραῖς ζόφου ζόφοις ταρταρώσας παρέδωκεν εἰς κρίσιν τηρουμένους τετηρημένους κολαζομένους τηρεῖν καί ἀρχαίου κόσμου οὐκ ἐφείσατο ἀλλά ὄγδοον Νῶε δικαιοσύνης κήρυκα ἐφύλαξεν κατακλυσμόν κόσμῳ κόσμον ἀσεβῶν ἐπάξας καί πόλεις Σοδόμων καί Γομόρρας κατέπρησεν τεφρώσας καταστροφῇ κατέκρινεν ὑπόδειγμα οἷς τό δεῖγμα μελλόντων ἀσεβεῖν ἀσεβέσι τεθεικώς καί δίκαιον Λώτ καταπονούμενον καταπονουμένων ὑπό τῆς τῶν ἀθέσμων ἐν ἀσελγείᾳ ἀναστροφῆς ἀναστροφῇ ἐρρύσατο βλέμματι γάρ καί ἀκοῇ ὁ δίκαιος ἐγκατοικῶν ἐν αὐτοῖς ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ψυχήν δικαίαν ἀνόμοις ἔργοις ἐβασάνιζεν οἶδεν Κύριος εὐσεβεῖς ἐκ πειρασμοῦ πειρασμῶν ῥύεσθαι ῥύσασθαι ἀδίκους δέ πεφυλακισμένους εἰσῄραν εἰς ἡμέραν κρίσεως κολαζομένους τηρεῖν μάλιστα δέ τούς ὀπίσω σαρκός ἐν ἐπιθυμίᾳ ἐπιθυμίας σαρκός μιασμοῦ πορευομένους καί κυριότητος καταφρονοῦντας καταφρονοῦντες Τολμηταί αὐθάδεις δόξας δόξης οὒ τρέμουσιν βλασφημοῦντες ὅπου ἄγγελοι ἰσχύϊ καί δυνάμει δυνάμεις μείζονες ὄντες οὒ φέρουσιν κατʼ αὐτῶν παρά Κυρίῳ Κυρίου βλάσφημον κρίσιν οὗτοι αὐτοί Δέ ὡς ἄλογα ζῷα φυσικά γεγεννημένα γεγενημένα φυσικά εἰς ἅλωσιν καί φθοράν ἐν οἷς ἀγνοοῦσιν ἀγνοοῦντες βλασφημοῦντες βλασφημοῦσιν ἐν τῇ φθορᾷ αὐτῶν καί καί φθαρήσονται καταφθαρήσονται ἀδικούμενοι κομιούμενοι μισθόν ἀδικίας ἡδονήν ἡδονῇ ἡγούμενοι τήν τήν ἐν ἡμέρᾳ τρυφήν τρυφῆς σπίλοι καί μῶμοι ἐντρυφῶντες ἐν ταῖς ἀγάπαις ἀπάταις αὐτῶν σπιλάδες συνευωχούμενοι ὑμῖν ὀφθαλμούς ἔχοντες μεστούς μοιχαλίδος καί ἀκαταπαύστους ἁμαρτίας ἁμαρτίαις δελεάζοντες ψυχάς ἀστηρίκτους καρδίαν γεγυμνασμένην πλεονεξίας πλεονεξίαις ἔχοντες κατάρας τέκνα καταλιπόντες καταλείποντες τήν εὐθεῖαν ὁδόν ἐπλανήθησαν ἐξακολουθήσαντες τῇ ὁδῷ τοῦ Βαλαάμ τοῦ Βοσόρ ὅς μισθόν ἀδικίας ἠγάπησεν ἠγάπησαν ἔλεγξιν δέ ἔσχεν ἰδίας παρανομίας ὑποζύγιον ἄφωνον ἐν ἀνθρώποις ἀνθρώπου φωνῇ φθεγξάμενον ἐκώλυσεν τήν τοῦ προφήτου παραφρονίαν Οὗτοι εἰσίν πηγαί ἄνυδροι καί ὁμίχλαι νεφέλαι ὑπό λαίλαπος ἐλαυνόμεναι οἷς ὁ ζόφος τοῦ σκότους εἰς αἰῶνα τετήρηται ὑπέρογκα Γάρ ματαιότητος ματαιότης φθεγγόμενοι δελεάζουσιν ἐν ἐπιθυμίαις σαρκός ἀσελγείαις τούς τοῦ ὀλίγως ὄντως ἀποφεύγοντας ἀποφυγόντας αποφθέγγοντας τούς ἐν πλάνῃ ἀναστρεφομένους ἐλευθερίαν ἐλευθερίαν αὐτοῖς ἐπαγγελλόμενοι αὐτοί δοῦλοι ὄντες ὑπάρχοντες τῆς φθορᾶς ᾧ γάρ τὶς ἡττῆται τούτῳ καί δεδούλωται εἰ Γάρ ἀποφυγόντες τά μιάσματα τοῦ κόσμου ἐν ἐπιγνώσει τοῦ Κυρίου ἡμῶν καί Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ τούτοις δέ πάλιν ἐμπλακέντες ἡττῶνται γέγονεν αὐτοῖς τά ἔσχατα ἔσχα χείρονα τῶν πρώτων κρεῖττον Γάρ ἦν αὐτοῖς ἦν μή ἐγνωκέναι ἐπεγνωκέναι τήν ὁδόν τῆς δικαιοσύνης ἤ ἐπιγνοῦσιν εἰς τά ὀπίσω ἀνακάμψαι ὑποστρέψαι ἐπιστρέψαι ἀπό ἐκ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἁγίας ἐντολῆς συμβέβηκεν Δέ αὐτοῖς τό τῆς ἀληθοῦς παροιμίας Κύων ἐπιστρέψας ἐπί τό ἴδιον ἐξέραμα καί Ὗς λουσαμένη εἰς κυλισμόν κύλισμα βορβόρου ταύτην ἤδη Ἀγαπητοί δευτέραν ὑμῖν γράφω ἐπιστολήν ἐν αἷς διεγείρω ὑμῶν ὑμῖν ἐν ὑπομνήσει τήν εἰλικρινῆ διάνοιαν μνησθῆναι τῶν προειρημένων ῥημάτων ὑπό τῶν ἁγίων προφητῶν καί τῆς τῶν ἀποστόλων ὑμῶν ἡμῶν ἐντολῆς τοῦ Κυρίου καί Σωτῆρος τοῦτο πρῶτον Προγινώσκοντες Γινώσκοντες ὅτι ἐλεύσονται ἐπʼ ἐσχάτων ἐσχάτῳ ἐσχάτου τῶν ἡμερῶν ἐν ἐμπαιγμονῇ ἐμπαῖκται κατά τάς ἰδίας αὐτῶν ἐπιθυμίας αὐτῶν πορευόμενοι καί λέγοντες Ποῦ ἐστίν ἡ ἐπαγγελία τῆς παρουσίας αὐτοῦ Ἀφʼ ἧς γάρ οἱ πατέρες ἐκοιμήθησαν παντᾶ οὕτως διαμένει ἀπʼ ἀρχῆς κτίσεως λανθάνει Γάρ αὐτούς τοῦτο θέλοντας ὅτι οὐρανοί ἦσαν ἔκπαλαι καί ἡ γῆ ἐξ ὕδατος καί διʼ ὕδατος συνεστῶσα συνεστώσης συνεστῶτα τῷ τοῦ Θεοῦ λόγῳ διʼ ὧν ὅν ὁ τότε κόσμος ὕδατι κατακλυσθείς ἀπώλετο οἱ Δέ νῦν οὐρανοί καί ἡ γῆ τῷ αὐτοῦ αὐτῷ λόγῳ τεθησαυρισμένοι εἰσίν ἐν πυρί τηρούμενοι εἰς ἡμέραν κρίσεως καί ἀσεβείας ἀπωλείας τῶν ἀσεβῶν ἀνθρώπων ἕν Δέ τοῦτο μή λανθανέτω ἡμάς ὑμᾶς ἀγαπητοί ὅτι μία ἡμέρα παρά Κυρίῳ Κυρίου ὡς χιλία ἔτη καί χιλία ἔτη ὡς ἡμέρα μία οὒ βραδύνει Ὁ Κύριος τῆς ἐπαγγελίας ὡς τινές βραδύτητα ἡγοῦνται ἀλλά μακροθυμεῖ διʼ εἰς ὑμᾶς ἡμάς μή βουλόμενος νᾶς τινάς ἀπολέσθαι ἀλλά πάντας πάντες εἰς μετάνοιαν χωρῆσαι ἥξει Δέ ἡ ἡμέρα Κυρίου ὡς κλέπτης ἐν νυκτί ἐν ᾗ οἱ οὐρανοί μέν ῥοιζηδόν παρελεύσονται στοιχεῖα δέ καυσούμενα λυθήσεται λυθήσονται καί ἡ γῆ καί τά ἐν αὐτῇ ἔργα οὐχ εὑρεθήσεται ἀφανισθήσονται κατακαήσεται λυόμενα τούτων Δέ οὕτως οὖν πάντων πάντως λυομένων ποταπούς δεῖ ὑπάρχειν ὑμᾶς ἡμάς ὑμᾶς ἐν ἁγίαις ἀναστροφαῖς καί εὐσεβείαις προσδοκῶντας καί σπεύδοντας τήν παρουσίαν τῆς τοῦ Θεοῦ Κυρίου ἡμέρας διʼ ἥν οὐρανοί πυρούμενοι λυθήσονται καί στοιχεῖα καυσούμενα τήκεται τακησεται κενούς καινούς Δέ οὐρανούς καί κενήν γῆν κενήν καινήν καί κατά τό τά ἐπάγγελμα ἐπαγγέλματα αὐτοῦ προσδοκῶμεν ἐν οἷς δικαιοσύνη ἐνοικεῖ κατοικεῖ Διό ἀγαπητοί ταῦτα προσδοκῶντες σπουδάσατε σπουδάσεται ἄσπιλοι καί ἄμωμοι ἀμώμητοι αὐτῷ εὑρεθῆναι ἐν εἰρήνῃ Καί τήν τοῦ Κυρίου ἡμῶν μακροθυμίαν σωτηρίαν ἡγεῖσθε ἁγεῖσθαι καθώς καί ὁ ἀγαπητός ἡμῶν ἀδελφός Παῦλος κατά τήν αὐτῷ δοθεῖσαν αὐτῷ σοφίαν ἔγραψεν ὑμῖν ὡς καί ἐν πάσαις ταῖς ἐπιστολαῖς λαλῶν ἐν αὐταῖς αὐτοῖς περί τούτων ἐν αἷς οἷς ἐστίν εἰσίν δυσνόητα τινά ἅ οἱ ἀμαθεῖς καί ἀστήρικτοι στρεβλοῦσιν στρεβλώσουσιν ὡς καί τάς λοιπάς Γραφάς πρός τήν ἰδίαν ἑαυτῶν αὐτῶν ἀπώλειαν ὑμεῖς Οὖν ἀγαπητοί προγινώσκοντες ἀγαπητοί φυλάσσεσθε ἵνα μή τῇ τῶν ἀθέσμων πλάνῃ πλάνης συναπαχθέντες ἐκπέσητε τοῦ ἰδίου στηριγμοῦ αὐξάνετε αὐξάνεσθε Δέ ἐν χάριτι καί γνώσει τοῦ Κυρίου ἡμῶν καί Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ Αὐτῷ ἡ δόξα καί νῦν καί εἰς ἡμέραν αἰῶνος Ἀμήν Ὅ ἦν ἀπʼ ἀρχῆς ὅ ἀκηκόαμεν ὅ ἑωράκαμεν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν ὅ ἐθεασάμεθα καί αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν περί τοῦ λόγου τῆς ζωῆς καί ἡ ζωή ἐφανερώθη καί ὁ ἑωράκαμεν καί μαρτυροῦμεν καί ἀπαγγέλλομεν ὑμῖν τήν ζωήν τήν αἰώνιον ἥτις ἦν πρός τόν Πατέρα καί ἐφανερώθη ἡμῖν ὅ ἀκηκόαμεν ἑωράκαμεν καί ἀκηκόαμεν ἑωράκαμεν καί ἀπαγγέλλομεν εἰ καί ὑμῖν ἵνα καί ὑμεῖς κοινωνίαν ἔχητε μεθʼ ἡμῶν καί ἡ κοινωνία δέ ἡ ἡμετέρα ὑμῶν μετά τοῦ Πατρός καί μετά τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ Καί ταῦτα γράφομεν ἡμεῖς ὑμῖν ἵνα ἡ χαρά ἡμῶν ὑμῶν ᾖ πεπληρωμένη Καί αὕτη ἐστίν αὕτη ἡ ἀγάπη τῆς ἐπαγγελία ἐπαγγελίας ἀπαγγελίας ἀγγελία ἥν ἀκηκόαμεν ἀπʼ αὐτοῦ καί ἀναγγέλλομεν ἐν ὑμῖν ὅτι ὁ Θεός φῶς ἐστίν καί σκοτία ἐν αὐτῷ οὐκ ἐστίν ἐν αὐτῷ οὐδεμία Ἐάν γάρ εἴπωμεν ὅτι κοινωνίαν ἔχομεν μετʼ αὐτοῦ καί ἐν τῷ σκότει περιπατῶμεν ψευδόμεθα καί οὒ ποιοῦμεν ποιῶμεν τήν ἀλήθειαν ἐάν Δέ ἐν τῷ φωτί περιπατῶμεν ὡς αὐτός ἐστίν ἐν τῷ φωτί κοινωνίαν ἔχομεν μετʼ ἀλλήλων καί τό αἷμα Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ καθαρίζει ἡμάς ἀπό πάσης ἁμαρτίας Ἐάν εἴπωμεν ὅτι ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν ἑαυτούς ἑαυτοῖς πλανῶμεν καί ἡ ἀλήθεια οὐκ ἐστίν ἐν ἡμῖν οὐκ ἐστίν Ἐάν ὁμολογῶμεν τάς ἁμαρτίας ἡμῶν πιστός ἐστίν καί δίκαιος ἵνα ἀφῇ ἡμῖν τάς ἁμαρτίας ἡμῶν καί καθαρίσῃ καθαρίσει ἡμάς ἀπό πάσης ἀδικίας Ἐάν εἴπωμεν ὅτι οὐχ ἡμαρτήκαμεν ψεύστην ποιοῦμεν αὐτόν καί ὁ λόγος αὐτοῦ οὐκ ἐστίν ἐν ἡμῖν Τεκνία μού ταῦτα γράφω ὑμῖν ἵνα μή ἁμάρτητε Καί ἐάν τὶς ἁμάρτῃ Παράκλητον ἔχομεν πρός τόν Πατέρα Ἰησοῦν Χριστόν δίκαιον καί αὐτός ἱλασμός ἐστίν ἱλασμός περί τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν οὒ περί τῶν ἡμετέρων δέ μονῶν μόνον ἀλλά καί περί ὅλου τοῦ κόσμου Καί ἐν τούτῳ γινώσκομεν γινώσκωμεν ὅτι ἐγνώκαμεν αὐτόν ἐάν τάς ἐντολάς αὐτοῦ φυλάξωμεν τηρῶμεν Ὁ λέγων ὅτι Ἔγνωκα αὐτόν καί τάς ἐντολάς αὐτοῦ μή τηρῶν ψεύστης ἐστίν καί ἐν τούτῳ ἡ ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ οὐκ ἐστίν ὅς δʼ ἄν τηρῇ αὐτοῦ τόν λόγον ἀληθῶς ἐν τούτῳ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ τετελείωται Ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν αὐτῷ ἐσμέν ὁ λέγων ἐν αὐτῷ μένειν ὀφείλει καθώς ἐκεῖνος περιεπάτησεν καί αὐτός οὕτως περιπατεῖν Ἀγαπητοί Ἀδελφοί οὐκ ἐντολήν καινήν γράφω ὑμῖν ἀλλʼ ἐντολήν παλαιάν ἥν εἴχετε ἀπʼ ἀρχῆς Ἡ ἐντολή ἡ παλαιά ἐστίν ὁ λόγος ὅν ἠκούσατε ἀπʼ ἀρχῆς Πάλιν ἐντολήν καινήν γράφω ὑμῖν ὅ ἐστίν ἀληθές καί ἐν αὐτῷ ἀληθές καί ἐν ὑμῖν ἡμῖν ὅτι ἡ σκιά σκοτία παράγεται καί τό φῶς τό τόν ἀληθινόν ἤδη φαίνει Ὁ λέγων ἐν τῷ φωτί εἶναι καί τόν ἀδελφόν αὐτοῦ μισῶν ψεύστης ἐστίν καί ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστίν ἕως ἄρτι Ὁ ἀγαπῶν τόν ἀδελφόν αὐτοῦ ἐν τῷ φωτί μένει καί σκάνδαλον ἐν αὐτῷ οὐκ ἐστίν ἐν αὐτῷ ὁ Δέ μισῶν τόν ἀδελφόν αὐτοῦ ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστίν καί ἐν τῇ σκοτίᾳ περιπατεῖ καί οὐκ οἶδεν ποῦ ὑπάγει ὅτι ἡ σκοτία ἐτύφλωσεν τούς ὀφθαλμούς αὐτοῦ καί Γράφω ὑμῖν τεκνία ὅτι ἀφέωνται ἀφέονται ὑμῖν αἱ ἁμαρτίαι διά τό ὄνομα αὐτοῦ Γράφω ὑμῖν πατέρες ὅτι ἐγνώκατε τόν ἀπʼ ἀρχῆς Γράφω ὑμῖν νεανίσκοι ὅτι νενικήκατε τόν τό πονηρόν πονηρόν γράφω Ἔγραψα ὑμῖν παιδία ὅτι ἐγνώκατε τόν Πατέρα Ἔγραψα ὑμῖν πατέρες ὅτι ἐγνώκατε τόν τό ἀπʼ ἀρχῆς Ἔγραψα ὑμῖν νεανίσκοι ὅτι ἰσχυροί ἐστέ καί ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐν ὑμῖν μένει καί νενικήκατε τόν πονηρόν Μή ἀγαπᾶτε τόν κόσμον μηδέ τά ἐν τῷ κόσμῳ Ἐάν τὶς ἀγαπᾷ τόν κόσμον οὐκ ἐστίν ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ Πατρός ἐν αὐτῷ Ὅτι παν τό ἐν τῷ κόσμῳ ἡ ἐπιθυμία τῆς σαρκός καί ἡ ἐπιθυμία τῶν ὀφθαλμῶν καί ἡ ἀλαζονεία τοῦ βίου οὐκ ἐστίν ἐκ τοῦ Πατρός ἀλλʼ ἐκ τοῦ κόσμου ἐστίν Καί ὁ κόσμος παράγεται καί ἡ ἐπιθυμία αὐτοῦ ὁ δέ ποιῶν τό θέλημα τοῦ Θεοῦ μένει εἰς τόν αἰῶνα Παιδία ἐσχάτη ἐσχάτῃ τῇ ὥρα ὥρᾳ ἐστίν καί καθώς ἠκούσατε ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἔρχεται καί νῦν ἀντίχριστοι πολλοί γεγόνασιν ὅθεν γινώσκομεν γινώσκωμεν ὅτι ἐσχάτη ὥρα ἐστίν ἐξ ἡμῶν Ἐξῆλθαν ἀλλʼ οὐκ ἦσαν ἐξ ἡμῶν εἰ γάρ ἦσαν ἐξ ἡμῶν ἦσαν μεμενήκεισαν ἄν μεθʼ ἡμῶν ἀλλʼ ἵνα φανερωθῶσιν ὅτι οὐκ εἰσίν πάντες ἐξ ἡμῶν Καί ὑμεῖς χρῖσμα ἔχετε ἀπό τοῦ Ἁγίου καί οἴδατε παντᾶ πάντες Οὐκ ἔγραψα ὑμῖν ὅτι οὐκ οἴδατε τήν ἀλήθειαν ἀλλʼ ὅτι οἴδατε αὐτήν καί ὅτι παν ψεῦδος ἐκ τῆς ἀληθείας οὐκ ἐστίν Τίς ἐστίν ὁ ψεύστης εἰ μή ὁ ἀρνούμενος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἐστίν Ἰησοῦς ὁ Χριστός Οὗτος ἐστίν ὁ ἀντίχριστος ὁ ἀρνούμενος καί τόν Πατέρα καί τόν Υἱόν Πᾶς ὁ ἀρνούμενος τόν Υἱόν οὐδέ τόν Πατέρα ἔχει Ὁ ὁμολογῶν τόν Υἱόν καί τόν Πατέρα ἔχει Ὑμεῖς Οὖν ὅ ἠκούσατε ἀκηκόατε ἀπʼ ἀρχῆς ἐν ὑμῖν μενέτω Ἐάν ἐν ὑμῖν μείνῃ ὅ ἀκηκόατε ἀπʼ ἀρχῆς ἠκούσατε καί ὑμεῖς ἐν τῷ πατρί Υἱῷ καί ἐν τῷ υἱῷ Πατρί μενεῖτε Καί αὕτη ἐστίν ἡ ἐπαγγελία ἥν αὐτός ἐπηγγείλατο ὑμῖν ἡμῖν τήν ζωήν τήν αἰώνιον ταῦτα Δέ Ἔγραψα ὑμῖν περί τῶν πλανώντων ὑμᾶς Καί ὑμεῖς τό χάρισμα χρῖσμα ὅ ἐλάβετε ἀπʼ αὐτοῦ μένει ἐν ἡμῖν ὑμῖν μένει καί οὒ χρείαν ἔχετε ἵνα τὶς διδάσκῃ διδάσκει ὑμᾶς ἀλλʼ ὡς τό αὐτό αὐτοῦ πνεῦμα χρῖσμα διδάσκει ὑμᾶς περί πάντων καί ἀληθές ἀληθής ἐστίν καί οὐκ ἐστίν ψεῦδος ψευδές καί καθώς ἐδίδαξεν ὑμᾶς μένετε μενεῖτε ἐν αὐτῷ Καί νῦν τεκνία μένετε ἐν αὐτῷ ἵνα ἐάν ὅταν φανερωθῇ σχῶμεν ἔχωμεν παρρησίαν καί μή αἰσχυνθῶμεν ἀπʼ αὐτοῦ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ ἀπʼ αὐτοῦ Ἐάν ἴδητε εἰδῆτε ὅτι δίκαιος ἐστίν γινώσκετε ὅτι καί πᾶς ὁ ποιῶν τήν δικαιοσύνην ἐξ αὐτοῦ γεγέννηται γεγένηται Ἴδετε ποταπήν ἀγάπην δέδωκεν ἔδωκεν ὑμῖν ἡμῖν ὁ Πατήρ ἵνα τέκνα Θεοῦ κληθῶμεν καί ἐσμέν Διά τοῦτο ὁ κόσμος οὒ γινώσκει ὑμᾶς ἡμάς ὅτι οὐκ ἔγνω αὐτόν Ἀγαπητοί νῦν τέκνα Θεοῦ ἐσμέν καί οὔπω ἐφανερώθη τί ἐσόμεθα Οἴδαμεν δέ ὅτι ἐάν φανερωθῇ ὅμοιοι αὐτῷ ἐσόμεθα ὅτι ὀψόμεθα αὐτόν καθώς ἐστίν Καί πᾶς ὁ ἔχων τήν ἐλπίδα ταύτην ἐπʼ αὐτῷ ἁγνίζει ἑαυτόν καθώς ἐκεῖνος ἁγνός ἐστίν Πᾶς ὁ ποιῶν τήν ἁμαρτίαν καί τήν ἀνομίαν ποιεῖ καί ἡ ἁμαρτία ἐστίν καί ἡ ἀνομία Καί οἴδατε οἴδαμεν ὅτι ἐκεῖνος ἐφανερώθη ἵνα τάς ἁμαρτίας ἡμῶν ἄρῃ καί ἁμαρτία ἐν αὐτῷ οὐκ ἐστίν ἐν αὐτῷ Πᾶς ὁ ἐν αὐτῷ μένων οὐχ ἁμαρτάνει πᾶς ὁ ἁμαρτάνων οὐχ ἑώρακεν αὐτόν οὐδέ ἔγνωκεν αὐτόν παιδία Τεκνία μηδείς μή τὶς πλανάτω ὑμᾶς ὁ ποιῶν τήν δικαιοσύνην δίκαιος ἐστίν καθώς ἐκεῖνος δίκαιος ἐστίν Ὁ δέ ποιῶν τήν ἁμαρτίαν ἐκ τοῦ διαβόλου ἐστίν ὅτι ἀπʼ ἀρχῆς ὁ διάβολος ἁμαρτάνει εἰς τοῦτο ἐφανερώθη Ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἵνα λύσῃ τά ἔργα τοῦ διαβόλου Πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ Θεοῦ ἁμαρτίαν οὒ ποιεῖ ὅτι σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ μένει καί οὒ δύναται ἁμαρτάνειν ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ γεγέννηται ἐν τούτῳ φανερά ἐστίν Τά τέκνα τοῦ Θεοῦ καί τά τέκνα τοῦ διαβόλου καί πᾶς ὁ μή ποιῶν τήν δικαιοσύνην οὐκ ἐστίν ἐκ τοῦ Θεοῦ καί ὁ μή ἀγαπῶν τόν ἀδελφόν αὐτοῦ Ὅτι αὕτη ἐστίν ἡ ἐπαγγελία ἀγγελία ἥν ἠκούσατε ἀπʼ ἀρχῆς ἵνα ἀγαπῶμεν ἀλλήλους οὒ καθώς Κάϊν ἐκ τοῦ πονηροῦ ἦν καί ἔσφαξεν τόν ἀδελφόν αὐτοῦ Καί χάριν τίνος ἔσφαξεν αὐτόν Ὅτι τά ἔργα αὐτοῦ πονηρά ἦν τά δέ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ δικαία καί Μή θαυμάζετε ἀδελφοί μού εἰ μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος Ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι μεταβεβήκαμεν μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τήν ζωήν ὅτι ἀγαπῶμεν τούς ἀδελφούς ἡμῶν Ὁ μή ἀγαπῶν τόν ἀδελφόν μένει ἐν τῷ θανάτῳ Πᾶς ὁ μισῶν τόν ἀδελφόν ἑαυτοῦ αὐτοῦ ἀνθρωποκτόνος ἐστίν καί οἴδατε ὅτι πᾶς ἀνθρωποκτόνος οὐκ ἔχει ζωήν αἰώνιον ἐν ἑαυτῷ αὐτῷ μένουσαν Ἐν τούτῳ ἐγνώκαμεν τήν ἀγάπην ὅτι ἐκεῖνος ὑπέρ ἡμῶν τήν ψυχήν αὐτοῦ ἔθηκεν καί ἡμεῖς ὀφείλομεν ὑπέρ τῶν ἀδελφῶν τάς ψυχάς θεῖναι τιθέναι ὅς Δʼ ἄν ἔχῃ τόν βίον τοῦ κόσμου καί θεωρῇ τόν ἀδελφόν αὐτοῦ χρείαν ἔχοντα καί κλείσῃ τά σπλάγχνα αὐτοῦ ἀπʼ αὐτοῦ πῶς ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ μένει ἐν αὐτῷ Τεκνία μού μή ἀγαπῶμεν λόγῳ καί μηδέ τῇ γλώσσῃ ἀλλά ἐν ἔργῳ καί ἀληθείᾳ Καί Ἐν τούτῳ γινώσκομεν γνωσόμεθα ὅτι ἐκ τῆς ἀληθείας ἐσμέν καί ἔκπροσθεν ἔμπροσθεν αὐτοῦ πείσομεν τάς τήν καρδίας καρδίαν ἡμῶν ὅτι ἄν ἐάν καταγινώσκῃ ἡμῶν ἡ καρδία ὅτι μείζων ἐστίν ὁ Κύριος Θεός τῆς καρδίας ἡμῶν καί γινώσκει παντᾶ καί ἡμεῖς Ἀγαπητοί ἀδελφοί ἄν ἐάν ἡ καρδία ἡμῶν μή καταγινώσκῃ καταγινώσκει καταγινώσκω ἡμῶν παρρησίαν ἔχομεν ἔχει πρός τόν Θεόν καί ὅ ἄν ἐάν αἰτῶμεν αἰτώμεθα λαμβάνομεν λαμβάνωμεν ἀπʼ πάρʼ αὐτοῦ ὅτι τάς ἐντολάς αὐτοῦ τηροῦμεν τηρῶμεν καί τά ἀρεστά ἐνώπιον αὐτοῦ ποιοῦμεν Καί αὕτη ἐστίν ἡ ἐντολή αὐτοῦ ἵνα πιστεύσωμεν πιστεύωμεν τῷ ὀνόματι τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ Χριστῷ καί ἀγαπῶμεν ἀλλήλους καθώς ἔδωκεν ἐντολήν ἡμῖν Καί ὁ τηρῶν τάς ἐντολάς αὐτοῦ ἐν αὐτῷ μένει καί αὐτός ἐν αὐτῷ Καί ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι μένει ἐν ἡμῖν ἐκ τοῦ Πνεύματος οὗ ἡμῖν ἔδωκεν ἡμῖν Ἡμεῖς ἀδελφοί Ἀγαπητοί μή παντί πνεύματι πιστεύετε πιστεύετε ἀλλά δοκιμάζετε τά πνεύματα εἰ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστίν ὅτι πολλοί ψευδοπροφῆται ἐξεληλύθασιν εἰς τόν κόσμον Ἐν τούτῳ γινώσκετε γινώσκεται γινώσκομεν τό τό Πνεῦμα Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ τά τῆς πλάνης παν πνεῦμα ὅ ὁμολογεῖ Χριστόν Ἰησοῦν Χριστόν ἐν σαρκί ἐληλυθότα ἐληλυθέναι ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστίν καί παν πνεῦμα ὅ μή ὁμολογεῖ τόν Ἰησοῦν Κύριον Χριστόν ἐν σαρκί ἐληλυθότα ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἐστίν Καί τοῦτο ἐστίν τό τοῦ ἀντιχρίστου ὅτι ὅ ἀκηκόατε ἀκηκόαμεν ὅτι ἔρχεται καί νῦν ἐν τῷ κόσμῳ ἐστίν ἤδη Ὑμεῖς ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστέ τεκνία καί νενικήκατε αὐτούς ὅτι μείζων ἐστίν ὁ ἐν ὑμῖν ἤ ὁ ἐν τῷ κόσμῳ Αὐτοί ἐκ τοῦ κόσμου εἰσίν διά τοῦτο ἐκ τοῦ κόσμου λαλοῦσιν καί ὁ κόσμος αὐτῶν ἀκούει Ἡμεῖς ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐσμέν Ὁ γινώσκων τόν Θεόν ἀκούει ἡμῶν ὅς οὐκ ἐστίν ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἀκούει ἡμῶν Ἐκ ἐν τούτου τούτῳ γινώσκομεν τό πνεῦμα τῆς ἀληθείας καί τό πνεῦμα τῆς πλάνης Ἀγαπητοί ἀγαπῶμεν ἀλλήλους ὅτι ἡ ἀγάπη ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστίν καί πᾶς ὁ ἀγαπῶν τόν Θεόν ἐκ τοῦ Θεοῦ γεγέννηται καί γινώσκει τόν Θεόν Ὁ μή ἀγαπῶν οὐκ ἔγνω γινώσκει τόν Θεόν ὅτι ὁ Θεός ἀγάπη ἐστίν ἐν τούτῳ ἐφανερώθη Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐν ἡμῖν ὅτι τόν Υἱόν αὐτοῦ τόν μονογενῆ ἀπέσταλκεν ὁ Θεός εἰς τόν κόσμον ἵνα ζήσωμεν ζῶμεν διʼ αὐτοῦ Ἐν τούτῳ ἐστίν ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ οὐχ ὅτι ἡμεῖς ἠγαπήκαμεν ἠγαπήσαμεν ἠγάπησεν τόν Θεόν ἀλλʼ ὅτι ἐκεῖνος αὐτός ἠγάπησεν ἡμάς καί ἀπέστειλεν ἀπέσταλκεν τόν Υἱόν αὐτοῦ ἱλασμόν περί τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν Ἀγαπητοί εἰ οὕτως ὁ Θεός ἠγάπησεν ἡμάς καί ἡμεῖς ὀφείλομεν ἀλλήλους ἀγαπᾶν Θεόν Οὐδείς πώποτε τεθέαται τόν Θεόν ἐάν ἀγαπῶμεν ἀλλήλους ὁ Θεός ἐν ἡμῖν μένει καί ἡ ἀγάπη αὐτοῦ τετελειωμένη ἐστίν ἐν ἡμῖν τετελειωμένη ἐστίν Ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν αὐτῷ μένομεν καί αὐτός ἐν ἡμῖν ὅτι ἐκ τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ δέδωκεν ἔδωκεν ἡμῖν Καί ἡμεῖς τεθεάμεθα ἐθεασάμεθα καί μαρτυροῦμεν ὅτι ὁ Πατήρ ἀπέσταλκεν τόν Υἱόν Σωτῆρα τοῦ κόσμου Ὅς ἐάν ἄν ὁμολογήσῃ ὁμολογῇ ὅτι Ἰησοῦς Χριστός ἐστίν ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ὁ Θεός ἐν αὐτῷ μένει καί αὐτός ἐν αὐτῷ τῷ Θεῷ ἐστίν Καί ἡμεῖς ἐγνώκαμεν καί πεπιστεύκαμεν πιστεύομεν τήν ἀγάπην ἥν ἔχει ὁ Χριστός Θεός ἐν ἡμῖν Ὁ Θεός ἀγάπη ἐστίν καί ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ ἐν τῷ Θεῷ μένει καί ὁ Θεός ἐν αὐτῷ μένει Ἐν τούτῳ τετελείωται ἡ ἀγάπη μεθʼ ἡμῶν ἐν ἡμῖν ἵνα παρρησίαν ἔχωμεν ἔχομεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἀγάπῃ τῆς κρίσεως ὅτι καθώς ἐκεῖνος ἐστίν καί ἡμεῖς ἐσμέν ἐσόμεθα ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ Φόβος οὐκ ἐστίν ἐν τῇ ἀγάπῃ ἀλλʼ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τόν φόβον ὅτι ὁ φόβος κόλασιν ἔχει ὁ δέ φοβούμενος οὒ τετελείωται ἐν τῇ ἀγάπῃ Ἡμεῖς οὖν ἀγαπῶμεν αὐτόν τόν Θεόν ὅτι ὁ Θεός αὐτός πρῶτος ἠγάπησεν ἡμάς Ἐάν τὶς εἴπῃ ὅτι Ἀγαπῶ τόν Θεόν καί τόν ἀδελφόν αὐτοῦ μισῇ ψεύστης ἐστίν ὁ γάρ μή ἀγαπῶν τόν ἀδελφόν αὐτοῦ ὅν ἑώρακεν τόν Θεόν ὅν οὐχ ἑώρακεν οὒ πῶς δύναται ἀγαπᾶν Καί ταύτην τήν ἐντολήν ἔχομεν ἀπʼ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ ἵνα ὁ ἀγαπῶν τόν Θεόν ἀγαπᾷ καί τόν ἀδελφόν αὐτοῦ Πᾶς ὁ πιστεύων ὅτι Ἰησοῦς ἐστίν ὁ Χριστός ἐκ τοῦ Θεοῦ γεγέννηται καί πᾶς ὁ ἀγαπῶν τόν γεννήσαντα ἀγαπᾷ καί τόν τό γεγεννημένον ἐξ αὐτοῦ Ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἀγαπῶμεν τά τέκνα τοῦ Θεοῦ ὅταν τόν Θεόν ἀγαπῶμεν καί τάς ἐντολάς αὐτοῦ ποιῶμεν τηρῶμεν αὕτη Γάρ ἐστίν ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἵνα τάς ἐντολάς αὐτοῦ τηρῶμεν καί αἱ ἐντολαί αὐτοῦ βαρεῖαι οὐκ εἰσίν ὅτι παν τό γεγεννημένον ἐκ τοῦ Θεοῦ νικᾷ τόν κόσμον Καί αὐτῆς αὕτη ἐστίν ἡ νίκη ἡ νικήσασα τόν κόσμον ἡ πίστις ἡμῶν τίς ἐστίν Δέ ἐστίν ὁ νικῶν τόν κόσμον εἰ μή ὁ πιστεύων ὅτι Ἰησοῦς ἐστίν ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ Οὗτος ἐστίν ὁ ἐλθών διʼ ὕδατος καί αἵματος καί πνεύματος Ἰησοῦς ὁ Χριστός οὐκ ἐν τῷ ὕδατι μόνῳ μόνον ἀλλʼ ἐν τῷ ὕδατι καί ἐν τῷ αἵματι πνεύματι Καί τό Πνεῦμα ἐστίν τό μαρτυροῦν ὅτι τό Πνεῦμα ἐστίν ἡ ἀλήθεια Ὅτι οἱ τρεῖς εἰσίν οἱ μαρτυροῦντες ἐν τῷ οὐρανῷ ὁ Πατήρ ὁ Λόγος καί τό Ἅγιον Πνεῦμα καί οὗτοι οἱ τρεῖς ἕν εἰσί Καί τρεῖς εἰσίν οἱ μαρτυροῦντες ἐν τῇ γῇ τό Πνεῦμα καί τό ὕδωρ καί τό αἷμα καί οἱ τρεῖς εἰς τό ἕν εἰσίν Εἰ τήν μαρτυρίαν τῶν τοῦ ἀνθρώπων Θεοῦ λαμβάνομεν ἡ μαρτυρία τοῦ Θεοῦ μείζων ἐστίν ὅτι αὕτη ἐστίν ἡ μαρτυρία τοῦ Θεοῦ ὅτι ἥν μεμαρτύρηκεν περί τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ Ὁ πιστεύων εἰς τόν Υἱόν τοῦ Θεοῦ ἔχει τήν μαρτυρίαν τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ ἑαυτῷ ὁ μή πιστεύων τῷ Υἱῷ Θεῷ ψεύστην πεποίηκεν αὐτόν ὅτι οὐκ πεπίστευκεν ἐπίστευσεν εἰς τήν μαρτυρίαν ἥν μεμαρτύρηκεν ὁ Θεός περί τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ Καί αὕτη ἐστίν ἡ μαρτυρία ὅτι ζωήν αἰώνιον ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεός ἡμῖν καί αὕτη ἐστίν ἡ ζωή ἐν τῷ Υἱῷ αὐτοῦ ἐστίν Ὁ ἔχων τόν Υἱόν ἔχει τήν ζωήν ὁ μή ἔχων τόν Υἱόν τοῦ Θεοῦ τήν ζωήν οὐκ ἔχει ταῦτα Ἔγραψα ὑμῖν ἵνα εἰδῆτε ὅτι ζωήν ἔχετε αἰώνιον ἔχετε τοῖς οἱ πιστεύουσιν πιστεύοντες εἰς τό ὄνομα τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἵνα εἰδῆτε ὅτι ζωήν αἰώνιον ἔχετε αἰώνιον καί ἵνα πιστεύητε εἰς τό ὄνομα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καί αὕτη ἐστίν ἡ παρρησία ἥν ἔχομεν ἔχωμεν πρός αὐτόν ὅτι ἄν ἐάν τὶ αἰτώμεθα κατά τό ὄνομα θέλημα αὐτοῦ ἀκούει ὑμῶν ἡμῶν Καί ἄν ἐάν οἴδαμεν ὅτι ἀκούει ἡμῶν ὅ ἐάν ἄν αἰτώμεθα οἴδαμεν ὅτι ἐάν ἔχομεν ἔχωμεν τά αἰτήματα ἅ ᾐτήκαμεν ἀπʼ πάρʼ αὐτοῦ Ἐάν τὶς ἴδῃ τόν ἀδελφόν αὐτοῦ ἁμαρτάνοντα ἁμαρτίαν μή πρός θάνατον αἰτήσει αἴτησις καί δώσει δώσεις αὐτῷ ζωήν τοῖς μή ἁμαρτάνουσιν ἁμαρτίαν μή πρός θάνατον Ἐστίν ἁμαρτία πρός θάνατον οὒ περί ἐκείνης λέγω ἵνα ἐρωτήσῃ Πάσα ἀδικία ἁμαρτία ἐστίν καί ἐστίν ἁμαρτία οὒ πρός θάνατον Οἴδαμεν ὅτι πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐχ ἁμαρτάνει ἀλλʼ ὁ γεννηθείς ἐκ τοῦ Θεοῦ τηρεῖ αὐτόν ἑαυτόν καί ὁ πονηρός οὐχ ἅπτεται αὐτοῦ Οἴδαμεν ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐσμέν καί ὁ κόσμος ὅλος ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται καί οἴδαμεν Δέ ὅτι ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἥκει καί δέδωκεν ἔδωκεν ἡμῖν διάνοιαν ἵνα γινώσκωμεν γινώσκομεν τόν τό Ἀληθινόν ἀληθινόν Θεόν καί ἐσμέν ἐν τῷ Ἀληθινῷ ἐν τῷ Υἱῷ αὐτοῦ Ἰησοῦ Ἰησοῦ Χριστῷ Χριστοῦ Οὗτος ἐστίν ὁ ἀληθινός Θεός καί ἡ ζωή αἰώνιος Τεκνία φυλάξατε ἑαυτά ἑαυτούς ἀπό τῶν εἰδώλων ἀμήν Ὁ πρεσβύτερος ἐκλεκτῇ κυρίᾳ καί τοῖς τέκνοις αὐτῆς οὕς ἐγώ ἀγαπῶ ἐν ἀληθείᾳ καί οὐκ ἐγώ δέ μόνος ἀλλά καί πάντες οἱ ἐγνωκότες τήν ἀλήθειαν διά τήν ἀλήθειαν τήν μένουσαν ἐνοικοῦσαν ἐν ἡμῖν καί μεθʼ ἡμῶν ἔσται εἰς τόν αἰῶνα ἔσται μεθʼ ἡμῶν ὑμῶν χάρις ἔλεος εἰρήνη ἀπό παρά Θεοῦ Πατρός καί παρά Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ τοῦ Πατρός ἐν ἀληθείᾳ καί ἀγάπῃ ἐχάρην Λίαν ὅτι εὕρηκα εὗρον ἐκ τῶν τέκνων σοῦ περιπατοῦντας ἐν ἀληθείᾳ καθώς ἐντολήν ἐλάβομεν ἔλαβον ἀπό παρά τοῦ Πατρός Καί νῦν ἐρωτῶ σέ κυρία οὐχ ὡς ἐντολήν καινήν γράφων γράφω σοί καινήν ἀλλά ἐντολήν ἥν εἴχομεν ἀπʼ ἀρχῆς ἵνα ἀγαπῶμεν ἀλλήλους Καί αὕτη ἐστίν ἡ ἀγάπη ἵνα περιπατῶμεν κατά τάς ἐντολάς αὐτοῦ ἵνα καθώς Αὕτη ἐστίν ἡ ἡ ἐντολή ἕντο ἐστίν αὐτοῦ ἵνα καθώς ἠκούσατε ἀπʼ ἀρχῆς ἵνα ἐν αὐτῇ περιπατῆτε περιπατησῆτε Ὅτι πολλοί πλάνοι ἐξῆλθον εἰσῆλθον εἰς τόν κόσμον οἱ μή ὁμολογοῦντες Ἰησοῦν Χριστόν ἐρχόμενον ἐν σαρκί Οὗτος ἐστίν ὁ πλάνος καί ὁ ἀντίχριστος Βλέπετε αὐτούς ἑαυτούς ἵνα μή ἀπολέσητε ἀπολέσωμεν ἀπόλησθε ἅ ἠργασάμεθα ειργάσασθε ἀλλά μισθόν πλήρη ἀπολάβητε ἀπολάβωμεν Πᾶς ὁ προάγων παραβαίνων καί μή μένων καί μή ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Κυρίου Χριστοῦ Θεόν οὐκ ἔχει ὁ μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ οὗτος καί τόν Υἱόν Πατέρα καί τόν Πατέρα Υἱόν ἔχει Εἰ τὶς ἔρχεται πρός ὑμᾶς καί ταύτην τήν τήν ἐν διδαχήν οὒ φέρει μή λαμβάνετε αὐτόν εἰς οἰκίαν καί χαίρειν αὐτῷ μή λέγετε ὁ λέγων γάρ λέγων αὐτῷ χαίρειν κοινωνεῖ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ τοῖς πονηροῖς πολλά Ἔχων Ἔχω ὑμῖν γράφειν γράψαι οὐκ ἐβουλήθην διά χάρτου καί μελανός ἀλλά ἐλπίζω γάρ γενέσθαι ἐλθεῖν πρός ὑμᾶς καί στόμα στόματι πρό πρός στόμα λαλῆσαι ἵνα ἡ χαρά ὑμῶν ἡμῶν ᾖ πεπληρωμένη ᾖ ἦν ἀσπάζεται σέ Τά τέκνα τῆς ἀδελφῆς σοῦ τῆς ἐκλεκτῆς ἀμήν Ὁ πρεσβύτερος Γαΐῳ τῷ ἀγαπητῷ ὅν ἐγώ ἀγαπῶ ἐν ἀληθείᾳ Ἀγαπητέ περί πάντων εὔχομαι σέ εὐοδοῦσθαι καί ὑγιαίνειν καθώς εὐοδοῦται σοῦ ἡ ψυχή ἐχάρην Γάρ λίαν ἐρχομένων ἀδελφῶν καί μαρτυρούντων μαρτυροῦν σοῦ τῇ ἀληθείᾳ καθώς σύ ἐν ἀληθείᾳ περιπατεῖς Μειζοτέραν τούτων χαράν οὐκ ἔχω ἔχων χάριν χαράν ἵνα ἀκούω τά ἐμά τέκνα ἐν τῇ ἀληθείᾳ περιπατοῦντα Ἀγαπητέ πιστόν ποιεῖς ὅ ἐάν ἐργάσῃ ἐργάζῃ εἰς τούς ἀδελφούς καί εἰς τούς τοῦτο ξένους οἵ ἐμαρτύρησαν σοῦ τῇ ἀγάπῃ ἐνώπιον ἐκκλησίας οὕς οὗ καλῶς ποιήσεις ποιήσας προπέμψας προπέμψεις ἀξίως τοῦ Θεοῦ ὑπέρ Γάρ Γάρ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ ἐξῆλθον μηδέν λαμβάνοντες ἀπό τῶν ἐθνικῶν ἐθνῶν ἡμεῖς Οὖν ὀφείλομεν ὑπολαμβάνειν ἀπολαμβάνειν τούς τοιούτους ἵνα συνεργοί γινώμεθα γινόμεθα τῇ ἐκκλησία ἀληθείᾳ Ἔγραψα Ἔγραψας τὶ τῇ ἐκκλησίᾳ ἀλλʼ ὁ φιλοπρωτεύων αὐτῶν Διοτρέφης οὐκ ἐπιδέχεται ἡμάς Διά τοῦτο ἄν ἐάν ἔλθω ὑπομνήσω αὐτοῦ τά ἔργα ἅ ποιεῖ λόγοις πονηροῖς φλυαρῶν εἰς ἡμάς καί μή ἀρκούμενος ἐπί τούτοις οὔτε αὐτός ἐπιδέχεται τούς ἀδελφούς καί τούς επιδεχομένους βουλομένους κωλύει καί ἐκ τῆς ἐκκλησίας ἐκβάλλει Ἀγαπητέ μή μιμοῦ τό κακόν ἀλλά τό ἀγαθόν Ὁ ἀγαθοποιῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστίν ὁ δέ κακοποιῶν οὐχ ἑώρακεν τόν Θεόν Δημητρίῳ μεμαρτύρηται ὑπό πάντων καί ὑπό αὐτῆς τῆς ἐκκλησίας καί τῆς ἀληθείας καί ἡμεῖς δέ μαρτυροῦμεν καί οἴδατε οἶδας ὅτι ἀληθής ἡμῶν ἐστίν ἡ μαρτυρία ἡμῶν ἀληθής ἐστίν Πολλά εἶχον γράφειν γράψαι σοί ἀλλʼ οὒ ἐβουλήθην θέλω διά μελανός καί καλάμου σοί γράψαι γράφειν σοί ἐλπίζω δέ εὐθέως ἰδεῖν σέ ἰδεῖν καί στόμα πρό πρός στόμα λαλήσομεν Εἰρήνη σοί Ἀσπάζονται σέ οἱ ἀδελφοί φιλοῖ Ἀσπάζου ἄσπασαι τούς φίλους κατʼ ὄνομα Ἰούδας Ἰησοῦ Χριστοῦ δοῦλος ἀδελφός δέ Ἰακώβου τοῖς ἐν Θεῷ Πατρί ἠγαπημένοις ἡγιασμένοις καί Ἰησοῦ Ἰησοῦ Χριστῷ Χριστοῦ τετηρημένοις κλητοῖς ἔλεος ὑμῖν καί εἰρήνη καί ἀγάπη πληθυνθείη Ἀγαπητοί πασᾶν σπουδήν ποιούμενος ποιησάμενος τοῦ γράφειν ὑμῖν περί τῆς κοινῆς ἡμῶν σωτηρίας καί ζωῆς ἀνάγκην ἔσχον γράψαι γράφειν ὑμῖν παρακαλῶν ἐπαγωνίζεσθαι ἐπαγωνίζεσθε τῇ ἅπαξ παραδοθείσῃ πίστει τοῖς ἁγίοις πίστει παρεισέδυσαν παρεισεδύησαν Γάρ τινές ἄνθρωποι οἱ καί πάλαι προγεγραμμένοι εἰς τοῦτο τό κρίμα ἀσεβεῖς τήν τῇ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν χάριτα μετατιθέντες εἰς ἀσέλγειαν καί τόν νόμον μόνον ἡμῶν Δεσπότην Θεόν καί Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν ἡμῶν ἀρνούμενοι ὑπομνήσει ὑπομνῆσαι Οὖν Δέ ὑμᾶς βούλομαι ἀδελφοί εἰδότας ὑμᾶς ἅπαξ παντᾶ πάντας τοῦτο ὅτι ὁ Κύριος Θεός Ἰησοῦς Χριστός ἅπαξ λαόν ἐκ γῆς Αἰγύπτου σώσας τό δεύτερον τούς μή πιστεύσαντας ἀπώλεσεν ἀγγέλους Δέ Τέ τούς μή τηρήσαντας τήν ἑαυτῶν ἀρχήν ἀλλά ἀπολιπόντας ἀπολείποντας τό ἴδιον οἰκητήριον εἰς κρίσιν μεγάλης ἡμέρας δεσμοῖς ἀϊδίοις ὑπό ζόφον τετήρηκεν Ὡς Σόδομα καί Γόμορρα καί αἱ περί αὐτάς πόλεις τόν ὅμοιον τούτοις τρόπον τούτοις ἐκπορνεύσασαι ἐκπορνεύσασθαι καί ἀπελθοῦσαι ὀπίσω σαρκός ἑτέρας πρόκεινται πρόσκεινται δέ δεῖγμα πυρός αἰωνίου δίκην οὐκ ὑπέχουσαι ἐπέχουσαι ὑπερέχουσαι ἔχουσιν Ὁμοίως Ὅμως μέντοι καί αὐτοί οὗτοι ἐνυπνιαζόμενοι σάρκα μέν μιαίνουσιν κυριότητα κυριότητας δέ ἀθετοῦσιν δόξας δόξαν δέ βλασφημοῦσιν ὅτε ὁ Δέ Μιχαήλ ὁ ἀρχάγγελος τότε ὅτε τῷ διαβόλῳ διακρινόμενος διελέγετο περί τοῦ Μωϋσέως σώματος οὐκ ἐτόλμησεν κρίσιν ἐπενεγκεῖν βλασφημίας ἀλλά εἶπεν Ἐπιτιμήσαι ἐν σοί ὁ Θεός Κύριος οὗτοι Δέ ὅσα μέν οὐκ οἴδασιν βλασφημοῦσιν ὅσα δέ φυσικῶς ὡς τά ἄλογα ζῷα ἐπίστανται ἐν τούτοις φθείρονται Οὐαί αὐτοῖς αὐτοί Ὅτι τῇ ὁδῷ τοῦ Κάϊν ἐπορεύθησαν καί τῇ πλάνῃ τοῦ Βαλάκ Βαλαάμ μισθοῦ ἐξεχύθησαν καί τῇ ἀντιλογίᾳ τοῦ Κόρε ἀπώλοντο Οὗτοι εἰσίν οἱ γογγυσταί μεμψίμοιροι καί τάς ἐπιθυμίας αὐτῶν πορευόμενοι ἐν ταῖς ἀγάπαις ἀπάταις ὑμῶν αὐτῶν σπιλάδες συνευχόμενοι συνευωχούμενοι ὑμῖν ἀφόβως αὐτούς ἑαυτούς ποιμαίνοντες νεφέλαι ἄνυδροι παντί ὑπό ἀνέμων ἀνέμῳ παραφερόμεναι παραφερόμενοι περιφερόμεναι δένδρα φθινοπωρικὰ φθινοπωρινά ἄκαρπα δίς ἀποθανόντα ἐκριζωθέντα ἄγρια κύματα κύματα ἄγρια ἅγια θαλάσσης ἀπαφρίζοντα ἐπαφρίζοντα τάς ἑαυτῶν αἰσχύνας ἀστέρες πλανῆται οἷς ὁ ζόφος τοῦ σκότους εἰς τόν αἰῶνα τετήρηται προεπροφήτευσεν προεφήτευσεν Δέ καί τούτοις ἕβδομος ἀπό Ἀδάμ Ἑνώχ λέγων Ἰδού ἦλθεν ὁ Κύριος ἐν ἁγίαις ἁγίων ἀγγέλων μυριάσιν ἁγίαις ἁγίων ἀγγέλων αὐτοῦ ποιῆσαι κρίσιν κατά πάντων καί ἐξελέγξαι ἐλέγξαι πασᾶν πάντας ψυχήν τούς ἀσεβεῖς αὐτῶν περί πάντων τῶν ἔργων ἀσεβείας αὐτῶν ὧν ἠσέβησαν καί περί πάντων τῶν σκληρῶν σκληρῶν λόγων ὧν ἐλάλησαν κατʼ αὐτοῦ ἁμαρτωλοί ἀσεβεῖς Οὗτοι εἰσίν γογγυσταί μεμψίμοιροι κατά τάς ἐπιθυμίας ἑαυτῶν ἑαυτῷ αὐτῶν πορευόμενοι καί τό στόμα αὐτῶν αὐτῷ λαλεῖ ὑπέρογκα θαυμάζοντες πρόσωπα ὠφελείας χάριν ὑμεῖς Δέ ἀγαπητοί ἀγαπητοῖς μνήσθητε τῶν ῥημάτων τῶν προειρημένων ῥημάτων ὑπό τῶν ἀποστόλων τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὅτι ἔλεγον ὑμῖν ὅτι Ἐπʼ Ἐν ἐσχάτου ἐσχάτῳ τοῦ χρόνου χρόνῳ ἐλεύσονται ἔσονται ἐμπαῖκται κατά τάς ἑαυτῶν ἑαυτῷ ἐπιθυμίας αὐτῶν πορευόμενοι τῶν ἀσεβειῶν Οὗτοι εἰσίν οἱ ἀποδιορίζοντες ἑαυτούς ψυχικοί Πνεῦμα μή ἔχοντες ὑμεῖς ἡμεῖς Δέ ἀγαπητοί ἐποικοδομοῦντες ἑαυτούς τῇ ἑαυτῶν ἁγιότητι ἁγιωτάτῃ ἡμῶν ὑμῶν πίστει ἐποικοδομοῦντες ἀνοικοδομεῖσθαι ἑαυτούς ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ προσευχόμενοι προσεχόμενοι ἑαυτοῖς ἑαυτούς ἐν ἀγάπῃ Θεοῦ Τηρήσατε Τηρήσωμεν προσδεχόμενοι τό ἔλεος τοῦ Κυρίου εἰς ζωήν ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς ζωήν αἰώνιον Καί οὕς μέν ἐλεᾶτε ἐλέγχετε ἐκ πυρός ἁρπάσατε διακρινόμενοι διακρινομένους οὕς δέ ἐν φόβῳ σῴζετε ἐκ τοῦ πυρός ἁρπάζοντες οὕς δέ ἐλεᾶτε ἐν φόβῳ μισοῦντες καί τόν ἀπό τῆς σαρκός ἐσπιλωμένον ἐσπιλωμένοι χιτῶνα τῷ Δέ δυναμένῳ στηρίξαι φυλάξαι ὑμᾶς ἡμάς αὐτούς ἀπταίστους καί ἄσπιλους ἀμώμους ἁγνευομένους στῆσαι κατενώπιον ἐνώπιον ἀπέναντι τῆς δόξης αὐτοῦ ἀμέμπτους ἀμώμους ἐν ἀγαλλιάσει μόνῳ σοφῷ Θεῷ Σωτῆρι ἡμῶν αὐτῷ δόξα κράτος τιμή διά Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ᾧ ἡμῶν ᾧ αὐτῷ δόξα καί μεγαλωσύνη κράτος καί ἐξουσία πρό παντός τοῦ αἰῶνος καί νῦν καί εἰς πάντας τούς πάντας αἰῶνας Ἀμήν Ἀποκάλυψις Ἰησοῦ Χριστοῦ ἥν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ Θεός δεῖξαι τοῖς ἁγίοις δούλοις αὐτοῦ ἅ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει καί ἐσήμανεν ἀποστείλας διά τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ τῷ τοῦ δούλῳ δούλου αὐτοῦ Ἰωάννῃ ὅς ἐμαρτύρησεν τόν λόγον τοῦ Θεοῦ καί τήν μαρτυρίαν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὅσα τέ εἶδεν Μακάριος ὁ ἀναγινώσκων καί οἱ ἀκούοντες τούς τόν λόγους λόγον τούτους τῆς προφητείας καί τηροῦντες τά ἐν αὐτῇ γεγραμμένα ὁ γάρ καιρός ἐγγύς Ἰωάννης ταῖς Ἑπτά ἐκκλησίαις ταῖς ἐν τῇ Ἀσίᾳ χάρις ὑμῖν καί εἰρήνη ἀπό Θεοῦ τοῦ ὁ ὤν καί ὁ ἦν καί ὁ ἐρχόμενος καί ἀπό τῶν ἑπτά πνευμάτων τῶν ἅ ἐστίν ἐνώπιον τοῦ θρόνου αὐτοῦ καί ἀπό Ἰησοῦ Χριστοῦ ὁ μάρτυς ὁ πιστός ὁ πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν καί ὁ ἄρχων τῶν βασιλειῶν βασιλέων τῆς γῆς Τῷ ἀγαπῶντι ἀγαπήσαντι ἡμάς καί λύσαντι λούσαντι ἡμάς ἐκ ἀπό τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ καί ἐποίησεν ἡμάς ἡμῶν ἡμῖν βασιλείαν βασιλεῖς καί ἱερεῖς τῷ τοῦ Θεῷ Θεοῦ καί Πατρί αὐτοῦ αὐτῷ ἡ τό δόξα κράτος καί τό ἡ κράτος δόξα εἰς τούς τόν αἰῶνας αἰῶνα τῶν αἰώνων Ἀμήν Ἰδού ἔρχεται ἐπί μετά τῶν νεφελῶν καί ὄψεται ὄψονται αὐτόν πάρʼ πᾶς ὀφθαλμός καί οἵτινες αὐτόν ἐξεκέντησαν καί κόψονται ἐπʼ αὐτόν πάσαι αἱ φυλαί τῆς γῆς Ναί Ἀμήν Ἐγώ εἰμί τό Ἄλφα καί ἐγώ καί τό Ω Ἀρχή καί Τέλος λέγει ὁ Κύριος ὁ Θεός Ὁ ὤν καί ὁ ἦν καί ὁ ἐρχόμενος ὁ Παντοκράτωρ Ἐγώ Ἰωάννης ὁ καί ἀδελφός ὑμῶν καί συγκοινωνός κοινωνός ἐν τῇ θλίψει καί ἐν τῇ βασιλείᾳ καί ὑπομονῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐγενόμην ἐν τῇ τῇ σῷ νήσῳ τῇ καλουμένῃ Πάτμῳ διά καί τόν λόγον τοῦ Θεοῦ καί διά τήν μαρτυρίαν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐγώ Ἐγενόμην ἐν Πνεύματι ἐν τῇ Κυριακῇ ἡμέρᾳ καί ἤκουσα φωνήν ὀπίσω μού φωνήν μεγάλην ὄπισθεν μού ὡς σάλπιγγος λεγούσης Ἐγώ εἰμί τό Ἄλφα καί τό Ω ὁ Πρῶτος καί ὁ Ἔσχατος καί Ὅ βλέπεις βλέψεις γράψον εἰς τό βιβλίον καί πέμψον ταῖς ἑπτά ἐκκλησίαις ταῖς ἐν Ἀσίᾳ εἰς Ἔφεσον καί εἰς Σμύρναν καί εἰς Πέργαμον καί εἰς Θυάτειρα Θυάτειραν καί εἰς Σμύρναν καί εἰς Σάρδεις καί εἰς Φιλαδέλφειαν καί εἰς Λαοδίκειαν Καί ἐκεῖ ἐπέστρεψα βλέπειν τήν φωνήν ἥτις ἐλάλει λαλεῖ ἐλάλησε μετʼ ἐμοῦ Καί ἐπιστρέψας εἶδον ἑπτά λυχνίας χρυσᾶς καί ἐν μέσῳ μέσον τῶν ἑπτά λυχνιῶν Ὁμοίωμα Ὅμοιον Υἱῷ Υἱόν Ἀνθρώπου ἐνδεδυμένον ποδήρη καί περιεζωσμένον πρός τοῖς μαστοῖς ζώνην χρυσᾶν καί ἡ Δέ κεφαλή αὐτοῦ καί αἱ τρίχες λευκαί ὡσεί ὡς ἔριον λευκόν ὡς χιών καί οἱ ὀφθαλμοί αὐτοῦ ὡς φλόξ πυρός καί οἱ πόδες αὐτοῦ ὅμοιοι χαλκολιβάνῳ ὡς ἐν καμίνῳ πεπυρωμένης πεπυρωμένοι πεπυρωμένῳ καί ἡ φωνή αὐτοῦ ὡς φωνή ὑδάτων πολλῶν καί ἔχων εἶχεν ἐν τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ χειρί αὐτοῦ ἀστέρας ἑπτά καί ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ῥομφαία δίστομος ὀξεῖα ἐκπορευομένη καί ἡ ὄψις αὐτοῦ φαίνει ὡς ὁ ἥλιος φαίνει ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ Καί ὅτε εἶδον αὐτόν ἔπεσα εἰς πρός τούς πόδας αὐτοῦ ὡς ὡσεί νεκρός Καί ἔθηκεν ἐπέθηκεν τήν δεξιάν αὐτοῦ χεῖρα ἐπʼ ἐμέ λέγων μοί Μή φοβοῦ ἐγώ εἰμί ὁ πρωτότοκος πρῶτος καί ὁ ἔσχατος καί ὁ ζῶν καί ἐγενόμην νεκρός καί ἰδού ζῶν εἰμί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων ἀμήν καί ἔχω τάς κλεῖς τοῦ θανάτου ᾍδου καί τοῦ ᾍδου θανάτου γράψον Οὖν ἅ εἶδες καί ἅ εἰσίν καί ἅ δεῖ μέλλει μέλλειν γενέσθαι γίνεσθαι μετά ταῦτα Τό μυστήριον τῶν ἑπτά ἀστέρων ὧν οὕς εἶδες ἐπί ἐν τῆς τῇ δεξιάς δεξιᾷ μού καί τάς ἑπτά λυχνίας τάς χρυσᾶς οἱ ἑπτά ἀστέρες ἄγγελοι τῶν ἑπτά ἐκκλησιῶν εἰσίν καί αἱ ἑπτά λυχνίαι αἱ ἑπτά ἅς εἶδες ἑπτά ἐκκλησίαι εἰσίν τῶν ἑπτά ἐκκλησιῶν Τῷ ἀγγέλῳ τῆς τῷ ἐν Ἐφέσῳ Ἐφεσίνης ἐκκλησίας γράψον Τάδε λέγει ὁ κρατῶν τούς ἑπτά ἀστέρας ἐν τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ χειρί ὁ περιπατῶν ἐν μέσῳ τῶν ἑπτά λυχνιῶν τῶν χρυσῶν Οἶδα τά ἔργα σοῦ καί τόν κόπον σοῦ καί τήν ὑπομονήν σοῦ καί ὅτι οὒ δύνῃ βαστάσαι κακούς καί ἐπείρασας ἐπειράσω τούς φάσκοντας λέγοντας ἑαυτούς εἶναι ἀποστόλους εἶναι καί οὐκ εἰσίν καί εὗρες αὐτούς ψευδεῖς καί ἐβάστασας καί ὑπομονήν ἔχεις καί θλῖψεις πάσας καί ἐβάστασας διά τό ὄνομα μού κεκοπίακας καί οὒ ἐκοπίασας κεκοπίακες κέκμηκας Ἀλλʼ ἔχω κατά σοῦ ὅτι τήν ἀγάπην σοῦ τήν πρώτην σοῦ ἀγάπην ἀφῆκες ἀφῆκας μνημόνευε Οὖν πόθεν πέπτωκας ἐκπέπτωκας καί μετανόησον καί τά πρῶτα ἔργα ποίησον εἰ Δέ μή ἔρχομαι σοί τάχει ταχύ καί κινήσω τήν λυχνίαν σοῦ ἐκ τοῦ τόπου αὐτῆς ἐάν μή μετανοήσῃς Ἀλλά τοῦτο ὀχεῖς ἔχεις ὅτι μισεῖς τά ἔργα τῶν Νικολαϊτῶν ἅ κἀγώ μισῶ Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τό Πνεῦμα λέγει ταῖς ἑπτά ἐκκλησίαις ταῖς ἑπτά Τῷ νικῶντι δώσω αὐτῷ φαγεῖν ἐκ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς ὅ ἐστίν ἐν μέσῳ τῷ τοῦ Παραδείσῳ Παραδείσου τοῦ Θεοῦ μού Καί τῷ ἀγγέλῳ τῷ τῆς ἐν Σμύρνῃ Σμύρνης ἐκκλησίας Σμυρναίων γράψον Τάδε λέγει ὁ πρωτότοκος πρῶτος καί ὁ ἔσχατος ὅς ἐγένετο νεκρός καί ἔζησεν Οἶδα σοῦ τά ἔργα καί τήν θλῖψιν καί τήν πτωχείαν ἀλλά πλούσιος δέ εἶ καί τήν βλασφημίαν τήν ἐκ τῶν λεγόντων Ἰουδαίους Ἰουδαίων εἶναι ἑαυτούς καί οὐκ εἰσίν ἀλλά συναγωγή τοῦ Σατανᾶ Μή μηδέν φοβοῦ ἅ μέλλεις παθεῖν πάσχειν Ἰδού δή μέλλει βάλλειν βαλεῖν ὁ διάβολος ἐξ ὑμῶν ὁ διάβολος εἰς φυλακήν ἵνα πειρασθῆτε καί ἕξετε ἔχητε ἔχετε θλῖψιν ἡμερῶν δέκα Γίνου πιστός ἄχρι θανάτου καί δώσω σοί τόν στέφανον τῆς ζωῆς Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τό Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις Ὁ νικῶν οὒ μή ἀδικηθῇ ἐκ τοῦ θανάτου τοῦ δευτέρου Καί τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Περγάμῳ ἐκκλησίας γράψον Τάδε λέγει ὁ ἔχων τήν ῥομφαίαν τήν δίστομον τήν ὀξεῖαν Οἶδα τά ἔργα σοῦ καί ποῦ κατοικεῖς ὅπου ὁ θρόνος τοῦ Σατανᾶ καί κρατεῖς τό ὄνομα σοῦ μού καί οὐκ ἠρνήσω τήν πίστιν μού καί ἐν ταῖς ἡμέραις ἐν αἷς ταῖς Ἀντιπᾶς ὁ μάρτυς μού ὁ πιστός μού ὅς ἀπεκτάνθη πάρʼ ὑμῖν ὅπου κατοικεῖ ὁ Σατανᾶς κατοικεῖ Ἀλλʼ ἔχω κατά σοῦ ὀλίγα ὅτι ἔχεις ἔχει ἐκεῖ κρατοῦντας τήν διδαχήν Βαλαάμ ὅς ἐδίδαξεν ἐδίδασκεν ἐν τῷ τόν Βαλάκ Βαλάκ βασιλεῖ βαλεῖν σκάνδαλον ἐνώπιον τῶν υἱῶν Ἰσραήλ καί φαγεῖν εἰδωλόθυτα καί πορνεῦσαι Οὕτως ἔχεις καί σύ κρατοῦντας τήν διδαχήν τῶν Νικολαϊτῶν ὁμοίως ὅ μισῶ μετανόησον Οὖν εἰ Δέ μή ἔρχομαι σοί σύ ταχύ καί πολεμήσω μετʼ αὐτῶν ἐν τῇ ῥομφαίᾳ τοῦ στόματος μού Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τό Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις Τῷ νικοῦντί δώσω αὐτῷ φαγεῖν ἀπό ἐκ τοῦ μάννα τοῦ κεκρυμμένου καί δώσω αὐτῷ ψῆφον λευκήν καί ἐπί τήν ψῆφον ὄνομα καινόν γεγραμμένον ὅ οὐδείς οἶδεν ἔγνω εἰ μή ὁ λαμβάνων Καί τῷ ἀγγέλῳ τῆς τῷ ἐν Θυατείροις ἐκκλησίας γράψον Τάδε λέγει ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ὁ ἔχων τούς ὀφθαλμούς αὐτοῦ ὡς φλόγα φλόξ πυρός καί οἱ πόδες αὐτοῦ ὅμοιοι χαλκολιβάνῳ Οἶδα σοῦ τά ἔργα καί τήν ἀγάπην καί τήν πίστιν διακονίαν καί τήν διακονίαν πίστιν καί τήν ὑπομονήν σοῦ καί τά ἔργα σοῦ καί τά ἔσχατα πλείονα τῶν πρώτων Ἀλλʼ ἔχω κατά σοῦ πολύ ὀλίγα ὅτι ἀφεῖς ἐᾶς τήν γυναῖκα σοῦ τήν Ἰεζάβελ ἡ τήν λέγει λέγουσα λέγουσαν ἑαυτήν αὐτήν προφητείαν προφῆτιν εἶναι καί διδάσκει διδάσκειν καί πλανᾷ πλανᾶσθαι τούς ἐμούς δούλους πορνεῦσαι καί φαγεῖν εἰδωλόθυτα φαγεῖν Καί ἔδωκα αὐτῇ χρόνον ἵνα μετανοήσῃ καί οὒ θέλει ἠθέλησεν μετανοῆσαι ἐκ τῆς πορνείας ταύτης αὐτῆς καί οὒ μετενόησεν ἰδού ἐγώ βάλλω καλῶ αὐτήν εἰς φυλακήν κλίνην καί τούς μοιχεύοντας μετʼ αὐτῆς εἰς θλῖψιν μεγάλην ἐάν μή μετανοήσωσιν μετανοήσουσιν ἐκ τῶν ἔργων αὐτῆς αὐτῶν Καί τά τέκνα αὐτῆς ἀποκτενῶ ἐν θανάτῳ καί γνώσονται πάσαι αἱ ἐκκλησίαι ὅτι ἐγώ εἰμί ὁ ἐραυνῶν νεφρούς καί καρδίας καί δώσω ὑμῖν ἑκάστῳ κατά τά ἔργα ὑμῶν ὑμῖν Δέ λέγω καί τοῖς ἐν λοιποῖς τοῖς ἐν Θυατείροις ὅσοι οὐκ ἔχουσιν τήν διδαχήν ταύτην καί οἵτινες οὐκ ἔγνωσαν τά βαθέα βάθη τοῦ Σατανᾶ ὡς λέγουσιν οὒ βάλλω βάλω ἐφʼ ὑμᾶς ἄλλο βάρος Πλήν ὅ ἔχετε κρατήσατε ἕως ἄχρι οὗ ἄν ἥξω Καί ὁ νικῶν καί ὁ τηρῶν ἄχρι τέλους τά ἔργα μού Δώσω αὐτῷ ἐξουσίαν ἐπί τῶν ἐθνῶν καί ποιμανεῖ αὐτούς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ ὡς τά σκεύη τά κεραμικά συντρίβεται συντριβήσεται αὐτούς ὡς κἀγώ εἴληφα παρά τοῦ πατρός μού καί δώσω αὐτῷ τόν ἀστέρα τόν πρωϊνόν Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τό Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις Καί τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Σάρδεσιν ἐκκλησίας ἐκκλησίαις γράψον Τάδε λέγει ὁ ἔχων τά ἑπτά πνεύματα τοῦ Θεοῦ καί τούς ἑπτά ἀστέρας Οἶδα σοῦ τά ἔργα ὅτι τό ὄνομα ἔχεις ὅτι ζῇς καί νεκρός εἶ Γίνου γρηγορῶν καί στήρισον τά λοιπά ἅ ἔμελλες ἔμελλον μέλλει ἀποβάλλειν ἀποθανεῖν οὒ γάρ εὕρηκα σοῦ τά ἔργα πεπληρωμένα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ μού μνημόνευε Οὖν πῶς εἴληφας καί ἤκουσας καί τήρει καί μετανόησον ἕν ἐάν Οὖν μή γρηγορήσῃς μετανοήσῃς ἥξω ἐπί σέ ὡς κλέπτης καί οὒ μή γνῷς γνώσῃ οἵαν ποίαν ὥραν ἥξω ἐπί σέ Ἀλλά ἔχεις ὀλίγα ἔχεις ὀνόματα καί ἐν Σάρδεσιν ἅ οὐκ ἐμόλυναν τά ἱμάτια ἑαυτῶν αὐτῶν καί περιπατήσουσιν περιπατῇ σοῦ μετʼ ἐμοῦ ἐν λευκοῖς ὅτι ἀξιοῖ εἰσίν Ὁ νικῶν οὕτως οὗτος περιβαλεῖται περιβάλλεται ἐν ἱματίοις λευκοῖς καί οὒ μή ἐξαλείψω τό ὄνομα αὐτοῦ ἐκ τῆς βίβλου τῆς ζωῆς καί ἐξομολογήσομαι ὁμολογήσω τό ὄνομα αὐτοῦ ἔμπροσθεν ἐνώπιον τοῦ Πατρός μού καί ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τό Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις Καί τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Φιλαδελφείᾳ Φιλαδελφείας ἐκκλησίας ἐκκλησίαις γράψον Τάδε λέγει ὁ Ἅγιος ὁ Ἀληθινός ὁ Ἅγιος ὁ ἔχων τήν κλεῖν τοῦ Δαυίδ καί ὁ ἀνοίγων καί οὐδείς κλείσει κλείει αὐτήν εἰ μή ὁ καί ἀνοίγων κλείει κλείων καί οὐδείς οὐδέ εἱς ἀνοίγει ἀνοίξει Οἶδα σοῦ τά ἔργα σοῦ Ἰδού δέδωκα ἐνώπιον σοῦ θύραν ἀνεῳγμένην ἥν καί οὐδείς οὐδέ εἱς δύναται κλεῖσαι αὐτήν ὅτι μικράν ἔχεις δύναμιν καί ἐτήρησας μού τόν λόγον καί οὐκ ἠρνήσω τό ὄνομα μού Ἰδού δίδωμι δέδωκα διδῶ ἐκ τῆς συναγωγῆς τοῦ Σατανᾶ τῶν λεγόντων ἑαυτούς Ἰουδαίους εἶναι καί οὐκ εἰσίν ἀλλά ψεύδονται ἰδού ποιήσω αὐτούς ἵνα ἥξωσιν ἥξουσιν καί προσκυνήσωσιν προσκυνήσουσιν ἐνώπιον τῶν ποδῶν σοῦ καί γνῶσιν γνώσῃ ὅτι ἐγώ ἠγάπησα σέ καί Ὅτι ἐπῆρας ἐτήρησας τόν λόγον τῆς ὑπομονῆς μού κἀγώ σέ τηρήσω ἐκ τῆς ὥρας τοῦ πειρασμοῦ τῆς μελλούσης ἔρχεσθαι ἐπί τῆς οἰκουμένης ὅλης πειράσαι τούς τούς κατοικοῦντας ἐπί τῆς γῆς ἰδού Ἔρχομαι ταχύ κράτει ὅ ἔχεις ἵνα μηδείς λάβῃ τόν στέφανον σοῦ Ὁ νικῶν ποιήσω αὐτόν αὐτῷ στῦλον ἐν τῷ ναῷ ναοῦ τοῦ Θεοῦ μού καί ἔξω οὒ μή ἐξέλθῃ ἔτι καί γράψω ἐπʼ αὐτόν τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ μού καί τό ὄνομα τῆς πόλεως τοῦ Θεοῦ μού τῆς καινῆς Ἰερουσαλήμ ἡ καταβαίνει καταβαίνουσα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπό τοῦ Θεοῦ μού καί τό ὄνομα μού τό καινόν Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τό Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις Καί τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Λαοδικείᾳ ἐκκλησίας Λαοδικέων γράψον Τάδε λέγει ὁ Ἀμήν καί ὁ μάρτυς ὁ πιστός καί ὁ ἀληθινός καί ἡ ἀρχή τῆς ἐκκλησίας κτίσεως τοῦ Θεοῦ Οἶδα σοῦ τά ἔργα ὅτι οὔτε ψυχρός εἶ οὔτε ζεστός Ὄφελος ὄφελον ψυχρός ἦς εἴης ἤ ζεστός Οὕτως ὅτι οὕτως χλιαρός εἶ καί οὔτε οὒ ζεστός ψυχρός οὔτε ψυχρός ζεστός εἶ παῦσε μέλλω σέ ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματος σοῦ μού Ὅτι λέγεις ὅτι Πλούσιος εἰμί καί πεπλούτηκα καί οὐδενός οὐδέν χρείαν ἔχω καί οὐκ οἶδας ὅτι σύ εἶ ὁ ταλαίπωρος εἶ καί ὁ ἐλεεινός καί πτωχός καί τυφλός καί γυμνός Συμβουλεύω σοί ἀγοράσαι χρυσίον πάρʼ ἐμοῦ χρυσίον πεπυρωμένον ἐκ πυρός ἵνα πλουτήσῃς καί ἱμάτια λευκά ἵνα περιβάλῃ καί μή φανερωθῇ ἡ αἰσχύνη τῆς γυμνότητος σοῦ καί κολλύριον ἵνα ἐγχρῖσαι ἐγχρίσῃ ἐγχρῖσον τούς ὀφθαλμούς σοῦ ἵνα βλέπῃς Ἐγώ ὅσους ἄν ἐάν φιλῶ ἐλέγχω καί παιδεύω ζήλωσον ζήλευε οὖν καί μετανόησον Ἰδού ἕστηκα ἐπί τήν θύραν καί κρούω ἐάν τὶς ἀκούσῃ τῆς φωνῆς μού καί ἀνοίξῃ ἀνοίξω τήν θύραν καί εἰσελεύσομαι πρός αὐτόν καί δειπνήσω μετʼ αὐτοῦ καί αὐτός μετʼ ἐμοῦ Ὁ νικῶν δώσω αὐτῷ καθίσαι μετʼ ἐμοῦ ἐν τῷ θρόνῳ μού ὡς κἀγώ ἐνίκησα νενίκηκα καί ἐκάθισα μετά τοῦ Πατρός μού ἐν τῷ θρόνῳ αὐτοῦ Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τό Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις Μετά ταῦτα εἶδον καί ἰδού θύρα ἠνεῳγμένη ἐν τῷ οὐρανῷ καί ἰδού ἡ φωνή ἡ πρώτη ἥν ἤκουσα ὡς σάλπιγγος λαλούσης λαλοῦσαν μετʼ ἐμοῦ λέγων λέγουσα Ἀνάβα ὧδε καί δείξω σοί ὅσα ἅ δεῖ γενέσθαι μετά ταῦτα καί Εὐθέως ἐγενόμην ἐν Πνεύματι καί ἰδού θρόνος ἔκειτο ἐν τῷ οὐρανῷ καί ὁ ἐπί τόν τοῦ θρόνον θρόνου καθήμενος καθήμενον καί ὁ καθήμενος ἐπί τόν θρόνον ἦν ὅμοιος ὁράσει λίθῳ ἰάσπιδι καί σαρδίῳ σαρδίνῳ καί ἱερεῖς ἶρις κυκλόθεν τοῦ θρόνου ὁμοίως ὅμοιος ὅρασις ὁράσει σμαραγδίνῳ σμαραγδίνων Καί κυκλόθεν τοῦ θρόνου θρόνοι θρόνους εἴκοσι καί τέσσαρες καί ἐπί τούς θρόνους εἶδον τούς εἴκοσι καί τέσσαρας θρόνους πρεσβυτέρους καθημένους περιβεβλημένους ἐν ἱματίοις λευκοῖς καί ἔσχον ἐπί τάς κεφαλάς αὐτῶν στεφάνους χρυσοῦς Καί ἐκ τοῦ θρόνου ἐκπορεύονται ἀστραπαί καί βρονταί φωναί καί βρονταί φωναί Καί ἑπτά λαμπάδες πυρός καιόμεναι ἐνώπιον τοῦ θρόνου αὐτοῦ αἵ ἅ εἰσίν ἐστίν τά ἑπτά πνεύματα τοῦ Θεοῦ καί ἐνώπιον τοῦ θρόνου ὡς θάλασσα ὑαλίνη ὁμοία κρυστάλλῳ Καί ἐν μέσῳ τοῦ θρόνου καί κύκλῳ τοῦ θρόνου τέσσαρα ζῷα γέμοντα ὀφθαλμῶν ἔμπροσθεν καί ὄπισθεν Καί τό ζῷον τό πρῶτον ὅμοιον λέοντι καί τό δεύτερον ζῷον ὅμοιον μόσχῳ καί τό τρίτον ζῷον ἔχων ἔχον τό πρόσωπον ὡς ὅμοιον ἀνθρώπου ἀνθρώπῳ ἄνθρωπος καί τό τέταρτον ζῷον ὅμοιον ἀετῷ πετομένῳ Καί τά τέσσαρα ζῷα ἕν ἕκαστον καθʼ ἕν αὐτῶν ἑαυτό ἔχων ἔχον εἶχον ἀνά πτέρυγας ἕξ κυκλόθεν καί ἔσωθεν γέμουσιν γέμοντα ὀφθαλμῶν καί ἀνάπαυσιν οὐκ ἔχουσιν ἡμέρας καί νυκτός λέγοντες λέγοντα Ἅγιος Ἅγιος Ἅγιος Ἅγιος Ἅγιος Ἅγιος Ἅγιος Ἅγιος Κύριος ὁ Θεός ὁ Παντοκράτωρ ὁ ἦν καί ὁ ὤν καί ὁ ἐρχόμενος Καί ὅταν δώσωσιν δώσουσιν τά ζῷα δόξαν καί τιμήν καί εὐχαριστίαν εὐχαριστίας τῷ καθημένῳ ἐπί τοῦ τῷ θρόνου θρόνῳ τῷ ζῶντι εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων ἀμήν καί πεσοῦνται οἱ εἴκοσι καί τέσσαρες πρεσβύτεροι ἐνώπιον τοῦ καθημένου ἐπί τοῦ θρόνου καί προσκυνήσουσιν προσκυνοῦσι τῷ ζῶντι εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων ἀμήν καί βαλοῦσιν βάλλουσιν τούς στεφάνους αὐτῶν ἐνώπιον τοῦ θρόνου λέγοντες Ἄξιος εἶ Κύριε ὁ Κύριος καί ὁ Θεός ἡμῶν ὁ Ἅγιος λαβεῖν τήν δόξαν καί τήν τιμήν καί τήν δύναμιν ὅτι σύ ἔκτισας τά παντᾶ καί διά τό θέλημα θελήματι σοῦ ἦσαν εἰσί καί ἐκτίσθησαν Καί εἶδον εἴτι ἐπί τήν δεξιάν τοῦ καθημένου ἐπί τοῦ θρόνου βιβλίον γεγραμμένον ἔσωθεν ἔμπροσθεν καί ἔξωθεν ὄπισθεν κατεσφραγισμένον σφραγῖσιν ἑπτά Καί εἶδον ἄγγελον ἰσχυρόν κηρύσσοντα ἰσχυρόν ἐν φωνῇ μεγάλῃ Τίς ἐστίν ἄξιος ἐστίν ἀνοῖξαι τό βιβλίον καί λῦσαι τάς σφραγῖδας αὐτοῦ Καί οὐδείς ἐδύνατο ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω οὔτε οὐδέ ἐπί τῆς γῆς οὔτε οὐδέ ὑποκάτω τῆς γῆς ἀνοῖξαι τό βιβλίον οὔτε οὐδέ βλέπειν αὐτό Καί ἐγώ ἔκλαιον πολύ ὅτι οὐδείς ἄξιος εὑρέθη εὑρεθήσεται ἀνοῖξαι καί ἀναγνῶναι τό βιβλίον οὔτε βλέπειν αὐτό Καί εἱς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγει μοί Μή κλαῖε Ἰδού ἐνίκησεν ὁ λέων ὁ ὤν ἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα ἡ ῥίζα Δαυίδ ὁ ἀνοῖξαι ἀνοίγων τό βιβλίον καί λῦσαι τάς ἑπτά σφραγῖδας αὐτοῦ Καί εἶδον ἰδού Καί εἶδον ἰδού ἐν μέσῳ τοῦ θρόνου καί τῶν τεσσάρων ζῴων καί ἐν μέσῳ τῶν πρεσβυτέρων Ἀρνίον ἑστηκός ἑστηκώς ὡς ἐσφαγμένον ἔχων ἔχον κέρατα ἑπτά καί ὀφθαλμούς ἑπτά οἵ ἅ εἰσίν τά ἑπτά πνεύματα τοῦ Θεοῦ πνεύματα τά ἀπεσταλμένα ἀποστελλόμενα ἀπεσταλμένοι εἰς πασᾶν τήν γῆν Καί ἦλθεν καί εἴληφεν τό βιβλίον ἐκ τῆς δεξιάς τοῦ τῆς καθημένου ἐπί τοῦ θρόνου Καί ὅτε ἔλαβεν τό βιβλίον τά τέσσαρα ζῷα καί οἱ εἴκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι ἔπεσαν ἐνώπιον τοῦ Ἀρνίου ἔχοντες ἕκαστος ἔχοντες κιθάραν κιθάρας καί φιάλας χρυσᾶς γεμούσας θυμιαμάτων αἵ ἅ εἰσίν αἱ προσευχαί τῶν ἁγίων Καί ᾄδουσιν ᾄδωσιν ᾠδήν καινήν λέγοντες Ἄξιος εἶ λαβεῖν τό βιβλίον καί ἀνοῖξαι τάς σφραγῖδας αὐτοῦ ὅτι ἐσφάγης καί ἠγόρασας τῷ Θεῷ ἡμάς ἐν τῷ αἵματι σοῦ ἐκ πάσης φυλῆς καί γλώσσης καί λαοῦ καί ἔθνους καί ἐποίησας αὐτούς ἡμάς τῷ Θεῷ ἡμῶν βασιλείαν βασιλεῖς καί ἱερατείαν ἱερεῖς καί βασιλεύουσιν βασιλεύσουσιν βασιλεύσομεν ἐπί τῆς γῆς Καί εἶδον καί ἤκουσα ὡς φωνήν ἀγγέλων πολλῶν κυκλόθεν κύκλῳ τοῦ θρόνου καί τῶν ζῴων καί τῶν πρεσβυτέρων καί ἦν ὁ ἀριθμός αὐτῶν μυριάδες μυριάδων καί χιλιάδες χιλιάδων λέγοντες φωνῇ μεγάλῃ Ἄξιον Ἄξιος ἐστίν τό Ἀρνίον τό ἐσφαγμένον λαβεῖν τήν δύναμιν καί τόν πλοῦτον καί σοφίαν καί ἰσχύν καί τιμήν καί δόξαν καί εὐλογίαν Καί παν κτίσμα τό ὅ ἐστίν ἐν τῷ οὐρανῷ καί ἐπί ἐν τῆς τῇ γῆς γῇ καί ὑποκάτω τῆς γῆς καί τά ἐπί ἐν τῆς τῇ θαλάσσης θαλάσσῃ ἅ ἐστίν καί τά ἐν αὐτοῖς παντᾶ πάντας καί ἤκουσα λέγοντας λέγοντα Τῷ καθημένῳ ἐπί τοῦ τῷ θρόνου θρόνῳ καί τῷ Ἀρνίῳ ἡ εὐλογία καί ἡ τιμή καί ἡ δόξα παντοκράτορος καί τό κράτος εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων ἀμήν Καί τά τέσσαρα ζῷα ἔλεγον λέγοντα τό Ἀμήν Καί οἱ εἴκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι ἔπεσαν καί προσεκύνησαν ζῶντι εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων Καί εἶδον ὅτι ὅτε ἤνοιξεν τό Ἀρνίον μίαν ἐκ τῶν ἑπτά σφραγίδων καί ἤκουσα ἑνός ἐκ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγοντος λεγόντων ὡς φωνῇ φωνήν φωνῆς βροντῆς λέγοντος Ἔρχου καί ἴδε βλέπε Καί εἶδον καί ἰδού ἵππος λευκός καί ὁ καθήμενος ἐπʼ αὐτόν αὐτῷ ὁ ἔχων τόξον καί ἐδόθη αὐτῷ στέφανος καί ἐξῆλθεν ὁ νικῶν καί ἵνα νικήσῃ ἐνίκησεν Καί ὅτε ἤνοιξεν τήν δευτέραν σφραγῖδα τήν δευτέραν ἤκουσα τοῦ δευτέρου ζῴου λέγοντος Ἔρχου καί βλέπε ἴδε καί εἶδον Καί ἰδού ἐξῆλθεν ἄλλος ἵππος πυρός πυρρός καί ἐν τῷ καθημένῳ ἐπʼ αὐτόν αὐτῷ ἐδόθη αὐτῷ λαβεῖν τήν εἰρήνην ἐκ ἀπό τῆς γῆς καί ἵνα ἀλλήλους σφάξωσιν σφάξουσιν καί ἐδόθη αὐτῷ μάχαιρα μεγάλη μάχαιρα Καί ὅτε ἤνοιξεν τήν τρίτην σφραγῖδα τήν τρίτην ἤκουσα τοῦ τρίτου ζῴου λέγοντος Ἔρχου καί βλέπε ἴδε Καί εἶδον καί ἰδού ἵππος μέλας μέθας καί ὁ καθήμενος ἐπʼ αὐτόν αὐτῷ ἔχων ζυγόν ἐν τῇ χειρί αὐτοῦ Καί ἤκουσα ὡς φωνήν ἐν μέσῳ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγουσαν Χοῖνιξ σίτου δηναρίου καί τρεῖς χοίνικες κριθῆς κριθῶν τοῦ δηναρίου καί τό ἔλεον ἔλαιον καί τόν οἶνον μή ἀδικήσῃς Καί ὅτε ἤνοιξεν τήν σφραγῖδα τήν τετάρτην ἤκουσα φωνήν τοῦ τό τετάρτου τέταρτον ζῴου ζῷον λέγοντος λέγουσαν Ἔρχου καί βλέπε ἴδε Καί εἶδον καί ἰδού ἵππος χλωρός καί ὁ καθήμενος ἐπάνω αὐτοῦ ὄνομα αὐτῷ ὁ Ἀθάνατος Θάνατος καί ὁ ᾍδης ἠκολούθει μετʼ αὐτοῦ αὐτῷ καί ἐδόθη αὐτοῖς αὐτῷ ἐξουσία ἀποκτεῖναι ἐπί τό τέταρτον τῆς γῆς ἀποκτεῖναι ἐν ῥομφαίᾳ καί ἐν λιμῷ καί ἐν θανάτῳ καί τό τέταρτον ὑπό τῶν θηρίων τῆς γῆς Καί ὅτε ἤνοιξεν τήν πέμπτην σφραγῖδα τήν εἶδον καί ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου τάς ψυχάς τῶν ἀνθρώπων τῶν ἐσφαγμένων διά τόν λόγον τοῦ Θεοῦ καί διά τήν μαρτυρίαν τοῦ Ἀρνίου καί διά τήν μαρτυρίαν ἥν εἶχον ἔσχον Καί ἔκραξαν ἔκραζον φωνῇ μεγάλῃ λέγοντες Ἕως πότε ὁ Δεσπότης ὁ ἅγιος καί ὁ ἀληθινός οὒ κρίνεις καί ἐκδικεῖς ἐκδικησεῖς τό αἷμα ἡμῶν ἀπό ἐκ τῶν κατοικούντων ἐπί τῆς γῆς Καί ἐδόθη ἐδόθησαν αὐτοῖς ἑκάστῳ ἑκάστοις στολή στολαί λευκή λευκαί καί ἐρρέθη αὐτοῖς ἵνα ἀναπαύσωνται ἀναπαύσονται ἔτι ἐπί χρόνον ἔτι μικρόν ἕως ἕως οὗ πληρωθῶσιν πληρώσωσιν πληρώσονται καί οἱ σύνδουλοι αὐτῶν καί οἱ ἀδελφοί αὐτῶν καί οἱ μέλλοντες ἀποκτέννεσθαι ὑπό αὐτῶν ὡς καί αὐτοί Καί εἶδον ὅτε ἔνυξεν ἤνοιξεν τήν σφραγῖδα τήν ἕκτην καί ἰδού σεισμός μέγας ἐγένετο μέγας καί ὁ ἥλιος ἐγένετο μέλας ἐγένετο ὡς σάκκος τρίχινος καί ἡ σελήνη ὅλη ἐγένετο ὡς αἷμα καί οἱ ἀστέρες τοῦ Θεοῦ οὐρανοῦ ἔπεσαν ἐπί εἰς τήν γῆν ὡς συκῆ βαλοῦσα βάλλουσα βάλλει τούς ὀλύνθους αὐτῆς ἀπό ὑπό μεγάλου ἀνέμου μέ μεγάλου σαλευομένη σειομένη Καί ὁ οὐρανός ἀπεχωρίσθη ὡς βιβλίον ἑλισσόμενον ἑλισσόμενος καί παν ὄρος καί βουνός νῆσος ἐκ τῶν τόπων αὐτῶν ἀπεκίνησαν ἐκινήθησαν ἐκίνησαν Καί οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καί οἱ μεγιστᾶνες καί οἱ χιλίαρχοι πλούσιοι καί οἱ πλούσιοι χιλίαρχοι καί οἱ ἰσχυροί δυνατοί καί πᾶς δοῦλος καί πᾶς ἐλεύθερος ἔκρυψαν ἑαυτούς εἰς τά σπήλαια καί εἰς τάς πέτρας τῶν ὀρέων καί λέγουσιν τοῖς ὄρεσιν καί ταῖς πέτραις Πέσετε ἐφʼ ἡμάς καί κρύψατε ἡμάς ἀπό προσώπου τοῦ καθημένου ἐπί τοῦ τῷ θρόνου θρόνῳ καί ἐπί ἀπό τῆς ὀργῆς τοῦ Ἀρνίου ὅτι ἦλθεν ἡ ἡμέρα ἡ μεγάλη τῆς ὀργῆς αὐτοῦ αὐτῶν καί τίς δύναται σταθῆναι καί Μετά τοῦτο ταῦτα εἶδον τέσσαρας ἀγγέλους ἑστῶτας ἐπί τάς τέσσαρας γωνίας τῆς γῆς κρατοῦντας τούς τέσσαρας ἀνέμους τῆς γῆς ἵνα μή πνέῃ πνεύσῃ ὁ ἄνεμος ἐπί τῆς γῆς μήτε ἐπί τῆς θαλάσσης μή μήτε ἐπί τὶ παν δένδρον δένδρου Καί εἶδον ἄλλον ἄγγελον ἀναβαίνοντα ἀναβάντα ἀπό ἀνατολῆς ἀνατολῶν ἡλίου ἔχοντα σφαγίδα σφραγῖδα Θεοῦ ζῶντος καί ἔκραξεν ἔκραζεν φωνῇ μεγάλῃ τοῖς τέσσαρσιν τέσσαρες ἀγγέλοις οἷς ἐδόθη αὐτοῖς ἀδικῆσαι τήν γῆν καί τήν θάλασσαν λέγων Μή ἀδικήσητε ἀδικήσετε ἀδικήσατε τήν γῆν καί μηδέ μήτε τήν θάλασσαν μηδέ μήτε τά δένδρα ἄχρι ἄχρι οὗ σφραγίσωμεν τούς δούλους τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐπί τῶν μετώπων αὐτῶν Καί ἤκουσα ἤκουσαν τόν ἀριθμόν τῶν ἐσφραγισμένων ἑκατόν καί τεσσεράκοντα τέσσαρες χιλιάδες ἐσφραγισμένων ἐσφραγισμένοι ἐκ πάσης φυλῆς υἱῶν Ἰσραήλ ἐκ φυλῆς Ἰούδα Δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι ἐσφραγισμέναι ἐκ φυλῆς Ῥουβήν Δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι ἐκ φυλῆς Γάδ Δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι ἐκ φυλῆς Ἀσήρ Δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι ἐκ φυλῆς Νεφθαλὶμ Δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι ἐκ φυλῆς Μανασσῆ Μανασσῆν Δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι ἐκ φυλῆς Συμεών Δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι ἐκ φυλῆς Λευί Δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι ἐκ φυλῆς Ἰσσαχάρ Δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι ἐκ φυλῆς Ζαβουλών Δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι ἐκ φυλῆς Ἰωσήφ Βενιαμίν Δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι ἐκ φυλῆς Βενιαμίν Ἰωσήφ Δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμένοι ἐσφραγισμέναι Μετά ταῦτα εἶδον καί ἰδού ὄχλος ὄχλον πολύς πολύν καί ὅν ὅς ἀριθμῆσαι αὐτόν οὐδείς ἐδύνατο ἐκ παντός ἔθνους καί φυλῶν καί λαῶν καί γλωσσῶν ἑστῶτες ἑστῶτας ἑστώτων ἐνώπιον ἐπί τοῦ θρόνου καί ἐνώπιον τοῦ Ἀρνίου περιβεβλημένους περιβεβλημένοι στολάς λευκάς καί φοίνικες φοίνικας ἐν ταῖς χερσίν αὐτῶν καί κράζουσιν κράζοντες φωνῇ μεγάλῃ λέγοντες Ἡ σωτηρία τῷ τοῦ Θεῷ Θεοῦ ἡμῶν τῷ καθημένῳ ἐπί τῷ τοῦ θρόνῳ θρόνου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καί τῷ Ἀρνίῳ εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων ἀμήν Καί πάντες οἱ ἄγγελοι εἱστήκεισαν κύκλῳ τοῦ θρόνου καί τῶν πρεσβυτέρων καί τῶν τεσσάρων ζῴων καί ἔπεσαν ἐνώπιον τοῦ θρόνου ἐπί τά πρόσωπα πρόσωπον αὐτῶν καί προσεκύνησαν τῷ Θεῷ λέγοντες Ἀμήν Ἡ εὐλογία καί ἡ δόξα καί ἡ σοφία καί ἡ εὐχαριστία καί ἡ τιμή καί ἡ δύναμις καί ἡ ἰσχύς τῷ Θεῷ ἡμῶν εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων Ἀμήν Καί ἀπεκρίθη εἱς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγων μοί εἱς τῶν πρεσβυτέρων λέγων μοί Οὗτοι οἱ περιβεβλημένοι προβεβλημένοι τάς στολάς τάς λευκάς τίνες εἰσίν καί πόθεν ἦλθον Καί εἴρηκα εἶπον αὐτῷ Κύριε μού σύ σοί οἶδας Καί εἶπεν μοί Οὗτοι εἰσίν οἱ ἐρχόμενοι ἀπό ἐκ τῆς θλίψεως τῆς μεγάλης καί ἔπλυναν τάς στολάς αὐτῶν καί ἐλεύκαναν στολάς αὐτάς αὐτῶν ἐν τῷ αἵματι τοῦ Ἀρνίου Διά τοῦτο εἰσίν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ καί λατρεύουσιν αὐτῷ ἡμέρας καί νυκτός ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ καί ὁ καθήμενος ἐπί τῷ τοῦ θρόνῳ θρόνου γινώσκει σκηνώσει ἐπʼ αὐτούς Οὒ πεινάσουσιν ἔτι οὐδέ μή διψήσουσιν ἔτι οὐδέ οὒ μή πέσῃ ἐπʼ αὐτούς ὁ ἥλιος ἔτι οὐδέ παν καῦμα ὅτι τό Ἀρνίον τό ἀνά μέσον τοῦ θρόνου ποιμανεῖ ποιμαίνει αὐτούς καί ὁδηγεῖ ὁδηγήσει αὐτούς ἐπί ζωῆς ζώσας πηγάς ὑδάτων καί ἐξαλείψει ὁ Θεός παν δάκρυον ἐκ ἀπό τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν Καί ὅταν ὅτε ἤνοιξεν τήν σφραγῖδα τήν ἑβδόμην ἐγένετο σιγή ἐν τῷ οὐρανῷ ὡς ἡμίωρον Καί εἶδον τούς ἑπτά ἀγγέλους οἵ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἑστήκασιν καί ἐδόθησαν ἐδόθη αὐτοῖς ἑπτά σάλπιγγες Καί ἄλλος ἄγγελος ἦλθεν καί ἐστάθη ἐπί τοῦ τό θυσιαστηρίου θυσιαστήριον ἔχων λιβανωτόν λίβανον τό χρυσοῦν χρυσοῦν καί ἐδόθη αὐτῷ θυμιάματα πολλά ἵνα δώσει δώσῃ ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων πάντων ἐπί τό θυσιαστήριον τό χρυσοῦν τό ἐνώπιον τοῦ θρόνου Καί ἀνέβη ἀναβῇ ὁ καπνός τῶν θυμιαμάτων ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων ἐκ χειρός τοῦ ἀγγέλου ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ Καί εἴληφεν ὁ ἄγγελος τόν τό λιβανωτόν καί ἐγέμισεν αὐτόν αὐτό ἐκ τοῦ πυρός τοῦ θυσιαστηρίου καί ἔλαβον ἔβαλεν εἰς τήν γῆν καί ἐγένοντο φωναί βρονταί καί φωναί βρονταί ἀστραπαί καί ἀστραπαί φωναί καί σεισμός Καί οἱ ἑπτά ἄγγελοι οἱ ἔχοντες τάς ἑπτά σάλπιγγας ἡτοίμασαν αὐτούς ἑαυτούς ἵνα σαλπίσωσιν Καί ὁ πρῶτος ἄγγελος ἐσάλπισεν καί ἐγένετο χάλαζα καί πῦρ μεμιγμένα μεμιγμένον ἐν αἵματι καί ἐβλήθη εἰς τήν γῆν καί τό τρίτον τῆς γῆς κατεκάη καί τό τρίτον τῶν δένδρων κατεκάη καί πᾶς χόρτος χλωρός κατεκάη Καί ὁ δεύτερος ἄγγελος ἐσάλπισεν καί ὡς ὄρος μέγα πυρί καιόμενον ἐβλήθη εἰς τήν θάλασσαν καί ἐγένετο ἐγενήθη τό τρίτον τῆς θαλάσσης αἷμα καί ἀπέθανε τό τρίτον τρίτον μέρος τῶν κτισμάτων τῶν ἐν τῇ θαλάσσῃ τά ἔχοντα ψυχάς ψυχήν καί τό τρίτον τῶν πλοίων διεφθάρη διεφθάρησαν Καί ὁ τρίτος ἄγγελος ἐσάλπισεν καί ἔπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀστήρ μέγας καιόμενος ὡς λαμπάς καί ἔπεσεν ἐπί τό τρίτον τῶν ποταμῶν καί ἐπί τάς πηγάς τῶν ὑδάτων καί τό ὄνομα τοῦ ἀστέρος λέγεται ὁ Ἄψινθος Ἀψίνθιον καί λέγεται Καί ἐγένετο γίνεται τό τρίτον τῶν ὑδάτων εἰς ἄψινθον ἀψίνθιον καί πολλοί τῶν ἀνθρώπων ἀπέθανον ἐπί ἐκ τῶν ὑδάτων ὅτι ἐπικράνθησαν Καί ὁ τέταρτος ἄγγελος ἐσάλπισεν καί ἐπλήγη τό τρίτον τοῦ ἡλίου καί τό τρίτον τῆς σελήνης καί τό τρίτον τῶν ἀστέρων ἵνα σκοτισθῇ τό τρίτον αὐτῶν καί ἡ ἡμέρα τό τρίτον αὐτῆς μή φάνῃ φαίνῃ τό τρίτον τέταρτον αὐτῆς ἡ ἡμέρα καί ἡ νύξ ὁμοίως Καί εἶδον καί ἤκουσα ἑνός ἀετοῦ ἀγγέλου πετομένου ἐν μεσουρανήματι λέγοντος φωνῇ μεγάλῃ Οὐαί οὐαί οὐαί τοῖς τούς κατοικοῦσιν κατοικοῦντας ἐπί τῆς γῆς ἐκ τῶν λοιπῶν φωνῶν τῆς σάλπιγγος τῶν τριῶν ἀγγέλων τῶν μελλόντων σαλπίζειν Καί ὁ πέμπτος ἄγγελος ἐσάλπισεν καί εἶδον ἀστέρα ἀστέρας ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεπτωκότα πεπτωκότας εἰς τήν γῆν καί ἐδόθη αὐτῷ ἡ κλείς τοῦ φρέατος τῆς Ἀβύσσου καί ἤνοιξεν τό φρέαρ τῆς Ἀβύσσου καί ἀνέβη καπνός ἐπί ἐκ τοῦ φρέατος ὡς καπνός κάμινος καμίνου καιομένης μεγάλης καί ἐσκοτώθη ἐσκοτίσθη ὁ ἥλιος καί ὁ ἀήρ ἐκ τοῦ καπνοῦ τοῦ φρέατος Καί ἐκ τοῦ καπνοῦ ἐξῆλθον ἀκρίδες εἰς τήν γῆν καί ἐδόθη αὐταῖς αὐτοῖς ἐξουσία ὡς ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ σκορπίοι τῆς γῆς Καί ἐρρέθη αὐταῖς αὐτοῖς ἵνα μή ἀδικήσωσιν ἀδικήσουσιν τόν χόρτον τῆς γῆς μηδέ οὐδέ παν χλωρόν οὐδέ παν δένδρον εἰ μή τούς ἀνθρώπους μόνους οἵτινες οὐκ ἔχουσι τήν σφραγῖδα τοῦ Θεοῦ ἐπί τῶν μετώπων αὐτῶν Καί ἐδόθη αὐταῖς αὐτοῖς ἵνα μή ἀποκτείνωσιν αὐτούς ἀλλʼ ἵνα βασανισθῶσιν βασανισθήσονται μῆνας πέντε καί ὁ βασανισμός αὐτῶν ὡς βασανισμός σκορπίου ὅταν πέσῃ παίσῃ ἄνθρωπον Καί ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ζητήσουσιν ζητοῦσιν οἱ ἄνθρωποι τόν θάνατον οἱ ἄνθρωποι καί οὒ μή εὑρήσουσιν εὕρωσιν αὐτόν καί ἐπιθυμήσουσιν ἀποθανεῖν καί φυγή φεύξεται φεύγει ἀπʼ αὐτῶν ὁ θάνατος ἀπʼ αὐτῶν Καί τά ὁμοιώματα τῶν ἀκρίδων ὁμοιώματα ὅμοια ὅμοιοι ἵπποις ἡτοιμασμένοις εἰς πόλεμον καί ἐπί τάς κεφαλάς αὐτῶν ὡς στέφανοι ὅμοιοι χρυσοῖ χρυσῷ καί τά πρόσωπα αὐτῶν ὡς πρόσωπα ἀνθρώπων καί εἶχον τρίχας ὡς τρίχας γυναικῶν καί οἱ ὀδόντες αὐτῶν ὡς λεόντων ἦσαν καί εἶχον θώρακας ὡς θώρακας σιδηροῦς καί ἡ φωνή τῶν πτερύγων αὐτῶν ὡς φωνή ἁρμάτων ἵππων πολλῶν τρεχόντων εἰς πόλεμον καί ἔχουσιν οὐράς ὁμοίας ὁμοίοις σκορπίοις καί κέντρα ἦν καί ἐν ταῖς οὐραῖς αὐτῶν καί ἡ ἐξουσία ἐξουσίαν ἔχουσιν τοῦ αὐτῶν ἀδικῆσαι τούς ἀνθρώπους μῆνας πέντε καί ἔχουσαι Ἔχουσιν βασιλέα ἐπʼ αὐτῶν ἑαυτῶν τόν βασιλέα τόν ἄρχοντα τόν ἄγγελον τῆς Ἀβύσσου τόν ἄγγελον ᾧ ὄνομα αὐτῷ Ἑβραϊστί Ἀβαδδών καί ἐν δέ τῇ Ἑλληνίδι Ἑλληνικῇ ὄνομα ἔχει ὄνομα ὁ Ἀπολλύων Ἡ οὐαί ἡ μία ἀπῆλθεν ἰδού ἔρχεται ἔρχονται ἔτι ὁ δύο οὐαί μετά δέ ταῦτα Καί ὁ ἕκτος ἄγγελος ἐσάλπισεν καί ἤκουσα φωνήν μίαν ἐκ τῶν τεσσάρων κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ χρυσοῦ τοῦ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ λέγουσαν λέγοντα τῷ ἕκτῳ ἀγγέλῳ ὁ ὅς ἔχων εἶχε τήν σάλπιγγα Λῦσον τούς τέσσαρας ἀγγέλους τούς δεδεμένους ἐπί τῷ τοῦ ποταμῷ ποταμοῦ τῷ τοῦ μεγάλῳ μεγάλου Εὐφράτῃ Εὐφράτου Καί ἐλυπήθησαν ἐλύθησαν οἱ τέσσαρες ἄγγελοι οἱ ἡτοιμασμένοι εἰς τήν ὥραν καί εἰς τήν ἡμέραν καί μῆνα καί ἐνιαυτόν ἵνα μή ἀποκτείνωσιν τό τρίτον τῶν ἀνθρώπων Καί ὁ ἀριθμός τῶν στρατευμάτων τοῦ ἵππου ἱππικοῦ δίς δύο δύο μυριάδες μυριάδων μυριάδας καί ἤκουσα τόν ἀριθμόν αὐτῶν Καί οὕτως εἶδον τούς ἵππους ἐν τῇ ὁράσει καί τούς καθημένους ἐπάνω ἐπʼ αὐτῶν ἔχοντας θώρακας πυρίνους καί ὑακινθίνους καί θυώδεις θειώδεις καί αἱ κεφαλαί τῶν ἵππων ὡς κεφαλαί λεόντων καί ἐκ τῶν στομάτων αὐτῶν ἐκπορεύεται πῦρ καί καπνός καί θεῖον ὑπό Ἀπό τῶν τριῶν πληγῶν τούτων ἀπεκτάνθησαν ἀπεκτάνθη τό τρίτον τῶν ἀνθρώπων ἀπό ἐκ τοῦ πυρός καί ἐκ τοῦ καπνοῦ καί ἐκ τοῦ θείου τοῦ ἐκπορευομένου ἐκ τῶν στομάτων αὐτῶν ἦν ἡ αἱ Γάρ ἡ ἐξουσία ἐξουσίαι τῶν αὐτῶν ἵππων τόπων ἐν ἐκ τῷ τοῦ στόματι στόματος αὐτῶν ἐστίν εἰσίν καί ἐν ταῖς οὐραῖς αὐτῶν αἱ γάρ οὐραί αὐτῶν ὅμοιαι ὄφεων ὄφεσιν ἔχουσαι ἐχούσας ἔχουσιν κεφαλάς καί ἐν αὐταῖς ἀδικοῦσιν Καί οἱ λοιποί τῶν ἀνθρώπων οἵ οὐκ ἀπεκτάνθησαν ἐν ταῖς πληγαῖς αὐτῶν ταύταις οὔτε οὐδέ οὒ μετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν αὐτῶν ἵνα μή προσκυνήσωσιν προσκυνήσουσιν τά δαιμόνια καί τά εἴδωλα τά χρυσᾶ καί τά ἀργυρᾶ καί τά χαλκᾶ καί τά ξύλινα λίθινα καί τά λίθινα ξύλινα ἅ οὔτε βλέπειν δύνανται δύναται οὔτε ἀκούειν οὔτε περιπατεῖν Καί οὒ μετενόησαν ἐκ τῶν φωνῶν φόνων αὐτῶν οὔτε ἐκ τῶν φαρμάκων φαρμακειῶν αὐτῶν οὔτε ἐκ τῆς πονηρίας πορνείας αὐτῶν οὔτε ἐκ τῶν κλεμμάτων αὐτῶν Καί εἶδον ἄλλον ἄγγελον ἰσχυρόν καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ περιβεβλημένον νεφέλην καί ἡ θρίξ ἶρις ἐπί τῆς τήν κεφαλῆς κεφαλήν αὐτοῦ αὐτοῖς καί τό πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος καί οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς στῦλοι τύλοι πυρός καί ἔχων εἶχεν ἐν τῇ χειρί αὐτοῦ βιβλίον βιβλαρίδιον ἠνεῳγμένον Καί ἔθηκεν τόν πόδα αὐτοῦ τόν δεξιόν ἐπί τῆς τήν θαλάσσης θάλασσαν τόν δέ εὐώνυμον ἐπί τῆς τήν γῆς γῆν καί ἔκραξεν φωνῇ μεγάλῃ ὥσπερ λέων μυκᾶται Καί ὅτε ἔκραξεν ὡς ἐλάλησαν αἱ ἑπτά φωναί βρονταί τάς ταῖς ἑαυτῶν φωνάς φωναῖς Καί ἤκουσα ὅσα ὅτε ἐλάλησαν αἱ ἑπτά βρονταί τάς φωνάς ἑαυτῶν καί ἤμελλον ἔμελλον αὐτά γράφειν καί ἤκουσα φωνήν φωνῆς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λέγουσαν λεγούσης μοί Σφράγισον ὅσα ἅ ἐλάλησαν αἱ ἑπτά βρονταί καί μή ταῦτα αὐτά γράψῃς Καί ὁ ἄγγελος ὅν εἶδον ἑστῶτα ἐπί τῆς θαλάσσης καί ἐπί τῆς γῆς ἦρεν τήν χεῖρα αὐτοῦ τήν δεξιάν εἰς τόν οὐρανόν καί ὤμοσεν ἐν τῷ ζῶντι εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων Ὅς ἔκτισεν τόν οὐρανόν καί τά ἐν αὐτῷ καί τήν γῆν καί τά ἐν αὐτῇ καί τήν θάλασσαν καί τά ἐν αὐτῇ ὅτι χρόνος οὐκ οὐκέτι ἔσται ἐστίν ἔτι Ἀλλʼ ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς φωνῆς τοῦ ἑβδόμου ἀγγέλου τοῦ ἑβδόμου ὅταν μέλλῃ μέλλει σαλπίζειν καί ἐτελέσθη τελεσθῇ τό μυστήριον τοῦ Θεοῦ ὡς εὐηγγέλισεν τούς τοῖς ἑαυτοῦ δούλους δούλοις αὐτοῦ καί τούς τοῖς προφήτας προφήταις Καί ἡ φωνή ἥν ἤκουσα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πάλιν λαλοῦσαν λαλοῦσα μετʼ ἐμοῦ καί λέγουσαν λέγουσα Ὕπαγε λάβε τό βιβλίον βιβλαρίδιον τό ἠνεῳγμένον ἐν τῇ χειρί τοῦ ἀγγέλου τοῦ ἑστῶτος ἐπί τῆς θαλάσσης καί ἐπί τῆς γῆς Καί ἀπῆλθα ἀπῆλθον πρός τόν ἄγγελον λέγων αὐτῷ δοῦναι δός μοί τό βιβλίον βιβλαρίδιον Καί λέγει μοί Λάβε αὐτό καί κατάφαγε αὐτό καί πικρανεῖ σοῦ τήν καρδίαν κοιλίαν ἀλλʼ ἐν τῷ στόματι σοῦ ἔσται γλυκύ ὡς μέλι Καί ἔλαβον τό βιβλίον βιβλαρίδιον ἐκ τῆς χειρός τοῦ ἀγγέλου καί κατέφαγον αὐτό καί ἦν ἐν τῷ στόματι μού γλυκύ ὡς μέλι γλυκύ καί ὅτε ἔφαγον αὐτό ἐγεμίσθη ἐπικράνθη ἡ κοιλία μού Καί λέγουσιν λέγει μοί Δεῖ σέ πάλιν προφητεῦσαι ἐπί λαοῖς καί ἐπί ἔθνεσιν καί γλώσσαις καί βασιλεῦσιν βασιλεύσεις πολλοῖς πολλοῖς Καί ἐδόθη μοί κάλαμος ὅμοιος ῥάβδῳ καί ὁ ἄγγελος εἱστήκει λέγων λέγει Ἔγειρε Ἐγεῖραι καί μέτρησον τόν ναόν τοῦ Θεοῦ καί τό θυσιαστήριον καί τούς προσκυνοῦντας ἐν αὐτῷ Καί τήν τῆς αὐλήν αὐλῆς τήν τῆς ἔσωθεν ἔξωθεν τοῦ ναοῦ λαοῦ καί ἔκβαλε ἔσω ἔξωθεν ἔξω καί μή αὐτήν μετρήσῃς ὅτι ἐδόθη καί τοῖς ἔθνεσιν καί τήν πόλιν τήν ἁγίαν πατήσουσιν μετρήσουσιν μῆνας ἕξ τεσσεράκοντα καί δύο Καί δώσω τοῖς δυσίν μάρτυσιν μού καί προφητεύσουσιν ἡμέρας χιλιάς διακοσίας ἑξήκοντα περιβεβλημένοι περιβεβλημένους σάκκους Οὗτοι εἰσίν αἱ οἱ δύο ἐλαῖαι αὐλαῖαι καί αἱ δύο λυχνίαι αἱ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου Θεοῦ τῆς γῆς ἑστῶσαι ἑστῶτες Καί εἰ τὶς θέλει αὐτούς θέλει θέλῃ θελήσει ἀδικῆσαι πῦρ ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν καί κατεσθίει τούς ἐχθρούς αὐτῶν Καί εἰ τὶς αὐτούς θέλῃ θέλει θελήσῃ θελήσει αὐτούς ἀδικῆσαι αὐτούς οὕτως δεῖ διʼ αὐτόν ἀποκτανθῆναι Οὗτοι ἔχουσιν τήν ἐξουσίαν κλεῖσαι τόν οὐρανόν ἐξουσίαν κλεῖσαι ἵνα μή ὑετός βρέχῃ ὑετός ἐν τάς ἡμέρας ἡμέραις αὐτῶν τῆς προφητείας αὐτῶν καί ἐξουσίαν ἔχουσιν ἔχωσιν ἐξουσίαν ἐπί τῶν ὑδάτων στρέφειν αὐτά εἰς αἷμα καί πατάξαι τήν γῆν ἐν πάσῃ πληγῇ ὁσάκις ἄν ἐάν θελήσωσιν θέλωσιν θελήσουσιν ἐν πάσῃ πληγῇ Καί ὅταν τελέσωσιν τελῶσιν τήν μαρτυρίαν αὐτῶν τότε τό θηρίον τότε τό τέταρτον τό ἀναβαῖνον ἀναβαίνων ἐκ τῆς Ἀβύσσου ποιήσει πόλεμον μετʼ αὐτῶν πόλεμον καί νικήσει νικήσῃ αὐτούς καί ἀποκτενεῖ αὐτούς Καί τό τά πτῶμα πτώματα αὐτῶν ἐπί τῆς πλατείας τῆς πόλεως τῆς μεγάλης ἥτις καλεῖται πνευματικῶς Σόδομα καί Αἴγυπτος ὅπου καί ὁ Κύριος αὐτῶν ἡμῶν ἐσταυρώθη Καί βλέπουσιν βλέψουσιν ἐκ τῶν λαῶν φυλῶν καί λαῶν φυλῶν καί γλωσσῶν καί ἐθνῶν καί τό τά πτῶμα πτώματα αὐτῶν ἡμέρας τρεῖς καί ἥμισυ ἡμίσου καί τά πτώματα αὐτῶν οὐκ ἀφίουσιν ἀφήσουσιν τεθῆναι εἰς μνημεῖον μνῆμα μνήματα Καί οἱ κατοικοῦντες ἐπί τῆς γῆς χαίρουσιν χάρουσιν ἐπʼ αὐτοῖς καί εὐφραίνονται εὐφρανθήσονται καί δῶρα δώσουσιν πέμψουσιν πέμπουσιν ἀλλήλοις ἀλλήλους ὅτι οὗτοι οἱ δύο προφῆται οἱ δύο δώδεκα ἐβασάνισαν τούς αὐτούς κατοικοῦντας ἐπί τῆς γῆς Καί μετά τάς τρεῖς ἡμέρας καί τό ἥμισυ ἡμίσου πνεῦμα ζωῆς εἰσῆλθεν ἐκ τοῦ Θεοῦ εἰσῆλθεν εἰς ἐν ἐπʼ αὐτούς αὐτοῖς καί ἔστησαν ἐπί τούς πόδας αὐτῶν καί φόβος μέγας ἐπέπεσεν ἔπεσεν ἐπί τούς τῶν θεωροῦντας θεωρούντων αὐτούς Καί ἤκουσαν ἤκουσα φωνήν φωνῆς μεγάλην μεγάλης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λέγουσαν λεγούσης αὐτοῖς Ἀνάβατε ὧδε Καί ἀνέβησαν εἰς τόν οὐρανόν ἐν τῇ νεφέλῃ καί ἐμέτρησαν ἐθεώρησαν αὐτούς οἱ ἐχθροί αὐτῶν Καί ἐν αὐτῇ ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὥρᾳ ἐγένετο σεισμός μέγας ὥστε καί τό δέκατον τῆς πόλεως ἔπεσεν καί ἀπεκτάνθησαν ἐν τῷ σεισμῷ ὀνόματα ἀνθρώπων χιλιάδες ἑπτά καί οἱ λοιποί ἐν φόβῳ ἔμφοβοι ἐγένοντο καί ἔδωκαν δόξαν τῷ Θεῷ τοῦ οὐρανοῦ Ἡ οὐαί ἡ δευτέρα παρῆλθεν ἀπῆλθεν ἰδού ἔρχεται ἡ οὐαί ἡ τρίτη ἰδού ἔρχεται ταχύ Καί ὁ ἑπτά ἕβδομος ἄγγελος ἐσάλπισεν καί ἐγένοντο ἐγένετο φωναί μεγάλαι ἐν τῷ οὐρανῷ λέγουσαι λέγοντες Ἐγένετο Ἐγένοντο ἡ αἱ βασιλεία βασιλεῖαι τοῦ κόσμου τοῦ Κυρίου ἡμῶν καί τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ καί βασιλεύσει εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων ἀμήν Καί οἱ εἴκοσι καί τέσσαρες πρεσβύτεροι οἱ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ οἱ καθήμενοι κάθηνται ἐπί τούς θρόνους αὐτῶν καί ἔπεσαν ἐπί τά πρόσωπα αὐτῶν καί προσεκύνησαν τῷ Θεῷ λέγοντες Εὐχαριστοῦμεν σοί ὁ Κύριε Κύριος Θεός ὁ Θεός ὁ Θεός ὁ Παντοκράτωρ ὁ ὤν καί ὁ ἦν καί ὁ ἐρχόμενος ὅτι εἴληφας τήν δύναμιν σοῦ τήν μένουσαν μεγάλην καί ἐβασίλευσας Καί τά ἔθνη ὠργίσθησαν ὠργίσθη καί ἦλθεν ἡ ὀργή σοῦ καί ὁ κλῆρος καιρός τῶν νεκρῶν κριθῆναι καί δοῦναι τόν μισθόν τοῖς δούλοις σοῦ καί τοῖς προφήταις καί τοῖς τούς ἁγίοις ἁγίους καί τοῖς τούς φοβουμένοις φοβουμένους τό ὄνομα σοῦ τούς τοῖς μικρούς μικροῖς καί τοῖς τούς μεγάλοις μεγάλους καί διαφθεῖραι τούς διαφθείροντας διαφθείραντας τήν γῆν Καί ἠνοίγη ὁ ναός τοῦ Θεοῦ ὁ ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καί ἐδόθη ὤφθη ἡ κιβωτός τῆς διαθήκης αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ Κυρίου ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ καί ἐγένοντο ἐγένετο ἀστραπαί φωναί καί φωναί ἀστραπαί καί βρονταί καί σεισμός καί χάλαζα μεγάλη Καί σημεῖον μέγα ὤφθη ἐν τῷ οὐρανῷ γυνή περιβλεπομένη περιβεβλημένη τόν ἥλιον καί ἡ τήν σελήνη σελήνην ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτῆς καί ἐπί τῆς κεφαλῆς αὐτῆς στέφανος ἀστέρων δώδεκα καί ἐν γαστρί ἔχουσα ἔχουσαν κράζει καί κράζει ἔκραζεν ὠδίνουσα καί βασανιζομένη τεκεῖν Καί ὤφθη ἄλλο σημεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ καί ἰδού δράκων μέγας πυρρός πυρός μέγας ἔχων κεφαλάς ἑπτά καί κέρατα δέκα καί ἐπί τάς κεφαλάς αὐτοῦ αὐτῶν ἑπτά διαδήματα ἑπτά καί ἡ οὐρά αὐτοῦ σύρει τό τρίτον τῶν ἄστρων ἀστέρων τό τρίτον τοῦ οὐρανοῦ καί ἔβαλεν ἔβαλλεν αὐτούς εἰς τήν γῆν Καί ὁ δράκων ἕστηκεν εἱστήκει ἐνώπιον τῆς γυναικός τῆς μελλούσης τεκεῖν ἵνα ὅταν τέκῃ τό τέκνον αὐτῆς καταφάγῃ Καί ἔτεκεν υἱόν ἄρσεν ἄρρενα ὅς μέλλει ποιμαίνειν παντᾶ τά ἔθνη ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ καί ἡρπάσθη τό τέκνον αὐτῆς πρός τόν Θεόν καί πρός τόν θρόνον αὐτοῦ Καί ἡ γυνή ἔφυγεν εἰς τήν ἐρῆμον ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ὑπό ἀπό τοῦ Θεοῦ ἵνα ἐκεῖ ἐκτρέφωσιν τρέφωσιν τρέφουσιν αὐτήν αὐτόν ἡμέρας χιλιάς διακοσίας ἑξήκοντα Καί ἐγένετο πόλεμος ἐν τῷ οὐρανῷ ὁ τέ Μιχαήλ καί οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ τοῦ πολεμῆσαι ἐπολέμησαν μετά κατά τοῦ δράκοντος Καί ὁ δράκων ἐπολέμησεν καί οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ καί οὐκ ἴσχυσεν ἴσχυσαν πρός αὐτόν οὐδέ οὔτε τόπος τότε αὐτῶν εὑρέθη αὐτῶν αὐτῷ ἔτι ἐν τῷ οὐρανῷ Καί ἐβλήθη ὁ δράκων ὁ μέγας ὁ ὄφις ὁ μέγας ὁ ἀρχαῖος ὁ καλούμενος Διάβολος καί ὁ Σατανᾶς ὁ πλανῶν τήν οἰκουμένην ὅλην ἐβλήθη εἰς τήν γῆν καί οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ μετʼ αὐτοῦ ἐβλήθησαν Καί ἤκουσα φωνήν μεγάλην λέγουσαν ἐν τῷ οὐρανῷ λέγουσαν Ἄρτι ἐγένετο ἡ σωτηρία καί ἡ δύναμις καί ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καί ἡ σωτηρία ἐξουσία τοῦ Χριστοῦ Κυρίου αὐτοῦ ὅτι ἐβλήθη κατεβλήθη ὁ κατήγορος τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν ὁ κατηγορῶν αὐτῶν αὐτούς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἡμέρας καί νυκτός Καί οὗτοι αὐτοί ἐνίκησαν αὐτόν διά τό αἷμα τοῦ Ἀρνίου καί διά τόν λόγον τῆς τήν μαρτυρίας μαρτυρίαν αὐτῶν καί οὐκ ἠγάπησαν τήν ψυχήν αὐτῶν ἄχρι θανάτου Διά τοῦτο εὐφραίνεσθε οἱ οὐρανοί καί οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτοῖς κατασκηνοῦντες σκηνοῦντες οὐαί τοῖς κατοικοῦσι εἰς τήν τῇ γῆν γῆ ἀγάπην καί τήν τῇ θάλασσαν θαλάσσῃ ὅτι κατέβη ὁ διάβολος πρός ὑμᾶς ἔχων θυμόν μέγαν εἰδώς ὅτι ὀλίγον καιρόν ἔχει Καί ὅτε εἶδεν ὁ δράκων ὅτι ἐβλήθη εἰς τήν γῆν ἀπῆλθεν ἐδίωξεν ἔδωκεν ἐκδιῶξαι τήν γυναῖκα ἥτις ἔτεκεν τόν ἄρσενα Καί ἐδόθησαν ἐδόθη τῇ γυναικί αἱ δύο δύο πτέρυγες πτέρυγας τοῦ ἀετοῦ τοῦ μεγάλου ἵνα πέτηται εἰς τήν ἐρῆμον εἰς τόν τόπον αὐτῆς ὅπως ὅπου τρέφεται τρέφηται ἐκεῖ καιρόν καί καιρούς καί ἥμισυ ἡμίσου καιροῦ ἀπό προσώπου τοῦ ὄφεως Καί ἔλαβεν ἔβαλεν ὁ ὄφις ὀπίσω τῆς γυναικός ἐκ ἀπό τοῦ στόματος αὐτοῦ ὀπίσω τῆς γυναικός ὕδωρ ὡς ποταμόν ἵνα ποιήσῃ αὐτήν ταύτην ποταμοφόρητον ποιήσῃ Καί ἐβοήθησεν ἡ γῆ τῇ τήν γυναικί καί ἤνοιξεν ἡ γῆ τό στόμα αὐτῆς τῆς καί κατέπιεν τόν τό ποταμόν ὕδωρ ὅν ὁ ἔβαλεν ὁ δράκων ἀπό ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ Καί ὠργίσθη ὁ δράκων ἐπί τῇ γυναικί καί ἀπῆλθεν ποιῆσαι πόλεμον ποιῆσαι μετά τῶν ἐπιλοίπων λοιπῶν τοῦ σπέρματος αὐτῆς τῶν τηρούντων τάς ἐντολάς τοῦ Θεοῦ καί ἐχόντων τήν μαρτυρίαν τοῦ Θεοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ Καί ἐστάθη ἐστάθην ἐπί τήν ἄμμον τῆς θαλάσσης Καί εἶδον ἐκ τῆς θαλάσσης θηρίον ἀναβαῖνον ἔχον κεφαλάς ἑπτά καί κέρατα δέκα καί κεφαλάς ἑπτά καί ἐπί τῶν κεράτων αὐτοῦ αὐτῶν δέκα διαδήματα δέκα καί ἐπί τάς κεφαλάς αὐτοῦ ὀνόματα ὄνομα βλασφημίας Καί τό θηρίον ὅ εἶδον ἦν ὅμοιον παρδάλει καί οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς ἄρκου καί τό στόμα αὐτοῦ ὡς στόμα λέοντος λεόντων Καί ἔδωκεν αὐτῷ ὁ δράκων τήν δύναμιν αὐτοῦ καί τόν θρόνον αὐτοῦ καί ἐξουσίαν μεγάλην ἔδωκεν αὐτῷ Καί εἶδον μίαν ἐκ τῶν κεφαλῶν αὐτοῦ ὡσεί ὡς ἐσφαγμένην εἰς θάνατον καί ἡ πληγή τοῦ θανάτου θανάτου αὐτοῦ ἐθεραπεύθη Καί ἐθαύμασεν ἐθαυμάσθη ἐθαυμαστώθη ἐν ὅλη ἡ τῇ γῆ γῇ ὀπίσω τοῦ θηρίου καί προσεκύνησαν προσεκύνησεν τῷ τόν δράκοντι δράκοντα ὅτι τῷ ὅς ἔδωκεν δεδωκότι τήν ἐξουσίαν τῷ θηρίῳ καί προσεκύνησαν τῷ τό θηρίῳ θηρίον λέγοντες Τίς ὅμοιος τῷ θηρίῳ καί τίς δυνατός δύναται πολεμῆσαι μετʼ αὐτοῦ Καί ἐδόθη αὐτῷ στόμα λαλοῦν λαλοῦντα μεγάλα καί βλάσφημα βλασφημίαν βλασφημίας καί ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία πόλεμον ποιῆσαι ὁ θέλει μῆνας τεσσεράκοντα καί δύο Καί ἤνοιξεν τό στόμα αὐτοῦ εἰς βλασφημίαν βλασφημίας βλασφημῆσαι πρός τόν Θεόν βλασφημῆσαι τό ὄνομα αὐτοῦ αὐτόν καί τήν σκηνήν αὐτοῦ καί τούς ἐν τῷ οὐρανῷ σκηνοῦντας σκηνοῦντες καί ἐδόθη αὐτῷ ποιῆσαι πόλεμον ποιῆσαι μετά τῶν ἁγίων καί νικῆσαι αὐτούς Καί ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία ἐξουσίαν ἐπί πασᾶν φυλήν καί λαόν λαούς καί γλῶσσαν καί ἔθνος Καί προσκυνήσουσιν αὐτῷ αὐτόν πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐπί τῆς γῆς οὐαί οὗ ὧν οὒ γέγραπται τό τά ὄνομα ὀνόματα αὐτοῦ αὐτῶν ἐν τῷ τῇ βιβλίῳ βίβλῳ τῆς ζωῆς τοῦ Ἀρνίου τοῦ ἐσφαγμένου ἀπό καταβολῆς κόσμου Ἥτις Εἰ τὶς ἔχει οὖς ἀκουσάτω ἥτις Εἰ τὶς εἰς αἰχμαλωσίαν συνάγει εἰς ἔχει αἰχμαλωσίαν ὑπάγει ἥτις εἰ τὶς ἐν μαχαίρῃ ἀποκτενεῖ ἀποκτείνει ἀποκτανθῆναι δεῖ αὐτόν ἐν μαχαίρῃ ἀποκτανθῆναι Ὧδε ἐστίν ἡ ὑπομονή καί ὕῃ ἡ πίστις τῶν ἁγίων Καί εἶδον ἄλλο θηρίον ἀναβαῖνον ἀναβαίνων ἐκ τῆς γῆς καί εἶχεν κέρατα δύο ὄνομα ὅμοια ὁμοίῳ ἀρνίῳ καί ἐλάλει λαλεῖ ὡς δράκων Καί τήν ἐξουσίαν τοῦ πρώτου θηρίου πασᾶν ποιεῖ ἐνώπιον αὐτοῦ Καί ποιεῖ ἐποίει τήν γῆν καί τούς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ κατοικοῦντας ἵνα προσκυνήσωσιν προσκυνεῖν προσκυνήσουσιν τό θηρίον τό πρῶτον οὗ ἐθεραπεύθη ἡ πληγή τοῦ θανάτου αὐτοῦ Καί ποιεῖ σημεῖα μεγάλα ἵνα καί πῦρ πυρί ἵνα πή ποιῇ ποιήσῃ καταβαίνειν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβαίνειν καταβαίνῃ καταβῆναι ἐπί εἰς τήν γῆν ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων Καί πλανᾷ τούς ἐμούς τούς κατοικοῦντας ἐπί τῆς γῆς διά τά σημεῖα ἅ ἐδόθη αὐτῷ ποιῆσαι ἐνώπιον τοῦ θηρίου λέγων τοῖς κατοικοῦσιν ἐπί τῆς γῆς καί ποιῆσαι εἰκόνα τῷ θηρίῳ ὅ ὅς ἔχει εἶχεν τήν πληγήν πληγῆς καί ἔζησεν ἀπό τῆς μαχαίρης καί ἔζησεν ζήσας Καί ἐδόθη αὐτῷ αὐτῇ δοῦναι πνεῦμα δοῦναι τῇ εἰκόνι τοῦ θηρίου ἵνα καί λαλήσῃ ἡ εἰκών τοῦ θηρίου καί ποιήσῃ ποιήσει ποιῆσαι ἵνα ὅσοι ἐάν ἄν μή προσκυνήσωσιν προσκυνήσουσιν τῇ τήν εἰκόνι εἰκόνα τοῦ θηρίου ἵνα ἀποκτανθῶσιν Καί ποιεῖ πάντας τούς μικρούς καί τούς μεγάλους καί τούς πτωχούς πλουσίους καί τούς πλουσίους πτωχούς καί τούς ἐλευθέρους καί τούς δούλους ἵνα δῶσιν δώσῃ αὐτοῖς αὐτῷ χαράγματα χάραγμα ἐπί τῆς χειρός αὐτῶν τῆς δεξιάς ἤ ἐπί τό τῶν τοῦ μέτωπον μετώπων μετώπου αὐτῶν καί ἵνα μή τὶς δύνηται δύναται ἀγοράσαι ἤ πωλῆσαι εἰ μή μήτʼ ὁ ἔχων τό χάραγμα τοῦ θηρίου ἤ τό τοῦ ὄνομα ὀνόματος αὐτοῦ τοῦ θηρίου ἤ τόν ἀριθμόν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ Ὧδε ἡ σοφία ἐστίν ὁ ἔχων τόν νοῦν οὖν οὕς φεισάτω ψηφισάτω τόν ἀριθμόν τοῦ θηρίου ἀριθμός γάρ ἀνθρώπου ἐστίν καί ὁ ἀριθμός αὐτοῦ ἐστίν δέ ἦ ἑξακόσιοι ἑξακόσια ἑξακόσιαι δέκα ἑξήκοντα ἕξ Καί εἶδον καί ἰδού τό Ἀρνίον ἑστός ἑστώς ἐπί τό Ὄρος Σιών καί μετʼ αὐτοῦ ἀριθμός ἑκατόν τεσσεράκοντα τέσσαρες χιλιάδες ἔχουσαι τό ὄνομα τοῦ αὐτοῦ καί τό ὄνομα τοῦ Πατρός αὐτοῦ τό γεγραμμένον ἐπί τῶν μετώπων αὐτῶν αὐτῷ Καί ἤκουσα φωνήν ὡς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ὡς φωνήν ὑδάτων πολλῶν καί ὡς φωνήν βροντῆς μεγάλης καί ἡ φωνή φωνήν ἥν ἤκουσα ὡς φωνήν κιθαρῳδῶν κιθαριζόντων ἐν ταῖς κιθάραις αὐτῶν Καί ᾄδουσιν ᾄδωσιν ὡς ᾠδήν καινήν καί ἦν ἐνώπιον τοῦ θρόνου καί ἐνώπιον τῶν τῶν τεσσάρων ζῴων καί ἐνώπιον τῶν πρεσβυτέρων Καί οὐδείς ἐδύνατο μαθεῖν τήν ᾠδήν εἰ μή αἱ ἑκατόν τεσσεράκοντα μίαν τέσσαρες χιλιάδες οἱ ἠγορασμένοι ἀπό τῆς γῆς Οὗτοι εἰσίν οἵ μή μετά γυναικῶν οὐκ ἐμολύνθησαν παρθένοι γάρ εἰσίν Οὗτοι εἰσίν οἱ ἀκολουθοῦντες τῷ Ἀρνίῳ ὅπου ἄν ὑπάγῃ ὑπάγει Οὗτοι ὑπό Ἰησοῦ ἠγοράσθησαν ἀπό τῶν ἀνθρώπων ἀπαρχή ἀπʼ ἀρχῆς τῷ Θεῷ καί ἐν τῷ Ἀρνίῳ καί οὐχ εὑρεθῇ ἐν τῷ στόματι αὐτῶν οὐχ εὑρέθη ψεῦδος δόλος ἄμωμοι γάρ εἰσίν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ Καί ἄλλον εἶδον ἄλλον ἄγγελον πετόμενον ἐν μεσουρανήματι ἔχοντα εὐαγγέλιον αἰώνιον εὐαγγελίσαι εὐαγγελίσασθαι ἐπί τούς καθημένους κατοικοῦντας ἐπί τῆς γῆς καί ἐπί παν ἔθνος καί φυλήν φυλῶν καί γλῶσσαν γλωσσῶν καί λαόν λέγων λέγοντα ἐν φωνῇ μεγάλῃ Φοβήθητε τόν Κύριον Θεόν καί δοξάσατε δότε αὐτόν αὐτῷ δόξαν ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα τῆς κρίσεως αὐτοῦ καί προσκυνήσατε προσκυνήσαντι αὐτόν τόν τῷ πατρί ποιήσαντι ποιήσαντα τόν οὐρανόν καί τήν γῆν καί τήν θάλασσαν θαλάσσας καί πηγάς ὑδάτων Καί ἄλλος δεύτερος ἄγγελος δεύτερος δεύτερον ἠκολούθησεν ἠκολούθει λέγων Ἔπεσεν ἔπεσεν Βαβυλών ἡ πόλις ἡ μεγάλη ἥ ὅτι ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας αὐτῆς πέπτωκαν πεπότικεν παντᾶ τά ἔθνη Καί ἄλλος τρίτος ἄγγελος τρίτος ἠκολούθησεν αὐτοῖς αὐτῷ λέγων ἐν φωνῇ μεγάλῃ Ἥτις Εἰ τὶς προσκυνεῖ προκυνεῖ τό τῷ θηρίον θυσιαστήριον θηρίῳ προσκυνεῖ καί τήν εἰκόνα αὐτοῦ αὐτῶν καί λαμβάνει χάραγμα ἐπί τοῦ τῷ μετώπου μετώπῳ αὐτοῦ ἤ ἐπί τήν τῆς χεῖρα χειρός αὐτοῦ καί αὐτός πίεται ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τοῦ Θεοῦ μού τοῦ κεκερασμένου ἀκράτου ἐν ἐκ τῷ τοῦ ποτηρίῳ ποτηρίου τῆς τήν ὀργῆς ὀργήν αὐτοῦ καί βασανισθήσεται βασανισθήσονται ἐν πυρί καί θείῳ ἐνώπιον τῶν ἁγίων ἀγγέλων ἁγίων καί ἐνώπιον τοῦ Ἀρνίου Καί ὁ καπνός τοῦ βασανισμοῦ αὐτῶν ἀναβαίνει εἰς αἰῶνας αἰῶνα τῶν αἰώνων αἰῶνος ἀναβαίνει καί οὐκ ἔχουσιν ἀνάπαυσιν ἡμέρας καί νυκτός οἱ προσκυνοῦντες προσκυνοῦντας τό θηρίον καί τήν εἰκόνα αὐτοῦ καί ἥτις εἰ τὶς λαμβάνει τό χάραγμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ Ὧδε ἐστίν ἡ ὑπομονή τῶν ἁγίων ἐστίν ὧδε οἱ τῶν τηροῦντες τηρούντων τάς ἐντολάς τοῦ Θεοῦ καί τήν πίστιν Ἰησοῦ Καί ἤκουσα φωνῆς λεγούσης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λεγούσης λεγούσῃ μοί Γράψον Μακάριοι οἱ νεκροί οἱ ἐν Κυρίῳ Χριστῷ ἀποθνῄσκοντες ἀπʼ ἄρτι Ναί Λέγει ναί τό Πνεῦμα ὅτι Ἵνα ἀναπαήσονται ἀναπαύσωνται ἐκ τῶν κόπων αὐτῶν τά γάρ δέ ἔργα αὐτῶν ἀκολουθεῖ μετʼ αὐτῶν Καί εἶδον καί Ἰδού νεφέλη λευκή καί ὁ ἐπί τήν νεφέλην καθήμενον καθήμενος ὅμοιον ὅμοιος Υἱῷ υἱόν Ἀνθρώπου ἔχων ἔχοντα ἐπί τῆς τήν κεφαλῆς κεφαλήν αὐτοῦ στέφανον χρυσοῦν καί ἐν τῇ χειρί αὐτοῦ δρέπανον ὀξύ Καί ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν κράζων ἐκ τοῦ ναοῦ αὐτοῦ κράζων ἀνακράζων ἐν μεγάλῃ φωνῇ μεγάλῃ τῷ καθημένῳ ἐπί τῆς νεφέλης Πέμψον τό δρέπανον σοῦ καί θέρισον ὅτι ἦλθεν ἐξῆλθεν σοί ἡ ὥρα τοῦ τοῦ θερίσαι θερισμοῦ ὁ θερισμός ὅτι ἐξηράνθη ὁ θερισμός τῆς γῆς Καί ἔβαλεν ὁ καθήμενος ἐπί τήν τῆς νεφέλην νεφέλης τό δρέπανον αὐτοῦ ἐπί τήν γῆν καί ἐθερίσθη ἡ γῆ Καί ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ναοῦ αὐτοῦ τοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ ἔχων καί αὐτός δρέπανον ὀξύ Καί ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου ὁ ἔχων ἐξουσίαν ἐπί τοῦ πυρός καί ἐφώνησεν φωνῇ κραυγῇ μεγάλῃ τῷ ἔχοντι τό δρέπανον τό ὀξύ λέγων λέγω Πέμψον σοῦ τό δρέπανον σοῦ τό ὀξύ καί τρύγησον τούς βότρυας τῆς ἀμπέλου τῆς γῆς ὅτι ἤκμασαν αἱ σταφυλαί αὐτῆς Καί ἔβαλεν ὁ ἄγγελος τό δρέπανον αὐτοῦ εἰς ἐπί τήν τῆς γῆν γῆς καί ἐτρύγησεν τήν ἄμπελον τῆς γῆς καί ἔβαλεν εἰς τήν ληνόν ἅλωναν τοῦ θυμοῦ σοῦ τοῦ Θεοῦ τόν τήν τοῦ μέγαν μέγα μεγάλην μεγάλου Καί αἱ ἐπατήθη ἡ ληνός ἔξω ἔξωθεν τῆς πόλεως καί ἐξῆλθεν αἷμα ἐκ τῆς ληνοῦ ἄχρι μέχρι τῶν χαλινῶν τῶν ἵππων ἀπό σταδίων χιλιῶν διακοσίων ἑξακοσίων Καί εἶδον ἄλλο σημεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ μέγα καί θαυμαστόν ἀγγέλους ἑπτά ἔχοντας πληγάς ἑπτά τάς ἐσχάτας ὅτι ἐτελέσθη ἐν αὐταῖς ἐτελέσθη ὁ θυμός τοῦ Θεοῦ Καί εἶδον ὡς θάλασσαν ὑαλίνην μεμιγμένην πυρί καί τούς νικῶντας ἐκ τοῦ θηρίου καί ἐκ τῆς εἰκόνος αὐτοῦ καί ἐκ τοῦ χαράγματος αὐτοῦ ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ ἑστῶτας ἐπί τήν θάλασσαν τήν ὑαλίνην καί ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ ἑστῶτας ἐπί τήν θάλασσαν τήν ὑαλίνην ἔχοντας κιθάρας Κυρίου τοῦ Θεοῦ Καί ᾄδουσιν ᾄδωσιν ᾄδοντας τήν ᾠδήν Μωϋσέως τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ καί τήν ᾠδήν τοῦ Ἀρνίου λέγοντες Μεγάλα καί θαυμαστά τά ἔργα σοῦ Κύριε ὁ Θεός ὁ Παντοκράτωρ Δίκαιαι καί ἀληθιναί αἱ ὁδοί σοῦ ὁ Βασιλεύς τῶν αἰώνων ἐθνῶν ἁγίων Τίς σέ οὒ μή φοβηθῇ σέ Κύριε καί δοξάσει δοξάσῃ τό ὄνομα σοῦ ὅτι μόνος σύ ἅγιος ὅσιος Ὅτι παντᾶ τά ἔθνη ἥξουσιν καί προσκυνήσουσιν ἐνώπιον σοῦ Κύριε ὅτι τά δικαιώματα ἐνώπιον σοῦ ἐφανερώθησαν ἐφανερώθη Καί μετά αὐτά ταῦτα εἶδον καί ἰδού ἠνοίγη ὁ ναός τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἐν τῷ οὐρανῷ καί ἐξῆλθον ἐξῆλθεν οἱ ἑπτά ἄγγελοι οἱ ἔχοντες τάς ἑπτά πληγάς ἐκ τοῦ ναοῦ οἱ ἦσαν ἐνδεδυμένοι λινοῦν λίθον λίνον καθαρόν καθαρούς λινοῦς καί λαμπρόν λαμπρούς καί περιεζωσμένοι περιεζωσμένη περί τά στήθη ζώνας χρυσᾶς Καί ἕν ἐκ τῶν τεσσάρων ζῴων ἔδωκεν ἔδωκαν τοῖς ἑπτά ἀγγέλοις ἑπτά φιάλας χρυσᾶς γεμούσας τοῦ θυμοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων ἀμήν Καί ἐγεμίσθη ὁ ναός ἐκ τοῦ καπνοῦ ἐκ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ καί ἐκ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ καί οὐδείς ἐδύνατο εἰσελθεῖν εἰς τόν ναόν εἰσελθεῖν ἄχρι ἄχρις οὗ τελεσθῶσιν αἱ ἑπτά πληγαί τῶν ἑπτά ἀγγέλων Καί ἤκουσα φωνῆς μεγάλης φωνῆς ἐκ τοῦ ναοῦ λεγούσης τοῖς ἑπτά ἀγγέλοις Ὑπάγετε καί ἐκχέετε ἐκχέατε τάς ἑπτά φιάλας τοῦ θυμοῦ τοῦ Θεοῦ εἰς τήν γῆν Καί ἀπῆλθεν ὁ πρῶτος καί ἐξέχεεν τήν φιάλην αὐτοῦ εἰς ἐπί τήν γῆν καί ἐγένετο ἕλκος ἕλκον κακόν πονηρόν καί κακόν πονηρόν ἐπί εἰς τούς ἀνθρώπους τούς ἔχοντας τό χάραγμα τοῦ θηρίου καί τούς προσκυνοῦντας τῇ τήν εἰκόνι εἰκόνα αὐτοῦ προσκυνοῦντας Καί ὁ δεύτερος δεύτερος ἄγγελος ἐξέχεεν εἰς τήν φιάλην φιλίαν αὐτοῦ εἰς τήν θάλασσαν καί ἐγένετο αἷμα ὡσεί ὡς νεκροῦ καί πάσα ψυχή ψυχῆς ζωῆς ζῶσα ἀπέθανεν ἀπέθανον τά ἐν ἐπί τῇ τῆς θαλάσσῃ θαλάσσης Καί ὁ τρίτος τρίτος ἄγγελος ἐξέχεεν τήν φιάλην αὐτοῦ εἰς ἐπί τούς ποταμούς καί εἰς ἐπί τάς πηγάς τῶν ὑδάτων καί ἐγένετο ἐγένοντο αἷμα Καί ἤκουσα τοῦ τῶν ἀγγέλου τῶν ὑδάτων λέγοντος Δίκαιος Κύριε εἶ ὁ ὤν καί ὅς ὁ ἦν καί ὁ ὁ ὅσιος ἐσόμενος ὅτι ταῦτα ἔκρινας Ὅτι αἷμα αἵματα ἁγίων ἅγιον καί προφητῶν ἐξέχεαν καί αἷμα αὐτοῖς δέδωκας ἔδωκας αὐτοῖς πιεῖν ὁπέρ ἀξιοῖ γάρ εἰσίν Καί ἤκουσα ἄλλου ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου λέγοντος Ναί Κύριε ὁ Θεός ὁ Παντοκράτωρ ἀληθιναί καί δίκαιαι αἱ κρίσεις σοῦ Καί ὁ τέταρτος τέταρτος ἄγγελος ἐξέχεεν τήν φιάλην αὐτοῦ ἐπί τόν ἥλιον καί ἐδόθη αὐτῷ καυματίσαι τούς ἀνθρώπους ἐν πυρί τούς ἀνθρώπους Καί ἐκαυματίσθησαν οἱ ἄνθρωποι καῦμα μέγα καί ἐβλασφήμησαν οἱ ἄνθρωποι τό ὄνομα ἐνώπιον τοῦ τό Θεοῦ τοῦ ἔχοντος τήν ἐξουσίαν ἐπί τάς πληγάς ταύτας καί οὐχί οὒ μετενόησαν δοῦναι αὐτῷ δόξαν Καί ὁ πέμπτος πέμπτος ἄγγελος ἐξέχεεν τήν φιάλην αὐτοῦ ἐπί τόν θρόνον τοῦ θηρίου καί ἐγένετο ἡ βασιλεία αὐτοῦ ἐσκοτωμένη ἐσκοτωμένην καί ἐμασῶντο τάς γλώσσας αὐτῶν ἀπό ἐκ τοῦ πόνου καί ἐβλασφήμησαν ἐβλασφήμουν τόν Θεόν τοῦ οὐρανοῦ ἐκ τῶν πόνων αὐτῶν καί ἐκ τῶν ἑλκῶν αὐτῶν καί οὒ μετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων αὐτῶν Καί ὁ ἕκτος ἕκτος ἄγγελος ἐξέχεεν τήν φιάλην αὐτοῦ ἐπί τόν ποταμόν τόν μέγαν τόν Εὐφράτην καί ἐξηράνθη τό ὕδωρ αὐτοῦ ἵνα ἑτοιμασθῇ ἡ ὁδός τῶν βασιλέων τῶν ἀπό ἀνατολῆς ἀνατολῶν ἡλίου Καί εἶδον ἐκ τοῦ στόματος τοῦ δράκοντος καί ἐκ τοῦ στόματος τοῦ θηρίου καί ἐδόθη ἐκ τοῦ στόματος τοῦ ψευδοπροφήτου πνεύματα τρία ἀκάθαρτα τρία εἰ ὡς ὡσεί ὅμοια βάτραχοι βατράχους βατράχοις εἰσίν γάρ πνεύματα δαιμονίων δαιμόνων ποιοῦντα σημεῖα ἅ ἐκπορεύεται ἐκπορεύεσθαι εἰς ἐπί τούς βασιλεῖς τῆς γῆς καί τῆς οἰκουμένης ὅλης συναγαγεῖν αὐτούς εἰς τόν πόλεμον τῆς ἡμέρας ἐκείνης τῆς μεγάλης ἡμέρας τοῦ Θεοῦ τοῦ Παντοκράτορος Ἰδού ἔρχομαι ἔρχεται ὡς κλέπτης Μακάριος ὁ τέ γρηγορῶν καί τηρῶν τά ἱμάτια αὐτοῦ ἵνα μή γυμνός περιπατῇ καί βλέπωσιν βλέπουσιν τήν ἀσχημοσύνην αὐτοῦ Καί συνήγαγεν συνήγαγον αὐτούς εἰς τόν ποταμόν τόπον τόν καλούμενον Ἑβραϊστί Ἁρμαγεδών Καί ὅτε ὁ ἕβδομος ἕβδομος ἄγγελος ἐξέχεεν τήν φιάλην αὐτοῦ ἐπί εἰς τόν ἀέρα καί ἐξῆλθεν φωνή μεγάλη ἐκ ἀπό τοῦ ναοῦ τοῦ οὐρανοῦ ἀπό τοῦ θρόνου Θεοῦ λέγουσα Γέγονεν Καί ἐγένοντο βρονταί καί ἀστραπαί καί φωναί καί βρονταί καί φωναί ἀστραπαί καί σεισμός ἐγένετο μέγας οἷς οἷος οὐκ ἐγένετο ἐγένοντο ἀφʼ οὗ οἱ ἄνθρωποι ἄνθρωπος ἐγένοντο ἐγένετο ἐπί τῆς γῆς τηλικοῦτος σεισμός οὕτω μέγας Καί ἐγένετο ἡ πόλις ἡ μεγάλη εἰς τρία μέρη καί αἱ ἡ πόλεις πόλις αἱ τῶν ἐθνῶν ἔπεσαν ἔπεσεν καί Βαβυλών ἡ μεγάλη ἐμνήσθη ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τοῦ δοῦναι αὐτῇ τό ποτήριον τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς αὐτοῦ Καί πάσα νῆσος ἔφυγεν καί ὄρη οὐχ εὑρέθησαν εὑρεθῇ Καί χάλαζα μεγάλη ὡς ταλαντιαία καταβαίνει ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐπί τούς ἀνθρώπους καί ἐβλασφήμησαν οἱ ἄνθρωποι τόν Θεόν ἐκ τῆς πληγῆς τῆς χαλάζης ὅτι μεγάλη ἐστίν ἡ πληγή αὐτῆς σφόδρα Καί ἐξῆλθεν ἦλθεν εἱς ἐκ τῶν ἑπτά ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τάς ἑπτά φιάλας καί ἐλάλησεν μετʼ ἐμοῦ λέγων μοί Δεῦρο δείξω σοί τό κρίμα τῆς πόρνης τῆς μεγάλης τῆς καθημένης ἐπί τῶν ὑδάτων τῶν πολλῶν μεθʼ ἧς ἐπόρνευσαν ἐποίησαν πορνείαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καί ἐμεθύσθησαν οἱ κατοικοῦντες τήν γῆν ἐκ τοῦ οἴνου οἴκου τῆς πορνείας αὐτῆς οἱ κατοικοῦντες τήν γῆν Καί ἀπήνεγκεν μέ εἰς ἐρῆμον ἐν Πνεύματι Καί εἶδον γυναῖκα καθημένην ἐπί θηρίον κόκκινον γέμον γέμοντα ὀνόματα ὀνομάτων βλασφημίας ἔχων ἔχον ἔχοντα κεφαλάς ἑπτά καί κέρατα δέκα Καί ἡ γυνή ἡ ἦν περιβεβλημένη πορφυροῦν πορφυρᾷ καί κόκκινον κόκκινῳ καί κεχρυσωμένη χρυσίῳ χρυσῷ καί λίθῳ τιμίῳ καί μαργαρίταις ἔχουσα χρυσοῦν ποτήριον χρυσοῦν ἐν τῇ χειρί αὐτῆς γέμον γέμων βδελυγμάτων καί τά ἀκάθαρτα ἀκαθάρτητος τῆς πορνείας αὐτῆς καί τῆς γῆς καί ἐπί τό μέτωπον αὐτῆς ὄνομα γεγραμμένον Μυστήριον Βαβυλών ἡ Μεγάλη ἡ μήτηρ τῶν πορνῶν καί τῶν βδελυγμάτων τῆς γῆς Καί εἶδα τήν γυναῖκα μεθύουσαν ἐκ τοῦ τῷ αἵματος αἵματι τῶν ἁγίων καί ἐκ τοῦ αἵματος τῶν μαρτυριῶν μαρτυρῶν Ἰησοῦ Καί ἐθαύμασα ἰδών αὐτήν θαῦμα μέγα ἰδών αὐτήν Καί εἶπεν μοί ὁ ἄγγελος Διά τί ἐθαύμασας Ἐγώ σοί ἐρῶ σοί τό μυστήριον τῆς γυναικός καί τοῦ θηρίου τοῦ βαστάζοντος αὐτήν τοῦ ἔχοντος τάς ἑπτά κεφαλάς καί τά δέκα κέρατα Τό θηρίον ὅ εἶδες ἦν ᾖ καί οὐκ ἐστίν καί μέλλει ἀναβαίνειν ἐκ τῆς Ἀβύσσου καί εἰς ἀπώλειαν ὑπάγει ὑπάγειν Καί θαυμασθήσονται θαυμάσονται οἱ κατοικοῦντες ἐπί τῆς γῆς ὧν οὒ γέγραπται τά τό ὀνόματα ὄνομα ἐπί τό βιβλίον τῆς ζωῆς ἀπό καταβολῆς κόσμου βλεπόντων βλέποντες τό θηρίον ὅτι ἦν τό θηρίον καί οὐκ ἐστίν καί καίπερ πάλιν παρέσται ἐστίν Ὧδε ὁ νοῦς ὁ ἔχων σοφίαν αἱ ἑπτά κεφαλαί ἑπτά ὄρη εἰσίν ἑπτά ὅπου ἡ γυνή κάθηται ἐπʼ αὐτῶν Καί ἑπτά βασιλεῖς ἑπτά εἰσίν ἑπτά οἱ πέντε ἔπεσαν καί ὁ εἱς ἐστίν ὁ ἄλλος οὔπω ἦλθεν καί ὅταν ἔλθῃ ὀλίγον δεῖ αὐτόν δεῖ μεῖναι ζεῖ καί τό θηρίον ὅ ἦν καί οὐκ ἐστίν καί αὐτός οὗτος ὁ ὄγδοος ἐστίν καί ἐκ τῶν ἑπτά ἐστίν καί εἰς ἀπώλειαν ὑπάγει Καί τά δέκα κέρατα ἅ εἶδες δέκα βασιλεῖς εἰσίν οἵτινες βασιλείαν οὐκ οὕτω οὔπω ἔλαβον ἀλλά ἐξουσίαν ἕξουσιν ὡς βασιλεῖς μίαν ὥραν λαμβάνουσιν μετά τοῦ θηρίου Οὗτοι μίαν γνώμην ἔχουσιν γνώμην καί τήν δύναμιν καί τήν ἐξουσίαν ἑαυτῶν αὐτῶν τῷ θηρίῳ διδόασιν διαδιδώσουσιν Οὗτοι μετά τοῦ Ἀρνίου πολεμήσουσιν καί τό Ἀρνίον νικήσει αὐτούς ὅτι Κύριος κυρίων ἐστίν καί Βασιλεύς βασιλέων καί οἱ μετʼ αὐτοῦ κλητοί καί ἐκλεκτοί καί πιστοί Καί λέγει εἶπεν μοί Ταῦτα Τά ὕδατα ἅ εἶδες εἶδε οὗ ἡ πόρνη κάθηται καί λαοί καί ὄχλοι εἰσίν καί ἔθνη καί γλῶσσαι Καί τά δέκα κέρατα ἅ εἶδες καί ἐπί τό τό θηρίον θηρίον οὗτοι μισήσουσιν τήν πόρνην καί ἠρημωμένην ποιήσουσιν αὐτήν καί γυμνήν ποιήσουσιν αὐτήν καί τάς σάρκας αὐτῆς φάγονται καί αὐτήν κατακαύσουσιν ἐν πυρί ὁ Γάρ Θεός ἔδωκεν εἰς τάς καρδίας αὐτῶν αὐτοῦ ποιῆσαι τήν γνώμην αὐτοῦ καί ποιῆσαι μίαν γνώμην μίαν καί δοῦναι τήν βασιλείαν αὐτῶν αὐτῷ τῷ θηρίῳ ἄχρι τελεσθῶσιν τελεσθῇ τελεσθήσονται οἱ τά λόγοι ῥήματα τοῦ Θεοῦ Καί ἡ γυνή ἥν εἶδες ἐστίν ἡ πόλις ἡ μεγάλη ἡ ἔχουσα βασιλείαν ἐπί τῶν βασιλειῶν βασιλέων τῆς γῆς καί Μετά ταῦτα εἶδον ἄλλον ἄγγελον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἔχοντα ἐξουσίαν μεγάλην καί ἡ γῆ ἐφωτίσθη ἐκ τῆς δόξης αὐτοῦ Καί ἔκραξεν ἐκέκραξεν ἐν ἰσχύϊ ἰσχυρᾷ φωνῇ μεγάλῃ λέγων Ἔπεσεν ἔπεσεν Βαβυλών ἡ μεγάλη Καί ἐγένετο κατοικητήριον δαιμόνων δαιμονίων καί φυλακή παντός πνεύματος ἀκαθάρτου καί μεμισημένου φυλακή παντός ὀρνέου ἀκαθάρτου καί φυλακή παντός θηρίου ἀκαθάρτου καί μεμισημένου Ὅτι ἐκ τοῦ οἴνου τῆς πορνείας τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας αὐτῆς πέπτωκαν πέπωκαν πέπωκε παντᾶ τά ἔθνη καί οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς μετʼ αὐτῆς ἐπόρνευσαν καί οἱ ἔμποροι τῆς γῆς μετά αὐτῆς τῆς ἐπόρνευσαν ἐκ τῆς δυνάμεως τοῦ στρήνους αὐτῆς ἐπλούτησαν Καί ἤκουσα ἄλλην ἄλλης φωνήν φωνῆς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λέγουσαν Ἔξελθε Ἐξέλθατε ἐξ αὐτῆς ὁ λαός μού ἐξ αὐτῆς ἵνα μή συγκοινωνήσητε ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῆς καί ἵνα μή λάβητε ἐκ τῶν πληγῶν αὐτῆς ἵνα μή λάβητε ὅτι ἠκολούθησαν ἐκολλήθησαν αὐτῆς αἱ ἁμαρτίαι ἄχρι τοῦ οὐρανοῦ καί ἐμνημόνευσεν ὁ Θεός τά ἀδικήματα αὐτῆς Ἀπόδοτε αὐτῇ αὐτήν ὡς καί αὐτή ἀπέδωκεν ὑμῖν καί διπλώσατε τά αὐτῇ διπλᾶ κατά τά ἔργα αὐτῆς ἐν τῷ ποτηρίῳ αὐτῆς ᾧ ἐκέρασεν κεράσατε αὐτῇ διπλοῦν ὅσα ἐδόξασεν αὐτήν ἑαυτήν καί ἐστρηνίασεν τοσοῦτον δότε αὐτῇ βάσανον βασανισμόν καί πένθος Ὅτι ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς λέγει ὅτι Κάθημαι βασιλεύουσα βασίλισσα καί χήρα οὐκ εἰμί καί πένθος οὒ μή εἰδῶ ἴδω Διά τοῦτο ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἥξουσιν αἱ πληγαί αὐτῆς θάνατος καί πένθος καί λιμός καί ἐν πυρί κατακαυθήσεται ὅτι ἰσχυρός Κύριος ὁ Θεός ὁ Κύριος ὁ κρίνας κρίνων αὐτήν Καί κλαύσουσιν κλαύσονται αὐτήν καί κόψονται ἐπʼ αὐτήν αὐτῇ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς οἱ μετʼ αὐτῆς πορνεύσαντες καί στρηνιάσαντες ὅταν ἴδωσιν βλέπωσιν τόν καπνόν τῆς πτώσεως πυρώσεως αὐτῆς ἀπό μακρόθεν ἑστηκότες διά τόν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς λέγοντες Οὐαί οὐαί ἡ πόλις ἡ μεγάλη Βαβυλών ἡ πόλις ἡ ἰσχυρά Ὅτι ἐν μιᾷ μίαν ὥρᾳ ὥραν ἦλθεν ἡ κρίσις σοῦ Καί οἱ ἔμποροι τῆς γῆς σοῦ κλαίουσιν κλαύσουσιν καί πενθοῦσιν πενθήσουσιν ἐπʼ ἐν αὐτήν αὐτῇ ὅτι τόν γόμον αὐτῶν οὐδείς ἀγοράζει οὐκέτι γόμον χρυσοῦ χρυσοῦν καί ἀργύρου ἀργυροῦν καί λίθου λίθους τιμίου τιμίους καί μαργαρίτου μαργαριτῶν μαργαρίτας μαργαρίταις καί βυσσίνου βυσσίνων βύσσου καί πορφύρας πορφυροῦ καί σιρικοῦ καί κοκκίνου καί παν σκεῦος ξύλον θύϊνον καί παν σκεῦος ἐλεφάντινον καί παν σκεῦος ἐκ λίθου ξύλου τιμιωτάτου καί χαλκοῦ καί σιδήρου καί μαρμάρου καί κιννάμωμον κινναμώμου καί ἄμωμον καί θυμιάματα καί μύρον καί λίβανον καί οἶνον καί ἔλαιον καί σεμίδαλιν καί σῖτον καί κτήνη πρόβατα καί πρόβατα κτήνη καί ἵππων καί ῥεδῶν καί σωμάτων καί ψυχάς ἀνθρώπων Καί ἡ ὀπώρα σοῦ τῆς ἐπιθυμίας τῆς ψυχῆς σοῦ ἀπῆλθεν ἀπό σοῦ καί παντᾶ τά λιπαρά καί τά λαμπρά ἀπώλετο ἀπώλοντο ἀπῆλθεν ἀπό σοῦ καί οὐκέτι αὐτά οὒ μή εὕρῃς εὑρήσεις αὐτά εὑρήσουσιν Οἱ ἔμποροι τούτων οἱ πλουτήσαντες ἀπʼ αὐτῆς ἀπό μακρόθεν στήσονται διά τόν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς κλαίοντες καί πενθοῦντες καί λέγοντες Οὐαί οὐαί ἡ πόλις ἡ μεγάλη ἡ περιβεβλημένη μένῃ βύσσινον κόκκινον καί πορφυροῦν καί βύσσινον κόκκινον καί κεχρυσωμένη κεχρυσωμένον ἐν χρυσίῳ χρυσῷ καί λίθῳ τιμίῳ καί μαργαρίταις μαργαρίτῃ Ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἠρημώθη ὁ τοσοῦτος πλοῦτος Καί πᾶς κυβερνήτης καί πᾶς ὁ ἐπί τόν τῶν τόπον πλοίων πλέων ὁ ὅμιλος καί ναῦται καί ὅσοι τήν θάλασσαν ἐργάζονται ἀπό μακρόθεν ἔστησαν καί ἔκραζον ἔκραξαν βλέποντες λέγοντες ὁρῶντες τόν τόπον καπνόν τῆς πυρώσεως αὐτῆς λέγοντες Τίς ὁμοία τῇ πόλει ταύτῃ τῇ μεγάλῃ Καί ἔβαλον ἐπέβαλον ἔβαλαν χοῦν ἐπί τάς τῆς κεφαλάς κεφαλῆς ἑαυτῶν αὐτῶν καί ἔκραζον ἔκραξαν κλαίοντες καί πενθοῦντες καί λέγοντες Οὐαί οὐαί ἡ πόλις ἡ μεγάλη ἐν ᾗ ἐπλούτησαν πάντες οἱ ἔχοντες τά πλοῖα ἐν τῇ θαλάσσῃ ἐκ τῆς τιμιότητος αὐτῆς ἑαυτῆς Ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἠρημώθη Εὐφραίνου ἐπʼ ἐν αὐτῇ αὐτήν οὐρανέ καί οἱ ἅγιοι καί οἱ ἀπόστολοι καί οἱ προφῆται ὅτι ἔκρινεν ὁ Θεός τό κρίμα ὑμῶν ἐξ αὐτῆς Καί ἦρεν εἱς ἄγγελος ἰσχυρός λίθον ἰσχυρόν ὡς μυλικόν λίθον μύλινον μύλον μέγαν καί ἔβαλεν εἰς τήν θάλασσαν λέγων ὅτι Οὕτως ὁρμήματι βληθήσεται Βαβυλών ἡ μεγάλη πόλις καί οὒ μή εὑρεθῇ ἔτι ἐν αὐτῇ Καί φωνή κιθαρῳδῶν καί μουσικῶν καί αὐλητῶν καί σαλπίγγων σαλπιστῶν οὒ μή ἀκουσθῇ ἐν σοί ἔτι καί πᾶς τεχνίτης πάσης τέχνης οὒ μή εὑρεθῇ ἐν σοί ἔτι καί φωνή μύθου μύλου οὒ μή ἀκουσθῇ ἐν σοί ἔτι καί φῶς λύχνου οὒ μή φάνῃ ἐν σοί ἔτι καί φωνή φωνήν νυμφίου καί φωνή νύμφης οὒ μή ἀκουσθῇ ἐν σοί ἔτι ὅτι οἱ ἔμποροι σοῦ ἦσαν οἱ μεγιστᾶνες τῆς γῆς ὅτι ἐν τῇ φαρμακείᾳ σοῦ ἐπλανήθησαν παντᾶ τά ἔθνη Καί ἐν αὐτῇ αἵματα αἷμα προφητῶν καί ἁγίων εὑρέθη καί πάντων τῶν ἐσφαγμένων ἐπί τῆς γῆς Καί Μετά ταῦτα ἤκουσα ὡς φωνήν μεγάλην ὄχλου πολλοῦ μεγάλην ἐν τῷ οὐρανῷ λεγόντων λέγοντος Ἁλληλουϊά Ἡ σωτηρία καί ἡ δόξα δύναμις καί ἡ τιμή καί ἡ δύναμις δόξα Κυρίῳ τοῦ τῷ Θεοῦ Θεῷ ἡμῶν Ὅτι ἀληθιναί καί δίκαιαι αἱ κρίσεις αὐτοῦ ὅτι ἔκρινεν τήν πόρνην τήν μεγάλην ἥτις ἔφθειρεν ἔκρινεν διέφθειρεν τήν γῆν ἐν τῇ πορνείᾳ αὐτῆς καί Ἐξεδίκησεν τό αἷμα τῶν δούλων αὐτοῦ αὐτῆς ἐκ τῆς χειρός αὐτῆς Καί δεύτερον εἴρηκαν εἴρηκεν εἶπαν Ἁλληλουϊά Καί Ὁ καπνός αὐτῆς ἀναβαίνει εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων Καί ἔπεσαν οἱ πρεσβύτεροι οἱ εἴκοσι καί τέσσαρες πρεσβύτεροι καί τά τέσσαρα ζῷα καί προσεκύνησαν τῷ Θεῷ τῷ καθημένῳ ἐπί τοῦ τῷ θρόνου θρόνῳ λέγοντες Ἀμήν Ἁλληλουϊά Καί φωνή φωναί ἐξῆλθον ἐκ ἀπό τοῦ θρόνου ἐξῆλθεν λέγουσα λέγουσαι Αἰνεῖτε τῷ τόν Θεῷ Θεόν ἡμῶν πάντες οἱ δουλοῖ αὐτοῦ καί οἱ φοβούμενοι αὐτόν καί οἱ μικροί καί οἱ μεγάλοι Καί ἤκουσα ὡς φωνήν ὄχλου πολλοῦ καί ὡς φωνήν ὑδάτων πολλῶν καί ὡς φωνήν βροντῶν ἰσχυρῶν λέγοντας λέγοντες λεγουσῶν λεγόντων Ἁλληλουϊά ὅτι ἐβασίλευσεν Κύριος ὁ Θεός ὁ Κύριος ἡμῶν ὁ Παντοκράτωρ Χαίρωμεν καί ἀγαλλιώμεθα ἀγαλλιῶμεν καί δῶμεν δώσομεν τήν δόξαν αὐτῷ αὐτῶν ὅτι ἦλθεν ὁ γάμος τοῦ Ἀρνίου καί ἡ γυνή αὐτοῦ ἡτοίμασεν ἑαυτήν Καί ἐδόθη αὐτῇ ἵνα περιβάληται βύσσινον λαμπρόν καθαρόν καί καθαρόν λαμπρόν τό γάρ βύσσινον τά δικαιώματα ἐστί τῶν ἁγίων ἐστίν Καί λέγει μοί Γράψον Μακάριοι οἱ εἰς τό δεῖπνον τοῦ γάμου τοῦ Ἀρνίου κεκλημένοι Καί λέγει μοί Οὗτοι οἱ λόγοι μού οἱ ἀληθινοί εἰσίν τοῦ Θεοῦ εἰσίν Καί ἔπεσα ἔμπροσθεν τῶν ποδῶν αὐτοῦ προσκυνῆσαι αὐτῷ Καί λέγει μοί Ὅρα μή σύνδουλος σοῦ εἰμί καί τῶν ἀδελφῶν σοῦ τῶν ἐχόντων τήν μαρτυρίαν τοῦ Ἰησοῦ τῷ Θεῷ προσκύνησον ἡ Γάρ μαρτυρία τοῦ Ἰησοῦ ἐστίν τό πνεῦμα τῆς προφητείας Καί εἶδον τόν οὐρανόν ἠνεῳγμένον καί ἰδού ἵππος λευκός καί ὁ καθήμενος ἐπʼ αὐτόν καλούμενος Πιστός καλούμενος καί Ἀληθινός καί ἐν δικαιοσύνῃ κρίνει καί πολεμεῖ οἱ Δέ οἱ ὀφθαλμοί αὐτοῦ ὡς φλόξ πυρός καί ἐπί τήν κεφαλήν αὐτοῦ διαδήματα πολλά ἔχων ὀνόματα γεγραμμένα καί ὄνομα γεγραμμένον ὅ οὐδείς οἶδεν εἰ μή αὐτός καί περιβεβλημένος ἱμάτιον περιρεραμμένον ῤεραντισμένον βεβαμμένον αἵματι καί κέκληται καλεῖται κέκλητο τό ὄνομα αὐτοῦ ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ Καί τά στρατεύματα τά ἐν τῷ οὐρανῷ ἠκολούθει αὐτῷ ἐφʼ ἵπποις λευκοῖς ἐνδεδυμένοι ἐνδεδυμένοις βύσσινον λευκόν βύσσινον καί καθαρόν Καί ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύεται ῥομφαία δίστομος ὀξεῖα ἵνα ἐν αὐτῇ πατάξῃ πατάξει πατάσσῃ τά ἔθνη Καί αὐτός ποιμανεῖ αὐτούς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ καί αὐτός πατεῖ τήν ληνόν τοῦ οἴνου τῆς ὀργῆς τοῦ θυμοῦ καί τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ τοῦ Παντοκράτορος Καί ἔχει ἐπί τό ἱμάτιον καί ἐπί τόν μηρόν αὐτοῦ τό ὄνομα γεγραμμένον Βασιλεύς βασιλέων καί Κύριος κυρίων Καί εἶδον ἄλλον ἕνα ἄγγελον ἑστῶτα ἐν τῷ ἡλίῳ καί ἔκραξεν ἐν φωνῇ μεγάλῃ λέγων πᾶσι τοῖς ὀρνέοις τοῖς πετομένοις ἐν μεσουρανήματι Δεῦτε καί συνάχθητε συνάγεσθε εἰς τό δεῖπνον τό τοῦ μεγάλου μέγα τοῦ Θεοῦ ἵνα φάγητε σάρκας βασιλέων καί σάρκας χιλιάρχων καί σάρκας ἰσχυρῶν καί σάρκας ἵππων καί τῶν καθημένων ἐπʼ αὐτῶν αὐτοῖς αὐτούς καί σάρκας πάντων ἐλευθερῶν τέ καί δούλων καί μικρῶν τέ καί τῶν μεγάλων Καί εἶδον τό θηρίον καί τούς βασιλεῖς τῆς γῆς καί κατά τά στρατεύματα αὐτῶν αὐτοῦ συνηγμένα ποιῆσαι τόν πόλεμον μετά τοῦ καθημένου ἐπί τοῦ ἵππου καί μετά τοῦ στρατεύματος αὐτοῦ Καί ἐπιάσθη τό θηρίον καί ὁ οἱ μετʼ αὐτοῦ τούτου ὁ ψευδοπροφήτης ὁ ποιήσας τά σημεῖα ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν οἷς ἐπλάνησεν τούς λαβόντας τό χάραγμα τοῦ θηρίου καί τούς προσκυνοῦντας τῇ τήν εἰκόνι εἰκόνα αὐτοῦ Ζῶντες ἐβλήθησαν οἱ δύο εἰς τήν λίμνην τοῦ πυρός τήν τῆς καιομένην καιομένης ἐν τῷ θείῳ Καί οἱ λοιποί ἀπεκτάνθησαν ἐν τῇ ῥομφαίᾳ τοῦ καθημένου ἐπί τοῦ ἵππου τῇ ἐξελθούσῃ ἐκπορευομένῃ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ καί παντᾶ τά ὄρνεα ἐχορτάσθησαν ἐκ τῶν σαρκῶν αὐτῶν Καί εἶδον ἄγγελον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἔχοντα τήν κλεῖν τῆς Ἀβύσσου καί ἅλυσιν ἁλύσεσιν μεγάλην ἐν ἐπί τήν τῇ χεῖρα χειρί αὐτοῦ Καί ἐκράτησεν τόν δράκοντα τόν ὁ ὄφιν ὄφις τόν ὁ ἀρχαῖον ἀρχαῖος ὅς ὁ ἐστίν ὁ Διάβολος καί ὁ Σατανᾶς ὁ πλανῶν τήν οἰκουμένην ὅλην καί ἔδησεν αὐτόν χιλία ἔτη καί ἔβαλεν αὐτόν εἰς τήν Ἄβυσσον καί ἔκλεισεν αὐτόν καί ἐσφράγισεν ἐπάνω ἐμμενῶς αὐτοῦ αὐτόν ἵνα μή πλανᾷ πλανήσῃ πλανήσει ἔτι τά ἔθνη ἔτι ἄχρι τελεσθῇ τά χιλία ἔτη καί μετά ταῦτα δεῖ διʼ αὐτόν λυθῆναι αὐτόν μικρόν χρόνον Καί εἶδον θρόνους καί ἐκάθισαν ἐπʼ αὐτούς καί κρίμα ἐδόθη αὐτοῖς καί τάς ψυχάς τῶν πεπολεμημένων πεπελεκισμένων διά τήν μαρτυρίαν Ἰησοῦ καί διά τόν λόγον τοῦ Θεοῦ καί εἰ οἵτινες τινές οὖν οὒ προσεκύνησαν τό τῷ θηρίον θηρίῳ οὐδέ οὔτε τήν εἰκόνα αὐτοῦ καί οὐκ ἔλαβον τό χάραγμα ἐπί τό μέτωπον αὐτῶν καί ἐπί τήν χεῖρα αὐτῶν καί ἔζησαν καί ἐβασίλευσαν μετά τοῦ Χριστοῦ τά Χιλία ἔτη καί Οἱ δέ λοιποί τῶν νεκρῶν οὐκ ἔζησαν ἀνέζησαν ἄχρι ἕως τελεσθῇ τά χιλία ἔτη Αὕτη ἡ ἀνάστασις ἡ πρώτη Μακάριος καί ἅγιος ὁ ἔχων μέρος ἐν τῇ ἀναστάσει τῇ πρώτῃ Ἐπί τούτων ὁ δεύτερος θάνατος ὁ δεύτερος οὐκ ἔχει ἐξουσίαν ἀλλʼ ἔσονται ἱερεῖς καί τοῦ Θεοῦ καί τοῦ Χριστοῦ καί βασιλεύσουσιν βασιλεύουσιν μετʼ αὐτοῦ τά χιλία ἔτη Καί ὅταν τελεσθήσεται τελεσθῇ τά χιλία ἔτη λυθήσεται ὁ Σατανᾶς ἐκ τῆς φυλακῆς αὐτοῦ καί ἐξελεύσεται πλανῆσαι παντᾶ τά ἔθνη τά ἐν ταῖς τέσσαρσιν γωνίαις τῆς γῆς τόν Γώγ καί τόν Μαγώγ καί συναγαγεῖν αὐτούς εἰς τόν πόλεμον ὧν ὁ ἀριθμός αὐτῶν ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης Καί ἀνέβησαν ἐπί τό πλάτος τῆς γῆς καί ἐκύκλευσαν ἐκύκλωσαν τήν παρεμβολήν τῶν ἁγίων καί τήν πόλιν τήν ἠγαπημένην Καί κατέβη πῦρ ἀπό τοῦ Θεοῦ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπό τοῦ Θεοῦ καί κατέφαγεν αὐτούς Καί ὁ διάβολος ὁ πλανῶν αὐτούς ἐβλήθη εἰς τήν λίμνην τοῦ πυρός καί τοῦ θείου ὅπου καί τό θηρίον καί ὅπου ὁ ψευδοπροφήτης καί βασανισθήσονται ἡμέρας καί νυκτός εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων Καί εἶδον θρόνον μέγαν λευκόν μέγαν καί τόν καθήμενον ἐπάνω ἐπʼ αὐτοῦ αὐτόν οὗ ἀπό τοῦ προσώπου ἔφυγεν ἡ γῆ καί ὁ οὐρανός καί τόπος οὐχ εὑρέθη αὐτοῖς Καί εἶδον τούς νεκρούς καί τούς μεγάλους μικρούς καί τούς μικρούς μεγάλους ἑστῶτας ἐπί ἐνώπιον τοῦ θρόνου Θεοῦ καί βιβλία ἠνοίχθησαν καί ἄλλο βιβλίον ἄλλο ἠνεῴχθη ὅ ἐστίν τῆς ζωῆς Καί ἐκρίθησαν οἱ νεκροί ἐκ τῶν γεγραμμένων ἐν τοῖς ταῖς βιβλίοις βίβλοις κατά τά ἔργα αὐτῶν Καί ἔδωκεν ἡ θάλασσα τούς νεκρούς τούς ἐν αὐτῇ νεκρούς καί ὄντα ὁ θάνατος καί ὁ ᾍδης ἔδωκαν ἔδωκεν τούς νεκρούς τούς ἐν αὐτοῖς νεκρούς καί κατεκρίθησαν ἐκρίθησαν ἕκαστος κατά τά ἔργα αὐτῶν Καί ὁ θάνατος καί ὁ ᾍδης ἐβλήθησαν εἰς τήν λίμνην τοῦ πυρός καί Οὗτος ὁ θάνατος ἐστίν ὁ δεύτερος θάνατος ἐστίν ἡ λίμνη τοῦ πυρός Καί εἰ τὶς οὐχ εὑρέθη εὑρεθήσεται ἐν τῇ τῷ βιβλίῳ βίβλῳ τῆς ζωῆς γεγραμμένος ἐβλήθη εἰς τήν λίμνην τοῦ πυρός Καί εἶδον οὐρανόν καινόν κενόν καί γῆν καινήν κενήν ὁ γάρ πρῶτος οὐρανός καί ἡ πρώτη γῆ ἀπῆλθαν παρῆλθε καί ἡ τήν θάλασσα θάλασσαν οὐκ εἶδον ἐστίν ἔτι Καί ἐγώ Ἰωάννης εἶδον τήν πόλιν τήν ἁγίαν Ἰερουσαλήμ καινήν εἶδον καταβαίνουσαν ἀπό τοῦ Θεοῦ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπό τοῦ Θεοῦ ἡτοιμασμένην ὡς νύμφην κεκοσμημένην τῷ ἀνδρί αὐτῆς Καί ἤκουσα φωνῆς φωνῇ μεγάλης μεγάλῃ ἐκ τοῦ θρόνου οὐρανοῦ λεγούσης λέγουσα Ἰδού ἡ σκηνή τοῦ Θεοῦ μετά τῶν ἀνθρώπων καί σκηνώσει ἐσκήνωσεν μετʼ αὐτῶν καί αὐτοί λαός λαοί αὐτοῦ ἔσονται καί αὐτός ὁ Θεός ἔσται μετʼ αὐτῶν ἔσται Θεός αὐτῶν Θεός καί ἐξαλείψει ὁ Θεός παν δάκρυον ἐκ ἀπό τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν καί ὁ θάνατος οὐκ ἔσται ἔτι οὔτε πένθος οὔτε κραυγή οὔτε πένθος οὔτε πόνος οὐκ ἔσται ἔτι ὅτι Τά πρῶτα πρόβατα ἀπῆλθαν ἀπῆλθεν Καί εἶπεν ὁ καθήμενος ἐπί τῷ τοῦ θρόνῳ θρόνου Καί Ἰδού παντᾶ καινά παντᾶ ποιῶ παντᾶ Καί λέγει μοί Γράψον ὅτι οὗτοι οἱ λόγοι ἀληθινοί πιστοί καί ἀληθινοί πιστοί εἰσίν Καί εἶπεν λέγει μοί Γέγοναν Γέγονε Γέγονα Ἐγώ εἰμί τό Ἄλφα καί τό Ω ἡ ἀρχή καί τό τέλος Ἐγώ τῷ διψῶντι δώσω ἐκ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος τῆς ζωῆς δωρεᾶς δωρεάν Ὁ νικῶν κληρονομήσει ταῦτα παντᾶ καί ἔσομαι αὐτῷ αὐτῶν Θεός καί αὐτός ἔσται μοί μού ὁ υἱός τοῖς δειλοῖς Δέ ὡς δειλοῖς καί ἀπίστοις καί ἁμαρτωλοῖς καί ἐβδελυγμένοις καί φονεῦσι καί πόρνοις καί φαρμακεῦσι φαρμάκοις καί εἰδωλολάτραις καί πᾶσι τοῖς ψεύσταις ψευδέσιν τό μέρος αὐτῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῇ καιομένῃ πυρί καί θείῳ ὅ ἐστίν δεύτερος ὁ θάνατος ὁ δεύτερος Καί ἦλθεν πρός μέ εἱς ἐκ τῶν ἑπτά ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τάς ἑπτά φιάλας τῶν τάς γεμόντων γεμούσας τῶν ἑπτά πληγῶν τῶν ἐσχάτων καί ἐλάλησεν μετʼ ἐμοῦ λέγων Δεῦρο δείξω σοί τήν γυναῖκα τήν νύμφην τήν γυναῖκα τοῦ Ἀρνίου τήν γυναῖκα Καί ἀπήνεγκεν μέ ἐν Πνεύματι ἐπί ὄρος μέγα καί ὑψηλόν καί ἔδειξεν μοί τήν πόλιν τήν μεγάλην τήν ἁγίαν Ἰερουσαλήμ καταβαίνουσαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπό τοῦ Θεοῦ ἔχουσαν τήν δόξαν ἀπό τοῦ Θεοῦ καί Ὁ φωστήρ αὐτῆς ὅμοιος λίθῳ τιμιωτάτῳ ὡς λίθῳ ἰάσπιδι κρυσταλλίζοντι ἔχουσα ἔχουσαν ἔχοντι τέ τεῖχος μέγα καί ὑψηλόν ἔχουσα ἔχουσαν ἔχοντας πυλῶνας δώδεκα καί ἐπί τοῖς τούς πυλῶσιν πυλῶνας ἀγγέλους δώδεκα καί ὀνόματα αὐτῶν γεγραμμένα ἐπιγεγραμμένα ἅ ἐστίν τά ὀνόματα τῶν δώδεκα φυλῶν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ Ἀπό ἀνατολῶν ἀνατολῆς πυλῶνες τρεῖς καί ἀπό βορρᾶ πυλῶνες τρεῖς καί ἀπό δυσμῶν βορρᾶ πυλῶνες τρεῖς καί ἀπό νότου πυλῶνες τρεῖς Καί ἀπό δυσμῶν πυλῶνες τρεῖς Καί τό τεῖχος τῆς πόλεως ἔχων ἔχον θεμελίους δώδεκα καί ἐπʼ ἐν αὐτῶν αὐτοῖς δώδεκα ὀνόματα τῶν δώδεκα ἀποστόλων τοῦ Ἀρνίου Καί ὁ λαλῶν μετʼ ἐμοῦ εἶχεν μέτρον κάλαμον χρυσοῦν ἵνα μετρήσῃ τήν πόλιν καί τούς πυλῶνας αὐτῆς καί τό τεῖχος αὐτῆς Καί ἡ πόλις αὐτῆς τετράγωνος κεῖται καί τό μῆκος αὐτῆς τοσοῦτον ἐστίν ὅσον καί τό πλάτος Καί ἐμέτρησεν τήν πόλιν τῷ καλάμῳ ἐπί σταδίους σταδίων δώδεκα χιλιάδων δώδεκα τό μῆκος καί τό πλάτος καί τό ὕψος αὐτῆς ἴσα ἐστίν Καί ἐμέτρησεν τό χεῖλος τεῖχος αὐτῆς τεσσάρων καί ἑκατόν τεσσεράκοντα τεσσάρων πηχῶν μέτρον ἀνθρώπου ὅ ἐστίν ἀγγέλου Καί ἦν ἡ ἐν ἐνδώμησις δώμασι τοῦ τείχους αὐτῆς ἴασπις καί ἡ πόλις χρυσίον καθαρόν ὅμοιον ὅμοια ὑάλῳ καθαρῷ Καί οἱ θεμέλιοι τοῦ τείχους τῆς πόλεως παντί λίθῳ τιμίῳ κεκοσμημένοι Ὁ θεμέλιος ὁ εἱς πρῶτος ἴασπις καί ὁ δεύτερος σάπφιρος καί ὁ τρίτος χαλκηδών ὁ τέταρτος σμάραγδος ὁ πέμπτος σαρδόνυξ ὁ ἕκτος σάρδιος σάρδιον ὁ ἕβδομος χρυσόλιθος ὁ ὄγδοος βήρυλλος ὁ ἔνατος τοπάζιον ὁ δέκατος χρυσόπρασος χρυσόπρασον ὁ ἑνδέκατος ὑάκινθος ὁ δωδέκατος ἀμεθύστινος ἀμέθυστος Καί οἱ δώδεκα πυλῶνες δώδεκα μαργαρῖται ἵνα ἀνά εἱς ἕκαστος τῶν πυλώνων ὧν ἦν ἐξ ἑνός μαργαρίτου Καί ἡ πλατεῖα τῆς πόλεως χρυσίον καθαρόν ὡς ὕαλος διʼ διαυγής διαφανής αὐτῆς Καί ναόν οὐκ εἶδον ἐν αὐτῇ ὅτι ὁ γάρ Κύριος ὁ Θεός ὁ Παντοκράτωρ ὁ ναός αὐτῆς ἐστίν καί τό Ἀρνίον Καί ἡ πόλις οὒ χρείαν ἔχει τοῦ ἡλίου οὐδέ τῆς σελήνης ἵνα φαίνωσιν ἐν αὐτῇ ἡ γάρ δόξα τοῦ Θεοῦ ἐφώτισεν αὐτήν καί ὁ λύχνος αὐτῆς τό Ἀρνίον Καί περιπατήσουσιν δʼ τά ἔθνη τῶν σωζομένων ἐν διά τῷ τοῦ φωτός φωτί αὐτῆς περιπατήσουσι καί οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς φέρουσιν αὐτῷ τήν δόξαν καί τήν τιμήν τῶν ἐθνῶν αὐτῶν εἰς αὐτήν Καί οἱ πυλῶνες αὐτῆς οὒ μή κλεισθῶσιν ἡμέρας ἡμέρᾳ νύξ γάρ οὐκ ἔσται ἐκεῖ Καί οἴσουσιν τήν δόξαν καί τήν τιμήν τῶν ἐθνῶν εἰς αὐτήν Καί οὒ μή εἰσέλθῃ εἰσέλθωσιν εἰς αὐτήν παν κοινόν κοινοῦν καί ὁ ποιῶσι ποιῶν ποιοῦν βδέλυγμα καί ψεῦδος εἰ μή οἱ γεγραμμένοι ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς ζωῆς τοῦ Ἀρνίου οὐρανοῦ Καί ἔδειξεν μοί καθαρόν ποταμόν καθαρόν ὕδατος ζωῆς λαμπρόν ὡς κρύσταλλον ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ καί τοῦ Ἀρνίου Ἐν μέσῳ τῆς πλατείας αὐτῆς καί τοῦ ποταμοῦ ἔνθεν ἐντεῦθεν καί ἐντεῦθεν ἐκεῖθεν ξύλον ζωῆς ποιοῦν ποιῶν καρπούς δώδεκα κατά μῆνα ἕνα ἕκαστον ἀποδιδούς ἀποδιδοῦν τόν τούς καρπόν καρπούς αὐτοῦ καί τά φύλλα τοῦ τῶν ξύλου ξύλων εἰς θεραπείαν τῶν ἐθνῶν Καί παν κατάθεμα κάταγμα κατανάθεμα οὐκ ἔσται ἔτι Καί ὁ θρόνος τοῦ Θεοῦ καί τοῦ Ἀρνίου ἐν αὐτῇ ἔσται καί οἱ δοῦλοι αὐτοῦ λατρεύσουσιν αὐτῷ Καί ὄψονται τό πρόσωπον αὐτοῦ καί τό ὄνομα αὐτοῦ καί ἐπί τῶν μετώπων αὐτῶν Καί νύξ οὐκ ἔσται ἔτι ἐκεῖ καί χρείαν οὐκ ἔχουσιν ἕξουσιν χρείαν φωτός λύχνου καί φωτός φῶς ἡλίου ὅτι Κύριος ὁ Θεός φωτίσει φωτίζει ἐπʼ αὐτούς καί βασιλεύσουσιν εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων Καί λέγει εἶπεν μοί Οὗτοι οἱ λόγοι πιστοί καί ἀληθινοί καί ὁ Κύριος ὁ Θεός τῶν πνευμάτων ἁγίων τῶν προφητῶν ἀπέστειλεν μέ τόν ἄγγελον αὐτοῦ δεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦ ἅ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει Καί ἰδού ἔρχομαι ταχύ Μακάριος ὁ τηρῶν τούς λόγους τῆς προφητείας προφήτας τοῦ βιβλίου τούτου Κἀγώ Καί ἐγώ Ἰωάννης ὁ ἀκούων βλέπων ταῦτα καί βλέπων ἀκούων Ταῦτα Καί ὅτε ἤκουσα καί ἔβλεψα ἔβλεπον ἔπεσα προσκυνῆσαι πρό ἔμπροσθεν τῶν ποδῶν τοῦ ἀγγέλου τοῦ δεικνύοντος μοί ταῦτα Καί λέγει μοί Ὅρα μή σύνδουλος σοῦ γάρ εἰμί καί τῶν ἀδελφῶν σοῦ τῶν προφητῶν καί τῶν τηρούντων τούς λόγους τοῦ βιβλίου τούτου Τῷ Θεῷ προσκύνησον Καί λέγει μοί Μή σφραγίσῃς τούς λόγους τούτους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου ὅτι ὁ καιρός γάρ ἐγγύς ἐστίν Ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι καί ὁ ῥυπῶν ῥυπαρός ῥυπανθήτω ῥυπωσάτω ἔτι καί ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω δικαιωθήτω ἔτι καί ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι Καί Ἰδού ἔρχομαι ταχύ καί ὁ μισθός μού μετʼ ἐμοῦ ἀποδοῦναι ἀποδοθῆναι ἑκάστῳ ὡς τό ἔργον αὐτοῦ ἔσται ἐστίν αὐτοῦ Ἐγώ εἰμί τό Ἄλφα καί τό Ω ἀρχή καί τέλος ὁ πρῶτος καί ὁ ἔσχατος ἡ ἀρχή καί τό τέλος Μακάριοι οἱ πλύνοντες ποιοῦντες τάς στολάς ἐντολάς αὐτοῦ αὐτῶν ἵνα ἔσται ἡ ἐξουσία αὐτῶν ὡς δέ ἡ ἐξουσία ἐπί τό ξύλον τῆς ζωῆς καί τοῖς πυλῶσιν εἰσέλθωσιν εἰς τήν πόλιν Ἔξω δέ οἱ κύνες καί οἱ φάρμακοι καί οἱ πόρνοι καί οἱ φονεῖς καί οἱ εἰδωλολάτραι καί πᾶς ὁ φιλῶν ποιῶν καί ποιῶν φιλῶν ψεῦδος Ἐγώ Ἰησοῦς ἔπεμψα τόν ἄγγελον μού μαρτυρῆσαι ὑμῖν ταῦτα ἐν ἐπί ταῖς ἐκκλησίαις Ἐγώ εἰμί ἡ ῥίζα καί τό γένος τοῦ Δαυίδ ὁ ἀστήρ ὁ λαμπρός καί ὁ πρωϊνός ὀρθρινός Καί τό Πνεῦμα καί ἡ νύμφη λέγουσιν Ἔρχου Ἐλθέ Καί ὁ ἀκούων εἰπάτω Ἔρχου Ἐλθέ Καί ὁ διψῶν ἐρχέσθω ἐλθέτω καί ὁ θέλων λαβέτω λαμβανέτω τό ὕδωρ ζωῆς δωρεάν Ἦ Μαρτυρῶ Συμμαρτυροῦμαι ἐγώ γάρ παντί τῷ ἀκούοντι τούς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου ἐάν τὶς ἐπιθῇ ἐπιτιθῇ ἐπʼ πρός αὐτά ταῦτα ἐπιθήσει ἐπιθήσαι ὁ Θεός ἐπʼ αὐτόν αὐτῷ ὁ Θεός τάς πληγάς τάς γεγραμμένας ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ Καί ἄν ἐάν τὶς ἀφέλῃ ἀφαιρῇ ἀπό τῶν λόγων τούτων τοῦ βιβλίου βίβλου τῆς προφητείας ταύτης ἀφελεῖ ἀφέλοι ἀφαιρήσει ὁ Θεός τό μέρος αὐτοῦ ἀπό τοῦ ξύλου βίβλου τῆς ζωῆς καί ἐκ τῆς πόλεως τῆς ἁγίας καί τῶν γεγραμμένων ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ Λέγει ὁ μαρτυρῶν ταῦτα εἶναι Ναί ἔρχομαι ταχύ Ἀμήν ναί Ἔρχου Κύριε Ἰησοῦ Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετά πάντων τῶν ἁγίων ὑμῶν Ἀμήν